Category Archives: thamizh

Posters – இராமானுச நூற்றந்தாதி

Published by:

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

திவ்ய ப்ரபந்தாம்ருதம்

Thanks to Smt rAdhikA for preparting the posters.

Posters – திருப்பல்லாண்டு

Published by:

Posters – திருப்பள்ளியெழுச்சி

Published by:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – வேதாந்தாசார்யர்

Published by:

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்கள்

ஆண்டாள் பாட்டி ஒரு மாலை கட்டிக் கொண்டே தன் வீட்டு ஜன்னலின் வழியே வெளியே கோயிலுக்கு நடந்து செல்லும் பக்தர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். எப்பொழுதும் தன்னை பார்க்க வரும் குழந்தைகள், தன் வீட்டை நோக்கி ஓடி வருவதைப் பார்த்து தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டாள். தன் கையிலிருந்த மாலையை பெரிய பெருமாளுக்கும் தாயாருக்கும் சாற்றி விட்டு அவர்களை வரவேற்றாள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்றைக்கு யாரைப்பற்றித் தெரிந்துகொள்ளப் போகிறோம் தெரியுமா?

குழந்தைகள் எல்லோரும்: வேதாந்தாசார்யர்.

பாட்டி: யார் அவருக்கு அந்த பெயரை இட்டார்கள் தெரியுமா?

வ்யாசன்: பெரிய பெருமாள் தான் அவருக்கு அந்தப் பெயரை இட்டார். சரி தானே பாட்டி?

பாட்டி: சரியாகச் சொன்னாய் வ்யாசா. அவரது இயற்பெயர் வேங்கடநாதன். அனந்தசூரி தோத்தாரம்பை என்ற திவ்யதம்பதிக்கு காஞ்சிபுரத்தில் பிறந்தவர் அவர்.

பராசரன்: அவர் சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபடத் தொடங்கியது பற்றிச் சொல்லுங்கள், பாட்டி

பாட்டி: நடாதூர் அம்மாளின் காலக்ஷேப கோஷ்டியில் கிடாம்பி அப்புள்ளார் என்ற சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் இருந்தார். வேதாந்தாசார்யாரை, சிறு வயதிலேயே அவரது தாய்மாமனான கிடாம்பி அப்புள்ளா ர் காலக்ஷேப கோஷ்டிக்கு அழைத்துச்சென்றார். ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் அவரை, மற்ற சித்தாந்தங்களை வென்று, விஷிஷ்டாத்வைத ஸ்ரீவைஷ்ணவ சித்தாந்தத்தை, உறுதியாக நிலைநாட்டுவார் என்று ஆசீர்வதித்து இருந்தார்.

அத்துழாய்: அவரது ஆசீர்வாதம் உண்மையாயிற்றே !

பாட்டி (புன்னகையுடன்): பெரியோர்களின் ஆசீர்வாதம் என்றைக்கும் பொய்க்காது, அத்துழாய்!

வேதவல்லி: அவர் திருவேங்கடமுடையானின் திருமணியின் அம்சம் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். உண்மை தானே, பாட்டி ?

பாட்டி: ஆம், நீ சொல்வது சரி தான். அவர் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும், தமிழிலும், மணிப்ரவாளத்திலும் நூறுக்கும் மேற்பட்ட க்ரந்தங்களை எழுதி இருக்கிறார்.

வ்யாசன்: ஆ, நூறா?

பாட்டி: ஆம். அவற்றுள் சில – தாத்பர்ய சந்த்ரிகை (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையின் மேலான பாஷ்யம்), தத்வடீகை, ந்யாயஸித்தாஞ்சனம், சததூஷணி, ஆஹாரநியமம் ஆகியன.

பராசரன்: பாட்டி, ஒருவராலேயே எப்படி கடினமான தத்துவ விஷயங்களைப் பற்றியும் அடிப்படை ஆஹாரநியமங்களைப் பற்றியும் ஒரு சேர எழுத முடிகிறது என்று எண்ண எனக்கு வியப்பாக இருக்கிறது.

பாட்டி: நமது பூர்வாசார்யர்களின் ஞானம் கடலளவு ஆழமானதாக இருந்தது, பராசரா ! அவருக்கு ” ஸர்வதந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர்” (அனைத்து கலைகளையும் கற்றுத் தேர்ந்தவர்) என்ற பெயரை நம் தாயாரே (ஸ்ரீ ரங்கநாச்சியார்) சூட்டி இருக்கிறாள் என்றால் அவரது ஞானம் எப்படி இருந்திருக்க வேண்டும் என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அத்துழாய்: மேலும் சொல்லுங்கள் பாட்டி, அவரைப் பற்றிய தகவல்களெல்லாம் கேட்பதற்கு சுவையாக இருக்கிறது.

பாட்டி: வேதாந்தாசார்யருக்கு “கவிதார்க்கிக கேசரி” (கவிகளுக்குள்ளே சிங்கம் போன்றவர் ) என்ற பெயரும் உண்டு. ஒரு சமயம் அவர் க்ருஷ்ணமிச்ரர் என்ற அத்வைதியுடன் 18 நாட்களுக்கு வாதப்போர் புரிந்தார். வேதாந்தசார்யார் ‘பாதுகா ஸஹஸ்ரம்’ என்ற க்ரந்தத்தையும் எழுதினார், ஒரு ஆணவப் பண்டிதனின் சவாலுக்கு பதிலளிக்க. நம்பெருமாளின் திவ்யபாதுகைகளைப் பற்றிய 1008 வரிகள் கொண்ட க்ரந்தமாகும் இது.

srivedanthachariar_kachi_img_0065.jpg (376×501)
kAnchi thUppuL vEdAnthAchAryar during avathAra uthsavam

வேதவல்லி: உண்மையாகவே பாராட்டுக்குரியது தான்! இவரைப் போன்ற உயர்ந்த ஆசார்யர்கள் இத்தகைய உயர்ந்த சாதனைகளை புரிந்திருந்த போதும், அடக்கத்துடன் இருந்திருக்கின்றனரே!

பாட்டி: அழகாய்ச் சொன்னாய் வேதவல்லி. வேதாந்த தேசிகனும் மற்ற ஆசார்யர்களும் பரஸ்பரம் மிகுந்த அன்புடனும் மரியாதையுடனும் பழகிக்கொண்டனர். அவருடைய அபீதிஸ்தவத்தில், அவர் நம்பெருமாளிடம் “எம்பெருமானே, நான் ஸ்ரீரங்கத்தில் பரஸ்பர நலம் விரும்பிகளின் திருவடித்தாமரைகளின் கீழ் வாசம் செய்ய வேண்டும்” என்று கேட்டுக்கொண்டார். மணவாள மாமுனிகள், எறும்பியப்பா , வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர், சோளசிம்மபுரத்து தொட்டையாசார்யார் (சோளிங்கர்) ஆகியோரெல்லாம் அவரது க்ரந்தங்களை தமது க்ரந்தங்களில் மேற்கோள் காட்டி இருக்கிறார்கள். வேதாந்தாசார்யருக்கு பிள்ளை லோகாசார்யரிடம் மிகுந்த அபிமானம் இருந்தது. இதனை அவர் எழுதிய “லோகாச்சார்ய பஞ்சாஸத்” என்ற நூலிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்த க்ரந்தம் திருநாராயணபுரத்தில் (மேலக்கோட்டை, கர்நாடக மாநிலம்) முறையாக அநுஸந்திக்க படுகிறது.

பராசரன்: வேதாந்தாசார்யர் ராமானுஜரை எவ்வாறு கருதினார் ?

பாட்டி: வேதாந்தாசார்யருக்கு ஸ்ரீ ராமானுஜர் மேல் இருந்த பக்தி தெரிந்ததே. ந்யாஸ திலகம் என்ற அவருடைய க்ரந்தத்தில் “உக்த்ய தனஞ்ஜய’ என்ற வரியில் , அவர் பெருமாளிடம் நீர் மோக்ஷம் அளிக்காவிடிலும் ராமானுஜ சம்பந்தத்தால் எனக்கு மோட்சம் நிச்சயம் உண்டு என்று உரைக்கிறார்.

வ்யாசன்: நம் ஆசார்யர்களிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது எவ்வளவோ இருக்கிறதே, பாட்டி.

பாட்டி: ஆம்! 1717 ஆம் ஆண்டு ‘வேதாந்தாசார்ய விஜயம்’ என்றும் ‘ஆசார்ய சம்பு’ என்றும் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் கௌசிக கவிதார்க்கிக சிம்ம வேதாந்தாசார்யர் என்பவர் எழுதிய க்ரந்தம், வேதாந்தாசார்யரின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் அவரது க்ரந்தங்களையும் பற்றி விளக்கக் கூடியது.

அத்துழாய்: நல்லது பாட்டி, இன்றைக்கு வேதாந்தாசார்யரின் ஸம்ஸ்க்ருதப் புலமை, அவரது தமிழறிவு, அடக்கம், பக்தி ஆகியவற்றைப் பற்றியெல்லாம் அறிந்தோம்.

பாட்டி: ஆம், குழந்தைகளே. இவரை போன்ற உயர்ந்த ஆத்மாக்களை எப்பொழுதும் நினைவில் கொள்வோம். இப்பொழுது நீங்களெல்லாம் வீட்டிற்கு செல்லும் நேரம் வந்து விட்டது.

குழந்தைகள் (ஒன்றாக) : நன்றி பாட்டி!

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2019/02/beginners-guide-vedhanthacharyar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – கைங்கர்யம் (தொண்டு)

Published by:

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< அனுஷ்டானம்

வ்யாசன், பராசரன், அத்துழாய், வேதவல்லி நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் அகத்திற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே . கை கால்களை அலம்பிக்கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்குப் பெருமாள் அமுது செய்த பழங்களைத் தருகிறேன். ஆளவந்தார் திருநக்ஷத்ரத்தை நன்கு கொண்டாடினீர்களா ?

பராசரன் : மிகவும் சிறப்பாகக் கொண்டாடினோம் பாட்டி. ஆளவந்தார் ஸந்நிதிக்குச் சென்று ஸேவித்தோம்🙏. அங்கு திருநக்ஷத்ர வைபவத்தை வெகு விமரிசையாகக் கொண்டாடினார்கள். எங்கள் அப்பா ஆளவந்தாரின் வாழித் திருநாமத்தை எங்களுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தார். அதை எங்கள் அகத்தில் நாங்கள் ஸேவித்தோம் பாட்டி.

பாட்டி : கேட்பதற்கு மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது😊

வேதவல்லி : பாட்டி , போனமுறை நீங்கள் எங்களுக்குக் கைங்கர்யத்தின் மேன்மையைப் பற்றிக் கூறுவதாகச் சொன்னீர்களே , நினைவிருக்கிறதா?

பாட்டி : ஆமாம் ! எனக்கு நன்றாக நினைவிருக்கிறது. நீங்கள் ஞாபகமாய் கேட்பது எனக்கு மகிழ்வளிக்கிறது. கைங்கர்யம் என்பது எம்பெருமானுக்கும் அவன் அடியவர்களுக்கும் செய்யும் தொண்டு. நாம் செய்யும் கைங்கர்யமானது எம்பெருமானுடைய திருவுள்ள உகப்பிற்காகவும், திருமுக மலர்ச்சிக்காகவும் இருத்தல் வேண்டும்.

வ்யாசன்: எம்பெருமானுக்குத் திருவுள்ளம் உகக்கும் என்றால் , எங்களுக்கும் கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும் என்று மிகவும் ஆசையாக இருக்கிறது. எவ்வாறு அவனுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யலாம் பாட்டி?

பாட்டி : நாம் மனத்தினாலும், வாக்கினாலும், சரீரத்தாலும் எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யங்கள் செய்யலாம். இதனையே ஆண்டாள் நாச்சியாரும் தன் திருப்பாவை ஐந்தாம் பாசுரத்தில் வாயினால் பாடி, மனத்தினால் சிந்தித்து, தூமலர் தூவித்தொழுது எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை உகக்கச் செய்யலாம் என்று கூறுகிறாள். எம்பெருமானுடைய திருக்கல்யாண குணங்களை மனத்தினால் சிந்திப்பது மானசீக கைங்கர்யம் ஆகும். அவனுடைய திருநாமங்களை வாயாரப் பாடுவதும் அவனைப் பற்றியும் , அவன் அடியார்களின் மேன்மையை பற்றிப் பேசுவதும் , மிக முக்கியமாக ஆழ்வார்களின் அருளிச்செயல்களையும் பூர்வாசார்யர்கள் அருளிச்செய்த ஸ்தோத்ரங்களையும் பாடுவதால் எம்பெருமான் மிகவும் ப்ரீதி அடைகின்றான். அதுவே நாம் அவனுக்குச் செய்யும் வாசிக கைங்கர்யம். அவன் எழுந்தருளியிருக்கும் இடத்தைத் தூய்மைப் படுத்துதல், கோலமிடுதல், புஷ்பம் / மாலை தொடுத்தல், சந்தனம் அரைத்துக் கொடுத்தல் போன்றவை அவனுக்கு நாம் செய்யும் சரீர கைங்கர்யங்களாகும். நீங்கள் இக்கைங்கர்யங்களை உங்கள் அகத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமானுக்கும் அவசியம் செய்யவேண்டும்.

பராசரன்: மிகவும் அழகாக விளக்கினீர்கள் பாட்டி. எங்கள் அப்பா செய்யும் திருவாராதனத்தில் நாங்கள் ஆசையாகப் பங்கு கொள்வோம்.

பாட்டி : மிக்க மகிழ்ச்சி☺️. நீங்கள் உங்களால் இயன்ற கைங்கர்யங்களை உங்கள் அகத்து எம்பெருமானுக்குச் செய்ய வேண்டும். சிறு பிள்ளைகள் செய்யும் கைங்கர்யத்தை எம்பெருமான் மிகவும் உகப்போடு ஏற்றுக் கொள்வான்.

அத்துழாய் : நானும் வேதவல்லியும் கோலமிடுதல் , புஷ்பம் தொடுத்தல் போன்ற கைங்கர்யங்களில் ஈடுபடுவோம் பாட்டி .

பாட்டி : மிக்க மகிழ்ச்சி☺️. மிகவும் முக்கியமாக, எம்பெருமானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்வதை விட அவன் அடியார்களுக்கு அவர்கள் திருவுள்ளம் உகக்கும்படி நாம் கைங்கர்யங்கள் செய்ய வேண்டும். {இதற்கு உதாரணம்} எம்பெருமான் ஸ்ரீராமனுக்கு லக்ஷ்மணன் அனைத்துவித கைங்கர்யங்களையும் செய்தான் (பகவத் கைங்கர்யம்). ஆனால் சத்ருக்னன் எம்பெருமான் ஸ்ரீராமனின் அடியவனான பரதாழ்வானுக்குக் கைங்கர்யம் செய்தான் (பாகவத கைங்கர்யம்). {மற்றொரு உதாரணம்} நம்மாழ்வார் உண்ணும் சோறும், பருகும் நீரும் , திண்ணும் வெற்றிலை எல்லாம் கண்ணன் எம்பெருமான் என்றிருந்தார். ஆனால் மதுரகவி ஆழ்வாரோ தேவுமற்றறியேன் குருகூர் நம்பி என நம்மாழ்வாரைத் தவிர வேறொன்றும் அறியாதவராக வாழ்ந்தார். இதன் மூலமாக அவன் அடியவர்களுக்கு அடியவர்களாய் இருப்பதே எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை மகிழ்விக்கும் எனத் தெளிவாகிறது.

அத்துழாய்: நீங்கள் சொன்னதைப் போல எம்பெருமானின் அடியவர்களுக்கு அடியவர்களாய் நாங்கள் இருந்து எம்பெருமானின் திருவுள்ளத்தை உகக்கச் செய்வோம் பாட்டி. அவர்களுக்கு எவ்வாறு கைங்கர்யம் செய்ய வேண்டும்?

பாட்டி: எம்பெருமானுடைய அடியவர்கள் நம் குடிசைக்கு (தங்கள் அகத்தை குடிசை என்று கூறுவது ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் மரபு) எழுந்தருளும்போது அவர்களைச் சேவித்து வரவேற்க வேண்டும். அவர்களுக்கு வேண்டிய உதவிகளை மிகவும் பணிவுடன் செய்ய வேண்டும். அவர்களிடமிருந்து எம்பெருமான் , ஆழ்வார் , ஆசார்யர்களின் வைபவங்களைக் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வது மிகவும் சிறப்பாகும். இது போன்ற பல வழிகளில் நாம் எம்பெருமானுடைய அடியவர்களுக்குக் கைங்கர்யம் செய்யலாம்.

அத்துழாய்: தாங்கள் கூறியதை நினைவில் கொண்டு எம்பெருமானுடைய அடியவர்களின் கைங்கர்யங்களில் எங்களை நிச்சயமாக ஈடுபடுத்திக் கொள்வோம் பாட்டி

மற்ற மூவரும் ஆம் என்றனர்.

பாட்டி: மிக நல்லது குழந்தைகளே. நீங்கள் ஆர்வமாக நான் சொல்வதைக் கேட்பது மிக்க மகிழ்ச்சி அளிக்கிறது☺️.

வேதவல்லி : நீங்கள் கூறுவதைக் கேட்பதற்கு மிகவும் சுவாரசியமாக இருக்கிறது. மேலும் சொல்லுங்களேன் பாட்டி.

பாட்டி: நீங்கள் அடுத்தமுறை வரும்போது எம்பெருமானிடமும் , அவன் அடியவர்களிடமும் செய்யக் கூடாத அபச்சாரங்களைப் பற்றிக் கூறுகிறேன். இப்போது இருட்டி விட்டதால் உங்கள் அகத்திற்குப் புறப்படுங்கள்.

குழந்தைகள் பாட்டி கூறியதை எண்ணியவாறு தங்கள் அகத்திற்குப் புறப்பட்டனர்.

அடியேன் ஸாரநாயகி ராமானுஜ தாசி 🙏

ஆதாரம் :  http://pillai.koyil.org/index.php/2018/10/beginners-guide-kainkaryam/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – அனுஷ்டானம்

Published by:

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< அஷ்டதிக்கஜங்கள் மற்றும் சில ஆசார்யர்கள்

பராசரன் வ்யாசன் வேதவல்லி அத்துழாய் நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் அகத்திற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே. கை கால்களை அலம்பிக் கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்கு பெருமாள் அமுது செய்த பழங்களைத் தருகிறேன். இந்த மாதத்தின் சிறப்பு என்னவென்று தெரியுமா?

வேதவல்லி : நான் சொல்கிறேன் பாட்டி. நீங்கள் எங்களுக்கு சொல்லியது
நினைவிருக்கிறது. சூடிக்கொடுத்த சுடர்க்கொடியான ஆண்டாள் நாச்சியார்
அவதரித்த மாதம் இது. ஆடி மாதம் பூரம் திருநக்ஷத்திரம் .
பராசரன் : ஆமாம். மேலும் ஸ்வாமி நாதமுனிகளின் திருப்பேரன் ஆளவந்தாரும்
இதே மாதத்தில் தான் அவதரித்தார். ஆடி மாதம் உத்திராடம் திருநக்ஷத்ரம். சரியா
பாட்டி ?
பாட்டி : மிகச்சரியாகச் சொன்னீர்கள். அடுத்ததாக தினசரி நாம் கடைப்பிடிக்க
வேண்டிய அனுஷ்டானங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.
அத்துழாய் : அனுஷ்டானம் என்றால் என்ன பாட்டி ?
பாட்டி : சாஸ்த்ரம் நமக்கு விதிக்கப்பட்டுள்ள விதிமுறைகளைக் கடைப்பிடிப்பதே
அனுஷ்டானம். உதாரணத்திற்கு நாம் அதிகாலையில் எழுந்து நீராடவேண்டும் என்று
சாஸ்த்ரம் விதித்துள்ளது. இதனை ஆண்டாள் நாச்சியாரும் தன் திருப்பாவையில்
நாட்காலே நீராடி என்று குறிப்பிட்டுள்ளாள்.
வியாசன் : ஆம் பாட்டி எனக்கு நினைவிருக்கிறது. திருப்பாவை இரண்டாவது
பாசுரத்தில் நாட்காலே நீராடி என்ற வரி வருகிறது.
பாட்டி : மிகச்சரி ! அதிகாலையில் நாம் எழுந்து எம்பெருமானுடைய
திருநாமங்களைச் சொல்லுவதால் மனம் தூய்மை அடையும். நற்பண்புகளும்
வளரும். மிக முக்கியமாக அதிகாலையில் நீராடிய பிறகு திருமண்காப்பை
சாற்றிக்கொண்டு உபநயனம் ஆனவர்கள் ஸந்த்யாவந்தனம் முதலான நித்ய
கர்மானுஷ்டானங்களைச் செய்தல் வேண்டும்.
பராசரனும் வ்யாஸனும் : நீங்கள் சொல்லியபடி தவறாமல் நித்ய
கர்மானுஷ்டானங்களைக் கடைப்பிடிப்போம் பாட்டி.
பாட்டி : மிக்க மகிழ்ச்சி.
வேதவல்லி : நாங்கள் திருமண்காப்பை மிகவும் விருப்பத்துடன்
சாற்றிக்கொள்கிறோம் பாட்டி. மேலும் திருமண் காப்பு சாற்றிக்கொள்வதின்
மகத்துவத்தைச் சொல்லுங்கள் பாட்டி. கேட்க ஆவலாக இருக்கிறது.

பாட்டி : சொல்கிறேன் கேளுங்கள். திருமண்காப்பு / காப்பு என்பதற்க்கு ரக்ஷை
என்று பொருள். எம்பெருமானும் , பிராட்டியும் நம்முடன் நித்ய வாஸம் செய்து
நம்மை பாதுகாக்கின்றனர். மேலும் திருமண்காப்பை சாற்றிக்கொள்வதன் மூலமாக
எம்பெருமானுக்கும் , பிராட்டிக்கும் நாம் தாஸபூதர்கள் என்பது உறுதியாகிறது.
ஆதலால் அதை சாற்றிக்கொள்ளும் பொழுது பக்தியுடனும் , பெருமையுடனும்
இருப்பது மிக அவசியமாகும் .
வேதவல்லி : திருமண்காப்பின் ஏற்றம் நன்கு விளங்கியது பாட்டி. கேட்பதற்கும்
இனிமையாக இருந்தது.
மற்ற மூவரும் ஆம் என்றனர் .
பாட்டி : மிகவும் நல்லது குழந்தைகளே. இது போல நம் நன்மைக்காக சாஸ்த்ரம்
பலவற்றை விதித்துள்ளது. அவற்றுள் சிலவற்றைக் கூறுகிறேன். கவனமாகக்
கேளுங்கள். நாம் உணவு உண்ணுவதற்கு முன்னும் பின்னும் கை கால்களை
அலம்பிக் கொண்டு தான் உணவு உட்கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால் நாம்
தூய்மையாக இருந்தால் தான் நம் உடல் ஆரோக்கியத்திற்கு நல்லது. மிக
முக்கியமாக பெருமாளுக்கு அமுது செய்த ப்ரசாதத்தை மட்டுமே உட்கொள்ள
வேண்டும். நாம் உண்ணும் உணவு தான் நம்முடைய குணத்தை நிர்ணயிக்கிறது.
பெருமாளுக்கு அமுது செய்த ப்ரசாதத்தை உண்ணுவதால் அவர் க்ருபையால் ஸத்வ
குணம் வளரும்.
பராசரன் : எங்கள் அகத்தில் அம்மா செய்யும் தளிகையை எங்கள் அப்பா
திருவாராதனத்தின் பொழுது கண்டருளப்பண்ணுவார். நாங்கள் பெருமாள் தீர்த்தம்
பெற்றுக் கொண்ட பிறகே பிரசாதத்தை உண்ணுவோம்.
பாட்டி : நல்ல பழக்கம். விடாமல் கடைப்பிடிக்க வேண்டும் குழந்தைகளே.
நால்வரும் சரி பாட்டி என்றனர்.
பாட்டி : மேலும் நாம் உணவு உட்கொள்ளுவதற்கு முன் ஆழ்வார் பாசுரம் சிலவற்றை
ஸேவிக்க வேண்டும். நம் வயிற்றிற்கு உணவு எம்பெருமானுக்கு அமுதுசெய்த
ப்ரசாதம். நம் நாவிற்கு உணவு என்னவென்று தெரியுமா?
அத்துழாய் : நாவிற்கு உணவா ? என்னவென்று சொல்லுங்கள் பாட்டி
பாட்டி : ஆம் எம்பெருமானுடைய திருநாமத்தைச் சொல்லுவதே நாவிற்கு உணவு. மதுரகவி ஆழ்வார் நம்மாழ்வாரையே தெய்வமாகக் கொண்டவர். அவர் தன்னுடைய
கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு பாசுரத்தில் தென்குருகூர் நம்பி அதாவது ஆழ்வார்
திருநாமத்தைச் சொல்லும் பொழுது நாவிற்கு அமுதமாக இருக்கிறது என்கிறார்.

வேதவல்லி: மிக அழகாக விளக்கினீர்கள் பாட்டி. இனி நாங்களும் கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு ஸேவித்தப் பிறகே உணவு உட்கொள்கிறோம். எங்கள் நாவிற்கும் உணவாகிவிடும் .

பாட்டி : மிக நல்லது வேதவல்லி
வியாசன் : நீங்கள் கூறுவதைக் கேட்பதற்கு மிகவும் சுவாரசியமாக இருக்கிறது
பாட்டி. மேலும் சொல்லுங்களேன்.
பாட்டி : நீங்கள் அடுத்த முறை வரும்பொழுது கைங்கர்யத்தின்
மேன்மையைப்பற்றிக் கூறுகிறேன். இப்பொழுது இருட்டி விட்டதால் உங்கள்
அகத்திற்குப் புறப்படுங்கள்.
குழந்தைகள் பாட்டி கூறியதை எண்ணியவாறு தங்கள் அகத்திற்குப் புறப்பட்டனர்.
அடியேன் ஸாரநாயகி ராமானுஜ தாசி

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – அஷ்டதிக்கஜங்கள் மற்றும் சில ஆசார்யர்கள்

Published by:

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< அழகிய மணவாள மாமுனிகள்

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே, உங்கள் அனைவருக்கும் நாம் சென்ற முறை பேசியதெல்லாம் நினைவிருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

குழந்தைகள் (ஒரே குரலில்): நமஸ்காரம் பாட்டி, நினைவு இருக்கு. நாங்கள் இன்று அஷ்டதிக்கஜங்கள் பற்றித் தான் கேட்க வந்திருக்கிறோம்.

பாட்டி: நல்லது, பேசலாம்.

பராசரன்: பாட்டி, அஷ்டதிக்கஜங்கள் என்றால் 8 சிஷ்யர்கள் இல்லையா, பாட்டி?

பாட்டி: பராசரன், நீ சொல்வது சரி. அஷ்டதிக்கஜங்கள் என்றால் மணவாள மாமுனிகளின் 8 முதன்மையான சிஷ்யர்கள் – பொன்னடிக்கால் ஜீயர், கோயில் அண்ணன், பத்தங்கி பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர், திருவேங்கட ஜீயர், எறும்பியப்பா, ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன், அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் ஆகியோர். மாமுனிகள் பரமபதித்த பிறகு மாமுனிகளின் இந்த சிஷ்யர்கள் தாம் நம் சம்ப்ரதாயத்தின் வளர்ச்சிக்குப் பெரிய காரணமாயிருந்தனர்.

மணவாள மாமுனிகளின் ப்ராணசுஹ்ருதான (உயிர் போன்றவரான) பொன்னடிக்கல் ஜீயருடன் தொடங்குவோம்.

ponnadikkal-jiyar

பாட்டி: அழகிய வரதர் என்ற பெயருடன் பிறந்தவர், பொன்னடிக்கால் ஜீயரென பிரபலமாக வழங்கப்படலானார்.

பராசரன்: பாட்டி, ஏன் அவரை பொன்னடிக்கால் ஜீயர் என்று அழைக்கிறார்கள்?

பாட்டி: பொன்னடிக்கால் என்றால் மாமுனிகளின் சிஷ்ய சம்பத்திற்கு ( சிஷ்ய செல்வம்) அடிக்கல் நாட்டியவர் என்று பொருள். பல சிஷ்யர்கள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரைப் புருஷகாரமாகப் பற்றியே மாமுனிகளை அடைந்தார்கள்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் அஷ்டதிக்கஜங்களை நியமித்தார் மணவாள மாமுனிகள். பொன்னடிக்கால் ஜீயரை வானமாமலை திவ்யதேசத்திற்கு வந்து கைங்கர்யம் செய்யுமாறு வானமாமலை எம்பெருமானான தெய்வனாயகப் பெருமான் சேனை முதலியாரின் மூலம் மணவாள மாமுனிகளுக்கு ஸ்ரீமுகம் (செய்தி) அனுப்பினார். அதனால், மணவாள மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரை வானமாமலைக்கு அனுப்பினார்.

வ்யாசன்: பாட்டி, பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வானமாமலைப் பெருமாளின் மாமனார் ஆவார், இல்லையா?

பாட்டி: ஆம், வ்யாசா! பொன்னடிக்கால் ஜீயர் தாம் நாச்சியார் விக்ரஹத்தை திருமலையிலிருந்து எழுந்தருளப் பண்ணிக்கொண்டு வந்து தெய்வனாயகப் பெருமாளுக்குக் திருக்கல்யாணம் செய்து கொடுத்தார். அவரே கன்னிகாதானம் செய்து கொடுத்ததால், வானமாமலை எம்பெருமானும் “பெரியாழ்வரைப் போன்று பொன்னடிக்கால் ஜீயரும் எமது மாமனாரே” என்று அறிவித்தார்.

மாமுனிகளின் ஆணையைக் கொண்டு, பாரத தேசத்தின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் சென்று நம் சம்ப்ரதாயத்தை வளர்த்தார், பொன்னடிக்கால் ஜீயர். இறுதியாக, தன் ஆசார்யரான மணவாள மாமுனிகளின் திருவடித்தாமரைகளைத் த்யானித்துக்கொண்டே தம் சரமத்திருமேனியை விட்டு, பரமபதத்தை அடைந்தார்.

பெருமானிடமும் ஆசார்யரிடமும் அத்தகைய அபிமானத்தை வளர்த்துக் கொள்வதற்கு பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடித்தாமரைகளை ப்ரார்த்திப்போம், வாருங்கள்.

பாட்டி: நாம் அடுத்த விஷயமாக கோயில் அண்ணணைப் பற்றிப் பேசுவோம். மாமுனிகளின் ஆப்தசிஷ்யராகவும், அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவராகவும் ஆனவர். அவரது வாழ்க்கையில் அவரை மாமுனிகளின் திருவடிக்கு கொண்டு சேர்த்த ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயம் நடந்தது.

koilannan

பராசரன்: என்ன விஷயம் பாட்டி, அது ?

பாட்டி: முதலியாண்டானின் பரம்பரையில் பிறந்த கோயில் அண்ணனுக்கு, மாமுனிகளின் நிழலை ஏற்பதில் விருப்பம் இல்லை. இந்தச் சம்பவம் அவரை மணவாள மாமுனிகளின் திருவடித் தாமரைகளுக்குக் கொண்டு சேர்த்தது. கோயில் அண்ணன் ஸ்ரீரங்கத்தில் பல சிஷ்யர்களுடன் வாழ்ந்து வந்தார். ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் (ஸ்ரீ ராமானுஜர்) தாம் கோயில் அண்ணனை மணவாள மாமுனிகளின் சிஷ்யராகச் சொன்னார். முதலியாண்டானின் திருவடிச் சம்பந்தத்தை சரி வர உபயோகிக்குமாறு கோயில் அண்ணனைப் பணித்தார் அவர்.

எம்பெருமானார் அண்ணன் ஸ்வாமியின் கனவில் வந்து “நான் ஆதிசேஷன். மறுபடியும் மணவாள மாமுனிகளாய் பிறந்திருக்கிறேன்” என்று சொன்னார். நீங்களும் உங்களைச் சார்ந்தவர்களும் மாமுனிகளின் சீடர்களாகி உஜ்ஜீவனம் அடைவீர்களாக!” என்றார். கனவு கலைந்ததும் மிகுந்த அதிர்ச்சியுடன் எழுந்த அண்ணன் ஸ்வாமி தனது சகோதரர்களிடம் உணர்ச்சிபூர்வமாக நடந்ததை எடுத்துரைத்தார்.

அண்ணன் ஸ்வாமி மற்ற கந்தாடை குடும்பத்து ஆசார்ய புருஷர்களோடு ஜீயர் மடத்திற்குச் சென்று மாமுனிகளை ஆஸ்ரயித்தார். மாமுனிகள் வானமாமலை (பொன்னடிக்கால்) ஜீயரை அவர்களது பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்திற்கு தேவையானவற்றை தயார் செய்யுமாறு பணித்தார்.

குழந்தைகளே, கோயில் கந்தாடை அண்ணனின் சிறப்பான வாழ்க்கையிலிருந்து சில சம்பவங்களைப் பார்த்தோம். அவர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் பிரியமானவர். அவரைப் போன்ற ஆசார்ய அபிமானத்தைப் பெற அவரது திருவடித் தாமரைகளைத் தொழுவோம்.

அடுத்து, பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர் என்ற பெயர் பெற்ற ‘மோர் முன்னார்’ ஐயரைப் பற்றிப் பார்ப்போம். இவர் மாமுனிகளின் அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவர். எம்பார் எவ்வாறு எம்பெருமானாரோடு இருந்தாரோ, அவ்வாறே இவரும் மாமுனிகளை விட்டுப்பிரியாமலே இருந்தார்.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

வேதவல்லி: பாட்டி, அவருக்கு ஏன் மோர் முன்னார் ஐயர் என்ற பெயர் வந்தது?

பாட்டி: சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறதல்லவா? தினமும் அவர் மாமுனிகள் சாப்பிட்ட சேஷப் பிரசாதத்தை (மிச்சத்தை) உண்ணுவார். மாமுனிகள் சாப்பிட்ட வாழை இலையிலேயே சாப்பிடுவார். மாமுனிகள் மோர் சாதத்துடன் முடிக்கும் பொழுது பட்டர்பிரான் ஜீயர் அந்த சுவை மாறாமல் இருப்பதற்காக மோர் சாதத்திலிருந்தே சாப்பிடத் தொடங்குவாராம். அதனால் அவர் மோர் முன்னர் ஐயர் என அழைக்கப்பட்டார்.

மாமுனிகளிடத்தே கைங்கர்யங்கள் பல செய்து சாஸ்த்ரார்த்தங்கள் அனைத்தையும் அவரிடம் கற்றார். மாமுனிகள் பரமபதித்த பின் அவர் திருமலையிலேயே தங்கி பல ஜீவாத்மாக்களை உஜ்ஜீவனம் அடையச் செய்தார். ஆசார்ய நிஷ்டை மிகுந்தவராதலால், “அந்திமோபாய நிஷ்டை” என்ற நூல் எழுதினார். அந்த க்ரந்தம் நமது ஆசார்ய பரம்பரையின் ஏற்றத்தையும், நமது பூர்வாசார்யர்கள் எவ்வாறு தத்தமது ஆசார்யர்களைச் சார்ந்தே இருந்தனர் என்றும் விளக்கவல்ல க்ரந்தமாகும். பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் பிரியமான சீடராவார்.

பாட்டி: குழந்தைகளே, அடுத்து எறும்பியப்பா என்பவரைப் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்லப் போகிறேன். அவரது இயற்பெயர் தேவராஜன். அவரது கிராமத்திலிருந்து கொண்டு அவரது தர்மத்தை அனுஷ்டித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, மணவாள மாமுனிகளைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரைச் சந்திக்க ஆசைப்பட்டார். அவர் மாமுனிகளோடு சில காலம் தங்கி இருந்து அனைத்து ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களையும் கற்றறிந்து தனது கிராமத்திற்குத் திரும்பி கைங்கர்யம் செய்யலானார்.

eRumbiappA-kAnchi

அவர் எப்பொழுதும் தனது ஆசார்யரைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருந்தார். ‘பூர்வ தினசர்யை’,’ உத்தர தினசர்யை’ (மாமுனிகளின் நித்யகர்மாக்களைப் பற்றிய வர்ணனை) என்ற இரண்டு க்ரந்தங்களை எழுதி மாமுனிகளுக்கு அனுப்பி வைத்தார். எறும்பியப்பாவின் நிஷ்டையை பார்த்து அவரைப் பெருமைப்படுத்தினார் மாமுனிகள். எறும்பியப்பாவிற்கு தன்னை வந்து பார்க்குமாறு அழைப்பு விடுத்தார்.

வ்யாசன்: பட்டர்பிரான் ஜீயர், பொன்னடிக்கால் ஜீயர், இவர்களைப் போல எறும்பியப்பாவும் தன் ஆசார்யனிடம் மிகுந்த பற்று கொண்டவர் இல்லையா, பாட்டி?

பாட்டி: ஆமாம், வ்யாஸா. “விலக்ஷண மோக்ஷ அதிகாரி நிர்ணயம்” என்பது அவரது முக்கிய க்ரந்தமாகும். எறும்பியப்பாவிற்கும் சேனாபதியாழ்வான் போன்ற அவரது சிஷ்யர்களுக்கும் நடக்கும் உரையாடல்களின் தொகுப்பாகும் இந்த க்ரந்தம்.

வேதவல்லி: பாட்டி, விலக்ஷண மோக்ஷ அதிகாரி நிர்ணயம் என்றால் என்ன?

பாட்டி: இந்த க்ரந்தம் நாம் ஆழ்வார் ஆசார்யர்களின் ஸ்ரீசூக்திகளைப் படித்துத் தவறாக புரிந்து கொள்வதால் வரும் குழப்பங்களை நீக்க வல்லது. எறும்பியப்பா சம்சாரத்தில் வைராக்கியம் வளர்த்துக் கொள்வதின் முக்கியத்துவத்தைச் சொல்லிக் கொடுக்கிறார். பூர்வாசார்யர்களின் ஞானம் மற்றும் அனுஷ்டானம் ஆகியவற்றில் ஈடுபாடு கொள்ளுமாறும் பணித்து நம்மை வழி நடத்துகிறார்.

பாட்டி: மணவாள மாமுனிகளை என்றும் நினைவில் கொண்ட எறும்பியப்பாவை நாமும் என்றும் நினைவில் கொள்வோம்.

பாட்டி: குழந்தைகளே, நாம் இப்பொழுது ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணாவைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ளலாம், வாருங்கள். ஹஸ்திகிரிநாதராகப் பிறந்தவர், காஞ்சிபுரத்தில் தன் இளையபிராயத்தில் வேதாந்தாசார்யரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றவர். அவர் பெரிய வித்வானாகி மற்ற ஸம்ப்ரதாயத்து வித்வான்களை வென்றார்.

pb-annan-kanchi

பின்னர் அவர் திருமலையில் தங்கி திருவேங்கடமுடையானுக்கு சேவை செய்யத் தொடங்கினார். மணவாளமாமுனிகளின் பெருமைகளைக் கேட்டவர், அவருக்கு சிஷ்யராக ஆசைப்பட்டார். ஸ்ரீரங்கத்தை வந்து மாமுனிகளின் மடத்தை அடைந்தார். அப்பொழுது மாமுனிகள் காலக்ஷேபம் செய்து கொண்டிருந்தார். அதனைக் கேட்ட அண்ணா பற்பல சாஸ்திரங்களில் மாமுனிகளுக்கு இருந்த அபார ஞானத்தை புரிந்து கொண்டார். மாமுனிகளிடம் சரணடைந்து அவரது சிஷ்யரானார்.

அண்ணன், எம்பெருமானின் மீதும் மாமுனிகளின் மீதும் பல க்ரந்தங்களைச் சாதித்தார். அவற்றில் வேங்கடேச சுப்ரபாதம், வேங்கடேச ப்ரபத்தி ஆகியவற்றை தனது ஆசார்யரின் மனம் மகிழுமாறு திருவேங்கடமுடையானுக்குச் சமர்ப்பித்தார்.

பாட்டி: குழந்தைகளே, நாம் இறுதியாக அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் ஆகியோரைப் பற்றிப் பார்ப்போம். அவர்களைப் பற்றி நிறைய செய்திகள் கிடைக்க பெறுவதில்லை. அவர்கள் மணவாள மாமுனிகளின் ஆப்தசிஷ்யர்களானார்கள். வட இந்தியாவில் பல வித்வான்களை வென்றார்கள் எனத் தெரிய வருகிறது.

appiLLai
appiLLAr

அவர்கள் மாமுனிகளைப் பற்றித் தெரிந்திருந்தாலும், அவரிடம் அவர்களுக்கு எந்த அபிமானமும் ஏற்படவில்லை. பின்னர் அவரது பெருமைகளை கேள்விப்பட்டு , கந்தாடை அண்ணன், எறும்பியப்பா போன்றோர் மாமுனிகளை ஆச்ரயித்தனர் என்றும் கேள்விப்பட்டனர்.

வேதவல்லி: பாட்டி, பின்னர் அவர்கள் எப்படி மணவாள மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களானார்கள்?

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, எறும்பியப்பா தாம் மாமுனிகளிடம் அவர்கள் ஆசார்ய சம்பந்தத்திற்குத் தயார் என்று சொன்னார். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மாமுனிகளிடம் “அவர்கள் எறும்பியப்பாவிடம் நிறைய அர்த்தங்களைக் கேட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு உங்கள் சிஷ்யர்களாவதற்கு எல்லாத் தகுதியும் இருக்கிறது” என்றார் . அவர்களும் மாமுனிகளிடம் தங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் படியாக கேட்டார்கள். மாமுனிகள் பின்னர் அப்பிள்ளை அப்பிள்ளார் ஆகியோர்க்குப் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்தார்.

அப்பிள்ளாருக்கு ஜீயர் மடத்தின் ததீயாதாராதனம் போன்ற நித்யகைங்கர்யங்களில் ஈடுபடும் பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டது. கிடாம்பி ஆச்சான் எவ்வாறு எம்பெருமானாருக்கு கைங்கர்யம் செய்தாரோ, அவ்வாறே மாமுனிகளின் மடத்துக்கு அப்பிள்ளார் கைங்கர்யம் செய்தார்.

அப்பிள்ளை திருவந்தாதிகளுக்கு மாமுனிகளின் திவ்ய ஆணையின் படி வ்யாக்யானம் அருளினார். மாமுனிகளுடன் அவரது பல திவ்யப்ரபந்தத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட கைங்கர்யங்களில் ஈடுபட்டார்.

மாமுனிகளின் இறுதிக்காலத்தில், அப்பிள்ளார் அவரிடம் தனக்கு மாமுனிகளின் அர்ச்சா விகிரஹத்தை கொடுக்குமாறு வேண்டினார். மாமுனிகள் தான் தினமும் பயன்படுத்துகிறச் சொம்பினை கொடுத்து அதிலிருந்து இரு விக்ரஹங்களைச் செய்ய சொன்னார். அப்பிள்ளாருக்கும் அப்பிள்ளைக்கும் ஆளுக்கு ஒரு விக்ரஹத்தை அவர்களின் நித்யதிருவாராதனத்திற்கு அளிக்கச் சொன்னார்.

அவர்களைப் போல ஆசார்ய அபிமானத்தை பெற நாமும் அவர்களின் திருவடித்தாமரைகளில் வேண்டுவோம்.

இது வரை நாம் மாமுனிகளின் பெருமைகளையும் அவரது அஷ்டதிக்கஜங்களின் பெருமைகளையும் பற்றித் தெரிந்து கொண்டோம்.

பராசரன்: இன்றைக்கு நிறையத் தெரிந்து கொண்டோம் பாட்டி.

பாட்டி: ஆம், குழந்தைகளா. உங்களுக்கு எல்லாம் மிக முக்கியமான ஒன்றைப் பற்றிச் சொல்லப் போகிறேன். கவனமாகக் கேளுங்கள்.

மாமுனிகளின் காலத்திற்குப் பிறகு, பல ஆசார்யர்கள் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் ஊரிலும் பக்தர்களை அனுக்ரஹித்து வந்தனர். திவ்யதேசங்களிலும் அபிமானஸ்தலங்களிலும் ஆழ்வார் ஆசார்யர் அவதார ஸ்தலங்களிலும் தங்கி ஞானத்தையும் பக்தியையும் வளர்த்தனர்.

திருமழிசை அண்ணாவப்பங்கார் ஸ்வாமியும் ஸ்ரீபெரும்புதூர் ஒன்றான எம்பார் ஜீயரும் சமீப காலத்தில் (200 வருடத்திற்கு முன்பாக) நம் சம்ப்ரதாயத்திற்காகப் பல ஆழ்ந்த கருத்துடைய க்ரந்தங்களையும் நிறைய கைங்கர்யங்களையும் செய்திருக்கிறார்கள்.

நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டதெல்லாம் இந்த ஆசார்யப் பரம்பரையிலிருந்து வந்தது தாம். நாம் அவர்களுக்கு எப்பொழுதும் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறோம். உங்களுக்கு பொழுது நன்றாக கழிந்தது என்று நினைக்கிறேன். நம்முடைய மனம், வாக்கு, மெய் எல்லாம் ஆழ்வார் ஆசார்யர் மற்றும் எம்பெருமானின் கைங்கர்யத்திலேயே ஈடுபட்டிருக்க வேண்டும்.

சரி, இரவாகி விட்டது. நம் ஆசார்யர்களின் சிந்தனையோடு வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள்!

குழந்தைகள்: நன்றி பாட்டி!

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2018/07/beginners-guide-ashta-dhik-gajas-and-others/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – அழகிய மணவாள மாமுனிகள்

Published by:

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திருவாய்மொழிப் பிள்ளை

ஆண்டாள் பாட்டி மணவாள மாமுனிகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆவலுடன் வந்த குழந்தைகளை வரவேற்றாள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே, எல்லோரும் கோடை விடுமுறையை எப்படிக் கழித்தீர்கள் ?

பராசரன்: பாட்டி, விடுமுறை நன்றாகக் கழிந்தது. இப்பொழுது நாங்கள் மணவாள மாமுனிகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆவலாக உள்ளோம். அவரைப் பற்றிச் சொல்கிறீர்களா?

பாட்டி: சரி குழந்தைகளே. அவர் ஆழ்வார் திருநகரி என்னும் ஊரில் திகழக்கிடந்தான் திருநாவீறுடையப்  பிரானுக்கும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாருக்கும் ஆதிசேஷனுடைய அவதாரமாய் யதிராஜருடைய புனராவதாரமாய் (மறுபிறவியாய்)  பிறந்தார். அவருக்கு அழகிய மணவாளன் (அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்றும்) என்று பெயரிட்டனர். அவர் சாமான்ய சாஸ்திரம் (அடிப்படை சித்தாந்தம் ) மற்றும் வேதாத்யயனத்தை அவரது தகப்பனாரிடம் கற்றார்.

வ்யாசன்: பாட்டி, திருவாய்மொழிப் பிள்ளை அவரது ஆசார்யன் அல்லவோ?

பாட்டி: ஆம் வ்யாஸா, திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் பெருமைகளைக் கேட்டு, அவரிடம் சரணாகதி செய்தார். அருளிச்செயல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தவரான இவர், திருவாய்மொழி மற்றும் ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி வ்யாக்யானமும் மிகவும் சிறப்பாக வழங்குவார். ராமானுஜரின் மீது இவருக்கு அளவில்லாப் பற்று இருந்ததால் அவருக்கு ஆழ்வார்திருநகரியில் பவிஷ்யதாசார்யன் சந்நிதியில் நிறைந்த கைங்கர்யம் செய்தார். யதீந்த்ரரின் (ஸ்ரீ ராமானுஜர்) மேல் அவர் வைத்திருந்த எல்லையில்லா அன்பினால் அவருக்கு யதீந்த்ர ப்ரவணர் (யதீந்த்ரரின் மேல் ஆசை மிகுந்தவர்) என்ற பெயர் ஏற்பட்டது .

பின்னர் அவரது ஆசார்யரின் நியமனம் நினைவுக்கு வந்ததால் ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்று வாழ்ந்து நம் ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பரவச்செய்தார். ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்ற பிறகு ஸந்யாஸாச்ரமத்தை ஏற்று ‘அழகிய மணவாள முனிகள்’ என்றும் ‘பெரிய ஜீயர்’ என்றும் விளங்கலானார். 

முமுக்ஷுப்படி, தத்வத்ரயம், ஸ்ரீவசனபூஷணம் ஆகிய ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களுக்கு வேதம், வேதாந்தம், இதிஹாசங்கள், புராணங்கள், அருளிசெயல்களிலிருந்து  மேற்கோள்கள் காட்டி வ்யாக்யானங்கள் எழுதினார். 

இராமானுச நூற்றந்தாதி, ஞானசாரம்,  சரம உபாய நிஷ்டையை (ஆசார்யனே எல்லாம் என்ற புரிதல்) விளக்கும் ப்ரமேய சாரம் ஆகியவற்றுக்கு மாமுனிகள் உரைகள் எழுதினார். சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் கோரிக்கைக்கு இணங்க திருவாய்மொழி மற்றும் நம்மாழ்வாரின் மேன்மையை விளங்கச்செய்யும் திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதியை  எழுதினார். பூர்வாசார்யர்களின் போதனைகளை, அவர்களது பிறந்த இடங்கள், திருநக்ஷத்ரங்கள், திருவாய்மொழி மற்றும் ஸ்ரீவசனபூஷணத்தை உயர்த்திக் காட்டும் வகையில்   உபதேச ரத்தின மாலையைத்  தொகுத்தார். 

மாமுனிகள் திவ்யதேச யாத்திரைகள் பல செய்து அனைத்து பெருமாள்களுக்கும், ஆழ்வார்களுக்கும்  மங்களாஸாசனங்கள் செய்தார்.

வேதவல்லி: மாமுனிகளைப் பற்றியும் அவரது கைங்கர்யங்களைப் பற்றியும் கேட்பதற்கே வியப்பாக உள்ளது, பாட்டி!

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, நம்பெருமாளுக்குக் கூட நம்மாழ்வார் அருளிய  திருவாய்மொழியின் வ்யாக்யானமாகிய ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியின்  காலக்ஷேபத்தை  மாமுனிகளிடம் கேட்க வேண்டும் என்று ஆசை இருந்தது. மாமுனிகளும் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் பத்து மாதத்திற்குக் காலக்ஷேபம் செய்து ஆனி  திருமூலத்தன்று சாற்றுமுறை செய்தார்.

srisailesa-thanian-small

சாற்றுமுறை நிறைவேறிய பிறகு, நம்பெருமாள், அரங்கநாயகம் என்ற பெயர்கொண்ட  சிறுவனாக மாமுனிகளின் முன்னே வந்து “ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்திரம் தீபக்த்யாதி குணார்ணவம்” என்கிற ச்லோகத்தை அஞ்சலி முத்திரையுடன் (தன் இரு கைகளையும் கூப்பிக் கொண்டு) சொன்னார். அனைவரும் மெய்சிலிர்த்துப் போய் இந்தச் சிறுவன் நம்பெருமாளே என்று புரிந்துகொண்டனர். 

பராசரன்: நம்பெருமாளாலேயே கவுரவிக்கப்படுதல் பெரிய பெருமையாயிற்றே. பாட்டி, இதனால் தான் நாம் அனைத்து சேவாகாலங்களையும் இந்த தனியனோடே தொடங்குகிறோமா?

பாட்டி: ஆம், பராசரா. எம்பெருமான் இந்தத் தனியனை அனைத்து திவ்யதேசங்களுக்கும் அனுப்பி சேவாகாலத் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் இதனை அனுசந்திக்கச் சொன்னார். திருவேங்கடமுடையானும் திருமாலிருச்சோலை அழகரும் இந்தத் தனியனை அருளிச்செயல் அனுசந்தானத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் அனுசந்திக்க வேண்டுமாறு பணித்தனர்.

தன் இறுதி நாட்களில், மிகுந்த சிரமத்தோடே, மாமுனிகள் ஆசார்ய ஹ்ருதயத்திற்கு  பாஷ்யம் (உரை) எழுதினார். தன் திருமேனியை விட்டு பரமபதத்திற்கு ஏக முடிவு செய்தார். ஆர்த்தி ப்ரபந்தத்தை அனுசந்தித்துக் கொண்டே இந்த சம்சாரத்திலிருந்து தன்னை விடுவித்து ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு எம்பெருமானாரை ப்ரார்த்தித்தார். பின், எம்பெருமானின் அனுக்ரஹத்தால், மாமுனிகள் பரமபதத்திற்கு ஏகினார். அச்சமயம் செய்தி கேட்டு, பொன்னடிக்கால் ஜீயரும் ஸ்ரீரங்கத்திற்குத்  திரும்ப வந்து, மாமுனிகளுக்கு அனைத்தச்  சரம கைங்கர்யங்களையும் செய்தார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, மாமுனிகளைப் பற்றி பேசியதால் நாங்கள் அனைவரும் மிகுந்த பயனடைந்தோம். அவரது திவ்ய சரித்திரத்தை எங்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டமைக்கு நன்றி. 

பாட்டி: எனக்கும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியே , அத்துழாய். பெரியபெருமாளாலேயே ஆசார்யனாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதால், மாமுனிகளோடு ஆசார்ய ரத்னஹாரம் முடிவடைந்து ஓராண்வழி குருபரம்பரையும் முற்றுப்பெறுகிறது.

நமது அடுத்த சந்திப்பில், மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களான அஷ்டதிக்கஜங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜதாசி 

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2018/06/beginners-guide-mamunigal/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திருவாய்மொழிப் பிள்ளை

Published by:

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்கள்

ஆண்டாள் பாட்டி எப்பொழுதும் போல மடப்பள்ளியில் வேலைகள் செய்து கொண்டிருக்கையில் குழந்தைகள் பிள்ளை லோகாச்சார்யரின் சிஷ்யர்களைப் பற்றி மேலும் கேட்டுத்தெரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள். பாட்டி புன்சிரிப்புடன் அவர்களை வரவேற்றாள். ஸ்ரீரங்கநாதரின் பிரசாதங்களைக்  குழந்தைகளுக்குக்  கொடுப்பதற்காக தயாராக காத்திருந்தாள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே. பெருமாள் பிரசாதம் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் எல்லாருக்கும் சென்ற முறை நாம் பேசியது நினைவிருக்கிறதா?

வ்யாசன் : பாட்டி, நாம் கூரகுலோத்தமதாசர், விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை ஆகியோரைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டோம்.  “ஆசார்ய அபிமானமே  உத்தாரகம்“ என்றும் தெரிந்து கொண்டோம்.

பாட்டி: உங்களைக் கண்டு பெருமையாக இருக்கிறது, குழந்தைகளே. இன்று நான் மற்றுமொரு ஆசார்யரான பிள்ளைலோகாசார்யரின் சிஷ்யர், திருமலை ஆழ்வார் என்பவரைப் பற்றிச் சொல்கிறேன்.

அத்துழாய்:  பாட்டி, ஆழ்வாரின் திருவாய்மொழியின் மீது கொண்டிருந்த பற்றின் காரணத்தாலேயே திருமலை ஆழ்வாருக்கு அந்தப் பெயர் ஏற்பட்டது என்று கேட்டிருக்கிறேன். சரியா, பாட்டி?

பாட்டி: மிகச் சரி அத்துழாய். அவர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார்; ஸ்ரீசைலேசர், சடகோபதாசர் என்ற பெயர்களும் உண்டு. அவர் நம்மாழ்வார் மீதும் ஆழ்வாரின் திருவாய்மொழியின் மீதும் கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டினால் அவருக்கு அப்பெயர் ஏற்பட்டது. திருமலையாழ்வாருக்கு, அவரது சிறுபிராயத்திலேயே பிள்ளைலோகாசார்யரின் திருவடித்தாமரைகளில் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் நடந்தது. ஆனால் சில காலத்திலேயே திருமலையாழ்வார் நம் சம்பிரதாயத்திலிருந்து விலகி மதுரை மன்னருக்கு  முக்கிய ஆலோசகராக ஆனார். 

வ்யாசன் : ஓ, அப்படி என்றால் திருமலையாழ்வாரை நம் சம்பிரதாயத்தின் பக்கம் திருப்பியவர் யார், பாட்டி?

பாட்டி : குழந்தைகளே, உங்கள் ஆர்வத்தை நான் பாராட்டுகிறேன். பிள்ளைலோகாசார்யர் அவருடைய அந்திம காலத்தில் கூரகுலோத்தமதாசரையும்  இதர சிஷ்யர்களையும் திருமலையாழ்வாரை  திருத்தி நம் சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபடுத்துமாறு பணித்தார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, திருமலையாழ்வாரை  கூரகுலோத்தமதாசர் எவ்வாறு  திருத்தினார்? எங்களுக்குச்  சொல்லுங்கள் பாட்டி. 

பாட்டி: சொல்கிறேன். ஒரு தடவை, திருமலையாழ்வார் தம் பல்லக்கில் வலம் வந்து கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது அவர் ஆழ்வாரின் திருவிருத்தப் பாசுரங்களைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்த கூரகுலோத்தமதாசரைக் கண்டார். பிள்ளைலோகாசார்யரின் ஆசி பெற்றிருந்தவராகையால் அவர் தாசரின் மேன்மையை உணர்ந்தார்.  பல்லக்கிலிருந்து இறங்கிய திருமலையாழ்வார், திருவிருத்தத்தின் கருத்துகளைத் தமக்கு உபதேசிக்குமாறு தாசரிடம் கேட்டார். 

பராசர : பாட்டி, திருமலையாழ்வார் தாசரிடம் கற்றதனைப் பற்றி எங்களுக்கு மேலும் சொல்லுங்களேன்.

பாட்டி :  உபதேசிக்கும் பொருட்டு தாசர் திருமலையாழ்வாரிடம்  செல்ல அங்கே திருமலையாழ்வார், பிள்ளைலோகாசார்யரின் தனியனைக் கூறியவாறே திருமண்காப்பு தரித்துக் கொண்டதைக் கண்டு மிக உகப்படைந்தார். ஆனால் திருமலையாழ்வாரால் சில சமயங்களில் வகுப்புகளில் கலந்து கொள்ள இயலாமல் போயிற்று; அதற்காக அவர் தாசரிடம் மன்னிப்பை  வேண்டினார். அதனை ஏற்றுக்கொண்ட தாசரும் அவருக்கு தன் சேஷ பிரசாதத்தைக் (மீதமான உணவு)  கொடுத்தார். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அதனைப்  பெற்ற திருமலையாழ்வார், அது முதல் உலக விஷயங்களிலிருந்து முற்றும் விலகி, தம்முடைய அத்தனை அதிகாரத்தையும் இளவரசனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு நாட்டை விட்டு வெளியேறினார்.

தாசரின் இறுதிக் காலத்தின் பொழுது, அவர் திருமலையாழ்வாரை திருக்கண்ணங்குடிப் பிள்ளையிடம் சென்று அவரிடம் திருவாய்மொழியின் பொருளைக் கற்குமாறு பணித்தார்.  அதன் பின், அவர் ரஹஸ்யார்த்தங்கள் அனைத்தையும் விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையிடம் கற்றறிந்தார். அதன் பின்னர் நம் சம்பிரதாயத்தை தலைமையேற்று நடத்துமாறு திருமலையாழ்வாரை, தாசர் நியமித்தார். தாசர் பரமபதத்தை அடைந்தவுடன் திருமலையாழ்வார் பிள்ளைலோகாசார்யரை த்யானித்துக்கொண்டே தாசருக்கு அத்தனை சரம கைங்கர்யங்களையும் (இறுதி சடங்கு) மிகச் சிறப்பாகச் செய்தார்.

வ்யாசன் : பாட்டி, அதன் பின் திருமலையாழ்வார் நம் சம்பிரதாயத்தை ஏற்று நடத்தினாரா ?

பாட்டி : இல்லை வ்யாசா. நான் முன்பே சொன்னது போலே, திருமலையாழ்வார் திருக்கண்ணங்குடிப் பிள்ளையிடம் சென்று திருவாய்மொழியைக் கற்கலானார். அவர் அதன் ஒவ்வொரு பாசுரத்தின் பொருளையும் விரிவாக அறிந்து கொள்ள விரும்பினார். எனவே அதனைக் கற்க அவரை பிள்ளை, திருப்புட்குழிஜீயரிடம் அனுப்பினார். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசத்தால் அவர் அங்கு செல்லும் முன்பாகவே, ஜீயர் பரமபதத்தை அடைந்து விட்டார். மிகுந்த நிராசை அடைந்த திருமலையாழ்வார், தேவப்பெருமாளுக்கு (காஞ்சிபுர வரதர்) மங்களாசாஸனம் செய்ய எண்ணினார்.

பராசர: பாட்டி,  இந்த சம்பவம் ராமானுஜர் ஆளவந்தாரைக் காணச்செல்ல, அவர் செல்வதற்கு சற்று முன்பாக ஆளவந்தார் பரமபதித்ததை போலவே இருக்கிறது. சரிதானே பாட்டி?

பாட்டி: மிகச்சரி பராசரா. அதன் பின்பு தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்வதற்காக அங்கே சென்றார்; அங்கே அவரை அனைவரும் வரவேற்றனர், தேவப்பெருமாளும் அவருடைய ஸ்ரீசடகோபம், மாலை, சாற்றுப்படி (சந்தனக்குழம்பு)  ஆகியவற்றை அளித்து அனுக்ரஹித்தார். தேவப்பெருமாள், நாலூர்ப்பிள்ளையை திருமலையாழ்வாருக்கு திருப்புட்குழி ஜீயரிடமிருந்து கற்க இயலாது போன, அருளிச்செயல்களின் (திவ்யபிரபந்தம்) கருத்துக்களையும் திருவாய்மொழி ஈடு  வ்யாக்கியானத்தையும் போதிக்குமாறு பணித்தார்.  

உபதேசிப்பதில் நாலூர்பிள்ளை மிக மகிழ்வடைந்தாலும், தம்முடைய மூப்பின் காரணமாக அவரால் திருமலையாழ்வாருக்கு சரிவர கற்பிக்க இயலாது என்று தோன்ற, தேவப்பெருமாளும் நாலூர்பிள்ளையின் புதல்வரான நாலூராச்சான்பிள்ளையைத்  திருமலையாழ்வாருக்கு உபதேசிக்க பணித்தார்.  இந்த வாக்கினை மிகுந்த மகிழ்வுடன் ஏற்ற நாலூர் பிள்ளை, திருமலையாழ்வாரை  நாலூராச்சான் பிள்ளையிடம் உகப்புடன் அழைத்து சென்று அவருக்கு ஈடையும் அருளிச்செயல் பொருளையும் உபதேசிக்குமாறு பணித்தார். இந்த நிகழ்ச்சியை கேள்வியுற்ற திருநாராயணபுரத்து ஆயி, திருநாராயணபுரத்துப்பிள்ளை ஆகியோரும் மற்றும் சிலரும் தாங்களும் அருளிச்செயலின் பொருளையும் ஈடு விஷயத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு, நாலூராச்சான் பிள்ளையையும்  திருமலையாழ்வாரையும் திருநாராயணபுரத்தில் தங்கி அங்கே காலக்ஷேபங்களைத் தொடர வேண்டினர். அவர்களின் அழைப்பை ஏற்று திருநாராயணபுரத்திற்கு அவர்களிருவரும் சென்று காலக்ஷேபத்தைத் தொடர்ந்து நடத்தி பூர்த்தி செய்தனர். அங்கே திருமலையாழ்வார் ஈட்டின் ஆழ்ந்த கருத்துக்களைக் கற்றார். அவரையும் அவருடைய தொண்டுணர்வையும் கண்டு மகிழ்ச்சியுற்ற நாலூராச்சான் பிள்ளை தம்முடைய திருவாராதனப் பெருமாளை திருமலையாழ்வாருக்குக்  கொடுத்தார். இந்த வழியில் ஈடு 36000 படி நாலூராச்சான் பிள்ளை வாயிலாக, 3  சிறந்த ஞானிகளுக்கு – திருமலையாழ்வார், திருநாராயணபுரத்துஆயி, திருநாராயணபுரத்துப் பிள்ளை ஆகியோருக்குக்  கிடைத்தது. இதற்கு பிறகு திருமலையாழ்வார் ஆழ்வார்திருநகரிக்கு சென்று அங்கேயே நிரந்தரமாக வசிக்க விரும்பினார்.

வ்யாசன் : ஆழ்வார்திருநகரி நம்மாழ்வாரின் அவதாரத்தலம் தானே? சிதிலமடைந்திருந்த ஆழ்வார்திருநகரியைத் திரும்பவும் நிர்மாணித்தவர் திருமலையாழ்வார்தான் என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அந்த சரித்திரத்தை சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி : நீ சொன்னது சரியே வ்யாசா. ஆழ்வார்திருநகரியைத் திருமலையாழ்வார் சென்றடைந்த பொழுது அந்த இடமே ஒரு காடு போல காட்சியளித்தது. முகலாயர்களின் படையெடுப்பின் பொழுது, ஆழ்வார் ஆழ்வார்திருநகரியை  விட்டு கேரள/கர்நாடக எல்லைப் பகுதிக்குச் சென்றிருந்தார். மிகுந்த முயற்சியோடு   திருமலையாழ்வார் அந்த இடத்தைச் சுத்தம் செய்து நகரத்தையும் கோவிலையும்  புணர்நிர்மாணம் செய்து கோவிலின் ஆகமத்தையும் நிறுவினார். அவரே மதுரை மன்னனின் துணையுடன் ஆழ்வாரையும் திரும்ப அழைத்துக் கொணர்ந்தார். அவர் ஆழ்வார் மீதும் திருவாய்மொழியின் மீதும் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். திருவாய்மொழியைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததாலேயே அவர் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர் தாம் பவிஷ்யதாசார்யனின் (எம்பெருமானார்) விக்ரஹத்தைக் கண்டு, அவருக்கென்று நகரத்தின் மேற்குப் புறத்தில் ஒரு கோவிலையும், கோவிலின் முன்பாக ஒரு சந்நிதித் தெருவையும் நான்கு மாட வீதிகளையும் நிர்மாணித்தவர். இந்த கோவிலைப் பராமரிக்க கைங்கர்யபரர்களை நியமித்தவரும் அவரே. அவரன்றி நாம் இன்று கண்டு மகிழும் ஆழ்வார்திருநகரியைக்  கற்பனைகூட செய்ய இயலாது.

திருவாய்மொழிப் பிள்ளையைப் பற்றி கேள்வியுற்ற அழகிய மணவாளன் (சந்நியாசம் ஏற்றுக் கொள்வதற்கு முன்பு மணவாளமாமுனிகள்) ஆழ்வார்திருநகரிக்குச் சென்று அவரிடம் சிஷ்யராகத்  தொண்டு செய்து அருளிச்செயல்களையும் அதன் பொருளையும் முழுதுமாகக் கற்றார். அவருடைய அந்திமக்காலத்தில் தமக்கு பிறகு நம் சம்பிரதாயத்தைத் தொடர்ந்து நடத்துவது யார் என்று  திருவாய்மொழிப் பிள்ளை கவலைப்படலானார். அழகிய மணவாளன் அந்த பொறுப்பை ஏற்பதாக உறுதி அளித்தார். மிகவும் மகிழ்வடைந்த திருவாய்மொழிப் பிள்ளை மாமுனிகளை ஸ்ரீபாஷ்யத்தை ஒருமுறைக் கற்று அதற்கு பிறகு திருவாய்மொழியின் மீதும் அதன் வ்யாக்யானங்கள் மீதும் தம் காலத்தில் ஈடுபடுமாறு பணித்தார். அதன் பின் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை பரமபதிக்க, அழகிய மணவாளன் திருவாய்மொழிப்பிள்ளைக்கு அனைத்துச்  சரமகைங்கர்யங்களையும் செய்தார்.

திருவாய்மொழிப்பிள்ளை தம் காலம் முழுதையும் நம்மாழ்வாருக்கும் திருவாய்மொழிக்குமே அர்ப்பணித்தவர். அவருடைய முயற்சியினாலேயே நாம் ஈடு 36000 படி வ்யாக்கியானத்தை, அதன் மேன்மையை பிற்காலத்தில் உணரச்செய்த அழகியமணவாளமாமுனிகளின் வாயிலாகப் பெற்றுள்ளோம். ஆகையினால் குழந்தைகளே, திருவாய்மொழிப்பிள்ளை அவருடைய ஆசார்யன் மீதும் எம்பெருமானார் மீதும் கொண்டிருந்தப்  பற்றுதலைப் பெற அவருடைய திருவடித் தாமரைகளையே பணிவோம்.

குழந்தைகள் நாம் பெற்றுள்ள செல்வங்களைப் பற்றியும் அன்றைய உரையாடல்களையும்  எண்ணமிட்டவாறே ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டை விட்டு கிளம்பினார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2018/05/beginners-guide-thiruvaimozhip-pillai/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org