Category Archives: Stories

ஸ்ரீராமாயணம் பாலபாடம் – விசுவாமித்ர முனிவரின் வருகை

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீராமாயணம் பாலபாடம்

<< திருவவதாரம்

பராசரன் வ்யாசன் வேதவல்லி அத்துழாய் நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் அகத்திற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி தன் அகத்து எம்பெருமானுக்காக புஷ்பம் கட்டிக்கொண்டிருந்தாள். வாருங்கள் குழந்தைகளே! கை கால்களை அலம்பிக்கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்குப் பெருமாள் அமுது செய்த திருப்பணியாரங்களைத் தருகிறேன்.

பராசரன்: சென்ற முறை ராம ஜனனம் பற்றிக் கூறினீர்கள் பாட்டி. மேலும் ராம கதையைக் கேட்க ஆசையாக இருக்கிறது.

பாட்டி: சொல்கிறேன் கேளுங்கள். தசரத மன்னன் புத்திரர்கள் அவதரித்ததைக் கொண்டாடும் வகையில் நாடு நகரத்தில் உள்ள அனைவர்க்கும் பொன்னையும் பொருளையும் வாரி வழங்கினான். பின்பு புத்திரர்களுக்கு ஜாத கர்மம் முதலிய சடங்குகள் அனைத்தையும் சிறப்பாகச் செய்தான்.

அத்துழாய்: நாடு முழுவதும் திருவிழா போல் தோற்றமளித்திருக்கும். மக்களனைவரும் கொண்டாடி மகிழ்ந்திருப்பார்கள். கேட்கும்போதே ஆனந்தமாக இருக்கிறது பாட்டி.

பாட்டி: ஆம் அச்சமயத்தில் தேவர்கள் பூமழை பொழிந்தார்கள், கந்தர்வர்கள் ஆகாயத்தில் மிக இனிமையாக பாடி மகிழ்ந்தனர். மக்கள் அனைவரும் குதூகலித்தனர். அக்குமாரர்கள் நால்வரும் நாளடைவில் வேத சாஸ்திரங்களைக் கற்று, தனுர் வேதத்திலும் வல்லமை பெற்று உலகத்திற்கு நன்மை செய்வதிலே மிக விருப்பங்கொண்டு, நற்குணங்களனைத்திற்கும் இருப்பிடமாகத் திகழ்ந்தனர். நால்வர்களில் ராமபிரான் தன் தந்தை தசரதனுக்குப் பணிவிடை செய்வதிலே மிக விருப்பம்கொண்டான். லக்ஷ்மணன் ராமபிரானுக்குத் தொண்டு செய்வதான பெரும் செல்வத்தை மேன்மேலும் பெருகச் செய்துகொண்டிருந்தான். ஸ்ரீராமனும், லக்ஷ்மணனும் இணைபிரியாமல் இருப்பார்கள். லக்ஷ்மணன் எவ்வாறு ராமனைவிட்டு பிரியாதிருப்பானோ அதுபோல சத்ருகனன் பரதனை விட்டு பிரியாதிருப்பான். பரதனுக்கு சத்ருகனன் தன் உயிரினும் மேலாக இருந்தான்.

வேதவல்லி: நால்வரும் எவ்வாறு உடன் பிறந்தவர்களுடன் ஒற்றுமையாக வாழ்ந்தார்களோ அவர்கள் அருளினால் நாங்களும் எங்கள் உடன் பிறந்தவர்ககுடன் ஒற்றுமையாக வாழ்வோம் பாட்டி. மற்ற மூவரும் ஆம் என்றனர்.

வியாசன்: சகோதர ஒற்றுமைக்கு இவர்களே சிறந்த முன் உதாரணமாக வாழ்ந்திருக்கிறார்கள்.

பாட்டி: ஆமாம். ஸ்ரீராமனுடைய சரித்திரத்தைக் கேட்கக் கேட்க நற்பண்புகள் வளரும். இப்படிப்பட்ட சிறந்த குணங்களைப்பெற்ற புத்திரர்களினால் தசரதன் மட்டற்ற மகிழ்ச்சியடைந்தான். நீங்களும் உங்கள் பெற்றோர்கள் மனம் மகிழும்படி நடந்துகொள்ளவேண்டும். குழந்தைகள் நால்வரும் நிச்சயமாக நீங்கள் கூறியபடி நடந்துகொள்வோம் பாட்டி என்றனர்.

பாட்டி: நீங்கள் கூறுவதைக் கேட்க மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. மேலும் சொல்கிறேன் கேளுங்கள். நாட்கள் கடந்தன. புதல்வர்கள் நால்வருக்கும் திருமணம் செய்ய தகுந்த வயது வரக்கண்டு ஆனந்தத்துடன் அவர்களது திருமணம் குறித்து புரோஹிதருடனும், உறவினர்களுடனும் கூடி ஆலோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் விசுவாமித்ர முனிவர் தசரத மன்னனைக் காண அவ்விடம் வந்தார். மன்னனும் அம்மாமுனியைக் கண்டு மகிழ்ந்து தன் புரோகிதரான வசிஷ்டமுனிவருடன் கூடி நன்கு வரவேற்று அமரச்செய்தான். விசுவாமித்ர முனியும் களிப்படைந்து மன்னனையும் வசிஷ்ட வாமதேவர் முதலிய ரிஷிகளை நலம் விசாரித்தார். பின்பு மன்னன் விசுவாமித்திர முனிவரைப் பூஜித்து முனிவரே நான் புதல்வர்களின் திருமணம் குறித்து ஆலோசித்துக் கொண்டிருக்கையில் தாங்கள் தற்செயலாய் வந்து எனக்கு காட்சியளித்தது எனக்கு அளவற்ற ஆனந்தத்தைக் கொடுக்கிறது. நீர் எந்த பயனைக் குறித்து வந்தீரோ அதைச் சொன்னால் உம்முடைய அருளினால் அதை நிறைவேற்ற விரும்புகிறேன். உம்முடைய கட்டளையை நான் நிறைவேற்றுவேனோ மாட்டேனோ என்று சந்தேகப்படவேண்டாம். நிச்சயம் நிறைவேற்றுவேன் என்றான்.

வேதவல்லி: விசுவாமித்திர முனிவர் மன்னனிடம் எதைப் பெறுவதற்காக வந்தார் பாட்டி? கேட்பதற்கு சுவாரசியமாக இருக்கிறது.

பாட்டி: சுவாரசியத்துடன் காத்திருங்கள். நீங்கள் அடுத்தமுறை வரும்பொழுது கூறுகிறேன். இப்பொழுது இருட்டிவிட்டதால் உங்கள் அகத்திற்குப் புறப்படுங்கள்.

குழந்தைகள் நால்வரும் தங்கள் அகத்திற்குப் புறப்பட்டார்கள்.

அடியேன் ஸாரநாயகி ராமானுஜ தாஸி

வலைத்தளம் –  http://divyaprabandham.koyil.org

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://srivaishnavagranthams.wordpress.com
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

श्रीवैष्णव – बालपाठ – नम्पिळ्ळै (श्री कलिवैरिदास स्वामीजी)

श्री: श्रीमते शठकोपाये नमः श्रीमते रामानुजाये नमः श्रीमद्वरवरमुनये नमः

बालपाठ

<< नन्जीयर्

पराशर और व्यास, दादी माँ के घर में अतुललाय और वेदवल्ली के साथ प्रवेश करते है |

दादी : स्वागत बच्चो | आज हम दूसरे आचार्य जिनका नाम नम्पिळ्ळै था उनके बारे में जानेंगे जो नन्जीयर स्वामीजी के शिष्य थे | जैसा मैंने आपको पिछली बार बताया था, नम्बूर गाँव में वरदराजन के नाम से पैदा हुए और नम्पिळ्ळै के नाम से प्रसिद्ध हुए । नम्पिळ्ळै स्वामीजी तमिळ और संस्कृत भाषा और साहित्य के प्रकांड विद्वान थे | हम यह भी जानते है कैसे नन्जीयर ने अपनी ९००० पड़ि कि व्याख्यान का एक अच्छी प्रति लिपि बद्द बनाना चाही । जब श्री वैष्णव गोष्ठी में विचार किया गया तब नम्बूर वरदराजर का नाम प्रस्ताव किया गय़ा । वरदराजर नन्जीयर को आश्वासन देते हैं कि वे उनके मन को संतुष्ट होने कि तरह लिखेंगे । नन्जीयर पहले उन्हें ९००० पड़ि कि व्याख्यान को सुनाकर अनन्तर उन्हें मूल प्रति देते हैं । तमिळ भाषा और साहित्य के विद्वान होने के कारण उचित स्थल पर सुन्दर से अर्थ विशेषो को मिलाकर नन्जीयर के पास वापस जाकर उनको वोह पृष्टि सोंप देते हैं । नन्जीयर व्याख्यान पढ़कर जान लेते हैं कि उसमे कुछ बदलाव किया गया हैं और उनसे घटित घटना के बारे में पूछते हैं । वरदराजर उन्हें सब कुछ बताते हैं और नन्जीयर सुन के प्रसन्न हो जाते हैं । वरदराजर की ख्याति समझते हुए उन्हें ” नम्पिळ्ळै “और ” तिरुक्कलिकंरी दासर” से उनका नाम करण करते हैं । वे तिरुक्कलिकंरी दासर, कलिवैरी दासर ,लोकाचार्यर , सूक्ति महार्णवर, जगदाचार्य और उलगसीरियर इत्यादि नामों से भी जाने गए हैं ।

नम्पिळ्ळै – तिरुवाल्लिकेनि

व्यास : दादी हमें याद है कैसे नम्पिळ्ळै स्वामीजी ने तिरुवायमोली ९००० पड़ी व्याख्यान को दुबारा अपनी स्मरण शक्ति से लिखा जब उनके आचार्य द्वारा दिए गए मूल ग्रन्थ कावेरी नदी में बाढ़ आने से खो गए थे |

दादी : हाँ, इतनी महानता और ज्ञान के बावजूद, नम्पिळ्ळै स्वामीजी बहुत विनम्र थे और सभी के साथ बहुत सम्मान और प्यार से पेश आते थे |

वेदवल्ली : दादी, क्या आप हमें नम्पिळ्ळै स्वामीजी के गौरव को उजागर करने वाली कुछ घटनाएं बता सकते हैं?

दादी : आळ्वार पाशुर को अर्थ सहित नन्जीयर स्वामीजी से सीखने के बाद, नम्पिळ्ळै स्वामीजी नियमित रूप से श्रीरंगम मंदिर में पेरुमल सन्निधि के पूर्वी किनारे पर व्याख्यान देते थे | तमिळ और संस्कृत भाषा और साहित्य पर उनके महान आदेश के कारण नम्पिळ्ळै भारी भीड़ को आकर्षित करते थे । जब भी लोगों के मन में कोई शंका / सवाल उठता है, तो वे वाल्मीकि रामायणम का उपयोग करके संतोषजनक तर्क देकर जिज्ञासाओं के मन का जिज्ञासा शांत करते थे । एक बार, जब नम्पिळ्ळै अपने कालक्षेप दे रहे थे, पेरिया पेरुमल (श्री रंगम के मूलावार विग्रह से बहार से निकल कर) अपनी वैराग्य स्थिति से उठ खड़े हुए और नम्पिळ्ळै के उपदेशं को देखने के लिए आये । नम्पिळ्ळै उपन्यास देते समय देखने के लिए पेरिय पेरुमाळ खड़े हो गए थे । तिरुविळक्कु पिच्छण् (एक श्री वैष्णव जो सन्निधि के दीप और रौशनी के जिम्मेदार हैं ) खड़े हुए पेरिय पेरुमाळ को देखते हैं और उन्हें धक्का देकर कहते हैं कि अर्चावतार में उन्हें हिलने कि इझाजत नहीं हैं । नम्पिळ्ळै को भाषण देते हुए देखने और सुनने के लिए एम्पेरुमान् ने उनकी अर्च समाधी को भी (अर्च अवताराम में स्थानांतरित या बात नहीं करने का वादा) तोडा हैं । तमिळ और संस्कृत दोनों में विभिन्न साहित्य में उनके गहन ज्ञान के कारण वे अपने व्याख्यान के दौरान अपने दर्शकों को मंत्रमुग्ध करने में सक्षम थे। नम्पिळ्ळै के भाषण इतने प्रसिद्ध थे कि लोग कहते थे कि क्या यह नम्पेरुमाळ कि गोष्टी हैं या नम्पिळ्ळै कि गोष्टी । जिस तरह नम्पेरुमाळ लोगों को अपनी पुरप्पाड इत्यादि कि ओर आकर्षित करते थे उसी तरह नम्पिळ्ळै अपने वचन से उन्हें आकर्षित करते थे । क्या किसी ने श्रीरंगम में नम पेरुमाल के पुरपाडु उत्सव को (झांकी)देखा है?.

श्रीरंग पेरुमाल सन्निद्धी में नम्पिळ्ळै उपन्यास देतेहुए

अतुलाय : जी दादी मैंने देखा है | जब एक बार में श्री रंगम में ब्रह्म उत्सव देखने गयी थी तब नम पेरुमाल जी के वीधि पुरप्पाडु की झांकी देखी थी और जिस तरह से उनकी झांकी लेकर गए विस्मित करने वाला द्रश्य था |

पराशर : जी दादी , हमने भी नम पेरुमाल जी का पुरप्पाडु उत्सव बहुत बार देखा है |

दादी : कौन नहीं होगा? क्या यह हमारी आँखों का इलाज नहीं है? ठीक उसी तरह जैसे नमपेरुमल ने अपने सभी भक्तों को अपने पुरपडु के साथ आकर्षित किया, यहां तक कि नम्पिल्लई ने भी अपने उपन्यासम में भारी भीड़ को आकर्षित किया। इस सब के बावजूद, उनकी विनम्रता अद्वितीय थी। नम्पिळ्ळै की विनम्रता अद्वितीय और असामान्य थी । श्री नन्जीयर का जीवन एक ऐसा आदर्श जीवन था जो केवल श्री नम्पिळ्ळै से सीखा हुआ श्रीवैष्णवतत्व पर पूर्ण तरह से आधारित था । एक बार कन्दाड़ै तोळप्पर (मुदली आण्डान् वंशी ) नम्पेरुमाळ के आगे नम्पिळ्ळै कि निंदा स्तुति करते हैं । उनकी महानता तोळप्पर् से सहन नहीं हो रहा था और वोह असहनता कठिन व्याख्या ( शब्दों ) के रूप में बाहर आए । नम्पिळ्ळै ने बिना कुछ बोले उनकी बेइज्जति सहन करके अपनी तिरुमालिगै को निकल पड़ते हैं । तोळप्पर जब अपने तिरुमालिगै पहुँचते हैं, उनकी धर्म पत्नी जो इस विषय के बारे में जान लेती हैं उन्हें उनकी बर्ताव पे सलाह देती हैं और नम्पिळ्ळै की महानता बताती हैं । उनसे आग्रह करती हैं कि वे नम्पिळ्ळै के पास जाकर उनके चरण कमल पे माफ़ी माँगे । आख़िरकार उन्हें अपनी भूल समझ मे आती हैं और रात में नम्पिळ्ळै कि तिरुमालिगै को जाने कि ठान लेते हैं । जब घर से निकल पड़े और दरवाज़ खोला तब उन्होंने एक व्यक्ति उनका इंतज़ार करते हुए दिखाई दिये जो दूसरे कोई नहीं थे बल्कि नम्पिळ्ळै स्वयं थे। तोळप्पर को देखने के तुरंत बाद नम्पिळ्ळै नीचे गिर कर उन्हें प्रणाम करते हैं और कहते हैं कि उन्होंने कुछ भूल कि होगी जिस के कारण तोळप्पर उनसे नाराज़ जो गए । तोळप्पर हैरान हो जाते हैं और उनकी महानता अच्छी तरह से समझ आती हैं । भूल उन्होंने किया हैं लेकिन नम्पिळ्ळै इतने विनम्र निकले कि उस भूल को उन्होंने अपने कंधे पे ले लिया और माफ़ी माँगने लगे । तोळप्पर तक्षण उन्हें प्रणाम करते हैं और कहे कि उनकी विनम्रता के कारण उन्हें उस दिन से “लोकाचार्य” के नाम से लोग जानेंगे । जो मानव महान होने के बावज़ूद अपनी चाल चलन में विनम्रता रखता हैं उन्हें “लोकाचार्य” कहते हैं और नम्पिळ्ळै उस पद के लायक हैं । नम्पिळ्ळै के प्रति अपनी द्वेष भाव को छोड़कर तोळप्पर अपनी पत्नी के साथ उनकी सेवा में जुड जाते हैं और कई शास्त्रार्थ उनसे सीखते हैं ।

पराशर : कितना विस्मय है | क्या यह उस घटना से बहुत मिलता-जुलता नहीं है, जहां श्री पराशर भट्टर् ने उस व्यक्ति को महंगी शॉल भेंट की थी, जो उनके बारे में बुरा बुरा कहता था ?

दादी : अच्छा अवलोकन पराशर ! हमारे पूर्वाचार्यों में एक सच्चे श्री वैष्णव के सभी समान गुण थे । बार बार हमारे आचार्यों ने हमें सिखाया कि कैसे जीना है और कैसे श्री वैष्णव के शुद्ध जीवन का नेतृत्व करके सभी के साथ व्यवहार करना है। उन्होंने आदर्श उदाहरण देकर हमें रास्ता दिखाया। उन्होंने हमें यह भी दिखाया कि यह सिर्फ सैद्धांतिक नहीं है, बल्कि व्यावहारिक रूप से भी इसका पालन किया जा सकता है। इसके लिए सभी को आचार्यों का आशीर्वाद ही चाहिए और हमारे पूर्वाचार्यों की तरह जीवन जीने की कोशिश करने के लिए हमें थोड़ा प्रयास करना चाहिए । छोटे बच्चे के कदम की तरह आखिरकार हमें हमारी मंजिल तक ले जाएंगे।

जब भट्टार स्वामीजी ने हमें दिखाया कि कैसे एक सच्चे श्री वैष्णव बने, नडुविळ तिरुवीधि भट्टर जो भट्टर वंशीय थे नम्पिळ्ळै की कीर्ति से असहन होते हैं और उन पे ईर्षा भाव बढ़ा लेते हैं । एक बार जब वे राजा के दरबार जा रहे थे तब उनके साथ पिन्बळगीय पेरुमाळ जीयर को अपने साथ लेकर जाते है । राजा उन दोनों को स्वागत करके उन्हें सम्भावना देकर आसीन करते हैं । राजा ने भट्टर से श्री रामायण से एक प्रश्न पूछते हैं । उन्होंने पूछा जब एम्पेरुमान ने एलान किया था कि रामावतार में वे परत्वता नहीं दर्शाएंगे तब वे कैसे जटायु को “गच्छ लोकान् उत्तमान”( सबसे उत्तम लोक – परमपद को जाईये ) कह सकते हैं । भट्टर को समाधान नहीं मालुम था और उनकी ख्याति के बारे में चिंतित हो रहे थे और इस बीच राजा कुछ अन्य कार्य में मग्न हो गए । भट्टर जीयर से पूछते हैं कि अगर नम्पिळ्ळै को यह प्रश्न पूछा गया होता तो वे इसका क्या उत्तर देंगे । जीयर तुरंत उत्तर देते हैं कि वे “सत्येन लोकान जयति” (एक सच्चा इन्सान तीनों लोकों को जीत सकता हैं ) इति सूत्र से समझाते । भट्टर उस श्लोक पर ध्यान करके उसका अर्थ जानकर राजा को समझाते हैं कि श्री राम सत्यवादी थे और उनकी सत्यनिष्ठा की शक्ति से किसी को भी किसी भी प्रदेश पहुँचा सकते हैं । जवाब सुनकर राजा बहुत प्रसन्न होकर भट्टर के ज्ञान की प्रशंसा करते हैं और उन्हें ढ़ेर सारा सम्पत्ति प्रदान करते हैं । नम्पिळ्ळै के केवल एक व्याख्या की महत्ता को जानकर भट्टर तुरन्त उनके पास जाकर सारा संपत्ती को समर्पित कर देते है । नम्पिळ्ळै के चरण-कमलों का आश्रय (शरण) पाकर उनके शिष्य बनते हैं और उसके बाद निरंतर नम्पिळ्ळै की सेवा में जुट जाते हैं ।

वेदवल्ली : दादी, पिछली बार आप ने बताया था की भट्टर स्वामी जी और नन्जीयर स्वामीजी आपस में बहुत चर्चा करते थे | क्या नन्जीयर स्वामीजी और नम्पिळ्ळै स्वामीजी की बीच भी इतनी आनन्ददायक चर्चा होती थी ?

दादी : हाँ वेदवल्ली | नन्जीयर स्वामीजी और नम्पिळ्ळै स्वामीजी की बीच भी बहुत अद्भुत चर्चा होती थी | एक बार नम्पिळ्ळै स्वामीजी ने नन्जीयर स्वामीजी से पूछा की भगवान के अवतार लेने का क्या अभिप्राय है ? नन्जीयर स्वामीजी बताते है की एम्पेरुमान जी इसीलिए अवतार लेते है की जिन्होंने भागवतो के प्रति अपचारम किये है उनको सही दंड दे सके| जिस तरह एम्पेरुमान जी ने कृष्णावतार में यह सुनिश्चित करने के लिए लिया कि दुर्योधन ने अपने भक्तों पर कई अपचार किए जो अंततः मारे गए। वह हिरण्यकश्यपु को यह सुनिश्चित करने के लिए नरसिंह के रूप में आया, जिसने अपने भक्त प्रह्लाद को परेशान किया, उसे मार दिया । तो, सभी अवतारों का मुख्य उद्देश्य भागवत संरक्षणम है।

व्यास : दादी, भागवत अपचार क्या है ?

दादी : नन्जीयर बताते है कि खुद को अन्य श्री वैष्णवों के बराबर मानना ही भगवत अपचारम है। नंजियार बताते हैं कि हमें हमेशा अन्य श्री वैष्णवों को अपने से ऊपर मानना चाहिए चाहे श्री वैष्णव किसी भी कुल में जन्म लिए हो, चाहे जैसे भी ज्ञान उन्हें हो । उनका यह भी कहना है कि हमारे आळ्वार स्वामीजी और अन्य पूर्वाचार्यों की तरह हमें भी अपने भागवतों का लगातार महिमामंडन करने की कोशिश करनी चाहिए।

नम्पिळ्ळै यह भी स्पष्ट करते है की पेरिया पेरुमाल और पेरिया पिराट्टि को छोड़ कर अन्य देवी देवताओं का भजन एवं पूजन पूर्णतः व्यर्थ है |

अतुलहाय : दादी, नम्पिळ्ळै स्वामीजी कैसे इसको बताते है ?

दादी : एक बार कोई नम्पिळ्ळै स्वामीजी के पास आकर उनसे प्रश्न किया जाता हैं कि नित्य कर्म करते समय आप अन्य देवता ( जैसे इंद्र , वायु , अग्नि ) कि पूजा कर रहे हैं लेकिन यह पूजा उनके मन्दिर को जाकर क्यूँ नहीं कर रहे हैं ? तत्क्षण अति चतुर जवाब देते हैं कि क्यूँ आप यज्ञ के अग्नि को नमस्कार करते हैं और वहीँ अग्नि जब शमशान में हैं तब उससे दूर हैं ? इसी तरह शास्त्र में निर्बन्ध किया गया हैं कि नित्य कर्म को भगवद् आराधन मानकर करना चाहिए । यह कर्म करते समय हम सभी देवताओं के अंतरात्मा स्वरूप एम्पेरुमान् को दर्शन करते हैं । वही शास्त्र बतलाती हैं कि हमे एम्पेरुमान् के अलावा किसी अन्य देवता कि पूजा नहीं करनी चाहिए इसीलिए हम दूसरे देवताओं के मंदिर को नहीं जाते हैं । साथ ही साथ जब यह देवताओं को मंदिर में प्रतिष्टा की जाती हैं तब उन में रजो गुण भर जाता हैं और अपने आप को परमात्मा मानने लगते हैं और क्योंकि श्री वैष्णव सत्व गुण से सम्पन्न हैं और वे रजो गुण सम्पन्न देवता को पूजा नहीं करते हैं । अन्य देवता भजन या पूजा न करने के लिए क्या इससे बेहतर विवरण दिया जा सकता हैं ।

वेदवल्ली : दादी, मेरी माताजी कहती है की यह एक बहुत ही संवेदनशील विषय है और बहुत से लोग इस विचार को स्वीकार नहीं करते हैं।

दादी : कुछ सत्य जब कहे जाते है तो कड़वी गोलियो जैसी प्रतीत होती है जो उनका श्रवण करता है उसके लिए यह अनुभव करना और मानना अस्वीकार होता है | वैदिक सत्य की प्रामाणिकता को कभी नकारा नहीं जा सकता और न ही सिद्ध किया जा सकता है, क्योंकि लोग इसे स्वीकार नहीं करना चाहते। अपने आचार्य की कृपा और अनुकरणीय अकारण दया के साथ, हर किसी को अंततः इस सच्चाई का एहसास होता है । जैसा कि हमारे आळ्वार स्वामीजी अपने एक अनुष्ठान में कहते हैं, “यदि हर कोई श्रीमन्न नारायण के आधिपत्य के शाश्वत सत्य का एहसास करता है और मोक्ष तक पहुंचता है, तो प्रभु के लिए अपने दिव्य अतीत को निभाने के लिए कोई दुनिया नहीं होगी, इसलिए यह देरी है”।

व्यास : दादी, क्या नम्पिळ्ळै स्वामीजी का पाणिग्रहण संस्कार हुआ था ?

दादी : हाँ, नम्पिळ्ळै स्वामीजी की दो पत्नियां थी | एक बार एक पत्नि से अपने बारे में उनका विचार पूछते हैं । जवाब देते हैं बतलाती हैं कि उन्हें स्वयं एम्पेरुमान् का स्वरुप मानती हैं और उन्हें अपने आचार्य के स्थान में देखती हैं । उनकी उत्तर से नम्पिळ्ळै बहुत प्रसन्न हो जाते हैं और उनसे मिलने तिरुमालिगै को आने वाले श्री वैष्णवो के तदियाराधन कैंकर्य में पूरी तरह से झुट जाने के लिए कहते हैं । नम्पिळ्ळै स्वमीजी इस घटना से आचार्य अभिमान के महत्व को प्रकाशित करते है |

पराशर : दादी, नम्पिळ्ळै स्वामीजी का जीवन यात्रा सुनकर बहुत ही आनन्द होता है|उनके बहुत से महान शिष्य रहे होंगे|

दादी : हाँ पराशर | नम्पिळ्ळै स्वामीजी के कई महान शिष्य थे, जो खुद आचार्य पुरुष परिवारों से थे और श्री रंगम में उनका समय सभी के लिए नललदिक्कालम (शानदार समय) के रूप में था। नम्पिळ्ळै स्वामीजी ने हमारे संप्रदाय के 2 गौरवशाली स्तंभों की आधारशिला भी रखी – पिळ्ळै लोकाचार्य (श्री लोकाचार्य स्वामीजी) और अळगिय मनवाळ मामुनिगल (श्रीवरवरमुनि स्वामीजी) जो वडक्कु तिरुवीधि पिळ्ळै (श्री कृष्णपाद स्वामीजी) के पुत्र थे। उनके कुछ अन्य प्रमुख शिष्य थे, वडक्कु तिरुवीधि पिळ्ळै, पेरियवाच्चान पिळ्ळै , पिण्बळगिय पेरुमाळ जीयर, ईयुण्णि माधव पेरुमाळ, नाडुविळ तिरुविधि पिळ्ळै भट्टर इत्यादि |

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

पिम्बालगराम पेरुमाल के साथ नम्पिळ्ळै

जब हम अगली बार मिलेंगे, तो मैं आपको नम्पिळ्ळै स्वामीजी के शिष्यों के बारे में बताऊंगी, जिन्होंने अपनी असीम दया के साथ, महान अनुदान प्रदान करने के लिए और हमारे संप्रदाय के लिए अद्भुत कैंकर्य किया।

बच्चे नम्पिळ्ळै स्वामीजी के गौरवशाली जीवन और उनकी शिक्षाओं के बारे में सोचते हुए अपने-अपने घरों को चले जाते हैं।

अडियेन् रोमेश चंदर रामानुजन दासन

आधार – http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-nampillai/

प्रमेय (लक्ष्य) – http://koyil.org
प्रमाण (शास्त्र) – http://granthams.koyil.org
प्रमाता (आचार्य) – http://acharyas.koyil.org
श्रीवैष्णव शिक्षा/बालकों का पोर्टल – http://pillai.koyil.org

బాల పాఠము – వేదాంతాచార్య

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< పిళ్ళై లోకాచార్య శిష్యులు

ఆండాళ్ నాన్నమ్మ ఇంట్లో పువ్వులు అల్లుతూ గుడి వైపు అటూ ఇటూ నడుస్తున్న వాళ్ళని చూస్తున్నారు. ఆమె తన ఇంటి వైపు పరిగెత్తుకుంటూ వస్తున్న పిల్లలను చూసి చిరునవ్వు నవ్వుకుంది. అల్లిన పూలమాలను ఆమె పెరియ పెరుమాళ్ మరియు తయార్ చిత్ర పఠానికి అలంకరించి తరువాత వాళ్ళని స్వాగతించింది.

నాన్నమ్మ : పిల్లలలూ రండి. ఈ రోజు ఎవరి గురించి చర్చించబోతున్నామో మీకు తెలుసా?

పిల్లలందరు ఒకేసారి : వేదాంతాచార్య

నాన్నమ్మ : అవును. ఆ పేరు వారికి ఎవరు పెట్టారో మీకు తెలుసా?

వ్యాస : పెరియ పెరుమాళ్ వారికి వేదాంతాచార్య అని పేరు పెట్టారు. అవునా
నాన్నమ్మ?

నాన్నమ్మ : అవును, వ్యాస. వారికి పుట్టుకతో పుట్టిన పేరు వెంకటనాథన్. వారు కంచీపురంలో ఒక దివ్య దంపతులైన అనంతసూరి మరియు తోతారంబైలకు జన్మించారు.

పరాశర : నాన్నమ్మ, వారు మన సాంప్రదాయంలోకి ఎలా వచ్చారో మాకు మరింత చెప్పండి.

నాన్నమ్మ : ఖచ్చితంగా, పరాశర. నడాదూర్ అమ్మాళ్ యొక్క కాలక్షేప గోష్టిలో కిడాంబి అప్పుళ్ళార్ అనే పేరుతో ఒక ప్రముఖ శ్రీవిష్ణవుడు ఉండేవారు. చిన్నప్పుడు వేదాంతాచార్యులు వారి మేనమామ (కిడాంబి అప్పుళ్ళార్)తో పాటు శ్రీ నడాదూర్ అమ్మాళ్ యొక్క కాలక్షేప గోష్టికి వెళ్లారు. ఆ సమయంలో శ్రీ నడాదూర్ అమ్మాళ్ వారిని అన్ని అడ్డంకులను ఛేదించి విశిష్టాద్వైత శ్రీవిష్ణవ సిద్దాంతాన్ని స్థిరపరుస్తారని ఆశీర్వదిస్తారు.

అత్తుళాయ్ : ఓహ్! వారి ఆశీర్వాదం నిజమైంది!

నాన్నమ్మ చిరునవ్వుతో: అవును, అత్తుళాయ్ . పెద్దల ఆశీర్వాదాలు నెరవేరకుండా ఉండవు.

వేదవల్లి: వారు తిరువెంకటేశ్వరస్వామి వారి పవిత్ర గంట అవతారం అని నేను విన్నాను. అవునా
నాన్నమ్మ ?

నాన్నమ్మ : అవును. వారు సంస్కృతం, తమిళ్ మరియు మణిప్రవళంలో వందకు పైగా గ్రంథాలు వ్రాశారు.

వ్యాస: ఓ! వందనా?

నాన్నమ్మ : అవును, వాటిలో ముఖ్యమైనవి తాత్పర్య చంద్రిక (శ్రీ భగవత్ గీతపై వ్యాఖ్యానం), తత్వతీకై, న్యాయ సిద్జాంజనం, శత ధూశని ఇంకా అహార నియమం (ఆహార అలవాట్లపై వ్యాఖ్యానం) ఉన్నాయి.

పరాశర : నాన్నమ్మ, ఆశ్చర్యంగా ఉంది. ఒకే వ్యక్తి ఎలా ఆహార అలవాట్లపై వ్యాఖ్యానం లాంటి ప్రాథమిక గ్రంథాలు రాసి మరియు అదే సమయంలో క్లిష్టమైన తాత్విక వ్యాఖ్యానాలు కూడా ఎలా రాసారూ అని.

నాన్నమ్మ : మన పూర్వాచార్యుల జ్ఞానం లోతు మహాసముద్రం లాంటిది, పరాశర! ఆశ్చర్యపోనవసరం లేదు, వారికి మన తాయార్ (శ్రీ రంగనాచియార్) ‘సర్వ-తంత్ర-స్వతంత్ర’ (అన్ని కళల నైపుణ్యం) అని బిరుదునిచ్చారు.

అత్తుళాయ్ : మాకు ఇంకా చెప్పండి, నాన్నమ్మ. వారి గురించి ఇంకా వినాలని ఉంది.

srivedanthachariar_kachi_img_0065.jpg

అవతార ఉత్సవంలో కాంచి తూప్పుళ్ వేదాంతాచార్య

నాన్నమ్మ: వేదాంతాచార్యులను ‘కవితార్కిక కేసరి’ (కవులలోకి సింహం) అని కూడా పిలుస్తారు. వారు ఒకసారి కృష్ణమిశ్ర అనే ఒక అధ్వైతితో 18 రోజుల పాటు సుదీర్ఘ చర్చ చేసి గెలిచారు. వారు ఒక వ్యర్థ కవి సవాలు చేస్తే ‘పాదుకా సహస్రం’ ను రచించారు. ఇది శ్రీ రంగనాథుని దివ్య పాదుకలను ప్రశంసిస్తూ వ్రాసిన 1008 పద్యాల కవిత.

వేదవల్లి: చాలా బాగుంది! ఇన్ని నైపుణ్యాలు ఉన్నప్పటికీ ఇంత నమ్రత కలిగిన గొప్ప ఆచార్యులు మన సాంప్రదాయంలో ఉండటం నిజంగా మన అదృష్టం.

నాన్నమ్మ : బాగా చెప్పావు వేదవల్లి. వేదాంత దేశికులు మరియు అనేక ఇతర సమకాలీన ఆచార్యులు పరస్పర ప్రేమ మరియు గౌరవం కలిగి ఉండేవారు. తన అభితిస్తవంలో, వారు శ్రీ రంగనాథుని “ఓ భగవాన్! పరస్పర శ్రేయోభిలాషులైన గొప్ప భాగవతుల చరణాల వద్ద శ్రీరంగం లోనే నివసిస్తాను అని అడుగుతారు “. మణవాళ మామునులు, ఎఱుంబి అప్పా, వాధికేసరి అళగీయ మణవాళ జీయర్, చోళసింహపురం (షోలింగర్) దొడ్డాచార్య వారి రచనలలో వేదాంత దేశికుల గ్రంథాలను ఉదాహరించారు. వేదాంత దేశికులు, పిళ్ళై లోకాచార్యులను గొప్పగా ప్రశంసించే వారు. వీరు పిళ్ళై లోకాచార్యుల గురించి “లోకాచార్య పంచాసత్” అని పిలువబడే గ్రంథం రచించారు. ఈ గ్రంథం తిరునారాయణపురం (మేల్కోటె, కర్ణాటక) లో క్రమం తప్పకుండా రొజూ పఠిస్తారు.

పరాశర : వేదాంతాచార్యులు శ్రీ రామానుజాచార్యుల సంభంధం ఎలాంటిది?

నాన్నమ్మ : వేదాంతాచార్యులకు శ్రీ రామానుజాచార్యుల పట్ల భక్తి చాలా ప్రసిద్ధమైనది; వారి ‘న్యాస తిలకా’ అనే గ్రంధంలో ‘ఉక్త్య ధనంజయ…’ అను పద్యంతో, శ్రీ రామానుజ సంభంధం వల్ల మోక్షం ఖాయమని పరోక్షంగా చెప్పిన పెరిమాళ్ ని పసన్న పరుస్తారు.

వ్యాస : మన ఆచార్యుల గురించి తెలుసుకోవడానికి చాలా ఉంది, నాన్నమ్మ !


నాన్నమ్మ : అవును, వేదాంతాచార్య విజయ ని ‘ఆచార్య – చంపు’ అని కూడా పిలుస్తారు. వేదాంత దేశికుల జీవితం మరియు రచనల క్లుప్తమైన సంగ్రహాన్ని సంస్కృతంలో గద్య మరియు పద్య రూపంలో గొప్ప పండితుడైన ‘కౌశిక కవితార్కికసింహ వేదాంతాచార్య’ (సుమారు 1717 లో నివసించిన గొప్ప పండితుడు) రచించారు.

అత్తుళాయ్ : ఓహ్, బాగుంది! నాన్నమ్మ, ఈరోజు మనం వేదాంతాచార్యుల సంస్కృతం మరియు తమిళంలోని సాహిత్య నైపుణ్యము మరియు వారి భక్తిలో వినయం నేర్చుకున్నాము. వారి గొప్పతనాన్ని అనుసరించడం నిజంగా మన అదృష్టం.

నాన్నమ్మ : అవును, పిల్లలు. ఇలాంటి గొప్ప పుణ్యాత్ములను ఎల్లప్పుడూ గుర్తుంచుకోవాలి! రేపు మళ్లీ కలుద్దాం. మీరు ఇంటికి వెళ్ళే సమయం అయ్యింది.

పిల్లలందరు ఒకేసారి: నాన్నమ్మ ధన్యవాదాలు.

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2019/02/beginners-guide-vedhanthacharyar/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – கைங்கர்யம் (தொண்டு)

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< அனுஷ்டானம்

வ்யாசன், பராசரன், அத்துழாய், வேதவல்லி நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் அகத்திற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே . கை கால்களை அலம்பிக்கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்குப் பெருமாள் அமுது செய்த பழங்களைத் தருகிறேன். ஆளவந்தார் திருநக்ஷத்ரத்தை நன்கு கொண்டாடினீர்களா ?

பராசரன் : மிகவும் சிறப்பாகக் கொண்டாடினோம் பாட்டி. ஆளவந்தார் ஸந்நிதிக்குச் சென்று ஸேவித்தோம்🙏. அங்கு திருநக்ஷத்ர வைபவத்தை வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடினார்கள். எங்கள் அப்பா ஆளவந்தாரின் வாழித் திருநாமத்தை எங்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார். அதை எங்கள் அகத்தில் நாங்கள் ஸேவித்தோம் பாட்டி.

பாட்டி : கேட்பதற்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது😊

வேதவல்லி : பாட்டி , போனமுறை நீங்கள் எங்களுக்குக் கைங்கர்யத்தின் மேன்மையைப் பற்றிக் கூறுவதாகச் சொன்னீர்களே , நினைவிருக்கிறதா?

பாட்டி : ஆமாம் ! எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. நீங்கள் ஞாபகமாய் கேட்பது எனக்கு மகிழ்வளிக்கிறது. கைங்கர்யம் என்பது எம்பெருமானுக்கும் அவன் அடியவர்களுக்கும் செய்யும் தொண்டு. நாம் செய்யும் கைங்கர்யமானது எம்பெருமானுடைய திருவுள்ள உகப்பிற்காகவும், திருமுக மலர்ச்சிக்காகவும் இருத்தல் வேண்டும்.

வ்யாசன்: எம்பெருமானுக்குத் திருவுள்ளம் உகக்கும் என்றால் , எங்களுக்கும் கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் என்று மிகவும் ஆசையாக இருக்கிறது. எவ்வாறு அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யலாம் பாட்டி?

பாட்டி : நாம் மனத்தினாலும், வாக்கினாலும், சரீரத்தாலும் எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யங்கள் செய்யலாம். இதனையே ஆண்டாள் நாச்சியாரும் தன் திருப்பாவை ஐந்தாம் பாசுரத்தில் வாயினால் பாடி, மனத்தினால் சிந்தித்து, தூமலர் தூவித்தொழுது எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை உகக்கச் செய்யலாம் என்று கூறுகிறாள். எம்பெருமானுடைய திருக்கல்யாண குணங்களை மனத்தினால் சிந்திப்பது மானசீக கைங்கர்யம் ஆகும். அவனுடைய திருநாமங்களை வாயாரப் பாடுவதும் அவனைப் பற்றியும் , அவன் அடியார்களின் மேன்மையை பற்றிப் பேசுவதும் , மிக முக்கியமாக ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களையும் பூர்வாசார்யர்கள் அருளிச்செய்த ஸ்தோத்ரங்களையும் பாடுவதால் எம்பெருமான் மிகவும் ப்ரீதி அடைகின்றான். அதுவே நாம் அவனுக்குச் செய்யும் வாசிக கைங்கர்யம். அவன் எழுந்தருளியிருக்கும் இடத்தைத் தூய்மைப் படுத்துதல், கோலமிடுதல், புஷ்பம் / மாலை தொடுத்தல், சந்தனம் அரைத்துக் கொடுத்தல் போன்றவை அவனுக்கு நாம் செய்யும் சரீர கைங்கர்யங்களாகும். நீங்கள் இக்கைங்கர்யங்களை உங்கள் அகத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமானுக்கும் அவசியம் செய்யவேண்டும்.

பராசரன்: மிகவும் அழகாக விளக்கினீர்கள் பாட்டி. எங்கள் அப்பா செய்யும் திருவாராதனத்தில் நாங்கள் ஆசையாகப் பங்கு கொள்வோம்.

பாட்டி : மிக்க மகிழ்ச்சி☺️. நீங்கள் உங்களால் இயன்ற கைங்கர்யங்களை உங்கள் அகத்து எம்பெருமானுக்குச் செய்ய வேண்டும். சிறு பிள்ளைகள் செய்யும் கைங்கர்யத்தை எம்பெருமான் மிகவும் உகப்போடு ஏற்றுக் கொள்வான்.

அத்துழாய் : நானும் வேதவல்லியும் கோலமிடுதல் , புஷ்பம் தொடுத்தல் போன்ற கைங்கர்யங்களில் ஈடுபடுவோம் பாட்டி .

பாட்டி : மிக்க மகிழ்ச்சி☺️. மிகவும் முக்கியமாக, எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதை விட அவன் அடியார்களுக்கு அவர்கள் திருவுள்ளம் உகக்கும்படி நாம் கைங்கர்யங்கள் செய்ய வேண்டும். {இதற்கு உதாரணம்} எம்பெருமான் ஸ்ரீராமனுக்கு லக்ஷ்மணன் அனைத்துவித கைங்கர்யங்களையும் செய்தான் (பகவத் கைங்கர்யம்). ஆனால் சத்ருக்னன் எம்பெருமான் ஸ்ரீராமனின் அடியவனான பரதாழ்வானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்தான் (பாகவத கைங்கர்யம்). {மற்றொரு உதாரணம்} நம்மாழ்வார் உண்ணும் சோறும், பருகும் நீரும் , திண்ணும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் எம்பெருமான் என்றிருந்தார். ஆனால் மதுரகவி ஆழ்வாரோ தேவுமற்றறியேன் குருகூர் நம்பி என நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறொன்றும் அறியாதவராக வாழ்ந்தார். இதன் மூலமாக அவன் அடியவர்களுக்கு அடியவர்களாய் இருப்பதே எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை மகிழ்விக்கும் எனத் தெளிவாகிறது.

அத்துழாய்: நீங்கள் சொன்னதைப் போல எம்பெருமானின் அடியவர்களுக்கு அடியவர்களாய் நாங்கள் இருந்து எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை உகக்கச் செய்வோம் பாட்டி. அவர்களுக்கு எவ்வாறு கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்?

பாட்டி: எம்பெருமானுடைய அடியவர்கள் நம் குடிசைக்கு (தங்கள் அகத்தை குடிசை என்று கூறுவது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் மரபு) எழுந்தருளும்போது அவர்களைச் சேவித்து வரவேற்க வேண்டும். அவர்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளை மிகவும் பணிவுடன் செய்ய வேண்டும். அவர்களிடமிருந்து எம்பெருமான் , ஆழ்வார் , ஆசார்யர்களின் வைபவங்களைக் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வது மிகவும் சிறப்பாகும். இது போன்ற பல வழிகளில் நாம் எம்பெருமானுடைய அடியவர்களுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யலாம்.

அத்துழாய்: தாங்கள் கூறியதை நினைவில் கொண்டு எம்பெருமானுடைய அடியவர்களின் கைங்கர்யங்களில் எங்களை நிச்சயமாக ஈடுபடுத்திக் கொள்வோம் பாட்டி

மற்ற மூவரும் ஆம் என்றனர்.

பாட்டி: மிக நல்லது குழந்தைகளே. நீங்கள் ஆர்வமாக நான் சொல்வதைக் கேட்பது மிக்க மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது☺️.

வேதவல்லி : நீங்கள் கூறுவதைக் கேட்பதற்கு மிகவும் சுவாரசியமாக இருக்கிறது. மேலும் சொல்லுங்களேன் பாட்டி.

பாட்டி: நீங்கள் அடுத்தமுறை வரும்போது எம்பெருமானிடமும் , அவன் அடியவர்களிடமும் செய்யக் கூடாத அபச்சாரங்களைப் பற்றிக் கூறுகிறேன். இப்போது இருட்டி விட்டதால் உங்கள் அகத்திற்குப் புறப்படுங்கள்.

குழந்தைகள் பாட்டி கூறியதை எண்ணியவாறு தங்கள் அகத்திற்குப் புறப்பட்டனர்.

அடியேன் ஸாரநாயகி ராமானுஜ தாசி 🙏

ஆதாரம் :  http://pillai.koyil.org/index.php/2018/10/beginners-guide-kainkaryam/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

Beginner’s guide – vEdhAnthAchAryar

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

ANdAL pAtti was wreathing a garland and watching the passersby walking to the temple, from her home. She caught the children running to her home by the corner of her eye and smiled to herself. She adorned periya perumAL and thAyAr’s picture with the garland and welcomed them.

pAtti: Come in children. Do you know whom are we going to discuss about today?

All children in Chorus: vEdhAnthAchAryar

pAtti: Yes. Do you know who named him so?

vyAsA: periya perumAL named him as vEdhAnthAchAryar. Is that right pAtti?

pAtti: Right, vyAsA. His birth name was vEnkatanAthan. He was born in kAnchIpuram to the divine couple anantha sUri and thOthArambai.

parAsaran: Tell us more about his initiation into our sampradAyam, pAtti.

pAtti: Sure, parAsara. In the kAlakshEpa ghoshti of NadaadUr Ammal, there was a a famous Srivaishnava named kidAmbi appuLLAr. When vEdhAnthAchAryar was young he went with his maternal uncle (Sri kidAmbi appuLAr) to attend Sri nadAdhUr ammAL’s kAlakshEpa goshti. Sri nadAdhUr ammAL had blessed him at that time that he will establish well and clear all the oppositions of viSishtAdhvaitha Srivaishnava sidhdhAntham.

aththuzhAy : Wow! Indeed his blessing came true!

pAtti (with a beaming smile): Yes, aththuzhAy. The blessings of elders will never go unfulfilled.

vEdhavalli: I heard he is an incarnation of the holy bell of thiruvEnkadamudaiyAn. Is that right, pAtti?

pAtti: Yes, you are right, aththuzhAy. He has written more than a hundred granthams in samskrutham, thamizh and maNipravALam.

vyAsAn: Wow! A hundred ?

pAtti: Yes, some of the important ones are thAthparya chandhrikai (a commentary on SrI bhagavath gIthA), thathvateekai, nyAya sidhdhAnjanam, Satha dhUshani and AhAra niyamam (a commentary on food habits).

parAsaran: PAtti, I cannot stop wondering about how can one person write basic granthams for eating habits and also write about complex philosophical commentaries at the same time.

pAtti: Our pUrvAchAryas’ knowledge was as deep as the ocean, parASara! No wonder, he was conferred the title ‘sarva-thanthra-svathanthra’ (master of all arts and crafts) by our own thAyAr (SrI ranganAachchiyAr).

aththuzhAy : Tell us more, pAtti. It is interesting to hear all these facts about him

pAtti: vEdhAnthAchAryar was also known as ‘kavithArkika kEsari’  (lion amongst poets). He once won over an advaithi named krishNamiSra after a long debate of 18 days. He composed ‘pAdhuka sahasram’ when challenged by a vain Poet. This is a 1008 verse poem praising the divine sandals of Lord ranganAtha.

srivedanthachariar_kachi_img_0065.jpg (376×501)
kAnchi thUppuL vEdAnthAchAryar during avathAra uthsavam

vEdhavalli: That is impressive! We are indeed blessed to have such noble Acharyas who had such humility despite such phenomenal accomplishments.

pAtti: Well said, vEdhavalli. vEdhAntha dhESikan and many other contemporary Acharyas had mutual love and reverence for each other. In his abhithistavamhe asks Lord ranganAtha “Oh Lord! let me reside in SrIrangam at the feet of the great ones who are mutual well-wishers’. maNavALa mAmunigaL, eRumbi appA, vAdhikESari azhagiya maNavALa jIyar, dhoddAcharyar of choLasimhapuram (Sholingur) have all quoted his granthams in their works. vEdhAntha dhESikan himself had great admiration for piLLai lOkAchAryar , which can be easily understood from the grantham he composed called “lOkAchArya panchAsath”. This grantham is recited regularly in thirunArAyaNapuram (Melkote, Karnataka).

parAsaran: How did vEdhAnthAchAryar regard Sri Ramanujar?

pAtti: Sri vEdhAnthAchAryar’s devotion to Sri rAmanujar is very well known; in his ‘nyAsa thilakA’ in the verse starting ‘ukthya dhananjaya…’ he pacifies perumAL for having indirectly told him that mOksham need not be granted by Him, as it had already been guaranteed to him by his connection with Sri rAmAnujar.

vyAsa: There is so much to learn about our AcharyAs, pAtti!

pAtti: Yes, vEdhAnthAchArya Vijaya’ also known as ‘AchArya-champu’, written in Sanskrit in the form of prose and verse, by a great scholar and poet named ‘kouSika kavithArkikasimha vEdanthAcharyar’, who lived around 1717 CE gives a good glimpse into the life and works of vEdhAntha dhESikan

aththuzhAy : Oh, nice! pAtti, today we learnt about vEdhAnthAchAryar’s literary prowess in samskrutham and thamizh, his humility and bhakthi. We are truly blessed to follow such a great example.

pAtti: Yes, children. Let us remember such great souls always! We will meet again tomorrow. Its time for you all to go home.

Children (in chorus): Thank you pAtti!

adiyen bhArgavi rAmAnuja dasi

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – அனுஷ்டானம்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< அஷ்டதிக்கஜங்கள் மற்றும் சில ஆசார்யர்கள்

பராசரன் வ்யாசன் வேதவல்லி அத்துழாய் நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் அகத்திற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே. கை கால்களை அலம்பிக் கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்கு பெருமாள் அமுது செய்த பழங்களைத் தருகிறேன். இந்த மாதத்தின் சிறப்பு என்னவென்று தெரியுமா?

வேதவல்லி : நான் சொல்கிறேன் பாட்டி. நீங்கள் எங்களுக்கு சொல்லியது
நினைவிருக்கிறது. சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடியான ஆண்டாள் நாச்சியார்
அவதரித்த மாதம் இது. ஆடி மாதம் பூரம் திருநக்ஷத்திரம் .
பராசரன் : ஆமாம். மேலும் ஸ்வாமி நாதமுனிகளின் திருப்பேரன் ஆளவந்தாரும்
இதே மாதத்தில் தான் அவதரித்தார். ஆடி மாதம் உத்திராடம் திருநக்ஷத்ரம். சரியா
பாட்டி ?
பாட்டி : மிகச்சரியாகச் சொன்னீர்கள். அடுத்ததாக தினசரி நாம் கடைப்பிடிக்க
வேண்டிய அனுஷ்டானங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
அத்துழாய் : அனுஷ்டானம் என்றால் என்ன பாட்டி ?
பாட்டி : சாஸ்த்ரம் நமக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள விதிமுறைகளைக் கடைப்பிடிப்பதே
அனுஷ்டானம். உதாரணத்திற்கு நாம் அதிகாலையில் எழுந்து நீராடவேண்டும் என்று
சாஸ்த்ரம் விதித்துள்ளது. இதனை ஆண்டாள் நாச்சியாரும் தன் திருப்பாவையில்
நாட்காலே நீராடி என்று குறிப்பிட்டுள்ளாள்.
வியாசன் : ஆம் பாட்டி எனக்கு நினைவிருக்கிறது. திருப்பாவை இரண்டாவது
பாசுரத்தில் நாட்காலே நீராடி என்ற வரி வருகிறது.
பாட்டி : மிகச்சரி ! அதிகாலையில் நாம் எழுந்து எம்பெருமானுடைய
திருநாமங்களைச் சொல்லுவதால் மனம் தூய்மை அடையும். நற்பண்புகளும்
வளரும். மிக முக்கியமாக அதிகாலையில் நீராடிய பிறகு திருமண்காப்பை
சாற்றிக்கொண்டு உபநயனம் ஆனவர்கள் ஸந்த்யாவந்தனம் முதலான நித்ய
கர்மானுஷ்டானங்களைச் செய்தல் வேண்டும்.
பராசரனும் வ்யாஸனும் : நீங்கள் சொல்லியபடி தவறாமல் நித்ய
கர்மானுஷ்டானங்களைக் கடைப்பிடிப்போம் பாட்டி.
பாட்டி : மிக்க மகிழ்ச்சி.
வேதவல்லி : நாங்கள் திருமண்காப்பை மிகவும் விருப்பத்துடன்
சாற்றிக்கொள்கிறோம் பாட்டி. மேலும் திருமண் காப்பு சாற்றிக்கொள்வதின்
மகத்துவத்தைச் சொல்லுங்கள் பாட்டி. கேட்க ஆவலாக இருக்கிறது.

பாட்டி : சொல்கிறேன் கேளுங்கள். திருமண்காப்பு / காப்பு என்பதற்க்கு ரக்ஷை
என்று பொருள். எம்பெருமானும் , பிராட்டியும் நம்முடன் நித்ய வாஸம் செய்து
நம்மை பாதுகாக்கின்றனர். மேலும் திருமண்காப்பை சாற்றிக்கொள்வதன் மூலமாக
எம்பெருமானுக்கும் , பிராட்டிக்கும் நாம் தாஸபூதர்கள் என்பது உறுதியாகிறது.
ஆதலால் அதை சாற்றிக்கொள்ளும் பொழுது பக்தியுடனும் , பெருமையுடனும்
இருப்பது மிக அவசியமாகும் .
வேதவல்லி : திருமண்காப்பின் ஏற்றம் நன்கு விளங்கியது பாட்டி. கேட்பதற்கும்
இனிமையாக இருந்தது.
மற்ற மூவரும் ஆம் என்றனர் .
பாட்டி : மிகவும் நல்லது குழந்தைகளே. இது போல நம் நன்மைக்காக சாஸ்த்ரம்
பலவற்றை விதித்துள்ளது. அவற்றுள் சிலவற்றைக் கூறுகிறேன். கவனமாகக்
கேளுங்கள். நாம் உணவு உண்ணுவதற்கு முன்னும் பின்னும் கை கால்களை
அலம்பிக் கொண்டு தான் உணவு உட்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் நாம்
தூய்மையாக இருந்தால் தான் நம் உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது. மிக
முக்கியமாக பெருமாளுக்கு அமுது செய்த ப்ரசாதத்தை மட்டுமே உட்கொள்ள
வேண்டும். நாம் உண்ணும் உணவு தான் நம்முடைய குணத்தை நிர்ணயிக்கிறது.
பெருமாளுக்கு அமுது செய்த ப்ரசாதத்தை உண்ணுவதால் அவர் க்ருபையால் ஸத்வ
குணம் வளரும்.
பராசரன் : எங்கள் அகத்தில் அம்மா செய்யும் தளிகையை எங்கள் அப்பா
திருவாராதனத்தின் பொழுது கண்டருளப்பண்ணுவார். நாங்கள் பெருமாள் தீர்த்தம்
பெற்றுக் கொண்ட பிறகே பிரசாதத்தை உண்ணுவோம்.
பாட்டி : நல்ல பழக்கம். விடாமல் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் குழந்தைகளே.
நால்வரும் சரி பாட்டி என்றனர்.
பாட்டி : மேலும் நாம் உணவு உட்கொள்ளுவதற்கு முன் ஆழ்வார் பாசுரம் சிலவற்றை
ஸேவிக்க வேண்டும். நம் வயிற்றிற்கு உணவு எம்பெருமானுக்கு அமுதுசெய்த
ப்ரசாதம். நம் நாவிற்கு உணவு என்னவென்று தெரியுமா?
அத்துழாய் : நாவிற்கு உணவா ? என்னவென்று சொல்லுங்கள் பாட்டி
பாட்டி : ஆம் எம்பெருமானுடைய திருநாமத்தைச் சொல்லுவதே நாவிற்கு உணவு. மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரையே தெய்வமாகக் கொண்டவர். அவர் தன்னுடைய
கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு பாசுரத்தில் தென்குருகூர் நம்பி அதாவது ஆழ்வார்
திருநாமத்தைச் சொல்லும் பொழுது நாவிற்கு அமுதமாக இருக்கிறது என்கிறார்.

வேதவல்லி: மிக அழகாக விளக்கினீர்கள் பாட்டி. இனி நாங்களும் கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு ஸேவித்தப் பிறகே உணவு உட்கொள்கிறோம். எங்கள் நாவிற்கும் உணவாகிவிடும் .

பாட்டி : மிக நல்லது வேதவல்லி
வியாசன் : நீங்கள் கூறுவதைக் கேட்பதற்கு மிகவும் சுவாரசியமாக இருக்கிறது
பாட்டி. மேலும் சொல்லுங்களேன்.
பாட்டி : நீங்கள் அடுத்த முறை வரும்பொழுது கைங்கர்யத்தின்
மேன்மையைப்பற்றிக் கூறுகிறேன். இப்பொழுது இருட்டி விட்டதால் உங்கள்
அகத்திற்குப் புறப்படுங்கள்.
குழந்தைகள் பாட்டி கூறியதை எண்ணியவாறு தங்கள் அகத்திற்குப் புறப்பட்டனர்.
அடியேன் ஸாரநாயகி ராமானுஜ தாசி

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

బాల పాఠము – అపచారాలు (అపరాధాలు)

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< కైంకర్యం

పరాశర, వ్యాస, వేదవల్లి మరియు అత్తుళాయ్ తో కలిసి నాన్నమ్మ ఇంటికి వస్తారు.

నాన్నమ్మ:  స్వాగతం పిల్లలూ. మీరు చేతులు కాళ్ళు కడుక్కోండి, మీకు దేవుడికి పెట్టిన పండ్లను ఇస్తాను. ఈ నెల ప్రత్యేకత ఏమిటో  మీకు తెలుసా?

పరాశర: నేను చెప్తాను నాన్నమ్మ. మాణవాళ మామునులు పుట్టిన నెల. వారి తిరునక్షత్రం వైశాఖ  మాసం తిరుమూలా నక్షత్రంలో వస్తుంది.

వేదవల్లి: అవును. ఈ నెల ముదల్ ఆళ్వార్, సేనాధిపతి విశ్వక్సేన, పిళ్ళై లోకాచార్యుల పుట్టిన నెల కూడా. అవునా నాన్నమ్మా?

నాన్నమ్మ: అవును. ఇప్పటి వరకు ఆళ్వారులు, ఆచార్యులు,  ఉత్తమ అనుష్ఠానాలు, కైంకర్యాల గురించి మనం చూసాము. ఇప్పుడు అపచారాల గురించి నేర్చుకుందాము.

వ్యాస: నాన్నమ్మా అపచారం అంటే ఏమిటి?

నాన్నమ్మ: అపచారము అంటే భగవంతుడి పట్ల లేదా వారి భక్తుల పట్ల అపరాధం చేయుట. మనం ఎప్పుడూ భగవానుని మరియు వారి భక్తులను ఆనందపరచాలి. మనం చేసే కార్యాలు ఎమ్బెరుమాన్  మరియు భాగవతులను అసంతృప్తి పరిచితే, దానిని అపచారము అంటారు. మనము ఇప్పుడు ఏ అపచారాలు చేయకుండా దూరంగా ఉండాలో చూద్దాము.

అత్తుళాయ్: నాన్నమ్మ, అవేంటో వివరంగా చెప్తారా?

నాన్నమ్మ: సరే. శ్రీవైష్ణవులకు శాస్త్రం ఒక ఆధారం/మూలం /మార్గదర్శనం. మన పూర్వాచార్యులు శాస్త్రం పట్ల చాలా గౌరవప్రదంగా ఉండి వారి అనుష్టానాలను క్రమం తప్పకుండా అనుసరించారు. వారు భగవానుడి పట్ల వారి భక్తుల పట్ల ఎలాంటి అపరాధాలు చేయాలన్నా చాలా భయపడేవారు. కాబట్టి, మనం కూడా ఏ అపచారాలు చేయకుండా అన్ని సమయాల్లో జాగ్రత్త పడాలి. ఇప్పుడు మనం ఒకదాని తర్వాత ఒకదానిని (అపచారాల రకాలు) వివరంగా చూద్దాము. ముందుగా మనం భగవత్ అపచారాల గురించి చూద్దాము.

వ్యాస: ఎమ్బెరుమానుకు అపచారము చేస్తే భగవత్ అపచారము అంటారు, అవునా నాన్నమ్మా?

నాన్నమ్మ: అవును, భగవత్ అపచారాలు,  ఈ క్రింద ఇవ్వబడ్డాయి.

  • భగవానుడిని ఇతర దేవతలతో (బ్రహ్మ, శివ, వాయు, వరుణ, ఇంద్ర మొదలగు వారు) సమానంగా పరిగణలోకి తీసుకోవడం ఒక నేరం.
  • ఒక శ్రీవైష్ణవుడయిన తరువాత, ఇతర దేవతలను పూజించడం కూడా భగవత్ అపచారమే. అందరిని ఎమ్బెరుమానే సృష్టించారు.
  • నిత్యకర్మానుష్టాలు నిర్వహించక పోవడం భగవత్ అపచారము క్రిందకు వస్తాయి.  నిత్యకర్మానుష్టాలు మనకు భగవానుని ఆజ్ఞలు, ఆదేశాలు. కాబట్టి మనము వారి మాటలకు కట్టుబడి ఉండాలి. మనం వారి ఆదేశాలను ఆచరించకపోతే, మనం నేరం చేస్తున్నట్టు లెక్క. ఇంతకుముందు ఈ విషయం గురించి మనం చెప్పుకున్నాము, అందరికి గుర్తుందనుకుంటాను.

పరాశర: అవును నన్నమ్మా. వ్యాస మరియు నేను ప్రతిరోజు సంధ్యావందనం క్రమం తప్పకుండా ప్రతిరోజూ చేస్తాము.

నాన్నమ్మ: మీరు నిత్యకర్మానుష్టాలు క్రమం తప్పకుండా ప్రతిరోజూ చేస్తారంటే, వినడానికి సంతోషంగా ఉంది.

  • మనం చేయకుండా దూరముండాల్సిన ఇంకొక ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే రామ, కృష్ణులను సాధారణ మనుషులుగా పరిగణలోకి తీసుకోకూడదు. భగవానుడు తన భక్తుల కోసం ప్రేమ, కృపతో మన సహాయం కోసం ఈ అవతారాలను తీసుకున్నాడు.
  • ఈ భౌతిక ప్రపంచంలో మనము స్వతంతృలమని అనుకోవడం భగవత్ అపచారము. అందరూ ఎమ్బెరుమానుకి ఆధీనులమని, దానికి అనుగుణంగా వ్యవహరించాలని అర్థం చేసుకోవాలి.
  • ఎమ్బెరుమానుకి కు చెందిన వస్తువులను దొంగిలించుట. వారి వస్త్రాలు, తిరువాభరణాలు(ఆభరణాలు) మరియు స్థిర ఆస్తులు (భూములు) మొదలైనవి.

అత్తుళాయ్: నన్నమ్మా వినడానికి చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది, మీరు భాగవత అపచారము గురించి మాకు వివరించండి?

నాన్నమ్మ: తప్పకుండా అత్తుళాయ్. ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క భక్తులకు  అపచారం భాగవత అపచారము క్రిందకు వస్తుంది. భాగవత అపచారము మరియు భగవత్ అపచారము మధ్య, భాగవత అపచారము అత్యంత క్రూరమైనది. ఎమ్బెరుమాన్ తన భక్తుల బాధలను తట్టుకోలేడు. కాబట్టి మనం భాగవత అపచారము చేయకుండా జాగ్రత్తపడాలి. ఈ క్రింది భాగవత అపచారాలు ఇవ్వబడ్డాయి.

  • ఇతర శ్రీవైష్ణవులను మనకు సమానంగా పరిగణించడం. ఇతర శ్రీవైష్ణవుల కంటే మనలను తక్కువగా పరిగణించుకోవాలి.
  • మనం శారీరికంగా గానీ, మానసికంగా గానీ ఎవరినీ బాధపెట్టకూడదు.
  • శ్రీవైష్ణవులను వారి జన్మ, జ్ఞానం, చర్యలు, సంపద, జీవించే ప్రదేశం, రంగు మొదలైనవి ఆధారంగా వారిని అవమానించకూడదు.

మన పూర్వాచార్యులు ఇతర శ్రీవైష్ణవులతో వ్యవహరించేటప్పుడు  ఖచ్చితమైన ప్రమాణాలను అనుసరించే వారు. ఇతర శ్రీవైష్ణవులను అసంతృప్తి / మనసును గాయపరచ కుండా వారు చాలా జాగ్రత్తగా ఉండేవారు. వారు ప్రతి ఒక్కరితో గౌరవంగా వ్యవహరించేవారు.

వేదవల్లి: నాన్నమ్మా, మేము తప్పకుండా ఇటువంటి అపచారాలు చేయకుండా ఎమ్బెరుమానుని సంతోషపెడతాం.

మిగితా ముగ్గురు పిల్లలు కూడా ఒకేసారి: అవును నాన్నమ్మా.

నాన్నమ్మ: చాలా మంచిది  పిల్లలు. ఇప్పటి వరకు నేను మీకు మన సాంప్రదాయం గురించి చాలా విషయాలు నేర్పించాను. మరోసారి మీరు ఇక్కడికి వచ్చినప్పుడు, మీకు ఇంకొన్ని విషయాలు చెప్తాను.  చీకటి పడుతోంది. మీరు వెళ్ళే సమయమయ్యింది.

పిల్లలు: అవును మేము చాలా  నేర్చుకున్నాము నాన్నమ్మా. ఎమ్బెరుమాన్ మరియు ఆచార్యుల కృపతో మేము  నేర్చుకున్నవన్నీ ఆచరణలో పెట్టడానికి ప్రయత్నిస్తాము.

నాన్నమ్మ: చాలా మంచిది.

పిల్లలు నాన్నమ్మతో సంభాషణ గురించి ఆలోచించుకుంటూ సంతోషంగా వారి ఇండ్లకు వెళతారు.


మూలము: http://pillai.koyil.org/index.php/2018/11/beginners-guide-apacharams/

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org


బాల పాఠము – కైంకర్యం

శ్రీః  శ్రీమతే శఠకోపాయ నమః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమత్ వరవరమునయే నమః

  శ్రీ వైష్ణవం – బాల పాఠము

<< బాల పాఠము – ఉత్తమ అనుష్ఠానాలు

పరాశర, వ్యాస, వేదవల్లి మరియు అత్తుళాయ్ తో కలిసి నాన్నమ్మ ఇంటికి వస్తారు

నాన్నమ్మ: స్వాగతం పిల్లలూ . మీరు చేతులు కాళ్ళు కడుక్కోండి, మీకు దేవుడికి పెట్టిన పండ్లను ఇస్తాను. మీరు  ఆళవందార్ తిరునక్షత్రం జరుపుకున్నారా?

పరాశర: అవును నాన్నమ్మ, బాగా జరుపుకున్నాము. ఆళవందార్ సన్నిధి దర్శనం కూడా బాగా జరిగింది. అక్కడ, తిరునక్షత్రం ఉత్సవాలు చాలా బాగా చేస్తారు. మా నాన్నగారు ఆళవందార్ వాళి తిరునామాలు మాకు నేర్పించారు. వారి తిరునామాలు మా ఇంట్లో పఠించాము.

నాన్నమ్మ: వినడానికి చాలా ఆనందంగా ఉంది.

వేదవల్లి: నాన్నమ్మా,  మీరు క్రిందటి సారి కైంకర్యం యొక్క ప్రాముఖ్యతను చెప్తానని అన్నారు మీకు గుర్తుందా?

నాన్నమ్మ: అవును, నాకు గుర్తుంది. నువ్వు గుర్తుంచుకొని అడిగినందుకు చాలా ఆనందంగా ఉంది.
కైంకర్యం అంటే ఎమ్బెరుమాన్ కి మరియు వారి భక్తులకు సేవ చేయడం. మన కైంకర్యం ఎమ్బెరుమాన్ని సంతోషపెట్టాలి మరియు వారి హృదయాన్ని సంతృప్తి పరచాలి.

వ్యాస: ఎమ్బెరుమాన్ సంతోషంపడితే మేము కైంకర్యం చేయడానికి చాలా ఆసక్తిగా ఉన్నాము. కైంకర్యం ఎలా చేయాలి నాన్నమా?

నాన్నమ్మ: మనం కైంకర్యం హృదయంతో (మానసిక కైంకర్యం), మన వాక్కుతో (వాచిక కైంకర్యం) మరియు మన శరీరంతో (శరీర కైంకర్యం) చేయవచ్చు. ఆండాళ్ నాచ్చియార్ కూడా తన తిరుప్పావై 5 వ పాసురంలో మనము వారి కీర్తిగానలు పాడవచ్చని, వారిని ధ్యానించవచ్చని, వారికి పుష్పాలు అర్పించ వచ్చని అన్నారు.  ఎమ్బెరుమాన్ దివ్య కళ్యాణ గుణాలను ధ్యానించడం మానసిక కైంకర్యంలోకి వస్తుంది. ఎమ్బెరుమాన్ మరియు వారి భక్తుల యొక్క దివ్య మహిమలను కీర్తించి/పాడి మాట్లాడుట, చాలా ముఖ్యముగా, ఆళ్వారుల పాసురాలు మరియు పుర్వాచార్యుల స్తోత్రాలు పాటించుట ఎమ్బెరుమాన్ కి ఎంతో ఆనందం కలిగిస్తుంది. ఇవన్నీ వాచిక కైంకర్యంలోకి వస్తాయి.  ఆలయ ప్రాంగణం / సన్నిధిని శుభ్రపరచుట, ఆలయ ప్రాంగణం / సన్నిధిని ముగ్గులతో, పూల దండలతో అలంకరింఛడం, తిరువారాధనం కోసం గంధపు చెక్కను నూరడం వంటివి శారీరక కైంకర్యంలోకి వస్తాయి. మొదట, మన ఇళ్లలో ఎమ్బెరుమాన్ కు సాధ్యమైనంత కైంకర్యం చేయాలి. మీ వంటి పిల్లలు చేసిన  కైంకర్యాన్ని ఎమ్బెరుమాన్ ఎంతో ఆనందంగా స్వీకరిస్తారు.

పరాశర: మీరు చాలా బాగా వివరించారు నాన్నమ్మా. ఇంట్లో మా నాన్నగారు చేసే తిరువారాధనంలో సంతోషంగా పాల్గొంటాము.

నాన్నమ్మ: మంచిది.

అత్తుళాయ్: వేదవల్లి మరియు నేను ముగ్గులు వేసి, పూలల్లి దండలు తయారు చేస్తాను.

నాన్నమ్మ:  విని చాలా ఆనందం వేస్తుంది అత్తుళాయ్. మరొక ముఖ్యమైన విషయం, భగవానుని కంటే భాగవతుల (భక్తుల) సేవ చేయడం చాలా ముఖ్యమైనది. ఉదాహరణకు, లక్ష్మనుడు శ్రీ రాముడికి అన్ని కైంకర్యాలు చేసాడు, కానీ శత్రుఘ్నుడు శ్రీరాముని యొక్క ప్రియమైన సోదరుడు, భక్తుడైన భరతునికి కైంకర్యం చేశాడు. అంతేకాక, నమ్మాళ్వారు తనకు ప్రియమైన శ్రీకృష్ణుడినే తన ఆహారం, నీరుగా భావించారు, కానీ మధురకవి ఆళ్వార్ నమ్మాళ్వారినే తన భగవంతునిగా భావించారు. ఇది ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క భక్తుల (భాగవతుల) యొక్క గొప్పతనాన్ని ఉద్ఘాటిస్తుంది. కాబట్టి, మనము ఎల్లప్పుడు వారి భక్తులకు భక్తులుగా ఉండాలి.

అత్తుళాయ్: మీరు చెప్పినట్లుగా, ఖచ్చితంగా ఎమ్బెరుమాన్ యొక్క భక్తులకు (భాగవతులకు) సేవ చేయడానికి ప్రయత్నిస్తాము. కానీ భాగవతులను ఎలా సేవించాలి నాన్నమ్మా?

నాన్నమ్మ: భక్తులు మన ఇళ్లకు వచ్చినపుడు, వారికి శాష్టాంగ నమస్కారం చేయాలి,  సుఖంగా వుంచాలి, వారికి అవసరమైన సహాయం చేయాలి. మనం ఎమ్బెరుమాన్, ఆళ్వారుల మరియు ఆచార్యాల గురించి, అద్భుతమైన వారి చరితాల గురించి ప్రశ్నించి వీలైనంత వారి నుండి నేర్చుకోవటానికి ప్రయత్నించాలి. వారు చేసే కైంకర్యాల్లో ఏవైనా సహాయం అవసరమేమో వినమ్రంగా అడగాలి. భక్తుల సేవ చేయటానికి ఇలాంటి అనేక మార్గాలు ఉన్నాయి.

అత్తుళాయ్: ఖచ్చితంగా నాన్నమ్మా. ఇప్పుడు మాకు దీనిగురించి మంచి అవగాహన వచ్చింది. అలాంటి అవకాశం వస్తే వదులుకోము.

(మిగతా ముగ్గురు పిల్లలు కూడా ఒకే సారి “అవును” అని అంటారు)

నాన్నమ్మ:  పిల్లలూ చాలా సంతోషం, ఆనందంగా ఉంది.

వేదవల్లి: నాన్నమ్మ, మీరు చెప్పేది చాలా ఆసక్తికరంగా ఉంది. ఇంకా చెప్పండి.

నాన్నమ్మ: నేను చాలా ఆనందంగా చెప్పుండే దాన్ని కానీ ఇప్పుడు బయట చాలా చీకటి పడింది. ఈసారి, మనం ఇంకో విషయం గురించి చర్చించు కుందాం. ఇప్పుడు మీరు ఇంటికి వెళ్లండి.

పిల్లలు నాన్నమ్మతో  చర్చించుకున్న అద్భుతమైన సంభాషణ గురించి ఆలోచిస్తూ తమ గృహాలకు సంతోషంగా వెళతారు.

మూలము : http://pillai.koyil.org/index.php/2018/10/beginners-guide-kainkaryam/

పొందుపరిచిన స్థానము http://pillai.koyil.org

ప్రమేయము (గమ్యము) – http://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – http://acharyas.koyil.org
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం– http://pillai.koyil.org

Posters – AchAryas – telugu

శ్రీః  శ్రీమతే రామానుజాయ నమః  శ్రీమద్వరవరమునయే నమః  శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః

OrAN vazhi AchAryas

  1. పెరియ పెరుమాళ్
  2. పెరియ పిరాట్టి
  3. సేనై ముదలియార్
  4. నమ్మాళ్వార్
  5. శ్రీమన్నాథమునులు
  6. ఉయ్యక్కొండార్
  7. మణక్కాల్ నంబి
  8.  ఆళవందార్
  9.  పెరియనంబి
  10. ఎమ్పెరుమానార్
  11. ఎంబార్
  12. పరాశరభట్టర్
  13. నంజీయర్
  14. నంపిళ్ళై
  15. వడక్కు తిరువీధిపిళ్ళై
  16. పిళ్ళై లోకాచార్యులు
  17. తిరువాయ్ మొళిపిళ్ళై
  18. అళగియ మనవాళ మామునిగల్

Thanks to SrI dhAsarathi for preparing the posters.

pramEyam (goal) – http://koyil.org
pramANam (scriptures) – http://granthams.koyil.org
pramAthA (preceptors) – https://guruparamparai.wordpress.com
SrIvaishNava Education/Kids Portal – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நம்பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நம்பிள்ளை

ஆண்டாள் பாட்டி மடப்பள்ளியில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கையில் பராசரன், வ்யாசனோடு  வேதவல்லியும் அத்துழாயும் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகின்றனர். கூடத்தில்  குழந்தைகளின் பேச்சுக்குரல் கேட்டு பாட்டி அங்கு வந்து அவர்களை வரவேற்றார்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே. கை கால்களை அலம்பிக்கொண்டு கோயில் பிரசாதங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.  சென்ற முறை நாம் நம்முடைய ஆசார்யரான நம்பிள்ளையைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டோம். நான் சென்ற முறை சொன்னது போலே இன்று நாம், நம்பிள்ளையின் பிரதான சிஷ்யர்களான வடக்குத் திருவிதிப் பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர், ஈயுண்ணி  மாதவப் பெருமாள், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோரைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளைக்கு பல சிஷ்யர்கள் இருந்திருக்கிறார்களே, அவர்களைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்கிறீர்களா?

பாட்டி: சரி, அவர்களைப் பற்றி ஒவ்வொருவராக அறிந்து கொள்வோம். நம்பிள்ளையின் சிஷ்யரான, தன்னிகரற்ற வியாக்கியான சக்கரவர்த்தியான பெரியவாச்சான் பிள்ளையைப் பற்றி முதலில் தெரிந்து கொள்வோம்.  சேங்கனூர் (சங்கநல்லூர்) யாமுனரின் புதல்வராக அவதரித்தவருக்கு, கிருஷ்ணன் என்ற பெயரிட்டனர்; பிற்காலத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். நம்பிள்ளையின் ப்ரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவர்; அவரிடமே எல்லா சாஸ்திரப் பொருட்களைக் கற்றறிந்தவர். நாயனாராச்சான் பிள்ளை என்பவரைத் தம் புத்திரராக ஸ்வீகரித்தவர். திருக்கண்ணமங்கை எம்பெருமான் திருமங்கையாழ்வாரின் பாசுரப் பொருளை  திருமங்கையாழ்வாரிடமே கற்றறியும் பொருட்டு – திருமங்கையாழ்வார் நம்பிள்ளையாகவும் அருளிச்செயலின் பொருள் கற்கும் பொருட்டு எம்பெருமானே பெரியவாச்சான் பிள்ளையாகவும் அவதரித்தனர் என்று சொல்வார்கள்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை – சேங்கனூர் (சங்கநல்லூர்)

வ்யாசன்: பாட்டி, பெரியவாச்சான் பிள்ளையை ஏன் வ்யாக்யானச் சக்கரவர்த்தி என்று அழைக்கின்றனர் ?

பாட்டி: அனைத்து அருளிச்செயல்களுக்கும் வ்யாக்யானம் எழுதிய ஆசார்யர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஒருவர் மட்டுமே. ஸ்ரீ ராமாயணத்திலும் அருளிச்செயலிலும் அவர் நிகரற்ற தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். அவர் பாசுரப்படி ராமாயணம் என்ற க்ரந்தம் அருளினார்; அதில் முழு ஸ்ரீ ராமாயணத்திற்கும் மிகச்சுருக்கமாக  ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களின் சொற்களைக்கொண்டே பொருளை எழுதினார். அவருடைய வ்யாக்யானம் இல்லையென்றால் அருளிச்செயலின் உட்கருத்துக்களை ஒருவராலும் பேசவோ புரிந்து கொள்ளவோ இயலவே இயலாது. அவர் அனைத்து பூர்வாசார்யர்களின் க்ரந்தங்களுக்கும் வ்யாக்யானங்கள் எழுதியுள்ளார்.

நம்பிள்ளையின் மற்றோர் சிஷ்யரான வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, நம்பிள்ளையின் ப்ரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவராவார். ஸ்ரீரங்கத்தில் க்ருஷ்ணபாதர் என்ற பெயருடன் அவதரித்த அவர், ஆசார்ய நிஷ்டையில் மூழ்கியவர். அவருடைய ஆசார்யரான நம்பிள்ளையின் அனுக்ரஹத்தினால் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு ஒரு மகன் பிறந்தார். நம்பிள்ளையின் (லோகாசார்யர் என்றும் அழைக்கப்பட்டவர்) அனுக்ரஹத்தினால் பிறந்ததனால் அவருக்கு பிள்ளை லோகாசார்யார்  என்று பெயரிட்டார். நம்பிள்ளையை லோகாசார்யர் என்று அழைக்கப்படுவது ஏன் என்று உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

வ்யாசன்: ஆமாம், பாட்டி. நம்பிள்ளையை லோகாசார்யர் என்று அழைத்தவர் கந்தாடை தோழப்பர். அந்தக் கதையும் எங்களுக்கு நினைவிருக்கிறது.

வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைகாஞ்சிபுரம்

பாட்டி:  வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை தம் பிள்ளைக்கு பிள்ளை லோகாசார்யர் என்று பெயரிட, நம்பிள்ளை அந்தக் குழந்தைக்கு அழகிய மணவாளன் என்று பெயரிடும் தம்முடைய எண்ணத்தை தெரிவித்தார். விரைவிலேயே, நம்பெருமாள் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு இன்னொரு பிள்ளையை அனுக்ரஹிக்க இரண்டாவது பிள்ளை அழகிய மணவாளனின் அனுக்ரஹத்தினால் பிறந்ததினால் அக்குழந்தைக்கு   அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்று பெயரிட்டு நம்பிள்ளையின் அவாவை நிறைவேற்றினார். இரண்டு பிள்ளைகளும் ராமலக்ஷ்மணர்களாய் அறிவில் சிறந்தவர்களாக வளர்ந்து நம் சம்பிரதாயத்திற்கு பல பெரிய கைங்கர்யங்களைச் செய்தனர். அவ்விருவரும் நம் சம்பிரதாயத்தின் சிறந்த ஆசார்யர்களான நம்பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோரின் அனுக்ரஹத்தையம் வழிகாட்டலையும் பெற்றிருந்தனர்.

ஒரு தடவை வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, நம்பிள்ளையைத் தம்முடைய திருமாளிகைக்கு (ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் கிருஹத்தை திருமாளிகை என்று தான் சொல்ல வேண்டும்) ததியாராதனத்திற்கு அழைக்க, அதனை ஏற்று நம்பிள்ளையும் அவருடைய திருமாளிகைக்குச் சென்றார். அங்கே கோயிலாழ்வாரிடத்தில் (பெருமாள் சந்நிதியில்) தாம் நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களுக்கு உரைத்த பாடங்களுக்கும் காலக்ஷேபங்களுக்குமான விளக்கங்கள், மிகத் தெளிவாகவும் நேர்த்தியுடனும் ஏடுகளில் எழுதப்பட்டு வைத்திருந்ததைக் கண்டார்.  ஆவல் மேலிட அவற்றுள் சிலவற்றை வாசித்தவர் அவை என்னவென்று வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையிடம் கேட்டார். ஒவ்வொரு நாளும் நம்பிள்ளை செய்த காலக்ஷேபங்களைக் கேட்டு அன்றைய இரவில் அவற்றைத் தாம் எழுதி வைத்தவையே அவை என்று சொன்னார். நம்பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையிடம் தன்னுடைய அனுமதியின்றி அவ்வாறு எழுதியது ஏன்; பெரியவாச்சான் பிள்ளையுடைய  வ்யாக்யானங்களுக்கு (ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களுக்கான விளக்கங்கள்) போட்டியாகச் செய்தீரோ என்றும் கேட்டார். வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை குற்றவுணர்வுடன் நம்பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளில் பணிந்து பிற்காலத்தில் பயன்படக் கூடிய குறிப்பிற்காகவே அவற்றை  எழுதி வைத்ததாக சொன்னார்.  அவருடைய விளக்கத்தை ஏற்றுக் கொண்ட நம்பிள்ளை அந்த வ்யாக்யானத்தை புகழ்ந்து வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையை பாராட்டினார். வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை தம்முடைய ஆசார்யரிடத்தில் கொண்டிருந்த அபிமானமும் அவருடைய ஆழ்ந்த ஞானமும் அவ்வளவு உயர்ந்ததாகும்.

பராசர: வ்யாக்யானம் என்னவாயிற்று? வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அதனை எழுதி முடித்தாரா?

பாட்டி: ஆமாம், வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அந்த வ்யாக்யானத்தை எழுதி முடிக்க, திருவாய்மொழிக்கான அவருடைய வ்யாக்யானமே ஈடு முப்பத்தியாராயிரப்படி என்று பிரபலமாக வழங்கப்படுகிறது. நம்பிள்ளை வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையை, ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளின் வழித்தோன்றல்களுக்கு கற்பிக்கும் பொருட்டு அந்த வ்யாக்யானத்தை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடம் தருமாறு பணித்தார்.

nampillai-goshti1நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபக் கோஷ்டிவலப்பக்கத்திலிருந்து இரண்டாமிடத்தில் ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள்

வேதவல்லி : பாட்டி,  நம்பிள்ளை அளித்த வ்யாக்யானத்தை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் என்ன செய்தார்?

பாட்டி: ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் அவற்றை தம்முடைய மகனான ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாளுக்கு உபதேசித்தார். ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள் அவற்றைத் தம்முடைய அன்பிற்கு பாத்திரமான சிஷ்யர் நாலூர் பிள்ளைக்கு உபதேசித்தார். இவ்வாறாக ஒவ்வொரு ஆசார்யரிடமிருந்து சிஷ்யர் என்ற முறையில் இவை உபதேசிக்கப்பட்டு வந்தது. நாலூர் பிள்ளையின் அன்பிற்கு பாத்திரமான சிஷ்யரும் மகனும் நாலூராச்சான் பிள்ளையாவார். நாலூராச்சான் பிள்ளை நாலூர் பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளின் கீழ்மர்ந்து ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியைக் கற்றார்.  நாலூராச்சன் பிள்ளைக்கு இருந்த பல சிஷ்யர்களில் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் ஒருவர். நாலூர் பிள்ளையும் நாலூராச்சான் பிள்ளையும் தேவப் பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யும் பொருட்டு காஞ்சிபுரம் செல்லும் பொழுது, எம்பெருமானே நாலூராச்சான் பிள்ளையை திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கு ஈடு வ்யாக்யானம் போதிக்குமாறு பணித்தார். திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் மற்றோரும் ஈடு வ்யாக்யானத்தை நாலூராச்சான் பிள்ளையிடம் பயின்று அதனை ஈட்டுப் பெருக்கர் (ஈட்டு வியாக்கியானத்தை வளர்ப்பவர்) என்று கொண்டாடப்படும் மணவாள மாமுனிகளுக்கு கற்பித்தார். இவ்வாறாக வ்யாக்யானம் மணவாள மாமுனிகளை அடையும் என்று அறிந்திருந்ததனாலேயே, நம்பிள்ளை அதனை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளுக்குக் கொடுத்தார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் என்பதிலும் ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள் என்பதிலும் “ஈயுண்ணி” என்ற சொல்லின் பொருள் என்ன?

பாட்டி: “ஈதல்” என்ற தமிழ் சொல்லுக்கு தர்மம் என்று பொருள். “உண்ணுதல்” என்றால் சாப்பிடுவது. ஈயுண்ணி என்பதன் பொருள் பிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு உணவளித்த பின்பே தாம் உண்பவர் என்பதாகும்,

நம்பிள்ளையின் மற்றோரு பிரதான சிஷ்யர் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் ஆவார். க்ருஹஸ்தரான நம்பிள்ளைக்குத் தொண்டு புரிந்த ஓர் சன்யாசி இவர்; சன்யாசியான நஞ்சீயர் பட்டருக்கு தொண்டு புரிந்தது போலே.  நம்பிள்ளைக்கு வெகு ஆப்தமான சிஷ்யர் இவர்; இவரைப் பின்பழகராம் பெருமாள் ஜீயர் என்றும் அழைப்பார்கள். அவர் ஆசார்யனிடத்தில் மிகுந்த மரியாதையும் அபிமானமும் அன்பும் கொண்டு தொண்டு புரிந்து ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவருக்கு எடுத்துக்காட்டாக  இருந்து காட்டியவர். அவருடைய ஆசாரிய அபிமானம் (பக்தி) வெகுவாகப் போற்றத்தக்கதாகும்.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர், ஸ்ரீரங்கம்

பராசர : பாட்டி, நம்பிள்ளைக்கும் அவருடைய சிஷ்யர்களுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்களை பற்றி இன்று நீங்கள் சொல்லவே இல்லையே. அவர்களுடைய உரையாடல்களில் சுவையானவற்றைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்லுங்களேன்.

பாட்டி : நம்முடைய பூர்வாசார்யர்கள் எப்பொழுதும் பகவத் விஷயத்தையும் பாகவத கைங்கர்யத்தைப் பற்றியுமே பேசுவார்கள். ஒரு தடவை பின்பழகிய பெருமாளுக்கு உடல் சுகமின்றி போக, அவர் தாம் விரைவாக குணமடைய எம்பெருமானிடம் ப்ரார்த்திக்குமாறு பிற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை கேட்டார்.

நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில், ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவன் எதையும் எம்பெருமானிடம் வேண்டக்கூடாது – அது தேஹ அசௌகரியங்களில் இருந்து குணம் பெறக் கோருவதானாலும் கூட. இதனைக் கண்ட நம்பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள் அதைப் பற்றி நம்பிள்ளையிடம் விளக்கம் கேட்டனர். முதலில் நம்பிள்ளை அவர்களிடம் “சென்று அனைத்து சாஸ்திரங்களையும் அறிந்த எங்களாழ்வானிடம் கேளுங்கள்”  என்று சொன்னார். எங்களாழ்வான் “ஒருக்கால் அவர் ஸ்ரீரங்கத்தின் மேல் கொண்ட அபிமானத்தால் மேலும் சிலகாலம் அங்கிருக்க எண்ணியிருப்பார்” என்று கூறினார். நம்பிள்ளை தம் சிஷ்யர்களை அம்மங்கி அம்மாளிடம் சென்று அவரிடம் கேட்குமாறு கூற, அவரோ “நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேப கோஷ்டியை விட்டுச் செல்ல யார் தாம் விரும்புவார்கள்; எனவே நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபத்தைக் கேட்கும் பொருட்டே அவர் அவ்வாறு வேண்டியிருப்பார்” என்றார். முடிவில் நம்பிள்ளை தாமே ஜீயரைக் கேட்க, ஜீயர் கூறினார் “உண்மையான காரணத்தை நீர் அறிந்திருந்தாலும் அடியேன் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று எண்ணுகிறீர்கள். அடியேன் இன்னும் இங்கிருக்க என்னும் காரணம் என்னவென்று சொல்லுகிறேன் தினமும் நீங்கள் நீராடிய பின்பு, தங்களின் திவ்ய திருமேனி தரிசனமும், தங்களுக்கு விசிறி வீசும் கைங்கர்யமும் அடியேனுக்கு  கிடைக்கும். அத்தகைய தொண்டை விட்டுவிட்டு இத்தனை விரைவாக பரமபதம் செல்ல எவ்வாறு அடியேனால் இயலும்?”  இவ்வாறாக ஒரு சிஷ்யனுடைய லக்ஷணத்தை – தம்முடைய ஆச்சார்யரின் திவ்ய சொரூபத்தில் முழுதும் ஈடுபட்டிருத்தல், பின்பழகராம் பெருமாள் ஜீயர் வெளிப்படுத்தினார். இதனைக் கேட்ட அனைவரும் ஜீயருக்கு நம்பிள்ளையின் மேலிருந்த ஈடுபாட்டைக் கண்டு ஆச்சர்யம் அடைந்தனர். பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் பரமபதத்தைக் கூட மறுதலிக்குமளவும் நம்பிள்ளையிடம் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். அவருடைய ஆசார்ய நிஷ்டை அத்தனை ஆழமானது.

இறுதியாக, நம்பிள்ளையின் மற்றோர் சிஷ்யரான நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளையைப் பற்றி பார்க்கலாம். தொடக்கத்தில், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு நம்பிள்ளையின் மீது அத்துணை அபிமானம் இருக்கவில்லை. கூரத்தாழ்வான், பராசர பட்டர் வழிவந்தவராகையால் தம்முடைய  பாரம்பரியத்தின் பெருமையினால் அவர் நம்பிள்ளையிடத்தில் பணிவு கொண்டவராக இல்லை. அவர் எவ்வாறு நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் பணிந்தார் என்பதைப் பற்றி ஒரு சுவையான கதை உண்டு.

nampillai-goshti1

நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டி – இடப்புறத்திலிருந்து மூன்றாமிடத்தில் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர்

வ்யாசன்: கூரத்தாழ்வானின் வழித்தோன்றலிடம் கர்வமும் அகந்தையும் இருந்தன என்பது எத்தனை முரண்பாடானது. அந்த கதையைச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி:  ஆமாம்! ஆனால்  அத்தகைய காரணமற்ற அகந்தை வெகு காலம் நீடித்திருக்கவில்லை. என்ன இருந்தாலும் கூரத்தாழ்வானின் பேரனல்லவா அவர். ஒருமுறை, நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் ராஜாவுடைய அரண்மனைக்கு செல்லுகையில் வழியில் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரைக் காண அவரைத் தம்முடன் அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அரசன் அவர்களை வரவேற்று நல்ல ஆசனமளித்து அமரச் செய்தான். கற்றறிந்த அரசனான அவன், பட்டருடைய அறிவாற்றலைச் சோதிக்கும் பொருட்டு அவரிடம் ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து ஒரு கேள்வி கேட்டான். “ஸ்ரீராமன்  தசரதனுடைய அன்பு மகனான தாம் ஒரு எளிய மனிதன் என்று சொல்கிறார். ஆனால் ஜடாயுவின் பிராணன் போகும் காலத்தில் ஸ்ரீராமன் அவருக்கு ஸ்ரீவைகுண்டம் அளிக்கிறார். எளிய மானிடனான அவர்,  எவ்வாறு ஒருவருக்கு வைகுண்டத்தை அளிக்க முடியும்” என்று அரசன் கேட்டான். இதற்கு பதிலளிக்க இயலாமல் பட்டர் வாயடைத்துப் போனார். அப்பொழுது அங்கே வேறு ஏதோ பணியின் காரணமாக அரசனுடைய கவனம் திரும்ப, பட்டர் ஜீயரிடம் இதற்கு நம்பிள்ளையின் விளக்கம் என்னவென்று கேட்க, ஜீயர் “பூரணமாக தர்மத்தை அனுஷ்டிக்கும் ஒருவர் எல்லா உலகத்தையும் ஆள்வான் என்று நம்பிள்ளை விளக்குவார்” என்று பதிலளித்தார்.  அரசனுடைய கவனம் இவர்கள் பக்கம் திரும்ப, பட்டர் இந்த விளக்கத்தை அரசனிடம் கூறினார். இதனை ஏற்ற அரசனும் பட்டருக்கு பல வகையான பரிசுகள் அளித்து   கௌரவப்படுத்தினான். நம்பிள்ளையிடம் மிகுந்த நன்றியுணர்வு மேலிட பட்டர், ஜீயரைத் தம்மை நம்பிள்ளையிடம் அழைத்துக் கொண்டு போகுமாறு வேண்டினார். நம்பிள்ளையின் திருமாளிகைக்குச் சென்று தனது பெருஞ்செல்வத்தை  நம்பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளில் சமர்ப்பித்தார். பட்டர் “இத்தனை செல்வங்களும் உம்முடைய உபதேசங்களிலிருந்த  ஒரே ஒரு சிறு விளக்கத்தினால் கிடைத்தது.  இத்தனை காலமும் உம்முடைய உயர்ந்த வழிகாட்டுதலோ சேர்க்கையோ இல்லாமல் வீணே போயிற்று. இன்று தொடக்கமாக நான் உமக்குத் தொண்டு புரிந்து சம்ப்ரதாயக் கருத்துக்களை கற்றுக்கொள்வேன் என்று உறுதி கொண்டுள்ளேன்” என்று நம்பிள்ளையிடம் கூறினார். பட்டரை அணைத்துக் கொண்டு நம்பிள்ளை அவருக்கு நம் சம்ப்ரதாயத்தின் சாரத்தை உபதேசித்தார். குழந்தைகளே, இந்த கதையிலிருந்து நீங்கள் தெரிந்து கொள்வது என்ன?

வேதவல்லி: முன்னோர்களின் ஆசிகளாலேயே, பட்டர் சரியான இலக்கைச் சென்றடைந்தார் என்று தெரிந்து கொண்டேன்.

அத்துழாய்: நம்பிள்ளையின் ஞானத்தையும் மேன்மையையும் பற்றி நான் தெரிந்து கொண்டேன்.

பாட்டி: நீங்கள் இருவர் சொல்லுவதும் சரிதான். இந்த கதையிலிருந்து நாம் அறிந்து கொள்ள இன்னொரு விஷயமும் உண்டு. எம்பெருமான் எப்படி ஆசார்யர்கள் வழியாகவே நம்மை ஏற்றுக்கொள்வானோ, அது போலவே நாம் ஆசார்யனை அடைவதும் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனின் உயர்ந்த சகவாசத்தால் மாத்திரமே முடியும். இதனைத்தான் நாம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பந்தம் என்றும் அடியார்கள் சம்பந்தம் என்றும் சொல்கிறோம். இங்கே, பட்டரை நம்பிள்ளையிடம் சென்றடையச் செய்த உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் எவர்?

பராசர: பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர்!

பாட்டி: ஆமாம்! இதனால் பாகவத சம்பந்தத்தின் ஏற்றத்தைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.  ஜீயர், நம்பிள்ளையின் உகந்த சிஷ்யராக இருந்து, பட்டருக்கு ஆசார்ய ஞானத்தையும் ஆசார்ய சம்பந்தத்தையும் அனுக்ரஹித்தார். நாமும் நம்பிள்ளையையும் அவருடைய சிஷ்யர்களின் திருவடித் தாமரைகளை பணிவோம். அடுத்த தடவை, நான் உங்களுக்கு வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையைப் பற்றியும் அவருடைய உன்னதமான இரண்டு புத்திரர்களைப் பற்றியும் அவ்விருவர் நம் சம்ப்ரதாயத்திற்கு புரிந்த நிகரற்ற தொண்டினைப் பற்றியும் சொல்கிறேன்.

குழந்தைகள் எல்லாரும் நம்முடைய பல ஆசார்யர்களின் சிறப்பினையும் அவர்களின் திவ்ய கைங்கர்யங்களைப் பற்றியும் எண்ணியவாறு தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/09/beginners-guide-nampillais-sishyas/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/