Category Archives: thamizh

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நம்பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நம்பிள்ளை

ஆண்டாள் பாட்டி மடப்பள்ளியில் வேலை செய்து கொண்டிருக்கையில் பராசரன், வ்யாசனோடு  வேதவல்லியும் அத்துழாயும் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகின்றனர். கூடத்தில்  குழந்தைகளின் பேச்சுக்குரல் கேட்டு பாட்டி அங்கு வந்து அவர்களை வரவேற்றார்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே. கை கால்களை அலம்பிக்கொண்டு கோயில் பிரசாதங்களைப் பெற்றுக்கொள்ளுங்கள்.  சென்ற முறை நாம் நம்முடைய ஆசார்யரான நம்பிள்ளையைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டோம். நான் சென்ற முறை சொன்னது போலே இன்று நாம், நம்பிள்ளையின் பிரதான சிஷ்யர்களான வடக்குத் திருவிதிப் பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர், ஈயுண்ணி  மாதவப் பெருமாள், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோரைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளைக்கு பல சிஷ்யர்கள் இருந்திருக்கிறார்களே, அவர்களைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்கிறீர்களா?

பாட்டி: சரி, அவர்களைப் பற்றி ஒவ்வொருவராக அறிந்து கொள்வோம். நம்பிள்ளையின் சிஷ்யரான, தன்னிகரற்ற வியாக்கியான சக்கரவர்த்தியான பெரியவாச்சான் பிள்ளையைப் பற்றி முதலில் தெரிந்து கொள்வோம்.  சேங்கனூர் (சங்கநல்லூர்) யாமுனரின் புதல்வராக அவதரித்தவருக்கு, கிருஷ்ணன் என்ற பெயரிட்டனர்; பிற்காலத்தில் பெரியவாச்சான் பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். நம்பிள்ளையின் ப்ரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவர்; அவரிடமே எல்லா சாஸ்திரப் பொருட்களைக் கற்றறிந்தவர். நாயனாராச்சான் பிள்ளை என்பவரைத் தம் புத்திரராக ஸ்வீகரித்தவர். திருக்கண்ணமங்கை எம்பெருமான் திருமங்கையாழ்வாரின் பாசுரப் பொருளை  திருமங்கையாழ்வாரிடமே கற்றறியும் பொருட்டு – திருமங்கையாழ்வார் நம்பிள்ளையாகவும் அருளிச்செயலின் பொருள் கற்கும் பொருட்டு எம்பெருமானே பெரியவாச்சான் பிள்ளையாகவும் அவதரித்தனர் என்று சொல்வார்கள்.

பெரியவாச்சான் பிள்ளை – சேங்கனூர் (சங்கநல்லூர்)

வ்யாசன்: பாட்டி, பெரியவாச்சான் பிள்ளையை ஏன் வ்யாக்யானச் சக்கரவர்த்தி என்று அழைக்கின்றனர் ?

பாட்டி: அனைத்து அருளிச்செயல்களுக்கும் வ்யாக்யானம் எழுதிய ஆசார்யர் பெரியவாச்சான் பிள்ளை ஒருவர் மட்டுமே. ஸ்ரீ ராமாயணத்திலும் அருளிச்செயலிலும் அவர் நிகரற்ற தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். அவர் பாசுரப்படி ராமாயணம் என்ற க்ரந்தம் அருளினார்; அதில் முழு ஸ்ரீ ராமாயணத்திற்கும் மிகச்சுருக்கமாக  ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களின் சொற்களைக்கொண்டே பொருளை எழுதினார். அவருடைய வ்யாக்யானம் இல்லையென்றால் அருளிச்செயலின் உட்கருத்துக்களை ஒருவராலும் பேசவோ புரிந்து கொள்ளவோ இயலவே இயலாது. அவர் அனைத்து பூர்வாசார்யர்களின் க்ரந்தங்களுக்கும் வ்யாக்யானங்கள் எழுதியுள்ளார்.

நம்பிள்ளையின் மற்றோர் சிஷ்யரான வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, நம்பிள்ளையின் ப்ரதான சிஷ்யர்களில் ஒருவராவார். ஸ்ரீரங்கத்தில் க்ருஷ்ணபாதர் என்ற பெயருடன் அவதரித்த அவர், ஆசார்ய நிஷ்டையில் மூழ்கியவர். அவருடைய ஆசார்யரான நம்பிள்ளையின் அனுக்ரஹத்தினால் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு ஒரு மகன் பிறந்தார். நம்பிள்ளையின் (லோகாசார்யர் என்றும் அழைக்கப்பட்டவர்) அனுக்ரஹத்தினால் பிறந்ததனால் அவருக்கு பிள்ளை லோகாசார்யார்  என்று பெயரிட்டார். நம்பிள்ளையை லோகாசார்யர் என்று அழைக்கப்படுவது ஏன் என்று உங்களுக்கு நினைவிருக்கிறதா?

வ்யாசன்: ஆமாம், பாட்டி. நம்பிள்ளையை லோகாசார்யர் என்று அழைத்தவர் கந்தாடை தோழப்பர். அந்தக் கதையும் எங்களுக்கு நினைவிருக்கிறது.

வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைகாஞ்சிபுரம்

பாட்டி:  வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை தம் பிள்ளைக்கு பிள்ளை லோகாசார்யர் என்று பெயரிட, நம்பிள்ளை அந்தக் குழந்தைக்கு அழகிய மணவாளன் என்று பெயரிடும் தம்முடைய எண்ணத்தை தெரிவித்தார். விரைவிலேயே, நம்பெருமாள் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு இன்னொரு பிள்ளையை அனுக்ரஹிக்க இரண்டாவது பிள்ளை அழகிய மணவாளனின் அனுக்ரஹத்தினால் பிறந்ததினால் அக்குழந்தைக்கு   அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்று பெயரிட்டு நம்பிள்ளையின் அவாவை நிறைவேற்றினார். இரண்டு பிள்ளைகளும் ராமலக்ஷ்மணர்களாய் அறிவில் சிறந்தவர்களாக வளர்ந்து நம் சம்பிரதாயத்திற்கு பல பெரிய கைங்கர்யங்களைச் செய்தனர். அவ்விருவரும் நம் சம்பிரதாயத்தின் சிறந்த ஆசார்யர்களான நம்பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோரின் அனுக்ரஹத்தையம் வழிகாட்டலையும் பெற்றிருந்தனர்.

ஒரு தடவை வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, நம்பிள்ளையைத் தம்முடைய திருமாளிகைக்கு (ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் கிருஹத்தை திருமாளிகை என்று தான் சொல்ல வேண்டும்) ததியாராதனத்திற்கு அழைக்க, அதனை ஏற்று நம்பிள்ளையும் அவருடைய திருமாளிகைக்குச் சென்றார். அங்கே கோயிலாழ்வாரிடத்தில் (பெருமாள் சந்நிதியில்) தாம் நம்மாழ்வாரின் பாசுரங்களுக்கு உரைத்த பாடங்களுக்கும் காலக்ஷேபங்களுக்குமான விளக்கங்கள், மிகத் தெளிவாகவும் நேர்த்தியுடனும் ஏடுகளில் எழுதப்பட்டு வைத்திருந்ததைக் கண்டார்.  ஆவல் மேலிட அவற்றுள் சிலவற்றை வாசித்தவர் அவை என்னவென்று வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையிடம் கேட்டார். ஒவ்வொரு நாளும் நம்பிள்ளை செய்த காலக்ஷேபங்களைக் கேட்டு அன்றைய இரவில் அவற்றைத் தாம் எழுதி வைத்தவையே அவை என்று சொன்னார். நம்பிள்ளை, வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையிடம் தன்னுடைய அனுமதியின்றி அவ்வாறு எழுதியது ஏன்; பெரியவாச்சான் பிள்ளையுடைய  வ்யாக்யானங்களுக்கு (ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களுக்கான விளக்கங்கள்) போட்டியாகச் செய்தீரோ என்றும் கேட்டார். வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை குற்றவுணர்வுடன் நம்பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளில் பணிந்து பிற்காலத்தில் பயன்படக் கூடிய குறிப்பிற்காகவே அவற்றை  எழுதி வைத்ததாக சொன்னார்.  அவருடைய விளக்கத்தை ஏற்றுக் கொண்ட நம்பிள்ளை அந்த வ்யாக்யானத்தை புகழ்ந்து வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையை பாராட்டினார். வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை தம்முடைய ஆசார்யரிடத்தில் கொண்டிருந்த அபிமானமும் அவருடைய ஆழ்ந்த ஞானமும் அவ்வளவு உயர்ந்ததாகும்.

பராசர: வ்யாக்யானம் என்னவாயிற்று? வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அதனை எழுதி முடித்தாரா?

பாட்டி: ஆமாம், வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை அந்த வ்யாக்யானத்தை எழுதி முடிக்க, திருவாய்மொழிக்கான அவருடைய வ்யாக்யானமே ஈடு முப்பத்தியாராயிரப்படி என்று பிரபலமாக வழங்கப்படுகிறது. நம்பிள்ளை வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையை, ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளின் வழித்தோன்றல்களுக்கு கற்பிக்கும் பொருட்டு அந்த வ்யாக்யானத்தை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளிடம் தருமாறு பணித்தார்.

 

nampillai-goshti1நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபக் கோஷ்டிவலப்பக்கத்திலிருந்து இரண்டாமிடத்தில் ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள்

வேதவல்லி : பாட்டி,  நம்பிள்ளை அளித்த வ்யாக்யானத்தை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் என்ன செய்தார்?

பாட்டி: ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் அவற்றை தம்முடைய மகனான ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாளுக்கு உபதேசித்தார். ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள் அவற்றைத் தம்முடைய அன்பிற்கு பாத்திரமான சிஷ்யர் நாலூர் பிள்ளைக்கு உபதேசித்தார். இவ்வாறாக ஒவ்வொரு ஆசார்யரிடமிருந்து சிஷ்யர் என்ற முறையில் இவை உபதேசிக்கப்பட்டு வந்தது. நாலூர் பிள்ளையின் அன்பிற்கு பாத்திரமான சிஷ்யரும் மகனும் நாலூராச்சான் பிள்ளையாவார். நாலூராச்சான் பிள்ளை நாலூர் பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளின் கீழ்மர்ந்து ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியைக் கற்றார்.  நாலூராச்சன் பிள்ளைக்கு இருந்த பல சிஷ்யர்களில் திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் ஒருவர். நாலூர் பிள்ளையும் நாலூராச்சான் பிள்ளையும் தேவப் பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்யும் பொருட்டு காஞ்சிபுரம் செல்லும் பொழுது, எம்பெருமானே நாலூராச்சான் பிள்ளையை திருவாய்மொழிப் பிள்ளைக்கு ஈடு வ்யாக்யானம் போதிக்குமாறு பணித்தார். திருவாய்மொழிப் பிள்ளையும் மற்றோரும் ஈடு வ்யாக்யானத்தை நாலூராச்சான் பிள்ளையிடம் பயின்று அதனை ஈட்டுப் பெருக்கர் (ஈட்டு வியாக்கியானத்தை வளர்ப்பவர்) என்று கொண்டாடப்படும் மணவாள மாமுனிகளுக்கு கற்பித்தார். இவ்வாறாக வ்யாக்யானம் மணவாள மாமுனிகளை அடையும் என்று அறிந்திருந்ததனாலேயே, நம்பிள்ளை அதனை ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாளுக்குக் கொடுத்தார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, ஈயுண்ணி மாதவப் பெருமாள் என்பதிலும் ஈயுண்ணி பத்மநாபப் பெருமாள் என்பதிலும் “ஈயுண்ணி” என்ற சொல்லின் பொருள் என்ன?

பாட்டி: “ஈதல்” என்ற தமிழ் சொல்லுக்கு தர்மம் என்று பொருள். “உண்ணுதல்” என்றால் சாப்பிடுவது. ஈயுண்ணி என்பதன் பொருள் பிற ஸ்ரீ வைஷ்ணவர்களுக்கு உணவளித்த பின்பே தாம் உண்பவர் என்பதாகும்,

நம்பிள்ளையின் மற்றோரு பிரதான சிஷ்யர் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் ஆவார். க்ருஹஸ்தரான நம்பிள்ளைக்குத் தொண்டு புரிந்த ஓர் சன்யாசி இவர்; சன்யாசியான நஞ்சீயர் பட்டருக்கு தொண்டு புரிந்தது போலே.  நம்பிள்ளைக்கு வெகு ஆப்தமான சிஷ்யர் இவர்; இவரைப் பின்பழகராம் பெருமாள் ஜீயர் என்றும் அழைப்பார்கள். அவர் ஆசார்யனிடத்தில் மிகுந்த மரியாதையும் அபிமானமும் அன்பும் கொண்டு தொண்டு புரிந்து ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவருக்கு எடுத்துக்காட்டாக  இருந்து காட்டியவர். அவருடைய ஆசாரிய அபிமானம் (பக்தி) வெகுவாகப் போற்றத்தக்கதாகும்.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர், ஸ்ரீரங்கம்

பராசர : பாட்டி, நம்பிள்ளைக்கும் அவருடைய சிஷ்யர்களுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்களை பற்றி இன்று நீங்கள் சொல்லவே இல்லையே. அவர்களுடைய உரையாடல்களில் சுவையானவற்றைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்லுங்களேன்.

பாட்டி : நம்முடைய பூர்வாசார்யர்கள் எப்பொழுதும் பகவத் விஷயத்தையும் பாகவத கைங்கர்யத்தைப் பற்றியுமே பேசுவார்கள். ஒரு தடவை பின்பழகிய பெருமாளுக்கு உடல் சுகமின்றி போக, அவர் தாம் விரைவாக குணமடைய எம்பெருமானிடம் ப்ரார்த்திக்குமாறு பிற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை கேட்டார்.

நம்முடைய சம்பிரதாயத்தில், ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவன் எதையும் எம்பெருமானிடம் வேண்டக்கூடாது – அது தேஹ அசௌகரியங்களில் இருந்து குணம் பெறக் கோருவதானாலும் கூட. இதனைக் கண்ட நம்பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள் அதைப் பற்றி நம்பிள்ளையிடம் விளக்கம் கேட்டனர். முதலில் நம்பிள்ளை அவர்களிடம் “சென்று அனைத்து சாஸ்திரங்களையும் அறிந்த எங்களாழ்வானிடம் கேளுங்கள்”  என்று சொன்னார். எங்களாழ்வான் “ஒருக்கால் அவர் ஸ்ரீரங்கத்தின் மேல் கொண்ட அபிமானத்தால் மேலும் சிலகாலம் அங்கிருக்க எண்ணியிருப்பார்” என்று கூறினார். நம்பிள்ளை தம் சிஷ்யர்களை அம்மங்கி அம்மாளிடம் சென்று அவரிடம் கேட்குமாறு கூற, அவரோ “நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேப கோஷ்டியை விட்டுச் செல்ல யார் தாம் விரும்புவார்கள்; எனவே நம்பிள்ளையின் காலக்ஷேபத்தைக் கேட்கும் பொருட்டே அவர் அவ்வாறு வேண்டியிருப்பார்” என்றார். முடிவில் நம்பிள்ளை தாமே ஜீயரைக் கேட்க, ஜீயர் கூறினார் “உண்மையான காரணத்தை நீர் அறிந்திருந்தாலும் அடியேன் வெளிப்படுத்த வேண்டும் என்று எண்ணுகிறீர்கள். அடியேன் இன்னும் இங்கிருக்க என்னும் காரணம் என்னவென்று சொல்லுகிறேன் தினமும் நீங்கள் நீராடிய பின்பு, தங்களின் திவ்ய திருமேனி தரிசனமும், தங்களுக்கு விசிறி வீசும் கைங்கர்யமும் அடியேனுக்கு  கிடைக்கும். அத்தகைய தொண்டை விட்டுவிட்டு இத்தனை விரைவாக பரமபதம் செல்ல எவ்வாறு அடியேனால் இயலும்?”  இவ்வாறாக ஒரு சிஷ்யனுடைய லக்ஷணத்தை – தம்முடைய ஆச்சார்யரின் திவ்ய சொரூபத்தில் முழுதும் ஈடுபட்டிருத்தல், பின்பழகராம் பெருமாள் ஜீயர் வெளிப்படுத்தினார். இதனைக் கேட்ட அனைவரும் ஜீயருக்கு நம்பிள்ளையின் மேலிருந்த ஈடுபாட்டைக் கண்டு ஆச்சர்யம் அடைந்தனர். பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர் பரமபதத்தைக் கூட மறுதலிக்குமளவும் நம்பிள்ளையிடம் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். அவருடைய ஆசார்ய நிஷ்டை அத்தனை ஆழமானது.

 

இறுதியாக, நம்பிள்ளையின் மற்றோர் சிஷ்யரான நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளையைப் பற்றி பார்க்கலாம். தொடக்கத்தில், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு நம்பிள்ளையின் மீது அத்துணை அபிமானம் இருக்கவில்லை. கூரத்தாழ்வான், பராசர பட்டர் வழிவந்தவராகையால் தம்முடைய  பாரம்பரியத்தின் பெருமையினால் அவர் நம்பிள்ளையிடத்தில் பணிவு கொண்டவராக இல்லை. அவர் எவ்வாறு நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் பணிந்தார் என்பதைப் பற்றி ஒரு சுவையான கதை உண்டு.

nampillai-goshti1

நம்பிள்ளை காலக்ஷேப கோஷ்டி – இடப்புறத்திலிருந்து மூன்றாமிடத்தில் நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர்

வ்யாசன்: கூரத்தாழ்வானின் வழித்தோன்றலிடம் கர்வமும் அகந்தையும் இருந்தன என்பது எத்தனை முரண்பாடானது. அந்த கதையைச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி:  ஆமாம்! ஆனால்  அத்தகைய காரணமற்ற அகந்தை வெகு காலம் நீடித்திருக்கவில்லை. என்ன இருந்தாலும் கூரத்தாழ்வானின் பேரனல்லவா அவர். ஒருமுறை, நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் ராஜாவுடைய அரண்மனைக்கு செல்லுகையில் வழியில் பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயரைக் காண அவரைத் தம்முடன் அரண்மனைக்கு அழைத்துச் சென்றார். அரசன் அவர்களை வரவேற்று நல்ல ஆசனமளித்து அமரச் செய்தான். கற்றறிந்த அரசனான அவன், பட்டருடைய அறிவாற்றலைச் சோதிக்கும் பொருட்டு அவரிடம் ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து ஒரு கேள்வி கேட்டான். “ஸ்ரீராமன்  தசரதனுடைய அன்பு மகனான தாம் ஒரு எளிய மனிதன் என்று சொல்கிறார். ஆனால் ஜடாயுவின் பிராணன் போகும் காலத்தில் ஸ்ரீராமன் அவருக்கு ஸ்ரீவைகுண்டம் அளிக்கிறார். எளிய மானிடனான அவர்,  எவ்வாறு ஒருவருக்கு வைகுண்டத்தை அளிக்க முடியும்” என்று அரசன் கேட்டான். இதற்கு பதிலளிக்க இயலாமல் பட்டர் வாயடைத்துப் போனார். அப்பொழுது அங்கே வேறு ஏதோ பணியின் காரணமாக அரசனுடைய கவனம் திரும்ப, பட்டர் ஜீயரிடம் இதற்கு நம்பிள்ளையின் விளக்கம் என்னவென்று கேட்க, ஜீயர் “பூரணமாக தர்மத்தை அனுஷ்டிக்கும் ஒருவர் எல்லா உலகத்தையும் ஆள்வான் என்று நம்பிள்ளை விளக்குவார்” என்று பதிலளித்தார்.  அரசனுடைய கவனம் இவர்கள் பக்கம் திரும்ப, பட்டர் இந்த விளக்கத்தை அரசனிடம் கூறினார். இதனை ஏற்ற அரசனும் பட்டருக்கு பல வகையான பரிசுகள் அளித்து   கௌரவப்படுத்தினான். நம்பிள்ளையிடம் மிகுந்த நன்றியுணர்வு மேலிட பட்டர், ஜீயரைத் தம்மை நம்பிள்ளையிடம் அழைத்துக் கொண்டு போகுமாறு வேண்டினார். நம்பிள்ளையின் திருமாளிகைக்குச் சென்று தனது பெருஞ்செல்வத்தை  நம்பிள்ளையின் திருவடித் தாமரைகளில் சமர்ப்பித்தார். பட்டர் “இத்தனை செல்வங்களும் உம்முடைய உபதேசங்களிலிருந்த  ஒரே ஒரு சிறு விளக்கத்தினால் கிடைத்தது.  இத்தனை காலமும் உம்முடைய உயர்ந்த வழிகாட்டுதலோ சேர்க்கையோ இல்லாமல் வீணே போயிற்று. இன்று தொடக்கமாக நான் உமக்குத் தொண்டு புரிந்து சம்ப்ரதாயக் கருத்துக்களை கற்றுக்கொள்வேன் என்று உறுதி கொண்டுள்ளேன்” என்று நம்பிள்ளையிடம் கூறினார். பட்டரை அணைத்துக் கொண்டு நம்பிள்ளை அவருக்கு நம் சம்ப்ரதாயத்தின் சாரத்தை உபதேசித்தார். குழந்தைகளே, இந்த கதையிலிருந்து நீங்கள் தெரிந்து கொள்வது என்ன?

வேதவல்லி: முன்னோர்களின் ஆசிகளாலேயே, பட்டர் சரியான இலக்கைச் சென்றடைந்தார் என்று தெரிந்து கொண்டேன்.

அத்துழாய்: நம்பிள்ளையின் ஞானத்தையும் மேன்மையையும் பற்றி நான் தெரிந்து கொண்டேன்.

பாட்டி: நீங்கள் இருவர் சொல்லுவதும் சரிதான். இந்த கதையிலிருந்து நாம் அறிந்து கொள்ள இன்னொரு விஷயமும் உண்டு. எம்பெருமான் எப்படி ஆசார்யர்கள் வழியாகவே நம்மை ஏற்றுக்கொள்வானோ, அது போலவே நாம் ஆசார்யனை அடைவதும் ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனின் உயர்ந்த சகவாசத்தால் மாத்திரமே முடியும். இதனைத்தான் நாம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பந்தம் என்றும் அடியார்கள் சம்பந்தம் என்றும் சொல்கிறோம். இங்கே, பட்டரை நம்பிள்ளையிடம் சென்றடையச் செய்த உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் எவர்?

பராசர: பின்பழகிய பெருமாள் ஜீயர்!

பாட்டி: ஆமாம்! இதனால் பாகவத சம்பந்தத்தின் ஏற்றத்தைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.  ஜீயர், நம்பிள்ளையின் உகந்த சிஷ்யராக இருந்து, பட்டருக்கு ஆசார்ய ஞானத்தையும் ஆசார்ய சம்பந்தத்தையும் அனுக்ரஹித்தார். நாமும் நம்பிள்ளையையும் அவருடைய சிஷ்யர்களின் திருவடித் தாமரைகளை பணிவோம். அடுத்த தடவை, நான் உங்களுக்கு வடக்குத் திருவிதிப் பிள்ளையைப் பற்றியும் அவருடைய உன்னதமான இரண்டு புத்திரர்களைப் பற்றியும் அவ்விருவர் நம் சம்ப்ரதாயத்திற்கு புரிந்த நிகரற்ற தொண்டினைப் பற்றியும் சொல்கிறேன்.

குழந்தைகள் எல்லாரும் நம்முடைய பல ஆசார்யர்களின் சிறப்பினையும் அவர்களின் திவ்ய கைங்கர்யங்களைப் பற்றியும் எண்ணியவாறு தங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/09/beginners-guide-nampillais-sishyas/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நம்பிள்ளை

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நஞ்சீயர்

பராசரனும் வ்யாசனும் வேதவல்லி மற்றும் அத்துழாயுடனும் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்றைக்கு நாம் அடுத்த ஆசார்யரும் நஞ்சீயரின் சிஷ்யருமான நம்பிள்ளையைப் பற்றிப் பேசப்போகிறோம். நான் உங்களுக்கு முன்பே சொன்னது போல், நம்பூரில் வரதராஜன் என்ற பெயருடன் பிறந்து தமிழிலும் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் புலமைப் பெற்றவராக இருந்தவர் நம்பிள்ளை. நஞ்சீயரின் 9000 படி வ்யக்யானத்தின் பிரதிகளை எடுப்பதற்காக வரதராஜரின் பெயர் பரிந்துரைக்கப் பட்டது என்று அறிந்தோம் அல்லவா? நஞ்சீயர் தாம் வரதராஜரின் பெருமைகளை அறிந்து அவருக்கு நம்பிள்ளை என்ற பெயரிட்டர். திருக்கலிக்கன்றி தாசர், கலிவைரி தாசர், லோகாசார்யர், ஸூக்தி மஹார்னவர், ஜகதாசார்யர், உலகாசிரியர் என்றெல்லாம் பெயர்கள் அவருக்கு உண்டு.

நம்பிள்ளை – திருவல்லிக்கேணி

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளை எவ்வாறு தம் ஆசார்யரின் 9000 படி மூல வ்யாக்யானத்தை காவேரி வெள்ளத்தில் தொலைத்த பிறகு தனது நினைவிலிருந்து எழுதினார் என்று ஞாபகம் இருக்கிறது.

பாட்டி: ஆமாம், அத்தனை பெருமையும் ஞானமும் இருந்தும், நம்பிள்ளை மிகுந்த அடக்கமுடையவராக இருந்தார். அனைவரையும் மிகுந்த அன்புடனும், மரியாதையுடனும் நடத்தினார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, நம்பிள்ளையின் பெருமைகளை எடுத்துரைக்கும் சில நிகழ்வுகளை சொல்ல முடியுமா?

பாட்டி: ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை அர்த்தங்களுடன் கற்றறிந்த பிறகு, நம்பிள்ளை ஸ்ரீரங்கம் கோயிலிலே பெரிய பெருமாள் ஸந்நிதிக்குக் கிழக்கு திசையில் அமர்ந்து உபன்யாஸங்கள் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். நம்பிள்ளை தமிழிலும் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் நல்ல புலமை பெற்றிருந்ததால் பக்தர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து கேட்கலாயினர். வால்மீகி ராமாயணத்தைக் கொண்டு மக்களின் மனங்களிலிருந்த அனைத்து ஸந்தேஹங்களையும் தீர்ப்பதில் வல்லாவராயிருந்தார். ஒரு முறை நம்பிள்ளை உபன்யாஸம் செய்து கொண்டிருந்த பொழுது, பெரிய பெருமாள் (ஸ்ரீரங்கத்தில் மூலவராக எழுந்தருளியிருப்பவர்) தனது ஸயனத் திருக்கோலத்திலிருந்து எழுந்து நின்று பார்க்க முற்பட்டார். திருவிளக்குப் பிச்சன் (ஸன்னிதியில் விளக்கெரிக்கும் கைங்கர்யத்தைச் செய்பவர்) அவரைப் பார்த்து, அசைவது அர்ச்சாவதாரத்துக்கு ஏற்காது என்று அவரை ஸயனத் திருக்கோலத்திற்குத் திரும்பச் சொன்னார். எம்பெருமான் தனது அர்ச்சா ஸமாதியையும் (பேசுவதோ அசைவதோ செய்ய மாட்டேன் என்ற உறுதி பூண்ட நிலை) கலைத்து நம்பிள்ளையின் உபன்யாஸங்களைப் பார்க்கவும்  கேட்கவும் ஆசைகொண்டார் என்றால் நம்பிள்ளையின் உபன்யாஸங்கள் எவ்வளவு மேன்மை பொருந்தியவை என்று அறிந்து கொள்ளலாம். தமிழ் மற்றும் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கியங்களில் ஆழ்ந்த ஞானம் இருந்தமையால் கேட்போரின் மனதைக் கொள்ளை கொள்ளும் திறன் படைத்தவராக இருந்தார், நம்பிள்ளை.  நம்பெருமாள் எவ்வாறு உலகின் அனைத்து மூலைகளிலிருந்தும் மக்களைத் தன் அழகிய திருமேனியாலும், நடையழகாலும் தன் புறப்பாட்டிற்கு வரும்படிக் கவர்ந்து இழுத்தாரோ, அவ்வாறே நம்பிள்ளையும் கவரும் ஆற்றல் படைத்தவராக இருந்தார். யாரேனும் ஸ்ரீரங்கத்தில் நம்பெருமாளின் புறப்பாட்டைப் பார்த்து இருக்கிறீர்களா?

ஸ்ரீரங்கத்து பெருமாள் ஸன்னிதியில் நம்பிள்ளையின் உபன்யாசம்

அத்துழாய்: ஆமாம் பாட்டி, பார்த்திருக்கிறேன். நான் ஒரு ப்ரஹ்மோத்ஸவத்தின் போது ஸ்ரீரங்கத்திற்குப் போயிருந்தேன்; அப்பொழுது பெருமாளுடைய வீதி புறப்பாடு நடந்து கொண்டிருந்தது. அவர் நடந்த விதம் வசீகரிக்கும் விதமாக இருந்தது.

பராசரன்: ஆமாம் பாட்டி, நாங்களும் நம்பெருமாளின் புறப்பாட்டைப் பல தடவை பார்த்திருக்கிறோம்.

பாட்டி: யார் தான் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். நம் பார்வைக்கு விருந்தல்லவா அது? நம்பெருமாள் எவ்வாறு தன் அடியார்களை எல்லாம் தன் புறப்பாட்டாலே ஈர்த்தானோ, நம்பிள்ளையும் தனது உபன்யாஸத்திற்கு பெரிய கூட்டத்தை கூட்டக்கூடியவர். நம்பெருமாளுக்கு முன் ஒரு முறை, நம்பிள்ளையை நோக்கி, கந்தாடை தோழப்பர் (முதலியாண்டான் பரம்பரையிலே வந்தவர்) சில கடும் வார்த்தைகளைச் சொல்லி விடுகிறார். அவரது மனதிற்கு நம்பிள்ளையின் மேன்மைகள் புலப்படாததன் எதிரொலியாய் அவரது கடும் வார்த்தைகள் இருந்தன. நம்பிள்ளை ஒரு வார்த்தை கூடச் சொல்லாமல், அந்த அவமரியாதையை ஏற்று, கோயிலை விட்டுத் தன் திருமாளிகைக்கு சென்றார். தோழப்பர் தன் திருமாளிகைக்கு திரும்பச் சென்ற பொழுது அவரது மனைவி அவரது செயலை கண்டித்து, நம்பிள்ளையின் மேன்மைகளை எடுத்துரைத்தார். தோழப்பரின் மனைவியார் அவரை நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் மன்னிப்பு வேண்டுமாறு வலியுறுத்துகிறார். தோழப்பரும் தனது தவறை உணர்ந்து நம்பிள்ளையின் திருமாளிகைக்கு நள்ளிரவில் செல்ல எண்ணினார். வாசற்கதவை திறக்க முற்படும் பொழுது, அங்கு நம்பிள்ளை காத்திருப்பதை கண்டார். தோழப்பரைக் கண்டவுடன் நம்பிள்ளை அவருக்கு தண்டன் ஸமர்ப்பித்து தான் ஏதோ தவறு செய்ததாகவும் அதனால் தான் தோழப்பர் அவர் மீது கோபம் கொண்டதாகவும் கூறினார். தோழப்பரே தவறு செய்தபொழுதிலும் தான் தவறு செய்தது போல் அதனைத் தன் மேலிட்டுக்கொண்ட  நம்பிள்ளையின் பெருந்தன்மையை கண்டு வியந்தார் தோழப்பர். நம்பிள்ளையை விழுந்து சேவித்த தோழப்பர் நம்பிள்ளையின் மிகுந்த தன்னடக்கதினால் அன்றிலிருந்து “லோகாசார்யர்” (இந்த உலகத்திற்கே ஆசிரியர்) என்று அழைக்கப்படுவார் என்று அறிவித்தார். இவ்வளவு ஆற்றல் பெற்றிருந்தும் அடக்கத்துடன் இருப்பவரையே “லோகாசார்யர்” என்றழைக்க இயலும் – நம்பிள்ளை அந்தப் பெயருக்கு மிகவும் பொருத்தமானவரே என்றும் கூறினார். தோழப்பர் நம்பிள்ளையின் மீதிருந்த வெறுப்பை விடுத்து தனது மனைவியுடன் நம்பிள்ளைக்கு கைங்கர்யம் செய்யலானார். அவரிடமிருந்து அனைத்து சாஸ்த்ரார்த்தங்களையும் கற்கலானார். 

பராசரன்: அருமை! இந்த நிகழ்வு பராசர பட்டர் தன்னைப் பற்றிக் குறை கூறியவருக்கு ஒரு விலை உயர்ந்த சால்வையைக் கொடுத்த கதையைப் போல இருக்கிறதல்லவா?

பாட்டி:  நன்றாக கவனித்துள்ளாய் பராசரா! நம் பூர்வாசார்யர்களுக்கெல்லாம் ஒத்த குணங்களே இருந்தன – ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனைப் போலே. காலம் காலமாக நாம் வாழவேண்டிய முறையைப் பற்றியும் பிறரிடம் நடந்து கொள்ளும் முறைகளைப் பற்றியும் ஒரு தூய ஸ்ரீவைஷ்ணவனாக இருந்து காட்டியவர்கள் நம் ஆசார்யர்கள். சிறந்த உதாரணங்களாகத் திகழ்ந்து  நமக்கு நல்ல வழிகாட்டிச் சென்றார்கள். இவையெல்லாம் நடைமுறையில் சாத்தியமே வெறும் ஏட்டுச்சுரைக்காய் அன்று என தெளிவுபடுத்தியவர்கள். ஆசார்யன் அனுக்ரஹமும் நமது சிறு முயற்சியும் இருந்தால் நம் பூர்வாசார்யர்களைப்போல் வாழ முனையலாம்.  குழந்தையைப் போல் சின்ன சின்ன அடிகள் எடுத்து வைத்தாலே நமது இலக்கை அடைந்து விடலாம்.

பட்டர் எப்படி ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனாக இருக்க முடியும் என்று காட்டிய போதிலும், அவரது வம்சத்தில் வந்த நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர், நம்பிள்ளை மீது பொறாமை கொண்டவராய் இருந்தார். ஒரு முறை நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயருடன் ராஜசபைக்கு சென்றார். ராஜா இருவரையும் அழைத்து, ஸம்பாவனை கொடுத்து உயர்ந்த ஆசனங்களைக் கொடுத்தான். ராஜா பட்டரிடம் ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து ஒரு கேள்வி கேட்டார். ராமாவதாரத்தில், ஸ்ரீராமன் தன் பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை மறைத்துத் தன்னை ஒரு மனிதனாகவே காட்டிக்கொண்ட பொழுதில், ஜடாயுவிற்கு எப்படி மோக்ஷம் அளிக்க முடியும் என்று கேட்டார். பட்டர் இதற்கு நம்பிள்ளை எவ்வாறு பதில் கூறுவார் என்று கேட்க, ஜீயர் உடனே, ஸத்யவானான ஸ்ரீராமன், அனைத்து உலகங்களையும் தன் ஸத்யம் பேசும் திறனாலே வெல்ல முடியும் என சாஸ்த்ரத்தை மேற்கோள் காட்டினார். பட்டர் அதே விளக்கத்தை  ராஜாவிடம் அளித்தார். அவரது விளக்கத்தினால் மகிழ்ந்த ராஜாவோ, பட்டரின் அறிவை மெச்சி அவருக்கு பெரும் செல்வம் அளித்தார். பட்டர் நம்பிள்ளையின் ஒரு வ்யாக்யானத்திற்கே இவ்வளவு மஹிமை இருப்பதை அறிந்து, அவருக்கே அனைத்து செல்வத்தையும் அளித்து விட்டார். பிறகு நம்பிள்ளையின் சிஷ்யராகி, அவருக்கே கைங்கர்யம் செய்யலானார். இவ்வாறு நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் நல்வழிக்கு மீண்டு வந்து நம்பிள்ளையின் பல சிஷ்யர்களில் ஒருவரானார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, பட்டரும் நஞ்சீயரும் பல உயர்ந்த விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டார்கள் என்று சொன்னீர்களே – நம்பிள்ளையும் நஞ்சீயரும் கூட அவ்வளவு ஸ்வாரஸ்யமான உரையாடல்களை மேற்கொண்டார்களா?

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, நஞ்சீயரும் நம்பிள்ளையும் நல்ல உரையாடல்களை மேற்கொண்டனர். ஒரு முறை நம்பிள்ளை நஞ்சீயரிடம் “எம்பெருமானின் அவதாரங்களின் பயன் என்ன” என்று கேட்டார். பாகவத அபசாரம் செய்தவனை தண்டிப்பது தான் அவதாரத்தின் முக்கிய பயன் ஆகும்  என்றார் நஞ்சீயர்.  எம்பெருமான் க்ருஷ்ணாவதாரம் எடுத்ததே தன் பக்தர்கள் மீது பல அபசாரங்கள் செய்த துர்யோதனனைக் கொல்வதற்காகத்தான். நரஸிம்ஹனாய் அவதாரமெடுத்ததே, தன் பக்தனான ப்ரஹ்லாதனை கொடுமைப்படுத்திய ஹிரண்யகசிபுவை கொல்வதற்கு. அதனால், அனைத்து அவதாரங்களின் முக்கிய நோக்கமே, பாகவத ஸம்ரக்ஷணமாகும்.

வ்யாசன் : பாட்டி, பாகவத அபசாரம் என்றால் என்ன?

பாட்டி : நஞ்சீயர் மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு நம்மை ஸமமாக எண்ணுவது பாகவத அபசாரம் என்கிறார். அவர்களது பிறப்பு, ஞானம் போன்றவற்றை மனதில் கொள்ளாது, மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை நம்மை விட உயர்வாகத்தான் நடத்த வேண்டும் என்று விளக்குகிறார்.  ஆழ்வார்களைப் போலவும் மற்ற பூர்வாசார்யர்களைப் போலவும் நாமும் எப்பொழுதும் மற்ற பாகவதர்களின் பெருமை தோற்ற பேசவேண்டும் என்றும் சொல்வார். மற்ற தேவதாந்தரங்களைச் சென்று சேவித்தல் முற்றிலும் அர்த்தமற்றது என்று தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்.

அத்துழாய் : பாட்டி, நம்பிள்ளை அதை எவ்வாறு விளக்குவார்?

பாட்டி: ஒரு முறை ஒருவர் நம்பிள்ளையிடம் வந்து “நீங்கள் தேவதாந்தரங்களான (இந்திரன், வருணன், அக்னி, ஸூர்யன் ஆகியோர்) உங்கள் நித்யகர்மாவில் துதிக்கிறீர்கள், பின் ஏன் அவர்களை கோயில்களில் துதிக்க மாட்டேன் என்கிறீர்கள்?” என்றார். நம்பிள்ளை சட்டென்று ஒரு உன்னதமான பதிலளித்தார். அவர் கேட்டார் “யாகத்தில் நெருப்பை துதிக்கிறீர்கள் ஆனால் ஏன் மயான பூமியிலிருக்கும் நெருப்பை விட்டு விலகியே இருக்கிறீர்கள்?” நித்ய கர்மங்கள் பகவத் ஆராதனமாகச் செய்யலாம், எம்பெருமானை தேவதைகளுக்கு அந்தர்யாமியாகக் கொண்டு. ஆனால் அதே சாஸ்த்ரம் நாம் எம்பெருமானைத்தவிர வேறு எவரையும் தொழக்கூடாது என்று சொல்வதால், நாம் மற்ற கோயில்களுக்குச்  செல்வதில்லை.

வேதவல்லி: பாட்டி, எங்கள் அம்மா இது மிகுந்த சர்ச்சைக்குரிய  விஷயமென்றும், யாரும் இதை ஒத்துக்கொள்ளமாட்டார்கள் என்றும் சொல்வார்.

பாட்டி: உணர்ந்து ஒத்துக்கொள்ள மறுப்போர்க்கு, சில உண்மைகள், கசப்பு மாத்திரைகளை போல. ஆனால் எப்படிக் கசப்பு மருந்துகள் நம் உடலுக்கு நல்லது செய்யுமோ, இந்த உண்மை நம் ஆத்மாவிற்கும் உடலுக்கும் நன்மை செய்யும். ஒத்துக்கொள்ள மறுப்பதால் மட்டுமே வைதிக உண்மைகளை மறுக்கவோ திரிக்கவோ முடியாது. ஒருவருடைய ஆசார்யருடைய அருளாலும் எம்பெருமானுடைய நிர்ஹேதுக  கருணையாலும், அனைவரும் இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்வார்கள். ஆனால், நம்மாழ்வார் சொல்வது போல், அனைவரும் ஸ்ரீமந்நாராயணனின் பரத்வத்தை உணர்ந்து கொண்டு மோக்ஷமடைந்தால், அவரது லீலைகளை நடத்துவதற்கு ஒரு உலகம் இருக்காதே, அதனால் தான் இந்த தாமதம். ஆழ்வார் மேலும் சொல்கிறார் “இந்த விளையாட்டைப் புரிந்து கொண்டு, உடனடியாகத் திருக்குருகூருக்குச் சென்று அங்குள்ள ஆதிப்பிரான் பெருமாளை சென்று சரணடையுங்கள்” என்று.

வ்யாசன் : பாட்டி, நம்பிள்ளை திருமணம் செய்து கொண்டாரா?

பாட்டி: ஆமாம், நம்பிள்ளைக்கு இரு மனைவியர். ஒரு முறை நம்பிள்ளை, தம்மைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறாள் என ஒரு மனைவியிடம் கேட்டார். அவள் நம்பிள்ளையை எம்பெருமானுடைய அவதாரமாக கருதுவதாகவும் அவரைத் தன் ஆசார்யனாக கொள்வதாகவும் கூறினாள். இதை கேட்டு இன்பமுற்ற நம்பிள்ளை தன்னைத் தேடி வரும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் ததீயாராதனை கைங்கர்யத்தில்  (தளிகை செய்யும் கைங்கர்யம்) ஈடுபடுமாறு அவளைப் பணித்தார். ஆசார்யாபிமானத்தின் முக்கியத்துவத்தை இந்த சம்பவத்தின் மூலம் நமக்குக் காட்டுகிறார் நம்பிள்ளை.

பராசரன்: நம்பிள்ளையின் வாழ்க்கை வரலாறு கேட்பதற்கே ஸ்வாரஸ்யமாக உள்ளதே. அவருக்கு நிறைய உயர்ந்த சிஷ்யர்கள் இருந்திருக்க வேண்டும்.

பாட்டி: ஆம் பராசரா, நம்பிள்ளைக்கு ஆசார்ய புருஷர்களின் குடும்பங்களிலிருந்தே பல சிஷ்யர்கள் இருந்தார்கள். அவருடைய காலம் ஸ்ரீரங்கத்தில் நல்லடிக்கலாம் என்று வழங்கப்படுகிறது. வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளையின் குமாரர்களான, இரு உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களான,  பிள்ளை லோகாசார்யார், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஆகியோரை நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குக் கொடுத்தார், நம்பிள்ளை. வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயர், கந்தாடை தோழப்பர், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோர் அவரின் மற்ற முக்கிய  சிஷ்யர்கள்.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

நம்பிள்ளை, பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயருடன், ஸ்ரீரங்கம்

நாம் அடுத்த முறை சந்திக்கும் பொழுது, நம்பிள்ளையின்  மேற்சொன்ன சிஷ்யர்களைப் பற்றி கூறுகிறேன். அவர்களெல்லாம், நம்மிடத்தில் உள்ள எல்லையில்லாக்  கருணையால் உயர்ந்த க்ரந்தங்களையும் கொடுத்து, நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குச் சிறந்த கைங்கர்யங்களையும்  செய்துள்ளார்கள்.

குழந்தைகளெல்லாரும் , நம்பிள்ளையின் பெருமைகள் மிக்க வாழ்க்கை வரலாற்றைப் பற்றியும் உபதேசங்களைப் பற்றியும் எண்ணிக்கொண்டே அவரவர் வீட்டிற்குச் செல்கிறார்கள்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-nampillai/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நஞ்ஜீயர்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பட்டர்

பராசரனும் வ்யாசனும் வேதவல்லி மற்றும் அத்துழாயுடனும் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்று நாம் பராசர பட்டரின் சிஷ்யரான, நஞ்சீயர் என்கிற ஆசார்யனைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளப் போகிறோம். நான் உங்களிடம் முன்பே சொல்லியது போல், நஞ்சீயர் ஸ்ரீமாதவராக பிறந்து, பின்பு இராமானுஜரின் திவ்ய ஆணையால் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குப் பராசர பட்டரால் கொண்டுவரப்பட்டார். பட்டர் எப்படித் திருநெடுந்தாண்டகத்திலிருந்தும், சாஸ்தரங்களிலிருந்த மற்ற அர்த்தங்களைக் கொண்டும் மாதவாசார்யரை வாதத்தில் வென்றார் என்று பார்த்தோம் அல்லவா? மாதவர் ஒரு அத்வைத பண்டிதர். அவருக்கு பட்டர் பின்பு “நஞ்ஜீயர்” என்ற பெயரிட்டார். அவருக்கு “நிகமாந்த யோகி” என்றும் “வேதாந்தி” என்றும் பெயர்களுண்டு.

வ்யாசன்: பாட்டி, ராமானுஜரும் பட்டரும் மற்ற ஸித்தாந்தங்களில் ஈடுபட்டிருந்த யாதவப்ரகாசரையும் (பின்னாளில் கோவிந்த ஜீயரானவர்), கோவிந்தப் பெருமாளையும் (பின்னாளில் எம்பாரானவர்), யஞ்யமூர்த்தியையும் (பின்னாளில் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானாரானவர்) திருத்தியதைப் போல் ஏன் தங்களுக்குத் துன்பம் கொடுத்த சைவ மன்னர்களையும் திருத்தவில்லை ? ஏன் அவர்கள் சைவ மன்னர்களிடமிருந்து விலகி இருந்தார்கள்?

பாட்டி: வ்யாசா, நம் பூர்வாசார்யர்களுக்குத் தெரியும், யாரை திருத்த முடியும், யாரைத் திருத்த முடியாதென்று. நீ சொன்ன அனைத்து ஆசார்யர்களும், தங்களுடைய வாதத்தை ப்ரதிவாதி நியாயமான வகையில் தோற்கடித்தார் என்கிற பொழுது, தங்களுடைய தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு, பெரிய திருமலை நம்பி, ராமானுஜர், பட்டர் ஆகியோரின் திருவடித் தாமரைகளைச் சரணடைந்து, ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தை ஆச்ரயித்தார்கள். ஆனால், அந்த சைவமன்னனோ, நியாயமான வாதத்திற்கும் தயாராகவில்லை, வாதத்தில் தோல்வியை ஏற்கும் கண்ணியமும், மனப்பக்குவமும் அவனிடம் இல்லாததால், ஸ்ரீமந்நாராயணன் தான் பரதெய்வம் என்ற உண்மையையும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. “தூங்குபவனை எழுப்பிவிடலாம், ஆனால் தூங்குவது போல் நடிப்பவனை எழுப்பமுடியாது” என்பது பழமொழி.  நமது பூர்வாசார்யர்களுக்குத் தெரியும் யார் உண்மையாகத் தூங்குகிறார்கள், யார் நடிக்கிறார்கள் என்று.  அதனால், அவர்களுடைய செயல்களும், முடிவுகளும் அதற்கேற்றார் போலே இருந்தன. இப்படிச் சிலரிடம் குறைபாடுகளிருந்தாலும், நம் பூர்வாசார்யர்கள் அவர்களைத் திருத்தத்தான் முனைந்தார்கள். குதிருஷ்டிகளிடமிருந்து மிகுந்த எதிர்ப்பைச் சந்தித்ததால், அவர்கள் தங்கள் முயற்சியைத் தொடரவில்லை.

பராசரன்: பாட்டி, மாதவருக்கு நஞ்சீயர் என்ற பெயர் எப்படி வந்தது?

பாட்டி: பட்டர் மாதவரை வாதில் வென்ற பின்னர், அவருக்கு ஸம்ப்ரதாயக் கொள்கைகளைச் சொல்லிக் கொடுத்து, அருளிச்செயல்களைக் கற்றுக்கொள்ளுமாறு பணித்து, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்றார். பட்டர் சென்ற பிறகு, மாதவருக்கு தன் இரு மனைவியரிடமிருந்து அவரது கைங்கர்யத்திற்கு எந்த சகாயமும் இல்லாததாலும், அவரது ஆசார்யனைப் பிரிந்திருக்க முடியாததாலும், ஸந்யாஸியாக முடிவு செய்து, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்று தன் ஆசார்யனுடன் இருக்க முடிவு செய்தார். அவர் தன்னுடைய பெரும் செல்வத்தை 3 பங்குகளாக்கி, இரண்டு பகுதிகளைத் தனது இரு மனைவியரிடம் கொடுத்து விட்டு, ஒரு பங்கை  பட்டரிடம் ஸமர்ப்பிப்பதற்காக எடுத்துக்கொண்டு, ஸந்யாஸாச்ரமத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்றார். மாதவரை ஸ்ரீரங்கத்தில் பார்த்தவுடன், அவரது ச்ரத்தையையும், ஆசார்ய பக்தியையும் பார்த்து அவரை “நம் ஜீயர்” (எங்கள் அன்பிற்குரிய ஜீயர்) என்று அழைத்தார், பட்டர். அன்று முதல், அவருக்கு நஞ்சீயர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. நஞ்சீயரது ஆசார்ய பக்தி எல்லையில்லாததாயிருந்தது.  மற்றொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனின்  துக்கத்தை காணச் சகிக்காமல் அதற்காக வேதனைப் படுபவன் தான் ஸ்ரீவைஷ்ணவன் என்பது அவரது கருத்து. அவரது காலத்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடத்திலும் ஆசார்யர்களிடத்திலும் அவருக்குப் பெரும் மரியாதை இருந்தது.

நஞ்சீயர் – திருநாராயணபுரம்

அத்துழாய் : பாட்டி, நஞ்சீயரின் ஆசார்ய பக்தியை பற்றிச் சில கதைகள் சொல்லுங்களேன். 

பாட்டி: ஒரு சமயம், பட்டரைப் பல்லக்கில் தூக்கிச் சென்ற பொழுது, நஞ்சீயர் த்ரிதண்டத்தை ஒரு தோளிலும், பல்லக்கை மற்றொரு தோளிலும் தூக்கிச் செல்ல முற்பட்டார். அப்பொழுது பட்டர் “ஜீயா! இது உன் ஸந்யாஸாச்ரமத்திற்கு ஏற்காது. நீ என்னைத் தூக்கிச் செல்லக்கூடாது” என்றார். நஞ்சீயரோ ” எனது த்ரிதண்டம்  நான் உங்களுக்குச் செய்யும் சேவைக்குத் தடங்கலாய் இருக்குமானால், அதனை உடைத்து ஸந்யாஸாச்ரமத்தைக் கைவிடுவேன்” என்றார்.

மற்றொரு சமயம், நஞ்சீயரின் சில சிஷ்யர்கள் அவரது தோட்டத்தின் அமைதி பட்டரின் வருகையால் கெடுகிறது என்று நஞ்சீயரிடம் முறையிட்டனர். நஞ்சீயரோ அந்த தோட்டம் பட்டர் மற்றும் அவரது குடும்பத்தின் உபயோகத்திற்காகவே ஏற்படுத்தப்பட்டதென்று தனது சிஷ்யர்களை எப்பொழுதும் அதனை நினைவில் கொள்ளுமாறு எச்சரித்தார்.

ஆசாரியர்கள் சிஷ்யர்களின் மடியில் தலை வைத்துப் படுப்பது வழக்கம். ஒரு சமயம், பட்டர் நஞ்சீயரின் மடியில் நெடு நேரம் தலை வைத்து ஒய்வெடுத்தார் . நஞ்சீயர் முழு நேரமும் அசையாமல் அமர்திருந்தார். அவரது ஆசார்யரிடம் அவருக்கு அத்தனைப் பக்தியும் அன்பும் இருந்தது. பட்டருக்கும் நஞ்சீயருக்குமிடையே நிறைய சுவையான உரையாடல்கள் நடக்கும்.

வேதவல்லி: நம்மிடையே நடக்கும் உரையாடல்களைப் போலவா?

பாட்டி (புன்னகையுடன்): ஆமாம், அதைப் போலத்தான்-  ஆனால், இன்னும் சுவையாக இருக்கும்.

ஒரு முறை, நஞ்சீயர் பட்டரிடம் “ஏன் எல்லா ஆழ்வார்களும் கண்ணனிடமே ஆசை கொண்டவர்களாக இருக்கின்றார்கள்” என்று கேட்டார். இராமனிடமே எப்பொழுதும் பக்தி கொண்ட பட்டரோ “அனைவரும் சமீபகாலத்தில் நடந்த விஷயங்களையே நினைவில் கொள்வார்கள் – க்ருஷ்ணாவதாரம் எம்பெருமானின் அவதாரங்களிலேயே சமீபத்தில் நடந்த அவதாரம், அதனால் தான் ஆழ்வார்களுக்கு க்ருஷ்ணனின் மீது ஆசை அதிகம்” என்றார்.

மற்றொரு சமயம், நஞ்சீயர் பட்டரிடம், மஹாபலி ஏன் பாதாளத்திற்கு சென்றான் என்றும், சுக்கிராசார்யர் ஏன் கண்ணிழந்தார் என்றும் கேட்டார். பட்டர், சுக்கிராசார்யர்  மஹாபலி வாமனனுக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றும் பொழுது அவனைத் தடுத்ததால், அவரது கண்ணை இழந்தார் என்றும், மஹாபலி தனது ஆசார்யரின் ஆணையை நிறைவேற்றாததால், பாதாளத்தில் இருக்குமாறு தண்டிக்கப்பட்டான் என்றும் பதிலளித்தார். இங்கு பட்டர் ஒருவன் தனது ஆசார்யனை மதிப்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை வலியுறுத்துகிறார். இது போல பல சுவையான உரையாடல்கள் அவர்களிடையே நடைபெறும். இவை நஞ்சீயரின் க்ரந்தங்களிலும் பெரிதும் உதவின.

ஒரு நாள் நஞ்சீயர் தனது க்ரந்தங்களின் நகல்களை எடுக்க எண்ணி, அதற்குத் தகுந்தவர் யாரென தனது சிஷ்யர்களிடத்தே விசாரித்தார். நம்பூர் வரதராஜரின் பெயரை அவர்கள் சிபாரிசு செய்தார்கள். நஞ்சீயர் வரதராஜருக்கு 9000 படியின் காலக்ஷேபத்தை  அருளிய பிறகே, அவருக்கு மூல நூலை வழங்கினார். வரதராஜர் தனது சொந்த ஊருக்குச் சென்று நூலை எழுதி முடிக்கலாமென்றுக் காவேரியைக் கடந்து செல்லலானார். ஆற்றைக் கடக்கும் போது திடீரென வெள்ளம் வர, வரதராஜர் நீச்சல் அடிக்கலானார். அப்பொழுது அவரது கையிலிருந்து மூல நூல் நழுவியதால் மிகுந்த துன்பத்திற்குள்ளானார். அவரது சொந்த ஊரைச் சென்றடைந்த பின், அவரது ஆசார்யனின் மீதும் அவர் கொடுத்த அர்த்தங்களின் மீதும் த்யானித்து மீண்டும் 9000 படி வ்யாக்யானத்தை எழுத ஆரம்பித்தார். அவர் தமிழ் மொழியிலும், இலக்கியத்திலும் சிறந்த புலமை பெற்றிருந்ததால், மேலும் சில செம்மையான அர்த்தங்களை தகுந்த இடங்களில் சேர்த்து, நஞ்சீயரிடம் நூலை ஸமர்ப்பித்தார். நஞ்சீயர் வ்யாக்யானத்தை பார்த்ததும், அர்த்தங்கள் சில மூல நூலிலிருந்து மாறுபட்டதையறிந்து என்னவாயிற்று என வினவினார். வரதராஜர் நடந்த விவரங்களைக் கூறினார். அவரது எழுத்துப்புலமையினாலும், மேன்மையினாலும் மகிழ்ந்து, நஞ்சீயர் அவருக்கு நம்பிள்ளை என்ற பெயரிட்டு அவரை அடுத்த தர்சன ப்ரவர்த்தகராக்கினார். நம்பிள்ளை தன்னை விட உயர்ந்த விளக்கத்தை வழங்கும் போது, நஞ்சீயர் அவரை எப்பொழுதும் பாராட்டுவார். இது நஞ்சீயரின் பெருந்தன்மையைக் காட்டுகிறது. 

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளையை பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்!

பாட்டி: நம்பிள்ளையைப் பற்றியும் அவரது பெருமைகளைப் பற்றியும் நாளை சொல்கிறேன். இப்பொழுது நேரமாகிவிட்டது. நீங்களெல்லாம் வீட்டிற்குப் போக வேண்டும்.

குழந்தைகளெல்லாம் பட்டர், நஞ்சீயர், நம்பிள்ளையை பற்றிய நினைவுகளுடனே அவரவர் வீட்டிற்கு செல்கின்றனர்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-nanjiyar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – பட்டர்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< எம்பார்

பராசரன், வ்யாசன், வேதவல்லி, அத்துழாய் நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்று நம் நம்முடைய ஆசார்யர்களுக்குள் அடுத்தவரான பராசர பட்டரைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளலாம்; இவர் எம்பாருடைய சிஷ்யர், எம்பாரிடத்திலும் எம்பெருமானாரிடத்திலும் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தவர். நான் உங்களுக்கு முன்னம் சொன்னது போலே, எம்பெருமானார், பராசரர் மற்றும் வ்யாச மஹரிஷிகளிடம் தம் நன்றியினை வெளிப்படுத்தும் விதமாக, கூரத்தாழ்வானுடைய இரண்டு புதல்வர்களுக்கும் பராசர பட்டர் என்றும் வேத வ்யாச பட்டர் என்றும் பெயரிட்டார். இதன் மூலம் ஆளவந்தாரிடத்தில் அவர் செய்த மூன்று உறுதிகளில் ஒன்றினை நிறைவேற்றினார். கூரத்தாழ்வானுக்கும் அவருடைய மனைவி ஆண்டாளுக்கும் ஸ்ரீரங்கம் பெரிய பெருமாளின் பிரசாதத்தின் அனுக்கிரஹத்தினால் பராசர பட்டரும் வேத வ்யாச பட்டரும் பிறந்தனர்.

azhwan_bhattars

கூரத்தாழ்வானின் இரு புறங்களிலும் அவர் புதல்வர்கள் பராசர பட்டர் மற்றும் வேத வ்யாச பட்டர்

பராசர : பாட்டி, எனக்கும் வ்யாசனுக்கும் இவர்களின் பெயர்கள் தான் இடப்பட்டுள்ளனவா?

பாட்டி : ஆமாம் பராசரா. குழந்தைகளுக்கே பொதுவாக ஆசார்யர்கள், பெருமாள், தாயார் பெயர்களே இடப்படும்; ஏனென்றால் அவர்களை அழைக்கும் வழியிலும் பெருமாள், தாயார், ஆசார்யர்களுடைய திவ்ய நாமங்களைச் சொல்லவும், அவர்களுடையக் கல்யாண குணங்களையும் எண்ணிப்பார்க்கவும் வாய்ப்பாக இருக்கும். இல்லையென்றால், இந்த அவசர யுகத்தில், தனியாக நேரம் ஒதுக்கி பெருமாளுடைய திவ்ய நாமங்களையும் அவருடைய மேன்மையைப் பற்றியும் நினைத்துப் பார்க்க இயலுமா? ஆனால், இப்பொழுது எல்லாம் மாறிவிட்டது. மக்கள் குழந்தைகளுக்கு நாகரீகமான பெயர்களை சூட்டுகிறார்கள்; அவைகளில் பொருளும் இல்லை; அவை பெருமாளையோ, தாயாரையோ, ஆசார்யர்களையோ நினைவூட்டும் வண்ணமும் இல்லை.

ஸ்ரீரங்கத்திற்கு வந்த பின், ஆழ்வான் தினமும் உணவுக்காக உஞ்சவ்ருத்தி (பிக்ஷை எடுத்தல்) செய்து வந்தார்; ஒரு நாள் பலத்த மழையினால், ஆழ்வானால் உஞ்சவ்ருத்திக்காக வெளியே செல்ல இயலவில்லை; ஆழ்வானும் அவர் மனைவி ஆண்டாளும் அன்று உண்ணாமலே இரவினைக் கழிக்க நேர்ந்தது. அன்று இரவு, , கோயிலில் பெருமாளுக்கு நைவேத்தியம் செய்வதன் பொருட்டு செய்யப்படும் மணியின் ஓசையைக் கேட்டார் ஆண்டாள்; எம்பெருமானிடம் “இங்கோ ஆழ்வான், உம்முடைய உண்மையான பக்தர் பிரசாதம் ஏதுமின்றி இருக்கிறார், நீரோ, நல்ல போகம் அனுபவிக்கிறீர்” என்று மனதுக்குள் சொல்லிக் கொண்டார். இதனை உணர்ந்த பெரிய பெருமாள், தம் பிரசாதத்தை உத்தம நம்பியின் மூலம் உரிய கோயில் மரியாதைகளுடன் ஆழ்வானுக்கும் ஆண்டாளுக்கும் அனுப்பி வைத்தார். பிரசாதம் வந்ததைக்கண்ட ஆழ்வான் பிரமித்துப் போனார். உடனே ஆண்டாளிடம் “எம்பெருமானிடம் முறையிட்டாயோ?” என்று வினவ ஆண்டாள் தாம் ப்ரார்த்தித்ததை ஒப்புக்கொண்டார். ஆழ்வானுக்குத் தங்களுக்காக பிரசாதத்தை வேண்டியதில் வருத்தமே. தான் இரண்டு கையளவு மட்டுமே பிரசாதத்தை பெற்றுக்கொண்டு எஞ்சியவற்றை ஆண்டாளிடம் கொடுத்து விட்டார். அந்த இருகையளவு ப்ரசாதத்தினால் பின்னாளில் அவர்கள் இரண்டு அழகிய குழந்தைகளைப் பெற்றனர்.

வ்யாச: பாட்டி, பட்டருக்கு எம்பார் எவ்வாறு ஆசார்யராக ஆனார்?

பாட்டி: இரண்டு குழந்தைகளும் பிறந்தவுடன் அவர்களைக் காணும் பொருட்டு எம்பெருமானார் குழந்தைகளை அவரிடத்தில் அழைத்துவருமாறு எம்பாரிடம் கூறினார். எம்பார் இரண்டு குழந்தைகளைக் கண்டவுடனே அவ்விருவரும் ஸம்ப்ரதாயத்தின் பொருட்டு உதித்தவர்கள் என்று கண்டுகொண்டார். அப்பிள்ளைகளின் முகத்தில் இருந்த திவ்யதேஜஸ்ஸை பார்த்தவர், உடன் அக்குழந்தைகளுக்கு எத்தீங்கும் நேராதிருக்க ரக்ஷையாக த்வய மஹாமந்த்ரத்தை அனுசந்தித்தார். அவ்விரு குழந்தைகளையும் கண்ட எம்பெருமானார் த்வயத்தினால் அவர்களுக்கு ஸம்ப்ரதாயத்தில் தொடர்பு ஏற்பட்டு விட்டதை உணர்ந்தார். எம்பாரிடம் கேட்க, அவர் அக்குழந்தைகளின் ரக்ஷையாக தாம் த்வயத்தை அனுசந்தித்ததை கூறினார். அவ்விரு குழந்தைகளுக்கும் த்வயத்தை உபதேசித்ததனால், அவர்களுக்கு எம்பாரே ஆசார்யராக ஆனார். இரு குழந்தைகளும் எம்பாரிடமும் தம் தந்தை ஆழ்வானிடமும் கற்று வளர்ந்தனர். இரண்டு குழந்தைகளும் பெரிய பெருமாளின் கடாக்ஷத்தினால் பிறந்தவர்களாகையால், அக்குழந்தைகள் பெரியபெருமாளிடமும் பெரியபிராட்டியிடமும் (ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரிடமும்) மிகுந்த அன்புகொண்டிருந்தனர். எம்பெருமானாரும் ஆழ்வானிடம் பராசரபட்டரைப் பெரியபெருமாளுக்குத் தத்துப்பிள்ளையாகக் கொடுக்குமாறு கூற ஆழ்வானும் அவ்வாறே செய்தார். பட்டர் மிகச் சிறு குழந்தையாக இருக்கும் பொழுது ஸ்ரீரங்கநாச்சியாரே அவருடைய சந்நிதியில் அப்பிள்ளையை வளர்த்தார் என்று கூறுவார்கள். பட்டர் பெரியபெருமாளிடமும் பிராட்டியிடம் அத்தகைய அன்புகொண்டிருந்தார். ஒரு சமயம் பட்டர் சில பாசுரங்களைப் பெருமாள் சந்நிதியில் சொல்லிவிட்டு வெளியே வந்தார். பட்டரைக் கண்ட ராமானுஜர், பட்டரை தம்மைப்போல நினைத்து நடக்குமாறு அனந்தாழ்வானையும் மற்ற சிஷ்யர்களையும் பணித்தார். ராமானுஜர் பட்டரிடம் தம்மையே கண்டார். பட்டரே பிற்காலத்தில் தர்சனப்ரவர்த்தகராக (ஸம்ப்ரதாயத்தின் தலைவர்) விளங்குவார் என்று ராமானுஜர் அறிந்திருந்தார். வெகுசிறு பிராயத்திலேயே பட்டர் மிகுந்த அறிவாற்றல் பெற்றிருந்தார். அவர் அறிவாற்றலையும் ஞானத்தையும் காட்டும் பல கதைகள் உண்டு.

அத்துழாய்: அவர் அறிவாற்றலைப் பற்றிய சில கதைகளைச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி: ஒரு சமயம், பட்டர் வீதியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது ஸர்வஜ்ஞ பட்டன் என்னும் ஓர் வித்வான் அவ்வழியில் ஒரு பல்லக்கில் வந்தார். ராமானுஜர் போன்ற மஹாபண்டிதர்கள் இருந்து வந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒருவர் பல்லக்கில் வந்ததைக் கண்டு துணுக்குற்ற பட்டர், அவரிடம் சென்று தம்முடன் வாதத்திற்கு அழைத்தார். பட்டரைச் சிறுபிள்ளை என்றெண்ணிய ஸர்வஜ்ஞ பட்டன், பட்டரிடம் தம்மை எந்த ஒரு கேள்வி கேட்டாலும் தாம் விடையளிப்பதாகச் சொன்னார்.  பட்டர் உடனே ஒரு கை நிறைய மணலை எடுத்துக் கொண்டு அதில் எவ்வளவு மணல் இருக்கிறது என்று கேட்டார். ஸர்வஜ்ஞ பட்டன் வாயடைத்துப் போய், தமக்குத் தெரியாது என்று சொன்னார். பட்டர் உடனே “ஒரு கையளவு” என்று விடை சொல்லியிருக்கலாமே என்று கேட்டார். பட்டருடைய அறிவாற்றலால் வியப்புற்ற ஸர்வஜ்ஞ பட்டன் அக்கணமே பல்லக்கிலிருந்து கீழிறங்கி பட்டரை அவருடைய தோளில் தாமே சுமந்து கொண்டு அவருடைய பெற்றோரிடம்  அழைத்துச் சென்றார்.

வேதவல்லி: என்ன ஒரு புத்திசாலித்தனமான விடை அது!

பாட்டி: பட்டர் சிறு வயதிலேயே சிறந்த அறிவுக்கூர்மையும், எளிதில் எந்த ஒரு விஷயத்தையும் க்ரஹிக்கும் திறனையும் பெற்றவாராக இருந்தார்.  ஒரு சமயம் அவரது குருகுல வகுப்பு நடந்து கொண்டிருந்த போது, பட்டர் வீதியில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார். அச்சமயம் அந்த வழியே வந்த ஆழ்வான், வகுப்பில் கற்காமல் விளையாடிக் கொண்டிருந்ததது ஏன் என்று கேட்க, பட்டர்  “ஒவ்வொரு நாளும் அதே சந்தையை திரும்ப திரும்ப சொல்லிக் கொடுக்கிறார்கள்” என்று கூறினார் – ஒரு சந்தையை 15  நாட்கள் திரும்பச் சொல்வார்கள். ஆனால் பட்டரோ முதல் நாள் சொல்லிக்கொடுக்கும் பொழுதே அதை மனதில் வாங்கிக் கொள்வார். ஆழ்வான் சோதிப்பதற்காக ஒரு பாசுரத்தைச் சொல்லச் சொல்லவும், பட்டர் அதை எளிதாகச் சொல்லி விட்டார்.

வ்யாச: தந்தையைப் போல பிள்ளை !

பாட்டி (சிரித்தவாறு): அதேதான்! பட்டர் தம் தந்தையைப் போலவே சிறந்த ஞானமும் நினைவாற்றலும் பெற்றிருந்தார். ஆழ்வான் போலவே பட்டரும் அடக்கம், பெருந்தன்மை ஆகிய குணங்களையும் கொண்டிருந்தார். ஒரு தடவை ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் நாய் ஒன்று நுழைந்துவிட்டது. பொதுவாக இது போன்ற சமயங்களில், அர்ச்சககர்கள் கோயிலைச் சுத்தி செய்யும் பொருட்டு  கோயிலுக்கு ஸம்ப்ரோக்ஷணம்  செய்வர். எனவே அர்ச்சகர்கள் ஒரு லகு (சிறிய) ஸம்ப்ரோக்ஷணம் செய்ய முடிவெடுத்தனர்.  இதனைக் கேள்வியுற்ற பட்டர், தாம் ஒவ்வொரு நாளும் கோயிலுக்குள் சென்றிருந்த போதிலும், ஸம்ப்ரோக்ஷணமேதும் செய்யாதிருக்கையில் ஒரு நாய் சென்றால் ஸம்ப்ரோக்ஷணம் செய்வது ஏன் என்று பெரிய பெருமாளிடம் கேட்டார். அவர் அத்தனை பெரிய ஞானியாயிருந்தும் தம்மை ஒரு நாயைக்காட்டிலும் கீழாக எண்ணுமளவுக்கு தன்னடக்கம் கொண்டிருந்தார். அவர் தாம் தேவலோகத்தில் தேவனாக பிறப்பதைக் காட்டிலும் ஸ்ரீரங்கத்தில் ஒரு நாயாக பிறப்பதையே விரும்புவதாகச் சொன்னவர்!

வேதவல்லி: பாட்டி, ரங்கநாச்சியாரே பட்டரை வளர்த்தார் என்றால், தேவப்பெருமாள் திருக்கச்சி நம்பியிடம் பேசியதைப் போல பெருமாளும் பிராட்டியும் பட்டரிடம் பேசியதுண்டா?

பாட்டி: ஆமாம் வேதவல்லி, நீ சொன்னது சரியே! பட்டரும் ஸ்ரீரங்கம் பெருமாளிடமும் பிராட்டியிடமும் பேசினவரே.  உங்கள் எல்லாருக்கும், பகல்பத்து உத்சவத்தில் வைகுந்த ஏகாதசியின் முதல் நாளான பத்தாம் திருநாளன்று, நம்பெருமாள் நாச்சியார் திருக்கோலத்தில் காட்சி  கொடுப்பார் என்று தெரியும் தானே. அன்று அவர் ரங்கநாச்சியாரின் எல்லா ஆபரணங்களையும் சாத்திக்கொண்டு தாயாரைப் போலவே அமர்ந்த திருக்கோலத்தில் காட்சி கொடுப்பார். அதுபோன்ற ஒரு திருநாளில் நம்பெருமாள் பட்டரை அழைத்துத் தாம் தாயார் போலவே இருக்கிறாரா என்று கேட்டார். தாயாரின் மீதே அதிக பாசம் கொண்ட பட்டரோ, மிகுந்த அன்புடனும் பரிவுடனும் நம்பெருமாளைப் பார்த்து அனைத்து அலங்காரங்களும் மிகப் பொருத்தமாக இருந்தாலும் தாயாரின் திருக்கண்களில் காணும் கருணை எம்பெருமானின் கண்களில் காணப் பெறவில்லை என்று சொன்னார். பட்டர் தம் தாயாரான ரங்கநாச்சியாரிடத்தில்  கொண்டிருந்த அன்பு அத்தகையது ஆகும்.

என்னதான் பட்டருடைய உபன்யாசங்களைக் கேட்டு அவர்பால் ஈர்க்கப்பட்டிருந்த நூற்றுக்கணக்கான சிஷ்யர்கள் இருந்தாலும் பட்டரைப் பிடிக்காத சிலர் இருக்கத்தான் செய்தனர். இது மேன்மக்களுக்கு நேர்வது இயல்பே. இது ராமானுஜருக்கும் கூட நேர்ந்த ஒன்றுதான். ஒரு தடவை பட்டரை விரும்பாத ஒரு சிலர், பொறாமையினாலும் வெறுப்பு மிகுதியாலும் அவரை வையத் தொடங்கினர். வ்யாசா, உன்னை யாரேனும் திட்டினால் நீ என்ன செய்வாய்?

வியாச: நான் அவரிடம் திரும்பி சத்தம் போடுவேன். நான் ஏன் அமைதியாக இருக்க வேண்டும்?

பாட்டி: இதையே தான் வளர்ந்த பெரியவர்கள் கூட செய்வார்கள். ஆனால் பட்டர் என்ன செய்தார் தெரியுமா? தம்மை வைதவர்களுக்கு தம்முடைய விலை உயர்ந்த சால்வையையும் ஆபரணங்களையும் பரிசளித்தார்.

பட்டர் “ஒவ்வொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனும் இரண்டு விஷயங்களைச் செய்ய வேண்டும் – எம்பெருமானின் கல்யாணகுணங்களைப் போற்ற வேண்டும்,  தம்முடைய குறைகளைக் குறித்து வருந்தவும் வேண்டும். அடியேன்  எம்பெருமானின் கல்யாண குணங்களைப் போற்றுதலில் ஈடுபட்டிருந்ததில் அடியேனின் குறைகளைக் குறித்து வருந்த மறந்து போய் விட்டேன், அதனை நினைவூட்டி அடியேனுக்கு உபகாரம் செய்தமைக்காக உமக்குப் பரிசளிக்க வேண்டும்” என்றும் கூறி, அவருக்குத் தம் நன்றியைத் தெரிவித்தார். அத்தகைய பெருந்தன்மை பொருந்தியவர் அவர்.

பராசர: பாட்டி, ராமானுஜர், பட்டரிடம் நஞ்சீயரை நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குள் கொணருமாறு பணித்தார் என்று சொன்னீர்களே, அதை பட்டர் எவ்வாறு செய்தார் ?

பராசர பட்டர் (தம் திருவடியில் நஞ்சீயருடன்) – ஸ்ரீரங்கம்

பாட்டி: நீ இதனை நினைவில் வைத்திருக்கிறாயே, சுட்டிதான்! ஆமாம், ராமானுஜரின் ஆஜ்ஞைப்படி, பட்டர் நஞ்சீயரை ஸம்பிரதாயத்திற்குள் கொணருவதற்காகத் திருநாராயணபுரம் சென்றார். இந்த இடத்தைப் பற்றி நீங்கள் முன்னால் கேள்விப்பட்டிருக்கிறீர்கள். எப்பொழுது என்று யாருக்காவது நினைவுண்டா?

வேதவல்லி: எனக்குத் தெரியும். ராமானுஜர் சீர்திருத்திய பல கோயில்களில் ஒன்று திருநாராயணபுரம். ராமானுஜர் மேல்கோட்டையில் கோயில் நிர்வாகத்தைச் சீர்திருத்தி வைத்தார்.

பாட்டி:  பலே வேதவல்லி! ராமானுஜர் துலுக்க அரசனிடமிருந்து செல்வப்பிள்ளை உத்சவ மூர்த்தியை மீட்டுத் திருநாராயணபுரத்திற்குத் திரும்பக் கொண்டு வந்து கோயில் நிர்வாகத்தைச் செவ்வனே நடைபெறும் வண்ணம் செய்தார். பட்டர் அங்கே மாதவாசார்யரின் (நஞ்சீயரின் இயற்பெயர்) ததீயாராதனக் கூடத்திற்குச் (பாகவதர்களுக்கு அமுது செய்விக்கும் இடம்)  சென்றார். அங்கே சென்று சாப்பிடாமல் காத்திருக்க, அதனைக் கண்ட மாதவாசார்யர் அவரிடம் சாப்பிடாததற்குக் காரணத்தையும் அவருக்கு வேண்டியது என்னவென்றும் கேட்க, பட்டர் அவருடன் தம் வாதம் செய்ய வேண்டும் என்றும் சொன்னார். பட்டரைப் பற்றி கேள்வியுற்றிருந்த மாதவாசார்யர் (பட்டரன்றி வேறொருவரும் அவரிடம் வாதிடத் துணிய மாட்டார்களாதலால்) வாதத்திற்கு ஒப்புக் கொண்டார்.  பட்டர் முதலில் திருநெடுந்தாண்டகத்திலிருந்தும் தொடர்ந்து சாஸ்த்ரத்தில் சொல்லப்பட்ட அதற்கேற்ற கருத்துக்களை உரைத்து எம்பெருமானின் மேன்மையையும் பரத்துவத்தையும் நிரூபிக்க, மாதவாசார்யர் தோல்வியை ஒப்புக் கொண்டு பட்டரின் திருவடித்தாமரைகளில் பணிந்து அவரைத் தம் ஆசார்யனாகக் கொண்டார். பட்டர், அவருக்கு நம் ஸம்ப்ரதாயத்தின் கருத்துக்களையும் கற்பித்து, அவரை முக்கியமாக அருளிச்செயல் முதலானவற்றை கற்குமாறும் பணித்தார். பின்பு பட்டர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு ஸ்ரீரங்கத்தைச் சென்றடைந்தார். பட்டர் ஸ்ரீரங்கத்தை அடையும் பொழுது அங்கு அவருக்கு மிகச்சிறப்பான வரவேற்பு காத்திருந்தது.  அவருக்காக ஆவலாகக் காத்திருந்த பெரியபெருமாள் நடந்தவற்றை அவரிடமே மிகுந்த ஆர்வத்துடன் கேட்டறிந்தார். பட்டர் வாதத்தில் வெற்றி பெற்றதில் உகப்புடனிருந்த பெரியபெருமாள், அவரை தம்மிடம் இன்னொரு முறை  திருநெடுந்தாண்டகம் பாடுமாறு கேட்டார்.

பட்டர் நம்பெருமாள் மற்றும் ரங்கநாச்சியாரின் திருமேனியில் மிகவும் ஈடுபட்டிருந்தார். ஒரு தடவை பட்டர்  சில பாசுரங்களையும் அவற்றின் பொருளையும் பெரியபெருமாளின் முன்னால் பாட, உகந்த பெருமாளும் அவருக்கு தாம் மோக்ஷம் அப்போதே அளிப்பதாகக் கூற, மகிழ்வுடன் பட்டர், ஒருக்கால் பரமபதத்தில் பெருமாள் நம்பெருமாள் போல்  இல்லாது போனால்,  தாம் பரமபதத்தில் ஒரு துளையிட்டு உடனே ஸ்ரீரங்கத்திற்கு  திரும்பி வந்துவிடுவேன் என்று சொன்னார். மற்றோரு தடவை அனந்தாழ்வான் பரமபதநாதனுக்கு 2 திருக்கைகளா அல்லது 4  திருக்கைகளா என்று வினவ, பட்டர் அவருக்கு இரண்டு திருக்கைகள் இருந்தால் அவர் பெரியபெருமாள் போல் இருப்பார், நான்கு திருக்கைகள் இருந்தால் அவர் நம்பெருமாள் போல் இருப்பார் என்றும் சொன்னார். பட்டர் நம்பெருமாளையன்றி வேறொருவர் பேரிலும் ஈடுபட்டவரல்ல. பெருமாளின் எல்லாத் திருமேனியையும் அவர் நம்பெருமாளாகவே கண்டார். நம்பெருமாள் அவருக்கு மோக்ஷமளிக்க, தம் திருத்தாயாரான ஆண்டாளின் ஆசியுடன் இவ்வுலகைத்துறந்து பரமபதத்தில் எம்பெருமானுக்கு நித்யகைங்கர்யங்களைச் செய்யும் பொருட்டு மற்ற ஆசார்யர்களைச் சென்றடைந்தார். நம் ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தை ப்ரகாசிக்கச் செய்யும் பணியை தமக்கு அடுத்த ஆசார்யரான நஞ்சீயரிடம் அளித்தார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, பட்டரின் வாழ்க்கையை கேட்கவே சுவாரஸ்யம்தான். நம்பெருமாளிடம் அவருக்கு இருந்த பக்தியும், அவர்களுடைய பிணைப்பும் மனத்தை உருக்குபவை. அத்தகைய ஆதர்ச பர்த்தாவையும்  புத்ரர்களையும் பெற்ற ஆண்டாள் அம்மையார் மிகுந்த பேறு பெற்றவர்.

பாட்டி: மிகச்சரியாக சொன்னாய், அத்துழாய்! உண்மையிலேயே ஆண்டாள் மிகுந்த பேறு பெற்றவர்தாம். நாளை நான், உங்களுக்கு அடுத்த ஆசார்யரான நஞ்சீயரைப் பற்றிச் சொல்வேன். இப்பொழுது இந்தப் பழங்களைப் பெற்று உங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லுங்கள்.

குழந்தைகள் பட்டரையும் அவர் திவ்யமான சரித்திரத்தைப் பற்றிய எண்ணங்களுடன் தங்கள் வீடுகளுக்கு திரும்பினார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-bhattar/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

Posters – AchAryas (ஆசார்யர்கள்) – thamizh

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஓராண் வழி ஆசார்யர்கள்

  1. பெரிய பெருமாள்
  2. பெரிய பிராட்டியார்
  3. ஸேனை முதலியார்
  4. நம்மாழ்வார்
  5. நாதமுனிகள்
  6. உய்யக்கொண்டார்
  7. மணக்கால் நம்பி
  8. ஆளவந்தார்
  9. பெரிய நம்பி
  10. எம்பெருமானார்
  11. எம்பார்
  12. பட்டர்
  13. நஞ்சீயர்
  14. நம்பிள்ளை
  15. வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை
  16. பிள்ளை லோகாசார்யர்
  17. திருவாய்மொழிப் பிள்ளை
  18. அழகிய மணவாள மாமுனிகள்

மற்ற ஆசார்யர்கள்

  1. திருக்கச்சி நம்பி
  2. கூரத்தாழ்வான்
  3. அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார்
  4. பிள்ளை உறங்காவில்லி தாஸர்
  5. பெரியவாச்சான் பிள்ளை

Thanks to SrI sundharavaradhan, SrI mahESvaran for preparing the posters.

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – எம்பார்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ராமானுஜர் – பகுதி – 2

பராசரன், வ்யாசன், வேதவல்லி, அத்துழாய் நால்வரும் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே. கை கால்களை அலம்பிக் கொள்ளுங்கள். நான் உங்களுக்கு கொஞ்சம் ப்ரசாதம் தருகிறேன். நாளைய தினத்திற்கு என்ன சிறப்பு தெரியுமா? நாளைக்கு ஆளவந்தாரின் திருநக்ஷத்ரம் ஆகும், ஆடி, உத்ராடம். உங்களில் யாருக்கு ஆளவந்தாரை நினைவிருக்கிறது ?

அத்துழாய் : எனக்கு நினைவிருக்கிறது. அவர் தாம் ராமானுஜரை ஸம்ப்ரதாயத்திற்குள் அழைத்துவர தேவப் பெருமாளை ப்ரார்த்தித்தவர்.

வ்யாச : ஆமாம். மேலும், அவர் பரமபதத்தை அடைந்த பிறகு அவருடைய திருமேனியில் அவருடைய ஈடேறாத மூன்று ஆசைகளை குறித்தவாறு மடங்கியிருந்த அவருடைய மூன்று விரல்களைக் கண்டு ராமானுஜர் அவற்றை நிறைவேற்ற ப்ரதிக்ஞை செய்தார். ராமானுஜர் ப்ரதிக்ஞைகளை செய்தவுடன் அவ்விரல்கள் பிரிந்தன.

பராசர :  ராமானுஜருக்கும் ஆளவந்தாருக்கும் இடையே இருந்த உறவு மனத்தாலும் ஆன்மாவினாலும் இயைந்தது, தேஹத்திற்கு அப்பாற்பட்டது என்று நீங்கள் சொன்னதும் எங்களுக்கு நினைவிருக்கிறது பாட்டி.

பாட்டி : மிகச்சரி! நாளை அவருடைய திருநக்ஷத்ரம் ஆகும். இந்தாருங்கள், இப்பிரசாதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள்.  ராமானுஜரை ஸம்ப்ரதாயத்திற்குள் கொணர்ந்த மஹாசார்யரை மறவாமல் நாளை நீங்கள் எல்லாரும் கோயிலுக்கு சென்று சேவிக்க வேண்டும். மேலே இன்று நம்முடைய அடுத்த ஆசார்யரான எம்பாரைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம். எம்பார் மதுரமங்கலத்தில் கமலநயன பட்டருக்கும் ஸ்ரீதேவி அம்மாளுக்கும் புதல்வராக அவதரித்தவர்.  பிறப்பில் அவருக்கு இட்ட பெயர் கோவிந்தப் பெருமாள் என்பதாகும். அவரை கோவிந்த பட்டர், கோவிந்த தாசர், ராமானுஜபதச் சாயையார் என்றும் அழைப்பார்கள்.  அவர் எம்பெருமானாருடைய (தாயாரின் தங்கையின் பிள்ளை) தம்பியாவார், ராமானுஜருக்கு ஏற்பட்ட ஆபத்திலிருந்து அவரைக் காப்பாற்றியவரும் அவர் தாம்.

வேதவல்லி : உயிருக்கு இருந்த ஆபத்தா? நான் ராமானுஜருக்கு ஒரு முறைதான் ஆபத்து ஏற்பட்டது, அதிலிருந்து அவரைக் கூரத்தாழ்வானும் பெரிய நம்பியும் தாம் காப்பாற்றினார்கள் என்று எண்ணியிருந்தேனே. அவருக்கு எத்தனை ஆபத்துகள் தான் நேர்ந்தன பாட்டி?

பாட்டி : பல தடவைகள்! அவற்றை நான் நேரம் வரும்பொழுது சொல்கிறேன். அவருடைய குருவான யாதவப்ரகாசர் தாம் முதலில் அவரை முதலில் கொல்ல எண்ணிணார். வேதங்களின் உட்பொருளைக் குறித்து ராமானுஜருக்கும் யாதவப்ரகாசருக்கும் கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்து வந்தது. யாதவப்ரகாசர் வேதத்தின் சில வாக்கியங்களுக்கான பொருளை தவறாகவும் திரிபாகவும் கூறி வந்தார். ராமானுஜர், அவற்றைக் கேட்கும் பொழுது மிகவும் வருந்தி நம் விசிஷ்டாத்வைத ஸம்ப்ரதாயத்தில் கூறியுள்ள உண்மை கருத்தினை தெரிவிப்பார். யாதவப்ரகாசர் அத்வைதியாகையால், அவற்றுக்கு ராமானுஜர் கூறும் விளக்கங்களை ஒப்புக் கொண்டதில்லை. ராமானுஜர் கூறி வந்த பொருள் உண்மையென்று அறிந்தவராகையால் அவரைத் தமக்குப் போட்டியாகக் கருதத் தொடங்கினார்.   ஆசார்யர் என்ற நிலைக்கு ராமானுஜர் தமக்குப் போட்டியாக வந்து விடுவார் என்ற எண்ணம் அவருக்கு ஏற்பட்டது; ஆனால் ராமானுஜருக்கோ அது போன்ற நோக்கமே இல்லை.  இது யாதவப்ரகாசரின் மனத்தில் ராமானுஜர் மீது வெறுப்பும் பொறாமையும் கொள்ளக் காரணமாக அமைந்தது. அவர் வாரணாசிக்கு யாத்திரையாக தம் சிஷ்யர்களுடன் செல்லும் பொழுது ராமானுஜரைக் கொல்ல வேண்டும் என்று திட்டமிட்டார். இச்சூழ்ச்சியினை அறிந்த கோவிந்தப் பெருமாள் ராமானுஜரை அக்குழுவுடனான யாத்திரையினைத் தொடர்ந்து மேற்கொள்ள வேண்டாமென்று எச்சரித்தார்.  அவர் ராமானுஜரைத் தமது உயிரைக் காக்கும் பொருட்டு தெற்கில் காஞ்சிபுரம் நோக்கி செல்லுமாறு கேட்டுக் கொண்டார். ராமானுஜரும் அவ்வாறே செய்து அவரது குருவின் சூழ்ச்சியிலிருந்து தப்பித்தார். இவ்வாறு கோவிந்தப் பெருமாள் ராமானுஜரை ஆபத்திலிருந்து காத்தார்.

வ்யாச : பாட்டி, கோவிந்தப் பெருமாளும் யாதவப்ரகாசரின் சிஷ்யரா?

எம்பார்மதுரமங்கலம்

பாட்டி : ஆமாம் வ்யாசா. ராமானுஜர், கோவிந்தப் பெருமாள் இருவருமே யாதவப்ரகாசரிடம் கல்வி பயின்று கொண்டிருந்தவர்கள். ராமானுஜர் தம்மைக் காத்துக் கொள்ளும் பொருட்டு தெற்கு திசையில் சென்றாலும், கோவிந்தப்பெருமாள் யாத்திரையில் தொடர்ந்து சென்று சிவபக்தராகி காளஹஸ்தி என்னும் இடத்தில் தங்கி உள்ளங்கை கொண்ட நாயனார் என்று அழைக்கப்படலானார். இதனை அறிந்த ராமானுஜர், கோவிந்தப் பெருமாளை திருத்தி நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் திருப்பும் பொருட்டு தம் மாமாவாகிய பெரிய திருமலை நம்பியை அனுப்பினார். பெரிய திருமலை நம்பியும் காளஹஸ்த்திக்கு சென்று நம்மாழ்வாருடைய பாசுரங்களையும் ஆளவந்தாருடைய ஸ்தோத்ர ரத்னத்தின் ச்லோகங்களையும் கொண்டு கோவிந்தப் பெருமாளைத் திருத்தினார். கோவிந்தப் பெருமாளும் தம் தவறை உணர்ந்து நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குத் திரும்பினார்.  ஆக குழந்தைகளே, ஆளவந்தார் பரமபதித்து விட்டாலும் ராமானுஜரை மட்டுமின்றி அவரது சகோதரராகிய கோவிந்தப் பெருமாளையும் நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குள் ஈர்க்கக் கருவியாக இருந்தார். நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குள் அவரை ஈர்த்த பெரிய திருமலை நம்பியே அவருக்கு ஆசார்யராக பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்து வைத்தார். பெரிய திருமலை நம்பியும் திருப்பதிக்கு திரும்ப செல்ல அவருடன் கோவிந்தப் பெருமாளும் சென்று தம் ஆசர்யருக்கு கைங்கர்யங்கள் செய்யலானார். இங்கு நாம் கவனிக்க வேண்டிய பொருள் என்னவென்றால் கோவிந்தப் பெருமாளை திருத்தும் பொருட்டு ராமானுஜரும் பெரிய திருமலை நம்பியுமே அவரிடத்தில் சென்றார்களேயன்றி, அவர்களை அவர் அணுகவேயில்லை. தம் சிஷ்யர்களின் மேன்மைக்காக இத்தகைய அக்கறை கொண்டு அவர்களிடம் சென்று திருத்துவோரை க்ருபா மாத்ர ப்ரசன்னாசார்யர்கள் என்பர். எம்பெருமான் போன்றே அளவற்ற அன்போடும் கருணையோடும் சிஷ்யர்களை நோக்கிச் செல்கின்றனர். கோவிந்தப் பெருமாளுக்கு ராமானுஜர், பெரிய திருமலை நம்பி இருவருமே க்ருபா மாத்ர ப்ரசன்னாசார்யர்கள்தாம்.

பராசர : பாட்டி, கோவிந்தப் பெருமாளைப் பற்றி மேலும் சொல்லுங்கள். அவர் என்ன கைங்கர்யங்கள் செய்தார்?

பாட்டி: கோவிந்தப் பெருமாள் தம் ஆசார்யர் பெரிய நம்பியினிடத்தில் கொண்டிருந்த அபிமானத்தைக் காட்ட பல சம்பவங்கள் உள்ளன. ஒரு தடவை தம் ஆசார்யருக்கான படுக்கையினைத் தயாரிக்கும் பொழுது அவரே அதில் படுத்துப் பார்த்தார். நம்பி கோவிந்தப் பெருமாளை அது குறித்து விசாரித்தார். கோவிந்தப் பெருமாள், அம்மாதிரிச் செய்வதனால் தம் ஆசார்யரின் படுக்கை பாதுகாப்பாகவும் சரியாகவும் இருத்தலே தம் நோக்கம் என்றும், அதனால் தாம்  நரகத்துக்கே போவதானாலும் பொருட்டில்லை என்றும் பதிலளித்தார். இதனைக் கொண்டு அவர் தம்மையே கருத்தில் கொள்ளாமல், ஆசார்யரிடத்தில் கொண்டிருந்த அபிமானத்தையும் ஆசார்யருடைய திருமேனியின் மீது அவர் கொண்டிருந்த கவனத்தையும் புரிந்து கொள்ளலாம். அக்காலகட்டத்தில் ராமானுஜர் ஸ்ரீராமாயணத்தின் சாரத்தை, பெரிய நம்பியிடமிருந்து கற்றுக்கொள்ள திருப்பதியில் இருந்தார். ஒரு வருட காலம் நம்பியிடமிருந்து கற்றுக்கொண்டு அவர் அங்கிருந்து புறப்பட ராமானுஜரைத் தம்மிடம் ஏதாவது பெற்றுக் கொள்ளுமாறு நம்பி கூறினார். ராமானுஜர் கோவிந்தப் பெருமாளைக் கேட்க, நம்பியும் உகப்புடன் ராமானுஜருக்குத் தொண்டு புரியும் பொருட்டு கோவிந்தப் பெருமாளைக் கொடுக்க ஒப்புக்கொள்கிறார். இதனை அறிந்த கோவிந்தப் பெருமாள், பெரிய திருமலை நம்பியிடமிருந்து பிரிவதை எண்ணிச் சோகமடைந்தார்.

வ்யாச : பாட்டி, நம்பி ஏன் கோவிந்தப் பெருமாளை ராமானுஜருடன் அனுப்பினார்? கோவிந்தப் பெருமாள் தம் ஆசார்யருக்கு அபிமானத்துடன் கைங்கர்யங்கள் புரிந்து கொண்டிருக்கும் பொழுது அவரை விட்டு ஏன் பிரிய வேண்டும்?

பாட்டி : வ்யாசா, கோவிந்தப் பெருமாள் ராமானுஜருக்குப் பல தொண்டுகள் புரிந்தே நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் முக்கிய இடம் பெற்றவர். அவருடைய குழந்தைப் பருவத்திலிருந்தே அவர் ராமானுஜரிடம் மிகுந்த அன்பும் பாசமும் கொண்டிருந்தார். ராமானுஜர் பரமபதத்திற்கு ஏகியதும், பராசர பட்டரையும் ராமானுஜரின் மற்ற சிஷ்யர்களையும் வழி நடத்தினார். அவருக்கு இத்தனை பொறுப்புகளும் ஆற்ற வேண்டிய கடமைகளும் இருந்ததாலேயே, தம் ஆசார்யர் பெரிய திருமலை நம்பியை விட்டு பிரியும் தியாகத்தைச் செய்து ராமானுஜரைத் தம் வழிகாட்டியாக ஏற்றுக் கொண்டார். பிற்காலதில் அவர் ராமானுஜரையே தம் அனைத்தாகவும் ஏற்றுக்கொண்டு, ராமானுஜரின் திருமேனி அழகைக் காட்டும் பாசுரம் ஒன்றையும் அருளினார். இதை “எம்பெருமானார் வடிவழகு பாசுரம்” என்று அழைப்பார்கள். நான் போன தடவை சொன்னது போலவே, ஸம்ப்ரதாய விஷயங்களில் பொதுவான நன்மையின் பொருட்டு, தியாகங்கள் செய்ய நீங்கள் தயாராக இருக்க வேண்டும். அதைத் தான் கோவிந்தப் பெருமாளும் செய்தார்.

அத்துழாய் : கோவிந்தப் பெருமாளுக்கு விவாகம் நடந்ததா? அவருக்குக் குழந்தைகள் இருந்தனரா?

பாட்டி : கோவிந்தப் பெருமாள் எல்லோரிடத்திலும் எப்பொருளிலும் எம்பெருமானையே காணுமளவுக்கு பகவத் விஷயத்தில் ஈடுபட்டிருந்தவர். அவருக்கு விவாகம் நடந்திருந்தாலும், கோவிந்தப் பெருமாள் பகவத் விஷயத்தில் கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டைக் கண்டு, எம்பெருமானார் அவருக்கு ஸந்யாஸாச்ரமத்தில் ஈடுபடுத்தி அவருக்கு எம்பார் என்று பெயரும் இட்டார். அவருடைய இறுதி நாட்களில், எம்பார் இத்தகைய சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தை மேலே நடத்திச் செல்லுமாறு பராசர பட்டரைப் பணித்தார். எக்காலத்திலும் எம்பெருமானாருடைய பாதக்கமலங்களை தியானித்து “எம்பெருமானார் திருவடிகளே சரணம்” என்று அனுசந்தித்துக் கொண்டு இருக்குமாறு அவர் பராசர பட்டரைப் பணித்தார். தம்முடைய ஆசார்யர் ராமானுஜரின் திருவடித் தாமரைகளை தியானித்த வண்ணம், தம்முடைய ஆசார்யரிடம் அவர் அளித்த ப்ரதிக்ஞையகளை நிறைவேற்றியபின், தம்முடைய ஆசார்யருக்கு மேலும் கைங்கர்யங்கள் செய்யும் பொருட்டு எம்பார் பரமபதத்தை அடைந்தார். தம்முடைய ஆசார்யர் நடத்திய வழியில், பட்டரும் அப்பழுக்கற்ற குன்றாத மரபு கொண்ட நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை மேலும் வழிநடத்தினார்.

வேதவல்லி : பட்டரைப் பற்றி இன்னும் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி : பட்டரைப் பற்றி மேலும் நான் அடுத்த தடவை உங்களுக்குச் சொல்வேன். இப்பொழுது இருட்டி விட்டதால் உங்கள் வீடுகளுக்குச் செல்லுங்கள். நாளைய ஆளவந்தார் திருநக்ஷத்ர தினத்தில் கோயிலுக்கு மறவாமல் செல்லுங்கள்.

குழந்தைகள் ஆளவந்தார், பெரிய திருமலை நம்பி, ராமானுஜர், எம்பாரைப் பற்றி எண்ணியவாறு தங்கள் வீடுகளுக்குப் புறப்படுகின்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-embar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ராமானுஜர் – பகுதி – 2

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ராமானுஜர் – பகுதி – 1

பராசரன், வ்யாசன் இருவரும், வேதவல்லியுடனும் அத்துழாயுடன் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டில் நுழைகிறார்கள்.

பராசர : பாட்டி, ராமானுஜருடைய வாழ்கையைப் பற்றியும், அவருடைய அனைத்து சிஷ்யர்களைப் பற்றியும் சொல்வதாக நேற்று சொன்னீர்களே.

பாட்டி: ஆமாம். அவருடைய சிஷ்யர்களைப் பற்றிச் சொல்வதற்கு முன்னால் ராமானுஜர் கொண்டிருந்த ஒரு மிகச் சிறந்த அம்சத்தைப் பற்றியும் நாம் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். அது என்னவென்றால், அவருடைய தோற்றத்திற்கு முன்னால், அவருடைய அவதாரத்தைப் பற்றி சுமார் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னாலேயே, நம்மாழ்வார் மதுரகவியாழ்வாருக்கு முன்னறிவித்து விட்டார்; அதனை நாதமுனிகளுக்கும் முன்னறிவித்தார். சரமோபாய நிர்ணயம் என்ற ஒரு சிறந்த க்ரந்தம் உண்டு; அது எம்பெருமானாரின் மேன்மைகளை முழுமையாக உரைக்கும் – இதில் நம்மாழ்வாருக்கும் – நாதமுனிகளுக்கும் இடையே எம்பெருமானாரின் அவதாரம் குறித்து நடந்த உரையாடலைப் பதிவு செய்யும். நம்மாழ்வார் மதுரகவியாழ்வாருக்கு அளித்த எம்பெருமானாரின் திவ்ய திருமேனி இன்றும் ஆழ்வார்திருநகரியில்,  பவிஷ்யதாசார்யன்  சன்னிதியில் இன்றளவும் ஆராதிக்கப்பட்டு வருகிறது.

ராமானுஜர் – ஆழ்வார்திருநகரி

வ்யாச : ஆஹா! அப்படியானால், ஆழ்வாரும் சில ஆசார்யர்களும் அவருடைய அவதாரத்தைப் பற்றி முன்பே அறிந்திருந்தனர். எவ்வளவு ஆச்சர்யம் பாட்டி. அவருடைய வாழ்க்கையைக் குறித்து மேலும் சொல்லுங்கள்.

பாட்டி: ஆமாம், ராமானுஜர் வைஷ்ணவ சித்தாந்தத்தை நம் தேசத்தின் பல மூலை முடுக்குகளிலும் பிரசாரம் செய்தார். அதில் அவருக்கு பல இடங்களில் எதிர்ப்பு இருந்தது; சில இடங்களில் ஆதரவும் இருந்தது. ராமானுஜர் தம் அன்பினாலும் ஞானத்தினாலும் அனைத்து மக்களையும் ஈர்த்தார். அவர் காஞ்சிபுரத்தில் இருந்த பொழுது, அவருக்கு தஞ்சம்மாளுடன் விவாகம் நடைபெற்றது, பிறகு அவர் தேவப் பெருமாளிடம் ஸந்யாஸாச்ரமம் பெற்றார், அப்பொழுது அவர் தன்னுடைய  மருமகனான முதலியாண்டானைத் தவிர அனைத்து உடைமைகளையும் விடுவதாக உறுதி பூண்டார்.

வ்யாச: பாட்டி, அவர் ஏன் விவாகம் செய்து கொண்டபின் ஸந்யாஸாச்ரமம் மேற்கொள்ள வேண்டும்? அவர் க்ருஹஸ்தராக இருந்து கொண்டே அவருடைய அனைத்து கைங்கர்யங்களையும் செய்திருக்கலாமே?

பாட்டி : வ்யாசா, அதற்குப் பல காரணங்கள் இருந்தன. முதலானது, அவருக்கும் அவருடைய மனைவிக்கும் சில கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன. இரண்டாவது, ஒரு மேன்மையான நோக்கம் உனக்கு இருக்குமானால் சில தியாகங்களை செய்யத்தான் வேண்டும். வைஷ்ணவ சித்தாந்தத்தை நம் தேசத்தின் பல மூலை முடுக்குகளிலுள்ள மக்களிடம் அவர் கொண்டு சென்றார் என்பது நாமெல்லோரும் அறிந்ததுதானே. உதாரணமாக, நம் தேசத்தைக் காவல் காக்கும் உன்னத லட்சியத்திற்காக நம் வீரர்கள், தம் அன்பான உறவினர்களையும் நன்பர்களையும் விட்டு வந்து அப்பணியினை செய்கிறார்கள் அல்லவா? அது போலத்தான், ராமானுஜர் தம் மனதில் ஒரு சிறந்த நோக்கத்தைக் கொண்டிருந்தார். வேதங்களின் உட்கருத்தை வெளிப்படுத்துதலே தம் நோக்கம்  என்பதனை அவர் நன்றாக அறிந்திருந்தார்.  அதனால் அவர் ஸந்யாஸம் பெற்றுக் கொண்டார். அவர் ஜீயராக ஆனவுடனேயே, சிறந்த பண்டிதர்களாண முதலியாண்டானும் கூரத்தாழ்வானும் ராமானுஜருக்கு சிஷ்யர்களானார்கள்.

அத்துழாய் : அவ்வளவு பெரிய பொறுப்பு ஒரு சுமை தானே? ராமானுஜர் தனியாக எப்படி அதனை நிறைவேற்றினார்?

பாட்டி : இல்லை அத்துழாய்! அது ஒரு சுமையே அன்று. உன்னுடைய பணியில் ஆர்வம் மிகுந்து இருந்தால் அது உனக்கு ஒரு சுமையாகத் தோன்றாது. மேலும், ராமானுஜர் எக்காலத்திலும் தனியாக இல்லை அவர் எக்காலத்திலும் அவருடைய சிறந்த சிஷ்யர்களான, முதலியாண்டான், கூரத்தாழ்வான், எம்பார், அனந்தாழ்வான், கிடம்பியாச்சான், வடுக நம்பி, பிள்ளை உறங்காவில்லிதாசர் போன்றோருடனேயே இருந்தார், அவர்கள் அவரை நாளும் கருத்தாகக் காத்து அவருக்குத் தொன்டு செய்து வந்தனர். அவருடைய லட்சியங்களிற்கான பயணத்தில் அவர்கள் எக்காலத்திலும் அவருடனேயே இருந்தார்கள். அவரைத் தாக்கவும், ஏன் கொல்லவுமே பல முயற்சிகள் அக்காலத்தில் இருந்தன. அது போன்ற சமயங்களில், எம்பார், கூரத்தாழ்வான் போன்றோர் தம் ஆசாரியரைக் காக்கும் பொருட்டு அவர்கள் ஆந்த ஆபத்துகளுக்கு உள்ளானார்கள். சைவ அரசனின் நாட்டிற்கு கூரத்தாழ்வானும் பெரிய நம்பியும் சென்று அவர்களின் கண்களை இழந்ததனை அறிவீர்களல்லவா? அத்தகைய சிறந்த சிஷ்யர்கள் சூழ இருந்த ராமானுஜரும் பல கோயில்களில் நிர்வாக சீர்திருத்தம் செய்யும் பணியை சிறப்பாக நடத்தினார்.

Ramanujar-srirangam

ராமானுஜர் – ஸ்ரீரங்கம் 

வேதவல்லி : ஆமாம் பாட்டி, ஸ்ரீரங்கம், திருப்பதி போன்ற கோயில்களின் நிர்வாகம், சட்ட திட்டங்கள், வழக்கங்களெல்லாம் ராமானுஜரால் நிறுவப்பட்டவை என்று நான் கேட்டிருக்கிறேன். அதனைப் பற்றி எங்களுக்குச் சொல்கிறீர்களா?

பாட்டி : அது சரிதான் வேதவல்லி. வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட வழக்கங்களை எல்லாம் அவர் நிலைநாட்டினார். அவர் மிகுந்த கவனத்தோடு இந்தத் திட்டங்களை நிறுவி, அவ்வனைத்தும் சரிவர நடைபெறும் வண்ணம் செய்தார். ஸ்ரீரங்கம் கோயிலுக்கு அதிகாரியாக இருந்தவர் பெரிய கோயில் நம்பி என்னும் ஒருவர். நான் முன்னே சொன்னது போல, கோயில் நிர்வாகத்தில் அவர் செய்ய விரும்பிய மாற்றங்களைச் செயல்படுத்த அவருக்கு பெரிய கோயில் நம்பி சுலபத்தில் அனுமதித்து விடவில்லை. அதனால்  பெரிய கோயில் நம்பியை ஸ்ரீவைஷ்ணவ தர்மத்தில் கொண்டு வரவும் அவருக்கு அதற்கான வழியினை காட்டவும் ராமானுஜர் கூரத்தாழ்வானை அனுப்பி வைத்தார். பெரிய கோயில் நம்பியும் ஆழ்வானின் வழிகாட்டுதலினால், ராமானுஜரிடம் சரணடைந்தார், பிற்காலத்தில் திருவரங்கத்தமுதனார் என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர் பிற்காலத்தில் ராமானுஜரைப் போற்றி இராமானுச நூற்றந்தாதியினை இயற்றினார். திருவேங்கடமுடையானை வேறு விதமாக இதர பிரிவினர்கள் கூறி வந்தனர் என்பதனையும் அவர் விஷ்ணுவே என்ற அடையாளத்தை அவருக்கு ஏற்படுத்தியவர் ராமானுஜர்தாம் என்றும் தெரியுமா?

ramanujar-tirupathi

ராமானுஜர் – திருமலை

பராசர : என்ன? நாம் எல்லோரும் திருவேங்கடமுடையான் ஸ்ரீமஹாவிஷ்ணுவேதான் என்றுதான் அறிவோமே? எப்பொழுது இதில் அவர்களுக்கு சந்தேகம் ஏற்பட்டது?

பாட்டி : ஆம்! திருவேங்கடமுடையான் மஹாவிஷ்ணுவேதான்.  ஆனால், அதற்கு மாறாக கூறிக்கொண்டிருந்தவர்கள் சிலரும் இருந்தனர். சிலர் அவரை ருத்ரன் என்றும் வேறு சிலர் அவர் ஸ்கந்தனின் ரூபம் என்றும் கூறிக்கொண்டிருந்தனர். இதனைச் செவியுற்ற ராமானுஜர் திருப்பதிக்குச் சென்றார். அதில் அவருக்கு மிகவும் வருத்தம். அங்கே  சென்று திருவேங்கடமுடையானுடைய சங்கத்தையும் சக்கரத்தையும் அடையாளப்படுத்தி அவரை நிலைநாட்டினார். ஆக, திருப்பதியில் ராமானுஜர் கோயில் நிர்வாகம் மாத்திரமன்றி வேறு சில கைங்கர்யங்களையும் செய்தார். இதனாலேயே ராமானுஜரைத் திருவேங்கடமுடையானுடடை ஆசாரியர் என்று கொண்டாடுவார்கள்.  அங்கேதான், ராமானுஜர் ராமாயணத்தின் சாரத்தை அவருடைய மாமாவான திருமலை நம்பியிடம் கற்றார். இதற்கு பின்னால் அவர் வேறு பல கோயில்களின் கைங்கர்யங்களை நிறுவினார், அவற்றுள் பிரதானமானது திருநாராயணபுரம் ஆகும்.

ராமானுஜர் – திருநாராயணபுரம்

அத்துழாய் : பாட்டி, அக்காலத்தில் மேல்கோட்டையில் இருந்த ஜைனர்கள் ராமானுஜருக்கு ஊறு செய்தார்கள் என்று நான் கேட்டிருக்கிறேன் பாட்டி.

வ்யாச : நான்கூட திருநாராயணபுரத்து பெருமாளை துலுக்கர்கள் படையெடுத்து கவர்ந்து சென்று விட்டார்கள் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

பாட்டி : ஆம், அது உண்மைதான். கோயில்களின் மேம்பாட்டிற்கும் நம் சம்பிரதாயத்தின் மேன்மைக்கும் அவர் பல சீர்த்திருத்தங்களை செய்யும் பணியில் ராமானுஜர் பல இன்னல்களை நேர்கொண்டார். மாற்றம் என்பதனை பலரும் விரும்பி ஏற்பதில்லையே. எல்லோரும் தம்முடைய வழிமுறைகளில் பழகிவிடுவதால், அது சரியானாலும் தவறானாலும், அதற்கான மாற்றங்களையோ மாற்றம் செய்ய முன்வரும் நபரையோ, அவர்கள் ஏற்பதில்லை. இது நம் சமுதாயத்தின் பொதுவான அணுகுமுறைதான். இன்றைய நாளில் கூட மாற்றம் என்பது கடினமே, என்றால், 1000 ஆண்டுகுளுக்கு முன்பு இருந்த திடமான நம்பிக்கைகளையும் பழக்கவழக்கங்களையும் எண்ணிப் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள், ராமானுஜர் அதற்கான மாற்றங்களை செய்ய, பலத்த எதிர்ப்பை சந்திக்க வேண்டியிருந்தது. விசிஷ்டாத்வைத சித்தாந்தத்தின் நித்யமான உண்மையை ஜைன பண்டிதர்கள் ஏற்கத் தயங்கினார்கள். ஒரே சமயத்தில் 1000 ஜைன பண்டிதர்களோடு வாதிடுமாறு ராமானுஜருக்கு சவாலை முன்வைத்தார்கள்.  ராமானுஜர் தம்முடைய உண்மை ஸ்வரூபமான 1000 தலைகளைக் கொண்ட ஆதிசேஷனுடைய  ஸ்வரூபத்தை எடுத்துக் கொண்டு ஒரே நேரத்தில் அவர்களுடைய கேள்விகள் அனைத்திற்கும் விடை சொல்லி, அவர்களை வாதத்தில் வென்றார்.

திருநாராயணபுரம் கோயில் உத்சவமூர்த்தியான செல்வப்பிள்ளைப் பெருமாளை துலுக்கர்களின் படையெடுப்பின்போது கவர்ந்து சென்று விட்டனர்; செல்வப்பிள்ளைப் பெருமாளை படையெடுத்த அரசனுடைய மகளின் அந்தப்புரத்தில் அவள் மிகுந்த அன்போடும் பரிவுடனும் கொண்டாடி வந்தாள். ராமானுஜர் செல்வப்பிள்ளையை மீட்டுச் செல்ல வந்த பொழுது, அவருடைய பிரிவினை அவளால் தாங்க இயலவில்லை.

அத்துழாய் : இது ஆண்டாள் கிருஷ்ணருடைய பிரிவினை தாங்க மாட்டாமல் இருந்தது போல்தானா!

பாட்டி : ஆமாம், ஆண்டாளைப் போலவேதான். அந்த மன்னனுடைய மகளுக்கு செல்வப்பிள்ளையை ராமானுஜருடன் அனுப்பி வைக்கும் எண்ணமே தாங்கமாட்டாததாக இருந்தது. இறுதியில் ராமானுஜர், அரசனுடைய மகளுக்கும் செல்வப்பிள்ளைக்கும் விவாகம் செய்து வைத்தார். இது பெருமாளின் மேல் உண்மையான பக்தியும் அன்பும் கொள்வது மதத்திற்கும் குலத்திற்கும் அப்பாற்பட்டது என்பதனை மறுபடியும் நமக்குக் காட்டிக் கொடுக்கிறது.

kurathazhwan-ramanujar-mudhaliyandan

கூரத்தாழ்வான் – ராமானுஜர் – முதலியாண்டான்

வ்யாச : பாட்டி, ராமானுஜர் எவ்வாறு ஆளவந்தாருடைய மூன்று ஆசைகளை நிறைவேற்றினார் என்று நீங்கள் எங்களுக்குச் சொல்லவே இல்லையே.

பாட்டி : கூரத்தாழ்வான் இரண்டு குழந்தைகளால் அனுக்கிரஹிக்கப்பட்டார். ராமானுஜர் அவரின் இரண்டு புதல்வர்களுக்கும் வியாசன் என்றும் பராசரன் என்றும் பெயரிட்டு அவ்விரு ரிஷிகளின் மேன்மைக்கு அடையாளப்படுத்தினார், இதன் மூலம் அவர் ஆளவந்தாரிடத்தில் தாம் செய்த முதல் ப்ரதிக்ஞையை நிறைவேற்றினார். பிற்காலத்தில் எம்பார் என்று வழங்கப்பட்ட கோவிந்த பட்டருக்குச் சிறிய கோவிந்த பட்டர் என்று ஓர் இளைய தம்பி இருந்தார், அவருடைய புதல்வருக்கு பராங்குசநம்பி என்ற நம்மாழ்வாரின் அடையாளப் பெயரிட்டார்; இதன் மூலம் இரண்டாவது ப்ரதிக்ஞை நிறைவேறியது. இறுதியாக, அவர் மூன்றாம் ப்ரதிக்ஞையை ஸ்ரீபாஷ்யம் இயற்றியதன் மூலம் நிறைவேற்றினார். ஸ்ரீபாஷ்யத்தை இயற்றுவதற்காக ராமானுஜர், காஷ்மீரத்திற்கு கூரத்தாழ்வானுடன் பயணப்பட்டார்.

வேதவல்லி : காஷ்மீரத்தில் என்ன நடந்தது?

பாட்டி : ராமானுஜர், ஸ்ரீபாஷ்யம் இயற்றுவதுற்குத் தேவையான ஒரு குறிப்பு க்ரந்தத்தைப் (புத்தகத்தை) பெறுவதற்காக கூரத்தாழ்வானுடன் காஷ்மீரத்திற்கு ப்ரயாணமானார். அவர் அந்த க்ரந்தத்தைப் பெற்றபின், தங்களிடம் இருந்த க்ரந்தத்தை ராமானுஜர் தம்முடைய நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்துவதைப் பொறுக்கமுடியாத சிலர், அவர்களைத் தொடர்ந்து வந்து, அந்தப் புத்தகத்தைப் பறித்துச் சென்றனர்.

வ்யாச : எவ்வளவு கொடுஞ்செயல்!

பாட்டி : ஆமாம்! ஆனால் அவர்கள் அந்த க்ரந்த்தத்தை பெறும் முன்பே ஆழ்வான் அந்த மொத்த க்ரந்தத்தையும் ஸ்ரீபாஷ்யம் எழுதுவதற்குத் தேவையான உட்பொருளையும் மனப்பாடம் செய்து விட்டார்.

வ்யாச : ஒரு மொத்த க்ரந்தத்தையும் மனப்பாடம் செய்துவிட்டாரா? அது எப்படி முடியும் பாட்டி? நான் கூட அப்படி என்னுடைய பாடப் புத்தகங்களை அது போல மனப்பாடம் செய்தால் எப்படி இருக்கும்?

பாட்டி (சிரித்தபடி) : கூரத்தாழ்வான் ராமானுஜருக்கு ஒரு சிஷ்யராக மாத்திரமல்ல, அவர் ராமானுஜருக்கு ஒரு பரிசு போலவும் பெரிய நிதியாகவும் இருந்தார். ராமானுஜருடைய அணுக்கத்தினால் மற்றவர்கள் மேன்மையுற்றனர் என்பது இருக்க, ராமானுஜரே தாம் கூரத்தாழ்வானுடைய அணுக்கத்தினால் தாம் மேன்மையுற்றதாக கூறுவார். அவர் பெரிய பண்டிதராயிருந்தும் கூட, தம் மனதினை ராமானுஜருடைய உறைவிடமாக கொண்டிருந்தவர்; கர்வமோ அகம்பாவமோ என்பது கிஞ்சித்தும் அவர் மனதில் இருந்ததே இல்லை.

கூரத்தாழ்வானின் உதவியுடன், ராமானுஜர் ஸ்ரீபாஷ்யத்தினை இயற்றியதன் மூலம், அவர் ஆளவந்தாரிடம் தாம் இயற்றிய கடைசி ப்ரதிக்ஞையையும் நிறைவேற்றினார். ஸ்ரீரங்கத்தை ஆண்ட சைவ அரசனுடைய இறப்புக்குப் பின், ராமானுஜர் ஸ்ரீரங்கத்திற்குத் திரும்ப வந்து அடைந்தார்.

இறுதியில் இவ்வுலகை விட்டுப் பரமபதத்திற்கு ஏகும் முன், ஆளவந்தாரைப் போலவே, ராமானுஜர் நம் சம்பிரதாயத்தை மேலும் கொண்டு செல்லும் விடிவிளக்காக ஆழ்வானின் போற்றத்தக்க குமாரரான பராசர பட்டரை நிர்ணயித்தார். பட்டருக்கும் பிற சிஷ்யர்களுக்கும் எம்பாரை நாடி எம்பாரிடம் மேலும் உபதேசங்கள் பெறுமாறு பணித்தார்.

பிற சிஷ்யர்களிடம் தம்மிடம் இருப்பது போலவே பட்டரிடத்தினில் நடக்குமாறு பணித்தார். எவ்வாறு ஆளவந்தார் ராமானுஜரை நம் சம்பிரதாயத்திற்குள் கொண்டு வரப் பெரிய நம்பியைப் பணிதாரோ, அதே போல பட்டரிடம் நஞ்சீயரையும் நம் சம்பிரதாயத்திற்குள் கொண்டு வருமாறும் பணித்தார். பின்பு தம் ஆசார்யர்களான பெரிய நம்பியையும் ஆளவந்தாரையும் தியானித்தவாறு ஸ்ரீமன் நாராயணனின் உறைவிடமான பரமபதத்தில் நித்யமான கைங்கர்யங்கள் செய்யும் பொருட்டு இவ்வுலகை நீத்தார். சிறிது காலத்தில் ராமானுஜரின் பிரிவினை தாங்க இயலாமல், எம்பாரும் பரமபதத்திற்கு ஏகினார்.

பராசர : பாட்டி, ராமானுஜரின் தேஹம் இன்றும் ஸ்ரீரங்கதில் பாதுகாக்கப்பட்டு வருகிறது என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அது நிஜமா?

பாட்டி : ஆமாம் பராசரா, அது உண்மைதான்; நாம் நம்முடைய சிறந்த ஆசார்யர்களைக் குறித்து சொல்லும்பொழுது, எவ்வாறு பெருமாளுக்கு உயர்த்தி சொல்வோமோ, அதே போல திருமேனி என்று சொல்கிறோம். ராமானுஜருடைய சரம திருமேனி ஸ்ரீரங்கம் கோயிலில் அவருடைய சன்னிதியில் அவருடைய அர்ச்சா திருமேனிக்குக் கீழே பாதுகாக்கப்படுகிறது. இப்பொழுது ராமானுஜருடைய சன்னிதியாக நாம் சேவிப்பது முன் காலத்தில் ஸ்ரீரங்கம் ஸ்ரீரங்கநாதருடைய வசந்த மண்டபமாக இருந்தது. இப்பொழுது நாம் ராமானுஜருடைய திருவடித்  தாமரைகளையும் ஸ்ரீரங்கநதனுடைய திருவடித் தாமரைகளையும் நமக்கு நம் ஆசார்யர்களைப் பற்றியும் அவர்களின் மேன்மையை அறிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்தைக் கொடுக்க ப்ரார்த்தித்துக் கொள்வோம். நேரமாகிறது, இப்பொழுது நீங்கள் எல்லாரும் புறப்படுங்கள். நாம் அடுத்த முறை சந்திக்கும் பொழுது, நான் உங்களுக்கு ராமானுஜருடைய பல சிஷ்யர்களைப் பற்றியும், அவர்களின் சிறப்பையும், ராமானுஜருடைய திக்விஜயத்தில் அவர்கள் ஆற்றிய தொண்டினைப் பற்றியும் சொல்வேன்.

குழந்தைகள் அனைவரும் ராமானுஜரைப் பற்றியும் அவர் செய்த பல கைங்கர்யங்களையும், அவர் எதிர்கொண்ட பல இன்னல்களையும், அவர் நம் சம்பிரதாயத்தின் சிறந்த ஆசார்யனாக எவ்வாறு வெளிப்பட்டார் என்றும் எண்ணியவாறு புறப்பட்டுச் செல்கின்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்:  http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-ramanujar-2/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ராமானுஜர் – பகுதி – 1

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஆளவந்தாரின் சிஷ்யர்கள் – 2

பராசரனும், வ்யாசனும், வேதவல்லி, அத்துழாய் இவர்களுடன் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் நுழைகிறார்கள்.

பாட்டி : வாருங்கள் குழந்தைகளே. உங்கள் கை கால்களை அலம்பிக் கொள்ளுங்கள். நம் கோயிலில் இன்றைக்கு நடந்த திருவாடிப்புர உத்ஸவப் ப்ரஸாதங்களைப் பெற்றுக் கொள்ளுங்கள். இன்றைக்கு, ஆன்டாள் பிராட்டியின் அன்பிற்குப் பாத்திரமான ஒருவர், அவரைத் தன்னுடைய அண்ணன் என்றே அழைத்தாள், அவரைப் பற்றி பேசலாம். அவர் யாரென்று உங்களால் ஊகிக்க முடிகிறதா ?

வ்யாச : தெரியாதே பாட்டி, ஆண்டாளுடைய அண்ணன் யார்? ஆண்டாள் பிராட்டிக்கு ஓர் அண்ணன் இருந்தாரா?

பாட்டி : ஆமாம், அவர் அவளுக்கு அண்ணனே, உடன் பிறந்ததினால் அல்ல, தம்ம்டைய அன்பினாலும் பாசத்தினாலும். அவரை கோதாக்ரஜர் அல்லது கோயிலண்ணன் என்று அழைப்பார்கள், அவர் வேறு யாருமல்ல நம் ராமானுஜர் தான்! அக்ரஜன் என்ற ஸம்ஸ்க்ருத சொல்லுக்கு தமையன் அல்லது அண்ணன் என்று பொருள். ஆண்டாள் அல்லது கோதையே அண்ணன் என்று கொண்டதால் அவரை கோதாக்ரஜர் என்று அழைப்பார்கள். ஸ்ரீபெரும்பூதூரில் கேசவ தீக்ஷிதருக்கும் காந்திமதி அம்மங்காருக்கும் புதல்வராக இளையாழ்வார் அவதரித்தார். ஆதிஷேஷனின் அவதாரம் தான் அவர். அவர் திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி பெருமாளின் கடாக்ஷத்தினால் தோன்றியவர்.

உடையவர், உபயநாச்சியருடன் பார்த்தசாரதி பெருமாள் – திருவல்லிக்கேணி

பராசரன் : பாட்டி, ஆண்டாள் பிராட்டி ராமானுஜருக்கு வெகு காலம் முன்பே அவதரித்தவள் அல்லவா? அப்படி இருக்க அவர் எப்படி அவளுக்கு அண்ணனாக ஆக முடியும் ?

பாட்டி : நல்ல கேள்வி பராசரா. நான் சொன்னது போல் பிறப்பினால் அவளுக்கு அவர் அண்ணனாக ஆகவில்லை, தன் செயலினால் அவ்வாறாக ஆனார். ஆன்டாள் பெருமாளிடத்தில் கொண்ட தூய அன்பினால், திருமாலிருஞ்சோலை அழகர் பெருமாளுக்கு 100 தடா நிறைந்த அக்கார அடிசிலும் 100 தடா நிறைந்த வெண்ணெயையும் சமர்பிக்க விரும்பினாள். ஆனால் அக்காலத்தில் அவள் சிறிய பெண்ணாக இருந்ததினால் அதனைச் செயல்படுத்த இயலவில்லை. ராமானுஜர் நாச்சியார் திருமொழியில் உள்ள அப்பாசுரத்தை அனுசந்திக்கும் பொழுது ஆண்டாளுக்கு இருந்த ஆசையை உணர்ந்தார்.  ராமானுஜரும் ஆண்டாள் எண்ணிய வண்ணம்  100 தடா நிறைய அக்கார அடிசிலும் 100 தடா நிறைய வெண்ணெயையும் திருமாலிருஞ்சோலை அழகர் பெருமாளுக்கு சமர்ப்பித்தார். அழகருக்கு இவற்றைச் சமர்ப்பித்துவிட்டு, அவர் ஸ்ரீவில்லிபுத்தூருக்குச் சென்றபொழுது, ஆண்டாள் அவரை வரவேற்று அவரைக் கோயில் (ஸ்ரீரங்கத்து) அண்ணன் என்று அழைக்கிறாள். ஆகையினால் தான் அவருக்குக் கோயிலண்ணன் என்று பெயர்.  எப்பொழுதுமே அண்ணன்கள் தாம் தங்கையரின் ஆசைகளையும் விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுவர் இல்லையா, அதனால் தான் ஆண்டாள் அவரை அண்ணன் என்று அழைத்தாள்.

அத்துழாய், திருப்பாவையிலிருந்து எதாவது சில பாசுரங்களை உன்னால் சொல்ல முடியும? நீ உன் பள்ளி மாறுவேடப்போட்டியில் ஆண்டாளாக வேடமிட்டுச் சில பாசுரங்களைச் சொன்னது எனக்கு நினைவுக்கு வருகிறது!

(அத்துழாய் சில பாசுரங்களைச் சொல்கிறாள்)

பாட்டி : இன்று உன்னை ஏன் பாசுரம் சொல்லச் சொன்னேன் தெரியும? ஏனென்றால், ராமானுஜரை  திருப்பாவை ஜீயர் என்றும் அழைப்பார்கள். அவர் எக்காலத்திலும் திருப்பாவையை தினமுமே அனுசந்தித்தவர். அவர் சிறந்த அறிஞருமானதால், ராமானுஜர் மனதுக்கு மிகவும் உகந்த ப்ரபந்தம் திருப்பாவையாகும், அதனால் அவர் அதனை தினமுமே அனுசந்தித்து வந்தார். ஏன் என்று உங்களுக்கு தெரியுமா ?

வேதவல்லி : ஏனென்றால் அது கற்க எளிதானது என்பதனாலா? எனக்கு 30 பாசுரங்களுமே தெரியும்.

பாட்டி (புன்சிரித்தவாறு) : மிக நன்று வேதவல்லி. திருப்பாவை கற்க எளிதானது என்பது மாத்திரமல்ல, நம் சம்பிரதாயத்தின் மொத்த சாரமுமே இந்த 30 பாசுரங்களில் உள்ளடக்கமாகும். நம் வேதங்களில் பரக்கச் சொல்லப்பட்டுள்ள ஞானத்திற்கு நிகரானது இது. அதனால் தான் இதனை “வேதம் அனைத்துக்கும் வித்தாகும்” என்று சொல்கிறோம் – நான்கு வேதக் கருத்துக்களும் இந்த 30 பாசுரங்களில் உள்ளன.

அத்துழாய்: பாட்டி, ராமானுஜருக்குப் பல பெயர்கள் சொல்கிறீர்களே. முன்னால் நீங்கள் இளையாழ்வார் என்றீர்கள், பின்பு ராமானுஜர் என்றீர்கள், இப்பொழுது கோயிலண்ணன், திருப்பாவை ஜீயர் என்கிறீர்கள்!

பாட்டி : ஆமாம். அவர் மீது கொண்ட அன்பினால் அவருக்குப் பல பெயர்களை ஆசார்யர்கள், ஆண்டாள், எம்பெருமான் ஆகியோர் அளித்தனர். நாம் முன்னமேயே, அவருடைய பல ஆசார்யர்களையும், ராமானுஜர் வாழ்வில் அவர்களின் பங்கினையும் கண்டுள்ளோம், இப்பொழுது ராமானுஜரின் பல பெயர்களையும், அதனை அவருக்கு அளித்தவர்களையும் பற்றிப் பார்ப்போம்.

  • இளையாழ்வார் என்பது அவர் பிறந்த பொழுது அவருடைய அம்மான் (மாமா) பெரிய திருமலை நம்பி இட்ட பெயர்.
  • ஸ்ரீ ராமானுஜர் என்பது அவருக்கு மதுராந்தகத்தில் பஞ்ச சம்ஸ்காரம் செய்யும் பொழுது பெரிய நம்பி இட்ட பெயர்.
  • யதிராஜர், ராமானுஜமுனி என்பவை ராமானுஜர் ஸந்யாஸாச்ரமம் மேற்கொள்ளும் பொழுது தேவப்பெருமாள் அளித்த பெயர்கள்.
  • உடையவர் என்பது நம்பெருமாளே அளித்த பெயர்; இதன் பொருள் இரு உலகங்களின் சொத்துக்களுக்கும் ராமானுஜரும் உடையவர் என்று பொருள்.
  • லக்ஷ்மணமுனி என்ற பெயரளித்தவர் திருவரங்கப் பெருமாள் அரையர்.
  • தம்மிடம் திருக்கோஷ்டியூரில் சரணடைந்த அனைவர்க்கும் ராமானுஜர் நம் சம்பிரதாயத்தின் பரந்த கருத்துக்களை அளித்தபொழுது அவருக்கு திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி அளித்த பெயர் எம்பெருமானார்; ராமானுஜரின் காருண்யத்தினால் ஈர்க்கப்பட்ட திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி “நீர் அந்த எம்பெருமானிலும் கருணை பொருந்தியவராகையால் எம்பெருமானார் – எம்பெருமானையுமே காட்டிலும் இரக்கம் மிகுந்தவர்” என்று கூறி அவருக்கு எம்பெருமானார் என்ற பெயரிட்டழைத்தார்.
  • அவருக்குச் சடகோபன் பொன்னடி என்ற பெயரளித்தவர் திருமாலையாண்டான்.
  • ஆண்டாள் அவரை கோயிலண்ணன் என்றழைத்ததை இப்பொழுது நாம் கண்டோம்.
  • ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் என்ற பெயரிட்டவர் காஷ்மீரத்தின் ஸரஸ்வதி தேவி.
  • பூதபுரீசர் என்ற பெயரளித்தவர் ஸ்ரீபெரும்புதூர் ஆதி கேசவப் பெருமாள்.
  • தேசிகேந்த்ரர் என்ற பெயரளித்தவர் வேறு யாருமல்ல; நம்முடைய திருவேங்கடமுடையானே.

ஆக சுருங்கச்சொல்லின், பல ஆசார்யர்கள் அன்போடு ராமானுஜருக்கு நம் சம்பிரதாயத்தின் உயர்ந்த கருத்துக்களை உபதேசித்து ஆளவந்தாருக்குப் பின்பும் நம் சம்பிரதாயம் ராமானுஜர் வாயிலாக செழிக்க வழிவகுத்தனர்.  அவரை ஆளவந்தாரின் எண்ணப்படி முதலில் ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தின்பால் ஈர்த்தவர் திருக்கச்சி நம்பி; பிறகு அவருக்கு பஞ்சசம்ஸ்காரம் செய்து உபதேசம் செய்தவர் பெரிய நம்பி; திருவாய்மொழியின் ஆழ்ந்த கருத்துக்களை முழுதுமாக உபதேசித்தவர் திருமாலையாண்டான்; நம் சம்பிரதாயத்தின் சாரத்தைக் கற்றது திருவரங்கப்பெருமாளரையரிடம்; சரம ச்லோகம் கற்றது திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியிடம்; இறுதியாக ஸ்ரீ ராமாயணத்தின் முழுக்கருத்துக்களையும் கற்றறிந்தது அவருடைய அம்மானான பெரிய திருமலை நம்பியிடமிருந்து. ஆக, ஆளவந்தாரின் சிறந்த 6 சிஷ்யர்களும் ஆசார்யர் நியமித்த கடமையைச் சரிவரச் சிறப்பாகச் செய்தனர்.

ராமானுஜர் – ஸ்ரீபெரும்புதூர்

வேதவல்லி : பாட்டி, ஆளவந்தாரைப் பற்றி நீங்கள் சொல்லும்பொழுது, ராமானுஜரால் அவருடைய சிஷ்யராக ஆக முடியவில்லை ஆனால் அவருடைய ஆசைகளை நிறைவேற்றுவதாக ஊறுதி கொண்டார் என்று சொன்னீற்கள். அவை என்ன? ஆளவந்தாருக்கு ஆசைகள் இருந்தன என்று  ராமானுஜர் எவ்வாறு அறிந்தார்?

பாட்டி : நல்ல கேள்வி. ராமானுஜரை ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அழைத்து வருமாறு ஆளவந்தார் சொல்ல, பெரிய நம்பி காஞ்சிபுரத்திற்குப் புறப்பட்டார். பெரிய நம்பி ராமானுஜருடன் ஸ்ரீரங்கத்திற்கு வந்தடையும் பொழுதோ, அவர் இவ்வுலகை விட்டுப் பரமபதத்திற்குப் புறப்பட்டு விட்டார். ஸ்ரீரங்கத்தை அடைந்த பின்புதான் பெரிய நம்பியும் ராமானுஜரும் அதனைத் தெரிந்து கொண்டனர். ராமானுஜர் ஆளவந்தாருடைய திருமேனியை (திவ்ய உடல்) காணும் பொழுது, அவருடைய ஒரு கரத்தில் மூன்று விரல்கள் மடிந்திருப்பதனைக் கவனித்தார். அது என்னவென்று அவர் கேட்க, ஆளவந்தருடைய சிஷ்யர்கள் அவருடைய ஈடேறாத ஆசைகள் சில இருந்ததனைக் கூறினர். உடன் ராமானுஜர் எடுத்துக் கொண்ட உறுதிகளாவது:

  • வ்யாசர் மற்றும் பராசர ரிஷியினிடத்தில் நம் நன்றியினைத் தம் காலத்தில் நிறுவுதல்.
  • நம்மாழ்வாரிடத்தில் தம் அன்பையும் நன்றியினையும் தம் காலத்தில் வெளிப்படுத்துதல்.
  • வ்யாசரின் ப்ரஹ்ம சூத்திரத்திற்கு ஒரு பாஷ்யம் (உரை) எழுதுதல், ராமானுஜர் தம் பிரதம சிஷ்யரான கூரத்தாழ்வானின் உதவியுடன் எழுதிய இந்த க்ரந்தத்தைதான் ஸ்ரீபாஷ்யம் என்று வழங்குகிறோம். இந்தக் க்ரந்ததத்தை இயற்றுவதற்காகவே அவர் கூரத்தாழ்வானுடன் காஷ்மீரத்திற்கு ப்ரயாணம் மேற்கொண்டார்.

ராமானுஜர் இம்மூன்று உறுதிகளை எடுத்துக்கொண்டவுடனே, ஆளவந்தாருடைய மடிந்திருந்த விரல்கள் நேராகின. இதனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவருடைய சிஷ்யர்கள் வியப்புக்குள்ளாகி நம் சம்பிரதாயத்திற்குக் கிட்டிய அடுத்த ஆசார்யர் என்று ராமானுஜரைப் போற்றினர்.  ஆனால், ஆளவந்தருடைய மறைவுத் துயரில் மூழ்கியிருந்த ராமானுஜரோ ஸ்ரீரங்கநாதனை சேவிக்கக்கூடச் செல்லாமல், உடன் காஞ்சிபுரத்திற்குப் புறப்பட்டார்.

வ்யாச : ஆனால் பாட்டி, ராமானுஜரின் உறுதிகளினால்  ஆளவந்தருடைய விரல்கள் நேராக ஆனது போல நடக்குமா என்ன?

பாட்டி: வ்யாசா, ராமானுஜருக்கும் ஆளவந்தாருக்கும் இருந்த பிணைப்பு இந்த உலகத்தின் உணர்வுகளுக்கு அப்பாற்பட்டது. அவர்கள் மனத்தாலும் ஆத்மாவினாலும் இணைந்திருந்தனர். ஆளவந்தார் ராமானுஜரிடம் தம் மூன்று அவாக்களைச் சொன்னாரா என்ன? இருந்தும் ராமானுஜர் ஆளவந்தாருடைய மூன்று அவாக்களைக் குறித்து உறுதி மேற்கொண்டார். இது எவ்வாறு நடக்கும்? இவ்வாறான பிணைப்பு அவ்விருவரிடம் இருந்தது வ்யாசா. இது எது போன்றது தெரியுமா? ராமானுஜர் தம் மனத்தில் கொண்டிருந்த சந்தேகங்களை அவரிடம் ராமானுஜர் வெளிப்படுத்தாத நிலையிலும் தேவப் பெருமாள் அவருக்குத் தெளிவு படுத்தியது போலேதான் இதுவும். இவ்வாறன உறவுகள் மனம் ஆத்மா மூலமாக ஏற்படுவதேயன்றி தேஹத்தினால் அல்ல. இப்படிப்பட்ட சம்பந்தத்தைத்தான் ஆளவந்தாரும் ராமானுஜரும் கொண்டிருந்தனர்.

இதுவரை நாம் ராமானுஜரைப் பற்றியும் அவருடைய ஆசார்யர்களைப் பற்றியும் தெரிந்து கொண்டோம். நாளை நான் அவர் எவ்வாறு அவர் ஒரு சிறந்த ஆசார்யராக விளங்கினார் என்றும் அவருடைய பாதையில் அவரை வந்தடைந்த பல சிஷ்யர்களைப் பற்றியும் உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்:  http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-ramanujar-1/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஆளவந்தாரின் சிஷ்யர்கள் – 2

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஆளவந்தாரின் சிஷ்யர்கள் – 1

திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி, திருக்கச்சி நம்பி மற்றும் மாறனேர் நம்பி

tirukkachinambi

பராசரனும் வ்யாசனும் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள். அவர்களின் நண்பர்களான வேதவல்லி, அத்துழாய் மற்றும் ஸ்ரீவத்ஸாங்கனும் அவர்களுடன் வருகிறார்கள்.

பாட்டி (புன்முறுவலுடன்) : உள்ளே வாருங்கள் குழந்தைகளே. வ்யாசா, நான் நேற்றுச் சொன்னது போலவே, நீ உன்னுடைய எல்லா நண்பர்களையும்  அழைத்து வந்து விட்டாயே!

வ்யாஸ : ஆமாம் பாட்டி, நானும் பராசரனும் ஸ்ரீவத்ஸாங்கனுக்கு, ராமானுஜரைப் பற்றியும் அவருடைய ஆசார்யர்களைப் பற்றிய கதைகளைச் சொன்னோம். அவனும் மேலும் கதைகளை உங்களிடம் கேட்க விரும்பி எங்களுடன் இன்று வந்து விட்டான்.

பாட்டி : நல்லது. வா, உட்கார். இன்று நான், நம் சம்பிரதாயத்தில் மிகச் சிறந்த இரண்டு ஆசார்யர்களான திருக்கச்சி நம்பியைப் பற்றியும் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியைப் பற்றியும் சொல்கிறேன்.

ஸ்ரீவத்ஸாங்கன் : பாட்டி, திருக்கச்சி நம்பி சென்னையிலிருந்து ஸ்ரீபெரும்புதூருக்கு செல்லும் வழியிலுள்ள பூவிருந்தவல்லி என்னும் இடத்தில் அவதரித்தவர். அந்தக் கோயிலுக்கு நாங்கள் போன வருடம் கோடை விடுமுறையில் சென்றிருந்தோம்.

பாட்டி: மிகச்சரி. அவர் தேவப்பெருமாளுக்கு திருவாலவட்ட கைங்கர்யம் செய்து வந்தவர். பெருமாளுடன் உரையாடும் பேறு பெற்றவர். அவர் தேவப்பெருமாளுடைய அன்பிற்கும்  நெருக்கத்திற்கும் பாத்திரமானவர். ராமானுஜர் காஞ்சிபுரத்திற்கு வந்த பொழுது திருக்கச்சி நம்பி தான் அவருக்கு முதல் ஆசார்யராக இருந்து தம் சிஷ்யராக ஏற்று, ராமானுஜரை எம்பெருமானுக்குத் தொண் டு செய்வதில் முதலில் ஈடுபடுத்தி அருளியவர்.

வ்யாஸ: ராமானுஜர் என்ன கைங்கர்யம் செய்தார் பாட்டி?

பாட்டி : தமக்கு நல்வழி காட்டும்படி ராமானுஜர் கோர, திருக்கச்சி நம்பி ராமானுஜரை அருகிலிருந்த சாலைக்கிணறு  என்னும் கிணற்றிலிருந்து பெருமாளுடைய திருமஞ்சனத்திற்கான நீரைக் கொண்டு வரும் கைங்கர்யத்தில் ஈடுபடுமாறு கூறினார். இதைத்தான் முதல் கைங்கர்யமாக ராமானுஜருக்கு திருக்கச்சி நம்பிகள் காட்டிக்கொடுத்தார். அவருக்கு சாஸ்திரங்களில் இருந்த ஞானத்திற்கும் எம்பெருமானிடத்திலிருந்த அன்பிற்கும்  நிகரே இல்லை. ராமானுஜரும் திருக்கச்சி நம்பிகளிடத்தில் மிகுந்த அன்பும் பணிவும் கொண்டவராக தம்மை அவரின் சிஷ்யராக ஏற்று தமக்கு பஞ்சசம்ஸ்காரம் செய்விக்கும்படி வேண்டினார்.

பராசர : ஆனால் பாட்டி, பெரிய நம்பி ராமானுஜருக்கு மதுராந்தகத்தில் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்து வைத்தார் என்று எங்களுக்கு நீங்கள் சொன்னீர்களே ?

பாட்டி : ஆமாம் பராசரா . நீ அதை நன்கு நினைவில் வைத்திருப்பது நல்லது. சாஸ்திரங்களை நன்கு அறிந்த அறிஞரான திருக்கச்சி நம்பி, சாஸ்திரங்களில் கூறியிருந்த சில நியதிகளின்படி  ராமானுஜருக்குத் தம்மால் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்விக்க இயலாது என்று அறிந்திருந்தார். அதை அவர் ராமானுஜருக்கு விளக்க, சாஸ்திரங்களின் கூறியிருந்தபடியால் ராமானுஜரும் அதனை ஏற்றுக்கொண்டார். இதைக் கொண்டே ராமானுஜர் நம் சம்பிரதாயத்தின் தர்மத்தின் மீதும் புனிதத்தன்மையின் மீதும் கொண்டிருந்த அசையாத நம்பிக்கையையும் ஊக்கத்தையும் அறிந்து கொள்ளலாம். நம்முடைய ஆசார்யர்கள் போலவே அவரும் நம் சாஸ்திரங்களில் சொல்லியிருந்தால் அதில் சந்தேகம் ஏதும் கொள்ளாமல் எக்கேள்வியும் இன்றி பகவானுடைய வாக்கும் ஆணையும் அதுவே என்று நம்பினார். ராமானுஜருக்கு நம் சம்பிரதாயத்தில் எழுந்த சந்தேகங்களுக்கும்  கேள்விகளுக்கும் திருக்கச்சி நம்பி தீர்த்து வைத்து நல்வழி காட்டினார். திருக்கச்சி நம்பி ராமானுஜரின் சந்தேகத்தை நிவர்த்திக்கும் பொருட்டு தேவப்பெருமாளுடன் உரையாடியது குறித்து வெகு சுவையான ஒரு கதை உண்டு .

வேதவல்லி : அந்த சந்தேகங்கள் என்ன ? தேவப் பெருமாள் என்னதான் பாட்டி கூறினார்?

பாட்டி : ஒரு முறை ராமானுஜரின் உள்ளத்தில் சில குழப்பங்கள் எழுந்தன. அவர் திருக்கச்சி நம்பி தேவப்பெருமாளுடன் உரையாடக் கூடியவர்  என்பதால் நம்பியை நாடினார். நம்பியும் எம்பெருமானிடம் சென்று கைங்கர்யங்கள் செய்து ராமானுஜரின் கோரிக்கைகளை எழுப்ப,  தக்க தருணம் பார்த்திருந்தார். தேவப்பெருமாளும் நம்பியின் தயக்கத்திற்கான காரணம் என்னவென்று  கேட்டார். நம்பி ராமானுஜருக்கு இருந்த தெளிவுபடுத்தவேண்டிய  சில சந்தேகங்கள் இருப்பதாக கூற, தேவப்பெருமாள் அந்தர்யாமியாகையால் , பரிவோடு கூறினார் – ”ராமானுஜரிடம் கூறவும் 1) அனைத்திலும் உயர்ந்த பரமாத்மா நானே, ஐயமில்லை 2) அனைத்து உயிரினங்களிலும் உயிரற்றவையிலும் அந்தர்யாமியாக இருப்பவன் நானே அவை எனக்கு நிகரன்று. அவை என்னிலிருந்து மாறுபட்டவை மட்டுமின்றி எனக்கு அடிமைப்பட்டவை  3) என்னை மாத்திரமே சரணாக பற்றுவதால் மட்டுமே என்னைப் புரிந்து கொள்ளவும் என்னை வந்தடையவும் இயலும்.    4) என்னை சரணடைந்த என் பக்தர்களை நான் தவறாது நினைவில் கொண்டு அவர்களுடைய அந்திமக் காலத்தில் ரக்ஷிப்பேன். 5) என்னுடைய  பக்தர்கள் இவ்வுலகை விட்ட பின், அவர்களுக்கு என்னுடைய உறைவிடமான ஸ்ரீவைகுண்டத்தில்  நித்ய கைங்கர்யங்களைச் செய்யும் வண்ணம் அருள்வேன்; இறுதியாக 6)  பெரிய நம்பியை ஆசார்யனாகக் கொள்ளவும்”. ராமானுஜருக்கு எழுந்த ஐயங்கள் என்னவென்று தேவப்பெருமாளும் கேட்கவில்லை, நம்பியுமே அந்த ஐயங்கள் என்னவென்பதை அறிந்தவரல்ல. நம்பி ராமானுஜருக்கு இந்த விடைகளைச் சொல்ல, ராமானுஜர் அடைந்த ஆனந்தத்திற்கு அளவேயில்லை. தேவப்பெருமாளின் கருணைக்கு எல்லையேது. ராமானுஜருக்கு எப்பொழுது சந்தேகங்களோ  சஞ்சலங்களோ எழுந்தாலும் தேவப்பெருமாள் அவருக்கு எப்பொழுதும் தெளிவு கொடுத்தவர். தாம் ஸமாச்ரயணம் பெற்றுக்கொள்ள பெரிய நம்பியை அணுக வேண்டும் என்ற தெளிவு ராமானுஜருக்கு இப்பொழுது ஏற்பட்டு விட்டதனால், அவர் திருக்கச்சி நம்பியிடமிருந்து ஆசி பெற்றுக்கொண்டு பெரிய நம்பியைக் காண ஸ்ரீரங்கத்திற்க்கு புறப்பட்டார்; அதற்குப் பின்னால் நடந்ததை நாம் அறிவோம் இல்லையா குழந்தைகளே?

வ்யாச : ஆமாம் பாட்டி, எங்களுக்கு நினைவிருக்கிறது.

பாட்டி : நம் சம்பிரதாயத்தில் பிற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் முன்பு ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனுக்கு இருக்க வேண்டிய மிக இன்றியமையாத குணம் எளிமை, இதனை நைச்ய பாவம் என்றும் அடிக்கடி வழங்குவர். பெரிய நம்பி வாய்ச்சொல் அளவில் இல்லாமல் தமது உள்ளப்பூர்வமான எளிமைக் குணத்தினால், எளிமைக்கு நடமாடும் உதாரணமாக விளங்கியவர். பெரிய நம்பி மிக எளிமையாக விளங்கி பிற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுடன் மிகுந்த மரியாதையுடன் நடத்தியவர். ஒரு சுவையான சம்பவத்தினால் இதனை விளங்கிக் கொள்ளலாம். பெரிய நம்பியைப் போலவே ஆளவந்தாருக்கு மற்றொரு சீடராக மாறனேர் நம்பி என்னும் ஒரு உயர்ந்த ஆசார்யர் அக்காலத்தில் இருந்தார். மாறனேர் நம்பிக்கு தமது அந்திமக் கைங்கர்யங்களை ஒரு ஸ்ரீவைஷ்ணவர் செய்ய வேண்டும் என்பது விருப்பமாக இருந்தது; அவர் பெரிய நம்பி அதனை நிறைவேற்ற வேண்டும்  என்று கோரினார். இதற்குப் பெரிய நம்பி உகப்போடு ஒப்புக் கொண்டார்; அதனால் ஒரு கீழ்க்குலத்தில் பிறந்தவருக்கு அந்திமக் கைங்கர்யங்களை செய்து சாஸ்திரத்திற்குப்  புறம்பாக நடந்ததனால் அவ்வூரிலிருந்த பிற மக்களின் கோபத்திற்கு உள்ளானார். இதற்குப் பெரிய நம்பி சொன்ன விளக்கம் என்னவென்றால் பாகவத கைங்கர்யத்தை மிகுந்த சுத்தியுடனும் பணிவுடனும் செய்ய வேண்டும் என்று நம்மாழ்வாரின் உபதேசத்தின் படியே தாம் இதனைச் செய்தார் என்பதே. பாகவதர்களை, அவருடைய  குலத்தையோ பிறப்பையோ பாராமல், அவரிடம் மிகுந்த பணிவுடன் நாம் நடக்க வேண்டும். இவ்வாறான நைச்ய பாவத்தைக் கொள்கையளவில் அல்லாமல், தம் வாழ்க்கையில் அதன் படியே இருந்தவர் பெரிய நம்பி. எல்லா ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களும் எம்பெருமானுக்கு பிரியமானவர்களாகையால் அவர்களை மிகுந்த பணிவோடு கொண்டாட வேண்டும் என்று அவர் நம்பினார். மேலும், பெரிய நம்பி, ஒரு உண்மையான பக்தனின் அந்திமக் காலத்தில் உள்ள இடமும் நிலையும் எவ்வாறாக இருந்தாலும், எம்பெருமான் அந்த பக்தருக்கு ஸ்ரீவைகுண்டத்தில் அந்தமில் பேரின்பமான கைங்கர்யத்தை அருளுவார் என்று திருக்கச்சி நம்பிக்கு தேவப்பெருமாள் அருளினார் அல்லவா அதனையும் ஆழ்ந்த்து நம்பினார்; இவர் இருந்த காலத்தில் தம் ஆசார்யரான ஆளவந்தாரின்  உபதேசப் படியும் நம்மாழ்வாரின் உபதேசங்களின் படியும் இருந்தவர். இன்றைக்கு இது போதுமா அல்லது மேலே திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி பற்றிச் சொல்லட்டுமா?

azhwar-acharyas-ramanuja

வேதவல்லி : அவரைப் பற்றியும் கதைகள் உங்களிடம் உண்டா?

பாட்டி : ஆமாம், நிறைய உண்டு!

அத்துழாய் : அப்படியானால் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியைப் பற்றியும் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி : திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியும் ஆளவந்தாருடைய பிரதம சிஷ்யர்களில் ஒருவர்; அவருக்கு திருமந்த்ரம் மற்றும் சரம ச்லோகத்தின் பொருளை உபதேசிக்கும் பொறுப்பு அளிக்கப்பட்டிருந்தது. அவை என்னவென்று அறிவீர்களா?

வ்யாச : ஓம் நமோ நாராயணாய என்பது தான் திருமந்த்ரம்.

ஸ்ரீவத்ஸாங்கன் : ஸர்வ தர்மான் பரித்யஜ்ய மாம் ஏகம் சரணம் வ்ரஜ ; அஹம் த்வா ஸர்வ பாபேப்யோ மோக்ஷயிஷ்யாமி மாஸுச: என்பதுதான் சரம ஸ்லோகம் .

பாட்டி : மிக நல்லது. இந்த மூன்று வாசகங்களுக்கும் மிக ஆழ்ந்த கருத்துக்கள் பொதிந்துள்ளன; அவற்றை ஆசார்யரிடம் இருந்து உபதேசமாக பெற்றறிய வெண்டும்.

வேதவல்லி : ஆனால் பாட்டி, நம்மில் பெரும்பாலானவர்களுக்கும் இவ்வாசகங்களின் பொருள் தெரிந்துள்ளதே.

பாட்டி: ஆம், நம்மில் பலரும் இவற்றின் பொதுவான கருத்தினை அறிந்து கொண்டிருக்கிறோம் ஆனாலும், இவை ஒவ்வொன்றிலும் பொதிந்துள்ள நம் சம்பிரதாயத்தின் ஆழ்ந்த கருத்துக்கள் நம் புரிதலுக்கு அப்பாற்பட்டவை; அவற்றை ஒரு ஆசார்யனின் அருளின்றியோ வழிகாட்டுதலின்றியோ முழுவதுமாக அறிந்து கொள்ள இயலாது. ஆகையினால்தான் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பிக்கு ராமானுஜருக்கு இக்கருத்துக்களை உபதேசிக்கும் முக்கியமான பொறுப்பு அளிக்கப்பட்டிருந்தது.

அத்துழாய் : பாட்டி, ராமானுஜர் திருக்கோஷ்டியுர் நம்பியிடம் உபதேசம் பெற 18 முறைகள் சென்றார் என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேனே. அது உண்மையா? அவர் ஏன் அத்தனை சிரமத்திற்கு உள்ளானார்?

பாட்டி : ஆமாம், அது உண்மைதான். ஒருபுறம் இதனை ராமானுஜரின் நம் சம்பிரதாயத்தில் இருந்த ஊக்கத்தையும் ச்ரத்தையையும் அறிய திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி செய்த சோதனை என்று கொள்ளலாம்; மறுபுறம் இது ராமானுஜரின் விடாமுயற்சிக்கும் பொறுமைக்கும் சான்றாகவும் கொள்ளலாம். நாம் சிரமங்களுக்கு உள்ளாகும்பொழுது, அதனை நாம் பொறுமையோடு எதிர்கொண்டு விடாமுயற்சியோடு அந்த தடைகளைத்தாண்ட வேண்டும். ராமானுஜர் எத்தனை முறை திருக்கோஷ்டியுர் நம்பியினிடம் சென்றார் என்று பாருங்கள், 18 முறைகள்! அவர் உறுதியுடன் இருந்து, இறுதியில், 18ஆவது முறைதான் அவர் சரம ச்லோகத்தின் செறிந்த கருத்துக்களை திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியிடத்தில் உபதேசமாக பெற்றார்.

வ்யாச : பாட்டி, திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி கண்டிப்பான ஆசார்யராக இருந்தார் போலிருக்கிறதே. அவர் ராமானுஜரிடத்தில் சற்று கருணையோடு இருந்திருக்கலாம்.

பாட்டி : மேம்போக்காக இச்சம்பவத்தைப் பார்த்தால் நம் எல்லாருக்கும் இதே தவறான புரிதலே ஏற்படும்.  ஆனால் அது உண்மையல்ல. அவர் பார்ப்பதற்கு ராமானுஜரிடத்தில் மிகவும் கடுமையாக இருந்தார்போல் இருந்தாலும், அவரிடத்தில் மிகவும் உள்ளன்பும் கனிவும் கொண்டு அவருடைய நன்மையை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். மிகவும் முதிய ஒரு தந்தை தம் மகனிடத்தில் கண்டிப்புடன் இருப்பது போல் தோன்றினாலும் மகனுடைய நன்மைக்காக எத்தகைய தியாகத்தையும் செய்யும்  தந்தையைப் போன்றவர் அவர். நான் நேற்று திருமாலையாண்டனைப் பற்றி கூறுகையில், உங்களிடம் ஆண்டானுக்கும் ராமானுஜருக்கும் சில கருத்து வேறுபாடுகள் இருந்தன என்று சொன்னேனே நினைவிருக்கிறதா? ராமானுஜரின் பொருட்டு அவ்விருவரின் கருத்து வேறுபாடுகளையும்  சுமூகமாக களைந்தவர் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியாவார். உண்மையில், ராமானுஜர் பிற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் மீது கொண்டிருந்த தன்னலமற்ற அன்பினால் ஈர்க்கப்பட்டு அவருக்கு எம்பெருமானார் (எம்பெருமானைக் காட்டிலுமே உயர்ந்தவர்) என்று ராமானுஜரை  அன்புடன் அழைத்தவர் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியே. இவ்வாறாகத்தான்  ராமானுஜருக்கு “எம்பெருமானார்” என்ற அழகிய திருநாமம் ஏற்பட்டது. ஸ்ரீரங்கத்தில் சில விஷமிகள் ராமானுஜருடைய உணவில் விஷம் கலந்தபொழுது, தக்க சமயத்தில் அங்கே வந்து ராமானுஜரின் பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொண்டு அவருக்கு உணவு தயாரிக்கும் பொறுப்பைக் கிடாம்பியாச்சானிடம் ஏற்படுத்தியவரும் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பிதாம்.  அன்பு நிறைந்த ஒரு தந்தை தன் மகனுடைய  நன்மையை எவ்வாறு   கருத்தாகக் கொள்வாரோ அதே போல் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியும் ராமானுஜருடைய நன்மையை நோக்காகக் கொண்டிருந்தார். அவருடைய மேன்மையைப் பற்றியும், அளவற்ற ஞானத்தைப் பற்றியும் அவருடைய ஆசார்யரான ஆளவந்தாரிடம் அவர் கொண்டிருந்த பக்தியைப் பற்றியும் பலப் பல கதைகள் உண்டு. அக்கதைகளை உங்களுக்கு சொல்ல எனக்கு மிகவும் விருப்பமே. அவற்றைக் கேட்டுக்கொண்டேயிருக்க உங்களுக்கு ஆவல் இருந்தாலும், நேரம்  கடந்தால் உங்கள் பெற்றோர் கவலை கொள்வார்கள் என்பது நினைவிருக்கிறதா? இப்பொழுது இப்பழங்களை பெற்றுக்கொண்டு உங்கள் வீடுகளுக்குத் திரும்புங்கள். அடுத்த முறை நான் இது போல நம் ஆசார்யர்களைப் பற்றி மேலும் பல கதைகளைச் சொல்கிறேன்.

குழந்தைகள், பழங்களைப் பகிர்ந்து கொண்டு திருக்கச்சி நம்பியைப் பற்றியும், மாறனேர் நம்பியைப் பற்றியும் திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியைப் பற்றியும் எண்ணியவாறு தங்கள் வீட்டிற்குக் கிளம்பிச் சென்றார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-alavandhars-sishyas-2/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீ வைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஆளவந்தாரின் சிஷ்யர்கள் – 1

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பெரிய நம்பி

திருவரங்கப்பெருமாள் அரையர், பெரிய திருமலை நம்பி மற்றும் திருமாலை ஆண்டான்

pancha-acharyas

ஆளவந்தாரின் சீடர்கள்

பராசரனும் வ்யாசனும் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்கு அவர்களின் தோழி வேதவல்லியோடு வருகிறார்கள்.

பாட்டி : வா வேதவல்லி. உள்ளே வாருங்கள் குழந்தைகளே!

வ்யாச : பாட்டி, போன முறை எங்களுக்கு ராமானுஜரைப் பற்றியும் அவருடைய ஆசார்யர்கள் குறித்து மேலும் பிறகு சொல்வதாகச் சொன்னீர்களே.

பராசர : பாட்டி, ராமானுஜருக்கு பெரிய நம்பி மாத்திரமல்லாது வேறு பல ஆசார்யர்களும் இருந்தனர் என்று சொன்னீர்களே ? அவர்கள் எவர் பாட்டி?

பாட்டி : நான் போன முறை சொன்னது போல, ஆளவந்தாருடைய பல சிஷ்யர்கள் இளையாழ்வாரை சம்பிரதாயத்தில் கொண்டு வரும் பணியில் ஈடுபட்டிருந்தனர். அவர்களுள் முக்கியமானவர்கள் 1) திருவரங்கப்பெருமாள் அரையர் 2) திருக்கோஷ்டியூர் நம்பி 3) பெரிய திருமலை நம்பி 4) திருமாலையாண்டான் 5) பெரிய நம்பியுடன் 6) திருக்கச்சி நம்பியும். நாம் போன தடவை பெரிய நம்பியைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டிருந்தோமில்லையா? இப்பொழுது நான் மற்ற ஆசார்யர்கள் பற்றியும் அவர்கள் நம் சம்பிரதாயத்திற்குப் புரிந்த அருந்தொண்டினையும் கூறப் போகிறேன்.

பராசர : பாட்டி, ராமானுஜர் ஏன் இத்தனை ஆசார்யர்களைப் பெற்றிருந்தார்?

பாட்டி : அவர்கள் ஒவ்வொருவருமே ஸ்ரீ ராமானுஜரை அத்துணை சிறந்த ஆசார்யராகப் பிற்காலத்தில் விளங்கும் வண்ணம் அவரைச் செதுக்கியவர்கள் ஆவர். திருவரங்கப்பெருமாளரையர்  ராமானுஜரை காஞ்சிபுரத்திலிருந்து ஸ்ரீரங்கத்திற்குக் கொணர்ந்த சிறந்த கைங்கர்யத்தைச் செய்தவர்.

வ்யாச : அது எவ்வாறு நடந்தது? அந்தக் கதையை எங்களுக்குச் சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி : ராமானுஜர் ஸந்யாஸாச்ரமம் பெற்ற பின்பு காஞ்சிபுரத்தில் வசித்து வந்திருந்தார். அச்சமயம் அரையர் காஞ்சிபுரத்திற்கு சென்று திருக்கச்சி நம்பியிடம் தாம் தேவப்பெருமாளின் முன் அரையர் சேவை செய்ய அனுமதி கோரினார். தேவப்பெருமாள் தம் முன் அரையர் சேவை செய்ய அவருடைய அர்ச்சகர்கள் மூலம் அனுமதி கொடுத்தார். அரையர் ஆழ்ந்த அன்புடனும் பக்தியுடனும் பாசுரங்களை அபிநயத்துடன் பாடினார். எம்பெருமான் மிகுந்த மகிழ்வுற்றவராக அவருக்குப் பல பரிசுகள் கொடுத்தார். அரையரோ தனக்கு அந்தப் பரிசுகள் வேண்டாம் என்றும் தமக்கு வேறொன்று வேண்டும் என்று கூறினார். எம்பெருமான் ஒப்புக்கொண்டு “எது கேட்டாலும் கொடுப்போம், மேலே கேளும்” என்று சொல்ல, அரையர் அப்பொழுது ராமானுஜரைச் சுட்டிக்காட்டி, அவரைத் தம்முடன் ஸ்ரீரங்கத்திற்கு அழைத்துச் செல்ல விரும்புவதாகச் சொன்னார். “நீர் இவரைக் கேட்கப் போவதை யாம் அறியவில்லை, வேறு எதாவது கேளும்” என்று தேவப் பெருமாள் கூறினார்.  அரையர்  “ஒரே சொல் என்று கொண்ட ஸ்ரீராமனும் நீரே – இதற்கு மேலும் மறுக்காதீர்” என்று பதிலளித்தார். இறுதியில் தேவப் பெருமாள் ஒப்புக்கொண்டு ராமானுஜருக்கு விடை கொடுத்தார்.

வ்யாச: என்ன தந்திரம் பாட்டி ? அரையர் எவ்வளவு சாமர்த்தியமாகப் பெருமாளை ஒப்புக்கொள்ளச் செய்தார்!

பாட்டி: ஆமாம் வ்யாசா. அக்கணமே, அரையர் ராமானுஜருடைய கைகளைப் பற்றி, ஸ்ரீரங்கத்திற்கு பயணத்தைத் தொடங்கினார். இவ்வாறாக, அரையரை ஸ்ரீரங்கத்திற்கு கொணர்ந்ததன் மூலம், ஸ்ரீவைஷ்ணவ சம்பிரதாயம் உறுதியுடன் மேலும் தழைத்தோங்க வழி வகுத்தார்.

வேதவல்லி : பாட்டி, ஒவ்வொரு ஆசார்யருமே ராமானுஜரை ஒவ்வொரு வழியில் செதுக்கினர் என்று கூறினீர்களே, அரையர் ராமானுஜருக்கு என்ன உபதேசித்தார்?

பாட்டி : ஆளவந்தார் தம்முடைய முக்கிய சிஷ்யர்கள் ஒவ்வொருவரையும் நம் சம்பிரதாயத்தின் வெவ்வேறு அம்சங்களை ராமானுஜருக்குக் கற்பிக்குமாறு பணித்திருந்தார். அவ்வாறு அரையரை நம் சம்பிரதாயத்தின் உட்கருத்தை ராமானுஜருக்கு கற்பிக்குமாறு கூறப்பட்டிருந்தது. அந்நிலையில், ராமானுஜர் அரையரிடம் உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளும் முன் ஒரு அழகான செயலைச் செய்தார். தம்முடைய ஆசார்யரிடம் (அரையர்) உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளும் முன் 6 மாத காலத்துக்கு அவர் கைங்கர்யங்கள் புரிந்து வந்தார். ராமானுஜரின் இந்தத் தொண்டான – தத்தம் ஆசர்யர்களிடம் உபதேசம் பெற்றுக்கொள்ளும் முன் அவருக்கு கைங்கர்யங்கள் புரிந்து வருதலை, கூரத்தாழ்வான், முதலியாண்டான் மற்றும் வேறு பல ஆசார்யர்களின் வாழ்க்கைச் சரித்திரத்திலும் காணலாம். இது அவர்களின் பெற்றுக் கொள்ளப்போகும் உபதேசத்தின் மீதும் அதை உபதேசிப்பவர் மீதும் உள்ள சிரத்தையை நமக்கு அழகாக உணர்த்தும். ராமானுஜர் அரையருக்கு தினந்தோறும் அவர் பருகும் பாலை காய்ச்சிச் சரியான சூட்டில் கொடுப்பதையும் தேவைப்படும் நேரத்தில் அவருக்கு மஞ்சள் காப்புப் பூசிவிடும் தொண்டையும் புரிந்து வந்தார்.

வ்யாச: பாட்டி, மற்ற ஆசார்யர்கள் ராமானுஜருக்கு என்ன உபதேசித்தனர் பாட்டி?

பாட்டி : ஆமாம், அவற்றை ஒவ்வொன்றாகச் சொல்கிறேன். திருமலை நம்பி ராமானுஜரின் மாமா ஆவார். திருவேங்கடத்தைச் சேர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களில் அவர்தாம் முதன்மையானவர். அவர் ஸ்ரீநிவாசப் பெருமாளுக்கு தினந்தோறும் தீர்த்தத்தை ஆகாச கங்கையிலிருந்து (திருமலையில் இருக்கும் ஓர் நீராதாரம்) கொண்டு வரும் கைங்கர்யத்தை மேற்கொண்டிருந்தார். அவருடைய ஆசார்யரான ஆளவந்தார் அவரிடம் ஸ்ரீ ராமாயணத்தின் சாரத்தையும் அதன் அழகான பொருளையும் ராமானுஜருக்கு உபதேசிக்குமாறு நியமித்திருந்தார். நம் சம்பிரதாயத்தில் ஸ்ரீராமாயணத்தைச் சரணாகதி சாஸ்திரம்  என்று போற்றிக் கூறுவர். ராமானுஜர் அவதரித்தபொழுது, அவருக்கு இளையாழ்வார் என்று பெயரிட்டது அவருடைய தாய்மாமாவாகிய திருமலை நம்பியே. இது மாத்திரம் அன்று, திருமலை நம்பி ராமானுஜரின் தாயாருடைய சகோதரியின் புத்திரரான கோவிந்தப் பெருமாளையும் திருத்தி நம் சம்பிரதாயத்தில் திருப்பியவர் திருமலை நம்பியே. நம் சம்பிரதாயத்தில் அவருடைய ஞானத்திற்கும் ஆழ்வார்களுடைய பாசுரங்களில் அவருக்கு இருந்த ஈர்ப்பிற்க்கும் நிகரேயில்லை.

பராசர : பாட்டி, எங்களுக்குத் திருமாலையாண்டானைப் பற்றி மேலும் சொல்கிறீர்களா? அவர் ராமானுஜருக்கு எவ்வாறு அனுக்ரஹித்தார்?

பாட்டி :  திருவாய்மொழியின்  பொருளை உபசேதிசிப்பதே திருமாலையாண்டானுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட பொறுப்பு. ராமானுஜர் ஸ்ரீரங்கத்தை அடைந்தபின், திருக்கோஷ்டியுர் நம்பி அவரைத் திருமாலையாண்டானிடமிருந்து நம்மாழ்வாருடைய திருவாய்மொழியின்   சிறந்த கருத்துகளைக் கேட்டறியுமாறு வழிகாட்டினார். இருவருமே சிறந்த பண்டிதர்களானதால் முதலில் இருவருக்கும் சில கருத்து வேறுபாடுகள் தோன்றினாலும், அவைகள் இணக்கமாகவே தீர்ந்து போயின; ராமானுஜர் ஆழ்வாருடைய பாசுரங்களின் நுண்ணிய உட்கருத்துக்களை அவருடைய ஆசார்யரான திருமாலையாண்டானுடைய அனுக்கிரஹத்தினால் கற்றறிந்தார். திருமாலையாண்டான் அவருடைய ஆசார்யர் ஆளவந்தாரிடத்தில் மிகுந்த பக்தியும் மதிப்பும் கொண்டிருந்தவர். அவர் எக்காலத்திலும் அவருடைய ஆசார்யருடைய உபதேசங்களிலிருந்தோ ,  அவர் காட்டிய மார்க்கத்திலிருந்தோ விலகியதேயில்லை. நம் சம்பிரதாயத்திற்கான  கைங்கர்யங்களின் பொருட்டு அவற்றை ராமானுஜருக்கு அவர் கற்பித்தார்.

வேதவல்லி : திருக்கோஷ்டியூர் நம்பியைப் பற்றியும் திருக்கச்சி நம்பியைப் பற்றியும் சொல்லுங்கள் பாட்டி?

பாட்டி : அவர்களைப் பற்றி நான் அடுத்த தடவை சொல்கிறேன். அவர்கள் குறித்து பல சுவையான கதைகள் உண்டு.

வ்யாசன், பராசரன் வேதவல்லி (ஏகோபித்த குரலில்) : அந்தக் கதைகளை இப்பொழுது சொல்லுங்களேன் பாட்டி.

பாட்டி : நேரமாகி விட்டதே. இன்றைக்கு இது போதும் . வீட்டிற்குத் திரும்பிச் செல்லுங்கள். நாளை உங்கள் நண்பர்களையும்  மறவாது அழைத்து வாருங்கள்.

குழந்தைகள் ஆசார்யர்களைப் பற்றியும், பாட்டி அடுத்த நாள் சொல்லப் போகும் கதைகளைப் பற்றியும் ஆர்வத்துடன் எண்ணமிட்டவாறும் தங்கள் வீட்டிற்குத் திரும்பிச் சென்றனர்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2016/07/beginners-guide-alavandhars-sishyas-1/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/