Category Archives: Beginner’s guide

బాల పాఠము – నమ్మాళ్వార్ మరియు మధురకవి ఆళ్వార్

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< తిరుమళిశై ఆళ్వార్

వ్యాస మరియు పరాశరులకు ఆళ్వారుల జీవనం వివరించే ప్రక్రియలో ఉన్నారు ఆండాళ్ అవ్వ.

వ్యాస: మనము ముదలాళ్వారులు మరియు తిరుమళిశై ఆళ్వారుల గురించి విన్నాము. తరువాత ఎవరు అవ్వా?

ఆండాళ్ అవ్వ: ఆళ్వారులలో ప్రముఖముగా పరింగణించబడు వారు నమ్మాళ్వార్, వారి గురించి చెబుతాను. వారి ప్రియ శిష్యుడు అయిన మధురకవి ఆళ్వారు గురించి కూడా కొంచం చెబుతాను.

nammazhwar-madhurakavi

నమ్మాళ్వార్ – ఆళ్వార్ తిరునగరి, మధురకవి ఆల్వార్ – తిరుక్కోలూర్

పరాశర: సరే అవ్వ. వారి గురించి వినాలని చాలా ఆసక్తిగా ఉంది

ఆండాళ్ అవ్వ: తమిళంలో నమ్మాళ్వార్ అంటే “మన ఆళ్వారు” అని అర్థం. పెరుమాళ్ స్వయంగా వారికి ఈ నామాన్ని ప్రసాదించారు.  నమ్మాళ్వారు ఆళ్వార్ తిరునగారిలో వైశాఖ మాసంలో  విశాఖా నక్షత్రంలో పుట్టారు. ఆ ప్రాంతం రాజు/అధికారుడు అయిన కారి మరియు వారి భార్య ఉదయనంగై దంపతులకు పుట్టారు. కారి మరియు ఉదయనంగై లకు చాలా కాలంగా సంతానం లేదు. వారు ఇరువురు తిరుక్కురుంగుడి నంబి ని సంతానం కొరకు ప్రార్థించారు. నంబి వారే స్వయంగా పుత్రుడిగా  జన్మిస్తానని ఆశీర్వదిస్తారు. కారి మరియు ఉడైయనంగై ఆళ్వార్ తిరునగరికి తిరిగి వస్తారు. అతి తక్కువ సమయములోనే ఉడైయనంగై ఒక అందమైన శిశువునకు జన్మనిస్తుంది. వీరిని పెరుమాళ్ అంశంగా మరియు కొన్ని సార్లు విష్వక్సేనుడి అంశంగా పరిగణిస్తారు.

వ్యాస: ఓ! చాలా బావుంది. అయితే, వారు స్వయంగా పెరుమాళ్లా?

ఆండాళ్ అవ్వ: వారి కీర్తిని చూస్తే తప్పకుండా చెప్పవచ్చు. కాని మన ఆచార్యుల వివరణ ప్రకారం, వారు స్వయంగా జీవాత్మలలో ఒకరుగా, అనాదిగా ఈ ప్రపంచములో అల్లాడుచు ఉన్నారని మరియు శ్రీమన్నారాయణుడు అనంతమైన దయతో దివ్యంగా కటాక్షించారాని స్వయంగా చాటారు. అయితే, వారిని పెరుమాళ్ విశేషంగా ఆశీర్వదించారు అని ఆంగీకరించవచ్చు.

పరాశర: అవును అవ్వ,  ప్రారంభంలో మీరు చెప్తుండగా నాకు గుర్తుంది, పెరుమాళ్ కొంతమంది విశేషమైన వ్యక్తులను విశేషంగా పరిపూర్ణ  జ్ఞానాన్ని కటాక్షించారని, వారినే ఆళ్వారులుగా చేసారని, అలా తీర్చిదిద్దిన వారై మన లాంటి ఎంతోమందిని పెరుమాళ్ దగ్గరకు చేరుస్తారని చెప్పారు.

ఆండాళ్ అవ్వ:  అక్షరాలా నిజం పరాశర. అద్భుతం, మీ ఇద్దరికీ ఈ ముఖ్యమైన విషయాలు ఎంత చక్కగా గుర్తున్నాయి. ఇప్పుడు నమ్మాళ్వార్ పుట్టిన తరువాత, వారు మామూలి పిల్లవాడి లాగా పుట్టినా, వారు ఏమీ తినలేదు, యేడవలేదు, ఏమీ చేయలేదు. మొదటిలో వారి తల్లి తండ్రులు భయపడ్డారు. పుట్టిన పన్నెండవ రోజున వారు ఆదినాథ పెరుమాళ్ గుడికి  వచ్చి ఆ శిశువును పెరుమాళ్ ముందు ఉంచారు. వేరే శిశువుల పోలికలో విశేషమైన గుణాలు ఉన్న ఈ శిశువుకు మాఱన్ ( భిన్నంగా ఉన్న వారు)అని నామకరణం చేసారు. వారి అసమానమైన లక్షణం చూసి,  వారి తల్లి తండ్రులు వారిని దివ్య వ్యక్తిగా భావించి వారిని గుడికి దక్షిణంగా ఉన్న ఒక దివ్యమైన చింతచెట్టు క్రింద ఉంచి భక్తితో పూజించారు.  అప్పటి నుండి వారు 16 సంవత్సరాలు ఒక్క మాట మాట్లాడకుండా ఆ చింతచెట్టు క్రింద ఉన్నారు.

వ్యాస’: అయితే, ఆ సమయమంతా ఏమి చేసారు? వారు ఆఖరికి మాట్లాడారా?

ఆండాళ్ అవ్వ: శ్రీ మన్నారాయణుని అనుగ్రహముతో జన్మించిన వారైనందున , వారు ఎల్లప్పుడూ అగాధమైన ధ్యానంలో ఉండేవారు. ఆఖరున, మధురకవి ఆళ్వారుల రాక వారిని మాట్లాడించింది.

పరాశర: మధురకవి ఆళ్వార్ ఎవరు? వారు ఏంచేశారు?

ఆండాళ్ అవ్వ: మధురకవి ఆళ్వార్ తిరుక్కోళూర్లో చైత్ర మాసంలో చిత్రా నక్షత్రంలో పుట్టారు. వారు ఒక అద్భుతమైన మేధావి మరియు శ్రీ మన్నారాయణుని భక్తులు. వయస్సులో వారు నమ్మాళ్వార్ కంటే చాలా పెద్దవారు. వారు తీర్థయాత్రకై అయోధ్యకు  వెళ్ళారు. అప్పటికే వారు మాఱన్ జీవతం గురించి విన్నారు. ఒకానొక సమయంలో దక్షిణ దిశగా ఒక జ్యోతి ప్రకాశించడం వారు గమనించి ఆ దిశగా వారు పయనిస్తారు. ఆ జ్యోతి వారిని ఆఖరున ఆళ్వార్ తిరునగరి గుడిలో మాఱన్ ఉన్నదగ్గరకు చేరుస్తుంది.

వ్యాస: నమ్మాళ్వార్, మధురకవి ఆళ్వారుతో మాట్లాడారా?

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును, వారు మాట్లాడారు. మధురకవి ఆళ్వారు వారిని ఒక దివ్యమైన సంభాషణలోకి  నిమగ్నం చేస్తారు. ఆఖరున వారు మాట్లాడతారు. వారి మహిమలను అర్థంచేసుకొని మరు క్షణం వారి శిష్యులయ్యి నేర్చుకోవలసిన సారమైన మూల సూత్రాలను వారి వద్ద నేర్చుకుంటారు. వారు నమ్మాళ్వారుకు శేష జీవితమంతా  సేవ చేశారు.

పరాశర: ఓ!, చాలా బాగుంది. అయితే, సత్యమైన జ్ఞానం నేర్చుకోవాలంటే వయస్సుతో సంబంధం లేదు. ఇక్కడ, మధురకవి ఆళ్వారు వయస్సులో నమ్మాళ్వార్ కంటే పెద్దవారైనా, వారు ఈ సూత్రాలు నమ్మాళ్వార్ వద్ద నేర్చుకున్నారు.

ఆండల్ అవ్వ: చాలా బాగా గమనించావు పరాశర. అవును, నేర్చుకోవటానికి వినయ విధేయతలు ఉంటేచాలు, ఆ వ్యక్తి వయస్సులో చిన్నవాడైనను సరే. అది శ్రీవైష్ణవులకు ఉండవలసిన  నిజమైన లక్షణం అని ఇక్కడ చేసి నిరూపించారు మధురకవి ఆళ్వారు. కొన్ని సంవత్సరాల తరువాత, 32 వ యేడు, నమ్మాళ్వార్ పెరుమాళ్ యొక్క విరహవేదన  భరించలేక పరమపదాన్ని అధీష్ఠించాలని నిర్ణయించుకుంటారు. పెరుమాళ్ యొక్క కీర్తి ప్రఖ్యాతులను వారి నాలుగు ప్రబంధాలు – తిరువిరుత్తం, తిరువాయ్మొళి, తిరువారిశిరియం మరియు పెరియ తిరువందాది లో కీర్తించి  పెరుమాళ్ అనుగ్రహముతో పరమపదాన్ని అదిష్ఠించి పెరుమాళ్ యొక్క శాశ్వత కైంకర్యంలో నిమగ్నమై ఉండిపోయారు.

వ్యాస: పరమపదానికి వెళ్ళటానికి అది చాలా అల్పవయస్సు కదా అవ్వా.

ఆడాల్ అవ్వ: అవును. కాని వారు శాశ్వతమైన బ్రహ్మానందాన్ని పొందాలనుకున్నారు. పెరుమాళ్ కూడా వారు అక్కడ ఉండాలనుకున్నారు. కనుక, వారు ఈ ప్రపంచాన్ని విడిచి అక్కడికి చేరుకున్నారు. మధురకవి ఆళ్వారు, మరిగించిన నదీ జలంలో నుంచి  పొందిన  నమ్మాళ్వారి ఆర్చా విగ్రహాన్ని ఈ దివ్య దేశంలో స్థాపించారు,  తగిన పూజా విధులను ఏర్పాటు చేశారు. వీరు నమ్మాళ్వారి కీర్తిని ప్రశంసిస్తూ  రచించిన ప్రబంధము “కణ్ణినుణ్ శిరుత్తాంబు”. వారు నమ్మాళ్వార్ గొప్పతనాన్ని అంతటా వ్యాపించి స్థిరపరచారు.

పరాశర: అయితే, మధురకవి ఆళ్వారు కారణంగా నమ్మాళ్వారి గొప్పతనము మనము గ్రహించ గలుగుతున్నాము.

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును, వారు నమ్మాళ్వార్ కు పరిపూర్ణ అంకితులు. నమ్మాళ్వార్ పై వారి ఆ అంకిత  భావం వల్లనే స్వయంగా పెరుమాళ్లచే ప్రశంసించబడ్డారు. భాగవతుల ప్రశంస భగవాన్ ప్రశంస కంటే గొప్పదిగా భావిస్తారు. ఎప్పుడు సాధ్యమైతే అప్పుడు మనము కూడా భాగవతుల  సేవ చేయవలెను.

వ్యాస మరియు పరాశర: తప్పకుండా అవ్వ. మేము ఈ విషయము గుర్తుపెట్టుకొని ఆ అవకాశము కొరకు ఎదురు చూస్తాము.

ఆండాళ్ అవ్వ: దీనితో మనము నమ్మాళ్వార్ మరియు మధురకవి ఆళ్వార్ జీవితం చూసాము. పదండి  నమ్మాళ్వార్ సన్నిధికి వెళ్లి వారిని సేవిద్దాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-nammazhwar-and-madhurakavi-azhwar/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

 

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நஞ்ஜீயர்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பட்டர்

பராசரனும் வ்யாசனும் வேதவல்லி மற்றும் அத்துழாயுடனும் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்று நாம் பராசர பட்டரின் சிஷ்யரான, நஞ்சீயர் என்கிற ஆசார்யனைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளப் போகிறோம். நான் உங்களிடம் முன்பே சொல்லியது போல், நஞ்சீயர் ஸ்ரீமாதவராக பிறந்து, பின்பு இராமானுஜரின் திவ்ய ஆணையால் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குப் பராசர பட்டரால் கொண்டுவரப்பட்டார். பட்டர் எப்படித் திருநெடுந்தாண்டகத்திலிருந்தும், சாஸ்தரங்களிலிருந்த மற்ற அர்த்தங்களைக் கொண்டும் மாதவாசார்யரை வாதத்தில் வென்றார் என்று பார்த்தோம் அல்லவா? மாதவர் ஒரு அத்வைத பண்டிதர். அவருக்கு பட்டர் பின்பு “நஞ்ஜீயர்” என்ற பெயரிட்டார். அவருக்கு “நிகமாந்த யோகி” என்றும் “வேதாந்தி” என்றும் பெயர்களுண்டு.

வ்யாசன்: பாட்டி, ராமானுஜரும் பட்டரும் மற்ற ஸித்தாந்தங்களில் ஈடுபட்டிருந்த யாதவப்ரகாசரையும் (பின்னாளில் கோவிந்த ஜீயரானவர்), கோவிந்தப் பெருமாளையும் (பின்னாளில் எம்பாரானவர்), யஞ்யமூர்த்தியையும் (பின்னாளில் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானாரானவர்) திருத்தியதைப் போல் ஏன் தங்களுக்குத் துன்பம் கொடுத்த சைவ மன்னர்களையும் திருத்தவில்லை ? ஏன் அவர்கள் சைவ மன்னர்களிடமிருந்து விலகி இருந்தார்கள்?

பாட்டி: வ்யாசா, நம் பூர்வாசார்யர்களுக்குத் தெரியும், யாரை திருத்த முடியும், யாரைத் திருத்த முடியாதென்று. நீ சொன்ன அனைத்து ஆசார்யர்களும், தங்களுடைய வாதத்தை ப்ரதிவாதி நியாயமான வகையில் தோற்கடித்தார் என்கிற பொழுது, தங்களுடைய தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு, பெரிய திருமலை நம்பி, ராமானுஜர், பட்டர் ஆகியோரின் திருவடித் தாமரைகளைச் சரணடைந்து, ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தை ஆச்ரயித்தார்கள். ஆனால், அந்த சைவமன்னனோ, நியாயமான வாதத்திற்கும் தயாராகவில்லை, வாதத்தில் தோல்வியை ஏற்கும் கண்ணியமும், மனப்பக்குவமும் அவனிடம் இல்லாததால், ஸ்ரீமந்நாராயணன் தான் பரதெய்வம் என்ற உண்மையையும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. “தூங்குபவனை எழுப்பிவிடலாம், ஆனால் தூங்குவது போல் நடிப்பவனை எழுப்பமுடியாது” என்பது பழமொழி.  நமது பூர்வாசார்யர்களுக்குத் தெரியும் யார் உண்மையாகத் தூங்குகிறார்கள், யார் நடிக்கிறார்கள் என்று.  அதனால், அவர்களுடைய செயல்களும், முடிவுகளும் அதற்கேற்றார் போலே இருந்தன. இப்படிச் சிலரிடம் குறைபாடுகளிருந்தாலும், நம் பூர்வாசார்யர்கள் அவர்களைத் திருத்தத்தான் முனைந்தார்கள். குதிருஷ்டிகளிடமிருந்து மிகுந்த எதிர்ப்பைச் சந்தித்ததால், அவர்கள் தங்கள் முயற்சியைத் தொடரவில்லை.

பராசரன்: பாட்டி, மாதவருக்கு நஞ்சீயர் என்ற பெயர் எப்படி வந்தது?

பாட்டி: பட்டர் மாதவரை வாதில் வென்ற பின்னர், அவருக்கு ஸம்ப்ரதாயக் கொள்கைகளைச் சொல்லிக் கொடுத்து, அருளிச்செயல்களைக் கற்றுக்கொள்ளுமாறு பணித்து, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்றார். பட்டர் சென்ற பிறகு, மாதவருக்கு தன் இரு மனைவியரிடமிருந்து அவரது கைங்கர்யத்திற்கு எந்த சகாயமும் இல்லாததாலும், அவரது ஆசார்யனைப் பிரிந்திருக்க முடியாததாலும், ஸந்யாஸியாக முடிவு செய்து, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்று தன் ஆசார்யனுடன் இருக்க முடிவு செய்தார். அவர் தன்னுடைய பெரும் செல்வத்தை 3 பங்குகளாக்கி, இரண்டு பகுதிகளைத் தனது இரு மனைவியரிடம் கொடுத்து விட்டு, ஒரு பங்கை  பட்டரிடம் ஸமர்ப்பிப்பதற்காக எடுத்துக்கொண்டு, ஸந்யாஸாச்ரமத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்றார். மாதவரை ஸ்ரீரங்கத்தில் பார்த்தவுடன், அவரது ச்ரத்தையையும், ஆசார்ய பக்தியையும் பார்த்து அவரை “நம் ஜீயர்” (எங்கள் அன்பிற்குரிய ஜீயர்) என்று அழைத்தார், பட்டர். அன்று முதல், அவருக்கு நஞ்சீயர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. நஞ்சீயரது ஆசார்ய பக்தி எல்லையில்லாததாயிருந்தது.  மற்றொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனின்  துக்கத்தை காணச் சகிக்காமல் அதற்காக வேதனைப் படுபவன் தான் ஸ்ரீவைஷ்ணவன் என்பது அவரது கருத்து. அவரது காலத்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடத்திலும் ஆசார்யர்களிடத்திலும் அவருக்குப் பெரும் மரியாதை இருந்தது.

நஞ்சீயர் – திருநாராயணபுரம்

அத்துழாய் : பாட்டி, நஞ்சீயரின் ஆசார்ய பக்தியை பற்றிச் சில கதைகள் சொல்லுங்களேன். 

பாட்டி: ஒரு சமயம், பட்டரைப் பல்லக்கில் தூக்கிச் சென்ற பொழுது, நஞ்சீயர் த்ரிதண்டத்தை ஒரு தோளிலும், பல்லக்கை மற்றொரு தோளிலும் தூக்கிச் செல்ல முற்பட்டார். அப்பொழுது பட்டர் “ஜீயா! இது உன் ஸந்யாஸாச்ரமத்திற்கு ஏற்காது. நீ என்னைத் தூக்கிச் செல்லக்கூடாது” என்றார். நஞ்சீயரோ ” எனது த்ரிதண்டம்  நான் உங்களுக்குச் செய்யும் சேவைக்குத் தடங்கலாய் இருக்குமானால், அதனை உடைத்து ஸந்யாஸாச்ரமத்தைக் கைவிடுவேன்” என்றார்.

மற்றொரு சமயம், நஞ்சீயரின் சில சிஷ்யர்கள் அவரது தோட்டத்தின் அமைதி பட்டரின் வருகையால் கெடுகிறது என்று நஞ்சீயரிடம் முறையிட்டனர். நஞ்சீயரோ அந்த தோட்டம் பட்டர் மற்றும் அவரது குடும்பத்தின் உபயோகத்திற்காகவே ஏற்படுத்தப்பட்டதென்று தனது சிஷ்யர்களை எப்பொழுதும் அதனை நினைவில் கொள்ளுமாறு எச்சரித்தார்.

ஆசாரியர்கள் சிஷ்யர்களின் மடியில் தலை வைத்துப் படுப்பது வழக்கம். ஒரு சமயம், பட்டர் நஞ்சீயரின் மடியில் நெடு நேரம் தலை வைத்து ஒய்வெடுத்தார் . நஞ்சீயர் முழு நேரமும் அசையாமல் அமர்திருந்தார். அவரது ஆசார்யரிடம் அவருக்கு அத்தனைப் பக்தியும் அன்பும் இருந்தது. பட்டருக்கும் நஞ்சீயருக்குமிடையே நிறைய சுவையான உரையாடல்கள் நடக்கும்.

வேதவல்லி: நம்மிடையே நடக்கும் உரையாடல்களைப் போலவா?

பாட்டி (புன்னகையுடன்): ஆமாம், அதைப் போலத்தான்-  ஆனால், இன்னும் சுவையாக இருக்கும்.

ஒரு முறை, நஞ்சீயர் பட்டரிடம் “ஏன் எல்லா ஆழ்வார்களும் கண்ணனிடமே ஆசை கொண்டவர்களாக இருக்கின்றார்கள்” என்று கேட்டார். இராமனிடமே எப்பொழுதும் பக்தி கொண்ட பட்டரோ “அனைவரும் சமீபகாலத்தில் நடந்த விஷயங்களையே நினைவில் கொள்வார்கள் – க்ருஷ்ணாவதாரம் எம்பெருமானின் அவதாரங்களிலேயே சமீபத்தில் நடந்த அவதாரம், அதனால் தான் ஆழ்வார்களுக்கு க்ருஷ்ணனின் மீது ஆசை அதிகம்” என்றார்.

மற்றொரு சமயம், நஞ்சீயர் பட்டரிடம், மஹாபலி ஏன் பாதாளத்திற்கு சென்றான் என்றும், சுக்கிராசார்யர் ஏன் கண்ணிழந்தார் என்றும் கேட்டார். பட்டர், சுக்கிராசார்யர்  மஹாபலி வாமனனுக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றும் பொழுது அவனைத் தடுத்ததால், அவரது கண்ணை இழந்தார் என்றும், மஹாபலி தனது ஆசார்யரின் ஆணையை நிறைவேற்றாததால், பாதாளத்தில் இருக்குமாறு தண்டிக்கப்பட்டான் என்றும் பதிலளித்தார். இங்கு பட்டர் ஒருவன் தனது ஆசார்யனை மதிப்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை வலியுறுத்துகிறார். இது போல பல சுவையான உரையாடல்கள் அவர்களிடையே நடைபெறும். இவை நஞ்சீயரின் க்ரந்தங்களிலும் பெரிதும் உதவின.

ஒரு நாள் நஞ்சீயர் தனது க்ரந்தங்களின் நகல்களை எடுக்க எண்ணி, அதற்குத் தகுந்தவர் யாரென தனது சிஷ்யர்களிடத்தே விசாரித்தார். நம்பூர் வரதராஜரின் பெயரை அவர்கள் சிபாரிசு செய்தார்கள். நஞ்சீயர் வரதராஜருக்கு 9000 படியின் காலக்ஷேபத்தை  அருளிய பிறகே, அவருக்கு மூல நூலை வழங்கினார். வரதராஜர் தனது சொந்த ஊருக்குச் சென்று நூலை எழுதி முடிக்கலாமென்றுக் காவேரியைக் கடந்து செல்லலானார். ஆற்றைக் கடக்கும் போது திடீரென வெள்ளம் வர, வரதராஜர் நீச்சல் அடிக்கலானார். அப்பொழுது அவரது கையிலிருந்து மூல நூல் நழுவியதால் மிகுந்த துன்பத்திற்குள்ளானார். அவரது சொந்த ஊரைச் சென்றடைந்த பின், அவரது ஆசார்யனின் மீதும் அவர் கொடுத்த அர்த்தங்களின் மீதும் த்யானித்து மீண்டும் 9000 படி வ்யாக்யானத்தை எழுத ஆரம்பித்தார். அவர் தமிழ் மொழியிலும், இலக்கியத்திலும் சிறந்த புலமை பெற்றிருந்ததால், மேலும் சில செம்மையான அர்த்தங்களை தகுந்த இடங்களில் சேர்த்து, நஞ்சீயரிடம் நூலை ஸமர்ப்பித்தார். நஞ்சீயர் வ்யாக்யானத்தை பார்த்ததும், அர்த்தங்கள் சில மூல நூலிலிருந்து மாறுபட்டதையறிந்து என்னவாயிற்று என வினவினார். வரதராஜர் நடந்த விவரங்களைக் கூறினார். அவரது எழுத்துப்புலமையினாலும், மேன்மையினாலும் மகிழ்ந்து, நஞ்சீயர் அவருக்கு நம்பிள்ளை என்ற பெயரிட்டு அவரை அடுத்த தர்சன ப்ரவர்த்தகராக்கினார். நம்பிள்ளை தன்னை விட உயர்ந்த விளக்கத்தை வழங்கும் போது, நஞ்சீயர் அவரை எப்பொழுதும் பாராட்டுவார். இது நஞ்சீயரின் பெருந்தன்மையைக் காட்டுகிறது. 

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளையை பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்!

பாட்டி: நம்பிள்ளையைப் பற்றியும் அவரது பெருமைகளைப் பற்றியும் நாளை சொல்கிறேன். இப்பொழுது நேரமாகிவிட்டது. நீங்களெல்லாம் வீட்டிற்குப் போக வேண்டும்.

குழந்தைகளெல்லாம் பட்டர், நஞ்சீயர், நம்பிள்ளையை பற்றிய நினைவுகளுடனே அவரவர் வீட்டிற்கு செல்கின்றனர்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-nanjiyar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – பட்டர்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< எம்பார்

பராசரன், வ்யாசன், வேதவல்லி, அத்துழாய் நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்று நம் நம்முடைய ஆசார்யர்களுக்குள் அடுத்தவரான பராசர பட்டரைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம்; இவர் எம்பாருடைய சிஷ்யர், எம்பாரிடத்திலும் எம்பெருமானாரிடத்திலும் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தவர். நான் உங்களுக்கு முன்னம் சொன்னது போலே, எம்பெருமானார், பராசரர் மற்றும் வ்யாச மஹரிஷிகளிடம் தம் நன்றியினை வெளிப்படுத்தும் விதமாக, கூரத்தாழ்வானுடைய இரண்டு புதல்வர்களுக்கும் பராசர பட்டர் என்றும் வேத வ்யாச பட்டர் என்றும் பெயரிட்டார். இதன் மூலம் ஆளவந்தாரிடத்தில் அவர் செய்த மூன்று உறுதிகளில் ஒன்றினை நிறைவேற்றினார். கூரத்தாழ்வானுக்கும் அவருடைய மனைவி ஆண்டாளுக்கும் ஸ்ரீரங்கம் பெரிய பெருமாளின் பிரசாதத்தின் அனுக்கிரஹத்தினால் பராசர பட்டரும் வேத வ்யாச பட்டரும் பிறந்தனர்.

azhwan_bhattars

கூரத்தாழ்வானின் இரு புறங்களிலும் அவர் புதல்வர்கள் பராசர பட்டர் மற்றும் வேத வ்யாச பட்டர்

பராசர : பாட்டி, எனக்கும் வ்யாசனுக்கும் இவர்களின் பெயர்கள் தான் இடப்பட்டுள்ளனவா?

பாட்டி : ஆமாம் பராசரா. குழந்தைகளுக்கே பொதுவாக ஆசார்யர்கள், பெருமாள், தாயார் பெயர்களே இடப்படும்; ஏனென்றால் அவர்களை அழைக்கும் வழியிலும் பெருமாள், தாயார், ஆசார்யர்களுடைய திவ்ய நாமங்களைச் சொல்லவும், அவர்களுடையக் கல்யாண குணங்களையும் எண்ணிப்பார்க்கவும் வாய்ப்பாக இருக்கும். இல்லையென்றால், இந்த அவசர யுகத்தில், தனியாக நேரம் ஒதுக்கி பெருமாளுடைய திவ்ய நாமங்களையும் அவருடைய மேன்மையைப் பற்றியும் நினைத்துப் பார்க்க இயலுமா? ஆனால், இப்பொழுது எல்லாம் மாறிவிட்டது. மக்கள் குழந்தைகளுக்கு நாகரீகமான பெயர்களை சூட்டுகிறார்கள்; அவைகளில் பொருளும் இல்லை; அவை பெருமாளையோ, தாயாரையோ, ஆசார்யர்களையோ நினைவூட்டும் வண்ணமும் இல்லை.

ஸ்ரீரங்கத்திற்கு வந்த பின், ஆழ்வான் தினமும் உணவுக்காக உஞ்சவ்ருத்தி (பிக்ஷை எடுத்தல்) செய்து வந்தார்; ஒரு நாள் பலத்த மழையினால், ஆழ்வானால் உஞ்சவ்ருத்திக்காக வெளியே செல்ல இயலவில்லை; ஆழ்வானும் அவர் மனைவி ஆண்டாளும் அன்று உண்ணாமலே இரவினைக் கழிக்க நேர்ந்தது. அன்று இரவு, , கோயிலில் பெருமாளுக்கு நைவேத்தியம் செய்வதன் பொருட்டு செய்யப்படும் மணியின் ஓசையைக் கேட்டார் ஆண்டாள்; எம்பெருமானிடம் “இங்கோ ஆழ்வான், உம்முடைய உண்மையான பக்தர் பிரசாதம் ஏதுமின்றி இருக்கிறார், நீரோ, நல்ல போகம் அனுபவிக்கிறீர்” என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டார். இதனை உணர்ந்த பெரிய பெருமாள், தம் பிரசாதத்தை உத்தம நம்பியின் மூலம் உரிய கோயில் மரியாதைகளுடன் ஆழ்வானுக்கும் ஆண்டாளுக்கும் அனுப்பி வைத்தார். பிரசாதம் வந்ததைக்கண்ட ஆழ்வான் பிரமித்துப் போனார். உடனே ஆண்டாளிடம் “எம்பெருமானிடம் முறையிட்டாயோ?” என்று வினவ ஆண்டாள் தாம் ப்ரார்த்தித்ததை ஒப்புக்கொண்டார். ஆழ்வானுக்குத் தங்களுக்காக பிரசாதத்தை வேண்டியதில் வருத்தமே. தான் இரண்டு கையளவு மட்டுமே பிரசாதத்தை பெற்றுக்கொண்டு எஞ்சியவற்றை ஆண்டாளிடம் கொடுத்து விட்டார். அந்த இருகையளவு ப்ரசாதத்தினால் பின்னாளில் அவர்கள் இரண்டு அழகிய குழந்தைகளைப் பெற்றனர்.

வ்யாச: பாட்டி, பட்டருக்கு எம்பார் எவ்வாறு ஆசார்யராக ஆனார்?

பாட்டி: இரண்டு குழந்தைகளும் பிறந்தவுடன் அவர்களைக் காணும் பொருட்டு எம்பெருமானார் குழந்தைகளை அவரிடத்தில் அழைத்துவருமாறு எம்பாரிடம் கூறினார். எம்பார் இரண்டு குழந்தைகளைக் கண்டவுடனே அவ்விருவரும் ஸம்ப்ரதாயத்தின் பொருட்டு உதித்தவர்கள் என்று கண்டுகொண்டார். அப்பிள்ளைகளின் முகத்தில் இருந்த திவ்யதேஜஸ்ஸை பார்த்தவர், உடன் அக்குழந்தைகளுக்கு எத்தீங்கும் நேராதிருக்க ரக்ஷையாக த்வய மஹாமந்த்ரத்தை அனுசந்தித்தார். அவ்விரு குழந்தைகளையும் கண்ட எம்பெருமானார் த்வயத்தினால் அவர்களுக்கு ஸம்ப்ரதாயத்தில் தொடர்பு ஏற்பட்டு விட்டதை உணர்ந்தார். எம்பாரிடம் கேட்க, அவர் அக்குழந்தைகளின் ரக்ஷையாக தாம் த்வயத்தை அனுசந்தித்ததை கூறினார். அவ்விரு குழந்தைகளுக்கும் த்வயத்தை உபதேசித்ததனால், அவர்களுக்கு எம்பாரே ஆசார்யராக ஆனார். இரு குழந்தைகளும் எம்பாரிடமும் தம் தந்தை ஆழ்வானிடமும் கற்று வளர்ந்தனர். இரண்டு குழந்தைகளும் பெரிய பெருமாளின் கடாக்ஷத்தினால் பிறந்தவர்களாகையால், அக்குழந்தைகள் பெரியபெருமாளிடமும் பெரியபிராட்டியிடமும் (ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரிடமும்) மிகுந்த அன்புகொண்டிருந்தனர். எம்பெருமானாரும் ஆழ்வானிடம் பராசரபட்டரைப் பெரியபெருமாளுக்குத் தத்துப்பிள்ளையாகக் கொடுக்குமாறு கூற ஆழ்வானும் அவ்வாறே செய்தார். பட்டர் மிகச் சிறு குழந்தையாக இருக்கும் பொழுது ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரே அவருடைய சந்நிதியில் அப்பிள்ளையை வளர்த்தார் என்று கூறுவார்கள். பட்டர் பெரியபெருமாளிடமும் பிராட்டியிடம் அத்தகைய அன்புகொண்டிருந்தார். ஒரு சமயம் பட்டர் சில பாசுரங்களைப் பெருமாள் சந்நிதியில் சொல்லிவிட்டு வெளியே வந்தார். பட்டரைக் கண்ட ராமானுஜர், பட்டரை தம்மைப்போல நினைத்து நடக்குமாறு அனந்தாழ்வானையும் மற்ற சிஷ்யர்களையும் பணித்தார். ராமானுஜர் பட்டரிடம் தம்மையே கண்டார். பட்டரே பிற்காலத்தில் தர்சனப்ரவர்த்தகராக (ஸம்ப்ரதாயத்தின் தலைவர்) விளங்குவார் என்று ராமானுஜர் அறிந்திருந்தார். வெகுசிறு பிராயத்திலேயே பட்டர் மிகுந்த அறிவாற்றல் பெற்றிருந்தார். அவர் அறிவாற்றலையும் ஞானத்தையும் காட்டும் பல கதைகள் உண்டு.

அத்துழாய்: அவர் அறிவாற்றலைப் பற்றிய சில கதைகளைச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி: ஒரு சமயம், பட்டர் வீதியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது ஸர்வஜ்ஞ பட்டன் என்னும் ஓர் வித்வான் அவ்வழியில் ஒரு பல்லக்கில் வந்தார். ராமானுஜர் போன்ற மஹாபண்டிதர்கள் இருந்து வந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒருவர் பல்லக்கில் வந்ததைக் கண்டு துணுக்குற்ற பட்டர், அவரிடம் சென்று தம்முடன் வாதத்திற்கு அழைத்தார். பட்டரைச் சிறுபிள்ளை என்றெண்ணிய ஸர்வஜ்ஞ பட்டன், பட்டரிடம் தம்மை எந்த ஒரு கேள்வி கேட்டாலும் தாம் விடையளிப்பதாகச் சொன்னார்.  பட்டர் உடனே ஒரு கை நிறைய மணலை எடுத்துக் கொண்டு அதில் எவ்வளவு மணல் இருக்கிறது என்று கேட்டார். ஸர்வஜ்ஞ பட்டன் வாயடைத்துப் போய், தமக்குத் தெரியாது என்று சொன்னார். பட்டர் உடனே “ஒரு கையளவு” என்று விடை சொல்லியிருக்கலாமே என்று கேட்டார். பட்டருடைய அறிவாற்றலால் வியப்புற்ற ஸர்வஜ்ஞ பட்டன் அக்கணமே பல்லக்கிலிருந்து கீழிறங்கி பட்டரை அவருடைய தோளில் தாமே சுமந்து கொண்டு அவருடைய பெற்றோரிடம்  அழைத்துச் சென்றார்.

வேதவல்லி: என்ன ஒரு புத்திசாலித்தனமான விடை அது!

பாட்டி: பட்டர் சிறு வயதிலேயே சிறந்த அறிவுக்கூர்மையும், எளிதில் எந்த ஒரு விஷயத்தையும் க்ரஹிக்கும் திறனையும் பெற்றவாராக இருந்தார்.  ஒரு சமயம் அவரது குருகுல வகுப்பு நடந்து கொண்டிருந்த போது, பட்டர் வீதியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். அச்சமயம் அந்த வழியே வந்த ஆழ்வான், வகுப்பில் கற்காமல் விளையாடிக் கொண்டிருந்ததது ஏன் என்று கேட்க, பட்டர்  “ஒவ்வொரு நாளும் அதே சந்தையை திரும்ப திரும்ப சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள்” என்று கூறினார் – ஒரு சந்தையை 15  நாட்கள் திரும்பச் சொல்வார்கள். ஆனால் பட்டரோ முதல் நாள் சொல்லிக்கொடுக்கும் பொழுதே அதை மனதில் வாங்கிக் கொள்வார். ஆழ்வான் சோதிப்பதற்காக ஒரு பாசுரத்தைச் சொல்லச் சொல்லவும், பட்டர் அதை எளிதாகச் சொல்லி விட்டார்.

வ்யாச: தந்தையைப் போல பிள்ளை !

பாட்டி (சிரித்தவாறு): அதேதான்! பட்டர் தம் தந்தையைப் போலவே சிறந்த ஞானமும் நினைவாற்றலும் பெற்றிருந்தார். ஆழ்வான் போலவே பட்டரும் அடக்கம், பெருந்தன்மை ஆகிய குணங்களையும் கொண்டிருந்தார். ஒரு தடவை ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் நாய் ஒன்று நுழைந்துவிட்டது. பொதுவாக இது போன்ற சமயங்களில், அர்ச்சககர்கள் கோயிலைச் சுத்தி செய்யும் பொருட்டு  கோயிலுக்கு ஸம்ப்ரோக்ஷணம்  செய்வர். எனவே அர்ச்சகர்கள் ஒரு லகு (சிறிய) ஸம்ப்ரோக்ஷணம் செய்ய முடிவெடுத்தனர்.  இதனைக் கேள்வியுற்ற பட்டர், தாம் ஒவ்வொரு நாளும் கோயிலுக்குள் சென்றிருந்த போதிலும், ஸம்ப்ரோக்ஷணமேதும் செய்யாதிருக்கையில் ஒரு நாய் சென்றால் ஸம்ப்ரோக்ஷணம் செய்வது ஏன் என்று பெரிய பெருமாளிடம் கேட்டார். அவர் அத்தனை பெரிய ஞானியாயிருந்தும் தம்மை ஒரு நாயைக்காட்டிலும் கீழாக எண்ணுமளவுக்கு தன்னடக்கம் கொண்டிருந்தார். அவர் தாம் தேவலோகத்தில் தேவனாக பிறப்பதைக் காட்டிலும் ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒரு நாயாக பிறப்பதையே விரும்புவதாகச் சொன்னவர்!

வேதவல்லி: பாட்டி, ரங்கநாச்சியாரே பட்டரை வளர்த்தார் என்றால், தேவப்பெருமாள் திருக்கச்சி நம்பியிடம் பேசியதைப் போல பெருமாளும் பிராட்டியும் பட்டரிடம் பேசியதுண்டா?

பாட்டி: ஆமாம் வேதவல்லி, நீ சொன்னது சரியே! பட்டரும் ஸ்ரீரங்கம் பெருமாளிடமும் பிராட்டியிடமும் பேசினவரே.  உங்கள் எல்லாருக்கும், பகல்பத்து உத்சவத்தில் வைகுந்த ஏகாதசியின் முதல் நாளான பத்தாம் திருநாளன்று, நம்பெருமாள் நாச்சியார் திருக்கோலத்தில் காட்சி  கொடுப்பார் என்று தெரியும் தானே. அன்று அவர் ரங்கநாச்சியாரின் எல்லா ஆபரணங்களையும் சாத்திக்கொண்டு தாயாரைப் போலவே அமர்ந்த திருக்கோலத்தில் காட்சி கொடுப்பார். அதுபோன்ற ஒரு திருநாளில் நம்பெருமாள் பட்டரை அழைத்துத் தாம் தாயார் போலவே இருக்கிறாரா என்று கேட்டார். தாயாரின் மீதே அதிக பாசம் கொண்ட பட்டரோ, மிகுந்த அன்புடனும் பரிவுடனும் நம்பெருமாளைப் பார்த்து அனைத்து அலங்காரங்களும் மிகப் பொருத்தமாக இருந்தாலும் தாயாரின் திருக்கண்களில் காணும் கருணை எம்பெருமானின் கண்களில் காணப் பெறவில்லை என்று சொன்னார். பட்டர் தம் தாயாரான ரங்கநாச்சியாரிடத்தில்  கொண்டிருந்த அன்பு அத்தகையது ஆகும்.

என்னதான் பட்டருடைய உபன்யாசங்களைக் கேட்டு அவர்பால் ஈர்க்கப்பட்டிருந்த நூற்றுக்கணக்கான சிஷ்யர்கள் இருந்தாலும் பட்டரைப் பிடிக்காத சிலர் இருக்கத்தான் செய்தனர். இது மேன்மக்களுக்கு நேர்வது இயல்பே. இது ராமானுஜருக்கும் கூட நேர்ந்த ஒன்றுதான். ஒரு தடவை பட்டரை விரும்பாத ஒரு சிலர், பொறாமையினாலும் வெறுப்பு மிகுதியாலும் அவரை வையத் தொடங்கினர். வ்யாசா, உன்னை யாரேனும் திட்டினால் நீ என்ன செய்வாய்?

வியாச: நான் அவரிடம் திரும்பி சத்தம் போடுவேன். நான் ஏன் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்?

பாட்டி: இதையே தான் வளர்ந்த பெரியவர்கள் கூட செய்வார்கள். ஆனால் பட்டர் என்ன செய்தார் தெரியுமா? தம்மை வைதவர்களுக்கு தம்முடைய விலை உயர்ந்த சால்வையையும் ஆபரணங்களையும் பரிசளித்தார்.

பட்டர் “ஒவ்வொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனும் இரண்டு விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டும் – எம்பெருமானின் கல்யாணகுணங்களைப் போற்ற வேண்டும்,  தம்முடைய குறைகளைக் குறித்து வருந்தவும் வேண்டும். அடியேன்  எம்பெருமானின் கல்யாண குணங்களைப் போற்றுதலில் ஈடுபட்டிருந்ததில் அடியேனின் குறைகளைக் குறித்து வருந்த மறந்து போய் விட்டேன், அதனை நினைவூட்டி அடியேனுக்கு உபகாரம் செய்தமைக்காக உமக்குப் பரிசளிக்க வேண்டும்” என்றும் கூறி, அவருக்குத் தம் நன்றியைத் தெரிவித்தார். அத்தகைய பெருந்தன்மை பொருந்தியவர் அவர்.

பராசர: பாட்டி, ராமானுஜர், பட்டரிடம் நஞ்சீயரை நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குள் கொணருமாறு பணித்தார் என்று சொன்னீர்களே, அதை பட்டர் எவ்வாறு செய்தார் ?

பராசர பட்டர் (தம் திருவடியில் நஞ்சீயருடன்) – ஸ்ரீரங்கம்

பாட்டி: நீ இதனை நினைவில் வைத்திருக்கிறாயே, சுட்டிதான்! ஆமாம், ராமானுஜரின் ஆஜ்ஞைப்படி, பட்டர் நஞ்சீயரை ஸம்பிரதாயத்திற்குள் கொணருவதற்காகத் திருநாராயணபுரம் சென்றார். இந்த இடத்தைப் பற்றி நீங்கள் முன்னால் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள். எப்பொழுது என்று யாருக்காவது நினைவுண்டா?

வேதவல்லி: எனக்குத் தெரியும். ராமானுஜர் சீர்திருத்திய பல கோயில்களில் ஒன்று திருநாராயணபுரம். ராமானுஜர் மேல்கோட்டையில் கோயில் நிர்வாகத்தைச் சீர்திருத்தி வைத்தார்.

பாட்டி:  பலே வேதவல்லி! ராமானுஜர் துலுக்க அரசனிடமிருந்து செல்வப்பிள்ளை உத்சவ மூர்த்தியை மீட்டுத் திருநாராயணபுரத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டு வந்து கோயில் நிர்வாகத்தைச் செவ்வனே நடைபெறும் வண்ணம் செய்தார். பட்டர் அங்கே மாதவாசார்யரின் (நஞ்சீயரின் இயற்பெயர்) ததீயாராதனக் கூடத்திற்குச் (பாகவதர்களுக்கு அமுது செய்விக்கும் இடம்)  சென்றார். அங்கே சென்று சாப்பிடாமல் காத்திருக்க, அதனைக் கண்ட மாதவாசார்யர் அவரிடம் சாப்பிடாததற்குக் காரணத்தையும் அவருக்கு வேண்டியது என்னவென்றும் கேட்க, பட்டர் அவருடன் தம் வாதம் செய்ய வேண்டும் என்றும் சொன்னார். பட்டரைப் பற்றி கேள்வியுற்றிருந்த மாதவாசார்யர் (பட்டரன்றி வேறொருவரும் அவரிடம் வாதிடத் துணிய மாட்டார்களாதலால்) வாதத்திற்கு ஒப்புக் கொண்டார்.  பட்டர் முதலில் திருநெடுந்தாண்டகத்திலிருந்தும் தொடர்ந்து சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்ட அதற்கேற்ற கருத்துக்களை உரைத்து எம்பெருமானின் மேன்மையையும் பரத்துவத்தையும் நிரூபிக்க, மாதவாசார்யர் தோல்வியை ஒப்புக் கொண்டு பட்டரின் திருவடித்தாமரைகளில் பணிந்து அவரைத் தம் ஆசார்யனாகக் கொண்டார். பட்டர், அவருக்கு நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் கருத்துக்களையும் கற்பித்து, அவரை முக்கியமாக அருளிச்செயல் முதலானவற்றை கற்குமாறும் பணித்தார். பின்பு பட்டர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு ஸ்ரீரங்கத்தைச் சென்றடைந்தார். பட்டர் ஸ்ரீரங்கத்தை அடையும் பொழுது அங்கு அவருக்கு மிகச்சிறப்பான வரவேற்பு காத்திருந்தது.  அவருக்காக ஆவலாகக் காத்திருந்த பெரியபெருமாள் நடந்தவற்றை அவரிடமே மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கேட்டறிந்தார். பட்டர் வாதத்தில் வெற்றி பெற்றதில் உகப்புடனிருந்த பெரியபெருமாள், அவரை தம்மிடம் இன்னொரு முறை  திருநெடுந்தாண்டகம் பாடுமாறு கேட்டார்.

பட்டர் நம்பெருமாள் மற்றும் ரங்கநாச்சியாரின் திருமேனியில் மிகவும் ஈடுபட்டிருந்தார். ஒரு தடவை பட்டர்  சில பாசுரங்களையும் அவற்றின் பொருளையும் பெரியபெருமாளின் முன்னால் பாட, உகந்த பெருமாளும் அவருக்கு தாம் மோக்ஷம் அப்போதே அளிப்பதாகக் கூற, மகிழ்வுடன் பட்டர், ஒருக்கால் பரமபதத்தில் பெருமாள் நம்பெருமாள் போல்  இல்லாது போனால்,  தாம் பரமபதத்தில் ஒரு துளையிட்டு உடனே ஸ்ரீரங்கத்திற்கு  திரும்பி வந்துவிடுவேன் என்று சொன்னார். மற்றோரு தடவை அனந்தாழ்வான் பரமபதநாதனுக்கு 2 திருக்கைகளா அல்லது 4  திருக்கைகளா என்று வினவ, பட்டர் அவருக்கு இரண்டு திருக்கைகள் இருந்தால் அவர் பெரியபெருமாள் போல் இருப்பார், நான்கு திருக்கைகள் இருந்தால் அவர் நம்பெருமாள் போல் இருப்பார் என்றும் சொன்னார். பட்டர் நம்பெருமாளையன்றி வேறொருவர் பேரிலும் ஈடுபட்டவரல்ல. பெருமாளின் எல்லாத் திருமேனியையும் அவர் நம்பெருமாளாகவே கண்டார். நம்பெருமாள் அவருக்கு மோக்ஷமளிக்க, தம் திருத்தாயாரான ஆண்டாளின் ஆசியுடன் இவ்வுலகைத்துறந்து பரமபதத்தில் எம்பெருமானுக்கு நித்யகைங்கர்யங்களைச் செய்யும் பொருட்டு மற்ற ஆசார்யர்களைச் சென்றடைந்தார். நம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தை ப்ரகாசிக்கச் செய்யும் பணியை தமக்கு அடுத்த ஆசார்யரான நஞ்சீயரிடம் அளித்தார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, பட்டரின் வாழ்க்கையை கேட்கவே சுவாரஸ்யம்தான். நம்பெருமாளிடம் அவருக்கு இருந்த பக்தியும், அவர்களுடைய பிணைப்பும் மனத்தை உருக்குபவை. அத்தகைய ஆதர்ச பர்த்தாவையும்  புத்ரர்களையும் பெற்ற ஆண்டாள் அம்மையார் மிகுந்த பேறு பெற்றவர்.

பாட்டி: மிகச்சரியாக சொன்னாய், அத்துழாய்! உண்மையிலேயே ஆண்டாள் மிகுந்த பேறு பெற்றவர்தாம். நாளை நான், உங்களுக்கு அடுத்த ஆசார்யரான நஞ்சீயரைப் பற்றிச் சொல்வேன். இப்பொழுது இந்தப் பழங்களைப் பெற்று உங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லுங்கள்.

குழந்தைகள் பட்டரையும் அவர் திவ்யமான சரித்திரத்தைப் பற்றிய எண்ணங்களுடன் தங்கள் வீடுகளுக்கு திரும்பினார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-bhattar/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

బాల పాఠము – తిరుమళిశై ఆళ్వార్

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< ముదల్ ఆళ్వారులు – భాగము -2

 

thirumazhisaiazhwar

 

వ్యాస మరియు పరాశర ను తిరువేళ్లరై గుడికి తీసుకోని వెళ్ళింది ఆండాళ్ అవ్వ. శ్రీరంగం రాజగోపురం బయట వారు బస్సెక్కారు.

పరాశర: మనం బస్సులో ఉన్నపుడు, మీరు నాలుగవ ఆళ్వారు గురించి చెబుతారా?

ఆండాళ్ అవ్వ:  తప్పకుండా , పరాశర.  మీరు యాత్ర సమయంలో  ఆళ్వారుల గురించి చర్చిన్చాలనుకుంటున్నారని తెలిసి నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది,

పరాశర మరియు వ్యాస అవ్వని చూచి చిరుమందహాసంతో నవ్వారు. శ్రీరంగం నుండి బస్సు మొదలైయింది.

ఆండాళ్ అవ్వ: నాలుగవ ఆళ్వారు తిరుమళిశై ఆళ్వారు, భక్తిసార అని అందరు ఇష్టంగా పిలిచేవారు. వారు చెన్నై దగ్గర తిరుమళిశై గ్రామంలో భార్గవ ముని, కనకాంగి దంపతులకు మాఘ మాసంలో మఘానక్షత్రం లో  జన్మించారు. ఈ ఆళ్వారు అందరి కన్నా దీర్ఘకాలం జీవించారు. వారు “4700 సంవత్సరాలు” జీవించారు.

పరాశర అండ్ వ్యాసులు అవ్వరపోయి “4700 సంవత్సరాలా?!!” అని అడిగారు.

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును, వీరు పెయాళ్వారును కలుసుకునేటప్పటికి వివిధ తత్వ శాస్త్రాల  అధ్యయనం చేసారు.

వ్యాస: ఒహో! తరువాత ఏమి అయ్యింది?

ఆండాళ్ అవ్వ: తిరుమళిశై ఆళ్వారుకు పెరుమాళ్ గురించి హితభోద చేసి శ్రీవైష్ణవంలోకి తీసుకొని వచ్చారు పెయాళ్వారు.

బస్సు ఛత్రం బస్సుస్టాండ్ కు చేరుకుంది.

ఆండాళ్ అవ్వ: అంతర్యామి గురించి తెలుసుకోవాలని ప్రత్యేక శ్రద్ధ ఉండేది, మన లోపల ఉన్న భగవానుడు మరియు కుంభకోణం ఆరవముదన్ పెరుమాళ్లకు మిక్కిలి అంకిత భావంతో ఉండేవారు. అది ఎంత వరకు చేరిందనగా పెరుమాళ్, ఆళ్వారు వారి వారి పేర్లు మార్చుకున్నారు. పెరుమాళ్ ఆరవముద ఆళ్వారు గా మరియు ఆళ్వారు తిరుమాళిశైపిరాణ్ గా ప్రసిద్ధ మైనారు.

పరాశర: ఒహో, అవ్వ. వారు పెరుమాళ్లకు చాలా సన్నిహితులుగా ఉన్నట్టున్నారు.

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును, వారు ఉండేవారు. ఒకసారి ఒక ఊర్లో వారు పయనిస్తున్నారు, ఆ ఊరి గుడికి వెళ్లారు. వారంటే పెరుమాళ్లకు ఎంత ప్రీతి , ఆళ్వారు ఎటువైపు వెళ్ళితే పెరుమాళ్ల అటువైపు తిరగసాగారు. అలాగే, ఆరావముదన్ ఎమ్పెరుమాన్ ఎంతో ప్రీతితో వినమ్రంగా ఆళ్వారు మాట విని శయనించినవారు లేచేవారు.

పరాశర మరియు వ్యాసులు ఇద్దరు ఆశ్చర్యపోయి అడిగారు ” తరువాత ఏమి అయ్యింది అవ్వ?”

ఆండాళ్ అవ్వ: ఆళ్వారు ఆశ్చర్యపోయి పెరుమాళ్లని మరళా శంయనించామని విన్నపించారు. పెరుమాళ్ కంగారు పడ్డారు. వారు ఇప్పడికి సగం శయనించిన స్థితిలో ఉన్నారు.

వ్యాస: ఓ! చాలా బావుంది అవ్వ. ఒక రోజు మనం ఈ పెరుమాళ్లను దర్శించాలి.

ఆండాళ్ అవ్వ: తప్పకుండా,  మనం వెళ్లదాం ఎప్పుడైనా అక్కడికి. ఆళ్వారు చాలా కాలం అక్కడ ఉన్నారు. వారు రచించిన 2 ప్రబంధములు – తిరుచ్ఛంద విరుత్తం మరియు నాన్ముగన్ తిరువందాది, తప్ప అన్నిరచనలు కావేరి నదిలో పారవేస్తారు. చిట్టచివర వారు పరమపదాన్ని అదిష్ఠించి ఎమ్బెరుమాన్ రుని సేవలో శాశ్వతంగా ఉండిపోయారు.

తిరువేళ్లరై చేరుకుంది బస్సు. వారు గుడిలోనికి వెళ్లి పెరుమాళ్ మరియు తాయార్ ని దర్శించుకున్నారు.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-thirumazhisai-azhwar/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

 

బాల పాఠము – ముదల్ ఆళ్వారులు – భాగము 2

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< ముదల్ ఆళ్వారులు – భాగము 1

ఆండాళ్ అవ్వ, వ్యాస మరియు పరాశరులు ముదల్ ఆళ్వారుల సన్నిధి లోనుంచి బయటకు వచ్చారు.

పరాశర: ముదల్ ఆళ్వారుల దర్శనం చేసుకొని మంచిగా అనిపించింది. ఈ ముగ్గురు ఆళ్వారులు ఎప్పుడూ ఒకే దగ్గర ఉంటారా అవ్వా?

mudhalAzhwargaL-thirukkovalur-with-perumAL

తిరుక్కోవలూర్ – తిరుక్కోవలూర్ ఎంపెరుమాన్ తో ముదల్ ఆళ్వారులు

ఆండాళ్ అవ్వ: మంచి ప్రశ్న. వారు ముగ్గురు ఒకే దగ్గర ఉండడానికి ఒక కారణం ఉంది. వివరిస్తాను. ఒక  రోజు, పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య సంకల్పం చేత, వారు తిరుక్కోవలూర్ కు ఒకరి తరువాత ఒకరు వచ్చారు. భయంకరమైన తుఫాను. కుండపోత వర్షం పడుతోంది. తిరుక్కోవలూరులో మృకండు అనే ఒక ఋషి ఆశ్రమం ఉండేది. ఆ ఆశ్రమం ఎదురుగా చిన్న ఆకుల పందిరి. మొట్టమొదట పొయిగై ఆళ్వార్ అక్కడకు వచ్చి వర్షం నుండి రక్షణ కోసం ఆ పందిరి కింద ఆశ్రయం తీసుకున్నాడు. వారు కొంచం నడుం వాల్చి విశ్రాంతి తీసుకున్నారు.

పరాశర: ఒంటరిగానా? భయం వేయదా వారికి?

ఆండాళ్ అవ్వ:  లేదు పరాశరా! వారు ఎప్పుడూ పెరుమాళ్ల చింతనలో ఉంటారు, భయం ఉండదు. ఆ సమయం లో, భూదత్త ఆళ్వార్ అక్కడికి వచ్చి పందిరి లోనికి వస్తానని విన్నపిస్తారు. పొయిగై ఆళ్వారు ఇలా అంటారు ” ఇక్కడ స్థలం మితంగా ఉంది. ఒక్క మనిషి పడుకోవచ్చు కాని ఇద్దరు మనుషులు కూర్చోవచ్చు. దయచేసి లోపలికి రండి. భూదత్త ఆళ్వార్ లోనికి సంతోషముగా వచ్చి ఇద్దరు ఒకరి ప్రక్కన ఒకరు కూర్చున్నారు. తరువాత, పేయాళ్వారులు వర్షంలో రక్షణ కోసం పరుగు పరుగున అక్కడకు వచ్చి లోనికి ప్రవేశించుటకు అనుమతి కోరెను. పొయిగై ఆళ్వారు అప్పుడు ఇలా అన్నారు “ఇక్కడ స్థలం మితంగా ఉంది. ఒక్క మనిషి పడుకోవచ్చు, ఇద్దరు మనుషులు కూర్చోవచ్చు  మరియు ముగ్గురు మనుషులు నిలబడవచ్చు. దయచేసి లోపలికి రండి, మనందరమూ నిలబడవచ్చు.పేయాళ్వారులులోనికి సంతోషముగా వచ్చారు, వారు అందరు చలికి వణుకుతూ నిలుచున్నారు.  వారు ఒకరితో ఒకరు మాట్లాడ సాగారు, వారు సమ ఆసక్తులు తెలుసుకోని ,వారు పెరుమాళ్ యొక్క నామాలు, రూప గుణాలు గురించి చర్చించ సాగారు.

వ్యాస: ఒహో! చాలా బాగుంది. నిజంగా దివ్యం. కాని అవ్వ, అక్కడ పెరుమాళ్ కూడా ఉండి ఉంటే చాలా బాగుండేది, ఎలాగైతే పెరియ పెరుమాళ్ ఇక్కడ ఉన్నారు మనలని చూడటానికి.

ఆండాళ్ అవ్వ: ఉండండి. ఆ సంఘటన ఇంతటితో ముగిసిపోలేదు. నీవు తరువాత క్రమాన్ని బానే అంచనా వేసావు. ఈ క్రమంలో ఇంకా దైవత్వం రాబోతోంది. తన ప్రియమైన భాగవతుల సభ చూసి ఇప్పుడు పెరుమాళ్ కూడా సభలో పాలుపంచు కోవాలనుకున్నారు. వారు లోనికి ప్రవేశించి వారి మధ్యలో ఇరుక్కునారు. ఆ చీకటి లో హఠాత్తుగా ఇరుకు, ముగ్గురు ఆళ్వారులు ఇక్కడ ఏమి జరుగుతున్నది ఎవరు వచ్చారు మనకి తెలియకుండా అని ఆశ్చర్యపోయారు. అప్పుడు, మొదట పొయిగై ఆళ్వారు పాడటం మొదలుపెట్టారు “వైయం తగలియ” – ప్రపంచమునే ఒక దీపంగా ఊహించు కుంటున్నాను అని. ఆ దీపాలతో ఆ ప్రదేశామంతా వెలిగిపోయింది,పేయాళ్వారుకు మొట్టమొదట శ్రీ మహాలక్ష్మితో శ్రీమన్నారాయణుని దివ్యమంగళ స్వరూపం ఆ పందిరి కింద వారి మధ్యలో చూస్తారు. వారు పాడసాగరు “తిరుక్కండెన్…” ( నేను శ్రీమహాలక్ష్మి దేవి తో శ్రీమన్నారాయణని దివ్య/ సౌందర్య స్వర్ణమయ రూపం, వారి దివ్య శంఖు చక్రాలతో దర్శించుకున్నాను). వారు ముగ్గురు ఆళ్వారులు, పెరుమాళ్ మరియు తాయార్ దివ్యస్వరూపాన్ని దర్శించుకొని ఆనందించారు.

పరాశర: ఇది చాలా అద్భుతంగా ఉంది. వారు ఎంత ఆనందించి ఉంటారో.

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును – వారు చాలా ఆనంద పడ్డారు. పెరుమాళ్ మరియు తాయారు కూడా చాలా సంతోష పడ్డారు. ఈ అద్భుతమైన సంఘటన తరువాత, వారు ఎన్నో మందిరాలలో అర్చావతార ఎంబెరుమాన్ లను కలిసి దర్శించుకొన్నారు. తరువాత జీవితాన్ని కలసి జీవించారు. తరువాత వారు  చివరకు పరమపదాన్ని అధిష్ఠించి ఎల్లప్పుడూ పెరుమాళ్ సేవలో  ఉండిపోయారు.

వ్యాస మరియు పరాశర: ఈ సంఘటన వినడానికి చాలా అద్భుతంగా ఉంది. ఇప్పుడు మిగిలిన ఆళ్వారుల జీవితం గురించి విందామా?

ఆండాళ్ అవ్వ: దానికోసం మీరు ఇంకొక సమయం కోసం ఎదురు చూడాలి.  ఇప్పుడు మీరు సరదాగా బయట ఆడుకునే సమయం. ఇప్పుడు నేను పెరుమాళ్లకు ఆహారం తయారు చేస్తాను, అది మనం రాత్రికి తినవచ్చు.

వ్యాస మరియు పరాశర: సరే అవ్వ. మేము మరలా రేపు వచ్చి మీతో ఇంకా వింటాం.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-mudhalazhwargal-part-2/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

బాల పాఠము – ముదల్ ఆళ్వారులు – భాగము 1

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<<  ఆళ్వారుల పరిచయం

ఆండాళ్ అవ్వా, వ్యాస మరియు పరాశరుల ను శ్రీ రంగం లోని ముదలాళ్వారుల సన్నిధికి తీసుకుని వెళ్లి వారి కీర్తి ప్రఖ్యా తులను వివరిద్దామని ప్రణాళిక వేయుచున్నారు.

పొయిగై ఆళ్వార్

 

Created with Nokia Smart Cam

భూదత్తాళ్వారు

 

peyazhwar-mylai

పెయాళ్వార్

ఆండాళ్ అవ్వా: వ్యాస మరియు పరాశర! ఇవాళ మనం గుడిలోని ముదలాళ్వారుల సన్నిధికి వెళ్దాం.

వ్యాస మరియు పరాశర: ఘనంగా ఉంది అవ్వా. వెళ్దాం పదండి.

ఆండాళ్ అవ్వా: సన్నిధికి నడుచుకుంటూ వెళ్లుతూ వారి గురించి కొంచం చెబుతాను. ముదల్ అంటే మొదలు. మనకు ఆళ్వార్ అంటే భక్తిలో మునిగిన వారని అర్థం తెలుసు కదా.ఆ 12 మంది ఆళ్వార్లు లో మొదటి వారు వీరు.

వ్యాస: ముదలాళ్వారులు అని బహువచనం ఎందుకు అవ్వా? ఒక్కరి కంటే ఎక్కువ “మొదలు” ఆళ్వార్ ఉన్నారా?

ఆండాళ్ అవ్వా: హ! హ! మంచి ప్రశ్న . అవును, ఆళ్వార్లులో మొదటి 3 ఆళ్వారులను జంట గా ఉదాహరిస్తారు.

పరాశర: ఎందుకు అవ్వా? వీరు కూడా పంచ పాండవులలాగా ఎప్పుడూ కలిసి ఉండేవారా?

ఆండాళ్ అవ్వా: చాలా మంచి ఉదాహరణ పరాశర. అవును – మొదలు 3 ఆళ్వారులు వేరు వేరు ప్రదేశాలలో పుట్టినప్పటికిని, ఒక దైవిక సంఘటన ద్వారా వారు తిరుక్కోవలూర్ దివ్యదేశము నందు కలుసుకొని శ్రీమన్నారాయణు ని ఆరాధించిరి. ఆ సంఘటన తరువాత వారి ముగ్గురిని కలిపి ఉదహరిస్తారు.

వ్యాస: ఆ దివ్యమైన సంఘటన ఏమిటి అవ్వా? నాకు తెలుసుకోవాలని ఆసక్తిగా ఉంది.

ఆండాళ్ అవ్వా: తప్పకుండా, ఆ సంఘటన చెబుతాను. కాని దానికి ముందు, ఈ ముగ్గురు ఆళ్వారుల గురించి కొంచం తెలుసుకుందాము. మొదటి ఆళ్వార్ పొయిగై ఆళ్వార్ కు – సారో యోగి అని పేరు. రెండవ ఆళ్వారుకు భూదత్తాళ్వారు – భూత యోగి అని పేరు. మూడవ ఆళ్వారుకు పెయాళ్వార్ – మహాతాహ్వాయ అని పేరు.

పరాశర: వీరు ఎప్పుడు, ఎక్కడ పుట్టారు అవ్వా?

ఆండాళ్ అవ్వా: వారు ముగ్గురు మునుపటి యుగం – ద్వాపర యుగం ( కృష్ణావతారం జరిగిన యుగం) లో పుట్టారు. వీరు ముగ్గురూ పుష్పాలలో నుంచి ప్రకటించారు. పొయిగై ఆళ్వార్ ఆశ్వీయుజ మాసం శ్రవణ నక్షత్రం లో కాంచీపురం లోని తిరువెహ్ క్క దివ్య దేశం నందు ఒక మడుగులో పుట్టారు. భూదత్తాళ్వారు ఆశ్వీయుజ మాసం ధనిష్ఠ నక్షత్రంలో తిరుక్కడల్మల్లై నందు ఒక మడుగులో పుట్టారు. ఇప్పుడు ఈ దివ్య దేశము పేరు మహాబలిపురంగా మనకు తెలుసు. పెయాళ్వార్ ఆశ్వీయుజ మాసం శతభీషమ్ నక్షత్రం లో తిరుమయిలై లోని ఒక బావిలో పుట్టారు – ఇప్పుడు ఈ దివ్య దేశం పేరు మైలాపూర్ గా మనకు తెలుసు.

వ్యాస: ఒహో! వీరు పుష్పాలలో నుంచి పుట్టారు. అయితే, వీరికి అమ్మ మరియు నాన్నలేరూ?

ఆండాళ్ అవ్వా: అవును, వీరు భగవానుని ఆశీర్వాదముతో పుట్టారు, వారు పెరుమాళ్ మరియు తాయారులనే అమ్మా నాన్నలుగా భావిస్తారు

పరాశర: ఓ! ఇది తెలుసుకోవడం చాలా అద్భుతంగా ఉంది. అయితే, వారు ఎలా కలుసుకున్నారు. ఆ అద్భుతమైన సంఘటన ఏమిటి?

ఆండాళ్ అవ్వా: వేరు వేరు దివ్య దేశములలో భగవానుని సేవించడమే వారి జీవితం . అనగా కేవలం గుడికి వెళ్ళటం, పెరుమాళ్ల ని సేవించడం, కొంత కాలం అక్కడ ఉండి మరొక దివ్య దేశమునకు తరలి వెళ్లడం.

వ్యాస: అదేదో చాలా అద్భుతంగా ఉంది – దేని గురించి చింత పడవలసిన అవసరం లేదు. అలా మనం కూడా ఉంటే బావుండు అవ్వా.

ఆండాళ్ అవ్వా: అవును. చూడండి మనం ముదలాళ్వారుల సన్నిధికి వచ్చేసాము. లోపలికి వెళ్లి దర్శనం చేసుకుందాం. తిరిగి వెళ్ళేటప్పుడు వారి మిగితా జీవిత చరిత్ర గురించి చెప్పుకుందాం.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-mudhalazhwargal-part-1/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

 

బాల పాఠము – ఆళ్వారుల పరిచయం

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<<  శ్రీమన్నారాయణుడి దివ్యమైన కృప

ఆండాళ్ అవ్వ : వ్యాస మరియు పరాశరా ! నేను కాట్టళగియ సింగ పెరుమాళ్ సన్నిధికి వెళ్లుతున్నాను. (నరసింహ పెరుమాళ్ క్షేత్రం). మీరు నాతో వస్తారా?

వ్యాస: సరే అవ్వా, వస్తాము. కిందటి సారి మీరు అళ్వారులు గురించి చెప్పారు. ఇప్పుడు అళ్వారులు గురించి మరి కొన్ని విషయాలు చెబుతారా?

ఆండాళ్ అవ్వ: అడిగి మంచి పని చేసావు. ఇప్పుడు మీ ఇద్దరికీ వారి గురించి చెబుతాను.

వారు ముగ్గురు కాట్టళగియసింగ పెరుమాళ్ సన్నిధి వైపు నడవ సాగరు.

ఆండాళ్ అవ్వ: మొత్తం 12 ఆళ్వారులు ఉన్నారు. వారు మొత్తం 4000 పాశురాలు (పాటలు) పాడారు. వారి పాశురాల సంగ్రహాన్ని ‘నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం’ అంటారు. నిజానికి నిన్న నేను చదివిన అమలనాదిపిరాన్ కూడా దివ్య ప్రబంధం సంగ్రహణ లోని ఒక భాగమే.

పరాశర: ఓ! ఈ 12 అళ్వారులు ఎవరు?

12 అళ్వారులు

ఆండాళ్ అవ్వ: పొయిగై ఆళ్వార్ , భూదత్త ఆళ్వార్ , పెయాళ్వార్, తిరుమళిశై ఆళ్వార్, మధురకవి ఆళ్వార్, నమ్మాళ్వార్, కులశేఖర ఆళ్వార్, పెరియాళ్వార్, ఆండాళ్, తొందరడిప్పొడి ఆళ్వార్, తిరుప్పాణ్ ఆళ్వార్, తిరుమంగై ఆళ్వార్. వీరు 12 ఆళ్వారులు.

వ్యాస: బావుంది అవ్వా. అయితే పెరుమాళ్ యొక్క గొప్ప అనుగ్రహం వీరిపైన ఉన్నదా?

ఆండాళ్ ళ్ అవ్వ: అవును వ్యాస. భగవానుడు వారికి సంపూర్ణ ఆశీర్వాదము ప్రసాదించిరి. లోక కళ్యాణార్థం భగవాన్ కృపను పాశురముల రూపంలో వేల సంవత్సరాల క్రితం పంచి పెట్టారు. ఈ పాశురముల ద్వారా మనము భగవానుని అర్థం చేసుకొని వారి కళ్యాణ గుణములను ఆనందించుచున్నాము.

పరాశర: అవునా ! అవ్వా , మనం వేదం మాధ్యమంగా భగవానుని అర్థం చేసుకుంటాం అని అనుకున్నాను.

ఆండాళ్ అవ్వ : అవును. ఖచ్చితంగా. కాని, వేదం చాలా విశాలమైనది. ఎన్నో క్లిష్టమైన విషయాలు సంస్కృతంలో వివరించ బడ్డాయి వేదంలో. వేదాధ్యయనం లేకుండా అర్థం చేసుకోవడం కష్టం. కాని, ఆళ్వారులు వేదసారాన్ని ఈ 4000 పాశురాలలో సరళమైన తమిళ భాషలో రచించారు. నీకు తెలుసు, పెరుమాళ్ ని కీర్తించడమే వేద సారం. పైగా, ఆళ్వారులకు స్వయంగా భగవానుని కృపా కటాక్షం తో పొందిన జ్ఞానం ఇది. ఇది చాలా ముఖ్యమైన విషయం.

వ్యాస: అవును, మాకు ఇప్పుడు అర్థం అయ్యింది. అళ్వారులు పెరుమాళ్ వర్ణన చాలా సరళంగా సూటిగా వివరించారు. ఇప్పుడు మీరు ఈ విషయాలను మాకు సరళంగా వివరిస్తున్నట్టు.

అండాళ్ అవ్వ : చాలా బావుంది వ్యాస. ఇది మంచి ఉదాహరణం. ఇప్పుడు, నీకు గుర్తుందా, గతంలో చర్చించాము పెరుమాళ్ 5 విభిన్న స్వరూపాల్లో ఉంటారని – పరమపదం లో, వ్యూహం లో, అవతార రూపం లో, అంతర్యామి గా మరియు అర్చారూపం లో అని. విభిన్న ఆళ్వారులు పెరుమాళ్ విభిన్న రూపాల యందు అనురాగం ఉండేది.

పరాశర: ఓ – మనకు ఎట్లాగైతే శ్రీ రంగంనాథుడు అంటే ఇష్టమో, అట్లాగే అళ్వారులకు కూడా వారి వారికి ఇష్టమైన పెరుమాళ్ ఉండేవారా?

ఆండాళ్ అవ్వ : అవును. ముదల్ అళ్వారులకు ( మొదలు ౩ ఆళ్వారులు – పొయిగై ఆళ్వార్, భూదత్త ఆళ్వార్ , పెయాళ్వార్) భగవానుని పరత్వ గుణము యందు అనురాగం ఎక్కువగా ఉండేది – పరమపదంలో ఉన్నట్టుగా. తిరుమళిశై ఆళ్వారుకు అందరి హృదయాలలో నివసించి అంతర్యామిగా ఉన్నపెరుమాళ్ యందు మిక్కిలి అనురాగం ఉండెను,. నమ్మాళ్వార్, పెరియాళ్వార్ మరియు ఆండాళ్ కృష్ణుడి యందు అమితమైన భక్తి యుండెను. కులశేఖర ఆళ్వార్ రాముని యందు, తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ మరియు తిరుప్పాణ్ ఆళ్వారులు శ్రీ రంగనాథుని యందు, తిరుమంగై ఆళ్వార్ అర్చావతార పెరుమాళ్ల యందు మిక్కిలి ప్రేమ, అనురాగాలు ఉండేవి.

వ్యాస మరియు పరాశర: అవ్వా , మీరు మధురకవి ఆళ్వార్ ను వదిలేసారు.

ఆండాళ్ అవ్వ : బాగా  పరిషీలించారు. మధురకవి ఆళ్వార్ కు నమ్మాళ్వార్ అందే మిక్కిలి అనురాగము ఉండేది.

పెరుమాళ్ కోసం పువ్వులు కొనటకు అంగడి దగ్గర ఆగేను ఆండాళ్ అవ్వ.

పరాశర: అవ్వా , ఒక్కో ఆళ్వారు గురించి వివరంగా చెబుతారా?

ఆండాళ్ అవ్వ : తప్పకుండా. కాని ఇప్పుడు గుడి దగ్గరకు వచ్చేసాము. లోని కి వెళ్లి పెరుమాళ్లుని దర్శించి సేవించు కుందాం. మరో సారి , ప్రతి ఆళ్వారు గురించి వివరిస్తాను.

వ్యాస మరియు పరాశర: సరే అవ్వా , లోపలికి వెళ్లదాం. నరసింహా పెరుమళ్ దర్శనం కోసం ఇంకా ఎదురు చూడలేక ఉన్నాము మనము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2014/10/beginners-guide-introduction-to-azhwars/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – http://pillai.koyil.org

బాల పాఠము – శ్రీమన్నారాయణుడి దివ్యమైన కృప

శ్రీః
శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< బాల పాఠము – శ్రీమన్నారాయణుడి దివ్యమైన అర్చారూపములు మరియు గుణములు

ఒక మనోహరమైన ఆదివారం ప్రొద్దున్నే ఆండాళ్ అవ్వ అమలనాదిపిరాన్ చదువుతుండగా వ్యాస మరియు పరాశర వింటారు.

పరాశర: అవ్వా, మీరు ఏమి చదువుతున్నారు? మీరు ప్రతిరోజు ప్రొద్దున్నే చదువుతుండగా మేము వింటున్నాము.

ఆండాళ్ అవ్వ: పరాశర, దీన్ని అమలనాదిపిరాన్ అంటారు. 12 ఆళ్వారులలో ఒకరైన తిరుప్పాణ్ ఆళ్వారు రచించారు.

 

periyaperumal-thiruppanazhwar

శ్రీరంగనాథుడు – తిరుప్పాణ్ ఆళ్వారు

 

వ్యాస: ఆళ్వారులు ఎవరు? అమలనాదిపిరాన్ అంటే ఏమిటి? వారి గురించి ఇంకా తెలుసుకోవాలని ఉంది అవ్వా, మీరు మాకు చెబుతారా?

ఆండాళ్ అవ్వ: నేను తప్పకుండ మీకు ఆళ్వారులు, వారి రచనల గురించి చెప్పగలను, కాని దానికి ముందు, మీరు శ్రీరంగనాథుని గురించి ఇంకొంచం ఎక్కువ తెలుసుకోవాలి.

వ్యాస: అది ఏమిటి, అవ్వా?

ఆండాళ్ అవ్వ: వారి కృపను గురించి తెలుసుకోవాలి.

పరాశర: దయచేసి చెప్పండి అవ్వ.

ఆండాళ్ అవ్వ:  నేను చెప్పాబోయేది మీరు గ్రహించటం కొంచం కష్టం. కాబట్టి, జాగ్రత్తగా వినండి, సరేనా?

పరాశర మరియు వ్యాస: సరే అవ్వ.

ఆండాళ్ అవ్వ: మనం ఇప్పటికే మునుపటి చర్చలలో చూసాము శ్రీమన్నారాయణుడు పరమపదము నుంచి శ్రీరాముడిగా, కృష్ణడిగా  మరియు ఎన్నో అర్చావతార ఎంపెరుమానులు శ్రీరంగనాథునిగా  దిగివచ్చారు. వారు అంతర్యామిగా ప్రతి ఒక్కరిలో ఉన్నారు.

పరాశర మరియు వ్యాస ఇప్పుడు ఆండాళ్ అవ్వ యొక్క ప్రతి పదముపైన ప్రత్యేక దృష్టి పెడుతున్నారు.

ఆండాళ్ అవ్వ: మునిపటి చర్చలలో మీకు గుర్తుందా వారు ఎందుకు ఇన్ని రూపాలలో ప్రత్యక్షమైనారో?

పరాశర మరియు వ్యాస: ఓ అవును అవ్వా! మనందరం అంటే వారికి చాలా ఇష్టం. అందుకోసం మనతో ఉండటానికి  వారు క్రిందకి వస్తారు.

ఆండాళ్ అవ్వ: అద్భుతం! నువ్వు మూల సూత్రాలను చాలా బాగా అర్థంచేసుకున్నావు. వారు క్రిందకి మనతో ఉండటానికి మాత్రమే కాదు, వారు క్రమేణా మనందరినీ పరమపదానికి తీసుకోని వెళ్లాలని వారి కోరిక.

పరాశర: ఎందుకు అవ్వా? ఆ స్థలానికి అంత ప్రత్యేకత ఎందుకు? శ్రీరంగం కంటే బావుంటుందా?

paramapadhanathan

పరమపదంలో(శ్రీవైకుంఠం లో) పరమపదనాథుడు

ఆండాళ్ అవ్వ: హ! హా! నిస్సందేహంగా, శ్రీరంగం  చాలా బావుంది. కాని పరమపదం వారి నిత్య స్థానం, అక్కడ నిర్మలమైన ఆనందం మరియు వారకి ఎడతెగకుండా సేవ చేసుకోవటానికి అవకాశాలు సమృద్ధిగా ఉంటాయి. ఇక్కడ చూడండి, మనము గుడికి వెళ్తాము, ఉత్సవాలలో పాల్గొంటాము, కాని ఒక సమయానికి మనము ఇంటికి రావాలి మరియు ఇతర పనులు చేసుకోవాలి. కాని పరమపదంలో ఇలాంటి భంగాలు ఉండవు – అది నిరంతర ఆనందం.

వ్యాస: ఓ! అట్లాగే నాకు ఇష్టం – స్థిరమైన ఆనందం.

ఆండాళ్ అవ్వ: పైగా, ఇక్కడ, మన శరీర సామర్ద్యం మితమైనది – మనము అలసిపోతాము, కొన్నిసార్లు జలుబు చేస్తుంది, జ్వరం వస్తుంది… కాని పరమపదంలో, ఈ ఇబ్బందులు ఏవీ లేకుండా దివ్యమైన శరీరం దొరుకుతుంది. మనము శాశ్వతముగా కైన్కర్యంలో నిమగ్నమై ఉండికూడా ఏ అలసట, అనారోగ్యం అనుభవించము.

పరాశర: ఓ! ఇది ఇంకా మంచిది. అయితే, వారు మనలని పరమపదానికి తీసుకుని వెళ్ళటానికి ఏం చేస్తారు?

ఆండాళ్ అవ్వ: అద్భుతమైన ప్రశ్న. వారు వారి అమితమైన కరుణతో ఎన్నో చేస్తారు. కరుణ అంటే ఎదుటి వారికీ దయతో సహాయం చేయటం. వారు స్వయంగా దిగి శ్రీరామ, కృష్ణ, రంగనాథ, శ్రీనివాస, మొదలగు లాగా వచ్చారు. కాని వారు ఇంకా మనలోని చాలా మందిని తీసుకుని వెళ్ళలేకపోయారు, ఎందు కంటే చాలామంది మనుష్యులు వారిని స్పష్టంగా అర్థంచేసుకొని సర్వశ్రేష్ఠునిగా అంగీకరించలేదు.

వ్యాస: వారు ముందే ఉండగా ఎందుకు మనుష్యులు వారిని అర్థం చేసుకోవట్లేదు?

ఆండాళ్ అవ్వ: ఎందుకంటే వారు చాలా పెద్దవారు, కాబట్టి ఈర్ష్యతో కొంతమంది జనాలు, వారి శ్రేష్ఠుత్వానికి భయపడి కొందరు వారి దరికి రావట్లేదు. 

పరాశర: ఓ అలాగా. ఇది ఆళ్వారుల జననానికి దారితీస్తుంది అని ఊహిస్తున్నాను.

ఆండాళ్ అవ్వ: తెలివైన వాడవు. అవును, పెరుమాళ్ కు ఒక ఆలోచన వచ్చింది. మీకు తెలుసా వేటగాళ్ళు జింకలను ఎలా పట్టుకుంటారో? చాలా కష్టంగా ఒక జింకను పట్టుకుంటారు. తరువాత ఆ జింకకు ఇతర జింకలను ఎలా ఆకర్షించాలో శిక్షణ ఇస్తారు. ఎప్పుడైతే ఈ జింకకు ఇతర జింకలు ఆకర్షితులవుతారో, వేటగాడు వెంటనే అన్నిటిననీ పట్టుకుంటాడు.

వ్యాస: అవును అవ్వ.  ఇదే కుయుక్తితో ఏనుగులను కూడా పట్టుకుంటారు అని విన్నాను.

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును. అలాగే, పెరుమాళ్ వారి నిష్కారణమైన కరుణతో  ప్రతి ఒక్కరికి సహాయం చేయుటకు, కొంత మంది జనాలను ఎంపిక చేసుకొని వారికి తనఎడల నిండు భక్తిని నిండు జ్ఞానాన్ని మరియు మిగిలిన వన్నీ ప్రసాదిస్తారు. ఇలాంటి వ్యక్తులు పెరుమాళ్ భక్తిలో మునిగిఉండే వారిని ఆళ్వారులు అంటారు.

పరాశర: ఓ! అయితే, ఆళ్వారుల ద్వారా చాలా మంది భక్తులై వారిని చేరుకుంటారు. ఓ! ఇది పెరుమాళ్ యొక్క గొప్ప పద్ధతి.

Azhwars

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును, ఇది వారి గొప్ప కరుణ. గుర్తుపెట్టుకోండి, ఎవరూ వారి సొంత ప్రయత్నంతో ఆళ్వారులుగా మారారు. భగవాన్ కటాక్షంతో మాత్రమే, వారు ఆళ్వారులుగా మారతారు. ఎందుకంటే సొంత ప్రయత్నముతో పెరుమాళ్ వైపు కొంతవరకు భక్తిలో అభివృద్ధి చెందవచ్చు – కాని పెరుమాళ్ పైనే సంపూర్ణ భక్తి ఉండటం అంటే, వారికి భగవాన్ యొక్క సంపూర్ణ కటాక్షం ఉండాలి. అలాగే సొంత ప్రయత్నముతో కొంతవరకు జ్ఞానంలో  అభివృద్ధి చెందవచ్చు – కాని అన్నిటి గురించి సంపూర్ణ జ్ఞానం  ఉండాలంటే అలాంటి జ్ఞానం ఉన్న ఒక్క భగవానుడే ఇతరులకు అలాంటి జ్ఞానం ఉండాలని కటాక్షించ గలరు.

పరాశర: అవును, అవ్వ. మాకు ఇప్పుడు అర్థమైయింది. మీరు ఎంత మంచిగా మాకు ఈ సూత్రాలను వివరిస్తున్నారు. చూడండి, ఇది కొంచం కఠినమైన విషయము అని మీరు చెప్పినందుకు, మేము కళ్లు రెప్ప కూడా వాల్చలేదు.

ఆండాళ్ అవ్వ: అవును. మిమ్మల్ని బయటకు ఆడుకోవటానికి వదిలే ముందు, నేను మీకు అమలనాదిపిరాన్ గురించి వివరిస్తాను, ఎందుకంటే మీరు ముందు అడిగారు కాబట్టి. ఇది రచించినది తిరుప్పాణ్ ఆళ్వార్, పెరియ పెరుమాళ్ దివ్య మంగళ సౌందర్యాన్ని పూర్తిగా అనుభవించినవారు. వారు 5 వ పాసురములో ” అనేక సంవత్సరాలుగా మీరు కఠిన తపస్సు చేస్తున్నారు, కేవలము నన్నుపాప విముక్తుడను చేసి నిన్ను అర్థము చేసుకొని నిన్ను చేసుకోవడానికి సహాయం చేయుచున్నారు” అని వారు శ్రీరంగనాథునికి చెబుతున్నారు, . అక్కడినుండి మన మొత్తం సంభాషణ శ్రీమన్నారాయణ కృప గురించి మొదలైయింది. ఇప్పుడు మీకు మొత్తం విషయము గురించి మంచి అవగాహన ఉంది. మరో సారి, నేను మీకు ఆళ్వారుల గురించి మరింత చెబుతాను. ఇప్పుడు మీరు ఇద్దరూ కొద్దిసేపు ఆడుకోవచ్చు.

పరాశర మరియు వ్యాస: ధన్యవాదం అవ్వ. మేము తప్పకుండా తొందరలోనే తిరిగి వచ్చి ఆళ్వారుల గురించి వింటాము.

అడియేన్ శ్రీదేవి రామానుజ దాసి

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2014/09/beginners-guide-sriman-narayanas-divine-mercy/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

Beginner’s guide – ashta dhik gajangaL and others

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

<< Previous Article

Full Series

pAtti : Welcome kids , hope you all remember our last discussion .

Children (in chorus) : Hello pAtti , yes we do, and we are here to listen  more about ashta dhik gajangaL .

pAtti : Sounds good , Let us start discussing .

parASara : pAtti, ashta dhik gajangaL means 8 Sishyas. Am I right pAtti?

pAtti : parASara, you are right , ashta dhik gajangaL are the 8 primary Sishyas of maNavALa mAmunigaL. ponnadikkAl jIyar,  kOyil aNNanpathangi paravasthu pattarpirAn jIyar, thiruvEnkata jIyar,  eRumbiappAprathivAdhi bhayankaram aNNan, appiLLai, appiLLAr. These great Sishyas of mAmunigaL were most influential in the growth of our sampradhAyam after mAmunigaL’s times.

Let us start with ponnadikkAl jIyar who was prANa sukruth (dear like life) to his AchAryan maNavALa mAmunigaL .

ponnadikkal-jiyar

pAtti :  Born as azhagiya varadhar, he became to be famously known as ponnadikkAl jIyar.

parASara  : pAtti, why he is called as  ponnadikkAl jIyar ?

pAtti : ponnadikkAl means the one who laid the foundation of mAmunigaL’s Sishya sampath (i.e. wealth of Sishyas). ponnadikkAl jIyar was held as purushakAram by many AchAryas to approach mAmunigaL.

mAmunigaL also appointed ashta dhik gajangaL to ponndikkAl jIyar. mAmunigaL instructed ponnadikkAl jIyar to go to vAnamAmalai as dheyvanAyakan emperumAn (vAnamAmalai) sends SrImukam (an instruction) through sEnai mudhaliAr to mAmunigaL that ponnadikkAl jIyar should be sent to vAnamAmalai dhivya dhEsam to look after the kainkaryam there.

vyAsa : pAtti, ponnadikkAl jIyar was father-in-law to dheyvanAyakan emperumAn.  Am I right  ?

pAtti : yes vyAsa, correct. ponnadikkAl jIyar was the one to bring nAchiyAr vigraham (divine deity of thAyAr) from thirumalai and arranged a grand wedding with dheyvanAyakan emperumAn and he himself performs kannikAdhAnam. dheyvanAyakan emperumAn proclaimed that “like periyAzhwAr, ponnadikkAl jIyar is also his father-in-law”.

He went to various parts of bhAratha dhESam and spread our sampradhAyam based on mAmunigaL’s orders. In the end, meditating upon his AchAryan azhagiya maNavALa mAmunigaL’s divine feet, ponnadikkAl jIyar gives up his charama thirumEni and attains paramapadham.

Let us pray at the lotus feet of ponnadikkAl jIyar that we also develop such attachment towards emperumAnAr and our AchAryan.

pAtti : Our next discussion is about kOyil aNNan,  He becomes one of the dearest disciples and ashta dig gajangaL. An interesting incident happened in the life of koil aNNan , which took him to take the shelter of mAmunigal.

 

koilannan

 

parASara  : pAtti, what was the incident ??

pAtti : Appreciating your curiosity parASara , Born in the illustrious family lineage of mudhaliyANdAn , he did not want to take shelter of  mAmunigaL. The incident brought him back to take the lotus feet of  mAmunigaL. kOyil aNNan (as popularly known) was living in SrIrangam with many Sishyas . You all know  SrI bhAshyakArar (SrI rAmAnujar) was the one who ordered kOyil aNNan to become the disciple of mAmunigaL.  SrI rAmAnujar guided kOyil aNNan and asked to utilise his relationship with mudhaliyANdAn properly.

emperumAnAr said “I am Adhi sEshan and have come again as maNavALa mAmunigaL. You and your relatives become the disciple of mAmunigaL and be uplifted”. Children, the whole incident happened in his dream. The dream stops and aNNan wakes being totally shocked. He explains the incidents to his brothers with great emotions.

aNNan along with many other kandhAdai family AchArya purushas go to jIyar mutt to take shelter of mAmunigaL. mAmunigaL instructs vAnamAmalai (ponnadikkAl) jIyar to prepare the necessary aspects and performs pancha samskAram to all of them.

So Kids , we have seen some glimpses of the glorious life of kOyil kandhAdai aNNan. He was very dear to mAmunigaL. Let us pray at his lotus feet that we too get a little bit of such abhimAnam of AchAryan.

Next I will tell about mOr munnAr ayyar (paravasthu pattarpirAn jIyar). He is one of the ashta dhik gajangaL of mAmunigaL. He stayed with mAmunigaL without ever separating from him just like embAr who always stayed with emperumAnAr.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

vEdhavalli: pAtti, why he is known as  mOr munnAr ayyar ?

pAtti :  Sounds interesting right. Everyday, he ate the SEsha prasAdham (remnants) of mAmunigaL. He used to consume his prasAdham on the same banana leaf on which mAmunigaL ate. As mAmunigaL finishes with curd rice,  paravasthu pattarpirAn jIyar wants to consume prasAdham without changing the taste (from curd to dhAl). Thus, he became to be known popularly as “mOr munnAr ayyar .

He learned all the essence of SAsthram from mAmunigaL directly and constantly served him. After mAmunigaL ascended to paramapadham,  pattarpirAn jIyar settles down at thirumalai and purify many jIvAthmAs there. Having more AchArya nishtai, he writes a grantham named anthimOpAya nishtai, which fully brings out the glories of our AchArya paramaparai and how  our pUrvAchAryas fully depended on their respective AchAryas. He was a great scholar and was very dear to mAmunigaL .

pAtti : Kids. next I will tell you about eRumbi appA. His original name is dhEvarAjan. While living and performing his dharmam at his village, eRumbi appA heard about maNavALa mAmunigaL and wished to meet him. eRumbi appA stayed with mAmunigaL for some time, learned all the rahasya granthams and finally returned to his village and continued his kainkaryam there.eRumbiappA-kAnchi

He was constantly thinking about his AchAryan and compiled pUrva and uththara dhinacharyai (which summarizes mAmunigaL’s daily activities) and sent them to mAmunigaL through a SrIvaishNava. mAmunigaL was very pleased to see eRumbi appA’s nishtai and glorified him. He also sent an invitation to eRumbi appA to come and visit him .

vyAsa : pAtti, like pattarpirAn jIyar, ponnadikkAl jIyar, eRumbi appA is also more attached towards his AchAryan. Isn’t it so pAtti?

pAtti : Right vyAsa. One of the most important contributions of eRumbi appA is “vilakshaNa mOksha adhikAri nirNayam”. This is a compilation of conversations between eRumbi appA and his Sishyas like sEnApathi AzhwAn .

vEdhavalli : pAtti, what is vilakshaNa mOksha adhikAri nirNayam ?

pAtti : This grantham clarifies many of the doubts that arises out of misunderstanding our AzhwAr/AchArya srisUkthis . eRumbi appA taught us the importance of developing vairAgyam in samsAram and attachment towards our pUrvAchArya’s gyAnam and anushtAnam and guided us to put them into practice .

Let us remember eRumbi appA who always remembers maNavALa mAmunigaL.

pAtti : Kids, now will discuss about prathivAdhi bhayankaram aNNA. Born as hasthigirinAthar, in the early part of his life, he lived in kAnchIpuram and was blessed by  vEdhAnthAchAryar. He became a great scholar and won over many scholars of other sampradhAyams .

pb-annan-kanchi

Later he was living in thirumalA and serving thiruvEngadamudaiyAn. Hearing about the glories of maNavALa mAmunigaL , he decided to join as Sishya to maNavALa mAmunigaL. He reached SrIrangam and visited mAmunigaL’s mutt. mAmunigaL was performing kAlakshEpam and as aNNA heard the kAlakshEpam he understood the great knowledge of mAmunigaL in the various fields of SAsthram. He surrendered to mAmunigaL and became a Sishya.

He wrote many granthams on praise of emperumAn and mAmunigaL. The most popular vEnkatESa suprabhAtham, vEnkatESa prapaththi etc were submitted to thiruvEngadamudaiyAn by aNNA for the pleasure of his AchArya, mAmunigaL.

pAtti : Kids, our last discussion will be about appiLLai, appiLLAr . There is not much information available about them . They become dear disciples of maNavALa mAmunigaL and one of ashta dhik gajas.  They both are great vidhwAn who won over many scholars in northern part of bhAratha dhEsam

appiLLai appiLLAr

Though they heard about mAmunigaL,  they did not have great attachment towards him. But slowly they came to know about the glories of mAmunigaL and even heard  that many great personalities such as kandhAdai aNNan, eRumbi appA  have taken shelter of mAmunigaL.

vEdhavalli: pAtti , how did they become  disciples of maNavALa mAmunigaL?

pAtti : Yes vEdhavalli , eRumbi appA was the one to inform mAmunigaL that they are ready for AchArya sambandham . ponnadikkAl jIyar says to mAmunigaL “they have been blessed with discussions with eRumbi appA and they have all the qualification to become your Sishyas”. They both asked  mAmunigaL to accept them and bless them . Like wise, mAmunigaL  did pancha samaskaram to both appiLLai, appiLLAr .

appiLLAr is given the responsibility of taking care of jIyar mutt’s all daily activities such as thadhIyArAdhanam. Just like kidAmbi AchAn served emperumAnAr by fully taking care of mutt responsibilities, mAmunigaL was served by appiLLAr.

appiLLai writes vyAkyAnams for thiruvanthAdhis per mAmunigaL’s divine instructions and assists mAmunigaL in his many dhivya prabhandham related kainkaryams.

During the final days of mAmunigaL, appiLLAr prays to him, and requests him to bless him with archA vigraham (deity) of mAmunigaL for their daily worship. mAmunigaL gives the sombu (vessel) which he uses daily and they use that to prepare two vigrahams (deities) and each keep one vigraham (deity) of mAmunigaL for their daily worship .

So kids let us pray at their lotus feet that we too get a little bit of such abhimAnam of AchAryan.

Kids so far we discussed about glories of mAmunigaL and his ashta dhik gajangaL .

parASara : We learned so much today pAtti.

pAtti : Yes dear. I am also going to tell you all something very important now. Listen carefully.

Subsequent to the times of mAmunigaL, many great AchAryas continued to bless the devoted ones in every town and village. The AchAryas stayed in dhivya dhESams, abhimAna sthalams, AzhwAr/AchArya avathAra sthalams and other kshEthrams, and shared the knowledge and nurtured bhakthi in everyone.

thirumazhisai aNNavappangAr and first SrIperumbUthUr embAr jIyar were from recent past (200 years ago) and contributed significantly to our sampradhAyam through their in-depth granthams and kainkaryams.

Whatever knowledge I have shared with you has come through this paramparA of AchAryas. We have to be thankful to them always. Hope you all had a nice time . Our mind, senses and body and should be engaged in kainkaryam to such AchAryas, AzhwArs and emperumAn.

Alright, it has become dark. Let us think about the AchAryas and complete our session today.

Children : Thank you pAtti.

adiyen janani rAmAnuja dAsi

श्रीवैष्णव – बालपाठ – आळवन्दार् के शिष्य – भाग 2

श्री: श्रीमते शठकोपाय नमः  श्रीमते रामानुजाय नमः  श्रीमद्वरवरमुनये नमः

बालपाठ

<< आळवन्दार् शिष्य – भाग 1

जय श्रीमन्नारायण ।
आळ्वार एम्पेरुमानार् जीयर् तिरुवडिगळे शरणं ।

tirukkachinambi

गोश्टि पूर्ण और् कान्ची पूर्ण

पराशर और व्यास आण्डाल दादी के घर में प्रवेश करते हैं ! वह अपने मित्र वेदवल्ली, अत्तुज़्हाय् और् श्रीवत्सांगन्. के साथ जाते हैं !

दादी (मुस्कराते हुए ) : आओ बच्चों | व्यास, आप तो सभी मित्रों को साथ लेकर आये हो जैसा मैंने कल कहा था |

व्यास : जी दादी, पराशर और मैं स्वामी रामानुज जी और उनके आचार्य की कहानी बता रहे थे श्रीवत्सांगन्. को और वह चाहता था की आज इसको आपसे सुने !!

दादी : यह तो बहुत बढ़िया है | आईए , बैठे | आज में आपको तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) और् तिरुक्कोश्टियूर् नम्बि (गोश्टि पूर्ण) स्वामीजी के बारे में बताउंगी,  इन दोनों महान आचार्यो का हमारे सम्प्रदाय में बहुत विशेष स्थान है |

श्रीवत्सांगन् : दादी, तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) जी का जनम चेन्नई के पास पूविरुन्तवल्लि में वहां हुआ था जो श्रीपेरुम्बूतूर् जाने के रास्ते में आता है| हम उस मंदिर में पिछले साल गर्मी की छुटियों में गए थे |

दादी : बहुत अद्धभुत | यह ठीक है | तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) श्री देव पेरुमाळ को पंखा करने की सेवा से जाने गए है और उसी कारण प्रसिद्ध भी हुए है । इसके अतिरिक्त वे भगवान श्री देव पेरुमाळ और स्वयं के बीच मे आम तौर पर होने वाले वार्तालाप से भी प्रसिद्ध हैं | जब रामानुज स्वामी जी कांचीपुरम आये, तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) प्रथम आचार्य थे जिनकी शरण में रामानुज स्वामी जी आये और उन्होंने ही रामानुज स्वामीजी को भगवान् जी के प्रथम कैङ्कर्य करने के लिए निर्देशत किया |

व्यास : दादी जी रामानुज स्वामी जी ने क्या कैङ्कर्य किये ?

दादी : श्री इळयाळ्वार तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) पास पहुँचे और उनके मार्गदर्शन के लिये निवेदन किया । नम्बि जी इळयाळ्वार को तिरुमंजन तीर्थ कैंकर्य सौंपते हैं ( निकट मे स्थित कुँए से लाया जाने वाला पानी जो भगवान के स्नान के लिये उपयोग किया जाता था ) । इळयाळ्वार खुशी खुशी स्वीकर किये और यह कैंकर्य वह प्रतिदिन करने लगे । शास्त्रों और भगवान के प्रति उनके प्यार के प्रति उनका ज्ञान उत्कृष्टता थी। तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) के प्रति अत्यधिक आकर्शित होकर श्री इळयाळ्वार उनके चरण कमलों का आश्रय लेते हुए उनसे विनती करते हैं कि वो उन्हे पंञ्चसंस्कार दे और उन्हे शिष्य के रूप मे स्वीकार करे ।

पराशर : लेकिन दादी, क्या आपने नहीं कहा था की पेरिया नम्बि स्वामीजी ने रामानुज स्वामीजी का मधुरान्तकं में पञ्च संस्कार किया था ?

दादी : हाँ पराशर | मुझे प्रसन्नता है की तुम्हे सब याद है |परन्तु वेदों और शास्त्रों का निरूपण देते हुए कहते हैं कि वह कदाचित भी उन्हे पंञ्चसंस्कार दे नही सकते और उसके वो काबिल नही क्योंकि तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) अब्राह्मण वर्ण के थे जिसके कारण वे नियमानुसार दीक्षाचार्य नही हो सकते (परन्तु वो श्री इळयाळ्वार को शिक्षा गुरु के तौर से उपदेश देने के सक्षम हैं और यहि कायम रखेंगे) । यह जानकर इळयाळ्वार बहुत निरुत्साहित हुए परन्तु वेदों और शास्त्रों मे दृध विश्वास होने की वजह से, तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) के निश्चित निर्णय को पूर्ण तरह से स्वीकार किये । तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) स्वामीजी रामानुज स्वामीजी की हमारे सम्प्रदाय के प्रति शंकाओं और प्रशनो का निवारण करते है | यह एक बहुत रोचक कहानी है की कैसे तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) जी भगवान् जी के साथ वार्तालाप करते है जिससे रामानुज स्वामीजी की शंकाओं का समाधान हो सके |

वेधावल्ली : क्या शंकायें थी दादी ? भगवान् जी ने क्या कहा ?

दादी : एक बार रामानुज स्वामी जी के दिमाग में कुछ भ्रम और संदेह हो गया । वह जानते थे कि तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) भगवान् पेरुमल से बातचीत करते है, उन्होंने एक बार फिर तिरुक्कोश्टियूर् नम्बि (गोश्टि पूर्ण) स्वामीजी के मार्गदर्शन का अनुरोध किया। नम्बि भगवान के पास जाते है और सामान्य रूप से अपना कैंकर्य करते है और रामानुज स्वामी जी के अनुरोध को खोलने के लिए सही समय की प्रतीक्षा करते है। भगवान नम्बि की हिचकिचाहट के बारे में पूछताछ करते है | नम्बि देव पेरुमाळ से वारतालाप के विषय मे अत्यधिक प्रसिद्ध माने गये हैं। इळयाळ्वार को विलंब करने वाले कुछ संदेहों का समाधान हेतु वे तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) के पास गए और विनम्रतापूर्वक इन संदेशों का प्रस्ताव किया और पूछे की वे ( तिरुक्कच्चि नम्बि ) इन संदेहों का समाधानों प्राप्त करे और उन्हे बताये । श्री रामानुजाचार्य जो साक्षात आदि शेष के अवतार हैं, हमारे पूर्वाचार्यों के श्रीसूक्तियों के आधार पर हमे यह जानना चाहिये कि श्री रामानुजाचार्य केवल नटन यानि अपने पात्र को भलि–भांति निभा रहे थे और वह इन संदेहों का समाधान भी जानते थे परन्तु प्रमाणों को भगवान और पूर्वाचार्यों के श्रीसूक्तियों के आधार पर प्रमाणित करना चाहते थे । उस रात , अपना कैंकर्य समाप्त कर श्री नम्बि भगवान को अती प्रेम से देखने लगे ।

सर्वज्ञ देव पेरुमाळ ने उनसे पूछा – नम्बि , क्या तुम मुझसे कुछ पूछना चाहते हो ? नम्बि थोडी देर सोचकर भगवान के समक्ष इळयाळ्वार के मन की मनोवेदना को व्यक्त किये और कहे – अब आप ही इन संदेहो का समाधान दीजिए । यह सुनकर भगवान ने कहा – जिस प्रकार मैने अपने श्री कृष्णावतार मे सान्दीपणि मुनि से शास्त्र सीखा, इळयाळ्वार ( जो अनन्त शेष के अवतार है , सर्वज्ञ है ) वो मुझसे इन संदेहों का समाधान पूछ रहे हैं। उसके पश्चात , भगवान ने स्वयम छे उपदेशों को नम्बि के सामने प्रस्तुत किया जो मेरे छे ईश्वरीय आदेश के नाम से प्रसिद्ध है वही भगवद्बन्धुवों के लिए प्रस्तुत है –

1) अहमेव परम तत्वम् – मै ( देव पेरुमाळ ) ही सर्वोच्छ (महान, श्रेष्ठ) हूँ

2) दर्शनम् भेदमेव – जिवात्मा और अचेतनम् ( अचेत ) मुझसे (मेरे दिव्य शरीर से) विभिन्न है

3) उपायम् प्रपत्ति – “मुझे ही अन्तिम शरण ( उपाय ) के रूप मे स्वीकर करना ” यानि केवल भगवान का शरण ही उपाय है और उससे ही भगवान की प्राप्ति हो सकती है

4) अन्तिम स्मृति वर्जनं – प्रपन्न भक्तों के लिये अन्तिम स्मरण ज़रूरी नही है क्योंकि श्री वराह भगवान ने वराह चरम श्लोक मे कहा है कि – भगवान स्वयम प्रप्पन्न भक्तों के अन्तिम काल मे उनका स्मरण करेंगे । आम तौर पर हमारे आचार्यों ने दर्शाया है की हमे अपने अन्तिम काल मे अपने आचार्य पर ध्यानकेन्द्रित करना चाहिये ।

5) देहवासने मुक्ति – भगवान ने कहा है – प्रपन्न भक्त उनके अन्त काल के बाद ( भौतिक शरीर का त्याग करना ) निश्चितरूप से परमपद की प्राप्ति होगी और उनको मोक्ष इस प्रकार से मिलेगा और वह भगवद्–भागवदकैंकर्य मे संलग्न होंगे ।

6) पूर्णाचार्य पदाश्रित – पेरियनम्बि (महापूर्ण) को अपना आचार्य मानो और उनका शरण लो

तिरुक्कच्चि नम्बि इळयाळ्वार के पास जाकर स्वयम भगवान के छे आदेशों ( जो इळयाळ्वर के संदेशों के समाधान ) को स्पष्ट रूप से प्रस्तुत करते हैं। इळयाळ्वर यह सुनकर बहुत खुश होते हैं और इस अनुग्रह (सहायता) के लिये उनकी प्रशंसा और अभिवादन करते हैं। यह बताने के बाद नम्बि इळयाळ्वर से पूछते हैं – क्या वे भी यही सोच रहे थे .. इसके जवाब मे रामानुजाचार्य कहे – जी हा स्वामि , मै भी यही सोच रहा था .. तिरुक्कच्चि नम्बि को तब एहसास हुआ की भगवान और श्री रामानुजाचार्य का तिरुवुळ्ळम् (मनोभावना) एक ही है यह जानकर वे अती प्रसन्न हुए । अब यह बहुत स्पष्ट हो गया है कि रामानुज को शम शर्यणम के लिए पेरिया नंबी से संपर्क करना चाहिए, वह तिरुक्कच्चि नम्बि के आशीर्वाद लेते हैं और पेरिया नम्बि से मिलने के लिए श्री रंगम को छोड़ देते हैं और हम सभी बाकी की कहानी जानते हैं, बच्चे क्या यह नहीं हैं?

व्यास : हाँ दादी, हमें याद है |

दादी : श्रीवैष्णवों के महत्वपूर्ण गुणों में से एक गुण विनम्रता है , जिसे नेच्या भावम कहते है या हमारे सम्प्रदाय में दूसरे श्री वैष्णवों की उपस्थिति में अपने आपको विनम्र समझना | पेरिया नम्बि नम्रता का एक जीवंत उदाहरण थे जो वास्तव में उनके दिल से आई थी और केवल उनके मुंह से शब्द नहीं थे। पेरिया नम्बि बहुत नम्र थे और हमेशा महान सम्मान के साथ अन्य श्रीविष्णवों का इलाज करते थे। एक बहुत ही रोचक घटना हुई जो यह साबित करती है। मारनेरि नम्बि आळवन्दार् के प्रिय शिष्य थे । चौथे वर्ण में पैदा हुए स्वामि, पेरिया पेरुमाळ और उनके आचार्य आळवन्दार् के प्रति लगाव के कारण श्री रंगम् में जाने जाते थे । एक बार एक महान आचार्य मारनेरी नम्बि चाहते थे कि उनके अंतिम संस्कार श्रीवैष्णव द्वारा किया जाए और पेरिया नंबी से उनकी देखभाल करने का अनुरोध किया जाए। पेरिया नंबी खुशी से इस बात से सहमत थे और शहर में स्थानीय लोगों के क्रोध का सामना करने वाले व्यक्ति के अंतिम संस्कार करने के लिए जाति के द्वारा पेरिया नंबी से कम है और इस प्रकार शास्त्र के खिलाफ जा रहे है। जब पूछा गया , पेरिया नम्बि स्वामीजी कहते है की वह तो सिर्फ श्री शटकोप (नम्माज़्ह्वार्) स्वामीजी ने उन्हें सिखाया है जो कहते है की भागवत कैंकर्यं बहुत ही शुद्ध और महत्वपूर्ण कैंकर्यं है | एक भागवत को उनकी जाती या जन्म देखे बिना उन सभी को एक समान कैंकर्यं करना चाहिए | नाच्य भाव सैद्धांतिक नहीं था लेकिन पेरिया नम्बि द्वारा अभ्यास में डाल दिया गया था। वह वास्तव में विश्वास करते थे कि सभी श्री वैष्णव भगवान के लिए प्रिय हैं और सम्मानित होना चाहिए। उन्होंने यह भी माना कि इससे कोई फर्क नहीं पड़ता कि सम्राट के एक सच्चे भक्त अपने आखिरी पलों को कैसे बिताते हैं, सम्राट उन्हें श्री वैकुंठम में कन्यार्यम का अनन्त आनंद देता है, जैसा कि भगवान पेरुमल द्वारा तिरुक्कच्चि नम्बि को आश्वासन दिए थे । वह एक महान आचार्य थे जो अपने आचार्य, अलवंधर और श्री शटकोप (नम्माज़्ह्वार्) स्वामीजी की शिक्षाओं के दौरान अपने जीवन भर में रहते थे। क्या यह आज के लिए पर्याप्त है या आप तिरुक्कोश्टियूर् नम्बि (गोश्टि पूर्ण) के बारे में भी सुनना चाहते हो?

azhwar-acharyas-ramanuja

वेदवल्ली : क्या आप के पास उनके बारे में भी कहानी है ?

दादी : हाँ, बहुत |

अत्तुज़्हाय् : फिर हमें तिरुक्कोष्टियुर नम्बी (गोष्ठीपूर्ण स्वामीजी) स्वामीजी के बारे में बताइये |

दादी :आळवन्दार (यामुनाचार्य स्वामीजी) ने अपने पांच प्रमुख शिष्यों को रामानुज को संप्रदाय के विभिन्न सिद्धांतों के अध्यापन का निर्देश दिया था। इनमें से तिरुक्कोष्टियूर नम्बी को रहस्य त्रय – तिरुमंत्र , द्वय मंत्र और चरम श्लोक सिखाने का उत्तरदायित्व दिया गया था।

व्यास : ॐ नमो नारायणाय मंत्र को तिरुमंत्र कहते है |

श्रीवत्सांगन् : सर्व धर्मं परित्यज्य मामेकं शरणमं व्रजा; अहम् तवा सर्व पापेभ्यो मोक्षयिष्यामि माँ सुचा: इसको चरम श्लोक कहते है |

दादी : बहुत अद्भुत | अब यह तीन श्लोक का बहुत गहरा और गंभीर अर्थ है जो की किसी आचार्य के द्वारा ही सीखा जा सकता है |

वेधावल्ली : लेकिन दादी, हमें इन श्लोको का अर्थ जानना है |

दादी: हाँ, हम सभी इन तीन श्लोक का अर्थ जानते है लेकिन हमारे सम्प्रदाय में यह हर एक मंत्र बहुत प्रभावशाली है जो की एक आचार्य के आशीर्वाद और मार्गदर्शन के बिना पूरी तरह से इसे जानने की क्षमता से परे है। यही कारण है कि तिरुक्कोष्टियुर नम्बी (गोष्ठीपूर्ण स्वामीजी) को रामानुज को इन छंदों के अर्थों को पढ़ाने का महत्वपूर्ण कार्य दिया गया था |

अत्तुज़्हाय् : दादी, मैंने सुना है की रामानुज स्वामी जी को १८ बार तिरुक्कोष्टियुर नम्बी (गोष्ठीपूर्ण स्वामीजी) स्वामी जी के पास जाना पड़ा थिरुमन्त्रम सीखने के लिए | क्या यह सत्य है ? उनको इतना कष्ट क्यों उठाना पड़ा ?

दादी : हाँ, यह सब सत्य है | इसे हमारे संप्रदायम के बारे में सीखने में रामानुज भागीदारी और ईमानदारी का परीक्षण करने के लिए तिरुक्कोष्टियुर नम्बी (गोष्ठीपूर्ण स्वामीजी) द्वारा उपयोग किए जाने वाले तरीके के रूप में लिया जा सकता है और इसे रामानुज स्वामी की दृढ़ता और धैर्य की गवाही के रूप में भी लिया जा सकता है।

व्यास : दादी, तिरुक्कोष्टियुर नम्बी (गोष्ठीपूर्ण स्वामीजी) स्वामी जी दिखने में बहुत सख्त थे | वह रामानुज स्वामी जी के प्रति उद्धार हो सकते थे |

दादी : यह तो सभी को सीखने के बाद इस घटना के बारे में बहुत गलत धारणा है | यह सही नहीं है | उनके मन में सदैव रामानुज स्वामी जी क्या कल्याण करने का मन करता था और ऐसे तो वह बाहर से बहुत सख्त थे | एक अच्छे पिता का कर्तव्य होता है की बेटे के साथ सख्त रहे और अपने बेटे के लिए किसी भी प्रकार के बलिदान के लिए तैयार रहे |याद है , कल जब हम तिरुमलै अण्डाण जी के बारे में बात कर रहे थे , मैंने कहा था की अण्डाण और रामानुज स्वामीजी के विचारो में कुछ मतभेद था | यह तिरुक्कोष्टियुर नम्बी स्वामीजी ही थे जिन्होंने मध्यस्था करके दोनों में विरोध खत्म किया सिर्फ रामानुज स्वामीजी के लिए | जहाँ तक की वह रामानुज स्वामीजी का श्री वैष्णवों के प्रति अनुराग देखकर बहुत प्रभाबित हुए की उन्होंने रामानुज स्वामीजी को एम्पेरुमणार नाम से सम्बोधित किया (मन्नाथ ) | इस तरह से रामानुज स्वामीजी को एम्पेरुमानार सुन्दर नाम मिला | जब रामानुज स्वामीजी श्री रंगम में उनके दुश्मनो ने जहर देकर मारने की कोशिश की, तब तिरुक्कोष्टियुर नम्बी स्वामीजी ने समय पर आकर किदाम्बी अचान को रामानुज स्वामीजी के लिए खाना बनाने के लिए नियुक्त किये ताकि रामानुज स्वामीजी सुरक्षित रह सके | तिरुक्कोश्टियूर् नम्बि (गोश्टि पूर्ण) स्वामीजी एक पिता की तरह सदैव रामानुज स्वामीजी के कल्याण करने के बारे में सोचते रहते | यहाँ और भी बहुत सी कहानियां उनके महानता के बारे में की वह उनसे पिता की तरह अनुराग रखते थे, ज्ञान के सागर एवं उनका उनके आचार्य आलवन्दार स्वामीजी के प्रति श्रद्धा| मे चाहती हूँ की आपको कहानियां सुनाती जाऊ और मुझे विश्वास है की आप भी सुनना पसंद करोगे लेकिन क्या आप नहीं सोचेंगे की आपके माता पिता चिंतत होंगे आप सभी देरी से हो | अब आप यह फल लो और घर जाईये | अगली बार में आपको और बहुत सारी कहानियां बताउंगी अपने आचार्य के बारे में |

बच्चो ने फल फूल लिए, और तिरुक्कच्चि नम्बि (कान्ची पूर्ण) स्वामीजी, पेरिया नम्बि स्वामीजी और तिरुक्कोश्टियूर् नम्बि (गोश्टि पूर्ण) स्वामीजी के बारे में सोचने लगे |

अडियेन् रोमेश चंदर रामानुजन दासन

आधार – http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-alavandhars-sishyas-2/

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org