Category Archives: Stories

ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஆளவந்தாரின் சிஷ்யர்கள் – 1

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பெரிய நம்பி

திருவரங்கப்பெருமாள் அரையர், பெரிய திருமலை நம்பி மற்றும் திருமாலை ஆண்டான்

pancha-acharyas

ஆளவந்தாரின் சீடர்கள்

பராசரனும் வ்யாசனும் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்கு அவர்களின் தோழி வேதவல்லியோடு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வா வேதவல்லி. உள்ளே வாருங்கள் குழந்தைகளே!

வ்யாச : பாட்டி, போன முறை எங்களுக்கு ராமானுஜரைப் பற்றியும் அவருடைய ஆசார்யர்கள் குறித்து மேலும் பிறகு சொல்வதாகச் சொன்னீர்களே.

பராசர : பாட்டி, ராமானுஜருக்கு பெரிய நம்பி மாத்திரமல்லாது வேறு பல ஆசார்யர்களும் இருந்தனர் என்று சொன்னீர்களே ? அவர்கள் எவர் பாட்டி?

பாட்டி : நான் போன முறை சொன்னது போல, ஆளவந்தாருடைய பல சிஷ்யர்கள் இளையாழ்வாரை சம்பிரதாயத்தில் கொண்டு வரும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அவர்களுள் முக்கியமானவர்கள் 1) திருவரங்கப்பெருமாள் அரையர் 2) திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி 3) பெரிய திருமலை நம்பி 4) திருமாலையாண்டான் 5) பெரிய நம்பியுடன் 6) திருக்கச்சி நம்பியும். நாம் போன தடவை பெரிய நம்பியைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தோமில்லையா? இப்பொழுது நான் மற்ற ஆசார்யர்கள் பற்றியும் அவர்கள் நம் சம்பிரதாயத்திற்குப் புரிந்த அருந்தொண்டினையும் கூறப் போகிறேன்.

பராசர : பாட்டி, ராமானுஜர் ஏன் இத்தனை ஆசார்யர்களைப் பெற்றிருந்தார்?

பாட்டி : அவர்கள் ஒவ்வொருவருமே ஸ்ரீ ராமானுஜரை அத்துணை சிறந்த ஆசார்யராகப் பிற்காலத்தில் விளங்கும் வண்ணம் அவரைச் செதுக்கியவர்கள் ஆவர். திருவரங்கப்பெருமாளரையர்  ராமானுஜரை காஞ்சிபுரத்திலிருந்து ஸ்ரீரங்கத்திற்குக் கொணர்ந்த சிறந்த கைங்கர்யத்தைச் செய்தவர்.

வ்யாச : அது எவ்வாறு நடந்தது? அந்தக் கதையை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி : ராமானுஜர் ஸந்யாஸாச்ரமம் பெற்ற பின்பு காஞ்சிபுரத்தில் வசித்து வந்திருந்தார். அச்சமயம் அரையர் காஞ்சிபுரத்திற்கு சென்று திருக்கச்சி நம்பியிடம் தாம் தேவப்பெருமாளின் முன் அரையர் சேவை செய்ய அனுமதி கோரினார். தேவப்பெருமாள் தம் முன் அரையர் சேவை செய்ய அவருடைய அர்ச்சகர்கள் மூலம் அனுமதி கொடுத்தார். அரையர் ஆழ்ந்த அன்புடனும் பக்தியுடனும் பாசுரங்களை அபிநயத்துடன் பாடினார். எம்பெருமான் மிகுந்த மகிழ்வுற்றவராக அவருக்குப் பல பரிசுகள் கொடுத்தார். அரையரோ தனக்கு அந்தப் பரிசுகள் வேண்டாம் என்றும் தமக்கு வேறொன்று வேண்டும் என்று கூறினார். எம்பெருமான் ஒப்புக்கொண்டு “எது கேட்டாலும் கொடுப்போம், மேலே கேளும்” என்று சொல்ல, அரையர் அப்பொழுது ராமானுஜரைச் சுட்டிக்காட்டி, அவரைத் தம்முடன் ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்புவதாகச் சொன்னார். “நீர் இவரைக் கேட்கப் போவதை யாம் அறியவில்லை, வேறு எதாவது கேளும்” என்று தேவப் பெருமாள் கூறினார்.  அரையர்  “ஒரே சொல் என்று கொண்ட ஸ்ரீராமனும் நீரே – இதற்கு மேலும் மறுக்காதீர்” என்று பதிலளித்தார். இறுதியில் தேவப் பெருமாள் ஒப்புக்கொண்டு ராமானுஜருக்கு விடை கொடுத்தார்.

வ்யாச: என்ன தந்திரம் பாட்டி ? அரையர் எவ்வளவு சாமர்த்தியமாகப் பெருமாளை ஒப்புக்கொள்ளச் செய்தார்!

பாட்டி: ஆமாம் வ்யாசா. அக்கணமே, அரையர் ராமானுஜருடைய கைகளைப் பற்றி, ஸ்ரீரங்கத்திற்கு பயணத்தைத் தொடங்கினார். இவ்வாறாக, அரையரை ஸ்ரீரங்கத்திற்கு கொணர்ந்ததன் மூலம், ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயம் உறுதியுடன் மேலும் தழைத்தோங்க வழி வகுத்தார்.

வேதவல்லி : பாட்டி, ஒவ்வொரு ஆசார்யருமே ராமானுஜரை ஒவ்வொரு வழியில் செதுக்கினர் என்று கூறினீர்களே, அரையர் ராமானுஜருக்கு என்ன உபதேசித்தார்?

பாட்டி : ஆளவந்தார் தம்முடைய முக்கிய சிஷ்யர்கள் ஒவ்வொருவரையும் நம் சம்பிரதாயத்தின் வெவ்வேறு அம்சங்களை ராமானுஜருக்குக் கற்பிக்குமாறு பணித்திருந்தார். அவ்வாறு அரையரை நம் சம்பிரதாயத்தின் உட்கருத்தை ராமானுஜருக்கு கற்பிக்குமாறு கூறப்பட்டிருந்தது. அந்நிலையில், ராமானுஜர் அரையரிடம் உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளும் முன் ஒரு அழகான செயலைச் செய்தார். தம்முடைய ஆசார்யரிடம் (அரையர்) உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளும் முன் 6 மாத காலத்துக்கு அவர் கைங்கர்யங்கள் புரிந்து வந்தார். ராமானுஜரின் இந்தத் தொண்டான – தத்தம் ஆசர்யர்களிடம் உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளும் முன் அவருக்கு கைங்கர்யங்கள் புரிந்து வருதலை, கூரத்தாழ்வான், முதலியாண்டான் மற்றும் வேறு பல ஆசார்யர்களின் வாழ்க்கைச் சரித்திரத்திலும் காணலாம். இது அவர்களின் பெற்றுக் கொள்ளப்போகும் உபதேசத்தின் மீதும் அதை உபதேசிப்பவர் மீதும் உள்ள சிரத்தையை நமக்கு அழகாக உணர்த்தும். ராமானுஜர் அரையருக்கு தினந்தோறும் அவர் பருகும் பாலை காய்ச்சிச் சரியான சூட்டில் கொடுப்பதையும் தேவைப்படும் நேரத்தில் அவருக்கு மஞ்சள் காப்புப் பூசிவிடும் தொண்டையும் புரிந்து வந்தார்.

வ்யாச: பாட்டி, மற்ற ஆசார்யர்கள் ராமானுஜருக்கு என்ன உபதேசித்தனர் பாட்டி?

பாட்டி : ஆமாம், அவற்றை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்கிறேன். திருமலை நம்பி ராமானுஜரின் மாமா ஆவார். திருவேங்கடத்தைச் சேர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களில் அவர்தாம் முதன்மையானவர். அவர் ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாளுக்கு தினந்தோறும் தீர்த்தத்தை ஆகாச கங்கையிலிருந்து (திருமலையில் இருக்கும் ஓர் நீராதாரம்) கொண்டு வரும் கைங்கர்யத்தை மேற்கொண்டிருந்தார். அவருடைய ஆசார்யரான ஆளவந்தார் அவரிடம் ஸ்ரீ ராமாயணத்தின் சாரத்தையும் அதன் அழகான பொருளையும் ராமானுஜருக்கு உபதேசிக்குமாறு நியமித்திருந்தார். நம் சம்பிரதாயத்தில் ஸ்ரீராமாயணத்தைச் சரணாகதி சாஸ்திரம்  என்று போற்றிக் கூறுவர். ராமானுஜர் அவதரித்தபொழுது, அவருக்கு இளையாழ்வார் என்று பெயரிட்டது அவருடைய தாய்மாமாவாகிய திருமலை நம்பியே. இது மாத்திரம் அன்று, திருமலை நம்பி ராமானுஜரின் தாயாருடைய சகோதரியின் புத்திரரான கோவிந்தப் பெருமாளையும் திருத்தி நம் சம்பிரதாயத்தில் திருப்பியவர் திருமலை நம்பியே. நம் சம்பிரதாயத்தில் அவருடைய ஞானத்திற்கும் ஆழ்வார்களுடைய பாசுரங்களில் அவருக்கு இருந்த ஈர்ப்பிற்க்கும் நிகரேயில்லை.

பராசர : பாட்டி, எங்களுக்குத் திருமாலையாண்டானைப் பற்றி மேலும் சொல்கிறீர்களா? அவர் ராமானுஜருக்கு எவ்வாறு அனுக்ரஹித்தார்?

பாட்டி :  திருவாய்மொழியின்  பொருளை உபசேதிசிப்பதே திருமாலையாண்டானுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்பு. ராமானுஜர் ஸ்ரீரங்கத்தை அடைந்தபின், திருக்கோஷ்டியுர் நம்பி அவரைத் திருமாலையாண்டானிடமிருந்து நம்மாழ்வாருடைய திருவாய்மொழியின்   சிறந்த கருத்துகளைக் கேட்டறியுமாறு வழிகாட்டினார். இருவருமே சிறந்த பண்டிதர்களானதால் முதலில் இருவருக்கும் சில கருத்து வேறுபாடுகள் தோன்றினாலும், அவைகள் இணக்கமாகவே தீர்ந்து போயின; ராமானுஜர் ஆழ்வாருடைய பாசுரங்களின் நுண்ணிய உட்கருத்துக்களை அவருடைய ஆசார்யரான திருமாலையாண்டானுடைய அனுக்கிரஹத்தினால் கற்றறிந்தார். திருமாலையாண்டான் அவருடைய ஆசார்யர் ஆளவந்தாரிடத்தில் மிகுந்த பக்தியும் மதிப்பும் கொண்டிருந்தவர். அவர் எக்காலத்திலும் அவருடைய ஆசார்யருடைய உபதேசங்களிலிருந்தோ ,  அவர் காட்டிய மார்க்கத்திலிருந்தோ விலகியதேயில்லை. நம் சம்பிரதாயத்திற்கான  கைங்கர்யங்களின் பொருட்டு அவற்றை ராமானுஜருக்கு அவர் கற்பித்தார்.

வேதவல்லி : திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியைப் பற்றியும் திருக்கச்சி நம்பியைப் பற்றியும் சொல்லுங்கள் பாட்டி?

பாட்டி : அவர்களைப் பற்றி நான் அடுத்த தடவை சொல்கிறேன். அவர்கள் குறித்து பல சுவையான கதைகள் உண்டு.

வ்யாசன், பராசரன் வேதவல்லி (ஏகோபித்த குரலில்) : அந்தக் கதைகளை இப்பொழுது சொல்லுங்களேன் பாட்டி.

பாட்டி : நேரமாகி விட்டதே. இன்றைக்கு இது போதும் . வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்லுங்கள். நாளை உங்கள் நண்பர்களையும்  மறவாது அழைத்து வாருங்கள்.

குழந்தைகள் ஆசார்யர்களைப் பற்றியும், பாட்டி அடுத்த நாள் சொல்லப் போகும் கதைகளைப் பற்றியும் ஆர்வத்துடன் எண்ணமிட்டவாறும் தங்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/07/beginners-guide-alavandhars-sishyas-1/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் – பால பாடம் – பெரிய நம்பி

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஆளவந்தார்

பராசரனும் வ்யாசனும் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள். அவர்களுடன், கையில் ஒரு பரிசுடன் அத்துழாயும் வருகிறாள்.

பாட்டி : இங்கு என்ன பரிசு வென்றாய் கண்ணே?

வ்யாஸ : பாட்டி, எங்களுடைய பள்ளியில் நடந்த மாறுவேடப் போட்டியில் அத்துழாய் ஆண்டாள் வேடமிட்டு, திருப்பாவையிலிருந்து சில பாடல்கள் பாடினாள், முதல் பரிசும் வென்றாள்.

பாட்டி : மிக நன்று அத்துழாய்! நீ பாடிய அப்பாசுரங்களை இன்று நான் உங்களுக்குப் பெரிய நம்பியைப் பற்றிச் சொன்னபின்பு கேட்கப் போகிறேன்.

வ்யாசன், பராசுரன், அத்துழாய் மூவரும் ஒன்றாக: இளையாழ்வாரைப் பற்றியும் கூட, பாட்டி!

பாட்டி : ஆமாம். நான் சென்ற முறை சொன்னது போலே, பெரிய நம்பி ஆளவந்தாருடைய பிரதம சிஷ்யர்களில் ஒருவர். அவர் ஸ்ரீரங்கத்தில் மார்கழி மாதத்தில் கேட்டை நக்ஷத்ரத்தில் அவதரித்தவர். அவர்தாம், இளையாழ்வாரை காஞ்சீபுரத்திலிருந்து ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அழைத்து வந்தவர். ஒருபுறம் பெரிய நம்பி இளையாழ்வாரைக் காண காஞ்சிக்குப் பயணிக்க, மறுபுறம் இளையாழ்வாரோ பெரிய நம்பியைக் காணும் பொருட்டு ஸ்ரீரங்கத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

பராசர : பாட்டி, இளையாழ்வார் காஞ்சீபுரத்தில் யாதவ ப்ரகாசரிடத்தில் சிஷ்யராயிருக்கையில், அவர் ஏன் ஸ்ரீரங்கத்திற்குப் புறப்பட்டார்?

பாட்டி : மிக நல்ல கேள்வி! ஆளவந்தார், திருக்கச்சி நம்பியை இளையாழ்வாருக்குத் தேவை ஏற்படும் சமயத்தில் தகுந்த வழி காட்டும்படி பணித்தார் என்று நான் சென்ற தடவை சொன்னது நினைவிருக்கிறதா? இளையாழ்வருக்குத் தம்முடைய குரு யாதவ ப்ரகாசருடைய கருத்துக்களில் வேறுபாடுகள் தோன்றத் தொடங்க, அவர் மனத்தில் எழுந்த பல சந்தேகங்கள் கருமேகங்கள் போன்று மறைக்க, அவர் திருக்கச்சி நம்பியை அது குறித்து அணுகினார். பின்பு திருக்கச்சி நம்பி அதை பற்றி யாரிடம் கேட்பார்?

அத்துழாய் : தேவப் பெருமாள்!

பாட்டி : அற்புதம்! இளையாழ்வாருக்கு எப்பொழுதும் அபயம் அளித்து வந்த தேவப் பெருமாள்தான் அவரை பெரிய நம்பியிடம் சென்று, பெரிய நம்பியிடம் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து கொண்டு அவரின் சிஷ்யராகும்படி கூறினார். இரவின் இருளை காலையில் உதிக்கும் சூரியக் கிரணங்கள் போக்குவது போன்று, இளையாழ்வாரின் மனத்தில் இருந்து வந்து சந்தேகங்களைப் போக்கினார். இவ்வாறாக இளையாழ்வார் காஞ்சிக்குப் புறப்பட, பெரிய நம்பி இளையாழ்வாரைக் காணும் பொருட்டு காஞ்சிக்கு ப்ரயாணம் செய்து கொண்டிருந்தார். அவர்கள் இருவரும் மதுராந்தகம் என்னும் இடத்தில் சந்தித்துக் கொள்ள, பெரிய நம்பி இளையாழ்வாருக்கு அங்கேயே பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து, அவரை நம் சம்பிரதாயத்தில் கொணர்ந்தார்.

வ்யாச : அட ஆமாம், அங்கேதானே நம்முடைய மதுராந்தகம் ஏரி காத்த ராமர் கோவில் இருக்கிறது. போன விடுமுறைக்கு அங்கே சென்றிருந்தோமே! ஆனால், அவர் ஏன் இளையாழ்வாரை சம்பிரதாயத்திற்குள் அழைத்து வர காஞ்சிக்கோ ஸ்ரீரங்கத்திற்கோ செல்லவில்லை ? ஏன் அதனை அங்கே மதுராந்தகத்திலேயே செய்தார்?

பெரிய நம்பி – ஸ்ரீரங்கம்

பாட்டி: பெரிய நம்பி, இளையாழ்வாரின் மீது மிகுந்து அபிமானமும் அன்பும் கொண்டிருந்த ஒரு சிறந்த ஆசார்யர். அவர் இது போன்ற நல்ல செயல்களை தாமதிக்கலாகாது என்பதனை அறிந்திருந்தார்; இளையாழ்வாருக்கும் அதே உணர்வு. குழந்தைகளே, இதிலிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது என்ன, நம்முடைய சம்பிரதாயத்திற்கு ஸம்பந்தப்பட்ட எந்த நல்ல செயல்களையோ, கைங்கர்யங்கள் செய்வதையோ நாம் காலம் தாழ்த்தவே கூடாது என்பதே! எவ்வளவு சீக்கிரம் செய்கிறோமோ, அவ்வளவு நல்லது. பெருமாளுடைய பக்தர்களிடையே வேறுபாடு பார்க்காமல், ஒவ்வொருவருடனும் அன்புடனும் மதிப்புடனும் நடப்பதே நம்முடைய சம்பிரதாயத்தின் உட்கருத்தாகும்; இதனைப் பெரிய நம்பி அறிந்தவர். அவர் தம்முடைய சிஷ்யரான ராமானுஜர் மீது மிகுந்து அன்பு கொண்டிருந்தார்; நம்முடைய சம்பிரதாயத்தின் விடிவெள்ளியான ராமானுஜருக்காக உயிர் துறக்கும் அளவுக்கு!

வ்யாச : அவர் உயிரைத் தியாகம் செய்தாரா? எதற்காக அவ்வாறு செய்தார் பாட்டி?

பாட்டி : ஒரு சமயம், தன்னுடைய ஆணைகளை ஒப்புக்கொள்வதற்காக ராமானுஜரை சைவ அரசன் தன்னுடைய அரசவைக்கு வருமாறு சொன்னான். ராமானுஜருக்குப் பதிலாக அவருடைய சிறந்த சிஷ்யர்களில் ஒருவரான கூரத்தாழ்வான், தம்முடைய ஆசார்யர் போல கோலம் பூண்டு வயதில் மிகவும் முதிர்ந்த பெரிய நம்பியுடன் அரசவைக்குச் சென்றார். பெரிய நம்பி தம்முடன் தம் மகளையும் அழைத்து சென்றார்; அவள் பெயர் அத்துழாய்!

அத்துழாய் : என் பெயரும் அதுவேதான் !

பாட்டி : ஆமா, அதே தான்! அரசன் தன்னுடைய ஆணைகளுக்குப் பணியுமாறு சொல்ல, பெரிய நம்பியும் கூரத்தாழ்வானும் அவனுடைய ஆணைக்குப் பணிய மறுத்தனர். அரசன் மிகுந்த சினம் கொண்டு, அவர்களுடைய கண்களை பிடுங்குமாறு ஆணையிட்டான். வயதில் மிகவும் முதியவரான பெரிய நம்பி வலி பொறுக்கமுடியாமல் கூரத்தாழ்வானின் மடியில் சாய்ந்து, ஸ்ரீரங்கம் செல்லும் வழியில் உயிரை நீத்து, பரமபதத்தை அடைந்தார். இவ்வுயர்ந்த ஆத்மாக்கள் எதனை பற்றியும் கவலைப்படாமல், ஒரு முத்து ஹாரத்தின் நடுவில் பதித்த மாணிக்கம் போன்ற ராமானுஜரைக் காப்பதற்காக அனைத்தையும் தியாகம் செய்தார்கள்? ஒரு ஹாரத்தில் உள்ள முத்துக்களைச் சிதைத்தால் என்னவாகும் ?

பராசரனும் வ்யாசனும் (ஒரே குரலில்): ஹாரமும் சிதைந்து போகும்!

பாட்டி : மிகச்சரி! அது போலத்தான், ராமானுஜர் நம்முடைய ஸம்பிரதாயமான ஒரு முத்து ஹாரத்தின் நடுவில் பதித்த மாணிக்கமாக இருந்தாலும், அனைத்து ஆசார்யர்களும் ஹாரத்தில் இருக்கும் முத்துக்களைப் போல, ஹாரத்தை ஒருங்கே தாங்கி அதன் நடுவில் உள்ள மாணிக்கத்தைக் கவனமாகக் காத்தனர். ஆகையால், நம்முடைய ஆசார்யர்களிடம் நாம் எப்பொழுதும் கடன் பட்டவர்களாவோம்; அவர்களுடைய வாழ்வை நினைத்து மிகுந்த பக்தியோடும் இருக்க வேண்டும்!

பராஸர : பாட்டி, கூரத்தாழ்வானுக்கு என்னவாயிற்று?

பாட்டி : கூரத்தாழ்வான், தம்முடைய கண்களை இழந்தவராய் ஸ்ரீரங்கத்திற்குத் திரும்பினார். அவர் ராமானுஜருடைய சிறந்த சிஷ்யர்களில் ஒருவர்; அவர் வாழ்ந்த காலத்தில் ராமானுஜருடனே எப்பொழுதும் இருந்தார். கூரத்தாழ்வானைப் பற்றியும் ராமானுஜரை பற்றியும் மேலும் உங்களுக்கு அடுத்த முறை நாம் சந்திக்கும் பொழுது சொல்வேன். இப்பொழுது, வேகமாக வீட்டிற்க்குச் செல்லுங்கள். உங்கள் பெற்றோர் உங்களுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருப்பார்கள். அப்புறம் அத்துழாய், திருப்பாவைப் பாசுரங்களை நீ சொல்லி அடுத்த முறை நான் கேட்கிறேன்.

குழந்தைகள் பெரிய நம்பியைப் பற்றியும் கூரத்தாழ்வானைப் பற்றியும் எண்ணிக் கொண்டே வீடுகளுக்குத் திரும்பினர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/07/beginners-guide-periya-nambi/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஆளவந்தார்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< உய்யக்கொண்டாரும் மணக்கால் நம்பிகளும்

வ்யாசனும் பராசரனும் தங்கள் தோழி அத்துழாயுடன் ஆண்டாள்   பாட்டியின் வீட்டில் நுழைகிறார்கள். ஆண்டாள் பாட்டி தன் கைகளில் பிரசாதத்துடன் அவர்களை வரவேற்கிறார்.

பாட்டி : வா அத்துழாய்! கைகளை அலம்பிக்கொண்டு இந்த பிரசாதத்தை பெற்றுக் கொள். இன்று உத்திராடம், ஆளவந்தாருடைய திருநக்ஷத்ரம்.

பராசர : பாட்டி, போன முறை நீங்கள் எங்களுக்கு யமுனைத்துறைவரைப் பற்றிக் கூறுவதாகச் சொன்னீர்களே, நினைவிருக்கிறதா?

பாட்டி : ஆமாம்! எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. நீங்கள் நம்முடைய சிறந்த ஆசார்யர் பற்றி ஞாபகமாய் கேட்பது எனக்கு மகிழ்வளிக்கிறது. இன்று அவரது திருநக்ஷத்ரம். அவருடைய மேன்மைகளைப் பற்றிப் பேசி அறிந்து கொள்ளத் தக்க தருணமே.

வ்யாச : ஆனால் பாட்டி, ஆளவந்தாருடைய திருநக்ஷத்ரம் என்றல்லவா கூறினீர்கள்?

 ஆளவந்தார்காட்டு மன்னார் கோயில்

பாட்டி : ஆமாம். காட்டு மன்னார் கோயிலில் அவதரித்த யமுனைத்துறைவர் பிற்காலத்தில் ஆளவந்தார் என்று பிரசித்தி பெற்று விளங்கினார். அவருடைய தகப்பனார் பெயர் ஈச்வர முனி என்பதாகும். ஆளவந்தார் நாதமுனிகளின் பேரனாவார். இவர் மஹாபாஷ்ய பட்டரிடம் கல்வி பயின்றார். அவர் ஆளவந்தார் என்று சிறப்பாக அழைக்கப்பட்டதற்கு சுவாரஸ்யமான சரித்திரம் ஒன்று உண்டு. அக்காலத்தில் பண்டிதர்கள்,  தலைமைப் பண்டிதருக்கு வரி செலுத்தும் வழக்கம் இருந்து வந்தது. அவ்வாறு, அரச புரோஹிதர் ஆக்கியாழ்வான், தம்முடைய பிரதிநிதிகளை எல்லாப் பண்டிதர்களிடமும் அனுப்பி தமக்கு வரி செலுத்துமாறு செய்தி அனுப்பினார். மஹாபாஷ்ய பட்டர் இத்தகவலால் கவலையுற்றிருக்க யமுனைத்துறைவர் தாம் அதனை கவனித்துக் கொள்வதாக கூறினார். “மலிவான விளம்பரம் தேடும் புலவர்களை அழிப்பேன்” என்று பொருள் படும் ஒரு ச்லோகச் செய்தியை அனுப்பினார்! இந்த செய்தியைக் கண்டு ஆக்கியாழ்வான் சினம் கொண்டு யமுனைத்துறைவரை அரசவைக்கு அழைத்து வருமாறு பணித்தார். யமுனைத்துறைவரோ தமக்கு உரித்த மரியாதைகளை அளித்தால் மாத்திரமே வருவதாகக் கூறினார். எனவே, அரசுனும் பல்லக்கு அனுப்ப யமுனைத்துறைவரும் அரசவைக்கு வந்து சேர்ந்தார். விவாதம் தொடங்கும் முன்பு, பட்டத்து அரசி அரசனிடம் யமுனைத்துறைவரே உறுதியாக வெல்வார் என்றும் அவர் தோற்று விட்டால், அவள் தான் அரசுனுடைய சேவகியாக இருப்பாள் என்றும் கூறினாள். அரசனோ, ஆக்கியாழ்வானே வெல்வார் என்று உறுதியாக எண்ணியிருந்ததால், ஒருகால் யமுனைத்துறைவர் வென்றாரானால், தமது ராஜ்ஜியத்தில் பாதியை அவருக்குக் கொடுப்பதாகவும் கூறினான். இறுதியில் தம்முடைய ஞானத்தின் வன்மையினால், யமுனைத்துறைவர் ஆக்கியாழ்வானை வாதத்தில் வென்றார். ஆக்கியாழ்வானும் யமுனைத்துறைவர் பால் ஈர்க்கப்பட்டவராய், அவருக்கே சிஷ்யரானார். அவர் தோற்றிருந்தாரானால், அரசி ஒரு சேவகியாகியிருக்க வேண்டுமல்லவா – அதிலிருந்து அவளைக் காத்ததால், அவருக்கு “ஆளவந்தார்” என்று அரசி பெயரிட்டழைத்தாள், அவளும் அவருக்கு சிஷ்யையானாள். அரசன் வாக்களித்தபடி அவருக்கு ராஜாங்கத்தில் பாதியும் கிடைத்தது.

வ்யாச : பாட்டி, யமுனைத்துறைவருக்கு நாட்டில் பாதி கிடைத்திருந்தால், அவர் அரசாட்சியல்லவா செய்திருப்பார். நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் எவ்வாறு ஈடுபட்டார்?

அத்துழாய் : அவரை சம்பிரதாயத்தில் அழைத்துக் கொண்டு வந்தவர் உய்யக்கொண்டாருடைய சிஷ்யரான மணக்கால் நம்பியாவார். உய்யக்கொண்டாருடைய சொற்படியே ஆளவந்தாரை நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் ஈர்க்கும் முயற்சியை மணக்கால் நம்பி மேற்கொண்டார்.

பாட்டி : அற்புதம் அத்துழாய்! மிகச்சரியாகச் சொன்னாய்! இது உனக்கு எவ்வாறு தெரியும்?

அத்துழாய்: என்னுடைய அம்மாவும் ஆசார்யர்களைப் பற்றியும் பெருமாளைப் பற்றியும் எனக்கு கதைகள் சொல்வார்.

பாட்டி : ஸ்ரீ ராமானுஜரை தேவப் பெருமாளின் கடாக்ஷத்துடன் நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் அழைத்து வந்தவர் ஆளவந்தாரே.

பராசர : ஆனால் பாட்டி, தேவப்பெருமாள் எவ்வாறு ஆளவந்தாருக்கு உதவினார்?

பாட்டி : அது காஞ்சீபுரத்தில் நடந்தது; அங்கே ஆளவந்தார் இளையாழ்வாரை வரதராஜப் பெருமாள் கோயிலில் கண்டார். அப்பொழுது அவர் ராமானுஜர் என்று பெயர் பெறவில்லை . இளையாழ்வார் அவருடைய குருவான யாதவப் பிரகாசரிடம் பயின்று வந்தார். ஆளவந்தார் தேவப்பெருமாளிடம் இளையாழ்வாரை சம்பிரதாயத்திற்கு அடுத்த தலைவராக ஆக்கிக் கொடுக்கும்படி பிரார்த்தித்தார்.  ஆக, ஒரு தாய் தன் குழந்தைக்கு பரிவூட்டி வளர்ப்பது போன்றே, தேவப்பெருமாளே இளையாழ்வாரை வளர்த்தார். இத்தகைய மேன்மையான ஆளவந்தாருடைய அனுக்கிரகத்தினாலேயே, இளையாழ்வார் சம்பிரதாயத்திற்கு மேன்மையிலும் மேன்மையான கைங்கர்யங்கள் பிற்காலத்தில் புரிந்தார். மேலும் ஆளவந்தார் இளையாழ்வாருக்குத் தேவை எழும் நேரத்தில் வழிகாட்டியாக இருக்கும்படி திருக்கச்சி நம்பியையும் பணித்தார். திருக்கச்சி நம்பியை நினைவிருக்கிறதா?

வ்யாச : ஓ! அவர்தானே பாட்டி தேவப் பெருமாளுக்கு திருவாலவட்ட (விசிறி) கைங்கர்யம் செய்து கொண்டும், தேவப்பெருமாளிடமும் தாயாரிடமும் உரையாடிக் கொண்டிருந்தவர்? நாமும் திருக்கச்சி நம்பியைப் போன்றே பெருமாளிடம் பேச முடிந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்? அப்படியானால் ஆளவந்தாரும் இளையாழ்வாரும் சந்தித்துக் கொண்டார்களா? ஆளவந்தார் இளையாழ்வாரைத் தம்முடைய சிஷ்யராக ஏற்றுக் கொண்டாரா?

பாட்டி : துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவர்கள் சந்தித்துக் கொள்ளவே இல்லை ! இளையாழ்வார் ஆளவந்தாரிடம் சிஷ்யராகும் பொருட்டு ஸ்ரீரங்கத்தை வந்து அடையும் முன்பே, ஆளவந்தார் இவ்வுலகைத் துறந்து பரமபதத்தை அடைந்து விட்டார். அவர்களால் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்துக் கொள்ள இயலவில்லையென்றாலும், இளையாழ்வார் ஆளவந்தாருடைய எண்ணங்களைத் தாம் நிறைவேற்றுவதாக பிரதிக்ஞை மேற்கொண்டார். குழந்தைகளே, நான் உங்களை அடுத்த முறை சந்திக்கும்பொழுது ஆளவந்தாருடைய சிஷ்யர்களில் ஒருவரும், பிற்காலத்தில் இளையாழ்வாருடைய ஆசார்யருமாக ஆகி அவரை வழி நடத்திய பெரிய நம்பியைப் பற்றிக் கூறுகிறேன். ஆளவந்தாருக்கு பல சிஷ்யர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்தே இளையாழ்வாரை சம்பிரதாயத்தின்பால் ஈடுபடுத்தினர். பெரிய நம்பி மட்டுமல்லாது, பெரிய திருமலை நம்பி, திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி, திருமாலையாண்டான், மாறனேரி நம்பி, திருக்கச்சி நம்பி, திருவரங்கப் பெருமாளரையரும் இன்னும் பலரும் ஆளவந்தாருக்குச் சிஷ்யர்களாக இருந்தனர்.

வ்யாஸன், பராசரன், அத்துழாய் மூவரும்: கேட்பதற்கு  வெகு ஆவலாக இருந்தது பாட்டி. எங்களுக்குப் பெரிய நம்பியைப் பற்றியும் இளையாழ்வாரைப் பற்றியும் சொல்வீர்களா?

பாட்டி: எனக்கு அதை சொல்வதில் மகிழ்ச்சியே என்றாலும், இப்பொழுது வெளியே இருட்டி விட்டது பாருங்கள். உங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லுங்கள்.

குழந்தைகள் ஆளவந்தாரைப் பற்றி எண்ணமிட்டவாறே குதூகலமாக தங்கள் வீடுகளுக்குக் கிளம்பிச் சென்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/07/beginners-guide-alavandhar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

 

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – உய்யக்கொண்டாரும் மணக்கால் நம்பிகளும்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நாதமுனிகள்

வ்யாசனும் பாராசரனும் தம்முடைய தோழியான வேதவல்லியுடன் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள். தம்முடைய கைகளில் பிரசாதத்துடன் ஆண்டாள் பாட்டி அவர்களை வரவேற்கிறார்.

ஆண்டாள் பாட்டி : இந்த பிரசாதத்தை பெற்றுக்கொண்டு உங்களுடைய புதிய தோழியைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள்.

வ்யாச : பாட்டி, இவள் தான் வேதவல்லி, விடுமுறையைக் கழிக்க காஞ்சீபுரத்திலிருந்து வந்துள்ளாள். அவளும் நம்முடைய ஆசார்யர்களின் மேன்மைகளைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்று எங்களுடன் அழைத்து வந்தோம்.

பராசர : பாட்டி, இன்று ஏதாவது பண்டிகை நாளா என்ன?

ஆண்டாள் பாட்டி : இன்று உய்யக்கொண்டாருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஆகும். அவரை புண்டரீகாக்ஷர் என்றும் பத்மாக்ஷர் என்றும் அழைப்பார்கள்.

வ்யாச: பாட்டி, இந்த ஆசார்யரைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்வீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: அவர் திருவெள்ளறை திவ்யதேசத்தில் சித்திரை மாதம், கார்த்திகை நக்ஷத்ரத்திலே அவதரித்தவர். அவருக்கு திருவெள்ளறை  திவ்ய தேசத்து எம்பெருமானின் திருநாமமே சூட்டப்பட்டது. இவரும், குருகைகாவலப்பனும் நாதமுனிகளின் பிரதம சீடர்கள். நாதமுனிகளுக்கு நம்மாழ்வாரின் அருளால் அஷ்டாங்கயோகம் சித்தித்து இருந்தது.

பராசர: அது என்ன யோகம் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அது யோகத்தில் ஒருவகை ; இந்த யோகத்தின் மூலம் ஒருவர் தேகத்தைக் குறித்த எண்ணமோ உணர்வோ இன்றி பகவானை இடைவிடாது உணர முடியும். நாதமுனிகள் குருகைகாவலப்பனுக்கு அஷ்டாங்கயோகம் கற்பித்து உய்யக்கொண்டாரும் கற்க விரும்புகிறாரா எனக் கேட்க, உய்யக்கொண்டாரோ “பிணம் கிடக்க மணம் புணரலாமோ?” என்று சொன்னாராம்.

பராச்ர: பாட்டி, அப்படியென்றால், ஒருவர் இறந்து கிடக்கும்போது அங்கே யாரும் மகிழ்ந்து இருக்க முடியாது என்றல்லவா சொன்னார்? இறந்து போனது எவர் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அற்புதம் பராசரா ! அவர் சொன்னதன் பொருள் என்னவென்றால், உலகிலுள்ள பல மக்களும் சுக துக்கங்களில் உழன்று கொண்டிருக்க, தனியாக பகவானை தாம் மட்டும் அனுபவிப்பதை எவ்வாறு சிந்திக்க இயலும் என்பதே. இதைக் கேட்டவுடன் நாதமுனிகள் அளவற்ற ஆனந்தமடைந்து உய்யக்கொண்டாரின் பெருந்தன்மையை சிலாகித்தார். அவர் உய்யக்கொண்டாரையும் குருகை காவலப்பனையும் பிற்காலத்தில் தோன்ற இருக்கும் ஈச்வரமுனியுடைய புதல்வருக்கு (நாதமுனிகளின் பேரன்) அஷ்டாங்க யோகத்தையும், திவ்ய ப்ரபந்தத்தையும் பொருளுடன் கற்பிக்கும்படி கட்டளையிட்டார்.

வ்யாஸ: உய்யக்கொண்டாருக்கு சீடர்கள் இருந்தனரா பாட்டி?

பாட்டி : அவருடைய ப்ரதம சிஷ்யர் மணக்கால் நம்பி ஆவார். அவர் பரமபதத்திற்கு ஏகும் சமயத்தில், தமக்கு பின் சம்பிரதாயத்தைக் காக்கும்படி மணக்கால் நம்பியை நியமித்தார். பின்வரக் கூடிய ஆசார்யர்களின் வரிசையில்  ஈச்வரமுனியுடைய குமாரரான யமுனைத்துறைவரை நியமிப்பதன் பொருட்டு அவரைத் தயார் செய்யும்படியும் மணக்கால் நம்பியைப் பணித்தார்.

 

பாட்டி : அவருடைய இயற்பெயர் ராமமிச்ரர் என்பதாகும். அவர் மணக்கால் என்னுமிடத்தில், மாசி மாதம் மக நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தார். மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரிடத்தில் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தது போலவே, மணக்கால் நம்பியும் உய்யக்கொண்டாரிடத்தில் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தார். உய்யக்கொண்டாருடைய பத்தினியாரின் மறைவுக்குப் பின்பு , ஆசார்யருக்குத் தளிகை செய்யும் கைங்கர்யத்தையும் செய்து, அவருடைய ஒவ்வொரு தேவையையும் பூர்த்தி செய்து கொண்டிருந்தார். ஒரு முறை உய்யக்கொண்டாருடைய குமாரத்திகள் நதியில் நீராடிவிட்டு திரும்பும்பொழுது சகதியைக் கடக்க வேண்டி வந்தது. சேற்றில் நடக்க அவர்கள் தயங்க, ராம மிச்ரர் தாமே அந்த சகதியின் மீது கிடந்து, அப்பெண்களை தம் முதுகின் மீது நடந்து கடக்கச் செய்தார். இதை கேட்ட உய்யக்கொண்டார், நம்பியின் ஆழ்ந்த பக்த்தியை உணர்ந்து  மிகவும் மகிழ்ந்தார்.

குழந்தைகள் ஒருமித்த குரலில்: பாட்டி, அடுத்த முறை நாம் சந்திக்கும்போது, எங்களுக்கு யமுனைத்துறைவரின் கதையைக் கூறுகிறீர்களா?

பாட்டி மகிழ்ந்து “அடுத்த தடவை அதனைச் சொல்ல நான் ஆர்வமாக இருக்கிறேன்” என்று சொல்ல குழந்தைகள் தத்தமது வீட்டிற்குக் கிளம்பினார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/10/beginners-guide-uyakkondar-and-manakkal-nambi/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நாதமுனிகள்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஆசார்யர்கள் – ஓர் அறிமுகம்

வ்யாசனும் பராசரனும் பள்ளி முடிந்து வீட்டுக்குத் திரும்புகிறார்கள். அவர்களின் தோழியான அத்துழாயையும் உடன் அழைத்து வருகிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி: உங்களுடன் வந்திருப்பது யார்?

வ்யாச: பாட்டி, இவள்தான் எங்களுடைய தோழி, அத்துழாய். நீங்கள் எங்களுக்குச் சொன்ன வைபவங்களில் சிலவற்றை இவளுடன் பகிர்ந்து கொண்டோம். அவளுக்கும் உங்களிடமிருந்து இவற்றைப் பற்றி மேலும் கேட்க ஆவல் தோன்றி விட்டது. எனவே, இவளையும் எங்களுடன் அழைத்து வந்தோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: வா அத்துழாய். நீங்கள் இருவரும் என்னிடமிருந்து கேட்டதோடு மட்டுமின்றி அவற்றை உங்களுடைய நண்பர்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டீர்கள் என்பது மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது.

பராசர: பாட்டி, நாங்கள் ஆசார்யர்கள் பற்றிக் கேட்டு அறிந்து கொள்ள வந்தோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நல்லது. இன்று நான் நம்முடைய சம்பிரதாயத்தின் சிறப்பை நம்மாழ்வாருடைய அனுக்கிரகத்தினால் மீட்டுக் கொடுத்த ஆசார்யரைப் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்லப் போகிறேன்.

அத்துழாய்: அவர் யார் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி, அத்துழாய்க்கும், வ்யாசனுக்கும், பராசரனுக்கும் சிற்றுண்டிகளையும் பழங்களையும் எடுத்து வருகிறார்.

ஆண்டாள் பாட்டி: அவர் நம்முடைய நாதமுனிகள் தான். வீரநாராயணபுரத்தில் (காட்டுமன்னார் கோயில்) ஈச்வர பட்டாழ்வாருக்குப் புதல்வராக ஸ்ரீமன் நாதமுனிகள் அவதரித்தார். அவரை ஸ்ரீ ரங்கநாதமுனி என்றும் நாதப்ரஹ்மர் என்றும் அழைப்பர். அவர் தெய்வீக இசையிலும் அஷ்டாங்க யோகத்திலும் நிபுணராக இருந்தார். மேலும், இன்றளவிலும் ஸ்ரீரங்கம், ஆழ்வார் திருநகரி, ஸ்ரீவில்லிபுத்தூர் போன்ற ஸந்நிதிகளில் நடந்து வரும் அரையர் சேவையை ஏற்படுத்தியவர் அவரே!

பராசர: நம்முடைய பெருமாளுக்கு முன்பாக சேவிக்கும் அரையர் சேவையைப் பல முறை பார்த்துள்ளோம் பாட்டி. அரையர் ஸ்வாமி தம் கையில் தாளங்களுடன் மிக அழகாகப் பாடுவார்.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம்!, ஓர் நாள், மேல்நாட்டிலிருந்து (திருநாராயணபுரம் பிரதேசம்) ஒரு ஸ்ரீ வைஷ்ணவக் குழு காட்டு மன்னார் கோயிலுக்கு வந்து திருவாய்மொழியிலிருந்து “ஆராவமுதே….” என்னும் பதிகத்தை மன்னனார் (காட்டு மன்னார் கோவில் எம்பெருமான்) முன்பு பாடிச் சேவித்தனர். பாசுரங்களின் பொருளில் ஈர்க்கப்பட்டவரான நாதமுனிகள், அந்த ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களிடம் அந்த பாசுரங்களைப் பற்றி மேலும் கேட்க, அவர்களோ, அந்த 11 பாசுரங்களுக்கு மேல் அறியவில்லை என்றனர். மேலும் தெரிந்து கொள்ள, அவர்கள் நாதமுனிகளை திருக்குருகூருக்குச் செல்லும்படி கூறினர். நாதமுனிகள் மன்னனாரிடமிருந்து விடை பெற்று, ஆழ்வார் திருநகரியைச் சென்றடைந்தார்.

அத்துழாய், வ்யாசன், பராசரன் மூவரும் சிற்றுண்டிகளை உண்டு முடித்து நாதமுனிகளைப் பற்றி ஆழ்ந்து கேட்கின்றனர்.

ஆண்டாள் பாட்டி: அங்கே அவர் மதுரகவியாழ்வாரின் சிஷ்யரான பராங்குச தாசரைக் கண்டார். அவர் நாதமுனிகளுக்குக் கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு ப்ரபந்தத்தை  உபதேசித்து, அப்பாசுரங்களைத் திருப்புளியாழ்வாருக்கு (நம்மாழ்வார் வசிப்பிடம்) முன்பாக 12000 முறை தொடர்ந்து அனுசந்திக்கும்படி கூறினார். நாதமுனிகள் அஷ்டாங்க யோகத்தை அறிந்தவராதலால்,  நம்மாழ்வரைத் தியானித்து, கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பை 12000 முறைகள் மிகுந்த சிரத்தையுடன் அனுசந்தித்தார். நாதமுனிகளின் பிரார்த்தனைக்கு உகந்து நம்மாழ்வார், அங்கே தோன்றி, அவருக்கு அஷ்டாங்க யோகத்தில் பூரண ஞானத்தையும், 4000 திவ்ய ப்ரபந்தத்தையும், அருளிச் செயல்களின் (திவ்ய ப்ரபந்தம்) விளக்கங்களையும் அவருக்கு அனுக்கிரகித்தார்.

வ்யாச: அப்படியென்றால், ‘ஆராவமுதே’ பதிகம், 4000 திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் ஒரு பகுதியா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், ஆராவமுதே பதிகம், திருக்குடந்தை எம்பெருமானைப் பற்றியது. அதன் பின்பு, நாதமுனிகள்,  காட்டுமன்னார் கோயிலுக்குத் திரும்பி மன்னனாரிடம் 4000 திவ்ய ப்ரபந்தத்தைச் சமர்ப்பித்தார். மன்னனாரும் நாதமுனிகளிடத்தில் மிகவும் உகப்புடன் திவ்ய ப்ரபந்தத்தைப் பகுத்து அவற்றை மக்களிடையே அடையச் செய்யுமாறு கூறினார். அவ்வாறே அவரும் அருளிச் செயல்களுக்கு இசை கூட்டி, தம்முடைய மருமக்களாகிய கீழையகத்தாழ்வானுக்கும் மேலையகத்தாழ்வானுக்கும் கற்பித்து, பிறருக்குச் சென்றடையும்படி செய்தார். அது மாத்திரமின்றி, தம்முடைய அஷ்டாங்க யோக சித்தியினால், நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் பிற்காலத்தில் தோன்றக்கூடிய ஒரு சிறந்த ஆசார்யரைப் பற்றியும் அறிந்தார். அடுத்த முறை, அவரைப் பற்றி நான்  மேலும் உங்களுக்கு  கூறுவேன்.

குழந்தைகள் ஒருமித்த குரலில்: அவசியம் பாட்டி. அதனைப் பற்றி அறிய நாங்கள் ஆர்வமாக உள்ளோம்.

அத்துழாய் ஆண்டாள் பாட்டியை நமஸ்கரித்து ஆசி பெற்று தன் வீட்டுக்கு திரும்பிச்செல்ல, வ்யாசனும் பராசரனும் தம்முடைய பள்ளிப் பாடங்களை படிக்க செல்கிறார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/06/beginners-guide-nathamunigal/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஆசார்யர்கள் – ஓர் அறிமுகம்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திவ்ய ப்ரபந்தம் – ஆழ்வார்களின் அரும் பரிசு

ஆசார்ய ரத்ன ஹாரம் – ஆசார்யர்களை ரத்னமாகக் கொண்ட ஒரு ஹாரம்

பராசரனும் வ்யாசனும் பாட்டியைக் காண சிறிது காலம் கழித்து வருகின்றனர். அவர்கள் தங்களுடைய விடுமுறைக்கு தங்கள் பாட்டி தாத்தாவின் ஊரான திருவல்லிக்கேணிக்கு சென்று திரும்பியிருக்கின்றனர்.

ஆண்டாள் பாட்டி: பராசரா! வ்யாசா! வாருங்கள். திருவல்லிக்கேணியில் விடுமுறை நாட்களை நன்றாக கழித்தீர்களா? .

பராசர: ஆமாம் பாட்டி! அங்கே மிக நன்றாக இருந்தது. நாங்கள் தினமும் பார்த்தசாரதிப் பெருமாள் கோயிலுக்குச் சென்று வந்தோம். அது மட்டுமின்றி, அருகிலுள்ள காஞ்சிபுரம் போன்ற பல திவ்ய தேசங்களுக்குச் சென்று வந்தோம்.  ஸ்ரீபெரும்பூதூருக்குச் சென்று எம்பெருமானாரையும் சேவித்து வந்தோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: கேட்பதற்கே மிக நன்றாக இருக்கிறதே. ஸ்ரீபெரும்பூதூர், ராமானுஜர் அவதரித்த ஸ்தலம் ஆகும். அவர் மிக முக்கியமான ஆசார்யர்களில் ஒருவர். அவரைப் பற்றி மேலும் உங்களுக்கு கூடிய சீக்கிரத்திலேயே சொல்வேன். நான் கடந்த முறை உங்களுக்கு ஆசார்யர்களைப் பற்றிச் சொல்லப் போவதாகச் சொன்னேன் இல்லையா? இப்பொழுது சுருக்கமாக அவர்களைப் பற்றி அறிமுகப் படுத்துகிறேன். “ஆசார்ய” என்னும் சொல்லின் பொருளை நீங்கள் அறிவீர்களா?

வ்யாச: ஆசார்யர் என்பவரும் குரு என்பவரும் ஒருவர்தானே பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். ஆசார்ய என்பதும் குரு என்பதும் ஒத்த சொற்களே. ஆசார்யர் என்பவர் மெய்ப்பொருள் என்ன என்பதனைக் கற்றறிந்து, அதனைத் தான் அனுஷ்டித்து பிறருக்கும் கற்பித்து அவ்வழியில் நடத்துபவர் ஆவார். குரு என்பவர் நம்முடைய அறியாமையை போக்குபவர் ஆவார்.

பராசர: மெய்ப் பொருள் என்பது என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: வெகு புத்திசாலித்தனமான கேள்வி கேட்டாய் பராசரா! மெய்ப் பொருள் என்பது நாம் யார் என்பதையும், நம்முடைய கடமைகளையும் பொறுப்புகளையும் அறிந்து கொள்வதே. உதாரணமாக, உங்கள் பாட்டியாக எனக்கு உங்களுக்கு நல்ல விஷயங்களையும் குணங்களையும் கற்பிக்கும் கடமை உண்டு. இதை நான் நன்றாக உணர்ந்து கொள்கிறேனே – அதுவே உண்மை அறிவு. அதே போல, நாம் அனைவரும் பகவானுக்கு கீழ்ப்பட்டவர்கள், அவரே நம்மனைவருக்கும் ஸ்வாமி (உடையவர்). அவர் நம்மனைவருக்கும் எஜமானராதலால், அவருக்கு நாம் பணிவிடைகள் செய்ய வேண்டும்; அவரைச் சார்ந்தவர்களகிய நமக்கு, அவருக்கு சேவகம் செய்யும் கடமை உண்டு. இதுவே ‘மெய்ப் பொருளாக’ நாம் அனைவரும் அறிந்து கொள்ள வேண்டியதாகும். இதனைத் தெரிந்து, இதனைப் பிறருக்கு நடைமுறையில் கற்பிப்பவர்களை ஆசார்யர்கள் என்று அழைக்கிறோம். இந்த மெய்ப் பொருள், வேதம், வேதாந்தம் மற்றும் திவ்ய ப்ரபந்தங்களில் காண்பித்துக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது.

வ்யாச: ஓஹோ! அப்படியானால், முதல் ஆசார்யர் யார்? யாராவது ஒருவர் இந்த உண்மைப் பொருளை முதலில் அறிந்திருந்தால் தானே பிறருக்குக் கற்பிக்க இயலும்.

ஆண்டாள் பாட்டி: எவ்வளவு அறிவார்ந்த கேள்வி கேட்டாய் வ்யாசா. நம்முடைய பெரிய பெருமாள் தான் முதல் ஆசார்யர். நாம் ஆழ்வார்களைப் பற்றி முன்பே பார்த்து விட்டோம். அவர்களுக்கு உண்மையான அறிவை அளித்தது பெருமாளே. ஆழ்வார்களின் வாழ்க்கை முறையில் அவர்கள் பெருமாள் மீது கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டையும், அவர்களுடைய திவ்ய ப்ரபந்த அருளிச் செயல்களிள் மெய்ப் பொருளையும் வெளிப்படுத்தினர்.

பராசர: பாட்டி! ஆழ்வார்களின் காலத்திற்குப் பிறகு என்ன நடந்தது?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆழ்வார்கள் பூமியில் சில காலம் இருந்து பிறகு நித்யமாக பெருமாளுடன் இருக்கும் பொருட்டு பரமபதத்திற்கு ஏகினர். இதன் பிறகு நாளடைவில் ஞானம் தேய்ந்து திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் கிட்டத்தட்ட மறைந்தே போன ஒரு இருண்ட காலம் இருந்தது. ஆனால் நம்மாழ்வாருடைய காருண்யத்தினால் நமக்கு திவ்ய ப்ரபந்தம் மீண்டும் கிடைத்து. பிற்காலத்தில் பல ஆசார்யர்கள் மூலமாகப் பரவியது. அந்த ஆசார்யர்களைப் பற்றி பின்னால் சொல்கிறேன்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: அதனை அறிந்து கொள்ள ஆர்வமாகக் காத்திருக்கிறோம் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: நல்லது, உங்கள் பெற்றோர் உங்களை இப்பொழுது அழைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். நாம் அடுத்த முறை சந்திக்கும் பொழுது ஆசார்யர்கள் பற்றி மேலும் சொல்கிறேன்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/06/beginners-guide-introduction-to-acharyas/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திவ்ய ப்ரபந்தம் – ஆழ்வார்களின் அரும் பரிசு

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திருமங்கை ஆழ்வார்

 

ஆண்டாள் பாட்டி கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு ப்ரபந்தத்தைச் சேவித்துக் கொண்டிருக்கிறார். பராசரனும் வ்யாசனும் அங்கே வருகிறார்கள்.

வ்யாச: பாட்டி! இப்பொழுது நீங்கள் என்ன சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்?

ஆண்டாள் பாட்டி: வ்யாசா! நான் திவ்ய ப்ரபந்தத்தில் ஒன்றான கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு என்னும் ப்ரபந்தத்தைச் சேவித்துக் கொண்டிருந்தேன்.

பராசர: பாட்டி! இது மதுரகவி ஆழ்வார் இயற்றியது தானே?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். வெகு நன்றாக நினைவில் வைத்துக் கொண்டிருக்கிறாயே!

வ்யாச: பாட்டி! ஆழ்வார்களின் சரித்திரத்தை கூறும் பொழுது ஒவ்வொரு ஆழ்வாரும் சில திவ்ய ப்ரபந்தத்தை இயற்றியுள்ளார் என்று கூறினீர்களே. திவ்ய ப்ரபந்தங்களைப் பற்றி எங்களுக்கு விவரமாகச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: நிச்சயம் சொல்லுகிறேன் வ்யாசா. இவற்றை விவரமாக அறிந்து கொள்வதில் நீங்கள் ஆர்வமாக இருப்பது மிகவும் நல்ல விஷயம். நம்முடைய ஸ்ரீரங்கநாதரும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரும் திவ்ய தம்பதி என்று அழைக்கப்படுகிறார்கள். பகவானால் அனுக்கிரகிக்கப் பட்டவர்கள் ஆதலால், ஆழ்வார்கள் திவ்யசூரிகள் (தெய்விகமான புனிதமான பிறவிகள்) என்று அழைக்கப் படுவார்கள். ஆழ்வார்கள் இயற்றிய பாசுரங்கள் (தமிழ் ச்லோகங்கள்) திவ்ய ப்ரபந்தம் (பக்தி இலக்கியம்) என்று அழைக்கப் படுகிறது. ஆழ்வார்களுடைய திவ்ய ப்ரபந்தங்களால் சிறப்பிக்கப்பட்ட க்ஷேத்திரங்கள் திவ்ய தேசம் (திவ்ய ஸ்தலம்) என்று அழைக்கப் படுகிறது.

பராசர: ஆஹா! எவ்வளவு ஆர்வமூட்டும் விஷயம் இது பாட்டி. நீங்கள் திவ்ய ப்ரபந்தங்கள் என்று சொல்கிறீர்களே, அவை என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் பிரதான நோக்கமே எம்பெருமானுடைய கல்யாண குணங்கள், அதிலும் முக்கியமாக பெரிய பெருமாள், திருவேங்கடமுடையான் போன்ற அர்ச்சாவதார எம்பெருமான்களின் கல்யாண குணங்களை  விரித்து உரைப்பது தான், .

வ்யாச: ஆனால், வேதம் தான் நமக்கு மிகவும் முக்கியம் என்று நாங்கள் கேள்விப்பட்டிருக்கிறோமே பாட்டி. வேதத்திற்கும் திவ்ய ப்ரபந்தத்திற்கும் உள்ள சம்பந்தம்தான் என்ன?

ஆண்டாள் பாட்டி: பெருமாள் ஸ்ரீவைகுன்டத்திலிருந்து அயோத்தியில் ஸ்ரீராமனாக அவதரிக்கும்பொழுது வேதமே ஸ்ரீராமாயணமாக தோன்றியது என்றோர் விளக்கமுண்டு. அது போலவே, பெருமாள் அர்ச்சாவதார எம்பெருமானாக தோன்றும் பொழுது, வேதம் ஆழ்வார்களின் திருவாக்கில் திவ்ய ப்ரபந்தமாகத் தோன்றியது. நாம் இருக்கும் நிலையிலிருந்து பரமபதநாதனைப் பற்றி அறிந்து கொள்வது இயலாதது. எனவே, நாம் எளிதாக நம்முடைய இடத்திலிருந்தே அர்ச்சாவதரப் பெருமாளை அணுகுகிறோம். அதே போல வேதம்/வேதாந்தம் இவைகளை  அறிந்து கொள்வது கடினமானது.  ஆனால் அதே தத்துவங்கள் வெகு எளிதான வகையிலும் சுருக்கமாகவும் ஆழ்வார்களால் திவ்ய ப்ரபந்தமாக விளக்கப்பட்டுள்ளன.

வ்யாச: பாட்டி! அப்படியானால், வேதம் நமக்கு பிரதானமானது இல்லை என்று கொள்ளலாமா பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அப்படி இல்லை! வேதம், திவ்ய ப்ரபந்தம் ஆகிய இரண்டுமே நமக்கு சம அளவில் முக்கியமானது. பெருமாளைப் பற்றிய புரிதல் ஏற்படுவதற்கான அனைத்து அடிப்படைகளையும் கொண்டது என்பதால் வேதம் பிரதானமானது. ஆனால், பெருமாளுடைய மேன்மையான கல்யாண குணங்களையும் பற்றி அறிந்து மகிழ திவ்ய ப்ரபந்தம் உகந்தது. மேலும், வேதத்தில் விளக்கப்பட்டுள்ள நுட்பமான தத்துவங்களை, நம் பூர்வாசாரியர்கள் அருளிய திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் விளக்கங்களின் மூலம் கற்று எளிதாகப் புரிந்து கொள்ளலாம். எனவே, அவரவருடைய சூழ்நிலைக்கு ஏற்ற வகையில் வேதம், வேதாந்தம், திவ்ய ப்ரபந்தம் போன்றவற்றைக் கற்க வேண்டும்.

பராசர: திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் முக்கிய நோக்கம் யாது பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: சிறிது காலமே இருக்கக்கூடிய இன்ப/துன்ப விஷயங்களில் உள்ள நம்முடைய ஈடுபாட்டைக் களைந்து, ஸ்ரீமஹாலக்ஷ்மிக்கும் ஸ்ரீமன் நாராயணனுக்கும் பரமபதத்தில் எல்லையற்ற இன்பமான, பரமபதத்தில் நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்யும் பொருட்டு நம்மை உய்வித்தலே திவ்ய ப்ரபந்தத்தின் முக்கிய நோக்காகும். ஸ்ரீமன் நாரயணனுக்கு நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்தலே நமக்கு இயற்கையாக உள்ள விதியாகும், ஆனால்,  உலக விஷயங்களில் ஈடுபாடு கொள்வதால், அந்த உயர்ந்த இன்பத்தை விட்டு நாம் விலகி விடுகிறோம். திவ்ய ப்ரபந்தம் பெருமளுக்கு பரமபதத்தில் நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்வதன் மகத்துவத்தை நமக்கு எடுத்துக் காட்டுகிறது.

வ்யாச: ஆமாம் பாட்டி! இந்த தத்துவத்தைக் குறித்து முன்னேயே கூட நீங்கள் விளக்கியுள்ளதால், சற்றே புரிகிறார் போல் இருக்கிறது.

பராசர: நம் பூர்வாசார்யர்கள் எவர் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: நல்ல கேள்வி கேட்டாய் பராசரா! நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில் தோன்றிய பல ஆசார்யர்களைப் பற்றி இனிமேல் உங்களுக்கு சொல்லப் போகிறேன். ஆழ்வார்கள் சொற்படி இருந்து காட்டியவர்களாதலால், ஆசார்யர்கள் குறித்து அறிந்து கொண்டு அவ்வழியில் செல்வது நமக்கு மிகவும் அவசியமானதாகும்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: நன்றி பாட்டி! நம் ஆசார்யர்கள் பற்றி கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வதற்கு நாங்கள் ஆவலாகக் காத்திருப்போம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/02/beginners-guide-dhivya-prabandham-the-most-valuable-gift-from-azhwars/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

 

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திருமங்கை ஆழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திருப்பாணாழ்வார்

தம்முடைய குதிரையான ஆடல்மாவின் மேல் திருமங்கை ஆழ்வார்

ஆண்டாள் பாட்டி, பராசரன் வ்யாசன் மூவரும் உரையூரிலிருந்து இல்லத்திற்குத் திரும்புகிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி: பராசரா, வ்யாசா, இருவரும் உரையூருக்குச் சென்று மகிழ்ச்சியாக இருந்தீர்களா?

பராசரனும் வ்யாசனும்: ஆமாம் பாட்டி. அங்கே சென்று திருப்பாணாழ்வாரைச் சேவித்தது மிக நன்றாக இருந்தது. எங்களுக்குத் திவ்ய தேசங்களுக்குச் சென்று அங்கே உள்ள அர்ச்சாவதார எம்பெருமான்களை சேவிப்பதில் விருப்பமாக இருக்கிறது.

ஆண்டாள் பாட்டி: இப்பொழுது உங்களுக்குப் பல திவ்ய தேசங்களின் சிறப்புகளை காட்டிக் கொடுத்தவரான திருமங்கை ஆழ்வாரைப் பற்றிச் சொல்லப் போகிறேன். அவர் திருநாங்கூர் என்னும் தேசத்திற்கு அருகிலுள்ள   திருக்குறையலூர் என்னும் ஊரில், கார்த்திகை மாதம் கார்த்திகை நக்ஷத்ரத்தில்  அவதரித்தார். அவர் பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந்தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்டகம், திருவெழுகூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல், பெரிய திருமடல் என்னும் 6 திவ்ய ப்ரபந்தங்களைப் பாடினார். அவருடைய இயற்பெயர் நீலன் (அவர் நீல நிறத்தவராய் இருந்ததனால்) என்பதாகும்.

பராசர: அந்நாட்களில் அவர் எவ்வாறு திவ்ய தேசங்களுக்குப் பயணம் செய்தார் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அவரிடம் ஆடல்மா என்று  மிகவும் பலம் பொருந்திய ஒரு குதிரை ஒன்று இருந்தது; அதன் மேல் அவர் எங்கும் சென்று வந்தார்.

வ்யாச: அவருடைய சிறப்புகள் என்ன பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: திருமங்கை ஆழ்வாருக்குத் தனியான பல சிறப்பம்சங்கள் உண்டு. முதலில், அவர் ஒரு சிறந்த வீரர்; ஒரு சிற்றரசை ஆண்டு வந்தார். அப்பொழுது  அவர் குமுதவல்லி நாச்சியாரைப் பார்த்து அவரை விவாஹம் செய்து கொள்ள விரும்பினார். குமுதவல்லி நாச்சியாரோ தாம் யார் ஒருவர் பெருமாளின் பக்தராகவும், பாகவதர்களுக்கு சிறந்த கவனத்துடனும்  அன்போடு கைங்கர்யங்கள் செய்பவராகவும் இருக்கிறாரோ, அவரையே விவாஹம் செய்ய விரும்பவதாக ஆழ்வாரிடம் கூறினார். ஆழ்வார் இதற்கு ஒப்புக்கொண்டு பெருமாளுடைய பக்தராக ஆக, இருவருக்கும் விவாஹம் நடந்தது. ஆழ்வார் பல ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு ப்ரசாதம் அளிக்கும் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபட்டிருந்தார். ஆனால், நாளடைவில் அவருடைய செல்வங்கள் இதில் கரைந்து போக, கைங்கர்யத்தைத் தொடர்ந்து செய்வதற்கு இயலாமல் போகும் நிலை வந்தது. அதனால், அவர் அருகில் இருந்த காட்டுப் பாதை வழியாக செல்லும் செல்வந்தர்களிடமிருந்து  வழிப்பறி செய்து அந்தப் பொருளைக் கொண்டு பிறருக்கு கைங்கர்யங்களைத் தொடர்ந்தார்.

பராசர: அடடா! நாம் திருடலாமா பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: இல்லை! நாம் ஒருகாலும் அவ்வாறு செய்யக் கூடாது. ஆனால், ஆழ்வாருக்கு பாகவதர்களுக்கு கைங்கர்யங்கள் செய்வதில் இருந்த பெருத்த ஆசையினால், அவர் செல்வந்தர்களிடம் களவாடத் தொடங்கினார். பெருமாளோ, அவரைத் திருத்தி ஞானத்தை ஊட்ட விரும்பினார். அதற்காக அவரும் தாயாரும் புதியதாக திருமணமான செல்வந்தர்கள் போல உருக்கொண்டு பல  உறவினர்கள் சூழ அக்காட்டு வழியே ப்ரயாணம் செய்தனர். செல்வம் ஈட்டும் பொருட்டு வந்த வாய்ப்பாகக் கருதி, ஆழ்வாரும் அவர்களிடம் களவாட முயன்றார். ஆனால் இறுதியில், பெருமாளுடைய அனுக்கிரஹத்தினால், அவர் அங்கு வந்திருப்பது பெருமாளே என்பதை உணர்ந்தார். பெருமாள் ஆழ்வாரை  முற்றிலும் திருத்திப் பூரணமாக அனுக்கிரஹித்தார். பெருமாளையே தம்மை திருத்திப் பணிகொள்ளும்படி செய்தவராகையால், பெருமாளே அவருக்கு மிகவும் மிடுக்கானவர் / மேன்மையானவர் என்று பொருள் படும் “கலியன்” என்ற பெயரைச் சூட்டினார்.  பரகாலன் என்றால் பரமாத்மாவே பயப்படுபவர் என்று பொருள்.

வ்யாச: ஆஹா! எவ்வளவு ஆச்சரியமான் நிகழ்ச்சி! அதன் பின்பு அவர் என்ன செய்தார்?

ஆண்டாள் பாட்டி: மிகவும் உணர்ச்சிவசப்படவராய், அவர் பெருமாளிடம் சரண் புகுந்தார். அதற்குப் பிறகு,  பரந்து விரிந்துள்ள  பாரத  தேசத்தில் பரவியுள்ள உள்ள 80க்கும் மேற்பட்ட பல திவ்ய தேசங்களுக்குப்  பயணம் செய்து அங்குள்ள பெருமாள்களுக்குப் பாடல்கள் பாடினார். அதுவும், வேறு எந்த ஆழ்வார்களாலும் பாடப்படாத 40 பெருமாள்களுக்கு இவர் மாத்திரமே பாசுரங்கள் பாடி அந்த திவ்ய தேசங்களை நமக்குக் காண்பித்துக் கொடுத்தார்.

பராசர: ஓ! நாம் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டசாலிகள் – அவரால்தானே நாம் இப்பொழுது அந்த திவ்ய தேசங்களை சேவிக்கிறோம் அதற்காக, அவரிடம்  நாம் எப்பொழுதும் நன்றியோடு இருக்க வேண்டும்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நம்முடைய ஸ்ரீரங்கத்திலும் கூட அவர் மதில் சுவர்களை கட்டுவித்தது போன்ற பல கைங்கர்யங்களை செய்துள்ளார். அவர் ஆயுட்காலத்திலேயே, பெருமாள் ஆழ்வாருடைய மைத்துனரிடம் ஆழ்வாரைப் போன்ற விக்ரஹம் செய்து வழிபட்டு வருமாறு ஆணையிட்டிருந்தார். அதற்குச் சில காலத்திற்கு பின்பு, திருமங்கை ஆழ்வார் திருக்குறுங்குடி என்ற திவ்ய தேசத்திற்குச் சென்று, நம்பி எம்பெருமானைச் சிறிது  காலம் வழிபட்டு வந்தார். இறுதியில், எம்பெருமானையே தியானித்து, எம்பெருமானுக்கு நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்யும் பொருட்டு பரமபதத்திற்கு ஏகினார்.

வ்யாச: ஆழ்வாருடைய சரித்திரத்திலிருந்து, நாங்கள், அர்ச்சாவதார பெருமாளுக்கும் அவருடைய பக்தர்களுக்கும் கைங்கர்யங்கள் செய்வதன் முக்கியத்துவத்தை அறிந்து கொண்டோம் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், அதுவே நம்முடைய சம்பிரதாயத்தின் உட்கருத்தாகும். இத்துடன், நீங்கள், எல்லா ஆழ்வார்களைப் பற்றியும் அறிந்து கொண்டீர்கள். நான் அடுத்த முறை உங்களுக்கு ஆசாரியர்களைப் பற்றி சொல்லப் போகிறேன்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: சரி பாட்டி. நாங்கள் அதை அறிய ஆவலாக உள்ளோம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/02/beginners-guide-thirumangai-azhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திருப்பாணாழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்

பெரிய பெருமாள்திருப்பணாழ்வார்

ஆண்டாள் பாட்டி வைகுண்ட ஏகாதசி அன்று இரவு கண் விழித்து உபவாசம் இருக்க எண்ண, பராசரனும் வ்யாசனும் தாமும் கண் விழித்திருக்க விரும்புவதாகச் சொல்கிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி : இன்று போன்ற சிறப்பான நன்னாளில் விழித்திருப்பது மாத்திரம் போதாது. நாம் பெருமாளைப் பற்றிப் பேசியும் அவருக்கு கைங்கர்யங்கள் செய்வதிலும் ஈடுபட வேண்டும்.

பராசர: பாட்டி, நாம் கண் விழித்திருக்கும் பொழுது, எங்களுக்கு அடுத்த ஆழ்வாரைப் பற்றி சொல்கிறீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி :  நான் நினைத்ததையே நீயும் கேட்டாய் பராசரா! சரி, இப்பொழுது உங்களுக்குத் திருப்பாணாழ்வாரைப் பற்றிச் சொல்கிறேன்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: சொல்லுங்கள்  பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: திருப்பாணாழ்வார், ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அருகிலுள்ள உறையூரில் கார்த்திகை மாதம் ரோஹினி நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தார். அவர் ஸ்ரீரங்கநாதனின் அழகை அமலனாதிபிரான் என்ற 10 பாசுரங்களால் திருவடி முதல் திருமுடி வரை அனுபவித்துப் பாடினார்.

வ்யாச: ஆமாம் பாட்டி, நம்முடைய பெருமாளை யார் கண்டாலும் அவர் அழகில் முழுமையாக ஈடுபட்டு மெய்மறந்து விடுவார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி. ஆமாம் கண்ணா! அவர் பெரிய பெருமாளுக்கு மிகவும் பிரியமான பக்தர், ஒரு சுவையான சம்பவம் அவரை திடீரென பரமபதத்தை அடையும்படி செய்தது.

பராசர: அந்த சம்பவத்தைப் பற்றி எங்களுக்கு சொல்லுங்களேன் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஒரு நாள் அவர், காவிரிக்கரையில் பெருமாளுடைய மேன்மைகளைப் பாடிய வண்ணம் நின்று கொண்டிருந்தார். அது வரையில் அவர் ஸ்ரீரங்கத்தில் பிரவேசித்ததே இல்லை. பெருமாளுடைய் கைங்கர்யபரர்களில் ஒருவரான லோக சாரங்க முனி அப்பொழுது கைங்கர்யத்திற்காக நதியிலிருந்து தீர்த்தம் எடுக்க அங்கே சென்றார். அந்த வழியில் ஆழ்வரைக் கண்டார். தீர்த்தம் எடுக்கும் பொருட்டு ஆழ்வாரைத் நகர்ந்து கொள்ளும்படி சொன்னார். ஆனால் ஆழ்வார் பெரிய பெருமாளைக் குறித்து ஆழ்ந்த தியானத்தில்  ஈடுபட்டிருந்தாராகையால் அவர் நகர்ந்து கொள்ளவில்லை.

வ்யாச: அடுத்து என்ன நடந்தது பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: லோக சாரங்க முனி ஒரு சிறு கல்லைப் பொறுக்கி ஆழ்வாரின் மீது வீசினார். ஆழ்வாருக்கு காயம் ஏற்பட்டு அவர் மேல் ரத்தம் கொட்ட தொடங்கியது. ஆழ்வார் தன்னுடைய தியானத்திலிருந்து விழித்துத் தாம் அந்த பாதையில் இருப்பதை உணர்ந்தார்.

பராசர: அவருக்கு லோக சாரங்க முனியின் மீது கோபம் ஏற்பட்டதா?

ஆண்டாள் பாட்டி: இல்லை கண்ணா! ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள், இது போன்ற சிறு விஷயங்களுக்கு எப்பொழுதுமே கோபம் கொள்ள மாட்டார்கள். உடனே ஆழ்வார் தாம் அவருடைய வழியில் நின்றமைக்காக மன்னிப்புக் கோரிவிட்டு நகர்ந்து சென்று விட்டார். லோக சாரங்க முனி கோயிலுக்குச் செல்ல, பெரிய பெருமாளோ அவர் காரணமின்றி ஆழ்வாரின் மீது துவேஷத்துடன் நடந்தமைக்காக அவர் மீது அதிருப்தி கொண்டிருந்தார்! அவர் தம்முடைய கதவுகளை திறக்க மறுத்து, லோக சாரங்க முனியை உடனே சென்று ஆழ்வாரிடம் மன்னிப்புக் கோரி, அவரை கோயிலுக்கு அழைத்து வருமாறு பணித்தார். லோக சாரங்க முனி தாம் செய்த பெரும் அபசாரத்தை உணர்ந்து ஆழ்வாரிடம் ஓடிச் சென்றார். தம்மை மன்னிக்குமாறு ஆழ்வாரிடம் கோரினார். ஆழ்வாரோ அவர் மீது எந்த காழ்ப்பும் கொள்ளாதவராகையால், அவருடைய மன்னிப்பைக் கருணையுடனும் தாழ்மையுடனும் ஏற்றுக்கொண்டார்.

வ்யாச: அவர் எத்தகைய முன்னுதாரணமாக இருந்திருக்கிறார் பாட்டி. நாங்களும் அவரைப் போன்றே பெருந்தன்மையுடன் இருக்க முயற்சி செய்வோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: லோக சாரங்க முனி திரும்பவும் வருந்தி அழைக்க,  ஆழ்வாரும் லோக சாரங்க முனியின் தோள்களின் மீது ஏறி, வழி நெடுக அமலனாதிபிரான் பாடிய வண்ணம் பெரிய பெருமாளுடைய சன்னிதியை   வந்தடைந்து கடைசிப் பாசுரத்தில் “என் அமுதினைக் (பெரிய பெருமாள்) கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே” என்று பாடி, பெரிய பெருமாளுடைய திருவடித் தாமரைகளில் மறைந்து நித்ய கைங்கர்யங்களில் ஈடுபடும் பொருட்டு பரமபதத்தை அடைந்தார்.

பராசர: என்ன விந்தை பாட்டி! இதுகாறும் நாங்கள் கேட்ட ஆழ்வார்களின் கதைகளில், இதுவே சிறந்தது!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம்! திருப்பாணாழ்வார் பெரிய பெருமாளின் அலாதியான பக்தர். நாமும்கூட இன்று உறையூருக்குச் சென்று அவரைச் சேவித்து விட்டு வருவோம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2015/01/beginners-guide-thiruppanazhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Beginner’s guide – piLLai lOkAchAryar and nAyanAr

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

parAsara, vyAsa enter ANdAL pAtti’s house with vEdhavalli and aththuzhAy. The children see pAtti reciting thiruppAvai and wait till she finishes. pAtti finishes her recital and welcomes the children.

pAtti: Come in children!

vyAsa: pAtti, last time you said you will tell about vadakkuth thiruvIdhip piLLai’s sons. Please tell us about them.

pAtti. Yes vyAsa. Today we will talk about the two illustrious sons of vadakkuth thiruvIdhip piLLai. As I said the last time, with the grace of his AchAryan nampiLLai and namperumAL, vadakkuth thiruvIdhip piLLai was blessed with two sons namely piLLai lOkAchAryar and azhagiya maNavALa perumAL nAyanAr. The two boys grow up together like rAma and lakshmaNa to become great stalwarts and proceed to do great kainkaryams for our sampradhAyam.

After nampiLLai reaches paramapadham, vadakkuth thiruvIdhi piLLai becomes the next AchAryan of our sampradhAyam and proceeds to teach his sons all the meanings that he had learned from his AchAryan nampiLLai. After some time vadakkuth thiruvIdhi piLLai gives up his charama thirumEni thinking about his Acharyan nampiLLai and attains paramapadham, following which his son piLLai lOkAchAryar becomes the next AchAryan of our sampradhAyam.

aththuzhAy : pAtti, I heard that piLLai lOkAcharyan was none other than dhEvap perumAL Himself.

piLLai lOkAchAryar doing kAlakshEpam in kAttazhagiya singar kOyil – SrIrangam

pAtti: You heard it right aththuzhAy. piLLai lOkAcharyar was none other than dhEvap perumAL Himself. piLLai lOkAcharyar during his final days at jyOthishkudi, instructs nAlUr piLLai to teach vyAkyAnams to thirumalai AzhwAr (thiruvAimozhi piLLai), the next AchAryan of our sampradhAyam. When thirumalai AzhwAr visits dhEva perumAL for mangaLAsAsanam in kAnchipuram, dhEva perumAL speaks directly to nAlUr piLLai who was standing nearby and says “as I mentioned in jyOthishkudi you should teach thirumalai AzhwAr all the meanings of aruLichcheyal”.

vEdhavalli: pAtti, why did piLLai lOkAcharyar spend his final days in a place called jyOthishkudi? Wasn’t he born in SrIrangam?

pAtti: piLLai lOkAcharyar was a great AchAryan who wrote beautiful granthams on AzhwArs’ pAsurams in easy thamizh language for the benefit of one and all. Not all are well versed in Samskritham or thamizh. For those who are not too well versed with the languages but still have the desire to learn and benefit from our pUrvAchAryas’ works, piLLai lOkAchAryar , with great mercy, documented what he heard from his AchAryas in simple/crisp language. The magnum opus was SrIvachana bhUshaNa dhivya SAsthram which details our sampradhAya meanings. Thus he was the main AchAryan who did pramANa rakshaNam (protecting/nourishing the knowledge base of our sampradhAyam).

piLLai lOkAchAryar – SrIrangam

piLLai lOkAchAryar not only protected the knowledge base of our sampradhAyam but also the root of our sampradhAyam – namperumAL of SrIrangam. When everything was going good in SrIrangam, suddenly the news of muslim invasion spread like wild fire. Everyone got very worried since these muslim kings are well known to target temples for the abundant wealth of the temples. Immediately piLLai lOkAchAryar (being the senior most SrIvaishNava AchArya) took control of the situation. He instructed the SrIvaishNavas to raise a wall in front of periya perumAL and left with namperumAL and ubhaya nAchchiyArs towards south of India. He was much older at that time but did not care about his own health and traveled along with namperumAL in the journey. When they were going through the forests, some thieves came and robbed all the jewels of namperumAL. piLLai lOkAchAryar changes the mind of the thieves who later surrender to him and return the jewels back.

After this, they reach a spot named jyOthishkudi (near madhurai). piLLai lOkAchAryar due to his old age becomes ill and decides to leave to paramapadham. He thinks about thirumalai AzhwAr (thiruvAimozhip piLLai) , who is one of his Sishyas, to be groomed to be the next leader of the sampradhAyam. This is when he instructs nAlUr piLLai to teach vyAkyAnams to thirumalai AzhwAr. He instructs kUra kulOththama dhAsar and VilanchOlaip piLLai that SrISaileSa (thiruvAimozhip piLLai) was working for the king at madhurai and that they should bring him back into the SrIvaishNava fold so that he could become the next AchArya and lead the dharSanam. Finally he gives up his charama thirumEni and reaches paramapadham in jyOthishkudi. Thus piLLai lOkAchAryar sacrificed his life for the safety of namperumAL. If it hadn’t been for him and thousands of other SrIvaishnavas who sacrificed their lives for namperumAL, we wouldn’t be seeing and worshipping namperumAL today in SrIrangam.

jyOthishkudi – place where piLLai lOkAchAryar attained paramapadham

parAsara : No wonder he was the incarnation of dhEvap perumAL Himself, epitome of utmost sacrifice!

pAtti: yes parAsara, that is why dhEvap perumAL is called our sampradhAyap perumAL. piLLai lOkAchAryar not only did pramANa rakshaNam (protection of the knowledge base of our sampradhAyam in the form of granthams), he was also instrumental in pramEya rakshaNam (protection of namperumAL). He showed us the true quality of a SrIvaishNava by thinking about the safety of namperumAL. Just like periyAzhwAr, who was worried about the thirumEni of emperumAn and sung pallAndu to him, piLLai lOkAchAryar saw the archA mUrthi of namperumAL as a child and overcome by paternal love and care, safeguarded namperumAL and went to the extent of sacrificing his life but never let the muslim invaders take namperumAL. Hence, the next time you go to perumAL temple, remember that the sampradhAyam that we have today is built by the selfless sacrifices done by thousands of SrIvaishNavas before us. They protected the sampradhAyam and namperumAL so that we, the future generation, can enjoy the fruits of their labour. There is nothing that we can do to repay them except for being thankful to such SrIvaishnavas by remembering their sacrifices, respect our sampradhAyam and not take it for granted and carry forward the values and knowledge, given to us by them, to our next generation.

aththuzhAy : pAtti, tell us more about piLLai lOkAcharyar’s younger brother, azhagiya maNavALap perumAL nAyanAr.

nayanar

azhagiya maNavALap perumAL nAyanAr

pAtti: nAyanAr wrote wonderful granthams on the essential principles of our sampradhAyam, the master piece being AchArya hrudhayam. He was considered equal to great AchAryas like periyavAchchAn piLLai, in knowledge on our sampradhAyam and dhivya prabhandhams. nAyanAr was extolled as a great AchArya. He is popularly glorified as “jagath guruvarAnuja – the younger brother of lOkAchAryar”. nAyanAr decided to leave his thirumEni at an early age and ascended to paramapadham leaving behind piLLai lOkAcharyar. His works are nothing but gems of wisdom without which the intricate meanings and details of our sampradhAyam would have been out of reach for common people. mAmunigaL glorifies nAyanAr and his contributions and says that after periyavAchchAn piLLai, its nAyanAr who has contributed immensely with his works. When nAyanAr reaches paramapadham, piLLai lOkAcharyar falls in an ocean of sorrow and cries out keeping nAyanAr’s thirumudi (head) on his lap. He looks at nAyanAr more as an extraordinary SrIvaishNava whom the world has lost in a short period of time.

vyAsa : pAtti, piLLai lOkAcharyar and nAyanAr’s lives are very interesting and emotional to listen to.

pAtti : Yes vyAsa. When we start talking about our AchAryas and their lives, we never know the time passing. It’s getting dark outside. You children must leave to your homes now. The next time we meet, I will tell you about the Sishyas of piLLai lOkAcharyar.

The children leave to their respective homes thinking about vadakkuth thiruvIdhi piLLai, piLLai lOkAchAryan, azhagiya maNavALap perumAL nAyanAr and their glorious lives.

adiyEn jAnaki rAmAnuja dAsi