Monthly Archives: August 2016

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நம்மாழ்வாரும் மதுரகவியாழ்வாரும்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திருமழிசை ஆழ்வார்

ஆண்டாள் பாட்டி ஆழ்வார்களைப் பற்றி வ்யாசனுக்கும் பராசரனுக்கும் விளக்கிக் கொண்டு இருக்கிறார்.

வ்யாச: பாட்டி, இப்பொழுது நாங்கள் முதலாழ்வார்களைப் பற்றியும் திருமழிசையாழ்வாரைப் பற்றியும் கேட்டு அறிந்து கொண்டோம். அடுத்தவர் யார் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆழ்வார்களுள் முதன்மையானவரான நம்மாழ்வரைப் பற்றி நான் சொல்லுகிறேன். அவருடைய அன்பைப் பெற்ற அவரின் சிஷ்யர் மதுரகவி ஆழ்வாரைப் பற்றியும் சிறிது கூறுகிறேன்.

nammazhwar-madhurakaviநம்மாழ்வார்ஆழ்வார் திருநகரி, மதுரகவி ஆழ்வார் – திருக்கோளூர்

பராசர: நாங்கள் அவர்களைப் பற்றி உங்களிடமிருந்து கேட்க வெகு ஆவலாக உள்ளோம் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: நம்மாழ்வார் என்றால் தமிழில் “நம் ஆழ்வார்” என்று பொருள். அவருக்கு அந்தத் திருநாமத்தை அளித்து பெருமைப்படுத்தியது பெருமாளே. நம்மாழ்வார் ஆழ்வார் திருநகரியில் வைகாசி மாதம் விசாக நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தார். அவர் அந்த பிரதேசத்தின் அரசன் / நிர்வாகியான காரி என்பவருக்கும் அவரது பத்தினி உடையநங்கைக்கும் மகனாக அவதரித்தார். காரிக்கும் உடையநங்கைக்கும் நீண்ட காலம் பிள்ளைகள் இல்லாததால், அவர்கள் திருக்குறுங்குடிக்கு சென்று திருக்குறுங்குடி நம்பியிடம் பிரார்த்தித்தனர். நம்பி அவர்களிடம் தாமே அவர்களின் குழந்தையாகப் பிறப்பதாக அருளினார். பின்பு காரியும் உடையநங்கையும் ஆழ்வார் திருநகரிக்குத் திரும்ப, விரைவிலேயே உடையநங்கைக்கு ஒரு அழகான பிள்ளை பிறந்தது. அவர் பெருமாளின் அம்சமாகவே கருதப்படுகிறார். சில சமயங்களில் அவர் விஷ்வக்சேனரின் அம்சமாகவும் கருதப்படுவதுண்டு.

வ்யாச: ஓ! நல்லது. அப்படியானால் அவர் பெருமாளே தானா?

ஆண்டாள் பாட்டி: அவருடைய சிறப்புகளையும் மேன்மையையும் கண்டால், நிச்சயமாய் நாம் அவ்வாறு சொல்லிவிடலாம். ஆனால், அவர் இந்த உலகில் அனாதி காலமாகத் திரிந்து  கொண்டிருந்த ஜீவாத்மாக்களில் ஒருவர் என்றும் ஸ்ரீமன் நாரயணனின் அளப்பறிய கருணையினால் அனுக்கிரஹிக்கப்பட்டவர் தாம் என்று அவரே அறிவித்திருக்கிறார் என்று நம் ஆசாரியர்கள் விளக்கியுள்ளனர். ஆகையினால், நாம் அனைவரும் ஒப்புக்கொள்வது அவர் பெருமாளின் நேர் அருளுக்கு இலக்கானவர் என்பதே.

பராசர: ஆமாம் பாட்டி, நீங்கள் தொடக்கத்தில் பெருமாள் நாம் அனைவரும் பெருமாளை அடையும் பொருட்டு சிலரைப் பூரண ஞானத்துடன் அனுக்கிரஹித்து அவர்களை ஆழ்வார்களாக ஆக்கினார் என்று சொன்னது நினைவுக்கு வருகிறது பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: மிகச்சரி பராசரா! நீங்கள் இருவரும் இந்த முக்கியக் குறிப்புகளை நினைவில் வைத்திருப்பது மகிழ்ச்சியாய் இருக்கிறது. சரி, நம்மாழ்வாரின் அவதாரத்திற்குத் திரும்ப வருவோம், அவர் பிற குழந்தைகளைப் போல பிறந்திருந்தாலும், அவர், சராசரிக் குழந்தைகளைப் போல உண்ணவோ, உறங்கவோ, வேறு செயல்களைச் செய்யவோ இல்லை. அவரின் பெற்றோர் தொடக்கத்தில் கவலையுற்று, 12ஆம் நாளில், ஆதிநாதப் பெருமாள் கோவிலுக்குச் சென்று அவரைப் பெருமாளின் முன்பு கிடத்தினர். மற்ற குழந்தைகளிலிருந்து அவர் வேறுபட்டு இருந்ததால், அவருக்கு மாறன் (பிறரிலிருந்து மாறுபட்டவர்) என்று பெயரிட்டனர். அவருடைய தனியான சுபாவத்தைக் கண்டு, அவருடைய பெற்றோர் அவரை ஒரு தெய்வீகமான பிறவியாக கருதி, அவரை, கோவிலின் தெற்கு பக்கத்தில் இருந்த ஒரு புனிதமான புளிய மரத்தின் கீழே கிடத்தி, அவரை மிகுந்த பக்தியோடு வழிபட்டனர். அதன் பின்பு அந்த புளிய மரத்தின் கீழேயே அவர் 16 ஆண்டுகள் ஒரு வார்த்தையும் கூறாமல் இருந்தார்.

வ்யாச: அப்படியானால், அத்தனை காலமும் அவர் என்ன செய்து கொண்டு இருந்தார்? அதன் பின்பாவது அவர் பேசினார ?

ஆண்டாள் பாட்டி: அவர் அவதரித்த காலத்திலேயே அனுக்கிரஹம் பெற்றவராகையால், பெருமாளைக் குறித்து ஆழ்ந்த தியானத்திலேயே அவர் எப்பொழுதும் இருந்து வந்தார். இறுதியில், மதுரகவி ஆழ்வாரின் வருகையே அவரை பேசச் செய்தது.

பராசர: மதுரகவி ஆழ்வார் யார் பாட்டி? அவர் என்ன செய்தார்?

ஆண்டாள் பாட்டி: மதுரகவி ஆழ்வார் திருக்கோளூர் என்ற ஊரில் சித்திரை மாதம், சித்திரை நக்ஷத்திரத்தில் அவதரித்தவர். அவர் ஒரு சிறந்த அறிஞர் மட்டுமல்லாது ஸ்ரீமன் நாரயணனின் பக்தரும் ஆவார்; அவர் நம்மாழ்வாரைக் காட்டிலும் வயதில் மூத்தவர்; திருவயோத்தியைக்கு  யாத்திரை செய்திருந்தார். அவர் மாறனைப் பற்றி முன்பே கேள்வியுற்றிருந்தார். அந்த சமயத்தில் பிரகாசமான ஒளிக் கீற்று ஒன்றை தென் திசையிலிருந்து கண்டு, அந்த ஒளிக்கீற்றைத் தொடர்ந்து செல்ல, அது இறுதியில் மாறன் இருந்து வந்த ஆழ்வார் திருநகரி கோவிலில் முடிந்தது!

வ்யாச: நம்மாழ்வார் மதுரகவியாழ்வாருடன் பேசினாரா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆம், பேசினார்! மதுரகவியாழ்வார் அவருடன் ஒரு திவ்யமான உரையாடலில் ஈடுபட இறுதியில் ஆழ்வார் பேசினார். அவருடைய சிறப்பையும் மேன்மையையும் உணர்ந்து கொண்ட மதுரகவியாழ்வார் அப்பொழுதே அவருடைய சிஷ்யராகி கற்றுக்கொள்ளப்பட வேண்டிய அடிப்படைக் கொள்கைகளை அவரிடம் கற்றார். பிறகு அவர் இருந்த காலம் வரையில் நம்மாழ்வாருக்குக் கைங்கர்யங்கள் புரிந்து வந்தார்.

பராசர: ஓ, எவ்வளவு நல்ல செயல். அப்படியானால் உண்மையான ஞானத்தை கற்றறிய வயது ஒரு அடிப்படை இல்லையா ? இங்கேயானால் நம்மாழ்வாரைக் காட்டிலும் மூத்தவரானாலும் மதுரகவியாழ்வார், நம்மாழ்வாரிடம் கொள்கைகளைக் கற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்.

ஆண்டாள் பாட்டி: மிக நன்றாக கவனித்து வருகிறாயே பராசரா! ஆமாம், ஒருவர் ஒரு ஞானியிடமிருந்து கற்றறிய வேண்டுமானால், அஞ்ஞானி தம்மைக் காட்டிலும் இளையவரானாலும், பணிவோடு இருக்க வேண்டும். ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் உண்மையான லட்சணமான இதையே தான் மதுரகவியாழ்வார் வெகு நன்றாக அங்கே நடத்திக் காண்பித்தார். சில ஆண்டுகளுக்குப் பின் தம்முடைய 32ஆவது வயதில், பெருமாளிடமிருந்து பிரிந்து இருப்பதை அதற்கு மேலும் தாங்க மாட்டாமல், பரமபதத்திற்குச் செல்ல நம்மாழ்வர் விரும்புகிறார். பெருமாளுடைய மேன்மைகளை திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி, திருவாய்மொழி ஆகிய நான்கு பிரபந்தங்களில் பாடி, பெருமாளின் காருண்யத்தால் பெருமாளுக்குப் பரமபதத்தில் நித்ய கைங்கர்யங்கள் செய்யும் பொருட்டு அங்கே சென்று அடைகிறார்.

வ்யாச: பரமபதத்தை அடைவதற்கு அது மிகச் சிறு வயதல்லவா பாட்டி!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், ஆனால் அவர் எல்லையற்ற நித்யமான பேரின்பத்தை அடையவே விரும்பினார். ஆகையால், இவ்வுலகத்தை விடுத்து அங்கே அடைந்தார். அதன் பின்பு மதுரகவியாழ்வார், கொதிக்கும் நதி நீரில் கிடைக்கப் பெற்ற நம்மாழ்வருடைய அர்ச்சா விக்கிரகத்தை இந்த திவ்ய தேசத்தில் நிர்மாணித்து வழிபாட்டு முறையை ஏற்படுத்தினார். அவர் நம்மாழ்வாரின் சிறப்பை “கண்ணிநுண் சிறுத்தாம்பு” என்ற பிரபந்தத்தில் இயற்றினார். அவர் அந்தப் பகுதியெங்கும் நம்மாழ்வாரின் மகிமைகளைப் பரப்பி, ஆழ்வாரின் சிறப்புகளை எங்கும் நிறுவினார்.

பராசர: அப்படியானால், மதுரகவியாழ்வாரால் தான் நாம் நம்மாழ்வாரின் மகிமைகளை முழுமையாக அறிந்து கொள்கிறோமா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். அவர் நம்மாழ்வாரிடம் முழுமையாக ஈடுபட்டு இருந்து, அவ்வாறு நம்மாழ்வாரிடம் கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டாலேயே மேன்மையடைந்தார். பாருங்கள், பெருமாளுடைய அடியார்களுக்கு பெருமாளைக் காட்டிலும் அதிக சிறப்பு. ஆகையால், பெருமாளுடைய அடியார்களுக்கு செய்யும் சிறப்பு, பெருமாளுக்குச் செய்யும் சிறப்பைக் காட்டிலும் உயர்ந்ததாகக் கருதப்படும். நாமும், பெருமாளுடைய அடியார்களுக்கு நம்மால் இயன்ற வரையில் கைங்கர்யங்கள் செய்ய முயல வேண்டும்.

வ்யாசனும் பராசரனும்: நிச்சயமாக பாட்டி. இதை நாங்கள் மனதில் கொண்டு அத்தகைய வாய்ப்புகளுக்குக் காத்திருப்போம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: இன்று நாம் நம்மாழ்வார், மதுரகவியாழ்வார் இருவரைப் பற்றி அறிந்து கொண்டோம். இப்பொழுது நாம் நம்மாழ்வாரின் சன்னிதிக்குப் போய் சேவிக்கலாம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-nammazhwar-and-madhurakavi-azhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Beginner’s guide – nampiLLai

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

parAsara , vyAsa enter AndAL pAtti’s house with vEdhavalli and aththuzhAy.

pAtti : Welcome children. Today we will talk about the next AchAryan nampiLLAi who was the Sishya of nanjIyar. As I already told you last time, born as varadharAjan in nambUr, nampiLLai was a scholar in both thamizh and samskritham language and literature. We also know how nanjIyar wanted to make copies of his 9000 padi vyAkyAnam and varadharAjar’s name was proposed due to his proficiency in both the languages. It was nanjIyar who named varadharAjar as nampiLLai after seeing and understanding his true glories. nampiLLai is also known as thirukkalikanRi dhAsar, kalivairi dhAsar, lOkAchAryar, sUkthi mahArNavar, jagathAchAryar and ulagAsiriyar.

nampiLLaithiruvallikkENI

vyAsa : pAtti, we also remember how nampiLLai rewrote the entire 9000 vyAkyAnam from his memory after he lost his AchArya’s original copy in the floods of river kAvEri.

pAtti : Yes, in spite of such greatness and knowledge, nampiLLAi was very humble and treated everyone with great respect and affection.

vEdhavalli : pAtti, can you tell us some incidents highlighting nampiLLai’s glories?

pAtti : After learning AzhwAr’s pAsurams along with their meanings from nanjIyar, nampiLLai was regularly lecturing at the eastern side of perumAL sannidhi in SrIrangam temple. nampiLLai could attract a huge crowd due to his great command over thamizh and samskritham language and literature. He was also an expert in giving satisfactory reasoning using vAlmIkI rAmAyaNam whenever a doubt/question arises in the minds of people. Once, when nampiLLai was giving his upanyAsam, periya perumAL (mUlavar in SrIrangam) stood up from his reclining position and tried to watch nampiLLai’s upanyAsam. thiruviLakku pichchan (a SrIvaishnava who took care of the lamps and lighting in the sannidhi) looked at periya perumAL in standing posture and asked him to get back to his lying posture saying that he cannot move in archAvathAram. emperumAn even broke his archA samAdhi (The promise not to move or talk in archAvathAram) to watch and listen to nampiLLai. Such was the attraction of nampiLLai’s upanyAsams. Because of his in-depth knowledge in various literature in both thamizh and samskritham he was able to mesmerize his audience during his lectures. He was able to attract people to his lectures just like namperumAL was able to attract people with His charming nadai (walk) during his purappAdu (procession) and His beautiful thirumEni which attracts the devotees from all corners of the world. Has anyone seen namperumAL’s purappAdu in SrIrangam?

nampiLLai’s upanyAsam in perumAL sannidhi, SrIrangam

aththuzhAy : yes pAtti, I have. I went to SrIrangam on one of the brahmOtsavams when perumAL had veedhi purappAdu ( procession in streets) and the way He walked was mesmerising.

parAsara : Yes pAtti, we too have watched namperumAL’s purappAdu many times.

pAtti : Who wouldn’t have? Isn’t it a treat to our eyes? Just like how namperumAL attracted all his devotees with his purappAdu, even nampiLLai attracted a huge crowd to his upanyAsams. In spite of all this, his humility was unparalleled. Once in front of namperumAL, kandhAdai thOzhappar (who comes in the lineage of mudhaliyANdAn) utters few harsh words towards nampiLLai. He was not able to appreciate the glories of nampiLLai and that came out as harsh words. nampiLLai without saying a word, accepts the insults, leaves the temple to go to his thirumALigai (home). When thOzhappar went to his thirumALigai, his wife who had already heard the news from others, gave him strong advice on his behaviour and explained the glories of nampiLLai. She insists that he should go and apologize at the lotus feet of nampiLLai. Finally he realizes his mistake and decides to go to nampiLLai’s thirumALigai late in the night. When he opened the door to go, he noticed that there was a person waiting there and that was none other than nampiLLai himself. nampiLLai seeing thOzhappar, immediately falls down and offering his praNAmam and says that he had committed some mistake which caused thOzhappar to be upset with him. thOzhappar was shocked to see nampiLLai’s greatness – even though it was thOzhappar who committed the mistake, nampiLLai was gracious enough to take up the fault on himself and apologise. thOzhappar immediately offered his praNAmams to nampiLLai and said from then on nampiLLai will be called “lOkAchAryar” (teacher for the entire world) because of his great humility. He said only some one with great humility even after being such a great personality can be called lOkAchAryar and nampiLLai fully fits that position. thOzhappar also gives up his hatred towards nampiLLai and starts serving nampiLLai with his wife and also learns all the meanings of SAsthram from him.

parAsara : How wonderful! Isn’t it very similar to the incident where parAsara bhattar gifted an expensive shawl to the person who talked ill of him?

pAtti: Good observation parAsara! Our pUrvAchAryas all had similar qualities – that of a true SrIvaishNava. Time and again, our AchAryas taught us how to live and stressed on how to treat everybody by leading a pure life of a SrIvaishNava. They showed us the path by being perfect examples. They also showed us that it is not just theoretical but can be followed even practically. All it needs is one’s AchAryan’s blessings and little effort from our end to try to live a life like our pUrvAchAryas. Little baby steps will eventually lead us to our destination.

When bhattar showed us how to be a true SrIvaishNava, naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar who came in the lineage of parAsara bhattar, developed some jealousy towards nampiLLai. Once naduvil thiruvIdhi piLLai bhattar was going to the king’s court with pinbhazhagiya perumAL jIyar along with him. The king invited both of them, gave them sambhAvanai and offered them nice seats. The king asked bhattar a question from SrI rAmAyaNam. He asked when SrI rAma always presented himself as a human in rAmAvathAram and never once did he call himself paramAthmA, how could he say to jatAyu that he is given mOksham? bhattar asks jIyar how nampiLLai would have explained this and jIyar immediately says that nampiLLAi would explain it as “a truthful person like rAman can conquer all the worlds with the power of his honesty” quoting the principle from SAsthram. bhattar uses the same explanation to answer the king’s question. The king being very pleased with the explanation, praised bhattar for his knowledge and presented him huge wealth. bhattar immediately realizing the power of just one explanation of nampiLLai, goes to nampiLLai and offers all the wealth to him. He also surrenders to nampiLLai and becomes a disciple of him and thereafter serves nampiLLai forever. Thus naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar was redeemed and becomes one of the many Sishyas of nampiLLai.

vEdhavalli : pAtti, last time you said that bhattar and najIyar had great conversations between each other. Did nanjIyar and nampiLLai also have such interesting conversations?

pAtti : Yes vEdhavalli. nanjIyar and nampiLLai also had wonderful conversations. Once, nampiLLai asks to nanjIyar, “what is the purpose of avathArams (incarnations) taken by emperumAn?”. nanjIyar replies that “emperumAn took the avathArams with the main purpose to ensure that one who committed bhAgavatha apachAram is punished appropriately”. For eg. emperumAn took krishNAvathAram to ensure that dhuryOdhanan who committed many apachArams on his bhakthas gets killed eventually. He came as narasimhan to ensure that hiraNyakaSipu, who troubled His devotee prahlAdha, is killed. So, the main motive of all avathArams is bhAgavatha samrakshaNam.

vyAsa : pAtti, what is bhAgavatha apachAram?

pAtti : nanjIyar says that considering ourselves to be equal to other SrIvaishNavas is bhAgavatha apachAram. nanjIyar explains that we should always treat other SrIvaishNavas to be above us irrespective of their birth, knowledge, etc. He also says that like AzhwArs and other pUrvAchAryas we should also try to constantly glorify other bhAgavathas.

nampiLLai also made it very clear that going and praying to other demi-gods and goddesses known as dhEvathAnthara bhajanam is completely meaningless.

aththuzhAy : pAtti, how did nampiLLai explain it?

pAtti: Once, someone came to nampiLLai and asked, “you are worshipping dhEvathAntharams (like indhran, varuNan, agni, sUryan, etc) in your nithya karmas, then why do you not worship them in their temples?”. nampiLLai gives an instant and brilliant reply. nampiLLAi asked, “Why do you worship the fire in yagyam and stay away from the same fire in a burial ground? The same way, since SAsthram says nithya karmas must be performed as bhagavadhArAdhanam (worship of bhagavAn), keeping that emperumAn is antharyAmi for all the dhEvathAs, we do it. The same SAsthram says we should not worship anyone but emperumAn, so we don’t go to other temples.

vEdhavalli: pAtti, my mother says this is a very sensitive topic and not many accept this thought.

pAtti: Some truth, when said, are like bitter pills to those who deny to realise and accept it. However, like bitter pills do good to your body, this truth does good to your soul and body. The authenticity of vaidhika truth can never be denied or proved otherwise just because people do not want to accept it. With one’s own AchArya’s blessing and emperumAn’s causeless mercy, everybody will realise this truth eventually. As AzhwAr says in one of his pAsurams, “If everybody realise the eternal truth of SrIman nArAyaNan’s supremacy and reach mOksha, then there will be no world for the lord to play His divine pastimes, hence this delay”. AzhwAr also says “realise this trick and immediately run towards thirukkurugUr and surrender to the lotus feet of AdhippirAn perumAL”.

vyAsa: pAtti, did nampiLLai get married?

pAtti: yes, nampiLLai had two wives. He once asked one of his wives how she thinks of him. She replies that she considers nampiLLai to be an avathAram of emperumAn and treats him as her AchAryan. nampiLLai was very pleased and asks her to be engaged in thadhiyArAdhana kainkaryam (preparation of food) fully for the SrIvaishNavas who visit nampiLLai regularly. nampiLLai showed the importance of AchArya abhimAnam (respect) with this incident.

parAsara: pAtti, nampiLLAi’s life is so interesting to listen to. He must have had such great Sishyas!

pAtti: Yes parAsara! nampiLLai had great sishyas from many who themselves belonged to AchArya purusha families and his times in SrIrangam is glorified by everyone as nalladikkAlam (glorious times). nampiLLai also laid the foundation for 2 glorious pillars of our sampradhAyam – piLLai lOkAchAryar and azhagiya maNavALap perumAL nAyanAr who were the sons of vadakku thiruvIdhip piLLai. Some of his other prominent Sishyas were vadakku thiruvIdhip piLLai, periyavAchchAn piLLai, pinbhazhagiya perumAL jIyar, kandhAdai thOzhappar, eeyuNNi mAdhavap perumAL, naduvil thiruvIdhip piLLai bhattar etc.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

nampiLLai with pinbhazhagarAm perumAL jIyar, srIrangam

Next time when we meet, I will tell you about these Sishyas of nampiLLai , who with his boundless mercy, went on to provide great granthams and do marvellous kainkaryams to our sampradhAyam.

The children leave to their respective homes thinking about nampiLLai’s glorious life and his teachings.

adiyEn jAnaki rAmAnuja dAsi

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திருமழிசை ஆழ்வார்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< முதலாழ்வார்கள் – பகுதி 2

thirumazhisaiazhwar

ஆண்டாள் பாட்டி பராசரனையும் வ்யாசனையும் திருவெள்ளறை கோயிலுக்கு அழைத்துச் செல்கிறார். ஸ்ரீரங்கம் ராஜ கோபுரத்திற்கு வெளியே ஒரு பேருந்தில் ஏறி அமர்கிறார்கள்.

பராசர: பாட்டி, நாம் பேருந்தில் செல்லும் நேரத்தில், நீங்கள் எங்களுக்கு நான்காம் ஆழ்வாரைப் பற்றிச் சொல்வீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: நிச்சயமாய் பராசரா! நீங்கள் பிரயாணம் செல்லும் நேரத்திலும் ஆழ்வார்களைப் பற்றிப் பேசுவது  எனக்கு மகிழ்ச்சியளிக்கிறது.

பராசரனும் வ்யாசனும் பாட்டியை நோக்கி புன்னகைக்கிறார்கள். பேருந்து ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து கிளம்புகிறது.

ஆண்டாள் பாட்டி: நான்காம் ஆழ்வார், பக்திசாரர் என்று அனைவராலும் அழைக்கப்பெறும் திருமழிசையாழ்வார் ஆவார். சென்னை அருகில் உள்ள திருமழிசையில் தை மாதத்தில் மகம் நட்சத்திரத்தில் அவதரித்தவர். பெற்றோர் பார்கவமுனி, கனகாங்கி ஆவர். இந்த ஆழ்வாரே உலகில் நீண்ட காலம் வாழ்ந்தவராவார். அவர் கிட்டத்தட்ட 4700 ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார்.

பராசரனும் வ்யாசனும் ஆச்சரியத்துடன் “4700 ஆண்டுகளா!!!” என்று வாயைப் பிளக்கின்றனர்.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம்!, அவர் பேயாழ்வாரைச் சந்திப்பதற்கு முன் கிட்டத்தட்ட எல்லா தத்துவங்களையும் பின்பற்றி அறிந்தவராவார்.

வ்யாச: ஓ! அவர்களின் சந்திப்பிற்குப் பின்  என்ன நடந்தது?

ஆண்டாள் பாட்டி: பேயாழ்வார் அவருக்குப் பெருமாளைப் பற்றி விளக்கமாக உபதேசம் செய்து, திருமழிசையாழ்வாரை ஸ்ரீவைஷ்ணவத்தில் ஈடுபடுத்தினார்.

பேருந்து சத்திரம் பேருந்து நிலையத்தை அடைகிறது.

ஆண்டாள் பாட்டி: அவருக்கு நம்முள் உறைந்திருக்கும் பெருமாளான அந்தர்யாமியைப் பற்றி அறியத் தனி ஆவல் இருந்தது. கும்பகோணம் ஆராவமுதப் பெருமாளே உகந்து தன் திருநாமத்தை ஆராவமுதாழ்வார் என்றும் ஆழ்வார் பெயரைத் திருமழிசைப்பிரான் என்றும் ஆழ்வாருடன் தன் பெயரை பரிமாற்றம் செய்து கொள்ளும் அளவுக்குத் திருமழிசையாழ்வார் ஆராவமுதனின் மீது ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார்.

பராசர: ஆஹா! பாட்டி, அவர் பெருமாளுடன் எவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்திருக்கிறார்!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், அப்படித்தான் இருந்தார். ஒரு முறை அவர் ஒரு கிராமத்தில் சென்று கொண்டிருக்கையில், அந்த ஊர் கோயிலுக்குச் சென்றார். பெருமாளோ அவரின் மேலிருந்த பிரியத்தால் ஆழ்வார் எந்தெந்தத் திசையில் சென்றாலும் அவர் சென்ற திசையை நோக்கியே திரும்பிய வண்ணம் இருந்தார். அதுபோலவே, ஆழ்வார் ஆராவமுதன் எம்பெருமானை எழுந்திருந்து பேசுமாறு கேட்டதும் உடனே தன்னுடைய கிடந்த கோலத்திருந்து எழுந்து கொள்ளவே தொடங்கினார்!

பராசரனும் வ்யாசனும் ஆச்சரியத்தில் விழிகள் விரிய “பின்பு என்ன நடந்தது பாட்டி?”.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆழ்வார் திகைத்துப் போய் பெருமாளைத் தன்னுடைய கிடந்த கோலத்திலேயே திரும்ப இருக்குமாறு வேண்டினார். பெருமாளோ இரண்டு மனமாக இருந்தாராகையால் இப்பொழுதும்கூட அவரை சற்றே எழுந்திருப்பது போன்ற திருக்கோலத்தில் காணலாம்.

வ்யாச: எவ்வளவு ஆச்சரியம் பாட்டி. ஒரு நாள் நாமும் அங்கு போய் அந்தப் பெருமாளைச் சேவிக்க வேண்டும் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: அவசியம் நாம் அங்கு ஒரு முறை போகலாம். அவர் அங்கே  வெகு காலம் இருந்தார். தன்னுடைய அருளிச்செயல்கள் திருச்சந்தவிருத்தம், நான்முகன் திருவந்தாதி ஆகிய இரண்டே இரண்டு பிரபந்தங்களைத் தவிர அனைத்தையும் காவிரி நதியில் வீட்டுவிட்டார். அதற்கு பிறகு இறுதியில் பரமபதத்தை அடைந்து பரமபத எம்பெருமானுக்கு இடையறாத கைங்கர்யங்களை அனுதினமும் செய்து வருகிறார்.

பேருந்து திருவெள்ளறையை அடைகிறது. மூவரும் தாயாரையும் பெருமாளையும் சேவிக்கக் கோயிலுக்குள் செல்கிறார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-thirumazhisai-azhwar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Beginner’s guide – nanjIyar

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

parAsara, vyAsa enter AndAL pAtti’s house with vEdhavalli and aththuzhAy.

pAtti : Welcome children. Today we will talk about the next AchAryan nanjIyar who was the Sishya of parAsara bhattar. As I told you the last time we met, nanjIyar who was born as SrI mAdhavar was brought into the sampradhAyam by parAsara bhattar under the divine instruction of rAmAnujar. We also saw how bhattar used thirunedunthANdakam and various other meanings from SAsthram to win over mAdhavAchAryar in a debate. mAdhavar was an adhvaitha scholar whom bhattar later named as nanjIyar. He was also known as nigamAntha yOgi and vEdhAnthi.

vyAsa : pAtti, if AchAryas like rAmAnujar and bhattar could reform followers of other philosophies like yAdhava prakASa (who became gOvindha jIyar), gOvindhap perumAL (who became embAr), yagya mUrthi (who became aruLALap perumAL emperumAnAr) and mAdhavar (who became nanjIyar), why did they not try to reform the Saiva kings because of whom they had troubles? Why did they move away from the Saiva kings?

pAtti : vyAsa, our pUrvAchAryas knew who could be reformed and who could not be. In the case of the aforementioned AchArya’s , once they knew that the opponent was right, they accepted defeat with dignity and not only did they accept defeat, they also surrendered to the lotus feet of periya thirumalai nambi , rAmAnujar and bhattar and were blessed to enter the SrI vaishnava sampradhAyam. However, the Saiva king was neither ready for a fair argument nor was he dignified enough to accept defeat and realise the eternal truth of SrImaN narAyaNan‘s supremacy. As the old saying goes, “It is only possible to wake someone who is asleep, it is impossible to wake someone who is pretending to be asleep”. Our pUrvAchAryas knew who was really asleep and who was just pretentious. Hence their decisions varied accordingly. Also, in spite of the defects of such persons, our pUrvAchAryas also tried genuinely to help them, but only gave up after too much resistance from the other side.

parAsara : pAtti, how did mAdhavar get the name nanjIyar?

pAtti : After bhattar wins over mAdhavar in the debate, he instructs him to learn aruLichcheyal, teaches him our sampradhAya principles and leaves for SrIrangam. After bhattar leaves, mAdhavar did not receive any support from his two wives for his decision of becoming bhattar’s Sishya. Frustrated with his wives, who were not supportive of his kainkaryams and unable to bear the separation from his AchAryan, mAdhavar decides to become a sanyAsi (mendicant) and travel to SrIrangam to be with his AchAryan. He divides his huge wealth into 3 parts, gives 2 parts to each of his 2 wives and accepts sanyAsASramam and begins his journey to SrIrangam. On seeing mAdhavar in SrIrangam, bhattar is moved by his dedication and AchArya abhimAnam and calls him “nam jIyar” ( Our beloved jIyar). Since then, he is called nanjIyar. nanjIyar was very devoted to his AchArya. His AchArya bhakthi was boundless. He says, “if a SrIvaishnava looks at another SrIvaishnava’s sufferings and if he feels sorry for that, then such person is a SrIvaishnava”. He had great respect for SrIvaishnavas and AchAryas of his time.

nanjIyar – thirunArAyaNapuram

aththuzhAy : pAtti, tell us some stories on nanjIyar’s AchArya bhakthi.

pAtti : Once, during a procession of bhattar on his palanquin, nanjIyar tries to carry him with his thridhaNdam on one shoulder and the palanquin on the other. bhattar said “jIyA! this does not fit your sanyAsASramam. you should not carry me”. For that nanjIyar says “if my thridhaNdam becomes a hurdle for my service to you, I will break it and give up the sanyAsASramam”.

Another time, some of nanjIyar’s disciples complained to him that the tranquillity of his garden is disturbed due to bhattar’s arrival, nanjIyar immediately clarifies to them that the purpose of the garden is to serve bhattar and his family and warns his disciples to remember that forever.

It is customary for AchAryas to keep their heads on their Sishyas’ laps while lying down. Once, when bhattar wanted to take rest, he lied down and kept his head on nanjIyar’s lap and rested for a long time. nanjIyar stayed put for the whole time without moving. Such was his devotion and affection for his AchArya. bhattar and nanjIyar always had very interesting conversations.

vEdhavalli : Like the conversations that we have ?

pAtti (Smiling) : yes, like our conversations but much more interesting!

Once, nanjIyar asked bhattar why all azhwArs seem to be attracted towards kaNNan than rAman. bhattar who is always supportive of rAman says, people always remember more recent activities. It is because krishNAvathAram is the most recent avathAram of emperumAn, AzhwArs are attached more towards Him.

Another time, nanjIyar asks bhattar why mahAbali goes to pAthALam and sukrAchAryar loses his eye? bhattar replies that since sukrAchAryar stopped mahAbali from performing his duty of keeping his promise to vAmanan, he lost his eye and since mahAbali did not listen to his AchArya’s words he was punished to be in pAthALam. Hence, here, bhattar stresses on how important it is to respect one’s own AchArya. There were many such interesting conversations between them. These conversations helped nanjIyar in his written works too.

One day nanjIyar wanted to make nice copies of his written works and enquires among his Sishyas for someone who is capable of doing this. nambUr varadharAjar’s name was proposed. nanjIyar first gives full kAlakshEpam of 9000 padi to varadharAjar and then gives the only original copy to him. varadharAjar decides to go across cauvery to his native place so that he can focus on the writing and finish it quickly. While crossing the river, suddenly floods appear and varadharAjar starts swimming across. While doing so, the original grantham slips away from his hands and he is devastated. After reaching his native place, he meditates on his AchAryan and the meanings given by him and starts re-writing 9000 padi vyAkyAnam. Since he was an expert in thamizh language and literature, he adds nice meanings wherever applicable and finally returns back to nanjIyar and submits the same to him. nanjIyar seeing the vyAkyAnam, understanding that there are some changes from the original, enquires what happened. varadharAjar explains the whole incident and nanjIyar gets very pleased hearing the same. Truly understanding varadharAjar’s glories and pleased by his work, nanjIyar affectionately calls him nampiLLai and makes him the next dharSana pravarthakar. nanjIyar also constantly glorifies nampiLLai when nampiLLai gives a better explanation than him. This shows nanjIyar’s magnanimity.

vyAsa : pAtti, tell us more about nampiLLai.

pAtti : I will tell you more about nampiLLai and his glories tomorrow. It is getting late. You all must go home now.

The children leave to their homes thinking about bhattar,  nanjIyar and nampiLLai.

adiyEn jAnaki rAmAnuja dAsi

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – முதலாழ்வார்கள் – பகுதி 2

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< முதலாழ்வார்கள் – பகுதி 1

ஆண்டாள் பாட்டியும், வ்யாசனும் பராசரனும் முதலாழ்வார்கள் சன்னிதியை விட்டு வெளியே வருகிறார்கள்.

பராசர: பாட்டி, முதலாழ்வார்களை இப்பொழுது நன்றாக சேவித்தோம். இந்த 3 ஆழ்வார்களுமே எப்பொழுதும் சேர்ந்தே இருப்பார்களா பாட்டி?

mudhalAzhwargaL-thirukkovalur-with-perumALதிருக்கோவலூர் எம்பெருமானுடன் முதலாழ்வார்கள் – திருக்கோவலூரில்

ஆண்டாள் பாட்டி: நல்ல கேள்வி. அவர்கள் சேர்ந்தே இருப்பதற்கு காரணம் உண்டு. அதை விளக்குகிறேன். ஒரு நல்ல நாளில், பெருமாளின் தெய்வீக சங்கல்பத்தினால், அவர்கள், திருக்கோவலூருக்கு ஒருவர் பின் ஒருவராக வந்து அடைந்தனர். அதுவோ மழைக்காலம். பலமாக மழை பொழிந்து கொண்டு இருந்தது. திருக்கோவலூரில் ம்ருகண்டு என்று ஒரு ரிஷி ஒரு ஆசிரமத்தில் இருந்து வந்தார். அவரது ஆசிரமத்தின் முன்பு, ஒரு சிறு இடைகழி இருந்தது. முதலில் பொய்கை அழ்வார் அங்கு வந்து சேர்ந்து, மழையிலிருந்து அங்கு ஒதுங்கினார். சற்று நேரம் அங்கே ஓய்வெடுத்துக்கொண்டிருந்தார்.

பராசர: தனியாகவா? அவருக்கு பயமாய் இருக்காதா?

ஆண்டாள் பாட்டி: இல்லை பராசரா! அவர் எப்பொழுதும் பெருமாளையே சிந்தித்துக் கொண்டு இருந்ததால், அவருக்கு பயமே தோன்றாது. அந்த சமயத்தில், பூதத்தாழ்வார் மழையிடையே அங்கு வந்து அந்த இடைகழியில் நுழைய அனுமதி கேட்டார். பொய்கையாழ்வார் சொன்னார் “இங்கே கொஞ்சமாகத்தான் இடம் இருக்கிறது. ஒருவர் படுக்கலாம், ஆனால், இருவர் உட்காரலாம், எனவே தயவு செய்து உள்ளே வாருங்கள்”. பூதத்தாழ்வார் மகிழ்வுடன் உள்ளே நுழைந்து இருவரும் அருகருகே உட்காருகிறார்கள். சற்று நேரத்திலேயே, பேயாழ்வார் மழையிலிருந்து ஒதுங்கி ஓடி வந்து அந்த கழியின் உள்ளே நுழைய அனுமதி கோருகிறார். பொய்கையாழ்வார் சொல்கிறார் “நன்று, இங்கே இடம் குறைவாகத்தான் இருக்கிறது, ஒருவர் படுக்கலாம், இருவர் இருக்கலாம், மூவர் நிற்கலாம்; எனவே தயவு செய்து உள்ளே வாருங்கள், நாம் அனைவரும் நிற்கலாம்”. இதைக் கேட்டவுடன் பேயாழ்வார், மகிழ்வுடன் உள்ளே நுழைய, மூவரும் குளிரால் நடுங்கியபடி நிற்கின்றனர்.  பிறகு அவர்கள் தங்களுக்குள்ளே பேசி ஒருவரைப் பற்றி பிறர் அறிந்துக்கொண்டு தாங்கள் மூவரும் ஒத்த ஈடுபாடு கொண்டு இருப்பதை அறிந்து மகிழ்கிறார்கள்; பெருமாளின், திவ்யமான நாமங்கள், ரூபஙள், கல்யாண குணங்களைப் பற்றி பேசி மகிழ்ந்தனர்.

வ்யாச: ஆஹா! எவ்வளவு நல்ல நிகழ்ச்சி! உண்மையிலேயே ஆச்சரியமான விஷயம்தான். ஆனால் பாட்டி, இப்பொழுது இங்கே பெரியபெருமாள் இருப்பது போல, அச்சமயம் பெருமாளும் கூட அங்கே இருந்திருந்தால் எவ்வளவு சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

ஆண்டாள் பாட்டி: பொறு, அந்த நிகழ்ச்சி இன்னும் முற்றுப் பெறவில்லை. நீ அங்கே அடுத்து நடந்ததை மிக நன்றாகவே ஊகித்துவிட்டாய்! பெருமாளின் லீலை இன்னும் தொடர்ந்து வருகிறது. தன்னுடைய அடியார்களின் சேர்க்கையை கண்ட பெருமாள், இப்பொழுது அதில் கலந்து கொள்ளவும் விரும்பினார். எனவே, அவரும் அந்த இடைகழியில் நுழைந்து இருந்த இடத்தில் நெருக்கத் தொடங்கினார். இருளில் திடீரென்று இட நெருக்கத்தை உணர்ந்த மூன்று ஆழ்வார்களும் நடப்பது என்ன; தாங்கள் அறியாமல் அங்கே நுழைந்தவர் யார் என்று வியந்தனர். எனவே, முதலில் பொய்கையாழ்வார் “வையம் தகளியா” என்று உலகத்தையே விளக்காக உருவகம் செய்து பாடத் தொடங்கினார். பிறகு, பூதத்தாழ்வார் “அன்பே தகளியா” என்று தன்னுடைய அன்பையே விளக்காக உருவகம் செய்து பாடினார். இந்த விளக்குகளால் அந்த இடத்தில் சிறிதே வெளிச்சம் தெரிய, முதலில் பேயாழ்வார் ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியுடன் ஸ்ரீமன் நாராயணனும் அந்த இடைகழியில் தங்களிடையே இருப்பதைக் காண்கிறார். உடனே, அவர் “திருக்கண்டேன் …” (ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியுடன் கூடிய ஸ்ரீமன் நாராயணனின் திவ்யமான காட்சியைக் கண்டேன், அவருடைய திவ்யமான அழகான பிரகாசமான ரூபத்தைக் கண்டேன், அவருடைய தெய்வீகமான சங்கம் சக்கரம் ஆகியவற்றைக் கண்டேன்) என்று பாடத் தொடங்கினார். மூன்று ஆழ்வார்களும் ஒருங்கே  தாயாருடனான பெருமாளின் தெய்வீகமான காட்சியை கண்டு அனுபவித்தனர்.

பராசர: எவ்வளவு ஆச்சரியம் பாட்டி. அவர்கள் எவ்வளவு மகிழ்ச்சி அடைந்திருப்பார்கள்!

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம் – அவர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியையே அடைந்தனர். தாயாரும் பெருமாளும் கூட பெரும் மகிழ்வு கொண்டனர். இந்த ஆச்சரியமான நிகழ்ச்சிக்குப் பின், அவர்கள் மற்ற பல கோவில்களிலுள்ள அர்ச்சாவதார எம்பெருமானை சென்று சேவித்தனர். பிறகு தாம் வாழ்ந்த காலம் வரையில் மூவரும் ஒன்றாகவே இருந்து, இறுதியில் பரமபதத்திற்கு ஏகி, பெருமாளுடன் எப்பொழுதும் கைங்கர்யம் செய்கின்றனர்.

வ்யாசனும் பராசரனும்: இந்த நிகழ்ச்சியைக் கேட்கவே வியப்பாக இருக்கிறதே. நாம் இப்பொழுது அடுத்த ஆழ்வாரின் வாழ்க்கையைப் பற்றிக் கேட்கலாமா?

ஆண்டாள் பாட்டி: நீங்கள் அதற்கு அடுத்த முறை வரையில் காத்திருக்க வேண்டும். நீங்கள் விளையாடும் நேரம் இது, ஆகவே வெளியில் சென்று சற்று நேரம் விளையாடி மகிழுங்கள், அதற்குள் நான் போய் பெருமாளுக்கு சற்று உணவு தயார் செய்கிறேன், அந்த ப்ரசாதத்தையே நாம் இன்று இரவு உண்ணலாம்.

வ்யாசனும் பராசரனும்: நிச்சயமாய் பாட்டி, நாங்கள் இதைப்பற்றி நாளை உங்களிடமிருந்து மேலும் கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வோம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-mudhalazhwargal-part-2/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – முதலாழ்வார்கள் – பகுதி 1

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஆழ்வார்கள் – ஓர் அறிமுகம்

ஆண்டாள் பாட்டி வ்யாசனையும் பராசரனையும் ஸ்ரீ ரங்கத்தின் முதலாழ்வார்களின் சன்னிதிக்கு அழைத்துச் செல்ல திட்டமிடுகிறார்.

1969117_640392476082027_1984199705232148014_nபொய்கையாழ்வார்

Created with Nokia Smart Camபூதத்தாழ்வார்

peyazhwar-mylaiபேயாழ்வார்

ஆண்டாள் பாட்டி: வ்யாசா, பராசரா! இன்று நாம் கோவிலில் முதலாழ்வார்களின் சன்னிதிக்கு செல்லலாம். .

வ்யாசனும் பராசரனும்: நல்லது பாட்டி. இப்பொழுதே செல்லலாம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நாம் அவர்களின் சன்னிதிக்கு நடந்து செல்லும் நேரத்தில் அவர்களைப் பற்றி சிறிது சொல்கிறேன். முதல் என்றால் முதலில். ஆழ்வார் என்பதன் பொருளை நாம் முன்பே அறிந்திருக்கிறோம் – பக்தியில் ஆழ்ந்திருப்பவர். ஆக, முதலாழ்வார்களே பன்னிரு ஆழ்வார்களில் முதன்மையானவர்கள்.

வ்யாச: ஏன் முதலாழ்வார்கள் என்று பன்மையில் சொல்கிறீர்கள்? “முதல்” ஆழ்வார் என்று ஒன்றுக்கு மேற்பட்டவர்கள் இருக்கிறார்களா என்ன ?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆஹா, மிக நல்ல கேள்வி. ஆமாம், அழ்வார்களில் முதல் மூன்று ஆழ்வார்கள் சேர்த்தே சொல்லப்படுவார்கள்.

பராசர: ஏன் பாட்டி? அவர்கள் பஞ்ச பாண்டவர்களைப்போன்று எப்பொழுதும் ஒன்றாகவே இருப்பார்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: வெகு நல்ல மேற்கோள் பராசரா! ஆமாம் – முதல் 3 ஆழ்வார்களும் மூன்று வெவ்வேறு இடங்களில் அவதரித்திருந்தாலும், ஒரு தெய்வீகமான நிகழ்வினால், ஒன்று சேர்க்கப்பட்டு, திருக்கோவலூர் என்ற திவ்ய தேசத்தில் சந்தித்துக் கொண்டு ஸ்ரீமன் நாராயணனைத் தொழுது அனுபவித்தனர். அந்த நிகழ்வுக்குப்பின் அவர்கள் பொதுவாகவே ஒன்றாகவே குறிக்கப் பெறுகிறார்கள்.

வ்யாச: அது என்ன தெய்வீகமான நிகழ்வு பாட்டி? அதைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள நான் ஆவலாக இருக்கிறேன்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நிச்சயமாய் நான் உங்களுக்கு அந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றிக் கூறுகிறேன். ஆனால் அதற்கு முன்னால் நாம் 3 ஆழ்வார்களைப் பற்றி சற்று தெரிந்து கொள்ளலாம். முதல் ஆழ்வார் பொய்கையாழ்வார் – சரோ யோகி. இரண்டாம் ஆழ்வார் பூதத்தாழ்வார் – பூத யோகி. மூன்றாம் ஆழ்வார் பேயாழ்வார் என்று அழைக்கப்படுவார் – மஹதாஹ்வயர்.

பராசர: அவர்கள் எங்கு, எப்போழுது அவதாரம் செய்தனர் பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: அவர்கள் மூவரும் சென்ற யுகமான துவாபரயுகத்தில் (கிருஷ்ண்ர் அவதாரம் செய்த யுகம்) அவதரித்தனர். மூவருமே புஷ்பங்களில் அவதரித்தனர். பொய்கையாழ்வார் ஐப்பசி மாதத்தில், திருவோண நட்சத்திரத்தில், காஞ்சிபுரம் திருவெக்காவில் ஒரு பொய்கையில் அவதரித்தார். பூதத்தாழ்வார் ஐப்பசி மாதம் அவிட்ட நட்சத்திரத்தில், தற்காலத்தில் மஹாபலிபுரம் என்று அழைக்கப்பெறும் திருக்கடல்மல்லையில் ஒரு குளத்தில் அவதரித்தார். பேயாழ்வார் ஐப்பசி மாதம் ஸதய நட்சத்திரத்தில், இப்பொழுது மயிலாப்பூர் என்று விளங்கும் திருமயிலையில் ஒரு கிணற்றில் அவதாரம் செய்தார்.

வ்யாச: ஆஹா! அவர்கள் பூக்களில் இருந்து அவதாரம் செய்தனரா! அப்படியென்றால் அவர்களுக்கு தாய் தந்தையர் இருக்கவில்லையா ?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். அவர்கள் பிறக்கும் பொழுதே பகவானின் கருணையைப் பெற்றிருந்தனராகையால், அவர்கள் தமது தாய் தந்தையாக தாயாரையும் பெருமாளையுமே கருதினர்.

பராசர: ஓ! எவ்வளவு ஆச்சரியமான விஷயம் இது. பின்பு அவர்கள் எவ்வாறு சந்தித்துக் கொண்டனர், அந்த தெய்வீகமான நிகழ்ச்சிதான் என்ன?

ஆண்டாள் பாட்டி: அதுவா! அவர்கள் தனிதனியாக வெவ்வேறு ஷேத்திரங்களுக்கு யாத்திரை செய்து பகவானைப் பல இடங்களிலும் சேவித்துக் கொண்டிருந்தனர்; கோவிலுக்கு செல்வது, பெருமாளை சேவிப்பது, அங்கேயே சில நாள்கள் தங்குவது, பின்பு அடுத்த கோவிலுக்கு செல்வது என்பதே அவர்கள் வாழ்க்கை முறையாக இருந்தது.

வ்யாச: கேட்பதற்கே வியப்பாக இருக்கிறதே – எதைப்பற்றியும் கவலை கொள்ளாமல் இருக்கலாம். நாமும் அவ்வாறே இருக்கலாம் என்று ஆசை தோன்றுகிறதே பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆம். நாம் இப்பொழுது முதலாழ்வார்கள் சன்னிதியை அடைந்து விட்டோம். நாம் உள்ளே சென்று அவர்களைத் தரிசிக்கலாம். திரும்பி வந்த பின்பு அவர்கள் வாழ்க்கையைப் பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/11/beginners-guide-mudhalazhwargal-part-1/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஆழ்வார்கள் – ஓர் அறிமுகம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஸ்ரீமன் நாராயணனின் தெய்வீகமான காருண்யம்

ஆண்டாள் பாட்டி : வ்யாசா, பராசரா! நான் காட்டழகியசிங்கர் (நரசிம்மப் பெருமாளுக்கான தனிக்கோவில்) சன்னிதிக்கு சென்றுகொண்டு இருக்கிறேன். என்னுடன் வருகிறீர்களா?

வ்யாச: நிச்சயமாய் பாட்டி. நாங்கள் உங்களுடன் வருகிறோம். கடந்த முறை நீங்கள் எங்களுக்கு ஆழ்வார்களைப் பற்றிச் சொல்லிக்கொண்டு இருந்தீர்கள். அவர்களைப்பற்றி இன்னும் எங்களுக்கு சொல்லுகிறீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: நீங்கள் கேட்டது நல்லதாக போயிற்று. உங்கள் இருவருக்குமே ஆழ்வார்களைப் பற்றி இப்பொழுது சொல்கிறேன்.

மூவருமே காட்டழகியசிங்கப் பெருமாள் சன்னிதியை நோக்கி நடக்கத் தொடங்குகிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆழ்வார்கள் மொத்தம் பன்னிருவராவர். அவர்களுடைய பாசுரங்களை (பாடல்களை) ‘நாலாயிர (4000) திவ்ய ப்ரபந்தம்’ என்று வழங்குகிறோம். நான் நேற்று சொல்லிக் கொண்டிருந்த அமலனாதிபிரான் கூட, திவ்ய ப்ரபந்தமே.

பராசர: ஓ! அந்த 12 ஆழ்வார்கள் யார், பாட்டி?

Azhwars

ஆண்டாள் பாட்டி: 12 ஆழ்வார்கள் – பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசையாழ்வார், மதுரகவியாழ்வார், நம்மாழ்வார், குலசேகர ஆழ்வார், பெரியாழ்வார், ஆண்டாள், தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார், திருப்பாணாழ்வார், திருமங்கையாழ்வார் ஆவர்.

வ்யாச: நல்லது பாட்டி. அவர்கள் தாம் பெருமாளுடைய பெருங்கருணைக்கு பாத்திரமானவர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், வ்யாசா. அவர்கள் பகவானின் பூரணமான கடாக்ஷம் பெற்றவர்கள். அத்தகைய அருளைப் பெற்றபின், உலகிலுள்ள பிறரின் மேலுள்ள கருணையினால், பெருமாளின் அருளை சில ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னேயே பாசுரங்களாகப் பாடினார்கள். இந்த பாசுரங்களின் வாயிலாக நாம் பகவானைப் பற்றி புரிந்து கொண்டு அவருடைய மேன்மையை அனுபவிக்கலாம்.

வ்யாச: அப்படியென்றால் அவர்கள் தாம் பெருமாளின் தனிப்பெருங்கருணைக்கு பாத்திரமானவர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆம் வ்யாசா! அவர்கள் பகவானின் பரிபூரணமான அருளைப் பெற்றவர்கள். அவ்வாறான அருளைப் பெற்றபின், இந்த உலகிலுள்ள பிற மக்களின் மேல் கொண்ட அக்கறையினால், பல்லாயிரம் ஆன்டுகளுக்கு முன்பே பெருமாளின் கருணையை தங்களின் பாசுரங்களின் வாயிலாக பகிர்ந்து கொண்டனர். இந்த பாசுரங்களைக் கொண்டுதான் நம் பகவானைக் குறித்தும் அவர் சிறப்புகளைக் குறித்தும் அறிந்து கொள்கிறோம்.

பராசர: அப்படியா பாட்டி, நாம் பகவானை வேதங்களின் மூலம் அறிந்து கொள்கிறோம் என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்தேன்.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், நிச்சயமாய்! ஆனால் வேதம் மிகப் பெரியது. பல நுட்பமான விஷயங்கள் வேதத்தில் ஸமஸ்க்ருதத்தில் விளக்கப்பட்டு உள்ளது; அவைகளை ஆழ்ந்து அறிந்தாலன்றி விளங்கிக் கொள்வது கடினம். ஆனால் வேதத்தின் உட்கருத்துக்களை, ஆழ்வார்கள் எளிய தமிழ் மொழியில் 4000 பாசுரங்களால் பாடியுள்ளனர். உங்களுக்குத்தான் தெரியுமே! வேதத்தின் உட்கருத்து பெருமாளின் மேன்மையைக் குறித்தே. மேலும் ஆழ்வார்களின் அத்தகைய ஞானம் பெருமாளின் நேர் அருளைப் பெற்றதனாலேயேயன்றி அவர்களின் சுய முயற்சியால் அல்ல – ஆகையால் இது இன்னும் சிறப்பானது.

வ்யாச: ஆமாம், நாங்கள் இப்பொழுது புரிந்து கொண்டோம். நீங்கள் இந்த விஷயங்களை எங்களுக்கு விளக்குகிறது போலவே பெருமாளைப் பற்றி எளிய முறையிலும் ஆழமாகவும் ஆழ்வார்கள் கருணையொடு விளக்கியுள்ளனர்.

ஆண்டாள் பாட்டி: இது ஒரு மிக நல்ல உதாரணம் வ்யாசா ! இப்பொழுது நீங்கள் நினைவுபடுத்திப் பாருங்கள், பெருமாள் ஐந்து நிலைகளில் – பரமபதநாதனாக, வ்யூஹமாக, அவதாரங்களாக, அந்தர்யாமியாக, அர்ச்சாரூபத்திலும் இருக்கிறார் என்று முன்பு நாம் அறிந்து கொண்டோமே. வெவ்வேறு ஆழ்வார்களும் பெருமாளின் வெவ்வேறு நிலைகளிலும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தனர்.

பராசர: ஓ! எங்களுக்கு ஸ்ரீ ரங்கநாதனின் மேல் உள்ள ஈடுபாடு போலவே ஒவ்வொரு ஆழ்வாருக்கும் தனித்தனியாக பிரியமான பெருமாள் மேல் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தனரா?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். முதலாழ்வார்கள் (முதல் 3 ஆழ்வார்கள் – பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார்) பரமபதநாதனான பெருமாளின் மேன்மையில் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தனர். திருமழிசையாழ்வார் அந்தர்யாமியின் (அனைவரின் இதயத்திலும் உறைந்திருக்கும் பெருமாள்) மேல் மிக ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். நம்மாழ்வார், பெரியாழ்வார், ஆண்டாள் ஆகியோர் கிருஷ்ணனிடம் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தனர். குலசேகர ஆழ்வார் ஸ்ரீராமனிடம் மிகவும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். தொண்டரடிப்பொடியாழ்வாரும் திருப்பாணாழ்வாரும் ஸ்ரீ ரங்கநாதனிடம் பெரும் ஈடுபாடு கொண்டிருந்தனர். திருமங்கையாழ்வாரோ அனைத்து அர்ச்சாவதாரப் பெருமாளிடமும் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார்.

வ்யாசனும் பராசரனும்: பாட்டி, நீங்கள் மதுரகவியாழ்வாரை விட்டு விட்டீர்களே.

ஆண்டாள் பாட்டி: கூர்ந்து கவனிக்கிறீர்களே, நல்லது. மதுரகவியாழ்வார் நம்மாழ்வாரிடம் கொண்ட பக்தியில் ஆழ்ந்து ஈடுபட்டிருந்தார்.

ஆண்டாள் பாட்டி பெருமாளுக்காக ஒரு பூக்கடையில் பூக்கள் வாங்க நிற்கிறார்.

பராசர: பாட்டி, எங்களுக்கு ஒவ்வொரு ஆழ்வாரைப் பற்றியும் சொல்லுங்களேன்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நிச்சயமாய். ஆனால் இப்பொழுது கோயிலை அடைந்து விட்டோம். அதனால் இப்பொழுது உள்ளே சென்று அவரது தரிசனம் பெற்று அவர் மேன்மையைக் காணலாம். அடுத்த முறை நான் உங்களுக்கு ஒவ்வொரு ஆழ்வாரைப் பற்றியும் விளக்கமாகக் கூறுகிறேன். .

வ்யாசனும் பராசரனும்: சரி பாட்டி. இப்பொழுது உள்ளெ செல்லலாம் – இதற்கு மேலும் நரசிம்மனைக் காணாமல் இருக்க எங்களால் முடியாது.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/10/beginners-guide-introduction-to-azhwars/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

Beginner’s guide – bhattar

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

parAsara , vyAsa enter AndAL pAtti’s house with vEdhavalli and aththuzhAy.

pAtti : Welcome children. Today we will talk about the next AchAryan, parAsara bhattar, who was the Sishya of embAr and had great devotion towards embAr and emperumAnAr. As I told you children already, emperumAnAr , as a way to express the gratitude towards parAsara and vyAsa maharishis, named the two sons born to kUraththAzhwAn as parAsara bhattar and vEdha vyAsa bhattar. It was one of the three promises to ALavandhAr that he fulfilled. parAsara bhattar and vEdha vyAsa bhattar were born to kUraththAzhwAn and his wife AndAL from the prasAdham that they received from periya perumAL of SrIrangam.

azhwan_bhattars

kUraththAzhwAn with his sons parAsara bhattar and vEdha vyAsa bhattar on both sides

parAsara : pAtti, are we, me and vyAsa, named after these AchAryas?

pAtti : yes parAsara. Children are often named after AchAryas or perumAL so that at least for the sake of calling out the children, we get an opportunity to call out the divine names of our AchAryas and perumAL. This is the exact reason why children must be named after perumAL, thAyAr or AchAryas so that we get to call out the auspicious names and get a chance to think about our AchAryas and perumAL and their divine qualities. Otherwise, in this busy world, who has the time to separately allocate time to just recite the divine names of perumAL and think about Him? But nowadays, things have changed. People go behind fashionable names which makes no sense and also does not remind us of perumAL, thAyAr or AchAryas.

After coming to SrIrangam, AzhwAn did unja vruththi (alms) for everyday food and one day due to heavy rains, AzhwAn could not go out to do unja vruththi. Azhwan and his wife AndAL had to sleep empty stomach. During night, AndAL hears the final naivEdhyam bell ringing from the temple. ANdAL says to emperumAn, “Here, you have AzhwAn, your pure devotee, without any prasAdham but you are enjoying nice bhOgam there”. Understanding this, periya perumAL sends his prasAdham to AzhwAn and AndAL with all his paraphernalia ( due respects from temple ) through uththama nambi. Seeing the prasAdham coming in, AzhwAn is awe-struck. Immediately, he turns to AndAL and asks, “Did you complain to emperumAn?” and AndAL admits her request. AzhwAn becomes upset for insisting emperumAn to provide for their prasAdham. He accepts 2 handfuls of prasAdham alone, consumes some and gives the remnants to AndAL. Those 2 handfuls of prasAdham eventually blesses them with two beautiful children.

vyAsa : pAtti, how did embAr become bhattar’s AchAryan?

pAtti : After the birth of the two children, emperumAnAr sends embAr to bring the children to him to have a look at the children. embAr looks at the two children and immediately identifies that the two boys are born for the sampradhAyam. He sees great thEjas (divine glow) on the faces of the two children and immediately recites the dhvaya mahA mantram as a rakshai (protection) so that no ill effects can harm the two children. emperumAnAr sees the two children and immediately realises that the two children have been initiated into the sampradhAyam through dhvayam. On enquiring, embAr says that he recited the dhvayam as a rakshai to the two children. Since embAr recited and initiated the dhvayam to the two children, he was appointed as the AchAryan for the two boys. The two children grew up learning from embAr and also their father AzhwAn. Since the two children were born due to the blessings of periya perumAL, the two children were deeply in love with periya perumAL and periya pirAtti (SrI ranga nAchchiyAr). emperumAnAr also says to AzhwAn that he must give parAsara bhattar as an adopted son for periya perumAL and AzhwAn does so. It is said that bhattar was literally raised by SrI ranga nAchchiyAr herself in her sannidhi when he was very young. Such was the bond and love between periya perumAL, pirAtti and bhattar. Once, bhattar recites some pAsurams in perumAL sannidhi and comes out. rAmAnujar sees bhattar and instructs ananthAzhwAn and other disciples, that bhattar should be treated just like himself. rAmAnujar saw himself in bhattar. rAmAnujar knew that bhattar will be the next dharSana pravarthakar (Leader of the sampradhAyam). bhattar was very brilliant right from his young days. There are many stories showing his intelligence.

aththuzhAy : Tell us some stories about his intelligence pAtti.

pAtti : Once, when bhattar was playing in the street, a vidhwAn named sarvagya bhattan comes in a palanquin. bhattar, shocked to see some one being carried in a palanquin in SrIrangam, a place where great scholars like rAmAnujar were living, goes straight to him and challenges him for a debate. sarvagya bhattan considers bhattar as a child and says bhattar can ask any question and that will be answered by him. bhattar picks a handful of sand and asks how much sand he has in his hand. sarvagya bhattan becomes speechless and says he does not know. bhattar says that he could have just answered “it’s a handful”. Amazed by bhattar’s brilliance, sarvagya bhattan at once comes down from the palanquin and carries bhattar to his parents and glorifies him.

vEdhavalli : That was a smart answer.

patti : bhattar was very shrewd and had great grasping power as a child. When he was very young during his gurukulam time, bhattar was playing in the streets. At that time, AzhwAn comes by and asks why bhattar was playing instead of attending the class. bhattar says “every day they are teaching the same santhai again and again” – usually the same santhai is repeated for 15 days or so. But bhattar could grasp right in the first day itself. AzhwAn tests him with a pAsuram and bhattar easily recites it.

vyAsa : Like father, like son!

pAtti (Smiling) : Exactly! bhattar was just like his father AzhwAn who had great knowledge and memory power. There were few other qualities of AzhwAn that had come down to bhattar too such as humility and magnanimity. Once a dog some how enters the temple in SrIrangam. Generally during such cases, the archakas of the temple do samprOkshaNam as an act of cleansing the temple. The archakas decide to do a lagu (small) samprOkshaNam. Hearing this, bhattar runs to periya perumAL and tells him that every day he walks into the temple but no samprOskhanam is done then why are they doing a samprOkshaNam when a dog enters the temple. Such was his humility, even after a being such a great scholar, he considers himself lower than a dog. He even says that he would prefer to be born as a dog in SrIrangam than being born as a dhEvan in dhEvalOkam.

vEdhavalli : pAtti, if ranga nAchchiyAr raised bhattar as a child then did bhattar also talk to perumAL and pirAtti like thirukkachchi nambi did with dhEvap perumAL?

pAtti : yes vEdhavalli, you are right. bhattar too speaks with perumAL and pirAtti of SrIrangam. Do you all know that once in a year, the day before vaikuNta ekAdhaSi, on the 10th day of pagal paththu utsavam, namperumAL adorns the nAchchiyAr thirukkOlam? He wears all the jewels of ranga nAchchiyAr and sits beautifully like nAchchiyAr on that day. namperumAL calls bhattar on one such day and asks him if He looks like thAyAr. bhattar, who is always partial towards thAyAr, looks at namperumAL with great affection and love, and says all the alankArams are perfectly fine but the karuNai in her eyes are not to be seen in the eyes of emperumAn. Such was the love that bhattar had for his mother, ranga nAchchiyAr.

Although bhattar had hundreds of followers, who listened to his kAlakshepams regularly and were influenced by his teachings, there were also few people who disliked bhattar. This is very common to great people. This happened even to rAmAnujar. Once, few people who disliked bhattar, started to scold him out of jealousy and hatred. What would you do if somebody yells at you, vyAsa?

vyAsa : I would shout back at him. Why should I be quiet?

pAtti : That’s exactly what most of us , even adults, would do. But do you know what bhattar did? He presented his ornaments and expensive shawl to the person who shouted at him. bhattar thanks him by saying “Every SrIvaishNava should do two things – sing the glories of emperumAn and also lament about his own faults. I got so deeply immersed in singing the glories of emperumAn that I forgot my duty of lamenting about my faults. Now you have done me a great favour by fulfilling my duty, so I should only reward you”. Such was his magnanimity.

parAsara : pAtti, I remember you saying that rAmAnujar instructed bhattar to bring nanjIyar into the sampradhAyam. How did bhattar do it?

parAsara bhattar (with nanjIyar at his thiruvadi) – SrIrangam

pAtti: I’m very happy that you remember it parAsara. Yes, as per rAmAnujar’s divine instructions, bhattar goes to thirunArAyaNapuram to bring nanjIyar in to our sampradhAyam. We have already heard about this place before? Does anyone remember when?

vEdhavalli: I remember. thirunArAyaNapuram  temple was one of the many temples that were reformed by rAmAnujar. rAmAnujar re-enforced the temple administration in mElkotE.

pAtti : Very good vEdhavalli. rAmAnujar brought back selvappiLLai uthsava mUrthy of thirunArAyaNapuram temple from the muslim invaders and restored the temple administration. bhattar goes to the thadhIyArAdhana kUtam (hall where food is served to bhAgavathas) of mAdhavAchAryar (nanjIyar’s original name). He waits there without eating and mAdhavAchAryar taking a note of him, comes to him and asks him why he does not eat and what he wants. bhattar says that he wants to debate with him. mAdhavAchAryar, having heard about bhattar quickly realises this and (since no one will have the guts to challenge him) agrees for a debate. bhattar first uses thirunedundhANdakam and subsequently presents all the relevant meanings from SAsthram to establish the greatness and supremacy of emperumAn. mAdhavAchAryar accepts the defeat and falls at the lotus feet of bhattar and accepts him as AchAryan. bhattar gives him specific instructions to learn aruLichcheyal, etc and teaches him our sampradhAya arthams. bhattar takes leave from him and goes to SrIrangam. As soon as bhattar reaches SrIrangam, he is welcomed in a grand manner. periya perumAL who was eagerly waiting for bhattar’s return, listens with great interest, the entire incident from bhattar. Pleased at bhattar’s victory, periya perumAL asks bhattar to recite thirunedundhANdakam to him once again.

bhattar had great love towards the thirumEni (divine form) of namperumAL and ranga nAchchiyAr. Once bhattar recites some pAsurams and its meanings in front of periya perumAL who gets very pleased and says “you are given mOksham now”. bhattar becomes so happy but tells namperumAL that if He doesn’t appear as namperumAL in paramapadham, bhattar would make a hole and jump out of paramapadham and come back to SrIrangam. Once when ananthAzhwAn asked bhattar if paramapadhanAthan has 2 hands or 4 hands, bhattar replies if He has 2 hands, He will look like periya perumAL and if He has 4 hands, He will look like namperumAL. bhattar could not think of looking at anybody else other than namperumAL. He relates all dhivya thirumEni of perumAL to namperumAL. As namperumAL gives him mOksham, bhattar, with the blessings of his mother ANdAL, leaves this world and joins the other AchAryas in paramapadham, to do nithya kainkaryam to emperumAn. He passes the torch of our srIvaishnava SampradhAyam to nanjIyar who becomes the next AchAryan.

aththuzhAy : pAtti, bhattar’s life is so interesting to listen to. The devotion that he seems to have had for namperumAL and their bond is so heart touching. So blessed was ANdAL to have such illustrious husband and sons.

pAtti : You are very right aththuzhAy. ANdAL was very blessed indeed. Tomorrow , I will tell you more about nanjIyar, the next AchAryan. Now take these fruits and go home.

The children leave to their homes thinking about bhattar and his divine life.

adiyEn jAnaki rAmAnuja dAsi.

Beginner’s guide – embAr

SrI: SrImathE SatakOpAya nama: SrImathE rAmAnujAya nama: SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

parAsara , vyAsa enter AndAL pAtti’s house with vEdhavalli and aththuzhAy.

pAtti : Welcome children. Wash your hands and feet. Let me bring some prasAdam. Do you know what day is tomorrow? Tomorrow is AlavandhAr’s thirunakshatram , Adi, uthrAdam. Who over here, remembers AlavandhAr?

aththuzhAy : I remember! He was the AchArya who prayed to dhEvap perumAL to bring rAmAnujar into the sampradhAyam.

vyAsa : Yes. Also, after he reached paramapadham, on his thirumEni,  three fingers were closed which denoted his last three unfulfilled wishes and rAmAnujar promised to fulfill them. As rAmAnujar promised, the three fingers unfolded.

parAsara : pAtti, we also remember how you said that the relation between rAmAnujar and AlavandhAr was that of mind and soul and beyond bodily senses.

pAtti : Exactly! It is his thirunakshatram tomorrow. Here take these prasAdam. Do not forget to go to temple tomorrow and pay your respects to the great AchArya who brought rAmAnujar to the sampradhAyam. Moving on, today, let us know about our next AchArya embAr. embAr was born in madhuramangalam as the son of kamala nayana bhattar and SridhEvi ammAL. His birth name was gOvindhap perumAL. He was also known as gOvindha bhattar, gOvindha dhAsar and rAmAnuja padha chAyaiyAr. He was a cousin of emperumAnAr and once saved rAmAnujar from being killed.

vEdhavalli : killed? pAtti, I thought rAmAnujar’s life was in danger only once and kUraththAzhwAn and periya nambi saved his life. How many times was his life in danger?

pAtti : Plenty of times! I will tell them as and when the time comes. His life was in danger for the first time when his own guru yAdhava prakASar wanted to kill him. rAmAnujar and yAdhava prakASar always had difference of opinions when it came to meanings prescribed in vEdhas. yAdhava prakASar used to give meanings to certain phrases in the vEdhas in a wrong and manipulated way. rAmAnujar, on hearing it, would feel very bad and convey the true meaning as per our viSishtAdhvaitha sampradhAyam. yAdhava prakASar who was an advaiti, would never be happy with the explanations given by rAmAnujar. He knew that the explanations as told by rAmAnujar were more meaningful and hence started feeling competitive. He felt rAmAnujar would soon out throw him out  from his position of AchArya although rAmAnujar had no such intentions. This led to jealousy and hatred towards rAmAnujar, in yAdhava prakASar’s mind. He planned to kill rAmAnujar while the entire gathering of yAdhava prakAsar and his Sishyas went to vAraNAsi yAthrA. gOvindha perumAL who comes to know about this plot informs rAmAnujar about the same and warns him to not continue the yAthrA with the group. He asks rAmAnujar to go south towards kAnchIpuram so that his life is saved. rAmAnujar does the same and thus escapes the treacherous plot of his guru. Thus, gOvindhap perumAL saves rAmAnujar’s life.

vyAsa : pAtti, was gOvindhap perumAL a Sishya of yAdhava prakASar too?

embArmadhuramangalam

pAtti : Yes vyAsa. Both rAmAnujar and gOvindhap perumAL were learning from yAdhava prakAsar. Although rAmAnujar had to go south to save himself, gOvindhap perumAL continues the yAthrA and becomes a Siva bhaktha and stays in a place called kALahasthi as uLLangai koNda nAyanAr. Knowing this , rAmAnujar sends his maternal uncle periya thirumalai nambi to reform gOvindhap perumAL and bring him back to the sampradhAyam. periya thirumalai nambi goes to kALahasthi and uses the pAsurams of nammAzhwAr and SlOkas from sthOthra ratnam of ALavandhAr to reform gOvindhap perumAL. gOvindhap perumAL realises his mistake and returns back to our sampradhAyam. So children, ALavandhAr, even after reaching paramapadham, was instrumental in bringing not only rAmAnujar but also his brother gOvindhap perumAL into our sampradhAyam. As periya thirumalai nambi brought him into the sampradhAyam, he was his AchAryan and performs his pancha samskAram. periya thirumalai nambi returns to thiruppathi with gOvindhap perumAL and gOvindhap perumAL continues to do kainkaryam to his AchAryan. Here , there is a very important thing that you all must notice. You must notice that rAmAnujar and periya thirumalai nambi went and reformed gOvindhap perumAL but gOvindhap perumAL never approached them to be reformed. Such AchAryas who reach towards their Sishyas to change them for their betterment and are very concerned for the goodness of their Sishyas are called krupA mAthra prasannAchAryas. They themselves approach their disciples out of pure , causeless mercy for them just like emperumAn. Both rAmAnujar and periya thirumalai nambi were krupA mAthra prasannAchAryas for gOvindhap perumAL.

parAsara : pAtti, tell us more about gOvindhap perumAL. What kainkaryams did he do?

pAtti: There are many incidents that show the AchArya abhimAnam that gOvindhap perumAL had for his AchAryan periya thirumalai nambi. Once, when gOvindhap perumAL was making the bed for periya thirumalai nambi, he lies on the bed before his AchAryan lies on it. nambi enquires from gOvindhap perumAL about it. gOvindhap perumAL replies that although he knows that he might go to narakam for this act, he doesn’t mind as long as his AchAryan’s bed is safe and comfortable to lie on. This shows the AchArya abhimAnam that he had where he doesn’t bother about himself and cares for his AchAryan’s thirumEni. The time came when rAmAnujar comes to thiruppathi to learn the essence of SrI rAmAyanam from periya thirumalai nambi. After learning it from nambi for an year, while departing, nambi offers to give something to rAmAnujar. rAmAnujar asks for gOvindhap perumAL and nambi also gladly agrees to give away gOvindha perumAL to rAmAnujar for kainkaryam. On learning this, gOvindhap perumAL feels sad to leave periya thirumalai nambi.

vyAsa : pAtti, why did nambi give away gOvindhap perumAL? Why did gOvindhap perumAL have to leave if he was happy doing the kainkaryam to his AchAryan?

pAtti : vyAsa, gOvindhap perumAL had a greater role to play in the sampradhAyam by doing various kainkaryams to rAmAnujar. Right from his childhood, he had great love and affection towards rAmAnujar. After rAmAnujar reached paramapadham, he also took in parAsara bhattar and other Sishyas of rAmAnujar to guide them. With so many responsibilities and duties waiting for him, he must make this sacrifice of leaving his AchAryan periya thirumalai nambi and accept rAmAnujar as his guide and mentor. He later accepts rAmAnujar as his everything and also composes a beautiful pAsuram depicting the beauty of rAmAnujar’s thirumEni (divine form). It is called “emperumAnAr vadivazhagu pAsuram”. As I told you last time also, when it comes to sampradhAyam, you must be ready to make sacrifices for the greater good. So did gOvindhap perumAL.

aththuzhAy : Did gOvindhap perumAL marry? Did he have kids?

pAtti : gOvindhap perumAL was always involved in bhagavath vishayam that he always saw emperumAn in everything and everyone. Even though he gets married , looking at gOvindhap perumAL’s elevated status in bhagavath vishayam, emperumAnAr himself initiates sanyAsASramam to gOvindhap perumAL and gives him the name embAr. During his final days, embAr instructs parAsara bhattar to carry forward the beautiful SrIvaishNava sampradhAyam. He instructs bhattar to always meditate upon the lotus feet of emperumAnAr and always chant “emperumAnAr thirvadigaLE thanjam” . Meditating on his AchAryan rAmAnujar’s lotus feet and fulfilling the promises he made to his AchAryan, embAr reaches paramapadham to continue his kainkaryam to his AchAryan. bhattar follows in the steps of his AchAryan and continues the blemish-less and bright legacy of our sampradhAyam.

vEdhavalli : pAtti , tell us more about bhattar.

pAtti : I will tell you more about bhattar the next time you visit. Now go home as it is getting dark outside. And do not forget to visit the temple for ALavandhAr thirunakshatram tomorrow.

The children leave to their homes thinking about ALavandhAr, periya thirumalai nambi, rAmAnujar  and embAr.

adiyEn jAnaki rAmAnuja dAsi

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – ஸ்ரீமன் நாராயணனின் தெய்வீகமான காருண்யம்

ஸ்ரீ:  ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம:  ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம:  ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< ஸ்ரீ மஹாலக்ஷ்மியின் தாய்மைக் குணம்

periyaperumal-thiruppanazhwarஸ்ரீ ரங்கநாதன் – திருப்பாணாழ்வார்

ஒரு இனிய ஞாயிற்றுக்கிழமை காலையில் பாட்டி அமலனாதிபிரான் பிரபந்த பாசுரங்களைச் சேவிப்பதை வ்யாசனும் பராசரனும் கேட்கிறார்கள்.

பராசர: பாட்டி, நீங்கள் என்ன சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறீர்கள்? நீங்கள் இதை தினமுமே சொல்லக் கேட்டிருக்கிறோமே!

ஆண்டாள் பாட்டி : பராசரா, இந்தப் பிரபந்தத்திற்கு அமலனாதிபிரான் என்று பெயர். இதனை இயற்றியவர் பன்னிரு ஆழ்வார்களில் ஒருவரான திருப்பாணாழ்வார்.

வ்யாச: ஆழ்வார்கள் என்பவர் எவர்? அமலனாதிபிரான் என்றால் என்ன? இதனைப்பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆவலாக இருக்கிறது பாட்டி, நீங்கள் எங்களுக்குச் சொல்கிறீர்களா?

ஆண்டாள் பாட்டி: நான் நிச்சயமாக ஆழ்வார்களைப் பற்றியும் அவர்களின் அருளிச் செயல்களையும் உங்களுக்கு கூறுகிறேன், ஆனால் அதற்கு முன்னால் நீங்கள் ஸ்ரீரங்கநாதனைப் பற்றி அறிய வேண்டியது இன்னும் இருக்கிறது.

வ்யாச: அது என்ன, பாட்டி?

ஆண்டாள் பாட்டி: நீங்கள் இருவருமே அவரது காருண்யத்தைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள வேண்டும்.

பராசர: அதனைச் சொல்லுங்களேன் பாட்டி.

ஆண்டாள் பாட்டி: இப்பொழுது நான் சொல்லப் போவதை புரிந்து கொள்ளச் சற்றுக் கடினமாக இருக்கலாம், ஆகையால், கவனமாகக் கேட்க வேண்டும், என்ன? நம்முடைய முந்தைய உரையாடல்களில் நாம் ஸ்ரீமன் நாராயணன் எவ்வாறு பரமபதத்தில் இருந்து ஸ்ரீ ரங்கநாதனாக, ஸ்ரீ ராமனாக கிருஷ்ணனாக பல அர்ச்சாவதார எம்பெருமானாக இறங்கி வந்திருக்கிறார் என்றும் கண்டோம். அவர் நம் ஒவ்வொருவரிலும் கூட அந்தர்யாமியாக இருக்கிறார்.

பராசரனும் வ்யாசனும் ஆண்டால் பாட்டியின் ஒவ்வொரு சொல்லையும் கூர்ந்த கவனத்தோடு கேட்கிறார்கள்.

ஆண்டாள் பாட்டி: நம்முடைய முந்தைய உரையாடல்களிலிருந்து அவர் எதற்காக இத்தனை ரூபங்கள் கொண்டுள்ளார் என்று உங்களால் நினைவுபடுத்திச் சொல்ல முடியுமா?

பராசரனும் வ்யாசனும்: ஓ, சொல்ல முடியும் பாட்டி! அவர் நம்மனைவரின் மேலும் எவ்வளவு விருப்பம் கொண்டுள்ளார் என்று எங்களுக்குத் தெரியுமே பாட்டி ! அதனால் அவர் இங்கு நம்முடன் இருப்பதற்காக இறங்கி வந்திருக்கிறார்.

ஆண்டாள் பாட்டி: அற்புதம்! நீங்கள் அடிப்படைக் கொள்கையை நன்றாக புரிந்து கொண்டிருக்கிறீர்கள். அவர் நம்முடன் இருப்பதற்காக மட்டுமல்லாமல், இறுதியில் அவருடன் நம்மை பரமபதத்திற்கு அழைத்துச் செல்லவும் கூட நம்மிடையே வந்திருக்கிறார்.

பராசர: ஏன் பாட்டி? அந்த இடத்திற்கு  ஏன் அத்தனைச் சிறப்பு? அது ஸ்ரீ ரங்கத்தைக் காட்டிலும் சிறந்ததா?

paramapadhanathanபரமபதத்தில் (ஸ்ரீவைகுண்டத்தில்) பரமபதநாதன்

ஆண்டாள் பாட்டி: ஹாஹா! உண்மைதான்; ஸ்ரீரங்கம் மிகவும் நல்ல இடமே. ஆனால், பரமபதம் என்பது நித்தியமான அருள் நிறைந்த இடம்; அங்கே அவருக்குத் தொடர்ந்து தொண்டுகள் புரிய நமக்கு எண்ணிறந்த வாய்ப்புகள் உண்டு. இங்கே  நாம் கோவிலுக்குச் செல்கிறோம், உற்சவங்களில்  கலந்து கொள்கிறோம் இல்லையா, ஆனால், ஏதோ ஒரு சமயத்தில், இவைகள் முடிந்து நாம் வீட்டுக்குத் திரும்பி வந்து வேறு காரியங்களையும் செய்ய வேண்டுமே. ஆனால், பரமபதத்தில் அது போன்ற இடைவெளியே கிடையாது; எல்லையற்ற இன்பமே. .

வ்யாச: ஆஹா! இது தான் எனக்கு பிடித்தம் – எல்லையற்ற கடாக்ஷமே !

ஆண்டாள் பாட்டி: அது மட்டுமில்லை, இங்கே நம்முடைய தேஹத்தின் சக்தியோ ஒரு அளவுக்கு உட்பட்டது – நாம் சோர்ந்து போகிறோம், சில சமயங்களில் காய்ச்சல், குளிர் பிடித்துக் கொள்கிறது. ஆனால் பரமபதத்திலோ, நமக்கு இவைகளுக்கு உட்படாத ஒரு தெய்வீக உருவம் கிடைக்கும். நித்தியமான கைங்கர்யங்களில் சோர்வோ அலுப்போ இன்றி எப்பொழுதும் ஈடுபடலாம். .

பராசர: அது மேலும் உயர்வானதாயிற்றே! நம்மை பரமபதத்திற்க்கு அழைத்துச் செல்ல வேண்டும் என்பதற்காக அவர் என்ன செய்கிறார் ?

ஆண்டாள் பாட்டி: நல்ல கேள்வி. அதற்காக, அவருடய அளவற்ற கருணையினால் அவர் பல செயல்கள் புரிகிறார். கருணை என்றால் பிறருக்கு இரக்கத்தினால் செய்யும் உதவியாகும். அதற்காக அவர் ஸ்ரீ ராமனாக, கிருஷ்ணனாக, ரங்கநாதனாக, ஸ்ரீநிவாசனாக இறங்கி  வந்திருக்கிறார். ஆனாலும் நம்மில் பலரை அவருக்குள் அவரால் எடுத்துச் செல்ல இயலவில்லை, ஏனென்றால், பெரும்பாலானோர் அவரே அனைத்தைக் காட்டிலும் மேன்மையானவர் என்று ஒப்புக்கொள்வதோ, அவரைக் குறித்துத் தெளிவாக உணர்ந்து கொள்வதோ இல்லை.

வ்யாச: ஏன் தம் முன்னே இருந்தும் மக்கள் அவரைக் குறித்து புரிந்து கொள்வதில்லை?

ஆண்டாள் பாட்டி: ஏனென்றால்,அவர் அத்தனை பெரியவர். அதனால், சிலர் அவரைக் கண்டு பொறாமை கொள்கிறார்கள், மற்றும் சிலர் அவருடய மேன்மையைக் கண்டு அவரை அணுகுவதற்குப் பயப்படுகின்றனர்.

பராசர: ஓ அப்படியா! இது ஆழ்வார்களிடம் கொண்டு செல்கிறது என்று நான் கருதுகிறேன்.

ஆண்டாள் பாட்டி: கெட்டிக்காரன் நீ! ஆமாம், பெருமாள் ஒரு வழி யோசித்தார். வேட்டையாடுபவர்கள் மான்களை எவ்வாறு பிடிப்பார்கள் என்று தெரியுமா? அவர்கள் முதலில் கடும் முயற்சி செய்து ஒரு மானைப் பிடிப்பார்கள். அந்த மான் பிற மான்களைத் தன்னிடம் ஈர்ப்பதற்கு அதைப் பழக்குவார்கள். பிற மான்கள், முதலில் பிடிக்கப்பட்ட மானிடம் ஈர்க்கப்படும் போது, அவைகள் அனைத்தையும் ஒரு சேர வேட்டைக்காரன் பிடித்து விடுவான்.

வ்யாச: ஆமாம் பாட்டி. இதே தந்திரத்தைக் கொண்டு யானைகளையும் பிடிப்பதைப் பற்றி நான் கேள்விப்பட்டு இருக்கிறேன்.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். அதே போல, பெருமாள், தன்னுடைய கருணையினால் அனைவருக்கும் உதவும் பொருட்டு, ஒரு சிலரைத் தேர்ந்தெடுத்து, அவர்களுக்குத் தன்னிடம் அளவற்ற பக்தியையும், பூரணமான ஞானத்தையும் மற்றும் அனைத்தோடும் அணுக்ரஹிக்கிறார். அது போன்றோர், பெருமாளின் மேலுள்ள பக்தியில் ஆழ்ந்து ஈடுபட்டதனால் அவர்களை ஆழ்வார்கள் என்று அழைக்கிறோம்.

பராசர: ஆக, ஆழ்வார்கள் மூலமாக, பலர் அவரிடம் பக்தி கொண்டு அவரை அடைகிறார்கள். ஆஹா! பெருமாள் எவ்வளவு சிறந்த திட்டம் வகுத்துள்ளார்!

Azhwarsஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம், அது அவருடைய சிறந்த கருணையினாலேயே! நினைவில் கொள்ளுங்கள், யாரும் தன்னுடைய முயற்சியினால், ஆழ்வாராக ஆவதில்லை. பகவானுடைய கருணையினால் மட்டுமே ஒருவர் ஆழ்வாராக ஆக முடியும். ஏனென்றால், தன்னுடைய சுய முயற்சியால் சிறிது பக்தி பகவானிடத்தில் ஏற்படலாம், ஆனால் ஒருவன் பகவானிடத்தில் பூரணமான பக்தி கொள்ள, அவருடைய எல்லையற்ற கருணைக்குப் பாத்திரமாக வேண்டும். அதேபோல, யாருமே தன்னுடைய முயற்சியினால் எத்தனைதான் முயன்றாலும் சிறிதளவே ஞானத்தையே வளர்த்துக் கொள்ளமுடியும் – எதிலுமே முழு ஞானத்தைப் பெற வேண்டுமானால், யாதும் ஆறிந்தவரான பகவானால் மட்டுமே அதைப் பிறருக்கு அளிக்க முடியும்.

பராசர: ஆமாம் பாட்டி, இப்பொழுது நாங்கள் புரிந்து கொண்டோம். இந்தக் கொள்கைகளை நீங்கள் எவ்வளவு நன்றாக எங்களுக்குப் புரிய வைத்துள்ளீர்கள். நீங்களே பாருங்களேன், இது புரிந்து கொள்ளச் சற்று சிரமம் என்று கூறியதனால், நாங்கள் கண்களையும் இமைக்காமல் கூர்ந்து கேட்டுக்கொண்டோம்.

ஆண்டாள் பாட்டி: ஆமாம். இப்பொழு உங்களை விளையாட அனுமதிப்பதற்கு முன்னால், நீங்கள் என்னிடம் கேட்ட அமலனாதிபிரானைப் பற்றி உங்களுக்கு சற்றே விளக்குகிறேன். அது பெரிய பெருமாளின் திவ்யமான அழகை முழுவதும் அனுபவித்து திருப்பாணாழ்வர் செய்த அருளிச்செயல். அதில் அவர் ஐந்தாவது பாசுரத்தில் ஸ்ரீ ரங்கநாதனிடம் என்னுடைய பாவங்களில் இருந்து என்னை விடுவித்து, உம்மை நான் உணர்ந்து கொண்டு, உம்மை அடைவதற்க்கு, நீர் பல ஆண்டுகளாக தவம் செய்கிறீர் எந்று கூறுகிறார். இங்கேதான் ஸ்ரீமன் நாராயணின் கருணையைக் குறித்து நாம் பேசத் தொடங்கினோம். இப்பொழுது இந்த முழு விஷயத்தைக் குறித்தும் நீங்கள் நன்றாகப் புரிந்து கொண்டீர்கள். இப்பொழுது நீங்கள் இருவருமே சற்று நேரம் விளையாடி விட்டு வரலாம்.

பராசரனும் வ்யாசனும்: நன்றி பாட்டி. நாங்கள், சீக்கிரமே திரும்பி வந்து ஆழ்வார்கள் குறித்து மேலும் கேட்டு அறிந்து கொள்கிறோம்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2014/09/beginners-guide-sriman-narayanas-divine-mercy/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org