Monthly Archives: September 2016

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திவ்ய ப்ரபந்தம் – ஆழ்வார்களின் அரும் பரிசு

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திருமங்கை ஆழ்வார்

 

ஆண்டாள் பாட்டி கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு ப்ரபந்தத்தைச் சேவித்துக் கொண்டிருக்கிறார். பராசரனும் வ்யாசனும் அங்கே வருகிறார்கள்.

வ்யாச: பாட்டி! இப்பொழுது நீங்கள் என்ன சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?

ஆண்டாள் பாட்டி: வ்யாசா! நான் திவ்ய ப்ரபந்தத்தில் ஒன்றான கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு என்னும் ப்ரபந்தத்தைச் சேவித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

பராசர: பாட்டி! இது மதுரகவி ஆழ்வார் இயற்றியது தானே?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். வெகு நன்றாக நினைவில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறாயே!

வ்யாச: பாட்டி! ஆழ்வார்களின் சரித்திரத்தை கூறும் பொழுது ஒவ்வொரு ஆழ்வாரும் சில திவ்ய ப்ரபந்தத்தை இயற்றியுள்ளார் என்று கூறினீர்களே. திவ்ய ப்ரபந்தங்களைப் பற்றி எங்களுக்கு விவரமாகச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: நிச்சயம் சொல்லுகிறேன் வ்யாசா. இவற்றை விவரமாக அறிந்து கொள்வதில் நீங்கள் ஆர்வமாக இருப்பது மிகவும் நல்ல விஷயம். நம்முடைய ஸ்ரீரங்கநாதரும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரும் திவ்ய தம்பதி என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். பகவானால் அனுக்கிரகிக்கப் பட்டவர்கள் ஆதலால், ஆழ்வார்கள் திவ்யசூரிகள் (தெய்விகமான புனிதமான பிறவிகள்) என்று அழைக்கப் படுவார்கள். ஆழ்வார்கள் இயற்றிய பாசுரங்கள் (தமிழ் ச்லோகங்கள்) திவ்ய ப்ரபந்தம் (பக்தி இலக்கியம்) என்று அழைக்கப் படுகிறது. ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய ப்ரபந்தங்களால் சிறப்பிக்கப்பட்ட க்ஷேத்திரங்கள் திவ்ய தேசம் (திவ்ய ஸ்தலம்) என்று அழைக்கப் படுகிறது.

பராசர: ஆஹா! எவ்வளவு ஆர்வமூட்டும் விஷயம் இது பாட்டி. நீங்கள் திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் என்று சொல்கிறீர்களே, அவை என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் பிரதான நோக்கமே எம்பெருமானுடைய கல்யாண குணங்கள், அதிலும் முக்கியமாக பெரிய பெருமாள், திருவேங்கடமுடையான் போன்ற அர்ச்சாவதார எம்பெருமான்களின் கல்யாண குணங்களை  விரித்து உரைப்பது தான், .

வ்யாச: ஆனால், வேதம் தான் நமக்கு மிகவும் முக்கியம் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோமே பாட்டி. வேதத்திற்கும் திவ்ய ப்ரபந்தத்திற்கும் உள்ள சம்பந்தம்தான் என்ன?

ஆண்டாள் பாட்டி: பெருமாள் ஸ்ரீவைகுன்டத்திலிருந்து அயோத்தியில் ஸ்ரீராமனாக அவதரிக்கும்பொழுது வேதமே ஸ்ரீராமாயணமாக தோன்றியது என்றோர் விளக்கமுண்டு. அது போலவே, பெருமாள் அர்ச்சாவதார எம்பெருமானாக தோன்றும் பொழுது, வேதம் ஆழ்வார்களின் திருவாக்கில் திவ்ய ப்ரபந்தமாகத் தோன்றியது. நாம் இருக்கும் நிலையிலிருந்து பரமபதநாதனைப் பற்றி அறிந்து கொள்வது இயலாதது. எனவே, நாம் எளிதாக நம்முடைய இடத்திலிருந்தே அர்ச்சாவதரப் பெருமாளை அணுகுகிறோம். அதே போல வேதம்/வேதாந்தம் இவைகளை  அறிந்து கொள்வது கடினமானது.  ஆனால் அதே தத்துவங்கள் வெகு எளிதான வகையிலும் சுருக்கமாகவும் ஆழ்வார்களால் திவ்ய ப்ரபந்தமாக விளக்கப்பட்டுள்ளன.

வ்யாச: பாட்டி! அப்படியானால், வேதம் நமக்கு பிரதானமானது இல்லை என்று கொள்ளலாமா பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அப்படி இல்லை! வேதம், திவ்ய ப்ரபந்தம் ஆகிய இரண்டுமே நமக்கு சம அளவில் முக்கியமானது. பெருமாளைப் பற்றிய புரிதல் ஏற்படுவதற்கான அனைத்து அடிப்படைகளையும் கொண்டது என்பதால் வேதம் பிரதானமானது. ஆனால், பெருமாளுடைய மேன்மையான கல்யாண குணங்களையும் பற்றி அறிந்து மகிழ திவ்ய ப்ரபந்தம் உகந்தது. மேலும், வேதத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ள நுட்பமான தத்துவங்களை, நம் பூர்வாசாரியர்கள் அருளிய திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் விளக்கங்களின் மூலம் கற்று எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளலாம். எனவே, அவரவருடைய சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற வகையில் வேதம், வேதாந்தம், திவ்ய ப்ரபந்தம் போன்றவற்றைக் கற்க வேண்டும்.

பராசர: திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் முக்கிய நோக்கம் யாது பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: சிறிது காலமே இருக்கக்கூடிய இன்ப/துன்ப விஷயங்களில் உள்ள நம்முடைய ஈடுபாட்டைக் களைந்து, ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மிக்கும் ஸ்ரீமன் நாராயணனுக்கும் பரமபதத்தில் எல்லையற்ற இன்பமான, பரமபதத்தில் நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்யும் பொருட்டு நம்மை உய்வித்தலே திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் முக்கிய நோக்காகும். ஸ்ரீமன் நாரயணனுக்கு நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்தலே நமக்கு இயற்கையாக உள்ள விதியாகும், ஆனால்,  உலக விஷயங்களில் ஈடுபாடு கொள்வதால், அந்த உயர்ந்த இன்பத்தை விட்டு நாம் விலகி விடுகிறோம். திவ்ய ப்ரபந்தம் பெருமளுக்கு பரமபதத்தில் நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்வதன் மகத்துவத்தை நமக்கு எடுத்துக் காட்டுகிறது.

வ்யாச: ஆமாம் பாட்டி! இந்த தத்துவத்தைக் குறித்து முன்னேயே கூட நீங்கள் விளக்கியுள்ளதால், சற்றே புரிகிறார் போல் இருக்கிறது.

பராசர: நம் பூர்வாசார்யர்கள் எவர் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: நல்ல கேள்வி கேட்டாய் பராசரா! நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் தோன்றிய பல ஆசார்யர்களைப் பற்றி இனிமேல் உங்களுக்கு சொல்லப் போகிறேன். ஆழ்வார்கள் சொற்படி இருந்து காட்டியவர்களாதலால், ஆசார்யர்கள் குறித்து அறிந்து கொண்டு அவ்வழியில் செல்வது நமக்கு மிகவும் அவசியமானதாகும்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: நன்றி பாட்டி! நம் ஆசார்யர்கள் பற்றி கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வதற்கு நாங்கள் ஆவலாகக் காத்திருப்போம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/02/beginners-guide-dhivya-prabandham-the-most-valuable-gift-from-azhwars/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

 

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திருமங்கை ஆழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திருப்பாணாழ்வார்

தம்முடைய குதிரையான ஆடல்மாவின் மேல் திருமங்கை ஆழ்வார்

ஆண்டாள் பாட்டி, பராசரன் வ்யாசன் மூவரும் உரையூரிலிருந்து இல்லத்திற்குத் திரும்புகிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி: பராசரா, வ்யாசா, இருவரும் உரையூருக்குச் சென்று மகிழ்ச்சியாக இருந்தீர்களா?

பராசரனும் வ்யாசனும்: ஆமாம் பாட்டி. அங்கே சென்று திருப்பாணாழ்வாரைச் சேவித்தது மிக நன்றாக இருந்தது. எங்களுக்குத் திவ்ய தேசங்களுக்குச் சென்று அங்கே உள்ள அர்ச்சாவதார எம்பெருமான்களை சேவிப்பதில் விருப்பமாக இருக்கிறது.

ஆண்டாள் பாட்டி: இப்பொழுது உங்களுக்குப் பல திவ்ய தேசங்களின் சிறப்புகளை காட்டிக் கொடுத்தவரான திருமங்கை ஆழ்வாரைப் பற்றிச் சொல்லப் போகிறேன். அவர் திருநாங்கூர் என்னும் தேசத்திற்கு அருகிலுள்ள   திருக்குறையலூர் என்னும் ஊரில், கார்த்திகை மாதம் கார்த்திகை நக்ஷத்ரத்தில்  அவதரித்தார். அவர் பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந்தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்டகம், திருவெழுகூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல், பெரிய திருமடல் என்னும் 6 திவ்ய ப்ரபந்தங்களைப் பாடினார். அவருடைய இயற்பெயர் நீலன் (அவர் நீல நிறத்தவராய் இருந்ததனால்) என்பதாகும்.

பராசர: அந்நாட்களில் அவர் எவ்வாறு திவ்ய தேசங்களுக்குப் பயணம் செய்தார் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அவரிடம் ஆடல்மா என்று  மிகவும் பலம் பொருந்திய ஒரு குதிரை ஒன்று இருந்தது; அதன் மேல் அவர் எங்கும் சென்று வந்தார்.

வ்யாச: அவருடைய சிறப்புகள் என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: திருமங்கை ஆழ்வாருக்குத் தனியான பல சிறப்பம்சங்கள் உண்டு. முதலில், அவர் ஒரு சிறந்த வீரர்; ஒரு சிற்றரசை ஆண்டு வந்தார். அப்பொழுது  அவர் குமுதவல்லி நாச்சியாரைப் பார்த்து அவரை விவாஹம் செய்து கொள்ள விரும்பினார். குமுதவல்லி நாச்சியாரோ தாம் யார் ஒருவர் பெருமாளின் பக்தராகவும், பாகவதர்களுக்கு சிறந்த கவனத்துடனும்  அன்போடு கைங்கர்யங்கள் செய்பவராகவும் இருக்கிறாரோ, அவரையே விவாஹம் செய்ய விரும்பவதாக ஆழ்வாரிடம் கூறினார். ஆழ்வார் இதற்கு ஒப்புக்கொண்டு பெருமாளுடைய பக்தராக ஆக, இருவருக்கும் விவாஹம் நடந்தது. ஆழ்வார் பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு ப்ரசாதம் அளிக்கும் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார். ஆனால், நாளடைவில் அவருடைய செல்வங்கள் இதில் கரைந்து போக, கைங்கர்யத்தைத் தொடர்ந்து செய்வதற்கு இயலாமல் போகும் நிலை வந்தது. அதனால், அவர் அருகில் இருந்த காட்டுப் பாதை வழியாக செல்லும் செல்வந்தர்களிடமிருந்து  வழிப்பறி செய்து அந்தப் பொருளைக் கொண்டு பிறருக்கு கைங்கர்யங்களைத் தொடர்ந்தார்.

பராசர: அடடா! நாம் திருடலாமா பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: இல்லை! நாம் ஒருகாலும் அவ்வாறு செய்யக் கூடாது. ஆனால், ஆழ்வாருக்கு பாகவதர்களுக்கு கைங்கர்யங்கள் செய்வதில் இருந்த பெருத்த ஆசையினால், அவர் செல்வந்தர்களிடம் களவாடத் தொடங்கினார். பெருமாளோ, அவரைத் திருத்தி ஞானத்தை ஊட்ட விரும்பினார். அதற்காக அவரும் தாயாரும் புதியதாக திருமணமான செல்வந்தர்கள் போல உருக்கொண்டு பல  உறவினர்கள் சூழ அக்காட்டு வழியே ப்ரயாணம் செய்தனர். செல்வம் ஈட்டும் பொருட்டு வந்த வாய்ப்பாகக் கருதி, ஆழ்வாரும் அவர்களிடம் களவாட முயன்றார். ஆனால் இறுதியில், பெருமாளுடைய அனுக்கிரஹத்தினால், அவர் அங்கு வந்திருப்பது பெருமாளே என்பதை உணர்ந்தார். பெருமாள் ஆழ்வாரை  முற்றிலும் திருத்திப் பூரணமாக அனுக்கிரஹித்தார். பெருமாளையே தம்மை திருத்திப் பணிகொள்ளும்படி செய்தவராகையால், பெருமாளே அவருக்கு மிகவும் மிடுக்கானவர் / மேன்மையானவர் என்று பொருள் படும் “கலியன்” என்ற பெயரைச் சூட்டினார்.  பரகாலன் என்றால் பரமாத்மாவே பயப்படுபவர் என்று பொருள்.

வ்யாச: ஆஹா! எவ்வளவு ஆச்சரியமான் நிகழ்ச்சி! அதன் பின்பு அவர் என்ன செய்தார்?

ஆண்டாள் பாட்டி: மிகவும் உணர்ச்சிவசப்படவராய், அவர் பெருமாளிடம் சரண் புகுந்தார். அதற்குப் பிறகு,  பரந்து விரிந்துள்ள  பாரத  தேசத்தில் பரவியுள்ள உள்ள 80க்கும் மேற்பட்ட பல திவ்ய தேசங்களுக்குப்  பயணம் செய்து அங்குள்ள பெருமாள்களுக்குப் பாடல்கள் பாடினார். அதுவும், வேறு எந்த ஆழ்வார்களாலும் பாடப்படாத 40 பெருமாள்களுக்கு இவர் மாத்திரமே பாசுரங்கள் பாடி அந்த திவ்ய தேசங்களை நமக்குக் காண்பித்துக் கொடுத்தார்.

பராசர: ஓ! நாம் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலிகள் – அவரால்தானே நாம் இப்பொழுது அந்த திவ்ய தேசங்களை சேவிக்கிறோம் அதற்காக, அவரிடம்  நாம் எப்பொழுதும் நன்றியோடு இருக்க வேண்டும்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நம்முடைய ஸ்ரீரங்கத்திலும் கூட அவர் மதில் சுவர்களை கட்டுவித்தது போன்ற பல கைங்கர்யங்களை செய்துள்ளார். அவர் ஆயுட்காலத்திலேயே, பெருமாள் ஆழ்வாருடைய மைத்துனரிடம் ஆழ்வாரைப் போன்ற விக்ரஹம் செய்து வழிபட்டு வருமாறு ஆணையிட்டிருந்தார். அதற்குச் சில காலத்திற்கு பின்பு, திருமங்கை ஆழ்வார் திருக்குறுங்குடி என்ற திவ்ய தேசத்திற்குச் சென்று, நம்பி எம்பெருமானைச் சிறிது  காலம் வழிபட்டு வந்தார். இறுதியில், எம்பெருமானையே தியானித்து, எம்பெருமானுக்கு நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்யும் பொருட்டு பரமபதத்திற்கு ஏகினார்.

வ்யாச: ஆழ்வாருடைய சரித்திரத்திலிருந்து, நாங்கள், அர்ச்சாவதார பெருமாளுக்கும் அவருடைய பக்தர்களுக்கும் கைங்கர்யங்கள் செய்வதன் முக்கியத்துவத்தை அறிந்து கொண்டோம் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், அதுவே நம்முடைய சம்பிரதாயத்தின் உட்கருத்தாகும். இத்துடன், நீங்கள், எல்லா ஆழ்வார்களைப் பற்றியும் அறிந்து கொண்டீர்கள். நான் அடுத்த முறை உங்களுக்கு ஆசாரியர்களைப் பற்றி சொல்லப் போகிறேன்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: சரி பாட்டி. நாங்கள் அதை அறிய ஆவலாக உள்ளோம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/02/beginners-guide-thirumangai-azhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திருப்பாணாழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்

பெரிய பெருமாள்திருப்பணாழ்வார்

ஆண்டாள் பாட்டி வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று இரவு கண் விழித்து உபவாசம் இருக்க எண்ண, பராசரனும் வ்யாசனும் தாமும் கண் விழித்திருக்க விரும்புவதாகச் சொல்கிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி : இன்று போன்ற சிறப்பான நன்னாளில் விழித்திருப்பது மாத்திரம் போதாது. நாம் பெருமாளைப் பற்றிப் பேசியும் அவருக்கு கைங்கர்யங்கள் செய்வதிலும் ஈடுபட வேண்டும்.

பராசர: பாட்டி, நாம் கண் விழித்திருக்கும் பொழுது, எங்களுக்கு அடுத்த ஆழ்வாரைப் பற்றி சொல்கிறீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி :  நான் நினைத்ததையே நீயும் கேட்டாய் பராசரா! சரி, இப்பொழுது உங்களுக்குத் திருப்பாணாழ்வாரைப் பற்றிச் சொல்கிறேன்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: சொல்லுங்கள்  பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: திருப்பாணாழ்வார், ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அருகிலுள்ள உறையூரில் கார்த்திகை மாதம் ரோஹினி நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தார். அவர் ஸ்ரீரங்கநாதனின் அழகை அமலனாதிபிரான் என்ற 10 பாசுரங்களால் திருவடி முதல் திருமுடி வரை அனுபவித்துப் பாடினார்.

வ்யாச: ஆமாம் பாட்டி, நம்முடைய பெருமாளை யார் கண்டாலும் அவர் அழகில் முழுமையாக ஈடுபட்டு மெய்மறந்து விடுவார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி. ஆமாம் கண்ணா! அவர் பெரிய பெருமாளுக்கு மிகவும் பிரியமான பக்தர், ஒரு சுவையான சம்பவம் அவரை திடீரென பரமபதத்தை அடையும்படி செய்தது.

பராசர: அந்த சம்பவத்தைப் பற்றி எங்களுக்கு சொல்லுங்களேன் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஒரு நாள் அவர், காவிரிக்கரையில் பெருமாளுடைய மேன்மைகளைப் பாடிய வண்ணம் நின்று கொண்டிருந்தார். அது வரையில் அவர் ஸ்ரீரங்கத்தில் பிரவேசித்ததே இல்லை. பெருமாளுடைய் கைங்கர்யபரர்களில் ஒருவரான லோக சாரங்க முனி அப்பொழுது கைங்கர்யத்திற்காக நதியிலிருந்து தீர்த்தம் எடுக்க அங்கே சென்றார். அந்த வழியில் ஆழ்வரைக் கண்டார். தீர்த்தம் எடுக்கும் பொருட்டு ஆழ்வாரைத் நகர்ந்து கொள்ளும்படி சொன்னார். ஆனால் ஆழ்வார் பெரிய பெருமாளைக் குறித்து ஆழ்ந்த தியானத்தில்  ஈடுபட்டிருந்தாராகையால் அவர் நகர்ந்து கொள்ளவில்லை.

வ்யாச: அடுத்து என்ன நடந்தது பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: லோக சாரங்க முனி ஒரு சிறு கல்லைப் பொறுக்கி ஆழ்வாரின் மீது வீசினார். ஆழ்வாருக்கு காயம் ஏற்பட்டு அவர் மேல் ரத்தம் கொட்ட தொடங்கியது. ஆழ்வார் தன்னுடைய தியானத்திலிருந்து விழித்துத் தாம் அந்த பாதையில் இருப்பதை உணர்ந்தார்.

பராசர: அவருக்கு லோக சாரங்க முனியின் மீது கோபம் ஏற்பட்டதா?

ஆண்டாள் பாட்டி: இல்லை கண்ணா! ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள், இது போன்ற சிறு விஷயங்களுக்கு எப்பொழுதுமே கோபம் கொள்ள மாட்டார்கள். உடனே ஆழ்வார் தாம் அவருடைய வழியில் நின்றமைக்காக மன்னிப்புக் கோரிவிட்டு நகர்ந்து சென்று விட்டார். லோக சாரங்க முனி கோயிலுக்குச் செல்ல, பெரிய பெருமாளோ அவர் காரணமின்றி ஆழ்வாரின் மீது துவேஷத்துடன் நடந்தமைக்காக அவர் மீது அதிருப்தி கொண்டிருந்தார்! அவர் தம்முடைய கதவுகளை திறக்க மறுத்து, லோக சாரங்க முனியை உடனே சென்று ஆழ்வாரிடம் மன்னிப்புக் கோரி, அவரை கோயிலுக்கு அழைத்து வருமாறு பணித்தார். லோக சாரங்க முனி தாம் செய்த பெரும் அபசாரத்தை உணர்ந்து ஆழ்வாரிடம் ஓடிச் சென்றார். தம்மை மன்னிக்குமாறு ஆழ்வாரிடம் கோரினார். ஆழ்வாரோ அவர் மீது எந்த காழ்ப்பும் கொள்ளாதவராகையால், அவருடைய மன்னிப்பைக் கருணையுடனும் தாழ்மையுடனும் ஏற்றுக்கொண்டார்.

வ்யாச: அவர் எத்தகைய முன்னுதாரணமாக இருந்திருக்கிறார் பாட்டி. நாங்களும் அவரைப் போன்றே பெருந்தன்மையுடன் இருக்க முயற்சி செய்வோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: லோக சாரங்க முனி திரும்பவும் வருந்தி அழைக்க,  ஆழ்வாரும் லோக சாரங்க முனியின் தோள்களின் மீது ஏறி, வழி நெடுக அமலனாதிபிரான் பாடிய வண்ணம் பெரிய பெருமாளுடைய சன்னிதியை   வந்தடைந்து கடைசிப் பாசுரத்தில் “என் அமுதினைக் (பெரிய பெருமாள்) கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே” என்று பாடி, பெரிய பெருமாளுடைய திருவடித் தாமரைகளில் மறைந்து நித்ய கைங்கர்யங்களில் ஈடுபடும் பொருட்டு பரமபதத்தை அடைந்தார்.

பராசர: என்ன விந்தை பாட்டி! இதுகாறும் நாங்கள் கேட்ட ஆழ்வார்களின் கதைகளில், இதுவே சிறந்தது!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம்! திருப்பாணாழ்வார் பெரிய பெருமாளின் அலாதியான பக்தர். நாமும்கூட இன்று உறையூருக்குச் சென்று அவரைச் சேவித்து விட்டு வருவோம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/01/beginners-guide-thiruppanazhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Beginner’s guide – piLLai lOkAchAryar and nAyanAr

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

parAsara, vyAsa enter ANdAL pAtti’s house with vEdhavalli and aththuzhAy. The children see pAtti reciting thiruppAvai and wait till she finishes. pAtti finishes her recital and welcomes the children.

pAtti: Come in children!

vyAsa: pAtti, last time you said you will tell about vadakkuth thiruvIdhip piLLai’s sons. Please tell us about them.

pAtti. Yes vyAsa. Today we will talk about the two illustrious sons of vadakkuth thiruvIdhip piLLai. As I said the last time, with the grace of his AchAryan nampiLLai and namperumAL, vadakkuth thiruvIdhip piLLai was blessed with two sons namely piLLai lOkAchAryar and azhagiya maNavALa perumAL nAyanAr. The two boys grow up together like rAma and lakshmaNa to become great stalwarts and proceed to do great kainkaryams for our sampradhAyam.

After nampiLLai reaches paramapadham, vadakkuth thiruvIdhi piLLai becomes the next AchAryan of our sampradhAyam and proceeds to teach his sons all the meanings that he had learned from his AchAryan nampiLLai. After some time vadakkuth thiruvIdhi piLLai gives up his charama thirumEni thinking about his Acharyan nampiLLai and attains paramapadham, following which his son piLLai lOkAchAryar becomes the next AchAryan of our sampradhAyam.

aththuzhAy : pAtti, I heard that piLLai lOkAcharyan was none other than dhEvap perumAL Himself.

piLLai lOkAchAryar doing kAlakshEpam in kAttazhagiya singar kOyil – SrIrangam

pAtti: You heard it right aththuzhAy. piLLai lOkAcharyar was none other than dhEvap perumAL Himself. piLLai lOkAcharyar during his final days at jyOthishkudi, instructs nAlUr piLLai to teach vyAkyAnams to thirumalai AzhwAr (thiruvAimozhi piLLai), the next AchAryan of our sampradhAyam. When thirumalai AzhwAr visits dhEva perumAL for mangaLAsAsanam in kAnchipuram, dhEva perumAL speaks directly to nAlUr piLLai who was standing nearby and says “as I mentioned in jyOthishkudi you should teach thirumalai AzhwAr all the meanings of aruLichcheyal”.

vEdhavalli: pAtti, why did piLLai lOkAcharyar spend his final days in a place called jyOthishkudi? Wasn’t he born in SrIrangam?

pAtti: piLLai lOkAcharyar was a great AchAryan who wrote beautiful granthams on AzhwArs’ pAsurams in easy thamizh language for the benefit of one and all. Not all are well versed in Samskritham or thamizh. For those who are not too well versed with the languages but still have the desire to learn and benefit from our pUrvAchAryas’ works, piLLai lOkAchAryar , with great mercy, documented what he heard from his AchAryas in simple/crisp language. The magnum opus was SrIvachana bhUshaNa dhivya SAsthram which details our sampradhAya meanings. Thus he was the main AchAryan who did pramANa rakshaNam (protecting/nourishing the knowledge base of our sampradhAyam).

piLLai lOkAchAryar – SrIrangam

piLLai lOkAchAryar not only protected the knowledge base of our sampradhAyam but also the root of our sampradhAyam – namperumAL of SrIrangam. When everything was going good in SrIrangam, suddenly the news of muslim invasion spread like wild fire. Everyone got very worried since these muslim kings are well known to target temples for the abundant wealth of the temples. Immediately piLLai lOkAchAryar (being the senior most SrIvaishNava AchArya) took control of the situation. He instructed the SrIvaishNavas to raise a wall in front of periya perumAL and left with namperumAL and ubhaya nAchchiyArs towards south of India. He was much older at that time but did not care about his own health and traveled along with namperumAL in the journey. When they were going through the forests, some thieves came and robbed all the jewels of namperumAL. piLLai lOkAchAryar changes the mind of the thieves who later surrender to him and return the jewels back.

After this, they reach a spot named jyOthishkudi (near madhurai). piLLai lOkAchAryar due to his old age becomes ill and decides to leave to paramapadham. He thinks about thirumalai AzhwAr (thiruvAimozhip piLLai) , who is one of his Sishyas, to be groomed to be the next leader of the sampradhAyam. This is when he instructs nAlUr piLLai to teach vyAkyAnams to thirumalai AzhwAr. He instructs kUra kulOththama dhAsar and VilanchOlaip piLLai that SrISaileSa (thiruvAimozhip piLLai) was working for the king at madhurai and that they should bring him back into the SrIvaishNava fold so that he could become the next AchArya and lead the dharSanam. Finally he gives up his charama thirumEni and reaches paramapadham in jyOthishkudi. Thus piLLai lOkAchAryar sacrificed his life for the safety of namperumAL. If it hadn’t been for him and thousands of other SrIvaishnavas who sacrificed their lives for namperumAL, we wouldn’t be seeing and worshipping namperumAL today in SrIrangam.

jyOthishkudi – place where piLLai lOkAchAryar attained paramapadham

parAsara : No wonder he was the incarnation of dhEvap perumAL Himself, epitome of utmost sacrifice!

pAtti: yes parAsara, that is why dhEvap perumAL is called our sampradhAyap perumAL. piLLai lOkAchAryar not only did pramANa rakshaNam (protection of the knowledge base of our sampradhAyam in the form of granthams), he was also instrumental in pramEya rakshaNam (protection of namperumAL). He showed us the true quality of a SrIvaishNava by thinking about the safety of namperumAL. Just like periyAzhwAr, who was worried about the thirumEni of emperumAn and sung pallAndu to him, piLLai lOkAchAryar saw the archA mUrthi of namperumAL as a child and overcome by paternal love and care, safeguarded namperumAL and went to the extent of sacrificing his life but never let the muslim invaders take namperumAL. Hence, the next time you go to perumAL temple, remember that the sampradhAyam that we have today is built by the selfless sacrifices done by thousands of SrIvaishNavas before us. They protected the sampradhAyam and namperumAL so that we, the future generation, can enjoy the fruits of their labour. There is nothing that we can do to repay them except for being thankful to such SrIvaishnavas by remembering their sacrifices, respect our sampradhAyam and not take it for granted and carry forward the values and knowledge, given to us by them, to our next generation.

aththuzhAy : pAtti, tell us more about piLLai lOkAcharyar’s younger brother, azhagiya maNavALap perumAL nAyanAr.

nayanar

azhagiya maNavALap perumAL nAyanAr

pAtti: nAyanAr wrote wonderful granthams on the essential principles of our sampradhAyam, the master piece being AchArya hrudhayam. He was considered equal to great AchAryas like periyavAchchAn piLLai, in knowledge on our sampradhAyam and dhivya prabhandhams. nAyanAr was extolled as a great AchArya. He is popularly glorified as “jagath guruvarAnuja – the younger brother of lOkAchAryar”. nAyanAr decided to leave his thirumEni at an early age and ascended to paramapadham leaving behind piLLai lOkAcharyar. His works are nothing but gems of wisdom without which the intricate meanings and details of our sampradhAyam would have been out of reach for common people. mAmunigaL glorifies nAyanAr and his contributions and says that after periyavAchchAn piLLai, its nAyanAr who has contributed immensely with his works. When nAyanAr reaches paramapadham, piLLai lOkAcharyar falls in an ocean of sorrow and cries out keeping nAyanAr’s thirumudi (head) on his lap. He looks at nAyanAr more as an extraordinary SrIvaishNava whom the world has lost in a short period of time.

vyAsa : pAtti, piLLai lOkAcharyar and nAyanAr’s lives are very interesting and emotional to listen to.

pAtti : Yes vyAsa. When we start talking about our AchAryas and their lives, we never know the time passing. It’s getting dark outside. You children must leave to your homes now. The next time we meet, I will tell you about the Sishyas of piLLai lOkAcharyar.

The children leave to their respective homes thinking about vadakkuth thiruvIdhi piLLai, piLLai lOkAchAryan, azhagiya maNavALap perumAL nAyanAr and their glorious lives.

adiyEn jAnaki rAmAnuja dAsi

Beginner’s guide – nampiLLai’s Sishyas

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

AndAL pAtti is inside the kitchen cooking when parAsara and vyAsa enter pAtti’s house with vEdhavalli and aththuzhAy. pAtti hears the children talking and comes inside the living room to welcome the children.

pAtti: Come in children. Wash your hands and feet. Take this prasAdam from temple. Last time, we learnt about our AchAryan nampiLLai. As I told you last time, today we will know about some of the prominent Sishyas of nampiLLai such as vadakkuth thiruvIdhip piLLai, periyavAchchAn piLLai, pinbhazhagiya perumAL jIyar, eeyuNNi mAdhavap perumAL, naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar to name a few.

VyAsa: pAtti, nampiLLai seemed to have had many Sishyas. Can you tell us about them?

Patti : Yes, let us know about them one by one. Let us start with nampiLLai’s illustrious Sishya vyAkyAna chakravarthi, periyavAchchAn piLLai. Born as krishNan, the son of yAmunar in sEngaNUr (thiruchchanganallUr), he becomes to be known as periyavAchchAn piLLai. He is one of the prime Sishyas of nampiLLai and learnt all SAsthra arthams (meanings) from nampiLLai himself. He adopts nAyanArAchchAn piLLai as his son. It is also said that thirukkaNNamangai emperumAn wanted to learn the meanings of thirumangai AzhwAr‘s pAsurams from thirumangai AzhwAr himself – so thirumangai AzhwAr appeared as nampiLLai and emperumAn appeared as periyavAchchAn piLLai to learn all the meanings of the aruLichcheyal.

periyavAchchAn piLLai – sEngaNUr

VyAsa: pAtti, why is periyavAchchAn piLLai called as vyAkyAna chakravarthi?

pAtti: periyavAchchAn piLLai is the only AchArya who has written vyAkyAnams for all of aruLichcheyal. His mastery over rAmAyanam and aruLicheyal is unparalleled. He had written a grantham called pAsurapadi rAmyAyanam where he uses words from AzhwArs‘ pAsurams alone to explain the whole of SrI rAmAyaNam in a crisp manner. Had it not been for his work, no one can speak about or understand the inner meanings of aruLicheyal. His work extensively covers vyAkyAnams for all our pUrvAchArya’s granthams.

nampiLLai’s another Sishya was vadakku thiruvIdhip piLLai, one of the prominent Sishyas of nampiLLai. Born as SrI krishna pAdhar in SrIrangam, he was completely immersed in AchArya nishtai. With the grace of his AchAryan nampiLLai, vadakkuth thiruvIdhip piLLai gave birth to a son and named him piLLai lOkAchArya since the son was born with the blessings of his AchAryan nampiLLai (Also called as lOkAchAryar). I hope you all remember the story behind nampiLLai being named as lOkAchAryar.

vyAsa : Yes, pAtti. It was kandhAdai thOzhappar who named nampiLLai as lOkAchAryar. We also remember the story.

vadakkuth thiruvIdhip piLLai – kAnchIpuram

pAtti: When vadakkuth thiruvIdhip piLLai names his son as piLLai lOkAchArya, nampiLLai conveys his intention of naming the child azhagiya maNavALan. Soon, namperumAL, blesses vadakkuth thiruvIdhip piLLai with another son and the second son was named azhagiya maNavALa perumAL nAyanAr since he was born out of the grace of azhagiya maNavALan (namperumAL) thereby fulfilling nampiLLai’s wish. The two boys grow up together like rAma and lakshmana to become great stalwarts and proceed to do great kainkaryams for our sampradhAyam. They both were blessed to have the katAksham and guidance of great AchAryas of our sampradhAyam like nampiLLai, periyavAchchAn piLLai, vadakkuth thiruvIdhip piLLai, etc at the same time.

Once, vadakkuth thiruvIdhip piLLai invites nampiLLai to his thirumAligai (Homes of SrIvaishNavas must be called thirumALigai) for thadhiyArAdhanam and nampiLLai accepts that and visits his thirumALigai. nampiLLai himself starts the thiruvArAdhanam and in the kOyilAzhwAr (perumAL sannidhi) he sees the bunch of palm leaves with the neat and clear explanations to all his teachings and lectures on nammAzhwAr’s pAsurams. Being interested, he starts reading a few of them and asks vadakkuth thiruvIdhip piLLai what was that. vadakkuth thiruvIdhip piLLai explains that every night, he recorded nampiLLai’s lectures after listening to them. nampiLLai asks vadakkuth thiruvIdhip piLLai why he did this without his permission and asks if he did it as a competition to periyavAchchAn piLLai’s vyAkyAnam (detailed explanation of the meanings of AzhwAr’s pasurams). vadakkuth thiruvIdhip piLLai feels guilty and immediately falls at the lotus feet of nampiLLai and explains that he wrote it only to refer to it in future. Convinced with his explanations, nampiLLai glorifies the vyAkyAnam and praises vadakkuth thiruvIdhip piLLai for his work. Such was the immense knowledge and AchArya abhimAnam that vadakkuth thiruvIdhip piLLai possessed.

parAsara : What happened to the vyAkyAnam? Did vadakkuth thiruvIdhip piLLai finish it?

pAtti: yes, vadakkuth thiruvIdhip piLLai finished the vyAkyAnam and this vyAkyAnam for thiruvAimozhi is famously called eedu 36000 padi. nampiLLai orders vadakkuth thiruvIdhip piLLai to give the vyAkyAnam to eeyuNNi mAdhavap perumAL to be taught to his descendants.

nampillai-goshti1

nampiLLai kAlakshEpa gOshti – eeyNNi mAdhavap perumAL seated 2nd from right

Vedhavalli : pAtti, what did eeyuNNi mAdhavap perumAL do with the vyAkyAnam that nampiLLai gave to him?

Patti: eeyuNNi mAdhavap perumAL teaches this to his son eeyuNNi padhmanAbhap perumAL. eeyuNNi padhmanAbhap perumAL teaches this to his dear Sishya nAlur piLLai. This way it kept going from one AchArya to his Sishya in a proper manner. nAlUrAchchAn piLLai is the son and dear Sishya of nAlUr piLLai. nAlUrAchchAn piLLai learns eedu 36000 padi under the lotus feet of his father. nAlUrAchchAn piLLai had many Sishyas and one of them was thiruvAimozhip piLLai. When nAlUr piLLai and nAlUrAchchAn piLLai go to kAnchipuram to do mangalASAsanam to dhEvap perumAL, emperumAn Himself orders nAlUrAchchAn piLLai to teach eedu vyAkyAnam to thiruvAimozhip piLLai. thiruvAimozhip piLLai along with others, learns eedu vyAkyAnam under nAlUrAchchAn piLLai and teaches the same to maNavALa mAmunigaL who becomes to be famously known as eettup perukkar (one who nourishes eedu vyAkyAnam). Thus nampiLLai knew that the vyAkyAnam would reach manavALa mAmunigaL eventually and hence gave it to eeyuNNi mAdhavap perumAL.

AththuzhAy : pAtti, in eeyuNNi mAdhavap perumAL and eeyuNNi padhmanAbhap perumAL, what does the word “eeyuNNi” mean?

Patti: “eethal” means charity in thamizh. “uNNuthal” means eating. eeyuNNi means one who is very charitable that he will only eat after feeding other SrIvaishNavas.

 

Another prominent Sishya of nampiLLai was pinbhazhagiya perumAL jIyar. He was a sanyAsi who served nampiLLai (who was a gruhastha) very similar to nanjIyar (a sanyAsi) who served bhattar. He was a dear Sishya of nampiLLai and is also known as pinbhazhagarAm perumAL jIyar. He lived his life as a true SrI vaishNava with the utmost respect, regard and affection towards his AchAryan. His AchArya abhimAnam (respect) is well known.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

pinbhazhagiya perumAL jIyar at the lotus feet of nampiLLai, SrIrangam

parAsara : pAtti, today you did not tell us any conversations that nampiLLai and his Sishyas had. Please tell us some interesting conversations between them.

pAtti: All our pUrvachAryas converse only related to bhagavath vishayam and bhAgavatha kainkaryam. Once when pinbhazhagiya perumAL jIyar was ill, he asks other srIvaishNavas to pray to emperumAn for his speedy recovery. Generally in our sampradhAyam, a SrI vaishNava should not pray to emperumAn for anything – even for recovering from illness. Seeing this, Sishyas of nampiLLai enquire to nampiLLai about it. nampiLLai first says, “go and ask engaLAzhwAn who is an expert in all sAsthram”. engaLAzhwAn replies “may be he is attached to SrIrangam and he wants to stay here for some more time”. nampiLLai then asks his Sishyas to ask ammangi ammAL who says “who would want to leave nampiLLai’s kAlakshEpa gOshti, he may be praying so, so that he can listen to nampiLLai’s kAlakshEpam”. nampiLLai finally asks jIyar himself. jIyar replies, “Although you know the real reason, you want it to be revealed through me. Let me say why I want to continue living here. Everyday, after you take bath, I get to have the divine darshan of your form and serve you by fanning, etc. How can I give up that service and go to parampadham just yet?”. Thus, pinbhazhagarAm perumAL jIyar reveals the true nature of a Sishya – to be fully attached to the divine form of one’s own AchAryan. Hearing this everyone were amazed by jIyar’s devotion towards nampiLLai. pinbhazhagiya perumAL jIyar was so attached to nampiLLai that he would even discard the thought of going to paramapadham. His AchArya nishtai was so deep.

Finally, let us see about one more Sishya of nampiLLai – naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar. Initially, naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar did not have a favourable attitude towards nampiLLai. Due to his rich family heritage (coming in the family of kUraththAzhwAn and parAsara bhattar) he developed pride and did not respect nampiLLai. There is a very interesting story of how he surrendered to the lotus feet of nampiLLai.

nampillai-goshti1

nampiLLai kAlakshEpa gOshti – naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar seated 3rd from left

vyAsa : What an irony it is that a descendant of kUraththAzhwAn had qualities of pride and arrogance. Tell us the story pAtti!

pAtti: Yes, but the unwanted pride did not last for long! After all, he was the grandson of none other than kUraththAzhwAn himself! Once, naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar was going to the king’s court. He meets pinbhazhagiya perumAL jIyar on the way and invites him along to attend the king’s court. The king welcomes them, honours them and offers them a nice seat. The king being well learned, wanting to test the intelligence of bhattar, asks him a question from SrI rAmAyaNa. He says, “SrI rAman himself claims that he is just a human being and is the dear son of dhaSarathan. But during the last moments of jatAyu, SrI rAman blesses him to reach SrIvaikuntam. If he was a normal human being, how could he bless someone to reach vaikuNtam?”. bhattar was speechless and could not respond with any meaningful explanation. Incidentally, the king gets distracted by some other task. At that time, bhattar turns to jIyar and asks him “How would nampiLLai explain this?”. jIyar replies “nampiLLai would explain that a fully truthful person can control all worlds”. bhattar, explains that to the king, when the king focusses back on them. The king, at once agrees to the answer and honours bhattar with great wealth. bhattar, with great gratitude towards nampiLLai , asks jIyar to associate him with nampiLLai, at once goes to nampiLLai’s residence and surrenders all the wealth at the lotus feet of nampiLLai. bhattar says to nampiLLai, “I received all these wealth with just one small explanation from your teachings. All along, I have lost the valuable association/guidance of you. From now on, I will ensure that I will serve you well and learn the sampradhAyam principles from you”. nampiLLai embraces bhattar and teaches him all the essence of our sampradhAyam. So children, what do you learn from this story?

vEdhavalli: I learnt that with his ancestors’ blessings, bhattar reached the right destination.

aththuzhAy : I learnt about the greatness and knowledge of nampiLLai.

pAtti: Both of you are right. But there is one more lesson we learn from this story. Just like how emperumAn accepts us when we approach Him through our AchAryas, reaching the AchArya is possible only through the divine association with a SrIvaishnava. This is what we call SrIvaishnava sambhandam or adiyArgaL sambandam. Here, who was the divine SrIvaishnava who associated bhattar to nampiLLai?

parAsara: pinbhazhagiya perumAL jIyar!

pAtti: Yes! This shows the importance of bhAgavatha sambandham. jIyar, being the dear disciple of nampiLLai, blessed bhattar with AchArya gyAnam (realisation) and sambandham. Let us meditate on the lotus feet of nampiLLai and his Sishyas. The next time we meet, I will tell you about vadakkuth thiruvIdhip piLLai’s two illustrious sons and their unparalleled kainkaryam for our sampradhAyam.

The children leave to their respective homes thinking about the greatness of various AchAryas and their divine services.

adiyEn jAnaki rAmAnuja dAsi

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஆண்டாள்

பெரிய பெருமாள் – தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார்

ஆண்டாள் பாட்டி வாசலில் பூக்காரரிடமிருந்து பூக்களை வாங்குகிறார். வ்யாசனும் பராசரனும் அதிகாலையிலேயே விழித்து விட்டனர், பாட்டியிடம் வருகின்றனர்.

வ்யாச: பாட்டி, பாட்டி, நீங்கள் பெருமாளுக்கு புஷ்ப கைங்கர்யம் செய்தவர்கள் இரண்டு ஆழ்வார்கள் என்று கூறினீர்களே, அதில் ஒருவராகிய பெரியாழ்வாரை அறிந்து கொண்டோம், இரண்டாவது ஆழ்வாரைப் பற்றி இப்பொழுது சொல்கிறீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: உனக்கு நல்ல நினைவாற்றல் வ்யாசா! நீங்கள் கேட்டபடி, பெருமாளுக்கு புஷ்ப கைங்கர்யம் செய்த மற்ற ஆழ்வாரைப் பற்றிக் கூறுகிறேன்.

வ்யாசனும் பராசரனும் அடுத்த ஆழ்வாரைப் பற்றிக் கேட்பதற்காக பாட்டியின் அருகே வந்து அமர்கின்றனர்.

ஆண்டாள் பாட்டி: அவர் தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவருடைய பெற்றோர் அவருக்கு இட்ட பெயர் விப்ரநாரயணன். அவர் கும்பகோணத்திற்கு அருகே உள்ள திருமண்டங்குடியில், மார்கழி மாதம் கேட்டை நக்ஷத்ரத்தில் அவதரித்தார். அவருக்கு ஸ்ரீ ரங்கநாதன் மீது வெகு பிடித்தம். அவர் அருளிய இரண்டு திவ்ய பிரபந்தங்களான திருமாலையிலோ திருப்பள்ளியெழுச்சியிலோ வேறு எந்த பெருமாளைப் பற்றியும் பாடாத அளவுக்கு பிடித்தம் என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். திருமாலை அறியாதவர்கள் திருமாலையே அறியாதார் என்பர்.

பரசார: அப்படியா பாட்டி? அப்படியென்றால் நாங்கள் இருவரும் திருமாலையையும் கற்றுக் கொள்வோம். .

ஆன்டாள் பாட்டி: நீங்கள் அதைக் கற்றுக்கொள்வீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு. பெரிய பெருமாளுடைய மேன்மைகளை முழுமையாகச் சொல்வது திருமாலை. இந்த ஆழ்வாரின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்று உங்களுக்குத் தெரியுமா?

வ்யாச: அது என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: நீங்கள் ஸ்ரீ வேங்கடேச சுப்ரபாதத்தின் முதல் ஸ்லோகத்தைக் கேட்டிருக்கிறீர்களா?

பராசர: ஆமாம் பாட்டி. (பாடுகிறான்) “கௌஸல்யா ஸுப்ரஜா ராம…”.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், அது ஸ்ரீ ராமாயணத்திலிருந்து வந்தது என்று தெரியுமா? இதனை ஸ்ரீ ராமரை உறக்கத்திலிருந்து எழுப்புவதற்காக விச்வாமித்திர மஹரிஷி பாடினார். அது போலவே, கண்ணன் எம்பெருமானை உறக்கத்திலிருந்து தன்னுடைய பாசுரங்களால் பெரியாழ்வாரும் எழுப்பினார். தொண்டரடிப்பொடியாழ்வார் ஸ்ரீரங்கநாதனுக்கு சுப்ரபாதமாக திருப்பள்ளியெழுச்சி பிரபந்தத்தைப் பாடினார்.

வ்யாச: ஓஹோ! இதைத்தான் மார்கழி மாதத்தில் பெரிய பெருமாளுக்கு முன்பாக அரையர் சுவாமி காலையில் திருப்பாவையுடன் பாடுகிறாரா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், மிகச்சரி! இப்பொழுது நாம் இந்த பூக்களை மாலையாக தொடுத்துக் கொண்டு பெரிய பெருமாள் சன்னிதிக்கு செல்லலாம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்:  http://pillai.koyil.org/index.php/2014/12/beginners-guide-thondaradippodi-azhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஆண்டாள்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பெரியாழ்வார்

andal-birth-mirror

அதிகாலையில் ஆண்டாள் பாட்டி பால்காரரிடமிருந்து பாலைப் பெற்று வீட்டுக்குள் கொண்டு வருகிறார். பாலைக் காய்ச்சி வ்யாசனுக்கும் பராசரனுக்கும் தருகிறார். வ்யாசனும் பராசரனும் பாலை அருந்துகின்றனர்.

பராசர: பாட்டி, அன்றொரு நாள், ஆண்டாளைப்  பற்றிப் பிறகு சொல்வதாக சொன்னீர்களே, இப்பொழுது சொல்கிறீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஓ, நிச்சயமாய். ஆமாம், அவ்வாறு உங்களிடம் சொன்னது நினைவிருக்கிறது. ஆண்டாளைப் பற்றிச் சொல்ல ஏற்ற தருணமிது .

ஆண்டாள் பாட்டி, வ்யாசன் பராசரன் மூவரும் முற்றத்தில் அமர்கின்றனர்.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆண்டாள் பெரியாழ்வாரின் திருமகள், அவள் அவதரித்தது ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில். பெரியாழ்வார் ஆண்டாளைக் கோயிலுக்கு அருகே இருக்கும் நந்தவனத்தில், ஒரு துளசிச் செடிக்கு அருகே கண்டெடுத்தார். அவள் அவதரித்தது ஆடி மாதம் பூர நக்ஷத்ரத்தில். இந்த நாளையே திருவாடிப்பூரம் என்று சிறப்பாக கொண்டாடுகிறோம். ஆண்டாளுக்கு உணவூட்டும் போதே பெரியாழ்வார் அவளுக்குப் பெருமாளின் மீது பக்தியையும் சேர்த்தே ஊட்டினார்.

வ்யாச: ஓ அப்படியா! நீங்கள் எங்களுக்கு கற்பிப்பது போலேயா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், அதற்கும் மேலே! பெரியாழ்வார் எப்பொழுதும் கைங்கர்யங்களிலே முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்ததனால் அவர் பெருமாளுக்குச் செய்யப்படும் பல வித கைங்கர்யங்களின் பரிணாமங்களையும் ஆண்டாளுக்கு ஊட்டிய வண்ணம் இருந்தார். அதனாலே மிகச்சிறு பிராயமான 5 வயதிலேயே, அவள் தன்னை பெருமாள் மணம் செய்து கொள்வது போலவும் அவருக்கு அவள் சேவைகள் செய்வது போலவும் கனாக்காணத் தொடங்கி விட்டாள்.

பராசர: ஓஹோ. அவர் செய்த முக்கிய கைங்கர்யம் என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: கோயில் நந்தவனத்தை பராமரித்து பெருமாளுக்கு அழகழகான பூமாலைகளை நாள்தோறும் தொடுத்து சமர்ப்பிப்பதையே முக்கியமான கைங்கர்யமாகச் செய்து கொண்டிருந்தார். அழகான மாலைகளைத் தொடுத்துத் தனது இல்லத்தில் வைத்து விட்டுத் தன்னுடைய அன்றாடப் பணிகளைச் செய்து விட்டுக் கோயிலுக்கு செல்லும் பொழுது அந்த மாலைகளை எடுத்துச் சென்று பெருமாளுக்குச் சமர்ப்பிப்பார். அவ்வாறு தொடுத்து இல்லத்தில் தயாராக வைக்கும் மாலையை ஆண்டாள் தன் மேல் சூட்டிக் கொண்டு கண்ணாடியில் அதனைக் காண்பாள், அந்த மாலையுடன் தான் இருப்பதை பெருமாள் அன்புடன் பார்த்து ரசிப்பதாக எண்ணவும் செய்தாள்.

வ்யாச: இதனைப் பெரியாழ்வார் அறியவில்லையா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், இதனைப் பல நாட்களுக்கு அவர் அறிந்து கொள்ளவில்லை. பெருமாளும் தனக்கு மிகவும் பிரியமான ஆண்டாள் சூடிய மாலைகளை மிகவும் உகப்புடன் ஏற்றுக் கொண்ட வண்ணம் இருந்தார். ஆனால், ஒரு நாள், பெரியாழ்வார் மாலை தொடுத்து விட்டு, இல்லத்தில் வைத்து விட்டு வெளியே சென்று வந்தார்; பின்பு கோயிலுக்கு அதனை எடுத்துச் சென்ற போது, அதில் ஒரு கூந்தல் இழையைக் கண்டதனால் அந்த மாலையைத் திரும்பத் தனது இல்லத்திற்கு எடுத்து வந்து விட்டார். தனது மகள் அதனை அணிந்து கொண்டிருக்கக் கூடும் என்று உணர்ந்து, புதிதாய் வேறு ஒரு மாலையைத் தொடுத்து, அதனைக் கோயிலுக்குத் திரும்ப எடுத்துச் சென்றார். ஆனால் பெருமாள் அந்தப் புதிய மாலையை ஏற்க மறுத்து ஆண்டாள் சூடிக் கொண்ட மாலையையே கேட்டார். பெரியாழ்வார் தன்னுடைய மகளின் பக்தியின் ஆழத்தையும் பெருமாளுக்கு அவளிடம் இருந்த அன்பையும் புரிந்து கொண்டு, ஆண்டாள் சூடிக்கொண்ட மாலையையே திரும்ப எடுத்து வர, பெருமாளும் அதனைப் பெரும் உகப்புடன் ஏற்றுக் கொண்டார்.

வ்யாசனும் பராசரனும் ஆண்டாளைப் பற்றியும் அவளுக்கு பெருமாளின் மேல் இருந்த அன்பை பற்றியும் மெய்மறந்து கேட்கின்றனர்.

வ்யாச: பிறகு என்ன நடந்தது?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆண்டாள் பெருமாள் மேல் கொண்ட பக்தி நாளுக்கு நாள் அதிகமாகிக் கொண்டு வந்தது. மிகச் சிறு வயதிலேயெ, அவள் திருப்பாவை,  நாச்சியார்  திருமொழி ஆகிய பிரபந்தங்களை பாடினாள். மார்கழி மாதத்தில், திருப்பாவை எல்லா வீடுகளிலும் கோயில்களிலும் சொல்லப்படுகிறது. இறுதியில் பெரிய பெருமாள், ஆண்டாளை ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அழைத்து வந்து, தமக்குத் திருமணம் செய்து கொடுக்குமாறு பெரியாழ்வாரிடம் கேட்டார். பெரியாழ்வாரும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆண்டாளைச் சிறப்பாக ஊர்வலமாக கூட்டிக் கொண்டு ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அழைத்து வந்தார். ஆண்டாள் நேரே பெரிய பெருமாள் சன்னிதிக்குச் செல்ல, பெருமாள் அவளை மணம் செய்து ஏற்றுக் கொள்ள அவளும் பரமபதத்திற்குத் திரும்பச் சென்றாள்.

பராசர: அவளும் திரும்பினாள் என்கிறீர்களே! அப்படியானால், அவள் பரமபதத்தைள் சேர்ந்தவளா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், அவள் சாக்ஷாத் பூமிதேவியேதான். இவ்வுலகில் அவதரித்து, பெருமாளுடைய  அனுக்கிரகத்தின் மூலம் ஆழ்வார்களான மற்ற ஆழ்வார்கள் போலல்லாமல், நம்மனைவரையும் பக்தி மார்கத்தில் ஈர்த்துச் செல்வதற்காகவே ஆண்டாள்  பரமபதத்திலிருந்து இறங்கி இவ்வுலகில் அவதரித்தாள். அப்பணியை முடித்ததனால், மறுபடியும் அவள் பரமபதத்தை அடைந்தாள்.

பராசர: என்ன கருணை பாட்டி ஆண்டாளுக்கு!

ஆண்டாள் பாட்டி:  சரி, இப்பொழுது நீங்கள் இருவரும் திருப்பாவையை கற்றுக் கொண்டு சொல்லப்பழக வேண்டும். மார்கழி மாதம் வெகு அருகிலேயே வருகிறது. அப்பொழுதுதான் உங்களால் அம்மாதத்தில் திருப்பாவையைச் சொல்ல இயலும்.

வ்யாசனும் பராசரனும்: நிச்சயம் பாட்டி, இப்பொழுதே தொடங்கலாமே!

ஆண்டாள் பாட்டி அவர்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுக்க, சிறுவர்களும் மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கற்கின்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/12/beginners-guide-andal/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – பெரியாழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< குலசேகர ஆழ்வார்

periyazhvarஒரு அழகான ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் ஆண்டாள் பாட்டி தாழ்வாரத்தில் (வீட்டு வெளித்திண்ணை) அமர்ந்து பெருமாளுக்கு மாலை தொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறார். வ்யாசனும் பராசரனும் வந்து திண்ணையில் ஆண்டாள் பாட்டிக்குப் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொள்கிறார்கள். அவர்கள் இருவரும் ஆண்டாள் பாட்டியை ஆவலுடன் கவனிக்கிறார்கள்.

வ்யாச: நீங்கள் என்ன செய்து கொண்டிருக்கிறீர்கள் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: பெருமாளுக்கு மாலை தொடுத்துக் கொண்டிருக்கிறேன், அதுவே எனக்கு இரண்டு ஆழ்வார்களை நினைவு படுத்துகிறதே…!! அவர்களில் ஒருவரைப் பற்றிக் கேட்க விரும்புகிறீர்களா?

பராசர: நிச்சயமாக பாட்டி. நாங்கள் அதற்கு ஆவலாக காத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: அருமையான குழந்தைகள் நீங்கள். அப்படியானால் நான் உங்களுக்குப் பெரியாழ்வாரைப் பற்றிக் கூறுகிறேன். அவர் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூரில் ஆனி மாதம் ஸ்வாதி நக்ஷத்ரத்தில்  அவதரித்தவர். அவரைப் பட்டர்பிரான் என்றும் அழைப்பார்கள். அவர் வடபத்ரஸாயி எம்பெருமானுக்கு மாலைகள் தொடுத்துக் கொடுக்கும் கைங்கர்யம் செய்து கொண்டிருந்தார். ஒரு நாள், பாண்டிய நாட்டின் அரசன் அறிஞர்களுக்கு ஒரு போட்டியை அறிவித்தான். பரமாத்மா யார் என்று ஸ்தாபிப்பவர் யாரானாலும் அவருக்கு ஒரு பொற்கிழியைப் பரிசாக ஆறிவித்தான்.

வ்யாச: அது மிகக் கடினமாக இருந்திருக்கும், இல்லையா பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆனால் பெரியாழ்வாருக்கு அப்படியிருக்கவில்லை! பெருமாளின் மேல் அவருக்கு இருந்த பக்தியாலும், பெருமாளின் கருணையினாலும், அவர் அரசவைக்குச் சென்று அங்கே பெருமாளே பரம்பொருள் என்று வேதங்களின் மூலம் நிரூபித்தார். அரசன் மிகுந்த ஆனந்தம் கொண்டு பரிசுப் பொருளைப் பெரியாழ்வாருக்கு அளித்தது மட்டுமின்றி அவரை மதுரை நகரின் வீதிகளில் பட்டத்து யானையின் மேல் ஊர்வலம் அனுப்பச் செய்தான்.

பராசர : அந்த காட்சி காண்பதற்கு இனிமையாக இருந்திருக்கும் இல்லையா பாட்டி!!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம் பராசரா, அப்படித்தான் இருந்தது. அதனாலேயே பெருமாளும் பரமபதத்தில் இருந்து இறங்கி கருடன் மேல் அங்கு தோன்றினார். பெரியாழ்வாரோ யானையின் மேல் சவாரி செய்து கொண்டிருந்தாலும், அப்பொழுதும் எளிமையாகவே இருந்தது மட்டுமின்றி பெருமாளுக்கு ஒரு தீங்கும் நேராமல் இருக்க வேண்டுமே என்று எண்ணினார். ஆகையினால் பெருமாளுக்கு திருப்பல்லாண்டு என்னும் பிரபந்தத்தைப் பாடிக் காப்பிட்டார். அதனாலேயே அவர் பெரியாழ்வார் என்று அழைக்கப்படுகிறார். அவர் பெரியாழ்வார் திருமொழி என்ற பிரபந்தத்தையும் பாடினார்.

வ்யாச:  ஆமாம் பாட்டி – பல்லாண்டு பல்லாண்டு – இதை நாங்கள் அறிவோம். இதைத்தானே ஒவ்வொரு நாளும் தொடக்கத்தில் அனுசந்திக்கிறோம். இதை நாங்கள் கோயிலில் கேட்டிருக்கிறோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி. சரியாகச் சொன்னாய் வ்யாசா! பெரியாழ்வாரின் திருப்பல்லாண்டு எப்பொழுதும் தொடக்கத்திலேயும், முடிவிலேயும் அனுசந்திக்கப்படுகிறது.

பராஸர: நல்லது பாட்டி. நாங்களும் இதைக் கற்றுக்கொண்டு பெருமாள் முன்பு அனுசந்திப்போம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நீங்கள் அவ்வாறு வெகு விரைவிலேயே செய்வீர்கள் என்று எனக்கு நிச்சயமாய் தெரியும். இன்னொன்று, அவர் தான் நம் எல்லாருக்கும் தெரிந்த திருப்பாவையைப் பாடிய ஆண்டாளின் தகப்பனார். ஆண்டாளைப் பற்றி மேலும் பிறகு சொல்கிறேன், வாருங்கள் நாம் போய் பெருமாளுக்கு மாலையை சமர்ப்பித்துவிட்டு வருவோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி, தான் தொடுத்த மாலையைப் பெருமாளுக்கு சமர்ப்பிப்பதற்காக வ்யாசனோடும் பராசரனோடும் ஸ்ரீரங்கநாதனின் கோவிலை நோக்கிக் கிளம்புகிறார்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-periyazhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – குலசேகர ஆழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நம்மாழ்வாரும் மதுரகவியாழ்வாரும்

வ்யாசனும் பராசரனும் ஆண்டாள் பாட்டியிடம் சென்று ஆழ்வார் கதைகளை தொடர்ந்து சொல்லுமாறு கேட்கிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி: வ்யாசா, பராசரா! இன்று உங்களுக்கு அரசனும் ஆழ்வாருமான ஒருவரைப் பற்றி கூறப் போகிறேன்.

kulasekarazhwar

வ்யாச: அது யார் பாட்டி? அவர் பெயர் என்ன? அவர் எங்கே எப்பொழுது பிறந்தார் ? அவருடைய சிறப்பு என்ன?

ஆண்டாள் பாட்டி: அவர் பெயர் குலசேகர ஆழ்வார். அவர் கேரளத்திலுள்ள திருவஞ்சிக்களத்தில் மாசி மாதம் புனர்பூச நக்ஷத்ரத்தில் அவதரித்தவர். அவர் க்ஷத்ரிய குலத்தில் பிறந்தவர்.

பராசர: க்ஷத்ரியர்  என்பதன் பொருள் என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: க்ஷத்ரியர் என்றால் பொதுவாக நிர்வாகிகள் என்று பொருள், அரசர், சக்கரவர்த்தி போன்றோர். அவர்கள் நாட்டை ஆண்டு மக்களைக் காப்பவர்கள்.

வ்யாச: ஓ, ஸ்ரீ ரங்கத்திலுள்ள நம் அனைவரையும் பாதுகாத்து ஆளும் நம்முடைய ரங்கராஜாவைப் போல்!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆம். நம்முடைய பெருமாள்தான் அனைவருக்கும் அரசர். ஆனால் ஒவ்வொரு பிரதேசத்தையும் ஓர் அரசர் ஆள்வார், அவ்வாறு ஆளும் அரசர் அந்தப் பகுதி மக்களால் பெரிதும் மதிக்கப்படுவர். கதைக்குத் திரும்ப வருவோம், அவர் க்ஷத்ரிய குலத்தில் பிறந்ததனால், அவர் தாம் மிகவும் ஸ்வதந்த்ரன் என்றும் அனைத்தையும் கட்டுப்படுத்துபவர் தாமே என்றெல்லாம் எண்ணம் கொண்டிருந்தார். ஆனால் ஸ்ரீமன் நாரயணனின் காருண்யத்தினால் அவருக்குத் தாம் பரிபூரணமாக பெருமாளுக்கு அடிமைப்பட்டவர் என்று உணர்ந்து, பெருமாளுடைய மேன்மைகளைக் கேட்டு அறிவதிலும் பெருமாளுடைய பக்தர்களைப் போற்றிக் காப்பதிலும் பெரும் ஈடுபாடு தோன்றியது.

பராசர: பாட்டி, பெருமாளுடைய பக்தர்களுக்குக் கைங்கர்யங்கள் செய்வதில் நாம் மதுரகவி ஆழ்வார் போல இருக்க வேண்டும் என்று நீங்கள் சொன்னது இப்பொழுது நினைவுக்கு வருகிறது. அவர் அது போல் இருந்தாரா பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: மிகச்சரி பராசரா. ஆம். குலசேகராழ்வார் ஸ்ரீராமாயணத்தில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். பாருங்கள், நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் “ஸ்ரீராமரை” அன்போடு “பெருமாள்“ என்று அழைக்கிறோம். குலசேகர ஆழ்வார், ஸ்ரீராமாயணத்திலும் ஸ்ரீராமரிடத்திலும் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தவராகையால், அவர் “குலசேகரப் பெருமாள்” என்றே அழைக்கப்படுகிறார். அவர் ஒவ்வொரு நாளும் சிறந்த அறிஞர்களிடத்தில் ஸ்ரீராமாயணம் கேட்டு அந்த நிகழ்ச்சிகளில் ஆழ்ந்து விடுவார். அவ்வாறு ஒருமுறை ராமாயணக் கதை கேட்கும் பொழுது, ராமரைத் தாக்க 14000 ராக்ஷசர்கள் சேர்ந்து வந்தனர் என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தார்; கேட்டவுடன் ஸ்ரீராமருக்குத் தொண்டு செய்யும் பொருட்டு தம்முடைய படைகளை ஆயத்தம் ஆகுமாறு அழைத்தார். பின்பு, பெருமாளுடைய அடியார்கள் அவரிடம் ராமர் தனியாகவே ராக்ஷசர்களை வென்று விட்டார் என்று கூறி அமைதியடைச் செய்தனர்

வ்யாச: இவ்வாறு பெருமாளைப் பற்றி கேட்பதிலேயே முழுமையாக ஈடுபட்டிருந்தவர் தன் நாட்டை எவ்வாறு வழி நடத்தினார் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: நல்ல கேள்வி கேட்டாய்! அவரால் தன் ராஜ்யத்தின் மேல் கவனம் செலுத்த இயலவில்லை. அவருடைய அமைச்சர்கள் அவருக்கு பாகவதர்களின் மீதிருந்த பிணைப்பை விலக்கத் திட்டமிட்டனர். அவர்கள் அரண்மனைக் கோயிலில் இருந்த  பெருமாளுடைய அட்டிகையைக் கவர்ந்து, அதைத் திருடியது பாகவதர்கள் என்று அரசரிடம் கூறினர். அவர் தம்முடைய அமைச்சர்களின் கூற்றை நம்பவில்லை. அந்தக் காலத்தில் ஒருவர் பேல் குற்றம் சாட்டப்பட்டால், அவர் தாம் குற்றமற்றவர் என்பதனை  நிரூபிக்க பாம்பு இருக்கும் ஒரு குடத்துக்குள் தன்னுடைய கையை விட்டு  நிரூபிப்பது வழக்கத்தில் இருந்தது. இவ்வாறு செய்வதற்கு மிகுந்த மனோதிடமும் தன்னம்பிக்கையும் தேவை. அரசர் ஒரு பானைக்குள் பாம்பை விட்டு எடுத்து வரும்படி ஆணையிட்டார். மனத்துணிவுடன் தன்னுடைய கையை குடத்துக்குள் விட்டு, பாகவதர்கள் எந்தப் பிழையும் செய்யாதவர்கள் என்று நிரூபித்தார்!

பராசர: எத்தகைய செயல் செய்தார் பாட்டி!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆம்! ஸ்ரீராமர் பெரிய பெருமாள் (ஸ்ரீரங்கநாதர்) மீது ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தது போலவே, குலசேகர ஆழ்வாரும் பெரிய பெருமாள் மேலும் ஸ்ரீரங்கத்திலும் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார்.

வ்யாச: ஸ்ரீ ராமருக்கும் பெரிய பெருமாளுக்கும் என்ன சம்மந்தம் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அயோத்தியில் ஸ்ரீராமரால் திருவாராதனப் பெருமாளாக ஆராதித்தக்கப் பட்டவர் பெரிய பெருமாள்! திருவாராதனப் பெருமாள் என்றால் நம் இல்லங்களில் வழிபாடு செய்யப்படும் பெருமாள். அவ்வாறு, ஸ்ரீராமர் பெரிய பெருமாளை ஆராதித்தார். ஆனால் அந்தப் பெருமாளை தம்முடைய அன்புக்குகந்த பக்தனான விபீஷணனுக்குப் பரிசாக அளித்து விட்டார். விபீஷணன் பெரிய பெருமாளை இலங்கைக்கு  எழுந்தருளப்பண்ணிச் செல்லும் வழியில் ஸ்ரீரங்கத்தில் சந்தியாவந்தனம் செய்யும் பொருட்டு நின்றார். சந்தியாவந்தனம் செய்து முடித்து விட்டு அவர் இலங்கைக்குப் பயணத்தை தொடர எண்ண, பெரிய பெருமாள் விபீஷணனிடம் தாம் அந்த இடத்தை மிக விரும்புவதாகவும் அந்த இடத்திலேயே தெற்கு திசையிலுள்ள இலங்கையை நோக்கி இருக்க விரும்புவதாகச் சொல்ல, விபீஷணன் பெரிய பெருமாளின் விருப்பத்திற்கேற்ப அவரை அங்கேயே விட்டு இலங்கைக்குச் சென்றார். இவ்வாறு பெரிய பெருமாள் ஸ்ரீரங்கத்தை வந்தடைந்து அங்கேயே  இது வரை இருந்து வருகிறார்.

பராசர: ஆஹா! கேட்பதற்கே மிக ஆச்சரியமாய் இருக்கிறது பாட்டி. இது வரை எங்களுக்குப் பெருமாளுக்கும் (ஸ்ரீ ராமர்) பெரிய பெருமாளுக்கும் உள்ள சம்மந்தம் என்ன என்பதே தெரியாது பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: அதனாலேயே குலசேகர ஆழ்வாரும் ஸ்ரீரங்கத்தின் மீதும் பெரிய பெருமாள் மேலும் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். அவர் ஒவ்வொரு நாளும் ஸ்ரீரங்கத்தைத் தரிசிக்கும் பொருட்டு தம்முடைய ராஜ்யத்தை விட்டுப் புறப்படுவார். ஆனால் அவருடைய அமைச்சர்கள் அவருடைய ஆட்சி தடைபடாமல் தொடரும் பொருட்டு ஏதோ ஒரு காரணம் கூறி அவரை நிறுத்திய வண்ணம் இருந்தனர். நாளடைவில், அவர் தம்முடைய அரச பாரத்தை விட்டு ஸ்ரீ ரங்கத்தை வந்தடைந்தார். எம்பெருமானின் சிறப்பைப் பெருமாள் திருமொழி என்னும் பிரபந்தத்தால் அவர் பாடி, ஸ்ரீ ரங்கத்தில் சில காலம் இருந்து வந்தார். இறுதியில் இவ்வுலகை விட்டு பரமபதத்தை அடைந்து, பெருமாளுக்கு நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்கிறார்.

வ்யாஸ: ஆழ்வார்கள் பெருமாளின் மேலேயே முழு ஈடுபாடு கொண்டிருந்தவர்களாதலால், ஆழ்வார்களைப் பற்றி நாங்கள் கேட்கும் பொழுதெல்லாம், பெருமாளைக் குறித்து மேலும் அறிந்து கொள்கிறோம் பாட்டி!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், நாமும் பெருமாள் பேரிலும் அவருடைய அடியவர்கள் மீதும் ஈடுபாடு கொண்டிருக்க வேண்டும். வாருங்கள், இப்பொழு குலசேகர ஆழ்வார் சன்னிதிக்கு சென்று அவரைச் சேவிக்கலாம்.

வ்யாசனும் பராசரனும்: நிச்சயமாக பாட்டி. இப்பொழுதே சென்று சேவிக்கலாம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-kulasekarazhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org