Category Archives: Beginner’s guide

Learn thiruppAvai (திருப்பாவை)

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:ANdAl_srIvilliputhur_pinterest.com_sreedevi_balaji

Author – ANdAL (ஆண்டாள்)

Santhai class schedule, joining details, full audio recordings (classes, simple explanations (speeches) etc) can be seen at http://pillai.koyil.org/index.php/2017/11/learners-series/ .


Meanings (அர்த்தங்கள்)

vyAkyAnams (Commentaries)

Lectures (Click the links to download the MP3 files and listen)

thamizh (SrI sArathy thOthAthri)

English (SrI sArathy thOthAthri)

Telugu (Smt chUdAmaNi chakravarthi)

Recital (சேவாகால முறை)

బాల పాఠము – నంపిళ్ళై శిష్యులు

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<<బాల పాఠము – నంపిళ్ళై

పరాశర, వ్యాస, వేదవల్లి మరియు అత్తుళాయ్ తో కలిసి నాన్నమ్మ ఇంటికి వస్తారు, ఆండాళ్ నాన్నమ్మ వంటింట్లో వంట చేస్తున్నారు. పిల్లలు మాట్లాడుతూ రావడం చూసి వారిని స్వాగతించడానికి నాన్నమ్మ బయటకు వస్తారు.

నాన్నమ్మ : పిల్లలూ రండి. మీరు కాళ్ళు చేతులు కడుక్కొని గుడి నుంచి తెచ్చిన ఈ ప్రసాదం తీసుకోండి. క్రిందటిసారి మనం మన ఆచార్య నంపిళ్ళై గురించి చెప్పుకున్నాము. అప్పుడు నేను చెప్పినట్టుగా, ఈవేళ నంపిళ్ళై వారి ప్రముఖ శిష్యులైన వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై, పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై, పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్, ఈయున్ని మాధవ పెరుమాళ్, నడువిళ్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్ గురించి మాట్లాడుకుందాము.

వ్యాస: నాన్నమ్మా, నంపిళ్ళైకి చాలా మంది శిష్యులు ఉన్నట్టున్నారు. మీరు వారి గురించి మాకు చెప్తారా?

నాన్నమ్మ: సరే, ఒకరి తరువాత ఒకరిని గురించి మనం చెప్పుకుందాము. మనం నంపిళ్ళై శిష్యుడు, వ్యాఖ్యాన చక్రవర్తి అయిన పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళైతో ప్రారంభిద్ధాం. ఈయన సేంగనూర్లో (తిరుచ్చంగనల్లూర్) యామునర్ కుమారుడిగా, కృష్ణ నామధేయంతో జన్మించారు, తరువాత పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళైగా పిలవబడ్డారు. వారు నంపిళ్ళై ప్రధాన శిష్యులలో ఒకరు, వారు నంపిళ్ళై నుండి అన్ని శాస్త్రార్ధాలను నేర్చుకున్నారు. వారు నాయనారాచ్చాన్ పిళ్ళైని తన దత్తపుత్రునిగా స్వీకరిస్తారు. తిరుక్కన్నమంగై ఎమ్పెరుమాన్ స్వయంగా తిరుమంగై ఆళ్వార్ వద్ద నుండి వారి పాసురాల అర్థాలను నేర్చుకోవాలని అనుకుంటారు – అందుకని తిరుమంగై ఆళ్వార్ నంపిళ్ళైగా ప్రకటమై, ఎమ్పెరుమాన్, పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై గా ప్రకటమై అరుళిచ్చెయల్ అర్థాలను తెలుసుకుంటారు.

పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై – సేంగనూర్

వ్యాస: నాన్నమ్మా, ఎందుకు పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళైని వ్యాఖ్యాన చక్రవర్తిగా పిలుస్తారు?

నాన్నమ్మ : పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై మాత్రమే సంపూర్ణ అరుళిచ్చెయల్ కి వ్యాఖ్యానం వ్రాశారు.  రామాయణం మరియు అరుళిచ్చెయల్ పై వారికి ఉన్న నైపుణ్యం అసమానమైనది. అతను పాసురపడి రామాయణం అని పిలవబడే గ్రంథం వ్రాశారు, అక్కడ వారు ఆళ్వారుల పాసురాల నుండి మాత్రమే పదాలను తీసుకొని శ్రీరామాయణాన్ని ప్రస్ఫుటమైన రీతిలో వివరించి వ్రాశారు. వారు అనువదించి వ్రాయకపోయినట్లైతే, ఎవరూ కూడా అరుళిచ్చెయల్ నిగూఢమైన అర్థాన్ని తెలుసుకొని వాటి గురించి మాట్లాడగలిగేవారు కారు. వారు విస్తృతంగా మన పూర్వాచార్యులు రచించిన అన్ని గ్రంథాలకు వ్యాఖ్యానాలు పూర్తిచేశారు.

నంపిళ్ళై యొక్క ప్రముఖ శిష్యులలో వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై కూడా ఒకరు. శ్రీరంగంలో శ్రీకృష్ణ పాదర్ గా  జన్మించిన వీరు పూర్తిగా ఆచార్య నిష్ఠలోనే మునిగిఉండేవారు. వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళైకి వారి ఆచార్యులైన నంపిళ్ళై యొక్క దయతో ఒక కుమారుడు జన్మిస్తాడు. వారి ఆచార్యులైన నంపిళ్ళై (లోకాచార్య అని కూడా పిలుస్తారు) యొక్క దీవెనలతో జన్మించినందున తన కుమారుడికి పిళ్ళై లోకాచార్య అని నామకరణం చేస్తారు. నంపిళ్ళై, లోకాచార్యగా పిలువబడే వెనకటి కథ మీకు గుర్తుందనుకుంటాను.

వ్యాస: అవును, నాన్నమ్మా. కందాడై తోళప్పర్ నంపిళ్ళైని లోకాచార్య గా పేర్కొన్నారు. మాకు ఆ కథ గుర్తుంది.

వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై – కాంచీపురం

నాన్నమ్మ : వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై తన పుత్రునికి పిళ్ళైలోకాచార్య అని పేరు పెట్టినప్పుడు, నంపిళ్ళై ఆ బిడ్డకు అళగియ మణవాలన్ అని నామకరణం చేయాలని వారి ఇచ్చను ప్రకటిస్తారు. నంపెరుమాళ్ అనుగ్రహంతో కొద్దికాలానికే వారికి రెండవ పుత్రుడు జన్మిస్తాడు. ఆ నవ శిశువుకి అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ అని నామకరణం చేస్తారు, ఎందుకంటే అతను అళగియ మణవాలన్ (నంపెరుమాళ్) యొక్క కృపతో జన్మించాడు కాబట్టి. ఈవిధంగా వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై తన ఆచార్యులైన నంపిళ్ళై యొక్క కోరిక నెరవేరుస్తారు. ఆ ఇద్దరు బాలురు రామ లక్ష్మణుల లాగా కలిసిమెలిసి పెరిగి గొప్ప విద్వాంసులుగా మారి మన సాంప్రదాయానికి గొప్ప కైంకర్యాలు చేయసాగారు. వారిద్దరికీ నంపిళ్ళై , పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై, వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై, తదితరులవంటి గొప్ప ఆచార్యుల కృపా కటాక్షాలు మరియు మార్గదర్శకత్వం ఎల్లప్పుడూ ఉండేది.

ఒకసారి వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై, తదీయారాధన కొరకై నంపిళ్ళైని తన తిరుమాలిగైకి (శ్రీవైష్ణవులు ఉండే గృహాలను తిరుమాలిగై అని పిలుస్తారు) ఆహ్వానిస్తారు. నంపిళ్ళై ఆ ఆహ్వానాన్ని స్వీకరించి వారి  తిరుమాలిగైకి వస్తారు. నంపిళ్ళై స్వయంగా తిరువారాధనం మొదలుపెడతారు, వారు కోయిల్ ఆళ్వార్ (పెరుమాళ్ సన్నిధి) లో తాటి ఆకులపై చక్కగా స్పష్టంగా వ్రాయబడిన, నమ్మాళ్వార్ రచించిన పాసురాలపై తాను చేసిన బోధనలు, ఉపన్యాసాలు మరియు వాటి వివరణలు చూస్తారు. ఆసక్తికరంగా, వాటిలో కొన్ని చదివి వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళైని అవి ఏంటో అడుగుతారు. నంపిళ్ళై యొక్క ఉపన్యాసాలు విన్న తరువాత ప్రతిరోజు రాత్రి వాటిని వ్రాసి నమోదు చేసుకుంటారని వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై వివరిస్తారు. తన అనుమతి లేకుండా అలా ఎందుకు చేశారని ప్రశ్నిస్తారు. అతను పెరియవాచ్చాన్ పిళ్ళై యొక్క వ్యాఖ్యానాలకు (ఆళ్వారుల పాసురాల యొక్క అర్ధ వివరణలు) పోటీగా ఏమైనా చేస్తున్నారేమోనని అడుగుతారు. వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై అపరాధము మన్నించమని వెంటనే నంపిళ్ళై యొక్క చరణ కమలాలపై పడి భవిష్యత్తులో వాటిని సూచించడానికి మాత్రమే వ్రాశారని వివరిస్తారు. నంపిళ్ళై ఒప్పుకొని, వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళైని వారి వ్యాఖ్యానాలను కీర్తిస్తారు. అటువంటి అపారమైన జ్ఞానం మరియు ఆచార్య అభిమానం వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై కలిగి ఉండేవారు.

పరాశర: ఆ వ్యాఖ్యానానికి ఏం జరిగింది? వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై వ్యాఖ్యనాన్ని పూర్తి చేశారా?

నాన్నమ్మ : అవును, వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై వ్యాఖ్యానం పూర్తి చేస్తారు, ఆ తిరువాయ్మోలి వ్యాఖ్యానాన్నే ప్రముఖంగా ఈడు 36000 పడి అని పిలుస్తారు. నంపిళ్ళై ఆ వ్యాఖ్యానాన్ని రాబోవు తరాలవారు కూడా నేర్చుకోవడానికి ఈయున్ని మాధవ పెరుమాళ్ కి ఇవ్వమని వడక్కు తిరువీధి పిళ్ళై ని ఆదేశిస్తారు.

nampillai-goshti1

నంపిళ్ళై కాళక్షేప గోష్టి – కుడినుండి రెండవ స్థానంలో కూర్చొని ఉన్న ఈయున్ని మాధవ పెరుమాళ్

వేదవల్లి: నాన్నమ్మా, నంపిళ్ళై ఇచ్చిన వ్యాఖ్యానంతో  ఈయున్ని మాధవ పెరుమాళ్ ఏమి చేశారు?

పట్టి: ఈయున్ని మాధవ పెరుమాళ్ ఆ వ్యాఖ్యానాన్ని తన కుమారుడైన ఈయున్ని పద్మనాభ పెరుమాళ్ కు బోధిస్తారు. ఈయున్ని పద్మనాభ పెరుమాళ్ తన ప్రియ శిష్యుడైన నాళుర్ పిళ్ళైకి బోధిస్తారు. ఈ విధంగా సరైన పద్ధతిలో ఒకరి తరువాత ఒకరి శిష్యులకు వెళుతూ వచ్చింది. నాళూరాచ్చాన్  పిళ్ళై నాళుర్ పిళ్ళై యొక్క కుమారులు మరియు ప్రియమైన శిష్యులు కూడా. నాళూరాచ్చాన్ పిళ్ళై వారి తండ్రి చరణకమలాల వద్ద ఈడు 36000 పడి నేర్చుకుంటారు. నాళూరాచ్చాన్  పిళ్ళైకి అనేక శిష్యులు ఉండేవారు, వారిలో తిరువాయ్మొలి పిళ్ళై ఒకరు. నాళూరాచ్చాన్  పిళ్ళై మరియు నాళుర్ పిళ్ళై, దేవపెరుమాళ్ కు మంగళాశాసనం చేయటానికి కాంచిపురానికి వెళ్ళినప్పుడు, ఈడు వ్యాఖ్యానాన్ని తిరువాయ్మొలి పిళ్ళైకి బోధించమని ఎమ్బెరుమాన్ స్వయంగా నాళూరాచ్చాన్  పిళ్ళైని ఆదేశిస్తారు.  తిరువాయ్మొలి పిళ్ళై ఇతరులతో పాటు ఈడు వ్యాఖ్యానాన్ని నాళూరాచ్చాన్ పిళ్ళై నుండి నేర్చుకుంటారు, తిరువాయ్మొలి పిళ్ళై ఈట్టు పెరుక్కర్గా (ఈడు వ్యాఖ్యానాన్ని పోషించి కాపాడేవాడా అని అర్థం) పిలవబడిన మణవాల మామునికి బోధిస్తారు. ఆ విధంగా క్రమేణా మణవాల మామునికి చేరుకుంటుందని తెలుసు అందుకే నంపిళ్ళై ఈ వ్యాఖ్యానాన్ని ఈయున్ని మాధవ పెరుమాళ్ కి అందజేస్తారు.

అత్తుళాయ్ : నాన్నమ్మా, ఈయున్ని మాధవ పెరుమాళ్ మరియు ఈయున్ని పద్మనాభ పెరుమాళ్ పేరులో “ఈయున్ని” అంటే ఏమిటి?

నాన్నమ్మ : “ఈథల్” అంటే తమిళంలో దానము. “ఉన్నుతల్” అంటే భుజించడం. ఈయున్ని అనగా అతను ఇతర శ్రీ వైష్ణవులకు వడ్డించిన తరువాత మాత్రమే తానూ భుజించే ధర్మసంబంధమైనవాడు అని అర్థం.

నంపిళ్ళై యొక్క మరో ప్రముఖ శిష్యుడు పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్. నంజీయర్ (ఒక సన్యాసి) భట్టార్నిసేవించినట్టుగా, వారు సన్యాసి అయిఉండి కూడా (గృహస్థుడైన) నంపిళ్ళై ని సేవించేవారు. వారిని నంపిళ్ళై యొక్క ప్రియమైన శిష్యుడు మరియు పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ అని కూడా పిలుస్తారు. వారు తన జీవితాన్ని ఒక నిజమైన శ్రీ వైష్ణవుడిగా వారి ఆచార్యుల పట్ల అమితమైన భక్తి గౌరవాలతో జీవించారు. వారి ఆచార్యాభిమానం ప్రఖ్యాతిగాంచినది.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

నంపిళ్ళై చరణకమలాల వద్ద పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ – శ్రీరంగం

పరాశర: నాన్నమ్మా,  మీరు ఈరోజు నంపిళ్ళై మరియు వారి శిష్యుల మధ్య జరిగిన సంభాషణలు మాకు చెప్పలేదు. వారి మధ్య జరిగిన ఆసక్తికరమైన సంభాషణలను మాకు చెప్పండి.

నాన్నమ్మ : మన పూర్వాచార్యులు అందరూ కేవలం భగవత్ విషయం మరియు భాగవత కైంకర్యం గురించి మాత్రమే సంభాషించేవారు. ఒకసారి పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్నపుడు, తను తొందరగా కోలుకోవటానికి ఎమ్బెరుమాన్ని ప్రార్థించమని ఇతర శ్రీ వైష్ణవులని అడుగుతారు. సాధారణంగా మన సాంప్రదాయంలో, శ్రీ వైష్ణవులు ఎమ్బెరుమాన్ని ఏ ఇతర కోరికల కోసం ప్రార్థన చేయరాదు – అనారోగ్యం నుండి కోలుకోవడానికి కూడా. దీన్ని చూసి, నంపిళ్ళై శిష్యులు ఈ విషయం గురించి నంపిళ్ళై ని అడుగుతారు. నంపిళ్ళై మొదట ఇలా అంటారు, “వెళ్ళి అన్ని శాస్త్రాలలో నిపుణుడైన ఎంగళాళ్వాన్ ని అడగండి”. “శ్రీరంగం అంటే అనురాగం ఉండి ఉండవచ్చు అందుకని మరికొంత కాలం ఇక్కడ ఉండాలని కోరికేమో వారికి ” అని ఎంగళాళ్వాన్ అంటారు. నంపిళ్ళై వారి శిష్యులను అమ్మంగి అమ్మాళ్ ని అడగమని చెబుతారు, “నంపిళ్ళై కాలక్షేప గోష్ఠిని విడిచి వెళ్లాలని ఎవరు అనుకుంటారు? వారు ప్రార్ధన చేస్తున్నారేమో, నంపిళ్ళై కాలక్షేపాన్ని వినాలని.” చివరకు నంపిళ్ళై స్వయంగా జీయర్ ని అడుగుతారు. జీయర్ నంపిళ్ళై తో ఇలా అంటారు, “నిజమైన కారణం మీకు తెలిసినప్పటికీ, అది నా ద్వారా వినాలని అనుకుంటున్నారు. నేను ఇక్కడ ఉండాలని ఎందుకు అనుకుంటున్నానో చెప్తాను. ప్రతిరోజూ, మీరు స్నానం చేసిన తరువాత, మీ రూపం యొక్క దైవ దర్శనమును పొందగలుగుతున్నాను మరియు వింజామర సేవ చేయగలుగుతున్నాను. నేను ఈ సేవను విడిచిపెట్టి అప్పుడే పరమపదానికి ఎలా వెళ్ళను?”. అని అంటారు. అలా పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ ఒక శిష్యుని యొక్క నిజమైన స్వభావాన్ని వెల్లడి చేశారు – వారి స్వంత ఆచార్యల యొక్క దివ్య స్వరూపంపై పూర్తి భక్తి అనురాగాలు ఉండటమే అని. నంపిళ్ళై పై జీయర్ భక్తి గురించి విన్న వారంతా ఆశ్చర్యపోయారు. నంపిళ్ళై పై పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ కు ఎంత అనురాగం అంటే వారు పరమపద ఆలోచనను కూడా విస్మరించారు. వారి ఆచార్య నిష్ఠ అంత గాఢమైనది.

చివరిగా నంపిళ్ళై మరొక శిష్యుని గురించి మనం చూద్దాము – నడువిళ్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్. ప్రారంభంలో, నడువిళ్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్ నంపిళ్ళైపై అనుకూలమైన వైఖరి ఉండేది కాదు. వారి గొప్ప కుటుంబ వారసత్వం (కూరత్తాళ్వార్ మరియు పారాశర భట్టర్ యొక్క కుటుంబస్తుడు) కారణంగా అహంకారంతో నంపిళ్ళైని గౌరవించేవారు కాదు. వారు నంపిళ్ళై యొక్క చరణ కమలాల వద్ద శరణాగతి చేయడం వెనక చాలా ఆసక్తికరమైన కథ ఉంది.

నంపిళ్ళై కాళక్షేప గోష్టి – కుడినుండి మూడవ స్థానంలో కూర్చొని ఉన్న నడువిళ్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్

వ్యాస: కూరత్తాళ్వార్ వంశీయుడు అహంకార లక్షణాలు కలిగి ఉండటం ఎంత విచిత్రం. మాకు ఆ కథ చెప్పండి నాన్నమ్మ!

నాన్నమ్మ : సరే, కానీ వారి అనవసరమైన గర్వం ఎక్కువ కాలం ఉండలేదు! ఎంతైనా, వారు కూరత్తాళ్వారి మనుమడు కదా! ఒకసారి, నడువిళ్ తిరువీధి పిళ్ళై భట్టర్ రాజదర్బారుకి వెళ్తున్నారు. వారికి దారిలో పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్ కలుస్తారు,తనతోపాటు వారిని కూడా రాజదర్బారుకి రమ్మని ఆహ్వానిస్తారు. రాజు వారిని స్వాగతిస్తారు, వారిని సత్కరించి ఆసనమిస్తారు. భట్టర్ యొక్క మేధస్సును పరీక్షించడానికి రాజు శ్రీ రామాయణం నుండి ఒక ప్రశ్న అడుగుతారు. వారంటారు, “శ్రీ రాముడు తనను తాను సాధారణ మానవుడినని మరియు దశరథుని ప్రియ పుత్రుడినని అంటారు. కానీ జటాయువు చివరి క్షణాలలో వున్నప్పుడు, శ్రీరాముడు జటాయువుకి వైకుంటం చేరుకుంటావని ఆశీర్వదిస్తారు. అతను ఒక సాధారణ మానవుడైతే, వైకుంటం చేరుకుంటావని ఒకరిని ఎలా ఆశీర్వదిస్తారు?”. భట్టర్ నోట మాటలేక స్పందించ లేకపోయారు. అంతలో రాజుగారు మరేదో పనిమీద పరధ్యానంలో వుంటారు. ఆ సమయంలో, భట్టార్ జీయర్ వైపు మళ్ళి “నంపిళ్ళై ఉంటే ఈ ప్రశ్నకు సమాధానం ఎలా వివరించి ఉండేవారు?” అని వారిని అడుగుతారు. జీయర్ సమాధానమిస్తూ “ఒక నిజాయితీ గల వ్యక్తి అన్ని ప్రపంచాలను నియంత్రించగలరని నంపిళ్ళై వివరించి ఉండేవారు”. భట్టార్, రాజువారికి ఆ సమాధానాన్ని వివరిస్తారు. రాజు ఆ సమాధానాన్ని అంగీకరించి వారిని సిరిసంపదలతో సత్కరిస్తారు. నంపిళ్ళై పై గొప్ప కృతజ్ఞతతో భట్టార్ నంపిళ్ళై ఇంటికి వెళ్లి వారి చరణ కమలాల యందు ఈ సంపదను ఉంచి వారికి శరణాగతి చేస్తారు. భట్టార్ నంపిళ్ళైకి చెప్తూ, “మీ బోధనల నుండి కేవలం ఒక్క చిన్న వివరణతో ఈ సంపద నాకు దక్కింది. మీ విలువైన సంబంధం / మార్గదర్శకత్వం నేను ఎప్పుడూ విస్మరిస్తూనే వచ్చాను. ఇప్పటి నుండి, నేను మీ సేవ చేస్తూ మన సాంప్రదాయ సూత్రాలను నేర్చుకుంటానని వారు నిశ్చయించుకుంటారు. నంపిళ్ళై భట్టార్ని స్వీకరించి వారికి మన సాంప్రదాయ తత్వార్థాలను బోధిస్తారు. కాబట్టి పిల్లలు, మీరు ఈ కథ నుండి ఏమి నేర్చుకున్నారు?

వేదవల్లి: వారి పూర్వీకుల ఆశీర్వాదంతో, భట్టర్ వారి గమ్యాన్ని చేరుకున్నారని తెలుస్తుంది.

అత్తుళాయ్ : నంపిళ్ళై యొక్క గొప్పతనం మరియు జ్ఞానం గురించి నేను తెలుసుకున్నాను.

నాన్నమ్మ : మీరు ఇద్దరూ చక్కగా చెప్పారు. కానీ ఈ కథ నుండి మనం మరో పాఠం కూడా నేర్చుకున్నాము.మనము మన ఆచార్యాల ద్వారా ఎమ్బెరుమాన్ని సమీపిస్తున్నప్పుడు వారు ఎలా స్వీకరిస్తారో, అటువంటి ఆచార్యులను చేరుకోవడం కేవలం శ్రీవైష్ణవుల దివ్య అనుబంధం ద్వారా మాత్రమే సాధ్యమవుతుంది. దీనినే శ్రీవైష్ణవ సంబంధం లేదా అడియార్గల్ సంబంధం అని పిలుస్తారు. ఇక్కడ దైవ సంబంధమైన శ్రీవైష్ణవుడు ఎవరు భట్టార్ని నంపిళ్ళైతో కలిపింది?

పరాశర: పింభళగియ పెరుమాళ్ జీయర్!

నాన్నమ్మ : అవును! ఇక్కడ భాగవత సంబంధం యొక్క ప్రాముఖ్యత గోచరమౌతుంది. జీయర్, నంపిళ్ళై యొక్క ప్రియ శిష్యుడై నందు వలన, ఆచార్య జ్ఞానం (పరిజ్ఞానము) మరియు సంబంధం తో భట్టర్ ని అనుగ్రహించారు. నంపిళ్ళై మరియు వారి శిష్యుల చరణ కమలాలను మనం ధ్యానిద్దాం. మనం మరో సారి కలుసుకున్నపుడు, వడక్కు తిరువీధిపిళ్ళై వారి ఇద్దరు కుమారులు మరియు వారి అసమానమైన కైంకర్యాల గురించి మీకు చెప్తాను.

పిల్లలు వివిధ ఆచార్యలు మరియు వారి దివ్య సేవల గొప్పతనాన్ని గురించి ఆలోచిస్తూ వారి ఇంటికి వెళ్లిపోతారు.

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/09/beginners-guide-nampillais-sishyas/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நம்பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நம்பிள்ளை

ஆண்டாள் பாட்டி மடப்பள்ளியில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கையில் பராசரன், வ்யாசனோடு  வேதவல்லியும் அத்துழாயும் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகின்றனர். கூடத்தில்  குழந்தைகளின் பேச்சுக்குரல் கேட்டு பாட்டி அங்கு வந்து அவர்களை வரவேற்றார்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே. கை கால்களை அலம்பிக்கொண்டு கோயில் பிரசாதங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.  சென்ற முறை நாம் நம்முடைய ஆசார்யரான நம்பிள்ளையைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டோம். நான் சென்ற முறை சொன்னது போலே இன்று நாம், நம்பிள்ளையின் பிரதான சிஷ்யர்களான வடக்குத் திருவிதிப் பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர், ஈயுண்ணி  மாதவப் பெருமாள், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோரைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளைக்கு பல சிஷ்யர்கள் இருந்திருக்கிறார்களே, அவர்களைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்கிறீர்களா?

பாட்டி: சரி, அவர்களைப் பற்றி ஒவ்வொருவராக அறிந்து கொள்வோம். நம்பிள்ளையின் சிஷ்யரான, தன்னிகரற்ற வியாக்கியான சக்கரவர்த்தியான பெரியவாச்சான் பிள்ளையைப் பற்றி முதலில் தெரிந்து கொள்வோம்.  சேங்கனூர் (சங்கநல்லூர்) யாமுனரின் புதல்வராக அவதரித்தவருக்கு, கிருஷ்ணன் என்ற பெயரிட்டனர்; பிற்காலத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். நம்பிள்ளையின் ப்ரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவர்; அவரிடமே எல்லா சாஸ்திரப் பொருட்களைக் கற்றறிந்தவர். நாயனாராச்சான் பிள்ளை என்பவரைத் தம் புத்திரராக ஸ்வீகரித்தவர். திருக்கண்ணமங்கை எம்பெருமான் திருமங்கையாழ்வாரின் பாசுரப் பொருளை  திருமங்கையாழ்வாரிடமே கற்றறியும் பொருட்டு – திருமங்கையாழ்வார் நம்பிள்ளையாகவும் அருளிச்செயலின் பொருள் கற்கும் பொருட்டு எம்பெருமானே பெரியவாச்சான் பிள்ளையாகவும் அவதரித்தனர் என்று சொல்வார்கள்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை – சேங்கனூர் (சங்கநல்லூர்)

வ்யாசன்: பாட்டி, பெரியவாச்சான் பிள்ளையை ஏன் வ்யாக்யானச் சக்கரவர்த்தி என்று அழைக்கின்றனர் ?

பாட்டி: அனைத்து அருளிச்செயல்களுக்கும் வ்யாக்யானம் எழுதிய ஆசார்யர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஒருவர் மட்டுமே. ஸ்ரீ ராமாயணத்திலும் அருளிச்செயலிலும் அவர் நிகரற்ற தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். அவர் பாசுரப்படி ராமாயணம் என்ற க்ரந்தம் அருளினார்; அதில் முழு ஸ்ரீ ராமாயணத்திற்கும் மிகச்சுருக்கமாக  ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களின் சொற்களைக்கொண்டே பொருளை எழுதினார். அவருடைய வ்யாக்யானம் இல்லையென்றால் அருளிச்செயலின் உட்கருத்துக்களை ஒருவராலும் பேசவோ புரிந்து கொள்ளவோ இயலவே இயலாது. அவர் அனைத்து பூர்வாசார்யர்களின் க்ரந்தங்களுக்கும் வ்யாக்யானங்கள் எழுதியுள்ளார்.

நம்பிள்ளையின் மற்றோர் சிஷ்யரான வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, நம்பிள்ளையின் ப்ரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவராவார். ஸ்ரீரங்கத்தில் க்ருஷ்ணபாதர் என்ற பெயருடன் அவதரித்த அவர், ஆசார்ய நிஷ்டையில் மூழ்கியவர். அவருடைய ஆசார்யரான நம்பிள்ளையின் அனுக்ரஹத்தினால் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு ஒரு மகன் பிறந்தார். நம்பிள்ளையின் (லோகாசார்யர் என்றும் அழைக்கப்பட்டவர்) அனுக்ரஹத்தினால் பிறந்ததனால் அவருக்கு பிள்ளை லோகாசார்யார்  என்று பெயரிட்டார். நம்பிள்ளையை லோகாசார்யர் என்று அழைக்கப்படுவது ஏன் என்று உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

வ்யாசன்: ஆமாம், பாட்டி. நம்பிள்ளையை லோகாசார்யர் என்று அழைத்தவர் கந்தாடை தோழப்பர். அந்தக் கதையும் எங்களுக்கு நினைவிருக்கிறது.

வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைகாஞ்சிபுரம்

பாட்டி:  வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை தம் பிள்ளைக்கு பிள்ளை லோகாசார்யர் என்று பெயரிட, நம்பிள்ளை அந்தக் குழந்தைக்கு அழகிய மணவாளன் என்று பெயரிடும் தம்முடைய எண்ணத்தை தெரிவித்தார். விரைவிலேயே, நம்பெருமாள் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு இன்னொரு பிள்ளையை அனுக்ரஹிக்க இரண்டாவது பிள்ளை அழகிய மணவாளனின் அனுக்ரஹத்தினால் பிறந்ததினால் அக்குழந்தைக்கு   அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்று பெயரிட்டு நம்பிள்ளையின் அவாவை நிறைவேற்றினார். இரண்டு பிள்ளைகளும் ராமலக்ஷ்மணர்களாய் அறிவில் சிறந்தவர்களாக வளர்ந்து நம் சம்பிரதாயத்திற்கு பல பெரிய கைங்கர்யங்களைச் செய்தனர். அவ்விருவரும் நம் சம்பிரதாயத்தின் சிறந்த ஆசார்யர்களான நம்பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோரின் அனுக்ரஹத்தையம் வழிகாட்டலையும் பெற்றிருந்தனர்.

ஒரு தடவை வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, நம்பிள்ளையைத் தம்முடைய திருமாளிகைக்கு (ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் கிருஹத்தை திருமாளிகை என்று தான் சொல்ல வேண்டும்) ததியாராதனத்திற்கு அழைக்க, அதனை ஏற்று நம்பிள்ளையும் அவருடைய திருமாளிகைக்குச் சென்றார். அங்கே கோயிலாழ்வாரிடத்தில் (பெருமாள் சந்நிதியில்) தாம் நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களுக்கு உரைத்த பாடங்களுக்கும் காலக்ஷேபங்களுக்குமான விளக்கங்கள், மிகத் தெளிவாகவும் நேர்த்தியுடனும் ஏடுகளில் எழுதப்பட்டு வைத்திருந்ததைக் கண்டார்.  ஆவல் மேலிட அவற்றுள் சிலவற்றை வாசித்தவர் அவை என்னவென்று வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையிடம் கேட்டார். ஒவ்வொரு நாளும் நம்பிள்ளை செய்த காலக்ஷேபங்களைக் கேட்டு அன்றைய இரவில் அவற்றைத் தாம் எழுதி வைத்தவையே அவை என்று சொன்னார். நம்பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையிடம் தன்னுடைய அனுமதியின்றி அவ்வாறு எழுதியது ஏன்; பெரியவாச்சான் பிள்ளையுடைய  வ்யாக்யானங்களுக்கு (ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களுக்கான விளக்கங்கள்) போட்டியாகச் செய்தீரோ என்றும் கேட்டார். வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை குற்றவுணர்வுடன் நம்பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளில் பணிந்து பிற்காலத்தில் பயன்படக் கூடிய குறிப்பிற்காகவே அவற்றை  எழுதி வைத்ததாக சொன்னார்.  அவருடைய விளக்கத்தை ஏற்றுக் கொண்ட நம்பிள்ளை அந்த வ்யாக்யானத்தை புகழ்ந்து வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையை பாராட்டினார். வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை தம்முடைய ஆசார்யரிடத்தில் கொண்டிருந்த அபிமானமும் அவருடைய ஆழ்ந்த ஞானமும் அவ்வளவு உயர்ந்ததாகும்.

பராசர: வ்யாக்யானம் என்னவாயிற்று? வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அதனை எழுதி முடித்தாரா?

பாட்டி: ஆமாம், வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அந்த வ்யாக்யானத்தை எழுதி முடிக்க, திருவாய்மொழிக்கான அவருடைய வ்யாக்யானமே ஈடு முப்பத்தியாராயிரப்படி என்று பிரபலமாக வழங்கப்படுகிறது. நம்பிள்ளை வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையை, ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளின் வழித்தோன்றல்களுக்கு கற்பிக்கும் பொருட்டு அந்த வ்யாக்யானத்தை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடம் தருமாறு பணித்தார்.

nampillai-goshti1நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபக் கோஷ்டிவலப்பக்கத்திலிருந்து இரண்டாமிடத்தில் ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள்

வேதவல்லி : பாட்டி,  நம்பிள்ளை அளித்த வ்யாக்யானத்தை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் என்ன செய்தார்?

பாட்டி: ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் அவற்றை தம்முடைய மகனான ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாளுக்கு உபதேசித்தார். ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள் அவற்றைத் தம்முடைய அன்பிற்கு பாத்திரமான சிஷ்யர் நாலூர் பிள்ளைக்கு உபதேசித்தார். இவ்வாறாக ஒவ்வொரு ஆசார்யரிடமிருந்து சிஷ்யர் என்ற முறையில் இவை உபதேசிக்கப்பட்டு வந்தது. நாலூர் பிள்ளையின் அன்பிற்கு பாத்திரமான சிஷ்யரும் மகனும் நாலூராச்சான் பிள்ளையாவார். நாலூராச்சான் பிள்ளை நாலூர் பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளின் கீழ்மர்ந்து ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியைக் கற்றார்.  நாலூராச்சன் பிள்ளைக்கு இருந்த பல சிஷ்யர்களில் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் ஒருவர். நாலூர் பிள்ளையும் நாலூராச்சான் பிள்ளையும் தேவப் பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யும் பொருட்டு காஞ்சிபுரம் செல்லும் பொழுது, எம்பெருமானே நாலூராச்சான் பிள்ளையை திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கு ஈடு வ்யாக்யானம் போதிக்குமாறு பணித்தார். திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் மற்றோரும் ஈடு வ்யாக்யானத்தை நாலூராச்சான் பிள்ளையிடம் பயின்று அதனை ஈட்டுப் பெருக்கர் (ஈட்டு வியாக்கியானத்தை வளர்ப்பவர்) என்று கொண்டாடப்படும் மணவாள மாமுனிகளுக்கு கற்பித்தார். இவ்வாறாக வ்யாக்யானம் மணவாள மாமுனிகளை அடையும் என்று அறிந்திருந்ததனாலேயே, நம்பிள்ளை அதனை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளுக்குக் கொடுத்தார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் என்பதிலும் ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள் என்பதிலும் “ஈயுண்ணி” என்ற சொல்லின் பொருள் என்ன?

பாட்டி: “ஈதல்” என்ற தமிழ் சொல்லுக்கு தர்மம் என்று பொருள். “உண்ணுதல்” என்றால் சாப்பிடுவது. ஈயுண்ணி என்பதன் பொருள் பிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு உணவளித்த பின்பே தாம் உண்பவர் என்பதாகும்,

நம்பிள்ளையின் மற்றோரு பிரதான சிஷ்யர் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் ஆவார். க்ருஹஸ்தரான நம்பிள்ளைக்குத் தொண்டு புரிந்த ஓர் சன்யாசி இவர்; சன்யாசியான நஞ்சீயர் பட்டருக்கு தொண்டு புரிந்தது போலே.  நம்பிள்ளைக்கு வெகு ஆப்தமான சிஷ்யர் இவர்; இவரைப் பின்பழகராம் பெருமாள் ஜீயர் என்றும் அழைப்பார்கள். அவர் ஆசார்யனிடத்தில் மிகுந்த மரியாதையும் அபிமானமும் அன்பும் கொண்டு தொண்டு புரிந்து ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவருக்கு எடுத்துக்காட்டாக  இருந்து காட்டியவர். அவருடைய ஆசாரிய அபிமானம் (பக்தி) வெகுவாகப் போற்றத்தக்கதாகும்.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர், ஸ்ரீரங்கம்

பராசர : பாட்டி, நம்பிள்ளைக்கும் அவருடைய சிஷ்யர்களுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்களை பற்றி இன்று நீங்கள் சொல்லவே இல்லையே. அவர்களுடைய உரையாடல்களில் சுவையானவற்றைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்லுங்களேன்.

பாட்டி : நம்முடைய பூர்வாசார்யர்கள் எப்பொழுதும் பகவத் விஷயத்தையும் பாகவத கைங்கர்யத்தைப் பற்றியுமே பேசுவார்கள். ஒரு தடவை பின்பழகிய பெருமாளுக்கு உடல் சுகமின்றி போக, அவர் தாம் விரைவாக குணமடைய எம்பெருமானிடம் ப்ரார்த்திக்குமாறு பிற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை கேட்டார்.

நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில், ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவன் எதையும் எம்பெருமானிடம் வேண்டக்கூடாது – அது தேஹ அசௌகரியங்களில் இருந்து குணம் பெறக் கோருவதானாலும் கூட. இதனைக் கண்ட நம்பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள் அதைப் பற்றி நம்பிள்ளையிடம் விளக்கம் கேட்டனர். முதலில் நம்பிள்ளை அவர்களிடம் “சென்று அனைத்து சாஸ்திரங்களையும் அறிந்த எங்களாழ்வானிடம் கேளுங்கள்”  என்று சொன்னார். எங்களாழ்வான் “ஒருக்கால் அவர் ஸ்ரீரங்கத்தின் மேல் கொண்ட அபிமானத்தால் மேலும் சிலகாலம் அங்கிருக்க எண்ணியிருப்பார்” என்று கூறினார். நம்பிள்ளை தம் சிஷ்யர்களை அம்மங்கி அம்மாளிடம் சென்று அவரிடம் கேட்குமாறு கூற, அவரோ “நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேப கோஷ்டியை விட்டுச் செல்ல யார் தாம் விரும்புவார்கள்; எனவே நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபத்தைக் கேட்கும் பொருட்டே அவர் அவ்வாறு வேண்டியிருப்பார்” என்றார். முடிவில் நம்பிள்ளை தாமே ஜீயரைக் கேட்க, ஜீயர் கூறினார் “உண்மையான காரணத்தை நீர் அறிந்திருந்தாலும் அடியேன் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று எண்ணுகிறீர்கள். அடியேன் இன்னும் இங்கிருக்க என்னும் காரணம் என்னவென்று சொல்லுகிறேன் தினமும் நீங்கள் நீராடிய பின்பு, தங்களின் திவ்ய திருமேனி தரிசனமும், தங்களுக்கு விசிறி வீசும் கைங்கர்யமும் அடியேனுக்கு  கிடைக்கும். அத்தகைய தொண்டை விட்டுவிட்டு இத்தனை விரைவாக பரமபதம் செல்ல எவ்வாறு அடியேனால் இயலும்?”  இவ்வாறாக ஒரு சிஷ்யனுடைய லக்ஷணத்தை – தம்முடைய ஆச்சார்யரின் திவ்ய சொரூபத்தில் முழுதும் ஈடுபட்டிருத்தல், பின்பழகராம் பெருமாள் ஜீயர் வெளிப்படுத்தினார். இதனைக் கேட்ட அனைவரும் ஜீயருக்கு நம்பிள்ளையின் மேலிருந்த ஈடுபாட்டைக் கண்டு ஆச்சர்யம் அடைந்தனர். பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் பரமபதத்தைக் கூட மறுதலிக்குமளவும் நம்பிள்ளையிடம் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். அவருடைய ஆசார்ய நிஷ்டை அத்தனை ஆழமானது.

இறுதியாக, நம்பிள்ளையின் மற்றோர் சிஷ்யரான நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளையைப் பற்றி பார்க்கலாம். தொடக்கத்தில், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு நம்பிள்ளையின் மீது அத்துணை அபிமானம் இருக்கவில்லை. கூரத்தாழ்வான், பராசர பட்டர் வழிவந்தவராகையால் தம்முடைய  பாரம்பரியத்தின் பெருமையினால் அவர் நம்பிள்ளையிடத்தில் பணிவு கொண்டவராக இல்லை. அவர் எவ்வாறு நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் பணிந்தார் என்பதைப் பற்றி ஒரு சுவையான கதை உண்டு.

nampillai-goshti1

நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டி – இடப்புறத்திலிருந்து மூன்றாமிடத்தில் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர்

வ்யாசன்: கூரத்தாழ்வானின் வழித்தோன்றலிடம் கர்வமும் அகந்தையும் இருந்தன என்பது எத்தனை முரண்பாடானது. அந்த கதையைச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி:  ஆமாம்! ஆனால்  அத்தகைய காரணமற்ற அகந்தை வெகு காலம் நீடித்திருக்கவில்லை. என்ன இருந்தாலும் கூரத்தாழ்வானின் பேரனல்லவா அவர். ஒருமுறை, நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் ராஜாவுடைய அரண்மனைக்கு செல்லுகையில் வழியில் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரைக் காண அவரைத் தம்முடன் அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அரசன் அவர்களை வரவேற்று நல்ல ஆசனமளித்து அமரச் செய்தான். கற்றறிந்த அரசனான அவன், பட்டருடைய அறிவாற்றலைச் சோதிக்கும் பொருட்டு அவரிடம் ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து ஒரு கேள்வி கேட்டான். “ஸ்ரீராமன்  தசரதனுடைய அன்பு மகனான தாம் ஒரு எளிய மனிதன் என்று சொல்கிறார். ஆனால் ஜடாயுவின் பிராணன் போகும் காலத்தில் ஸ்ரீராமன் அவருக்கு ஸ்ரீவைகுண்டம் அளிக்கிறார். எளிய மானிடனான அவர்,  எவ்வாறு ஒருவருக்கு வைகுண்டத்தை அளிக்க முடியும்” என்று அரசன் கேட்டான். இதற்கு பதிலளிக்க இயலாமல் பட்டர் வாயடைத்துப் போனார். அப்பொழுது அங்கே வேறு ஏதோ பணியின் காரணமாக அரசனுடைய கவனம் திரும்ப, பட்டர் ஜீயரிடம் இதற்கு நம்பிள்ளையின் விளக்கம் என்னவென்று கேட்க, ஜீயர் “பூரணமாக தர்மத்தை அனுஷ்டிக்கும் ஒருவர் எல்லா உலகத்தையும் ஆள்வான் என்று நம்பிள்ளை விளக்குவார்” என்று பதிலளித்தார்.  அரசனுடைய கவனம் இவர்கள் பக்கம் திரும்ப, பட்டர் இந்த விளக்கத்தை அரசனிடம் கூறினார். இதனை ஏற்ற அரசனும் பட்டருக்கு பல வகையான பரிசுகள் அளித்து   கௌரவப்படுத்தினான். நம்பிள்ளையிடம் மிகுந்த நன்றியுணர்வு மேலிட பட்டர், ஜீயரைத் தம்மை நம்பிள்ளையிடம் அழைத்துக் கொண்டு போகுமாறு வேண்டினார். நம்பிள்ளையின் திருமாளிகைக்குச் சென்று தனது பெருஞ்செல்வத்தை  நம்பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளில் சமர்ப்பித்தார். பட்டர் “இத்தனை செல்வங்களும் உம்முடைய உபதேசங்களிலிருந்த  ஒரே ஒரு சிறு விளக்கத்தினால் கிடைத்தது.  இத்தனை காலமும் உம்முடைய உயர்ந்த வழிகாட்டுதலோ சேர்க்கையோ இல்லாமல் வீணே போயிற்று. இன்று தொடக்கமாக நான் உமக்குத் தொண்டு புரிந்து சம்ப்ரதாயக் கருத்துக்களை கற்றுக்கொள்வேன் என்று உறுதி கொண்டுள்ளேன்” என்று நம்பிள்ளையிடம் கூறினார். பட்டரை அணைத்துக் கொண்டு நம்பிள்ளை அவருக்கு நம் சம்ப்ரதாயத்தின் சாரத்தை உபதேசித்தார். குழந்தைகளே, இந்த கதையிலிருந்து நீங்கள் தெரிந்து கொள்வது என்ன?

வேதவல்லி: முன்னோர்களின் ஆசிகளாலேயே, பட்டர் சரியான இலக்கைச் சென்றடைந்தார் என்று தெரிந்து கொண்டேன்.

அத்துழாய்: நம்பிள்ளையின் ஞானத்தையும் மேன்மையையும் பற்றி நான் தெரிந்து கொண்டேன்.

பாட்டி: நீங்கள் இருவர் சொல்லுவதும் சரிதான். இந்த கதையிலிருந்து நாம் அறிந்து கொள்ள இன்னொரு விஷயமும் உண்டு. எம்பெருமான் எப்படி ஆசார்யர்கள் வழியாகவே நம்மை ஏற்றுக்கொள்வானோ, அது போலவே நாம் ஆசார்யனை அடைவதும் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனின் உயர்ந்த சகவாசத்தால் மாத்திரமே முடியும். இதனைத்தான் நாம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பந்தம் என்றும் அடியார்கள் சம்பந்தம் என்றும் சொல்கிறோம். இங்கே, பட்டரை நம்பிள்ளையிடம் சென்றடையச் செய்த உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் எவர்?

பராசர: பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர்!

பாட்டி: ஆமாம்! இதனால் பாகவத சம்பந்தத்தின் ஏற்றத்தைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.  ஜீயர், நம்பிள்ளையின் உகந்த சிஷ்யராக இருந்து, பட்டருக்கு ஆசார்ய ஞானத்தையும் ஆசார்ய சம்பந்தத்தையும் அனுக்ரஹித்தார். நாமும் நம்பிள்ளையையும் அவருடைய சிஷ்யர்களின் திருவடித் தாமரைகளை பணிவோம். அடுத்த தடவை, நான் உங்களுக்கு வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையைப் பற்றியும் அவருடைய உன்னதமான இரண்டு புத்திரர்களைப் பற்றியும் அவ்விருவர் நம் சம்ப்ரதாயத்திற்கு புரிந்த நிகரற்ற தொண்டினைப் பற்றியும் சொல்கிறேன்.

குழந்தைகள் எல்லாரும் நம்முடைய பல ஆசார்யர்களின் சிறப்பினையும் அவர்களின் திவ்ய கைங்கர்யங்களைப் பற்றியும் எண்ணியவாறு தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/09/beginners-guide-nampillais-sishyas/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

श्रीवैष्णव – बालपाठ – श्री रामानुजाचार्य स्वामीजी – भाग 2

श्री: श्रीमते शठकोपाये नमः श्रीमते रामानुजाये नमः श्रीमद्वरवरमुनये नमः

बालपाठ

<<श्री रामानुजाचार्य स्वामीजी – भाग 1

पराशर, व्यास, वेदवल्ली और अथुलाय के साथ अंडाल दादी के घर में प्रवेश करते है |

पराशर : दादी, कल आपने हमसे कहा था की आप हमें रामानुज स्वामीजी और उनके शिष्यों के बारे में बताएंगी|

दादी : हाँ | रामानुज स्वामीजी के शिष्यों के बारे में बताने से पहले, हमें रामानुज स्वामीजी एक विशेष जानकारी होनी चाहिए | वह यह है की उनके अवतरण लेने से पहले ही श्री शठकोप स्वामी जी ने मधुरकवि आलवार स्वामीजी और नाथमुनि स्वामीजी को ५००० वर्ष पहले ही बता दिए थे | एक बहुत ही श्रेष्ट ग्रन्थ है चरमोपाय निर्णयम, जिसमे रामानुज स्वामीजी के वैभव के बारे में बताते है – इस ग्रन्थ में नम्माळ्वार स्वामीजी का नाथमुनि स्वामीजी के साथ वार्तालाप और रामानुज स्वामीजी का अवतार प्रकटीकरण पर बताते है | जो दिव्या विग्रह नम्माळ्वार स्वामीजी ने मधुरकवि आळ्वार स्वामीजी को अर्चन करने के लिए दिया था आज भी अलवारतिरुनगरी में भविष्यदाचार्य की दिव्य मूर्ति को संरक्षित उसका अर्चन आज भी सन्निधि में होता है |

रामानुज स्वामि – अलवारतिरुनगरी

व्यास: उत्कृष्ट | इसीलिए अलवार स्वामी जी और कुछ आचार्य जी रामानुज स्वामीजी के अवतार के बारे में पहले से जानते थे | यह तो बहुत उत्तम है दादी जी | दादी जी आप उनके जीवन के बारे प्रकाश जारी रखे |

दादी : हाँ, रामानुज स्वामीजी ने समस्त भारत का भ्रमण करते हुए श्री वैष्णव धर्म का प्रचार किए | चाहे उनको संघर्ष न करना पड़ा हो, लेकिन कोई न कोई विरोध किसी न किसी तरफ से अवश्य हुआ | रामानुज स्वामीजी ने सर्वजन का ह्रदय अपने ज्ञान और वात्सल्य से जीता | जब स्वामीजी कांचीपुरम में थे, उनका पाणिग्रहण थन्जाम्मा जी से हुआ था लेकिन बाद में उन्होंने भगवान वरदराज की कृपा से सन्यास धारण किये | जब रामानुज स्वामीजी ने सन्यास धारण किया, तो उन्होंने अपनी सर्व निजी संपत्ति को त्याग दिया एक सिर्फ अपने भतीजे मुधलियांदान को छोड़ कर |

व्यास : दादी, उन्होंने विवाह क्यों किया और फिर सन्यास धारण कर लिए? उन्होंने गृहस्थ आश्रम क्यों नहीं स्वीकार किया और सर्व कैंकर्य उन्होंने क्यों नहीं किये ?

दादी : व्यास, इसके कई कारण है | एक, उनके अपनी पत्नी के बारे में कुछ विचारो को लेकर भेद था और दूसरा, आपको तत्पर रहना चाहिए बड़े मनोरथ को लेकर कुछ भी त्याग करने के लिए | जैसे हम सब जानते है की उनके कंधो पर दायित्व था सम्पूर्ण भारत वर्ष में श्रीवैष्णव सम्प्रदाय का प्रचार कर सके | जैसे की हमारे देश के सिपाही हमारे देश की रक्षा करते है, अपने परिवार और सम्बन्धी जन को छोड़ कर क्यूंकि उनके ऊपर बहुत बड़ा दायित्व है | अपने देश का रक्षण करना एक महान कार्य है | इसी तरह रामानुज स्वामीजी के मन में भी विशेष विचार था | उनको ज्ञात था की उनका उद्देश्य वेदो का सार प्रकाशित करने में है | इसीलिए उन्होंने सन्यास आश्रम धारण किये | एक महान सन्यासी बनने के बाद, मुदलियान्डान् (श्री दाशरथि स्वामीजी) और कूरत्ताळ्वान् (श्री कूरेश स्वामीजी) जैसे महान विद्वान रामानुज स्वामीजी के शिष्य बने |

अथुलाय : क्या इतनी बड़ी ज़िम्मेदारी लेना बोझ नहीं है? रामानुज स्वामी जी ने यह सब अकेले कैसे किया होगा ?

दादी : नहीं अथुलाय | यह कभी भी एक बोझ नहीं था | जब आप अपने कर्म को भावुकता से करते है तो आपको कभी यह बोझ नहीं लगेगा | इसके अतिरिक्त रामानुज स्वामीजी कभी भी एकमात्र नहीं थे | स्वामीजी हमेशा अपने मुख्य शिष्य जैसे कूरत्ताळ्वान् (श्री कूरेश स्वामीजी),मुदलियान्डान् (श्री दाशरथि स्वामीजी),एम्बार् (श्री गोविन्दाचार्य स्वामीजी),अनन्ताळ्वान् (श्री अनन्ताचार्य स्वामीजी),किडाम्बि आच्चान् (श्री प्रणतार्तिहर स्वामीजी),वडुग नम्बि (श्री आंध्रपूर्ण स्वामीजी),पिळ्ळै उऱन्गाविल्लिदासर् (श्री धनुर्दास स्वामीजी) जिन्होंने दिन रात स्वामीजी के सेवा करते है | उनके सभी शिष्य उनकी जीवन यात्रा में सदैव उनके साथ रहे | रामानुज स्वामीजी की जीवन यात्रा में उनको नुक्सान पहुंचाकर जहाँ तक की उनके प्राण तक लेने का बहुत बार प्रयत्न किया गया | ऐसे समय में एम्बार् (श्री गोविन्दाचार्य स्वामीजी) एवं कूरत्ताळ्वान् (श्री कूरेश स्वामीजी) जैसे शिष्यों ने अपने प्राण खतरे में डाल कर स्वामीजी के प्राणो का रक्षण किये | आप सब को जानकारी होगी की कैसे कूरत्ताळ्वान् (श्री कूरेश स्वामीजी) एवं पेरिया नम्बि स्वामीजी शैव राजा के दरबार में चले गए और अपनी आँखे खो दी ? ऐसे महान शिष्यों उनके साथ रहते थे , रामानुज स्वामीजी ने बहुत निष्ठा पूर्वक सभी मंदिरो का प्रशासन को ठीक ढंग से चलने के लिए नियम रूपांतर किये |

रामानुज स्वामी – श्रीरंगम

वेदवल्ली : हाँ दादी जी , मैंने सुना है सभी मंदिरो की नियमावली और उत्सव जैसे श्रीरंगम मंदिर में और तिरुपति मंदिर में रामानुज स्वामीजी की द्वारा स्थापित किये गए | क्या आप हमें इसके बारे में विस्तार से बता सकते है ?

दादी : बिलकुल ठीक है वेदवल्ली | उन्होंने रीति-रिवाज को फिर से आगे बढ़ाया जैसा की वेदो में कहा गया है | उन्होंने देखा की सभी रीति-रिवाज इस तरह से पालन किये जाते है जैसे उन्होंने बताया और बहुत ध्यान पूर्वक उनका स्थापन किया| श्रीरंगम मंदिर पेरिया कोयिल नंबी द्वारा संरक्षित किया गया था। जैसा कि मैंने पहले कहा था, रामानुज स्वामीजी को मंदिर प्रशासन में आवश्यक परिवर्तन करने के लिए पेरिया कोयिल नंबी की तत्काल मंजूरी नहीं मिली थी। रामानुज स्वामीजी ने कूरत्ताळ्वान् (श्री कूरेश स्वामीजी) को पेरिया कोयिल नम्बि स्वामीजी के पास भेजा ताकि कूरत्ताळ्वान् स्वामीजी पेरिया कोयिल नम्बि स्वामीजी को श्रीवैष्णव सम्प्रदाय के मूल तत्व और मंदिर प्रशासन में आवश्यक परिवर्तन के लिए शिक्षित कर सके | कूरत्ताळ्वान् स्वामीजी के समझाने के बाद पेरिया कोयिल नम्बि स्वामीजी ने परिवर्तन स्वीकार करके रामानुज स्वामीजी की शरणागति की और बाद में तिरुवरन्गत्तु अमुदनार् (श्रीरंगामृत स्वामीजी) के नाम से सम्बोधित किये जाने लगे | बाद में श्रीरंगामृत स्वामीजी श्रीरामानुज स्वामीजी पर श्रीरामानुजनूत्तंदादि (१०८ पाशुर) लिखते हैं और उसे रंगनाथ भगवान और श्रीरामानुज स्वामीजी को अर्पण करते हैं। क्या आप जानते है तिरुवेन्गडमुडैयान को विष्णु स्वरूपमूर्ति घोषित रामानुज स्वामीजी ही करते है और उस समय और भी मतावलम्बियों इस विष्णु भगवन जी अर्चा विग्रह को अपनी परिभाषा से सम्बोधित करते थे |

रामानुज स्वामी – तिरुमल

पराशर : क्या ? हम सभी जानते है तिरुवेन्गडमुडैयान और कोई नहीं स्वयं भगवान् श्री विष्णु जी ही है | उन सबको इस पर संशय कब हुआ ?

दादी : हाँ|अथुलाय | तिरुवेन्गडमुडैयान ही स्वमयं व्यक्त साक्षात् भगवान् विष्णु जी है | उस समय कुछ लोग ऐसे भी थे जो इसको अपने भगवान के नाम से कहते थे | कुछ पंडित जान कहते यह शिव है और कुछ विद्वान जन उनको कार्तिक स्वंय के नाम से कहते थे | एम्पेरुमानार तीर्थयात्रा पर निकलते है और अंत में तिरुमलै पहुँचते है, इतर मतावलम्बियों से विवाद में विजयी हो , तिरुवेन्गडमुडैयान को विष्णु स्वरूपमूर्ति घोषित करते है , स्वयं भगवान के आचार्य बन भगवान को शंख और चक्र धारण करवाते है । (तिरुमला में भगवद्रामानुजाचार्य ज्ञान मुद्रा से विराजमान होकर दर्शन देते है। ) इसीलिए तिरुपति में रामानुज स्वामीजी मंदिर प्रशासन स्थापित के अलावा और बहुत कुछ किया| उन्होंने तिरुवेन्गडमुडैयान भगवान् की पहचान की स्थापना की। तभी से तिरुवेन्गडमुडैयान भगवान् जी ने रामानुज स्वामीजी को आचार्य पद से उनका वैभव प्रकाशित किये | यह वही जगह है, जहां रामानुज स्वामी जी अपने मामा पेरिया थिरुमलाई नंबी स्वामीजी से रामायण का सार सीखते हैं। वह थिरुणारायण पुरम मंदिर के साथ अन्य प्रमुख मंदिरों में मंदिर कर्तव्यों को स्थापित करने के लिए आगे बढ़ते है |

रामानुज स्वामी – तिरुनारायणपुरं

अथुलाय : दादी, मैंने सुना है की उन दिनों जैन मतावलम्बियों ने रामानुज स्वामीजी के लिए समस्या खड़ी कर दी थी ?

व्यास : मैंने सुना है की थिरुनरायणा पुरम मंदिर के भगवान् जी का अर्चा विग्रह उस समय मुस्लिम अक्रान्ताओ ने चुरा लिया था |

दादी : यह सत्य है | रामानुज स्वामी जी को उन सुधारों के बारे में कई कठिनाइयों का सामना करना पड़ा जो वह मंदिरों और हमारे संप्रदायम के सुधार के लिए स्थापित करने के इच्छुक थे। हालांकि, परिवर्तन ऐसा कुछ था की ज्यादा तर विद्वान लोगो ने उन परिवर्तनों का स्वागत नहीं किया | सभी पुराने रीति-रिवाजों, चाहे वह सही हो या गलत में ही सुरक्षित महसूस करते थे और कभी भी बदलाव स्वीकार नहीं करते थे और न ही उस व्यक्ति को जो बहुत आवश्यक परिवर्तन लाने की कोशिश करता है। यह समाज का आम दृष्टिकोण है। आज का समय में भी, परिवर्तन मुश्किल है, इसलिए 1000 साल पहले कल्पना करें, जब रूढ़िवाद प्रथा और विश्वास इतने कठोर थे, रामानुज स्वामीजी को कोई सकारात्मक परिणाम लाने से पहले इतना प्रतिरोध का सामना करना पड़ा। जैन विद्वान हमारे विशिष्टाद्वैत सिद्धांत दर्शन के शाश्वत सत्य को स्वीकार करने के लिए अनिच्छुक थे। रामानुज स्वामीजी को 1000 जैन विद्वानों द्वारा 1000 प्रश्नों के उत्तर देने के लिए चुनौती दी गई थी। सहस्त्र फनो वाले आदि शेष भगवान् के रुप में रामानुज स्वामीजी अपना मूल रूप धारण करते है और सभी प्रश्नो का उत्तर देते है और एक साथ बहस जीतते हैं |

थिरुनरायण पुरम मंदिर के श्री शेल्व पिल्लई स्वामीजी का उत्सव विग्रह मुस्लिम अक्रान्ताओ ने चुरा लिया था और यह विग्रह अक्रान्ताओ के राजा की पुत्री के महल के कक्ष में थी जो उस उत्सव विग्रह से खेलती और उससे अनुराग करती थी | जब रामानुज स्वामीजी श्री शेल्व पिल्लई स्वामीजी का उत्सव विग्रह को वापिस श्री मेलकोट मंदिर में ले जाने के लिए आये तब मुस्लिम राजा की पुत्री उस्तव विग्रह से अपना वियोग सहन न कर सकी |

अथुलाय : ठीक वैसे जैसे की अंडाल अम्मा जी ( श्री गोदम्बा माता जी ) भगवान् श्री कृष्ण जी से अपना वियोग सहन न कर सके |

दादी : हाँ जैसे अंडाल अम्मा जी जैसे | एम्पेरुमानार तिरुनरायणपुरम मंन्दिर के उत्सव पेरुमाळ सेल्वपिळ्ळै को एक मुस्लिम राजा की बेटी से प्राप्त कर तिरुनारायणपुरम मे उनकी स्थापना करते है उत्सव पेरुमाळ सेल्वपिळ्ळै के प्रेम में मगन मुस्लिम राजकुमारी के उत्सव पेरुमाळ के पीछे तिरुनारायणपुरम आने के बाद सेल्वपिळ्ळै और मुस्लिम राजकुमारी का विवाह सम्पन्न करवाते है । यह भक्ति की पराकाष्ठा है और वह अपने परम प्रभु जी के प्रति प्रेम जो न जाती देखता है न पंथ (मज़हब) |

कूरत्ताळ्वान् – रामानुज स्वामी – मुदलियान्डान

व्यास : दादी, अपने हमें कभी यह नहीं बताया की रामानुज स्वामीजी ने आलवन्दार स्वामीजी के ३ मनोरथ कैसे पूर्ण किये |

दादी : कूरत्ताळ्वान् (श्री कूरेश स्वामीजी) जी के दो पुत्र रतन हुए | रामानुज स्वामीजी ने दोनों का नाम व्यास और पराशर रख कर दो महान ऋषियों की महानता को स्वीकार करते हुए आलवन्दार स्वामी जी का पहला वचन पूरा करते है | श्री गोविन्दाचार्य स्वामीजी जिनको बाद में एम्बार् के नाम से जाने जाना लगा, एम्बार के भाई सिरियगोविन्दपेरुमाळ को एक पुत्र की प्राप्ति होती है और उसका नाम एम्पेरुमानार परांकुशनम्बि रखकर आळवन्दार के दूसरा वचन पूरा करते है । बाद में रामानुज स्वामीजी श्री भास्यम लिखकर आलवन्दार स्वामीजी का तीसरा वचन पूर्ण करते है | श्री भास्यम लिखने के लिए रामानुज स्वामीजी ने कूरत्ताळ्वान् (श्री कूरेश स्वामीजी) के साथ कश्मीर तक यात्रा की |

दादी : रामानुज स्वामीजी कश्मीर की यात्रा करते है जिससे उनको एक पुराणी लिखा ग्रन्थ जिसका नाम बोधायनवृत्ति था लेकर श्रीभाष्य ग्रन्थ लिख सके | राजा को प्रसन्न कर बोधायनवृत्ति ग्रन्थ प्राप्त कर, वापस श्रीरंगम की लिये प्रस्थान करते है, किसी आशंका के चलते कश्मीरी विद्वान अपने अनुचरों के सहायता से यह ग्रंथ रामानुज स्वामीजी से वापस ले लेते है ।

व्यास : कितना निर्दयी |

दादी : हाँ | बुरे लोगो द्वारा ग्रन्थ वापिस लेने से पहले कुरेशा स्वामी जी ने ग्रन्थ को इस तरह से कंठस्त कर लिया था की श्री भास्यम ग्रन्थ लिख सके |

व्यास : क्या पूरा ग्रन्थ कंठस्त कर लिया था ? यह कैसे संभव है दादी ? इच्छा है कि मैं भी अपनी पूरी विषय की पुस्तकों को याद कर सकता!

दादी ( मुस्कराते हुए ) : कुरेशा स्वामी जी रामानुज स्वामीजी के एक आम शिष्य नहीं थे | वह एक महान संपत्ति और रामानुज स्वामीजी के लिए एक आशीर्वाद थे | जब सभी जन अपने उद्धार के लिए रामानुज स्वामी जी की शरणागति ले रहे थे उस समय रामानुज स्वामीजी ने स्वंयम कहा की उनका उद्धार कुरेशा स्वामी जी से जुड़ने से हुआ है | इस तरह के एक महान विद्वान होने के बावजूद, कुरेश आलवार के शुद्ध दिल में अहंकार का एक भी हिस्सा नहीं था जिसमे रामानुज स्वामीजी निवास करते है। श्रीकूरत्ताळ्वान की सहायता से श्रीएम्पेरुमानार आळवन्दार को दिए हुए वचन ( श्री भाष्यं के ब्रह्मसूत्रों पर टिप्पणि) पूरी करते है । श्री रंगम में शैव राजा के देहांत के बाद रामानुज स्वामीजी श्री रंगम वापिस आ गए |

अंततः, वैकुण्ठ धाम पहुंचने से पहले और लीला विभूति को छोड़ने से पहले, जैसे आलवन्दार स्वामीजी ने किया था, रामानुज स्वामीजी ने निर्णय लिया की उनके जाने के बाद कौन आचार्य हमारे सम्प्रदाय का ध्यान रखेंगे, उन्होंने कुरेश स्वामीजी के यशस्वी पुत्र पराशर भट्टर को सम्प्रदाय का आचार्य घोषित किया | रामानुज स्वामीजी ने पराशर भट्टर और कुछ शिष्यों को निर्देशित किया की एम्बार (गोविन्दाचार्य स्वामीजी) की शरण में जाये और सम्प्रदाय सिधान्तो को सीखने के लिए उनका मार्ग दर्शन ले | उन्होंने शिष्यों को आज्ञा किये वह पराशर भट्टर स्वामीजी का भी वैसे ही आदर सम्मान करे जैसे वह एम्पेरुमानार का करते है | उन्होंने पराशर भट्टर स्वामीजी को भी आज्ञा किये की नन्जीयर स्वामीजी को सम्प्रदाय में ले आये, जैसे आलवन्दार स्वामीजी ने पेरिया नम्बि जी को दायित्व दिया था रामानुज स्वामीजी को सम्प्रदाय में लाने का | अपने आचार्य श्री चरणों का ध्यान करते हुए, पेरियनम्बि स्वामीजी और आलवन्दार स्वामीजी का , एम्पेरुमान स्वामीजी इस लीला विभूति को छोड़ते है ताकि स्वामीजी श्रीमन्न नारायण का कैंकर्य नित्य वैकुण्ठ धाम में कर सके | उसी समय रामानुज स्वामीजी से वियोग को न सहते हुए गोविन्दाचार्य स्वामीजी भी वैकुण्ठ धाम को चले जाते है |

पराशर : दादी, मैंने सुना है की रामानुज स्वामीजी का पार्थिव शरीर आज भी श्री रंगम मंदिर में संरक्षित किया हुआ है | क्या यह सत्य है ?

दादी : हाँ! पराशर, यह सत्य है और जब हम अपने महान आचार्यो के बारे में बात करते है, हमें उनके श्री शरीर का वैसे ही स्मरण करना है जैसे हम भगवान् जी के श्री दिव्या विग्रह का करते है | यह वास्तव में सच है कि रामानुज स्वामीजी की थिरुमेनी श्री रंगम मंदिर के अंदर संरक्षित है, जो कि रामानुज स्वामीजी की सन्निधि के ठीक नीचे है। आज हम जो रामानुज स्वामीजी की सन्निधि के रूप में देखते हैं, वे एक समय श्रीरंगम में श्री रंगनाथन भगवान जी का वसंत मंडप था | अब हम भगवान श्री रामानुज स्वामीजी के श्री चरणों में और भगवान श्री रंगनाथ अब, हम सभी हमारे आचार्यों और उनकी महिमाओं के बारे में और जानने के लिए श्री रामानुज स्वामीजी और भगवान श्री रंगनाथ के श्री चरणों में प्रार्थना करते हैं। अब, आप सभी को छोड़ना चाहिए क्योंकि आपको देर हो रही है । अगली बार जब हम मिलेंगे, मैं आपको रामानुज स्वामीजी के विभिन्न शिष्यों के बारे में , उनकी महिमा और रामानुज स्वामीजी की विजय यात्रा में उनके योगदान के बारे में बताउंगी |

बच्चे रामानुज स्वामीजी के बारे में उनके विभिन्न कैंकर्य में आने वाली विभिन्न कठिनाइयों और कैसे हमारे संप्रदायम के महान आचार्य के रूप में उभरे, के बारे में सोचते हैं।

अडियेन् रोमेश चंदर रामानुजन दासन

आधार – http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-ramanujar-2/

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

బాల పాఠము – పరాశర భట్టర్

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< ఎంబార్

పరాశర, వ్యాస, వేదవల్లి మరియు అత్తుళాయ్ తో కలిసి ఆండాళ్ నాన్నమ్మ ఇంటికి వస్తారు.

నాన్నమ్మ: పిల్లలు స్వాగతం. ఈ రోజు మనం తరువాత ఆచార్యులు, పరాశర భట్టార్ గురించి చెప్పుకుందాము. ఎంబార్ శిష్యులైన వీరు ఎమ్బెరుమానార్ పట్ల గొప్ప భక్తి కలిగి ఉండేవారు. పిల్లలు, నేను ముందు చెప్పినట్టుగా పరాశర మరియు వ్యాస ఋషులకు కృతజ్ఞతా భావాన్ని వ్యక్తపరచటానికి  ఎమ్బె,రుమానార్, కూరత్తాళ్వార్ కు జన్మించిన ఇద్దరు కుమారులకు పరాశర భట్టార్ మరియు వేద వ్యాస భట్టార్ అని పేర్లు పెట్టారు. ఇది ఆళవందార్ కు చేసిన మూడు వాగ్దానాల్లో ఒకటి. పరాశర భట్టార్ మరియు వేద వ్యాస భట్టార్ కూరత్తాళ్వార్ మరియు అతని భార్య ఆండాళ్ లకు శ్రీరంగం పెరియ పెరుమాళ్ అనుగ్రహ ప్రసాదంగా పుట్టారు.

azhwan_bhattars

కూరత్తాళ్వారు వారి కుమారులు పరాశర భట్టార్ మరియు వేద వ్యాస భట్టార్

పరాశర: నాన్నమ్మా, వ్యాసకూ నాకూ ఈ ఆచార్యుల పేర్లే పెట్టారా?

నాన్నమ్మ: అవును పరాశర. పిల్లలకు సాధారణంగా పెరుమాళ్ లేదా ఆచార్యుల పేర్లు పెడతారు.  పిల్లలను పిలిచే కారణంగానైనా మనం పెరుమాళ్ ఇంకా ఆచార్యుల యొక్క దివ్య పేర్లను ధ్యానించే అవకాశం లభిస్తుంది. పెరుమాళ్ లేదా ఆచార్యుల పేర్లు పెట్టడానికి కారణం ఖచ్చితంగా ఇదే, వారి పవిత్రమైన పేర్లను పిలుస్తూ ఆచార్యుల మరియు పెరుమాళ్ల కళ్యాణ గుణాలను ధ్యానించే అవకాశం పొందుతాం. లేకపోతే, ఈ బిజీ ప్రపంచంలో, ప్రత్యేకంగా ఆచార్యులు ఇంకా పెరుమాళ్ యొక్క దివ్య నామాలను ధ్యానించేందుకు సమయం కేటాయించడం కష్టం. ఈ రోజుల్లో పరిస్థితులు మారాయి. ప్రజలు అర్ధం లేని నామమాత్రపు పేర్ల వెనుకబడి, పెరుమాళ్, తాయార్ మరియు ఆచార్యులను గుర్తుంచుకోవటంలేదు.

శ్రీరంగానికి వచ్చిన తరువాత,ఆళ్వాన్  రోజువారీ ఆహారం కోసం ఉంజవృత్తి (ధర్మం) కి వెళ్ళేవారు. భారీ వర్షాల కారణంగా ఒక రోజు ఉంజవృత్తికి వెళ్ళలేకపోయారు. ఆళ్వాన్  మరియు వారి భార్య ఆండాళ్ ఖాళీ కడుపుతో నిద్రపోయారు. రాత్రి సమయంలో, ఆండాళుకి ఆలయంనుండి నైవేద్య ఘంటానాదం వినిపిస్తుంది. ఆండాళ్ ఎమ్బెరుమానుతో అంటారు, “ఇక్కడ, మీ భక్తులు ప్రసాదం లేకుండా ఉంటే, అక్కడ మీరు మంచి భోగాన్ని ఆనందిస్తున్నారా?” అని. పరిస్తితిని గ్రహించి, పెరియ పెరుమాళ్ తన ప్రసాదమును తన అన్ని సామగ్రులు, అడంబరాలతో (ఆలయ మర్యాదలతో) సహా ఉత్తమ నంబి ద్వారా ఆళ్వాన్ మరియు ఆండాళ్ లకు పంపుతారు. ప్రసాదం వస్తుండగా చూసి  ఆళ్వాన్ విస్మయం చెందుతారు. వెంటనే, వారు ఆండాళ్ ని “నువ్వేమైన ఎమ్బెరుమానుకి ఫిర్యాదు చేసావా?” అని అడుగుతారు. ఆండాళ్ అవునని అంగీకరిస్తుంది.అందుకు ఆళ్వాన్ కరవరపడి, కేవలం రెండు గుప్పిల్ల ప్రసాదాన్ని మాత్రమే స్వీకరిస్తారు, అందులో కొంచెం వారు తిని మిగిలిన శేషాన్ని ఆండాళ్ కు ఇస్తారు. ఆ రెండు గుప్పిల్ల ప్రసాదమే వారికి అందమైన ఇద్దరు శిశువులను ప్రసాదిస్తుంది.

వ్యాస: నాన్నమ్మా, ఎంబార్ ఎలా భట్టారుకి ఆచార్యులైనారు?

నాన్నమ్మ: పిల్లలు ఇద్దరూ జన్మించిన తరువాత, ఎంబార్ ఆ ఇద్దరు పిల్లలను చూసి వెంటనే వారిద్దరూ మన సాంప్రదాయము కోసమే జన్మించారని తెలుసుకుంటారు. వారి ముఖంలో తేజస్సు చూసి వెంటనే వారికి దుష్టశక్తులనుండి రక్షణగా ద్వయ మహామంత్రాన్ని పఠిస్తారు. ఎమ్బెరుమానార్ ఆ ఇద్దరు పిల్లలను చూసి వారు ద్వయ మహామంత్రం ద్వారా సాంప్రదాయములోకి ప్రవేశం చేయబడ్డారని గమనిస్తారు. ఎంబార్ను విచారించగా వారు ద్వయ మహామంత్రాన్ని పఠించినట్టు వివరిస్తారు. ఎంబార్ ద్వారా ఆ పిల్లలు ద్వయ మహామంత్రం పొందినందువల్ల వారే ఆ పిల్లలకు ఆచార్యులైనారు. ఆ ఇద్దరు పిల్లలు ఎంబార్ మరియు వారి తండ్రి ఆళ్వాన్ దగ్గర నుండి విద్య నేర్చుకుంటూ పెరిగి పెద్దవాళ్ళవుతారు. పెరియ పెరుమాళ్ ఆశీర్వాదం అనుగ్రహంతో జన్మించినందువల్ల, ఇద్దరు పిల్లలకు పెరియ పెరుమాళ్ మరియు పెరియ పిరాట్టి  (శ్రీరంగ నాచియార్) అంటే అమితమైన భక్తి ఉండేది. ఎమ్బెరుమానార్ కూడా పరాశర భట్టార్ను పెరియ పెరుమాళ్కు దత్తతు ఇవ్వమని ఆళ్వాన్ కు చెబుతారు,  ఆళ్వాన్ అలాగే చేస్తారు. వాస్తవానికి శ్రీరంగ నాచియారే స్వయంగా తన సన్నిధిలో భట్టార్ను పెంచారని చెప్తారు. పెరియ పెరుమాళ్, పిరాట్టి మరియు భట్టార్ ల మధ్య బంధం అటువంటిది. ఒకసారి, భట్టార్ పెరుమాళ్ సన్నిధిలో కొన్ని పాసురాలు పాడి బయటకు వస్తారు. రామానుజులు భట్టార్ న్ని చూసి అనంతాళ్వార్ ఇంకా ఇతర శిష్యులను పిలిచి భట్టార్ న్ని తనతో సమానంగా వ్యవహరించమని నిర్దేశిస్తారు, రామానుజులు భట్టార్లో తనను తాను చూసుకునేవారు.  భట్టార్ ను తరువాతి ధర్శప్రవర్తకులుగా (సాంప్రదాయ నాయకుడుగా) వారు భావించేవారు. భట్టార్ చిన్నతనం నుండి చాలా బుద్దిశాలి. వారి  తెలివితేటలు నిరూపించటానికి  అనేక కథలు ఉన్నాయి.

అత్తుళాయ్: వారి తెలివితేటల గురించి మాకు చెప్పండి.

నాన్నమ్మ: ఒకసారి, భట్టార్ వీధిలో ఆడుకుంటున్నప్పుడు, సర్వఘ్య భట్టన్ అనే పేరు గల ఒక విద్వాంసుడు పల్లకిలో వస్తుంటారు. రామానుజుల వంటి గొప్ప విద్వాంసులు ఉంటున్న శ్రీరంగంలో, వీరిని పల్లకిలో తీసుకురావడం చూసి భట్టార్ ఆశ్చర్యపోతారు.భట్టార్ నేరుగా ఆయన వద్దకు వెళ్ళి తనతో చర్చకు రమ్మని వారితో సవాలు చేస్తారు. సర్వఘ్య భట్టన్, భట్టార్ను చిన్నపిల్లవాడిగా పరిగణించి, భట్టార్ ఏ ప్రశ్న అడగినా తాను జవాబు ఇస్తానని అంటారు. భట్టార్ కొంచెం ఇసుక తీసుకొని, తన చేతిలో ఎంత ఇసుక ఉందని అడుగుతారు. సర్వఘ్య భట్టాన్ నోట్లో మాటలేక తనకు తెలియదంటారు. “అరచేతి నిండా” అని జవాబిచ్చుండవచ్చు అని భట్టార్ అంటారు. భట్టార్ యొక్క మేధాశక్తికి ఆశ్చర్యపోయి, సర్వఘ్య భట్టాన్ పల్లకిలో నుండి క్రిందకు దిగివచ్చి భట్టార్ ను ఎత్తుకొని వారి తల్లిదండ్రుల వద్దకు తీసుకువెళ్లి కీర్తిస్తారు.

వేదవల్లి: అది చాలా తెలివైన జవాబు.

నాన్నమ్మ: భట్టార్ చాలా చురుకైన పిల్లవాడు, పాఠాలు తొందరగా పట్టేసేవారు.వారి చిన్న వయస్సులో గురుకులంలోవున్న ఒకానొక సందర్భంలో, భట్టార్ వీధిలో ఆడుకుంటున్నప్పుడు ఆళ్వాన్ వచ్చి, తరగతికి హాజరు కాకుండా వీధిలో ఎందుకు ఆడుకుంటున్నావు అని అడుగుతారు. భట్టార్ “ప్రతిరోజూ వారు మళ్ళీ మళ్ళీ అదే పాఠాన్ని బోధిస్తున్నారు” అని అంటారు – సాధారణంగా ఒకే సందై 15 రోజులు చెప్తారు. అయితే, మొదటి రోజునే భట్టార్ పాఠం నేర్చేసుకునే వారు. ఆళ్వాన్ ఒక పాసురం పఠించమని అతనిని పరీక్షిస్తారు, భట్టార్ సునాయాసంగా పఠిస్తారు.

వ్యాస: తండ్రి లాగానే కొడుకు కూడా!

నాన్నమ్మ (చిరునవ్వు తో ): సరిగ్గా! భట్టార్ వారి తండ్రి ఆళ్వాన్ కూడా గొప్ప జ్ఞానం, జ్ఞాపకశక్తి కలిగి ఉండే వారు. ఆళ్వాన్ యొక్క కొన్ని ఇతర లక్షణాలలో వినయం మరియు గొప్పతనం వంటి గుణాలు భట్టార్కి వారసత్వంగా వచ్చాయి. ఒక సారి ఒక కుక్క శ్రీరంగం దేవాలయంలోకి ప్రవేశిస్తుంది. సాధారణంగా ఇలాంటి సందర్భాల్లో, దేవాలయ అర్చకులు గుడిని సంప్రోక్షించి శుభ్రం చేస్తారు. అర్చకులు ఒక లఘు (చిన్న) సంప్రోక్షణ చేయాలని నిర్ణయించుకుంటారు. ఇది విని, భట్టార్ పెరియ పెరుమాళ్ దగ్గరకి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్లి, ప్రతి రోజు నేను ఆలయంలోకి నడుచుకుంటూ వస్తాను, కానీ ఇంతవరకూ ఏ సంప్రోక్షణ చేయలేదు, ఇప్పుడు ఒక కుక్క దేవాలయంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు ఎందుకు సంప్రోక్షణ చేస్తున్నారు? అని అడుగుతారు. అంతటి వినమ్ర స్వభావం ఉండేది వారికి. అంతటి గొప్ప విద్వాంసులు అయినప్పటికీ, తనను తాను వారు కుక్క కన్నా తక్కువగా పరిగణించేవారు. వారు దేవలోకంలో దేవునిగా జన్మించే కంటే శ్రీరంగంలో ఒక కుక్కగా జన్మించటానికి ఇష్టపడతాను అని చెప్పేవారు.

వేదవల్లి: నాన్నమ్మా, ఒకవేళ రంగ నాచియార్ భట్టార్ని బిడ్డలాగా పెంచితే వారు కూడా పెరుమాళ్ మరియు పిరట్టితో మాట్లాడేవారా, తిరుక్కచ్చి నంబి దేవపెరుమళ్ తో మాట్లాడినట్టుగా?

నాన్నమ్మ: అవును వేదవల్లి. భట్టార్ కూడా శ్రీరంగ పెరుమాళ్ మరియు పిరాట్టితో మాట్లాడేవారు. మీకు తెలుసా, సంవత్సరానికి ఒకసారి, వైకుంట ఏకాదశికి ముందు రోజు మరియు పగల్ పత్తు ఉత్సవం 10 వ రోజున, నంపెరుమాళ్ నాచియార్ తిరుక్కోలం అలంకరణ చేసుకునేవారు. ఆరోజు వారు రంగ నాచియార్ యొక్క అన్ని ఆభరణాలను ధరించి నాచియార్ లాగా అందంగా ఆసీనులౌతారు. అలాంటి రోజున నంపెరుమాళ్ భట్టార్ను పిలిచి తాను తాయార్ లా కనిపిస్తున్నానా లేదా అని అతన్ని అడుగుతారు. భట్టార్ ఎప్పుడూ తాయార్ పక్షపాతి, భక్తితో మరియు అభిమానంతో నంపెరుమాళ్ని చూసీ, అలంకారంలో కొరత లేదు కానీ ఎమ్బెరుమాన్ కళ్ళల్లో కరుణ కానరావట్లేదు అని అంటారు. వారి తల్లి అయిన నాచియార్ పట్ల వారికున్న ప్రేమ అలాంటిది.

భట్టారుకి వందలాది మంది అనుచరులు. వారి కాలక్షేపాలను క్రమం తప్పకుండా విని వారి బోధనలచే ప్రభావితమైన వారు చాలామంది ఉన్నప్పటికీ,  కొందరు భట్టార్ని ఇష్టపడేవారు కాదు. గొప్ప వ్యక్తులకు ఇది సాధారణమే. ఇది రామానుజులకు కూడా జరిగింది. ఒకసారి, భట్టార్ని ఇష్టపడని కొంతమంది, వారిని అసూయ ద్వేషాలతో నిందించడం ప్రారంభించారు. ఎవరైనా మీ పైన అరిస్తే నువ్వు ఏంచేస్తావు, వ్యాసా?

వ్యాస: అతనిపై తిరిగి అరుస్తాను. నేను ఎందుకు భరించాలి?

నాన్నమ్మ: అదే పెద్దలు కూడా చేసేది. కానీ మీకు తెలుసా భట్టార్ ఏమి చేసారో? తన ఆభరణాలు మరియు ఖరీదైన శాలువను తనపై కేకలు వేసిన వ్యక్తికి బహుమానంగా ఇస్తారు. “ప్రతి శ్రీ వైష్ణవుడు రెండు పనులు చేయాల్సిన అవసరం ఉంది – ఎమ్బెరుమాన్ని కీర్తించడం మరియు తన స్వంత లోపాల గురించి విచారించడం. నేను ఎమ్బెరుమాన్ని కీర్తించి పాడటంలో లోతుగా నిమఙ్ఞమైనా తన తప్పుల గురించి విచారించడం మరచిపోయాను. నా బాధ్యతను గుర్తుచేసి నాకు ఎంతో మేలు చేశావు, అందువల్ల నేను నీకు బహుమానం ఇస్తున్నాను”. వారి మనోభావం అలాంటిది.

పరాశర: నాన్నమ్మా, నంజీయర్ ని సాంప్రదాయంలోకి తీసుకురమ్మని రామానుజులు భట్టార్ని ఆదేశించారని మీరు చెప్పినట్టు నాకు గుర్తుంది. భట్టార్ అది ఎలా చేశారు?

పరాశర భట్టార్ (తిరువడిలో నంజీయర్) – శ్రీరంగం

నాన్నమ్మ: నీకు ఇంకా గుర్తుందని చాలా సంతోషంగా ఉంది పరాశర. అవును, రామానుజుల దివ్య సూచన ప్రకారం, భట్టార్ నంజీయర్ను మన సాంప్రదాయంలోకి తీసుకురావడానికి తిరునారాయణపురానికి వెళతారు. ఇంతకు ముందు ఈ స్థలం గురించి మనం విన్నాం? ఎప్పుడో ఎవరికైనా గుర్తుందా?

వేదవల్లి: నాకు గుర్తుంది. తిరునారాయణపురం గుడి రామానుజులచే సంస్కరించబడిన అనేక దేవాలయాలలో ఒకటి. రామానుజులు మెల్కోటేలో ఆలయ విధులను పునరుద్ధరించారు.

నాన్నమ్మ: చాలా మంచిది వేదవల్లి. ముస్లిం ఆక్రమణదారుల నుండి తిరునారాయణపురం  ఆలయంలోని ఉత్సవ మూర్తి సెల్వప్పిళ్ళైని తిరిగి తెచ్చి, ఆలయ పరిపాలనను రామానుజులు పునరుద్ధరిస్తారు. భట్టారు మాధవాచార్యుల (నంజీయర్ యొక్క అసలు పేరు) యొక్క తదీయారాధన కూటం (భాగవతుల భోజనాలయం) కు వెళ్ళి, తాను తినకుండా అక్కడే మాధవాచార్యుల వారికోసం ఎదురుచూస్తుంటారు. అది గమనించిన మాధవాచార్యులు భట్టారు వద్దకు వచ్చి, ఎందుకు తినలేదో వారికి ఏం కావాలో అడుగుతారు. వారితో చర్చించాలని భట్టార్ కోరుకుంటారు.

భట్టార్ గొప్పతనం గురించి విన్న మాధవాచార్యులు ఈ విషయాన్ని గ్రహించి (వారిని సవాలు చేసే ధైర్యం ఎవరికీ లేదు తెలుసుకొని) చర్చకు అంగీకరిస్తారు. భట్టార్ మొదట తిరునెడుందాండకం ఉపయోగించి మరియు తద్వారా శాస్త్రార్థాల గొప్పతనాన్ని, ఎమ్బెరుమాన్ ఆధిపత్యాన్ని నిరూపిస్తారు. మాధవాచార్యులు ఓటమిని అంగీకరించి, భట్టార్ చరనాలపైన పడి, వారిని ఆచార్యులుగా స్వీకరిస్తారు. భట్టార్ సాంప్రదాయ అర్థాలతో పాటు వారికి అరుళిచ్చెయల్ నేర్చుకోవడానికి ప్రత్యేక సూచనలు ఇస్తారు. భట్టార్ శ్రీరంగానికి చేరుకాగానే వారికి గొప్ప స్వాగతం లభిస్తుంది. భట్టార్ రాకకై ఆత్రంగా ఎదురుచూస్తున్నపెరియ పెరుమాళ్ ఆసక్తితో మొత్తం సంఘటనను భట్టార్ నోటివెంట వింటారు. భట్టార్ విజయంతో ఆనందపడి పెరియ పెరుమాళ్ మళ్ళీ తిరునెడుందాండకంను చదివి వినిపించమని భట్టార్ని కోరతారు.

భట్టార్ నంపెరుమాళ్ మరియు రంగ నాచియార్ తిరుమేని (దివ్య రూపం) పై చాలా ప్రేమ, అనురాగం కలిగి ఉండేవారు. ఒక సారి పెరియ పెరుమాళ్ ముందు కొన్ని పాసురాలు వాటి అర్ధాలను పఠిస్తుండగా పెరుమాళ్ సంతోషించి “ఇప్పుడే నీకు మోక్షాన్నిఇస్తున్నాను” అని అంటారు. భట్టార్ చాలా సంతోషించి నంపెరుమాళ్ తో, తనకు పరమపదంలో నంపెరుమాళ్ రూపంలో దర్శనం ఇవ్వకపోతే అక్కడ నుండి ఒక రంధ్రం చేసి దూకి శ్రీరంగానికి తిరిగి వచ్చేస్తానని అంటారు. ఒక సారి అనంతాళ్వార్ భట్టార్ని, పరమపదనాథునికి 2 చేతులు ఉంటాయా లేక 4  చేతులు ఉంటాయా అని ప్రశ్నిస్తారు. భట్టార్, ఒకవేళ వారికి 2 చేతులుంటే వారు పెరియ పెరుమాళ్ లాగా కనిపిస్తారు లేక ఒకవేళ వారికి 4 చేతులు ఉంటే నంపెరుమాళ్ లాగా కనిపిస్తారు అని సమాధానమిస్తారు. భట్టార్ నంపెరుమాళ్కి మించి ఇంకెవరినే చూసేవారు కాదు. వారు పెరుమాళ్ యొక్క ప్రతి దివ్య తిరుమేనిని నంపెరుమాళ్ సంబంధం తోనే చూసేవారు. నంపెరుమాళ్ వారికి మోక్షాన్ని ప్రసాదిస్తారు. వారి తల్లి అండాళ్ ఆశీర్వాదంతో ఈ ప్రపంచాన్ని విడిచిపెట్టి, ఆచార్యుల నిత్య కైంకర్యం చేయుటకు పరమపదానికి చేరుకుంటారు. వారు మన శ్రీ వైష్ణవ సాంప్రదాయం బాధ్యతను తదుపరి ఆచార్యులైన నంజీయర్ కి ఇస్తారు.

అత్తుళాయ్: నాన్నమ్మా, భట్టార్ జీవితం వినడానికి చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది. నమ్పెరుమాళ్ తో వారి బంధం భక్తి గురించి వింటే హృదయాన్ని కరిగించి వేస్తుంది. అటువంటి భర్త మరియు కుమారులు కలిగినందుకు ఆండాళ్ ధన్యురాలు.

నాన్నమ్మ:  అవును అత్తుళాయ్. నిజంగా ఆండాళ్ ధన్యురాలు. రేపు, నేను తదుపరి ఆచార్యులు నంజీయర్ గురించి చెబుతాను. ఇప్పుడు ఈ పండ్లు తీసుకొని ఇంటికి వెళ్లండి.

పిల్లలు భట్టార్ మరియు అతని దివ్య జీవితం గురించి ఆలోచిస్తూ వారి ఇళ్లకు వెళ్తారు.

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-bhattar/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

బాల పాఠము – ఎంబార్

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< రామానుజులు – భాగము 2

 

పరాశర, వ్యాస వేదవల్లి మరియు అత్తుళాయ్ తో కలిసి ఆండాళ్ నాన్నమ్మ ఇంటికి వస్తారు.

నాన్నమ్మ: పిల్లలూ! స్వాగతం. మీ చేతులు కాళ్ళు కడుక్కోండి.  ప్రసాదం తీసుకువస్తాను. రేపు ఏరోజో మీకు తెలుసా? రేపు ఆళవందార్ తిరునక్షత్రం, ఆషాడ మాసం, ఉత్తరాషాడ నక్షత్రం. ఇక్కడ ఎవరు అళవందార్ ను గుర్తుచేసుకుంటున్నారు?

అత్తుళాయ్: నేను గుర్తుంచుకున్నాను! వారు రామానుజులను మన సాంప్రదాయంలోకి తీసుకురమ్మని దేవపెరుమాళ్ ని ప్రార్థిస్తారు.

వ్యాస : అవును. అంతేకాక, వారు పరమపదం చేరుకున్న తరువాత, వారి తిరుమేనిలో మూడు వేళ్లు ముడుచుకొని ఉంటాయి, ఆ మూడు వేళ్ళు వారి చివరి మూడు నెరవేరని కోరికలకు సూచన. వాటిని పూర్తి చేసేందుకు రామానుజులు వాగ్దానం చేస్తారు. రామానుజులు వాగ్దానం చేసిన వెంటనే, ఆ మూడు వేళ్ళు విప్పుకుంటాయి.

పరాశర: నాన్నమ్మా,  రామానుజుల ఆవందార్ల మధ్య ఆత్మసంబంధం అని, శారీరక ఇంద్రియాలకు అతీతమైనది అని మీరు చెప్పినట్టు మాకు గుర్తుంది.

నాన్నమ్మ: అవును ! వారి తిరునక్షత్రం రేపు. ఇదిగోండి ఈ ప్రసాదం తీసుకోండి. రేపు ఆలయానికి వెళ్లి సాంప్రదాయంలోకి రామానుజులను తెచ్చిన ఈ గొప్ప ఆచార్యులను మొక్కడం మర్చిపోకండి. ఇక మనం మన తదుపరి ఆచార్య ఎంబార్ గురించి తెలుసుకుందాం. ఎంబార్ కమల నయన భట్టార్ మరియు శ్రీదేవి అమ్మగారికి కుమారుడుగా మధురమంగళంలో జన్మించారు. అతని జన్మ పేరు గోవింద పెరుమాళ్. వారిని గోవింద భట్టార్, గోవింద దాస మరియు రామానుజ పాద ఛాయైయార్ అని కూడా పిలుస్తారు. అతను రామానుజుల బంధువు మరియు ఒకసారి రామానుజులు చంపబడకుండా వారిని రక్షిస్తారు.

వేదవల్లి: హత్య? నాన్నమ్మా, నేను ఒకసారి మాత్రమే రామానుజుల జీవితం ప్రమాదంలో ఉందని భావించాను, కూరత్తాళ్వారు పెరియ నంబి కలిసి వారి ప్రాణాలను రక్షిస్తారు. వారి జీవితం ఎన్నిసార్లు ప్రమాదంలో ఉన్నది నాన్నమ్మా?

నాన్నమ్మ: ఎన్నోసార్లు! సమయం వచ్చినప్పుడు నేను మీకు చెప్తాను. మొదటిసారి, వారి గురువు యాదవప్రకాశులు వారిని చంపాలని అనుకుంటారు. రామానుజులకు యాదవప్రకాశులకు మధ్య వేదాలలో సూచించిన అర్ధాల గూర్చి అభిప్రాయ భేదాలు ఎల్లప్పుడూ ఉండేవి. యాదవప్రకాశులు వేదాలలో వాక్యాలకు తారుమారు చేసి తప్పుడు అర్ధాలు చెప్పేవారు. అది విన్నప్పుడు రామానుజులకు బాధ కలిగించేది, విశిష్టాద్వైత సిద్ధాంతం ప్రకారం వారు యదార్థ అర్థాన్ని వివరించేవారు. యాదవప్రకాశులు ఒక అద్వైతి, రామానుజులు ఇచ్చిన వివరణలను అంగీకరించే వారు కాదు. రామానుజులు చెప్పిన వివరణలు అర్ధవంతమైనవి అని వారికి తెలిసినప్పటికిని వారికి పోటీగా భవించే వారు. రామానుజులు వారిని ఆచార్య స్థానం నుండి త్రోసిరాస్తారేమోనని భావించేవారు, కాని రామానుజులకు అలాంటి ఉద్దేశ్యాలు అణు మాత్రం కూడా ఉండేవి కాదు. అలా యాదవప్రకాశుల మనస్సులో రామానుజుల పట్ల అసూయా ద్వేషాలకు దారితీసాయి. యాదవప్రకాశులు వారి శిష్యులతో వారణాసి యాత్రా సమయాన రామానుజులను చంపడానికి పన్నాగం వేస్తారు. ఈ పన్నాగం గురించి తెలిసిన గోవింద పెరుమాళ్ రామానుజులకు తెలియచేస్తారు, ఆ శిష్య బృందంతో యాత్ర కొనసాగించ వద్దని హెచ్చరిస్తారు. వారిని దక్షిణం వైపున వున్న కాంచీపురానికి బయలుదేరితే వారి ప్రాణాలు సురక్షితంగా ఉంటాయని చెబుతారు. రామానుజులు అదే విధంగా బయలుదేరి వారి గురువు యొక్క హత్యా పన్నాగాన్నితప్పించుకుంటారు. ఇలా, గోవింద పెరుమాళ్ రామానుజుల ప్రాణాలను రక్షిస్తారు.

వ్యాస : నాన్నమ్మా, గోవింద పెరుమాళ్ కూడా యాదవప్రకాశుల శిష్యులేనా?

ఎంబార్ – మధురమంగళం

నాన్నమ్మ: అవును వ్యాస. రామానుజ మరియు గోవింద పెరుమాళ్లు ఇద్దరూ యాదవప్రకాశుల వద్ద విద్య నేర్చుకునేవారు. రామానుజులు తనను తాను రక్షించుకోవడానికి దక్షిణానికి వెళ్ళినప్పటికీ, గోవింద పెరుమాళ్ తనయాత్రను కొనసాగించి, శివభక్తుడై కాళహస్తి అనే స్థలంలో ఉంటూ ఉల్లాంగై కొండ నాయనార్ గా పిలువబడ్డారు. ఇది తెలుసుకున్న రామానుజులు వారి మామగారైన పెరియ తిరుమలై నంబిని, గోవింద పెరుమాళ్ ను సంస్కరించి మన సాంప్రదాయంలోకి తీసుకురమ్మని పంపుతారు. పెరియ తిరుమలై నంబి కాళహస్తికి వెళ్లి గోవింద పెరుమాళ్ ను నమ్మాళ్వార్ పాసురాలు, ఇంకా ఆళవందార్ స్తోత్రరత్నంలోని శ్లోకాలను ఉపయోగించి సంస్కరించేందుకు ప్రయత్నిస్తారు. గోవింద పెరుమాళ్ తన తప్పు తెలుసుకొని మన సాంప్రదాయంలోకి తిరిగివస్తారు. కాబట్టి పిల్లలు, ఆళవందార్ పరమపదం చేరిన తరువాత కూడా, రామానుజులు మాత్రమే కాదు వారి సోదరుడైన గోవింద పెరుమాళ్ ని కూడా మన సాంప్రదాయంలోకి తీసుకురావడానికి సాధనమైనారు.పెరియ తిరుమలై నంబి ఆచార్యులుగా గోవింద పెరుమాళ్కు  పంచ సంస్కారం చేస్తారు. పెరియ తిరుమలై నంబి గోవింద పెరుమాళ్ తో తిరుపతికి తిరిగి వస్తారు, గోవింద పెరుమాళ్ వారి ఆచార్య కైంకర్యాన్ని కొనసాగిస్తారు. ఇక్కడ, మీరు గమనించాల్సిన చాలా ముఖ్యమైన విషయం ఒకటి ఉంది. రామానుజులు మరియు పెరియ తిరుమలై నంబి గోవింద పెరుమాళ్ వద్దకు వెళ్లి సంస్కరించారే కానీ గోవింద పెరుమాళ్ వీరి వద్దకు రాలేదు, మీరిది గమనించాలి. ఇలా తమ శిష్యుల శ్రేయస్సు కోసం వారి వద్దకే వెళ్లి, ఆ శిష్యుల బాగుకోసం వారి పట్ల శ్రద్ధ కలిగి ఉండే ఆచార్యులను కృపా మాత్ర ప్రసన్నాచార్యులు అని పిలుస్తారు. వారు తమ శిష్యులను స్వచ్ఛమైన నిస్వార్థ భావంతో సమీపిస్తారు. గోవింద పెరుమాళ్కు రామానుజుల మరియు పెరియ తిరుమలై నంబిలు ఇద్దరూ కృపా మాత్ర ప్రసన్నాచార్యులు.

పరాశర: నాన్నమ్మా, గోవింద పెరుమాళ్ గురించి మాకు మరింత చెప్పండి. వారు ఏ కైంకర్యాలు చేశారు?

నాన్నమ్మ:  గోవింద పెరుమాళ్ వారి ఆచార్యులు పెరియ తిరుమలై నంబి పట్ల చూపించిన ఆచార్య అభిమాన సంఘటనలు ఎన్నో ఉన్నాయి. ఒకానొక సమయంలో, పెరియ తిరుమలై నంబి పడుకోవటానికి గోవింద పెరుమాళ్ పడక తయారుచేస్తున్నారు, వారి ఆచార్యులకన్నా ముందు ఆ పడకపై వారే పడుకుంటారు. ఈ విషయం గురించి గోవింద పెరుమాళ్ని విచారిస్తే, గోవింద పెరుమాళ్ ప్రత్యుత్తరంగా, అలా చేస్తే నరకానికి వెళ్ళినా ఫరవాలేదు కాని ఆచార్యుల పడక సురక్షితంగా సౌకర్యవంతంగా ఉండాలి అని చెబుతారు. ఇది ఆచార్య అభిమానాన్ని చూపిస్తుంది, ఇక్కడ తనను తానూ పట్టించుకోకుండా ఆచార్యుల తిరుమేనిపై శ్రద్ధ ఎక్కువ వహించారు. పెరియ తిరుమలై నంబి నుండి శ్రీ రామాయణ సారాన్ని నేర్చుకోవడానికి రామానుజులు తిరుపతికి వచ్చే సమయం ఆసన్నమైంది. ఒక సంవత్సరం పాటు నంబి నుండి నేర్చుకున్న తరువాత, తిరిగి బయలుదేరే సమయాన, నంబి రామానుజులకు ఏదైనా ఇస్తాను అడగమంటారు. రామానుజులు కైంకర్యం కోసం గోవింద పెరుమాళ్ని ఇవ్వమంటే వారు  సంతోషంగా అంగీకరిస్తారు. ఇది తెలుసుకున్న గోవింద పెరుమాళ్ తిరుమలై నంబిని విడిచిపెట్టడానికి  విచారం వ్యక్తం చేస్తారు.

వ్యాస : నాన్నమ్మా, ఎందుకు నంబి గోవింద పెరుమాళ్ను ఇస్తారు? వారి ఆచార్యులకు కైంకర్యం చేస్తూ  సంతోషంగా ఉన్నట్లయితే గోవింద పెరుమాళ్ ఎందుకు వదిలి వెళ్ళాలి?

నాన్నమ్మ: వ్యాస, గోవింద పెరుమాళ్ రామానుజుల వద్ద వివిధ కైంకర్యాలు చేస్తూ తద్వారా మన సాంప్రదాయంలో గొప్ప పాత్ర వహించాల్సి ఉంది. తన చిన్ననాటి నుండి, వారు రామానుజుల పట్ల గొప్ప ప్రేమ, అభిమానం కలిగి ఉండేవారు. రామానుజులు పరమపదానికి  చేరుకున్న తరువాత, పరాశర భట్టార్ మరియు రామానుజుల యొక్క ఇతర శిష్యులకు వారు మార్గదర్శిగా ఉంటారు. ఇన్ని బాధ్యతలు, విధులు అతని కోసం ఎదురుచూస్తున్నాయి, అతను తన ఆచార్యులైన పెరియ తిరుమలై నంబిని త్యాగం చేసి, తనకు మార్గదర్శిగా, ఉపదేశకునిగా రామానుజులను స్వీకరించాల్సిందే. తరువాత వారు రామానుజులను తన సర్వస్వంగా స్వీకరించి, రామానుజుల తిరుమేని (దైవ రూపం) యొక్క అందాన్ని వర్ణిస్తూ ఒక పాసురాన్ని వ్రాసారు. దానినే “ఎమ్బెరుమానార్ వడివళగు పాసురం” అని పిలుస్తారు. ముందు మీకు చెప్పినట్టుగా, సాంప్రదాయం విషయానికి వస్తే, మీరు ఉన్నతమైన ఉద్ధరణ కోసం ఏ త్యాగమైనా చేయటానికి సిద్ధంగా ఉండాలి. గోవింద పెరుమాళ్ కూడా అదే చేశారు.

అత్తులాయ్ :  గోవింద పెరుమాళ్ పెళ్లి చేసుకున్నారా? వారికి పిల్లలు ఉన్నారా?

నాన్నమ్మ: గోవింద పెరుమాళ్ ఎల్లప్పుడూ భగవత్ విషయంలో మునిగి ఉండేవారు. వారు ప్రతి వస్తువులో, ప్రతి ఒక్కరిలో ఎమ్బెరుమాన్ ని చూసేవారు. వారికి వివాహం అయినప్పటికీ, భగవత్ విషయంలో గోవింద్ పెరుమాళ్ యొక్క ఉన్నతమైన స్తితిని చూసి, ఎమ్బెరుమానార్ స్వయంగా గోవింద పెరుమాళ్కు సన్యాసాశ్రమ స్వీకారం చేయించి వారికి ఎంబార్ అని పేరునిస్తారు. ఎంబార్ తన ఆఖరి రోజులలో, మన అందమైన శ్రీవైష్ణవ సాంప్రదాయాన్ని ముందుకు నడుపమని పరాశర భట్టార్ని నిర్దేశిస్తారు. ఎమ్బెరుమానార్ యొక్క చరణకమలాల యందు ఎల్లప్పుడూ “ఎమ్బెరుమానార్ తిరువడిగాలే తంజం” అని ధ్యానించమని నిర్దేశిస్తారు. వారి ఆచార్యులైన రామానుజుల యొక్క చరణకమలాలను ధ్యానిస్తూ, ఆచార్యులకు తను చేసిన వాగ్దానాలు నెరవేర్చి, ఎంబార్ తన ఆచార్యుల కైంకర్యం కొనసాగించడానికి పరమపదానికి చేరుకుంటారు. భట్టార్ వారి ఆచార్యుల యొక్క అడుగుజాడల్లో నడిచి మచ్చలేని మన సాంప్రదాయ వారసత్వాన్ని కొనసాగిస్తారు.

వేదవల్లి : నాన్నమ్మా,  భట్టార్ గురించి మరింత చెప్పండి.

నాన్నమ్మ: మీరు మళ్ళీ వచ్చినప్పుడు భట్టార్ గురించి మరింత మీకు చెప్తాను. బయట చీకటి పడుతోంది ఇంటికి వెళ్లండి. గుడికి వెళ్ళడం మర్చిపోకండి ఆళవందార్ తిరునక్షత్రం రేపు.

ఆళవందార్, పెరియ తిరుమలై నంబి, రామానుజులు మరియు ఎంబార్ గురించి ఆలోచిస్తూ పిల్లలు వారి ఇళ్ళకు బయలుదేరారు.

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-embar/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

Beginner’s guide – apachArams (offenses)

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

<< Previous Article

Full Series

parASara, vyAsa, vEdhavalli and aththuzhAy enter ANdAL pAtti’s house.

pAtti: Welcome children. Wash your hands and feet. I will give you fruits offered to perumAL. Do you know what is special this month?

parASara: I will tell pAtti. It is manavAla mAmunigaL’s birth month.  His birthday / thirunakshathram is on thamizh month “aippasi” & star “thirumUlam”.

vEdhavalli : Yes. This month is also the birth month of mudhal AzhwArgal, sEnai mudhaliAr and piLLai lOkAchAryar. Am I right pAtti ?

pAtti: Well said. We have seen about AzhwArs, AchAryAs, anushtAnams/best practices, kainkaryam/service so far. Next we will learn about apachArams.

vyAsa: pAtti, what is apachAram?

pAtti: apachAram is an offense committed towards emperumAn or his adiyArs (devotees). We should always be keen on pleasing emperumAn and his adiyArs. Any action which will displease emperumAn and bhAgavathAs is an apachAram. We can see what are the apachArams (offenses) that we should avoid.

aththuzhAy: pAtti, can you please explain in detail?

pAtti: Yes. For SrIvaishNavas, SAsthram is the base/foundation/guide. Our pUrvAchAryas were extremely respectful to SAsthram and followed their anushtAnams/best practices properly. They were very fearful to commit any offense to emperumAn and his devotees. So, we should also be cautious all the time to avoid apachArams. Now we can see one by one (types of apachAram) in detail. Firstly we will see about bhagavath apachAram.

vyAsa: committing apachArams to emperumAn is bhagavath apachAram, am I right pAtti?

pAtti: Yes, you are correct. The following are listed as bhagavath apachAram.

  • To consider emperumAn at par with other dhEvathAs including brahma, Siva, vAyu, varuNa, indhra is an offense.

  • After becoming a SrIvaishNava, worshipping other dhEvathAs is also a bhagavath apachAram. All are emperumAn’s creations.
  • Not performing nithya karmAnushtAnams comes under bhagavath apachAram. nithya karmAnushtAnams are emperumAn’s commands to us, so we must obey his words. If we do not act as per his orders, it means we are committing offense. Hope you all remember that we have discussed about this earlier.

parASAra: Yes pAtti. vyAsa and I are performing sandhyAvandhanam everyday without fail.

pAtti: Happy to hear that you are following nithya karmAnushtAnams.

  • Next important thing we should avoid is to consider avathArams such as rAma, krishNa as normal or even super power humans. emperumAn out of his love and mercy for his devotees took his avathArams, to help us all.

  • To consider us to be independent and take possession in this materialistic world. We should understand that all are subservient to emperumAn and act accordingly.
  • To steal things that belongs to emperumAn. This includes stealing emperumAn’s properties like his vasthram (clothes), thiruvAbaraNam (ornaments) and immovable properties like his land etc.

aththuzhAy: Very interesting to hear pAtti, can you explain us about bhAgavatha apachAram?

pAtti: Sure aththuzhAy. committing apachArams to emperumAn’s adiyArs comes under bhAgavatha apachArams. Among bhagavath apachAram and bhAgavatha apachAram, bhAgavatha apachAram is the most cruel one. emperumAn can’t tolerate the sufferings of his devotees. so we should be cautious to avoid bhAgavatha apachArams. The following are listed as bhAgavatha apachAram.

  • considering other SrIvaishNavas equal to us. we should always consider ourselves lower than other SrIvaishNavas .
  • we should not hurt anyone both physically and mentally.
  • disrespecting a SrIvaishNava based on his/her birth, knowledge, acts, wealth, place of living, colour etc must be avoided.

Our pUrvAchAryas have maintained strict standards while dealing with other SrIvaishNavas. They were very cautious all the time not to displease/upset other SrIvaishNavas. They treated everyone with dignity.

vEdhavalli: pAtti, We will surely avoid such apachArams and make emperumAn happy.

Remaining three kids (in chorus): yes pAtti.

pAtti: Very good dear children. So far I have taught you many things about our sampradhAyam. Next time when you visit here, will teach you more. Now it’s getting very dark outside. It is time for you all to leave.

Children : We have learnt so much pAtti. We will try to put these teachings in to practice as much as possible by the grace of emperumAn and AchAryas.

pAtti: Very happy to hear.

The children leave happily to their home thinking about the conversation they had with pAtti.

adiyen sAranAyaki rAmAnuja dAsi

బాల పాఠము – రామానుజులు – భాగము 2

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< రామానుజులు – భాగము 1

పరాశర, వ్యాస వేదవల్లి మరియు అత్తుళాయ్ తో కలిసి ఆండాళ్ నాన్నమ్మ ఇంటికి వస్తారు.

పరాశర: నాన్నమ్మ, నిన్న మీరు రామానుజులు మరియు వారి శిష్యుల జీవితం గురించి మాకు చెప్తానని అన్నారు.

నాన్నమ్మ: అవును. వారి శిష్యుల గురించి చెప్పడానికి ముందు, రామానుజుల గురించి ఒక ప్రత్యేక అంశాన్ని కూడా మీరు తెలుసుకోవాలి. అది రామానుజుల అవతారం గురించి, వారు భౌతికంగా జన్మించుటకు ముందే సుమారు 5000 సంవత్సరాల క్రితం నమ్మాళ్వార్ మధురకవి ఆళ్వార్ కి భవిష్యవాణి చెప్పారు, తరువాత కాలంలో నాథమునులు కూడా  తెలుసుకున్నారు. చరమోపాయ నిర్ణయం అని పిలవబడే గొప్ప గ్రంథం,  పూర్తిగా మన ఎమ్బెరుమానార్ యొక్క కీర్తిని వెల్లడిస్తుంది – ఈ పుస్తకం ఎమ్బెరుమానార్ అవతారాన్నిగురించి నమ్మాళ్వార్ – నాథమునుల సంభాషణను బహిర్గతం చేస్తుంది. ఎమ్బెరుమానార్ యొక్క దైవ స్వరూపం నమ్మాళ్వార్ చేత మధురకవి ఆళ్వారికి  సమర్పించబడిన విగ్రహం, ఆళ్వార్ తిరునగరిలో భవిష్యదాచార్య సన్నిధిలో ఇప్పటికీ పూజింపబడుతుంది.

రామానుజ – ఆళ్వార్ తిరునగరి

వ్యాస: ఓ! అయితే, ఆళ్వారులకు, కొంతమంది ఆచార్యులకు వారి జన్మ వివరాల గురించి ముందే తెలుసు. చాలా గొప్పగా ఉంది నాన్నమ్మా. వారి చరిత్రను మీరు చెప్పడం కొనసాగించండి.

నాన్నమ్మ: సరే, రామానుజులు మన దేశం యొక్క అన్ని దిశలా ప్రయాణించి వైష్ణవ తత్వశాస్త్రాన్ని ప్రచారం చేశారు. కొన్నిసార్లు సునాయాసంగా ప్రచారం చేసినా అనేక సార్లు ఎదుటివారి నుండి చాలా ప్రతిఘటన వచ్చింది, కానీ రామానుజులు తన జ్ఞానంతో మరియు ఆప్యాయతతో  ప్రజల మెప్పు పొందేవారు. వారు కాంచీపురంలో ఉన్నప్పుడు, వారి వివాహం తంజమ్మాళ్ తో జరిగింది, కానీ తరువాత  దేవపెరుమాళ్ ద్వారా సన్యాసాశ్రమం స్వీకరించారు. రామానుజులు సన్యాసాశ్రమాన్ని స్వీకరించినపుడు, ఒక్క తన మేనల్లుడైన ముదలియాణ్డాన్ ను తప్ప, వారు జీవితంలో అన్నిటిని త్యాగం చేస్తానని ప్రమాణం చేస్తారు.

వ్యాస: నాన్నమ్మా, ఎందుకు వారు వివాహం చేసుకున్న తరువాత సన్యాసాశ్రమం స్వీకరించారు? ఎందుకు వారు వివాహితులుగానే ఉండి ఆ కైంకర్యాలు చేయలేదు?

నాన్నమ్మ: వ్యాస, దీనికి అనేక కారణాలున్నాయి. ఒకటి, వారికి, వారి భార్యకు మధ్య కొన్ని అభిప్రాయ భేదాలు ఉండటం వలన, రెండు, కొన్ని గొప్ప కార్యాల కోసం కొన్ని త్యాగాలు చేయాలి, తప్పదు. వైష్ణవ సిద్ధాంతాన్ని మన దేశం నలుమూలలా ప్రచారం చేసే బాధ్యత వారి భుజంఫై ఉందని మనకందరికీ తెలిసు. ఉదాహరణకు, మన సైనికులు దేశ సరిహద్దులకు భద్రత కల్పించడం కోసం, వారి కుటుంబాలు,  వారి ప్రియమైన వారిని విడిచి ఉంటారు, ఎందుకంటే అది వారి బాధ్యత కాబట్టి. అదేవిధంగా, రామానుజుల మనస్సులో గొప్ప సంకల్పం ఉంది. వారి ఉద్దేశ్యం వేదంలోని నిజమైన సారాంశాన్ని ఉద్దరించడం అని వారికి తెలుసు . అందువల్ల వారు సన్యాసాశ్రమాన్ని స్వీకరించారు. వారు జీయర్ కాగానే, ముదలియాణ్డాన్ మరియు కూరత్తాళ్వార్ వంటి గొప్ప విద్వాంసులు రామానుజుల శిష్యులయ్యారు.

అత్తుళాయ్ : ఇంత పెద్ద బాధ్యతను చేపట్టడం ఒక భారం కాదా? ఎలా రామానుజులు అన్ని ఒంటరిగా చేశారు?

నాన్నమ్మ: కాదు అత్తుళాయ్! ఇది ఒక భారం కానే కాదు. మీరు మీ పని పట్ల మక్కువగా ఉన్నప్పుడు, అది భారంగా ఉండదు. అంతేకాక, రామానుజులు ఒంటరిగా ఎప్పుడూ లేరు. వారు ఎల్లప్పుడూ ముదలియాణ్డాన్, కూరత్తాళ్వార్, ఎంబార్, అనంతాళ్వార్, కిడాంబి అచ్చాన్, వడుగ నంబి, పిళ్ళై ఉరంగవిల్లి దాసు మొదలగు గొప్ప శిష్యులు రాత్రింబవళ్ళు వారిని చూసుకున్నారు. వీరు ఈ దిగ్విజయయాత్రలో పూర్హిగా రామానుజులతో పాటుగా వున్నారు. రామానుజులను దెబ్బతీయడానికి హత్యా ప్రయత్నాలు కూడా జరిగాయి. అలాంటి సందర్భాలలో, ఎంబార్ మరియు కూరత్తాళ్వార్ వంటి శిష్యులు తమ ఆచార్యుని రక్షించటానికి వారి ప్రాణాలన్నే పణంగా పెట్టారు. కూరత్తాళ్వార్, పెరియ నంబి శైవ చక్రవర్తి దర్బారుకి వెళ్లి వారి కంటిచూపును ఎలా కోల్పోయారో మీఅందరికి తెలుసు? చుట్టూ అటువంటి గొప్ప శిష్యులతో కూడి, అనేక దేవాలయాలలో సరైన ఆలయ వ్యవస్తని పునః స్థాపించడంలో రామానుజులు గొప్ప శ్రద్ధ తీసుకున్నారు.

రామానుజ – శ్రీరంగం

వేదవల్లి: అవును నాన్నమ్మా,  శ్రీరంగం, తిరుపతి వంటి అనేక దేవాలయాల్లో ఆలయ నియమాలు, ఆచారాలు అన్నింటినీ రామానుజులు స్థాపించారని నేను విన్నాను. దీని గురించి మాకు మరింత వివరంగా చెప్పగలరా?

నాన్నమ్మ: నిజమే వేదవల్లి. వారు కేవలం వేదాలలో పేర్కొన్న ఆచారాలను తిరిగి అమలు చేసారు. వారు ఆచారాలన్ని అమలు చేసి, వాటిని స్థాపించడంలో చాలా శ్రద్ధ తీసుకున్నారు. శ్రీరంగంలో, ఆ ఆలయాన్ని పెరియ కోయిల్ నంబి అనే పేరుతో ఒకరు సంరక్షించేవారు. ముందు నేను చెప్పినట్లుగా, ఆలయం పరిపాలనలో అవసరమైన మార్పులు చేయుటకు రామానుజులు పెరియ కోయిల్ నంబి యొక్క తక్షణ ఆమోదం పొందలేదు. శ్రీ వైష్ణవ సాంప్రదాయం గురించి పెరియ కోయిల్ నంబికి అవగాహన కల్పించడం కోసం మరియు ఆలయ పరిపాలనలో మార్పుల కోసం రామానుజులు కూరత్తాళ్వారుని పంపాల్సి వచ్చింది. పెరియ కోయిల్ నంబి కూరత్తాళ్వారి మార్గనిర్దేశం తర్వాత, రామానుజులుకు వారు శరణాగతులై  తరువాత తిరువరంగత్తు అముదనార్ అనే పేరుతో పిలువబడ్డారు . తరువాత వారు రామానుజులను ప్రశంశిస్తు రామానుజ నూత్తందాది వ్రాశారు. తిరుమల వేంకటేశ్వరుడు విష్ణుమూర్తిగా గుర్తించబడింది రామానుజుల చేతనే, ఇతర వర్గాల వారు వేరుగా ప్రతిపాదనలు చేశారని మీకు తెలుసా?

రామానుజ – తిరుపతి

పరాశర: ఏమిటి? వేంకటేశ్వర స్వామి ఎవరో కాదు సాక్షాత్ విష్ణు భగవానుడేనని మనందరికీ తెలుసు. నీకు ఆ విషయం పైన ఎప్పటినుంచి సందేహం ఉంది?

నాన్నమ్మ: అవును! తిరుమల వేంకటేశ్వర స్వామి స్వయంగా విష్ణుమూర్తియే. కానీ కొందరు వారిని వేరుగా చెప్పుకున్నారు. కొందరు ఆయన రుద్రుడని అన్నారు, మరి కొంతమంది ఆయన స్కంధుడని పేర్కొన్నారు. అటువంటి ఆరోపణలను విన్న తరువాత రామానుజులు తిరుపతికి వెళ్లారు. ఈ సంఘటనల పట్ల వారు అసంతృప్తిని వ్యక్తపరిచి, వేంకటేశ్వర స్వామి గుర్తింపుపై సత్యాన్ని స్థాపించారు, వారు శంఖ చక్రాలతో స్వయంగా శ్రీమన్ నారాయణుడే అన్న సత్యాన్ని స్థాపించారు. అలా తిరుపతిలో, ఆలయం ఆచారాలను స్థాపించటంతో పాటు రామానుజులు ఇంకొంచం ఎక్కువగా వారు వెంకటేశ్వర స్వామి యొక్క గుర్తింపునే స్థాపించారు. అందువల్ల, రామానుజులు తిరువేంకటముడయాన్ యొక్క ఆచార్యులుగా ప్రశంసించ బడ్డారు. ఇక్కడ, రామానుజులు రామాయణం యొక్క సారాంశాన్ని వారి మేన  మామయ్య పెరియ తిరుమలై నంబి నుండి నేర్చుకున్నారు. వారు ఇతర దేవాలయాలలో ఆలయ విధులు స్థాపించిగా వాటిలో తిరునారాయణపురం ఆలయం ప్రముఖమైనది.

రామానుజ – తిరునారాయణ పురం

అత్తుళాయ్: నాన్నమ్మా,  ఆ రోజుల్లో మేల్కొటె  జైనులు, రామానుజులకు సమస్యలను సృష్టించారని విన్నాను.

వ్యాస: తిరునారాయణపురం ఆలయ పెరుమాళ్ ముస్లిం ఆక్రమణదారులచే దొంగిలించబడ్డారని కూడా విన్నాను.

నాన్నమ్మ: అవును, అది నిజం. రామానుజులు దేవాలయాల యొక్క బాగు కోసం మరియు మన సాంప్రదాయ సంస్కరణలను తీసుకువచ్చేటప్పుడు అనేక కష్టాలను ఎదుర్కొన్నారు. అయితే, మార్పు మంచిదైనా చాలామంది స్వాగతించరు. ప్రతి ఒక్కరూ పాత ఆచారాలే సురక్షితంగా భావిస్తారు, సరియైనా కాకపోయినా మార్పును వారు అంగీకరించరు, చాలా అవసరమైన మార్పు తీసుకురావాలనే వ్యక్తిని స్వాగతించరు. ఇది సమాజంలో సాధారణ వైఖరి. ఈకాలంలో మార్పు చాలా కష్టం, 1000 సంవత్సరాల క్రితం ఊహించండి, ఆచారాలు మరియు నమ్మకాలు దృఢంగా ఉన్నప్పుడు, రామానుజులు సానుకూల ఫలితాన్ని తీసుకురావడానికి ముందు చాలా ప్రతిఘటన ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. జైన పండితులు విశిష్టాద్వైత తత్వశాస్త్రం యొక్క శాశ్వత నిజాన్ని అంగీకరించడానికి ఇష్టపడలేదు. 1000 జైన మేధావులు ఏకకాలంలో తమ 1000 ప్రశ్నలకు రామానుజులు సమాధానమివ్వాలని సవాలు చేసారు. రామానుజులు వారి అసలు రూపంతో – ఆదిశేషునిలాగా 1000 పడగలతో ఏకకాలంలో వారి ప్రశ్నలకు సమాధానాలు ఇచ్చి  తద్వారా చర్చలో గెలుపు పొందుతారు .

తిరునారాయణపురం ఆలయ ఉత్సవ మూర్తియైన సెల్వప్పిళ్ళై, ముస్లిం ఆక్రమణదారులచే దొంగిలించబడి ఆ ఆక్రమణదారుల కుమార్తె యొక్క గృహంలో ఉంటుంది , ఆమె సెల్వప్పిళ్ళై పట్ల ప్రేమతో ఆప్యాయతతో ఉండేది. సెల్వప్పిళ్ళైను రక్షించడానికి రామానుజులు వచ్చినప్పుడు, ఆమె  సెల్వప్పిళ్ళై విరహాన్ని భరించలేకపోయింది.

అత్తుళాయ్: ఎలాగైతే ఆండాళ్ కృష్ణుని విరహాన్ని భరించలేకపోయింది, అలాగ!

నాన్నమ్మ: అవును, సరిగ్గా ఆండాళ్ లాగానే. ముస్లిం ఆక్రమణదారుల కుమార్తె సెల్వప్పిళ్ళైను రామానుజులతో పంపే ఆలోచనను భరించలేకపోయింది. చివరికి, రామానుజులు ముస్లిం రాజు కుమార్తె మరియు సెల్వప్పిళ్ళైల  యొక్క వివాహం చేస్తారు. నిజమైన భక్తి మతానికి మించినది అని ఇక్కడ నిరూపించబడింది.

కూరత్తాల్వారు – రామానుజ – ముదలియాన్డాన్

వ్యాస: నాన్నమ్మా, ఎలా రామానుజులు ఆళవందార్ 3 కోరికలను నేరవేరుస్తారో మీరు చెప్పలేదు .

నాన్నమ్మ: ఇద్దరు పిల్లలతో కూరత్తాళ్వార్ దీవించబడ్డారు. రామానుజులు వారిద్దరికి వ్యాస మరియు పరాశరగా నామకరణం చేసి తద్వారా ఇద్దరు ఋషుల గొప్పతనాన్ని గుర్తించి ఆళవందార్ మొట్టమొదటి వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చారు. ఎంబార్ గా పిలువబడే గోవింద భట్టార్ కి, సిరియ గోవింద పెరుమాళ్ అని పిలవబడే ఒక చిన్న సోదరుడు ఉండేవారు, అతని కుమారుడికి నమ్మాళ్వార్ మరో పేరైన పరాంకుశనంబిగా నామకరణం చేసి, తద్వారా రెండవ వాగ్దానం నెరవేర్చారు. చివరకు, వారు మూడవ వాగ్దానాన్ని నెరవేర్చడానికి శ్రీ భాష్యాన్ని రాశారు. శ్రీ భాష్యాన్ని రాయడానికి, రామానుజులు కూరత్తాళ్వార్  తో కష్మీరుకి వెళతారు.

వేదవల్లి: కష్మీరులో ఏమి జరిగింది?

నాన్నమ్మ: శ్రీ భాష్యాన్ని వ్రాయడానికి గతంలో వ్రాసిన గ్రంథం పొందడానికి రామానుజులు కష్మీర్కి వెళతారు. వారు ఆ గ్రంథాన్ని పొందిన తరువాత , అక్కడ ఉన్న కొంతమంది దుష్టులు, రామానుజులు తన సొంత ప్రయోజనం కోసం తమ సంగ్రహాలయం నుండి వారి గ్రంథాన్ని తీసుకువెళ్తున్నారను కొని, ఆ ఆలోచనను భరించలేక వారు రామానుజులను అనుసరిస్తూ, ఆ గ్రంథాన్ని రామానుజుల దగ్గర నుండి  లాగేసుకుంటారు.

వ్యాస: ఎంత దారుణం!

నాన్నమ్మ: అవును! అయినప్పటికీ, ఆ దుష్టుల చేతులు ఆ గ్రంథంపై పడే ముందే, కూరత్తాళ్వార్ సంపూర్ణ గ్రంథాన్ని, రచనకు అవసరమైన విషయాలను కంఠస్తం చేసేసుకుంటారు.

వ్యాస: మొత్తం గ్రంథం కంఠస్తం చేసుకున్నారా? అది ఎలా సాధ్యమవుతుంది నాన్నమ్మా? నేను కూడా నా పాఠ్య పుస్తకాలను అలా కంఠస్తం చేసుకుంటే ఎంత బాగుండో!

నాన్నమ్మ (నవ్వుతూ): కూరత్తాళ్వార్ రామానుజులకు కేవలం శిష్యులే కాదు, వారు రామానుజులకు ఒక గొప్ప వరం. రామానుజుల అనుబంధంతో ప్రతి ఒక్కరూ ఉద్ధరింప బడుతూ ఉంటే, వారు తన సహచరుడైన కూరత్తాళ్వార్ తో ఉద్ధరింపబడ్డారని రామానుజులు స్వయంగా చెప్పారు. అటువంటి ఒక గొప్ప విద్వాంసుడైనప్పటికీ, రామానుజుల నివాసమైన కూరత్తాళ్వార్ స్వచ్ఛమైన హృదయంలోకి  అహంకారం కొంచం కూడా రాలేదు. కూరత్తాళ్వార్ సహాయంతో, శ్రీ భాష్యం రచన పూర్తిచేసి తద్వారా ఆళవందార్కు చేసిన చివరి వాగ్దానాన్ని కుడా నెరవేర్చారు. శ్రీరంగాన్ని పాలిస్తున్న శైవ రాజు మరణించిన తరువాత, రామానుజులు శ్రీరంగానికి తిరిగివస్తారు.

చివరగా, ఈ ప్రపంచాన్ని వదిలి పరమపదానికి చేరుకోవడానికి ముందు, రామానుజులు తన తదుపరి మన సాంప్రదాయాన్ని నడుపుటకు కూరత్తాళ్వార్ కుమారుడైన పరాశర భట్టార్ని ఆచార్యునిగా నిర్ణయిస్తారు. భట్టార్ మరియు ఇతర శిష్యులకు ఎంబార్ ని ఆశ్రయించి వారి మార్గదర్శకత్వంలో నేర్చుకోమని నిర్దేశిస్తారు. వారు తన శిష్యులందరికీ తనతో వారందరూ ఎలా వ్యవహరించారో అదేవిధంగా భట్టార్తో కూడా వ్యవహరించాలని నిర్దేశిస్తారు. సాంప్రదాయంలోకి  రామానుజులను తీసుకురావటానికి ఆళవందారు పెరియ నంబిని నియమించిన మాదిరిగా, రామానుజులు నంజీయర్ను సాంప్రదాయంలోకి తీసుకురామని భట్టార్ కి  చెబుతారు. ఎమ్బెరుమానార్ వారి ఆచార్యులైన పెరియ నంబి మరియు ఆళవందార్ని ధ్యానిస్తూ ఈ ప్రపంచాన్ని వదిలి శ్రీమన్నరాయణుని నిత్య నివాసంలో తన కైంకర్యాన్ని కొనసాగించడానికి పరమపదానికి చేరుకుంటారు. రామానుజుల విరహం భరించలేక త్వరలో ఎంబార్ కూడా పరమపదాన్ని అధిరోహిస్తారు.

పరాశర: నాన్నమ్మా, రామానుజుల యొక్క శరీరం ఇప్పటికీ శ్రీరంగం లో సంరక్షించబడినది అని విన్నాను. అది నిజమా?

నాన్నమ్మ: అవును పరాశర, అది నిజం, మనం గొప్ప ఆచార్యుల గురించి మాట్లాడేటప్పుడు, తిరుమేని అని అంటాం, ఎలాగైతే  గౌరవంతో పెరుమాళ్ని సంబోధిస్తామో అలాగే. శ్రీరంగం ఆలయం లోపల రామానుజుల సన్నిధి క్రింద తిరుమేనిని భద్ర పరిచారన్నది నిజం. ఈ రోజు మనం చూస్తున్న  రామానుజుల సన్నిధి ఒక సమయంలో శ్రీరంగనాథుని వసంత మండపంగా ఉండేది. ఇప్పుడు, మనం రామానుజుల చరణారవిందములకు మరియు శ్రీరంగనాథునికి, మన ఆచార్యుల గురించి వారి కీర్తిప్రతిష్టల గురించి మరింత తెలుసుకోవడానికి మనకు ఆసక్తిని మరియు ప్రమేయంని ప్రసాదించమని ప్రార్థన చేద్దాం. ఇప్పటికే ఆలస్యమైయింది మీరు అందరూ ఇంటికి వెళ్ళండి. మళ్ళీ కలుసుకున్నప్పుడు రామానుజుల శిష్యుల గురించి వారి కీర్తిప్రతిష్టల గురించి మరియు రామానుజుల ఈ విజయయాత్రలో వారి సహకారం గురించి చెబుతాను .

పిల్లలు రామానుజుల గురించి, వారి వివిధ కైంకర్యాలు, వారు ఎదుర్కొన్న అనేక ఇబ్బందుల గురించి  మరియు వారు మన సాంప్రదాయపు గొప్ప ఆచార్యులుగా ఎలా ఉద్భవించారో ఆలోచిస్తూ వారి ఇంటికి వెళ్ళారు.

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-ramanujar-2/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

బాల పాఠము – రామానుజులు – భాగము 1

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< ఆళవన్దారుల శిష్యులు – భాగము 2

పరాశర, వ్యాస, వేదవల్లి మరియు అత్తులాయ్,  ఆండాల్ నాన్నమ్మ ఇంటికి వస్తారు .

నాన్నమ్మ: పిల్లలూ! స్వాగతం. మీ చేతులు కాళ్ళు కడుక్కోండి. ఇక్కడ ఆలయంలో తిరుఆదిపురం ఉత్సవం జరిగింది, ఈ ప్రసాదం తీసుకోండి. ఈవేళ, మనం ఆండాల్ పిరాట్టికి ప్రియమైన వారి గురించి చర్చను ప్రారంభించబోతున్నాము, ఆమె తన సొంత సోదరుడిగా పిలిచేవారు. ఎవరో ఊహించగలరా?

వ్యాస: లేదు నాన్నమ్మా,  ఆండాల్ పిరాట్టి సోదరుడు ఎవరు నాన్నమ్మా? ఆండాల్ కి సోదరుడు ఉన్నాడా?

నాన్నమ్మ:  అవును, పుట్టుకతో కాదు కాని, ప్రేమ మరియు అనురాగంచేత అతను ఆమెకు సోదరుడు. వారిని గోదాగ్రజా లేదా కోయిల్ అన్నన్ అని పిలిచేవారు, వారు ఎవరో కాదు మన రామానుజులే! అగ్రజ  అంటే సంస్కృతంలో అన్నయ్య అని అర్థం.రామానుజులు ఆండాల్ (గోదాదేవి) చేత తన సోదరుడిగా పరిగణించబడ్డారు కాబట్టి వారు గోదాగ్రజా అని పిలువబడ్డారు. ఇళైయాళ్వారు శ్రీపెరంబుదూర్లో కేశవ దీక్షితులు మరియు కాంతిమతి అమ్మగారికి జన్మించారు. వారు స్వయంగా ఆదిశేషుని యొక్క అవతారం. వారు తిరువల్లిక్కేని పార్థసారథి పెరుమాళ్ యొక్క దయతో జన్మించారు.

ఉభయ నాచియార్లతో  పార్థసారథి మరియు ఉడైయవరులు – తిరువల్లిక్కేని

పరాశర: నాన్నమ్మా! ఆండాల్, రామానుజులకన్నా చాలా ముందుకాలంలో జన్మించలేదా? అప్పుడు వారెలా అన్నయ్య అవుతారు?

నాన్నమ్మ:  మంచి ప్రశ్న పరాశర. ముందు నేను చెప్పినట్లు, వారు పుట్టుకతో కాదు కానీ వారి ఆచరణతో సోదరుడైయ్యాడు. గోదాదేవి, పెరుమాళ్ పై పవిత్రమైన ప్రేమతో 100 గంగాళాల పాయసాన్నిఇంకా 100 గంగాళాల వెన్నను తిరుమాలిరుంచోలై అళగర్ పెరుమాళ్ కు నైవేద్య నివేదన చేస్తానని సంకల్పిస్తారు. కానీ, ఆమె చిన్నపిల్లగా ఉండటం వలన, ఆచరణాత్మకంగా సాధ్యం కాలేదు. రామానుజులు నాచ్చియార్ తిరుమొళి పాశురం చదవి, గోదాదేవియొక్క కోరికను గ్రహించి, ఈ నైవేద్య సమర్పణను తానే జరపాలనుకుంటారు. రామానుజులు ఆండాలమ్మ తరపున 100 గంగాళాల పాయసాన్న, 100 గంగాళాల వెన్నను తిరుమాలిరుంచోలై అళగర్ పెరుమాళుకు నైవేద్య నివేదన చేస్తారు. వారు నివేదన పూర్తిచేసి,  శ్రీవిల్లిపుత్తూరు చేరుకున్నప్పుడు, ఆండాల్ అతన్ని స్వాగతించి, వారిని కోయిల్ (శ్రీరంగం) నుండి వచ్చిన అన్నయ్యా (అన్నన్) అని పిలుస్తుంది, ఆ కారణంగా కోయిల్ అన్నన్ అనే పేరు వచ్చింది. వారిని ఆమె అన్నగా పిలుస్తారు ఎందుకంటే ఒక అన్న ఎప్పుడూ తన సోదరి కోరికలను నెరవేరుస్తారు కాబట్టి.

అత్తులాయ్, తిరుప్పావై నుండి కొన్ని పాసురములను నువ్వు చదవగలవా? మీ పాఠశాల ఫాన్సీ డ్రెస్సు పోటీలో నువ్వు ఆండాల్ గా వేషం వేసుకొని పాసురాలు పాడావని నాకు గుర్తుంది.

నాన్నమ్మ:  నేను ఈ రోజు ఎందుకు చదవమంటున్నానో తెలుసా? ఎందుకంటే, రామానుజులను తిరుప్పావై జీయర్ అని కూడా పిలుస్తారు. వారు ప్రతిరోజు తిరుప్పావై పఠించేవారు.  తిరుప్పావై గొప్ప విద్వాంసులైన రామానుజుల హృదయానికి దగ్గరగా ఉండేది, వారు ప్రతిరోజు తిరుప్పావై పఠించేవారు. ఎందుకో మీకు తెలుసా?

వేదవల్లి: తిరుప్పావైని చాలా సులభంగా నేర్చుకోవచ్చు. నాకు మొత్తం 30 పాసురాలు వచ్చు!

నాన్నమ్మ (చిరునవ్వు తో):  చాలా మంచిది వేదవల్లి. తిరుప్పావై నేర్చుకోవడం సులభమేమీ కాదు, ఇంకా ఆ 30 పాసురాలలో మన సాంప్రదాయం యొక్క సారాంశం మొత్తం నిమిడి ఉంది. ఇది వేదంలోని విస్తృత జ్ఞానానికి సమానంగా భావిస్తారు. అందుకే అది “వేదం అనైత్తుక్కుం విత్తాగుం” అని పిలువబడుతుంది – ఈ 30 పాసురాలలో మొత్తం 4 వేదాల నిగూఢమైన సారాంశం ఇమిడి ఉంది.

అత్తులాయ్: నాన్నమ్మా, రామానుజులకు చాలా పేర్లు ఉన్నట్లున్నాయి. మొదట, మీరు ఇళైయాళ్వార్ అని అన్నారు, ఇప్పుడు కోయిల్ అన్నన్ మరియు తిరుప్పావై జీయర్ అని అంటున్నారు!

నాన్నమ్మ: అవును. వారికి ఆ పేర్లన్నీ వారి ఆచార్యులు, ఆండాళ్ మరియు ఎమ్బెరుమాన్ ద్వారా ప్రేమతో ఇవ్వబడినవి. ఇప్పటివరకు మీరు రామానుజులయొక్క ఆచార్యులను మరియు రామానుజుల జీవితంలో ఆ ఆచార్యుల సహకారాలను చూశారు.ఇప్పుడు రామానుజుల యొక్క వివిధ పేర్లను మరియు వారికి ఆ పేర్లన్నీ ఎవరు ఇచ్చారో కూడా చూద్దాము.

  • ఇళైయాళ్వార్ అని తిరుమలై నంబి (రామానుజులకు మేన మామయ్య) ఇచ్చిన పుట్టిన పేరు.
  • శ్రీరామానుజ అని మధురాంతగంలో పంచ సంస్కార సమయంలో పెరియ నంబి వారిచే ఇవ్వబడింది.
  • యతిరాజ మరియు రామానుజముని అని రామానుజులకు వారి సన్యాసాశ్రమ దీక్ష స్వీకరించు సమయాన దేవ పెరుమాళ్ చేత ఇవ్వబడింది.
  • ప్రపంచంలోని అన్ని సంపత్తులు ఇప్పుడు రామానుజుల వారి ఆధీనములో ఉన్నట్టు ఉడయవర్ అని స్వయంగా నంపెరుమాళ్ ఆ పేరును ఇచ్చారు.
  • లక్ష్మణముని అన్న పేరు తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరయర్ వారు ఇచ్చారు.
  • తిరుక్కోష్టిఊర్ లో అక్కడ ఉన్న జనులచేత శరణాగతి చేయించి మన సాంప్రదాయానికి రామానుజులు గొప్ప అర్ధాన్ని తెచ్చినందుకు తిరుక్కోష్టిఊర్ నంబి చేత ఎమ్బెరుమానార్ అని పేరు ఇవ్వబడింది. తిరుక్కోష్టిఊర్ నంబి “రామానుజుల కరుణా భావానికి చాలా ఆకర్షితుడై,” మీరు ఎంబెరుమాన్ కన్నా కరుణామయులు, అందుకే ఎమ్బెరుమానార్ అనే పేరు వచ్చింది అన్నారు.
  • శఠకోపన్ పొన్నడి అని తిరుమలై ఆండాన్ వారి చేత ఇవ్వబడింది.
  • ఆండాళ్ చేత కోయిల్ అన్నన్ అని పిలువబడ్డారు.
  • శ్రీ భాష్యకారర్ అని కాష్మీర్లో సరస్వతి దేవి ఇచ్చిన పేరు.
  • భూతపురిసర్ అని శ్రీపెరుంబుదూర్ లో ఆదికేశవపెరుమాళ్ ఇచ్చారు.
  • దేశికేంద్ర అని మన తిరుమల శ్రీవేంకటేశ్వరుడు ప్రసాదించిన పేరు.

కాబట్టి, మొత్తంమీద, రామానుజులు చాలామంది ఆచార్యులను కలిగి ఉండేవారు. రామానుజులను వారందరూ జాగ్రత్తగా చూసుకుంటూ మరియు జ్ఞానబోధ చేస్తూ, ఆళవందార్ తరువాత మన సాంప్రదాయం ముందుకు సాగేవిధంగా జాగ్రత్తపడ్డారు. ఆళవందార్ ఆశీర్వాదాలతో వారు మొట్టమొదట తిరుక్కచ్చి నంబి ద్వారా శ్రీవైష్ణవంలోకి తీసుకురాబడ్డారు. పంచ సంస్కారము పెరియ నంబి చేత తీసుకొని, తిరుమలై ఆండాన్ ద్వారా పూర్తిగా తిరువాయిమోళి యొక్క సారాన్ని నేర్చుకున్నారు, తిరువరంగ పెరుమాళ్ అరైయర్ నుండి మన సాంప్రదాయం యొక్క సారాన్ని నేర్చుకొని, చరమశ్లోక సారాన్ని తిరుక్కోష్టిఊర్ నంబి నుండి నేర్చుకొని, చివరకు తన మేనమామ పెరియ తిరుమలై నంబి ద్వారా శ్రీరామాయణం యొక్క పూర్తి అర్ధం తెలుసుకున్నారు. అలా, ఆళవందార్ యొక్క ఆరుగురు గొప్ప శిష్యులు వారి ఆచార్యుని పట్ల వారి బాధ్యతను నెరవేర్చుకున్నారు.

రామానుజ – శ్రీ పెరుంబుదూరు

వేదవల్లి: నాన్నమ్మా, ఆవందార్ గురించి మాట్లాడేటప్పుడు, మీరు రామానుజులు వారి శిష్యులు కాలేదు కానీ వారి కోరికలు తీరుస్తానని వాగ్దానం చేశారని చెప్పారు. అవి ఏంటి నాన్నమ్మా? ఆవందార్ల మనసులోని సంకల్పం రామానుజులు ఎలా తెలుసుకున్నారు?

నాన్నమ్మ: చాలా మంచి ప్రశ్న. ఆవందార్ రామానుజులను శ్రీరంగానికి తీసుకురమ్మని పెరియ నంబిని  అడిగినప్పుడు, పెరియ నంబి కాంచిపురానికి బయలుదేరుతారు. పెరియ నంబి రామానుజులను శ్రీరంగానికి తీసుకువచ్చే సమయానికి , ఆవందార్లు ఈ ప్రపంచాన్ని విడిచి పరమపదం చేరుకుంటారు. శ్రీరంగం చేరుకున్న తరువాత, పెరియ నంబి మరియు రామానుజులు జరిగినది తెలుసుకుంటారు. ఆలవందారు యొక్క తిరుమేనిని (దైవ రూపం) రామానుజులు చూసినపుడు, వారి ఒక చేతి మూడు వేళ్లు ముడుచుకొని ఉండటం గమనిస్తారు. ఆవందార్ శిష్యులను అడిగినప్పుడు,  ఆవందార్లకు కొన్ని నెరవేరని కోరికలు ఉన్నాయని చెప్తారు. రామానుజులు వెంటనే ప్రమాణం చేస్తారు:

  • వ్యాస మరియు పరాశార ఋషుల పట్ల వారి కృతజ్ఞతలను నిరూపించుట.
  • వారి జీవిత కాలంలో నమ్మాళ్వారి పట్ల ప్రేమ కృతజ్ఞతలను చూపించుట.
  • వ్యాస బ్రహ్మ సూత్రాలపైన భాష్యం వ్రాయుట, తరువాత కాలంలో అది శ్రీభాష్యంగా పిలువబడింది, కూరత్తాళ్వారి సహాయంతో రామానుజుల చేత లిఖించబడింది. ఈ కార్య నిర్వహణకోసం కూరత్తాళ్వారులతో వారు స్వయంగా కాష్మీరుకి ప్రయాణం చేస్తారు.

రామానుజులచేత ఈ 3 ప్రమాణాలు తీసుకోగానే ఆవందార్ మూడు వేళ్ళు తెరుచుకుంటాయి. ఈ సంఘటనను చూచిన అందరు శిష్యులు ఆశ్చర్యపడతారు మరియు రామానుజులను పొగడ్తలతో నింపి మరియు మన సాంప్రదాయానికి  తదుపరి ఆచార్యులుగా కీర్తిస్తారు. కాని, ఎమ్బెరుమానార్ ఆవందార్ పరమద దుఃఖంతో  శ్రీరంగంలోని  శ్రీరంగనాథుని సేవించకుండానే కాంచిపురానికి వెళ్ళిపోతారు.

వ్యాస: కానీ నాన్నమ్మా, రామానుజుల ప్రతిజ్ఞతో ఆవందార్ యొక్క వేళ్లు ఎలా ఆవిధంగా ప్రతిస్పందించాయి?

నాన్నమ్మ: వ్యాస, రామానుజులు మరియు ఆవందార్ ల సంబంధం ఇంద్రియాలకు అతీతమైనది.  మనస్సు, ఆత్మ ద్వారా కట్టుబడి ఉన్న సంబంధం వారిది. ఆవందార్ లు వారి 3 కోరికలు ఏమిటో  చెప్పారా? అయినప్పటికీ, ఆవందార్ ల సంకల్పం ప్రకారం రామానుజులు ప్రమాణం చేశారు. ఇది ఎలా జరగినట్టు? వ్యాస, ఇటువంటి సంబంధాలు ఉనికిలో ఇంకా ఉన్నాయి. ఎలాగైతే రామానుజులు యొక్క మనస్సులో వేలాడుతున్న సందేహాలు వారు స్వయంగా అడగకుండానే దేవపెరుమాళ్            రామానుజులకు స్పష్టం చేశారో, అలాగే. ఇలాంటి సంబంధాలు ఆత్మసంబంధాలు, శరీరానికి సంబంధించినవి కావు. ఆవందార్ రామానుజుల మధ్య సంబంధం కూడా అటువంటిదే.

ఇంతకాలంగా మనం రామానుజులు వారి వివిధ ఆచార్యుల గురించి ప్రతి విషయం చూశాము. రేపు నేను  రామానుజులు ఎలా గొప్ప నాయకుడైయ్యారో మరియు ఎలా ఈ ప్రయాణంలో వారికి అనేక మంది శిష్యులయ్యారో చెబుతాను.

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-ramanujar-1/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நம்பிள்ளை

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நஞ்சீயர்

பராசரனும் வ்யாசனும் வேதவல்லி மற்றும் அத்துழாயுடனும் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்றைக்கு நாம் அடுத்த ஆசார்யரும் நஞ்சீயரின் சிஷ்யருமான நம்பிள்ளையைப் பற்றிப் பேசப்போகிறோம். நான் உங்களுக்கு முன்பே சொன்னது போல், நம்பூரில் வரதராஜன் என்ற பெயருடன் பிறந்து தமிழிலும் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் புலமைப் பெற்றவராக இருந்தவர் நம்பிள்ளை. நஞ்சீயரின் 9000 படி வ்யக்யானத்தின் பிரதிகளை எடுப்பதற்காக வரதராஜரின் பெயர் பரிந்துரைக்கப் பட்டது என்று அறிந்தோம் அல்லவா? நஞ்சீயர் தாம் வரதராஜரின் பெருமைகளை அறிந்து அவருக்கு நம்பிள்ளை என்ற பெயரிட்டர். திருக்கலிக்கன்றி தாசர், கலிவைரி தாசர், லோகாசார்யர், ஸூக்தி மஹார்னவர், ஜகதாசார்யர், உலகாசிரியர் என்றெல்லாம் பெயர்கள் அவருக்கு உண்டு.

நம்பிள்ளை – திருவல்லிக்கேணி

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளை எவ்வாறு தம் ஆசார்யரின் 9000 படி மூல வ்யாக்யானத்தை காவேரி வெள்ளத்தில் தொலைத்த பிறகு தனது நினைவிலிருந்து எழுதினார் என்று ஞாபகம் இருக்கிறது.

பாட்டி: ஆமாம், அத்தனை பெருமையும் ஞானமும் இருந்தும், நம்பிள்ளை மிகுந்த அடக்கமுடையவராக இருந்தார். அனைவரையும் மிகுந்த அன்புடனும், மரியாதையுடனும் நடத்தினார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, நம்பிள்ளையின் பெருமைகளை எடுத்துரைக்கும் சில நிகழ்வுகளை சொல்ல முடியுமா?

பாட்டி: ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை அர்த்தங்களுடன் கற்றறிந்த பிறகு, நம்பிள்ளை ஸ்ரீரங்கம் கோயிலிலே பெரிய பெருமாள் ஸந்நிதிக்குக் கிழக்கு திசையில் அமர்ந்து உபன்யாஸங்கள் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். நம்பிள்ளை தமிழிலும் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் நல்ல புலமை பெற்றிருந்ததால் பக்தர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து கேட்கலாயினர். வால்மீகி ராமாயணத்தைக் கொண்டு மக்களின் மனங்களிலிருந்த அனைத்து ஸந்தேஹங்களையும் தீர்ப்பதில் வல்லாவராயிருந்தார். ஒரு முறை நம்பிள்ளை உபன்யாஸம் செய்து கொண்டிருந்த பொழுது, பெரிய பெருமாள் (ஸ்ரீரங்கத்தில் மூலவராக எழுந்தருளியிருப்பவர்) தனது ஸயனத் திருக்கோலத்திலிருந்து எழுந்து நின்று பார்க்க முற்பட்டார். திருவிளக்குப் பிச்சன் (ஸன்னிதியில் விளக்கெரிக்கும் கைங்கர்யத்தைச் செய்பவர்) அவரைப் பார்த்து, அசைவது அர்ச்சாவதாரத்துக்கு ஏற்காது என்று அவரை ஸயனத் திருக்கோலத்திற்குத் திரும்பச் சொன்னார். எம்பெருமான் தனது அர்ச்சா ஸமாதியையும் (பேசுவதோ அசைவதோ செய்ய மாட்டேன் என்ற உறுதி பூண்ட நிலை) கலைத்து நம்பிள்ளையின் உபன்யாஸங்களைப் பார்க்கவும்  கேட்கவும் ஆசைகொண்டார் என்றால் நம்பிள்ளையின் உபன்யாஸங்கள் எவ்வளவு மேன்மை பொருந்தியவை என்று அறிந்து கொள்ளலாம். தமிழ் மற்றும் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கியங்களில் ஆழ்ந்த ஞானம் இருந்தமையால் கேட்போரின் மனதைக் கொள்ளை கொள்ளும் திறன் படைத்தவராக இருந்தார், நம்பிள்ளை.  நம்பெருமாள் எவ்வாறு உலகின் அனைத்து மூலைகளிலிருந்தும் மக்களைத் தன் அழகிய திருமேனியாலும், நடையழகாலும் தன் புறப்பாட்டிற்கு வரும்படிக் கவர்ந்து இழுத்தாரோ, அவ்வாறே நம்பிள்ளையும் கவரும் ஆற்றல் படைத்தவராக இருந்தார். யாரேனும் ஸ்ரீரங்கத்தில் நம்பெருமாளின் புறப்பாட்டைப் பார்த்து இருக்கிறீர்களா?

ஸ்ரீரங்கத்து பெருமாள் ஸன்னிதியில் நம்பிள்ளையின் உபன்யாசம்

அத்துழாய்: ஆமாம் பாட்டி, பார்த்திருக்கிறேன். நான் ஒரு ப்ரஹ்மோத்ஸவத்தின் போது ஸ்ரீரங்கத்திற்குப் போயிருந்தேன்; அப்பொழுது பெருமாளுடைய வீதி புறப்பாடு நடந்து கொண்டிருந்தது. அவர் நடந்த விதம் வசீகரிக்கும் விதமாக இருந்தது.

பராசரன்: ஆமாம் பாட்டி, நாங்களும் நம்பெருமாளின் புறப்பாட்டைப் பல தடவை பார்த்திருக்கிறோம்.

பாட்டி: யார் தான் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். நம் பார்வைக்கு விருந்தல்லவா அது? நம்பெருமாள் எவ்வாறு தன் அடியார்களை எல்லாம் தன் புறப்பாட்டாலே ஈர்த்தானோ, நம்பிள்ளையும் தனது உபன்யாஸத்திற்கு பெரிய கூட்டத்தை கூட்டக்கூடியவர். நம்பெருமாளுக்கு முன் ஒரு முறை, நம்பிள்ளையை நோக்கி, கந்தாடை தோழப்பர் (முதலியாண்டான் பரம்பரையிலே வந்தவர்) சில கடும் வார்த்தைகளைச் சொல்லி விடுகிறார். அவரது மனதிற்கு நம்பிள்ளையின் மேன்மைகள் புலப்படாததன் எதிரொலியாய் அவரது கடும் வார்த்தைகள் இருந்தன. நம்பிள்ளை ஒரு வார்த்தை கூடச் சொல்லாமல், அந்த அவமரியாதையை ஏற்று, கோயிலை விட்டுத் தன் திருமாளிகைக்கு சென்றார். தோழப்பர் தன் திருமாளிகைக்கு திரும்பச் சென்ற பொழுது அவரது மனைவி அவரது செயலை கண்டித்து, நம்பிள்ளையின் மேன்மைகளை எடுத்துரைத்தார். தோழப்பரின் மனைவியார் அவரை நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் மன்னிப்பு வேண்டுமாறு வலியுறுத்துகிறார். தோழப்பரும் தனது தவறை உணர்ந்து நம்பிள்ளையின் திருமாளிகைக்கு நள்ளிரவில் செல்ல எண்ணினார். வாசற்கதவை திறக்க முற்படும் பொழுது, அங்கு நம்பிள்ளை காத்திருப்பதை கண்டார். தோழப்பரைக் கண்டவுடன் நம்பிள்ளை அவருக்கு தண்டன் ஸமர்ப்பித்து தான் ஏதோ தவறு செய்ததாகவும் அதனால் தான் தோழப்பர் அவர் மீது கோபம் கொண்டதாகவும் கூறினார். தோழப்பரே தவறு செய்தபொழுதிலும் தான் தவறு செய்தது போல் அதனைத் தன் மேலிட்டுக்கொண்ட  நம்பிள்ளையின் பெருந்தன்மையை கண்டு வியந்தார் தோழப்பர். நம்பிள்ளையை விழுந்து சேவித்த தோழப்பர் நம்பிள்ளையின் மிகுந்த தன்னடக்கதினால் அன்றிலிருந்து “லோகாசார்யர்” (இந்த உலகத்திற்கே ஆசிரியர்) என்று அழைக்கப்படுவார் என்று அறிவித்தார். இவ்வளவு ஆற்றல் பெற்றிருந்தும் அடக்கத்துடன் இருப்பவரையே “லோகாசார்யர்” என்றழைக்க இயலும் – நம்பிள்ளை அந்தப் பெயருக்கு மிகவும் பொருத்தமானவரே என்றும் கூறினார். தோழப்பர் நம்பிள்ளையின் மீதிருந்த வெறுப்பை விடுத்து தனது மனைவியுடன் நம்பிள்ளைக்கு கைங்கர்யம் செய்யலானார். அவரிடமிருந்து அனைத்து சாஸ்த்ரார்த்தங்களையும் கற்கலானார். 

பராசரன்: அருமை! இந்த நிகழ்வு பராசர பட்டர் தன்னைப் பற்றிக் குறை கூறியவருக்கு ஒரு விலை உயர்ந்த சால்வையைக் கொடுத்த கதையைப் போல இருக்கிறதல்லவா?

பாட்டி:  நன்றாக கவனித்துள்ளாய் பராசரா! நம் பூர்வாசார்யர்களுக்கெல்லாம் ஒத்த குணங்களே இருந்தன – ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனைப் போலே. காலம் காலமாக நாம் வாழவேண்டிய முறையைப் பற்றியும் பிறரிடம் நடந்து கொள்ளும் முறைகளைப் பற்றியும் ஒரு தூய ஸ்ரீவைஷ்ணவனாக இருந்து காட்டியவர்கள் நம் ஆசார்யர்கள். சிறந்த உதாரணங்களாகத் திகழ்ந்து  நமக்கு நல்ல வழிகாட்டிச் சென்றார்கள். இவையெல்லாம் நடைமுறையில் சாத்தியமே வெறும் ஏட்டுச்சுரைக்காய் அன்று என தெளிவுபடுத்தியவர்கள். ஆசார்யன் அனுக்ரஹமும் நமது சிறு முயற்சியும் இருந்தால் நம் பூர்வாசார்யர்களைப்போல் வாழ முனையலாம்.  குழந்தையைப் போல் சின்ன சின்ன அடிகள் எடுத்து வைத்தாலே நமது இலக்கை அடைந்து விடலாம்.

பட்டர் எப்படி ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனாக இருக்க முடியும் என்று காட்டிய போதிலும், அவரது வம்சத்தில் வந்த நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர், நம்பிள்ளை மீது பொறாமை கொண்டவராய் இருந்தார். ஒரு முறை நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயருடன் ராஜசபைக்கு சென்றார். ராஜா இருவரையும் அழைத்து, ஸம்பாவனை கொடுத்து உயர்ந்த ஆசனங்களைக் கொடுத்தான். ராஜா பட்டரிடம் ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து ஒரு கேள்வி கேட்டார். ராமாவதாரத்தில், ஸ்ரீராமன் தன் பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை மறைத்துத் தன்னை ஒரு மனிதனாகவே காட்டிக்கொண்ட பொழுதில், ஜடாயுவிற்கு எப்படி மோக்ஷம் அளிக்க முடியும் என்று கேட்டார். பட்டர் இதற்கு நம்பிள்ளை எவ்வாறு பதில் கூறுவார் என்று கேட்க, ஜீயர் உடனே, ஸத்யவானான ஸ்ரீராமன், அனைத்து உலகங்களையும் தன் ஸத்யம் பேசும் திறனாலே வெல்ல முடியும் என சாஸ்த்ரத்தை மேற்கோள் காட்டினார். பட்டர் அதே விளக்கத்தை  ராஜாவிடம் அளித்தார். அவரது விளக்கத்தினால் மகிழ்ந்த ராஜாவோ, பட்டரின் அறிவை மெச்சி அவருக்கு பெரும் செல்வம் அளித்தார். பட்டர் நம்பிள்ளையின் ஒரு வ்யாக்யானத்திற்கே இவ்வளவு மஹிமை இருப்பதை அறிந்து, அவருக்கே அனைத்து செல்வத்தையும் அளித்து விட்டார். பிறகு நம்பிள்ளையின் சிஷ்யராகி, அவருக்கே கைங்கர்யம் செய்யலானார். இவ்வாறு நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் நல்வழிக்கு மீண்டு வந்து நம்பிள்ளையின் பல சிஷ்யர்களில் ஒருவரானார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, பட்டரும் நஞ்சீயரும் பல உயர்ந்த விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டார்கள் என்று சொன்னீர்களே – நம்பிள்ளையும் நஞ்சீயரும் கூட அவ்வளவு ஸ்வாரஸ்யமான உரையாடல்களை மேற்கொண்டார்களா?

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, நஞ்சீயரும் நம்பிள்ளையும் நல்ல உரையாடல்களை மேற்கொண்டனர். ஒரு முறை நம்பிள்ளை நஞ்சீயரிடம் “எம்பெருமானின் அவதாரங்களின் பயன் என்ன” என்று கேட்டார். பாகவத அபசாரம் செய்தவனை தண்டிப்பது தான் அவதாரத்தின் முக்கிய பயன் ஆகும்  என்றார் நஞ்சீயர்.  எம்பெருமான் க்ருஷ்ணாவதாரம் எடுத்ததே தன் பக்தர்கள் மீது பல அபசாரங்கள் செய்த துர்யோதனனைக் கொல்வதற்காகத்தான். நரஸிம்ஹனாய் அவதாரமெடுத்ததே, தன் பக்தனான ப்ரஹ்லாதனை கொடுமைப்படுத்திய ஹிரண்யகசிபுவை கொல்வதற்கு. அதனால், அனைத்து அவதாரங்களின் முக்கிய நோக்கமே, பாகவத ஸம்ரக்ஷணமாகும்.

வ்யாசன் : பாட்டி, பாகவத அபசாரம் என்றால் என்ன?

பாட்டி : நஞ்சீயர் மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு நம்மை ஸமமாக எண்ணுவது பாகவத அபசாரம் என்கிறார். அவர்களது பிறப்பு, ஞானம் போன்றவற்றை மனதில் கொள்ளாது, மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை நம்மை விட உயர்வாகத்தான் நடத்த வேண்டும் என்று விளக்குகிறார்.  ஆழ்வார்களைப் போலவும் மற்ற பூர்வாசார்யர்களைப் போலவும் நாமும் எப்பொழுதும் மற்ற பாகவதர்களின் பெருமை தோற்ற பேசவேண்டும் என்றும் சொல்வார். மற்ற தேவதாந்தரங்களைச் சென்று சேவித்தல் முற்றிலும் அர்த்தமற்றது என்று தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்.

அத்துழாய் : பாட்டி, நம்பிள்ளை அதை எவ்வாறு விளக்குவார்?

பாட்டி: ஒரு முறை ஒருவர் நம்பிள்ளையிடம் வந்து “நீங்கள் தேவதாந்தரங்களான (இந்திரன், வருணன், அக்னி, ஸூர்யன் ஆகியோர்) உங்கள் நித்யகர்மாவில் துதிக்கிறீர்கள், பின் ஏன் அவர்களை கோயில்களில் துதிக்க மாட்டேன் என்கிறீர்கள்?” என்றார். நம்பிள்ளை சட்டென்று ஒரு உன்னதமான பதிலளித்தார். அவர் கேட்டார் “யாகத்தில் நெருப்பை துதிக்கிறீர்கள் ஆனால் ஏன் மயான பூமியிலிருக்கும் நெருப்பை விட்டு விலகியே இருக்கிறீர்கள்?” நித்ய கர்மங்கள் பகவத் ஆராதனமாகச் செய்யலாம், எம்பெருமானை தேவதைகளுக்கு அந்தர்யாமியாகக் கொண்டு. ஆனால் அதே சாஸ்த்ரம் நாம் எம்பெருமானைத்தவிர வேறு எவரையும் தொழக்கூடாது என்று சொல்வதால், நாம் மற்ற கோயில்களுக்குச்  செல்வதில்லை.

வேதவல்லி: பாட்டி, எங்கள் அம்மா இது மிகுந்த சர்ச்சைக்குரிய  விஷயமென்றும், யாரும் இதை ஒத்துக்கொள்ளமாட்டார்கள் என்றும் சொல்வார்.

பாட்டி: உணர்ந்து ஒத்துக்கொள்ள மறுப்போர்க்கு, சில உண்மைகள், கசப்பு மாத்திரைகளை போல. ஆனால் எப்படிக் கசப்பு மருந்துகள் நம் உடலுக்கு நல்லது செய்யுமோ, இந்த உண்மை நம் ஆத்மாவிற்கும் உடலுக்கும் நன்மை செய்யும். ஒத்துக்கொள்ள மறுப்பதால் மட்டுமே வைதிக உண்மைகளை மறுக்கவோ திரிக்கவோ முடியாது. ஒருவருடைய ஆசார்யருடைய அருளாலும் எம்பெருமானுடைய நிர்ஹேதுக  கருணையாலும், அனைவரும் இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்வார்கள். ஆனால், நம்மாழ்வார் சொல்வது போல், அனைவரும் ஸ்ரீமந்நாராயணனின் பரத்வத்தை உணர்ந்து கொண்டு மோக்ஷமடைந்தால், அவரது லீலைகளை நடத்துவதற்கு ஒரு உலகம் இருக்காதே, அதனால் தான் இந்த தாமதம். ஆழ்வார் மேலும் சொல்கிறார் “இந்த விளையாட்டைப் புரிந்து கொண்டு, உடனடியாகத் திருக்குருகூருக்குச் சென்று அங்குள்ள ஆதிப்பிரான் பெருமாளை சென்று சரணடையுங்கள்” என்று.

வ்யாசன் : பாட்டி, நம்பிள்ளை திருமணம் செய்து கொண்டாரா?

பாட்டி: ஆமாம், நம்பிள்ளைக்கு இரு மனைவியர். ஒரு முறை நம்பிள்ளை, தம்மைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறாள் என ஒரு மனைவியிடம் கேட்டார். அவள் நம்பிள்ளையை எம்பெருமானுடைய அவதாரமாக கருதுவதாகவும் அவரைத் தன் ஆசார்யனாக கொள்வதாகவும் கூறினாள். இதை கேட்டு இன்பமுற்ற நம்பிள்ளை தன்னைத் தேடி வரும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் ததீயாராதனை கைங்கர்யத்தில்  (தளிகை செய்யும் கைங்கர்யம்) ஈடுபடுமாறு அவளைப் பணித்தார். ஆசார்யாபிமானத்தின் முக்கியத்துவத்தை இந்த சம்பவத்தின் மூலம் நமக்குக் காட்டுகிறார் நம்பிள்ளை.

பராசரன்: நம்பிள்ளையின் வாழ்க்கை வரலாறு கேட்பதற்கே ஸ்வாரஸ்யமாக உள்ளதே. அவருக்கு நிறைய உயர்ந்த சிஷ்யர்கள் இருந்திருக்க வேண்டும்.

பாட்டி: ஆம் பராசரா, நம்பிள்ளைக்கு ஆசார்ய புருஷர்களின் குடும்பங்களிலிருந்தே பல சிஷ்யர்கள் இருந்தார்கள். அவருடைய காலம் ஸ்ரீரங்கத்தில் நல்லடிக்கலாம் என்று வழங்கப்படுகிறது. வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளையின் குமாரர்களான, இரு உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களான,  பிள்ளை லோகாசார்யார், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஆகியோரை நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குக் கொடுத்தார், நம்பிள்ளை. வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயர், கந்தாடை தோழப்பர், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோர் அவரின் மற்ற முக்கிய  சிஷ்யர்கள்.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

நம்பிள்ளை, பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயருடன், ஸ்ரீரங்கம்

நாம் அடுத்த முறை சந்திக்கும் பொழுது, நம்பிள்ளையின்  மேற்சொன்ன சிஷ்யர்களைப் பற்றி கூறுகிறேன். அவர்களெல்லாம், நம்மிடத்தில் உள்ள எல்லையில்லாக்  கருணையால் உயர்ந்த க்ரந்தங்களையும் கொடுத்து, நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குச் சிறந்த கைங்கர்யங்களையும்  செய்துள்ளார்கள்.

குழந்தைகளெல்லாரும் , நம்பிள்ளையின் பெருமைகள் மிக்க வாழ்க்கை வரலாற்றைப் பற்றியும் உபதேசங்களைப் பற்றியும் எண்ணிக்கொண்டே அவரவர் வீட்டிற்குச் செல்கிறார்கள்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-nampillai/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/