Author Archives: bhargavi

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – வேதாந்தாசார்யர்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்கள்

ஆண்டாள் பாட்டி ஒரு மாலை கட்டிக் கொண்டே தன் வீட்டு ஜன்னலின் வழியே வெளியே கோயிலுக்கு நடந்து செல்லும் பக்தர்களைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள். எப்பொழுதும் தன்னை பார்க்க வரும் குழந்தைகள், தன் வீட்டை நோக்கி ஓடி வருவதைப் பார்த்து தனக்குள் சிரித்துக் கொண்டாள். தன் கையிலிருந்த மாலையை பெரிய பெருமாளுக்கும் தாயாருக்கும் சாற்றி விட்டு அவர்களை வரவேற்றாள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்றைக்கு யாரைப்பற்றித் தெரிந்துகொள்ளப் போகிறோம் தெரியுமா?

குழந்தைகள் எல்லோரும்: வேதாந்தாசார்யர்.

பாட்டி: யார் அவருக்கு அந்த பெயரை இட்டார்கள் தெரியுமா?

வ்யாசன்: பெரிய பெருமாள் தான் அவருக்கு அந்தப் பெயரை இட்டார். சரி தானே பாட்டி?

பாட்டி: சரியாகச் சொன்னாய் வ்யாசா. அவரது இயற்பெயர் வேங்கடநாதன். அனந்தசூரி தோத்தாரம்பை என்ற திவ்யதம்பதிக்கு காஞ்சிபுரத்தில் பிறந்தவர் அவர்.

பராசரன்: அவர் சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபடத் தொடங்கியது பற்றிச் சொல்லுங்கள், பாட்டி

பாட்டி: நடாதூர் அம்மாளின் காலக்ஷேப கோஷ்டியில் கிடாம்பி அப்புள்ளார் என்ற சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர் இருந்தார். வேதாந்தாசார்யாரை, சிறு வயதிலேயே அவரது தாய்மாமனான கிடாம்பி அப்புள்ளா ர் காலக்ஷேப கோஷ்டிக்கு அழைத்துச்சென்றார். ஸ்ரீ நடாதூர் அம்மாள் அவரை, மற்ற சித்தாந்தங்களை வென்று, விஷிஷ்டாத்வைத ஸ்ரீவைஷ்ணவ சித்தாந்தத்தை, உறுதியாக நிலைநாட்டுவார் என்று ஆசீர்வதித்து இருந்தார்.

அத்துழாய்: அவரது ஆசீர்வாதம் உண்மையாயிற்றே !

பாட்டி (புன்னகையுடன்): பெரியோர்களின் ஆசீர்வாதம் என்றைக்கும் பொய்க்காது, அத்துழாய்!

வேதவல்லி: அவர் திருவேங்கடமுடையானின் திருமணியின் அம்சம் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். உண்மை தானே, பாட்டி ?

பாட்டி: ஆம், நீ சொல்வது சரி தான். அவர் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும், தமிழிலும், மணிப்ரவாளத்திலும் நூறுக்கும் மேற்பட்ட க்ரந்தங்களை எழுதி இருக்கிறார்.

வ்யாசன்: ஆ, நூறா?

பாட்டி: ஆம். அவற்றுள் சில – தாத்பர்ய சந்த்ரிகை (ஸ்ரீமத் பகவத் கீதையின் மேலான பாஷ்யம்), தத்வடீகை, ந்யாயஸித்தாஞ்சனம், சததூஷணி, ஆஹாரநியமம் ஆகியன.

பராசரன்: பாட்டி, ஒருவராலேயே எப்படி கடினமான தத்துவ விஷயங்களைப் பற்றியும் அடிப்படை ஆஹாரநியமங்களைப் பற்றியும் ஒரு சேர எழுத முடிகிறது என்று எண்ண எனக்கு வியப்பாக இருக்கிறது.

பாட்டி: நமது பூர்வாசார்யர்களின் ஞானம் கடலளவு ஆழமானதாக இருந்தது, பராசரா ! அவருக்கு ” ஸர்வதந்த்ர ஸ்வதந்த்ரர்” (அனைத்து கலைகளையும் கற்றுத் தேர்ந்தவர்) என்ற பெயரை நம் தாயாரே (ஸ்ரீ ரங்கநாச்சியார்) சூட்டி இருக்கிறாள் என்றால் அவரது ஞானம் எப்படி இருந்திருக்க வேண்டும் என்று புரிந்துகொள்ள வேண்டும்.

அத்துழாய்: மேலும் சொல்லுங்கள் பாட்டி, அவரைப் பற்றிய தகவல்களெல்லாம் கேட்பதற்கு சுவையாக இருக்கிறது.

பாட்டி: வேதாந்தாசார்யருக்கு “கவிதார்க்கிக கேசரி” (கவிகளுக்குள்ளே சிங்கம் போன்றவர் ) என்ற பெயரும் உண்டு. ஒரு சமயம் அவர் க்ருஷ்ணமிச்ரர் என்ற அத்வைதியுடன் 18 நாட்களுக்கு வாதப்போர் புரிந்தார். வேதாந்தசார்யார் ‘பாதுகா ஸஹஸ்ரம்’ என்ற க்ரந்தத்தையும் எழுதினார், ஒரு ஆணவப் பண்டிதனின் சவாலுக்கு பதிலளிக்க. நம்பெருமாளின் திவ்யபாதுகைகளைப் பற்றிய 1008 வரிகள் கொண்ட க்ரந்தமாகும் இது.

srivedanthachariar_kachi_img_0065.jpg (376×501)
kAnchi thUppuL vEdAnthAchAryar during avathAra uthsavam

வேதவல்லி: உண்மையாகவே பாராட்டுக்குரியது தான்! இவரைப் போன்ற உயர்ந்த ஆசார்யர்கள் இத்தகைய உயர்ந்த சாதனைகளை புரிந்திருந்த போதும், அடக்கத்துடன் இருந்திருக்கின்றனரே!

பாட்டி: அழகாய்ச் சொன்னாய் வேதவல்லி. வேதாந்த தேசிகனும் மற்ற ஆசார்யர்களும் பரஸ்பரம் மிகுந்த அன்புடனும் மரியாதையுடனும் பழகிக்கொண்டனர். அவருடைய அபீதிஸ்தவத்தில், அவர் நம்பெருமாளிடம் “எம்பெருமானே, நான் ஸ்ரீரங்கத்தில் பரஸ்பர நலம் விரும்பிகளின் திருவடித்தாமரைகளின் கீழ் வாசம் செய்ய வேண்டும்” என்று கேட்டுக்கொண்டார். மணவாள மாமுனிகள், எறும்பியப்பா , வாதிகேசரி அழகிய மணவாள ஜீயர், சோளசிம்மபுரத்து தொட்டையாசார்யார் (சோளிங்கர்) ஆகியோரெல்லாம் அவரது க்ரந்தங்களை தமது க்ரந்தங்களில் மேற்கோள் காட்டி இருக்கிறார்கள். வேதாந்தாசார்யருக்கு பிள்ளை லோகாசார்யரிடம் மிகுந்த அபிமானம் இருந்தது. இதனை அவர் எழுதிய “லோகாச்சார்ய பஞ்சாஸத்” என்ற நூலிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம். இந்த க்ரந்தம் திருநாராயணபுரத்தில் (மேலக்கோட்டை, கர்நாடக மாநிலம்) முறையாக அநுஸந்திக்க படுகிறது.

பராசரன்: வேதாந்தாசார்யர் ராமானுஜரை எவ்வாறு கருதினார் ?

பாட்டி: வேதாந்தாசார்யருக்கு ஸ்ரீ ராமானுஜர் மேல் இருந்த பக்தி தெரிந்ததே. ந்யாஸ திலகம் என்ற அவருடைய க்ரந்தத்தில் “உக்த்ய தனஞ்ஜய’ என்ற வரியில் , அவர் பெருமாளிடம் நீர் மோக்ஷம் அளிக்காவிடிலும் ராமானுஜ சம்பந்தத்தால் எனக்கு மோட்சம் நிச்சயம் உண்டு என்று உரைக்கிறார்.

வ்யாசன்: நம் ஆசார்யர்களிடமிருந்து நாம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டியது எவ்வளவோ இருக்கிறதே, பாட்டி.

பாட்டி: ஆம்! 1717 ஆம் ஆண்டு ‘வேதாந்தாசார்ய விஜயம்’ என்றும் ‘ஆசார்ய சம்பு’ என்றும் ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் கௌசிக கவிதார்க்கிக சிம்ம வேதாந்தாசார்யர் என்பவர் எழுதிய க்ரந்தம், வேதாந்தாசார்யரின் வாழ்க்கை வரலாற்றையும் அவரது க்ரந்தங்களையும் பற்றி விளக்கக் கூடியது.

அத்துழாய்: நல்லது பாட்டி, இன்றைக்கு வேதாந்தாசார்யரின் ஸம்ஸ்க்ருதப் புலமை, அவரது தமிழறிவு, அடக்கம், பக்தி ஆகியவற்றைப் பற்றியெல்லாம் அறிந்தோம்.

பாட்டி: ஆம், குழந்தைகளே. இவரை போன்ற உயர்ந்த ஆத்மாக்களை எப்பொழுதும் நினைவில் கொள்வோம். இப்பொழுது நீங்களெல்லாம் வீட்டிற்கு செல்லும் நேரம் வந்து விட்டது.

குழந்தைகள் (ஒன்றாக) : நன்றி பாட்டி!

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2019/02/beginners-guide-vedhanthacharyar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

Beginner’s guide – vEdhAnthAchAryar

SrI:  SrImathE SatakOpAya nama:  SrImathE rAmAnujAya nama:  SrImath varavaramunayE nama:

Previous Article

Full Series

ANdAL pAtti was wreathing a garland and watching the passersby walking to the temple, from her home. She caught the children running to her home by the corner of her eye and smiled to herself. She adorned periya perumAL and thAyAr’s picture with the garland and welcomed them.

pAtti: Come in children. Do you know whom are we going to discuss about today?

All children in Chorus: vEdhAnthAchAryar

pAtti: Yes. Do you know who named him so?

vyAsA: periya perumAL named him as vEdhAnthAchAryar. Is that right pAtti?

pAtti: Right, vyAsA. His birth name was vEnkatanAthan. He was born in kAnchIpuram to the divine couple anantha sUri and thOthArambai.

parAsaran: Tell us more about his initiation into our sampradAyam, pAtti.

pAtti: Sure, parAsara. In the kAlakshEpa ghoshti of NadaadUr Ammal, there was a a famous Srivaishnava named kidAmbi appuLLAr. When vEdhAnthAchAryar was young he went with his maternal uncle (Sri kidAmbi appuLAr) to attend Sri nadAdhUr ammAL’s kAlakshEpa goshti. Sri nadAdhUr ammAL had blessed him at that time that he will establish well and clear all the oppositions of viSishtAdhvaitha Srivaishnava sidhdhAntham.

aththuzhAy : Wow! Indeed his blessing came true!

pAtti (with a beaming smile): Yes, aththuzhAy. The blessings of elders will never go unfulfilled.

vEdhavalli: I heard he is an incarnation of the holy bell of thiruvEnkadamudaiyAn. Is that right, pAtti?

pAtti: Yes, you are right, aththuzhAy. He has written more than a hundred granthams in samskrutham, thamizh and maNipravALam.

vyAsAn: Wow! A hundred ?

pAtti: Yes, some of the important ones are thAthparya chandhrikai (a commentary on SrI bhagavath gIthA), thathvateekai, nyAya sidhdhAnjanam, Satha dhUshani and AhAra niyamam (a commentary on food habits).

parAsaran: PAtti, I cannot stop wondering about how can one person write basic granthams for eating habits and also write about complex philosophical commentaries at the same time.

pAtti: Our pUrvAchAryas’ knowledge was as deep as the ocean, parASara! No wonder, he was conferred the title ‘sarva-thanthra-svathanthra’ (master of all arts and crafts) by our own thAyAr (SrI ranganAachchiyAr).

aththuzhAy : Tell us more, pAtti. It is interesting to hear all these facts about him

pAtti: vEdhAnthAchAryar was also known as ‘kavithArkika kEsari’  (lion amongst poets). He once won over an advaithi named krishNamiSra after a long debate of 18 days. He composed ‘pAdhuka sahasram’ when challenged by a vain Poet. This is a 1008 verse poem praising the divine sandals of Lord ranganAtha.

srivedanthachariar_kachi_img_0065.jpg (376×501)
kAnchi thUppuL vEdAnthAchAryar during avathAra uthsavam

vEdhavalli: That is impressive! We are indeed blessed to have such noble Acharyas who had such humility despite such phenomenal accomplishments.

pAtti: Well said, vEdhavalli. vEdhAntha dhESikan and many other contemporary Acharyas had mutual love and reverence for each other. In his abhithistavamhe asks Lord ranganAtha “Oh Lord! let me reside in SrIrangam at the feet of the great ones who are mutual well-wishers’. maNavALa mAmunigaL, eRumbi appA, vAdhikESari azhagiya maNavALa jIyar, dhoddAcharyar of choLasimhapuram (Sholingur) have all quoted his granthams in their works. vEdhAntha dhESikan himself had great admiration for piLLai lOkAchAryar , which can be easily understood from the grantham he composed called “lOkAchArya panchAsath”. This grantham is recited regularly in thirunArAyaNapuram (Melkote, Karnataka).

parAsaran: How did vEdhAnthAchAryar regard Sri Ramanujar?

pAtti: Sri vEdhAnthAchAryar’s devotion to Sri rAmanujar is very well known; in his ‘nyAsa thilakA’ in the verse starting ‘ukthya dhananjaya…’ he pacifies perumAL for having indirectly told him that mOksham need not be granted by Him, as it had already been guaranteed to him by his connection with Sri rAmAnujar.

vyAsa: There is so much to learn about our AcharyAs, pAtti!

pAtti: Yes, vEdhAnthAchArya Vijaya’ also known as ‘AchArya-champu’, written in Sanskrit in the form of prose and verse, by a great scholar and poet named ‘kouSika kavithArkikasimha vEdanthAcharyar’, who lived around 1717 CE gives a good glimpse into the life and works of vEdhAntha dhESikan

aththuzhAy : Oh, nice! pAtti, today we learnt about vEdhAnthAchAryar’s literary prowess in samskrutham and thamizh, his humility and bhakthi. We are truly blessed to follow such a great example.

pAtti: Yes, children. Let us remember such great souls always! We will meet again tomorrow. Its time for you all to go home.

Children (in chorus): Thank you pAtti!

adiyen bhArgavi rAmAnuja dasi

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – அஷ்டதிக்கஜங்கள் மற்றும் சில ஆசார்யர்கள்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< அழகிய மணவாள மாமுனிகள்

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே, உங்கள் அனைவருக்கும் நாம் சென்ற முறை பேசியதெல்லாம் நினைவிருக்கும் என நினைக்கிறேன்.

குழந்தைகள் (ஒரே குரலில்): நமஸ்காரம் பாட்டி, நினைவு இருக்கு. நாங்கள் இன்று அஷ்டதிக்கஜங்கள் பற்றித் தான் கேட்க வந்திருக்கிறோம்.

பாட்டி: நல்லது, பேசலாம்.

பராசரன்: பாட்டி, அஷ்டதிக்கஜங்கள் என்றால் 8 சிஷ்யர்கள் இல்லையா, பாட்டி?

பாட்டி: பராசரன், நீ சொல்வது சரி. அஷ்டதிக்கஜங்கள் என்றால் மணவாள மாமுனிகளின் 8 முதன்மையான சிஷ்யர்கள் – பொன்னடிக்கால் ஜீயர், கோயில் அண்ணன், பத்தங்கி பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர், திருவேங்கட ஜீயர், எறும்பியப்பா, ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணன், அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் ஆகியோர். மாமுனிகள் பரமபதித்த பிறகு மாமுனிகளின் இந்த சிஷ்யர்கள் தாம் நம் சம்ப்ரதாயத்தின் வளர்ச்சிக்குப் பெரிய காரணமாயிருந்தனர்.

மணவாள மாமுனிகளின் ப்ராணசுஹ்ருதான (உயிர் போன்றவரான) பொன்னடிக்கல் ஜீயருடன் தொடங்குவோம்.

ponnadikkal-jiyar

பாட்டி: அழகிய வரதர் என்ற பெயருடன் பிறந்தவர், பொன்னடிக்கால் ஜீயரென பிரபலமாக வழங்கப்படலானார்.

பராசரன்: பாட்டி, ஏன் அவரை பொன்னடிக்கால் ஜீயர் என்று அழைக்கிறார்கள்?

பாட்டி: பொன்னடிக்கால் என்றால் மாமுனிகளின் சிஷ்ய சம்பத்திற்கு ( சிஷ்ய செல்வம்) அடிக்கல் நாட்டியவர் என்று பொருள். பல சிஷ்யர்கள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரைப் புருஷகாரமாகப் பற்றியே மாமுனிகளை அடைந்தார்கள்.

பொன்னடிக்கால் ஜீயருக்கும் அஷ்டதிக்கஜங்களை நியமித்தார் மணவாள மாமுனிகள். பொன்னடிக்கால் ஜீயரை வானமாமலை திவ்யதேசத்திற்கு வந்து கைங்கர்யம் செய்யுமாறு வானமாமலை எம்பெருமானான தெய்வனாயகப் பெருமான் சேனை முதலியாரின் மூலம் மணவாள மாமுனிகளுக்கு ஸ்ரீமுகம் (செய்தி) அனுப்பினார். அதனால், மணவாள மாமுனிகள் பொன்னடிக்கால் ஜீயரை வானமாமலைக்கு அனுப்பினார்.

வ்யாசன்: பாட்டி, பொன்னடிக்கால் ஜீயர் வானமாமலைப் பெருமாளின் மாமனார் ஆவார், இல்லையா?

பாட்டி: ஆம், வ்யாசா! பொன்னடிக்கால் ஜீயர் தாம் நாச்சியார் விக்ரஹத்தை திருமலையிலிருந்து எழுந்தருளப் பண்ணிக்கொண்டு வந்து தெய்வனாயகப் பெருமாளுக்குக் திருக்கல்யாணம் செய்து கொடுத்தார். அவரே கன்னிகாதானம் செய்து கொடுத்ததால், வானமாமலை எம்பெருமானும் “பெரியாழ்வரைப் போன்று பொன்னடிக்கால் ஜீயரும் எமது மாமனாரே” என்று அறிவித்தார்.

மாமுனிகளின் ஆணையைக் கொண்டு, பாரத தேசத்தின் பல்வேறு பகுதிகளுக்கும் சென்று நம் சம்ப்ரதாயத்தை வளர்த்தார், பொன்னடிக்கால் ஜீயர். இறுதியாக, தன் ஆசார்யரான மணவாள மாமுனிகளின் திருவடித்தாமரைகளைத் த்யானித்துக்கொண்டே தம் சரமத்திருமேனியை விட்டு, பரமபதத்தை அடைந்தார்.

பெருமானிடமும் ஆசார்யரிடமும் அத்தகைய அபிமானத்தை வளர்த்துக் கொள்வதற்கு பொன்னடிக்கால் ஜீயர் ஸ்வாமியின் திருவடித்தாமரைகளை ப்ரார்த்திப்போம், வாருங்கள்.

பாட்டி: நாம் அடுத்த விஷயமாக கோயில் அண்ணணைப் பற்றிப் பேசுவோம். மாமுனிகளின் ஆப்தசிஷ்யராகவும், அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவராகவும் ஆனவர். அவரது வாழ்க்கையில் அவரை மாமுனிகளின் திருவடிக்கு கொண்டு சேர்த்த ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயம் நடந்தது.

koilannan

பராசரன்: என்ன விஷயம் பாட்டி, அது ?

பாட்டி: முதலியாண்டானின் பரம்பரையில் பிறந்த கோயில் அண்ணனுக்கு, மாமுனிகளின் நிழலை ஏற்பதில் விருப்பம் இல்லை. இந்தச் சம்பவம் அவரை மணவாள மாமுனிகளின் திருவடித் தாமரைகளுக்குக் கொண்டு சேர்த்தது. கோயில் அண்ணன் ஸ்ரீரங்கத்தில் பல சிஷ்யர்களுடன் வாழ்ந்து வந்தார். ஸ்ரீ பாஷ்யகாரர் (ஸ்ரீ ராமானுஜர்) தாம் கோயில் அண்ணனை மணவாள மாமுனிகளின் சிஷ்யராகச் சொன்னார். முதலியாண்டானின் திருவடிச் சம்பந்தத்தை சரி வர உபயோகிக்குமாறு கோயில் அண்ணனைப் பணித்தார் அவர்.

எம்பெருமானார் அண்ணன் ஸ்வாமியின் கனவில் வந்து “நான் ஆதிசேஷன். மறுபடியும் மணவாள மாமுனிகளாய் பிறந்திருக்கிறேன்” என்று சொன்னார். நீங்களும் உங்களைச் சார்ந்தவர்களும் மாமுனிகளின் சீடர்களாகி உஜ்ஜீவனம் அடைவீர்களாக!” என்றார். கனவு கலைந்ததும் மிகுந்த அதிர்ச்சியுடன் எழுந்த அண்ணன் ஸ்வாமி தனது சகோதரர்களிடம் உணர்ச்சிபூர்வமாக நடந்ததை எடுத்துரைத்தார்.

அண்ணன் ஸ்வாமி மற்ற கந்தாடை குடும்பத்து ஆசார்ய புருஷர்களோடு ஜீயர் மடத்திற்குச் சென்று மாமுனிகளை ஆஸ்ரயித்தார். மாமுனிகள் வானமாமலை (பொன்னடிக்கால்) ஜீயரை அவர்களது பஞ்ச ஸம்ஸ்காரத்திற்கு தேவையானவற்றை தயார் செய்யுமாறு பணித்தார்.

குழந்தைகளே, கோயில் கந்தாடை அண்ணனின் சிறப்பான வாழ்க்கையிலிருந்து சில சம்பவங்களைப் பார்த்தோம். அவர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் பிரியமானவர். அவரைப் போன்ற ஆசார்ய அபிமானத்தைப் பெற அவரது திருவடித் தாமரைகளைத் தொழுவோம்.

அடுத்து, பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர் என்ற பெயர் பெற்ற ‘மோர் முன்னார்’ ஐயரைப் பற்றிப் பார்ப்போம். இவர் மாமுனிகளின் அஷ்டதிக்கஜங்களில் ஒருவர். எம்பார் எவ்வாறு எம்பெருமானாரோடு இருந்தாரோ, அவ்வாறே இவரும் மாமுனிகளை விட்டுப்பிரியாமலே இருந்தார்.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

வேதவல்லி: பாட்டி, அவருக்கு ஏன் மோர் முன்னார் ஐயர் என்ற பெயர் வந்தது?

பாட்டி: சுவாரஸ்யமாக இருக்கிறதல்லவா? தினமும் அவர் மாமுனிகள் சாப்பிட்ட சேஷப் பிரசாதத்தை (மிச்சத்தை) உண்ணுவார். மாமுனிகள் சாப்பிட்ட வாழை இலையிலேயே சாப்பிடுவார். மாமுனிகள் மோர் சாதத்துடன் முடிக்கும் பொழுது பட்டர்பிரான் ஜீயர் அந்த சுவை மாறாமல் இருப்பதற்காக மோர் சாதத்திலிருந்தே சாப்பிடத் தொடங்குவாராம். அதனால் அவர் மோர் முன்னர் ஐயர் என அழைக்கப்பட்டார்.

மாமுனிகளிடத்தே கைங்கர்யங்கள் பல செய்து சாஸ்த்ரார்த்தங்கள் அனைத்தையும் அவரிடம் கற்றார். மாமுனிகள் பரமபதித்த பின் அவர் திருமலையிலேயே தங்கி பல ஜீவாத்மாக்களை உஜ்ஜீவனம் அடையச் செய்தார். ஆசார்ய நிஷ்டை மிகுந்தவராதலால், “அந்திமோபாய நிஷ்டை” என்ற நூல் எழுதினார். அந்த க்ரந்தம் நமது ஆசார்ய பரம்பரையின் ஏற்றத்தையும், நமது பூர்வாசார்யர்கள் எவ்வாறு தத்தமது ஆசார்யர்களைச் சார்ந்தே இருந்தனர் என்றும் விளக்கவல்ல க்ரந்தமாகும். பரவஸ்து பட்டர்பிரான் ஜீயர் மாமுனிகளுக்கு மிகவும் பிரியமான சீடராவார்.

பாட்டி: குழந்தைகளே, அடுத்து எறும்பியப்பா என்பவரைப் பற்றி உங்களுக்குச் சொல்லப் போகிறேன். அவரது இயற்பெயர் தேவராஜன். அவரது கிராமத்திலிருந்து கொண்டு அவரது தர்மத்தை அனுஷ்டித்துக் கொண்டிருக்கும் பொழுது, மணவாள மாமுனிகளைப் பற்றி கேள்விப்பட்டு அவரைச் சந்திக்க ஆசைப்பட்டார். அவர் மாமுனிகளோடு சில காலம் தங்கி இருந்து அனைத்து ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களையும் கற்றறிந்து தனது கிராமத்திற்குத் திரும்பி கைங்கர்யம் செய்யலானார்.

eRumbiappA-kAnchi

அவர் எப்பொழுதும் தனது ஆசார்யரைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருந்தார். ‘பூர்வ தினசர்யை’,’ உத்தர தினசர்யை’ (மாமுனிகளின் நித்யகர்மாக்களைப் பற்றிய வர்ணனை) என்ற இரண்டு க்ரந்தங்களை எழுதி மாமுனிகளுக்கு அனுப்பி வைத்தார். எறும்பியப்பாவின் நிஷ்டையை பார்த்து அவரைப் பெருமைப்படுத்தினார் மாமுனிகள். எறும்பியப்பாவிற்கு தன்னை வந்து பார்க்குமாறு அழைப்பு விடுத்தார்.

வ்யாசன்: பட்டர்பிரான் ஜீயர், பொன்னடிக்கால் ஜீயர், இவர்களைப் போல எறும்பியப்பாவும் தன் ஆசார்யனிடம் மிகுந்த பற்று கொண்டவர் இல்லையா, பாட்டி?

பாட்டி: ஆமாம், வ்யாஸா. “விலக்ஷண மோக்ஷ அதிகாரி நிர்ணயம்” என்பது அவரது முக்கிய க்ரந்தமாகும். எறும்பியப்பாவிற்கும் சேனாபதியாழ்வான் போன்ற அவரது சிஷ்யர்களுக்கும் நடக்கும் உரையாடல்களின் தொகுப்பாகும் இந்த க்ரந்தம்.

வேதவல்லி: பாட்டி, விலக்ஷண மோக்ஷ அதிகாரி நிர்ணயம் என்றால் என்ன?

பாட்டி: இந்த க்ரந்தம் நாம் ஆழ்வார் ஆசார்யர்களின் ஸ்ரீசூக்திகளைப் படித்துத் தவறாக புரிந்து கொள்வதால் வரும் குழப்பங்களை நீக்க வல்லது. எறும்பியப்பா சம்சாரத்தில் வைராக்கியம் வளர்த்துக் கொள்வதின் முக்கியத்துவத்தைச் சொல்லிக் கொடுக்கிறார். பூர்வாசார்யர்களின் ஞானம் மற்றும் அனுஷ்டானம் ஆகியவற்றில் ஈடுபாடு கொள்ளுமாறும் பணித்து நம்மை வழி நடத்துகிறார்.

பாட்டி: மணவாள மாமுனிகளை என்றும் நினைவில் கொண்ட எறும்பியப்பாவை நாமும் என்றும் நினைவில் கொள்வோம்.

பாட்டி: குழந்தைகளே, நாம் இப்பொழுது ப்ரதிவாதி பயங்கரம் அண்ணாவைப் பற்றித் தெரிந்துகொள்ளலாம், வாருங்கள். ஹஸ்திகிரிநாதராகப் பிறந்தவர், காஞ்சிபுரத்தில் தன் இளையபிராயத்தில் வேதாந்தாசார்யரின் ஆசீர்வாதத்தைப் பெற்றவர். அவர் பெரிய வித்வானாகி மற்ற ஸம்ப்ரதாயத்து வித்வான்களை வென்றார்.

pb-annan-kanchi

பின்னர் அவர் திருமலையில் தங்கி திருவேங்கடமுடையானுக்கு சேவை செய்யத் தொடங்கினார். மணவாளமாமுனிகளின் பெருமைகளைக் கேட்டவர், அவருக்கு சிஷ்யராக ஆசைப்பட்டார். ஸ்ரீரங்கத்தை வந்து மாமுனிகளின் மடத்தை அடைந்தார். அப்பொழுது மாமுனிகள் காலக்ஷேபம் செய்து கொண்டிருந்தார். அதனைக் கேட்ட அண்ணா பற்பல சாஸ்திரங்களில் மாமுனிகளுக்கு இருந்த அபார ஞானத்தை புரிந்து கொண்டார். மாமுனிகளிடம் சரணடைந்து அவரது சிஷ்யரானார்.

அண்ணன், எம்பெருமானின் மீதும் மாமுனிகளின் மீதும் பல க்ரந்தங்களைச் சாதித்தார். அவற்றில் வேங்கடேச சுப்ரபாதம், வேங்கடேச ப்ரபத்தி ஆகியவற்றை தனது ஆசார்யரின் மனம் மகிழுமாறு திருவேங்கடமுடையானுக்குச் சமர்ப்பித்தார்.

பாட்டி: குழந்தைகளே, நாம் இறுதியாக அப்பிள்ளை, அப்பிள்ளார் ஆகியோரைப் பற்றிப் பார்ப்போம். அவர்களைப் பற்றி நிறைய செய்திகள் கிடைக்க பெறுவதில்லை. அவர்கள் மணவாள மாமுனிகளின் ஆப்தசிஷ்யர்களானார்கள். வட இந்தியாவில் பல வித்வான்களை வென்றார்கள் எனத் தெரிய வருகிறது.

appiLLai
appiLLAr

அவர்கள் மாமுனிகளைப் பற்றித் தெரிந்திருந்தாலும், அவரிடம் அவர்களுக்கு எந்த அபிமானமும் ஏற்படவில்லை. பின்னர் அவரது பெருமைகளை கேள்விப்பட்டு , கந்தாடை அண்ணன், எறும்பியப்பா போன்றோர் மாமுனிகளை ஆச்ரயித்தனர் என்றும் கேள்விப்பட்டனர்.

வேதவல்லி: பாட்டி, பின்னர் அவர்கள் எப்படி மணவாள மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களானார்கள்?

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, எறும்பியப்பா தாம் மாமுனிகளிடம் அவர்கள் ஆசார்ய சம்பந்தத்திற்குத் தயார் என்று சொன்னார். பொன்னடிக்கால் ஜீயர் மாமுனிகளிடம் “அவர்கள் எறும்பியப்பாவிடம் நிறைய அர்த்தங்களைக் கேட்டிருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு உங்கள் சிஷ்யர்களாவதற்கு எல்லாத் தகுதியும் இருக்கிறது” என்றார் . அவர்களும் மாமுனிகளிடம் தங்களை ஏற்றுக்கொள்ளும் படியாக கேட்டார்கள். மாமுனிகள் பின்னர் அப்பிள்ளை அப்பிள்ளார் ஆகியோர்க்குப் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் செய்தார்.

அப்பிள்ளாருக்கு ஜீயர் மடத்தின் ததீயாதாராதனம் போன்ற நித்யகைங்கர்யங்களில் ஈடுபடும் பொறுப்பு கொடுக்கப்பட்டது. கிடாம்பி ஆச்சான் எவ்வாறு எம்பெருமானாருக்கு கைங்கர்யம் செய்தாரோ, அவ்வாறே மாமுனிகளின் மடத்துக்கு அப்பிள்ளார் கைங்கர்யம் செய்தார்.

அப்பிள்ளை திருவந்தாதிகளுக்கு மாமுனிகளின் திவ்ய ஆணையின் படி வ்யாக்யானம் அருளினார். மாமுனிகளுடன் அவரது பல திவ்யப்ரபந்தத்துடன் சம்பந்தப்பட்ட கைங்கர்யங்களில் ஈடுபட்டார்.

மாமுனிகளின் இறுதிக்காலத்தில், அப்பிள்ளார் அவரிடம் தனக்கு மாமுனிகளின் அர்ச்சா விகிரஹத்தை கொடுக்குமாறு வேண்டினார். மாமுனிகள் தான் தினமும் பயன்படுத்துகிறச் சொம்பினை கொடுத்து அதிலிருந்து இரு விக்ரஹங்களைச் செய்ய சொன்னார். அப்பிள்ளாருக்கும் அப்பிள்ளைக்கும் ஆளுக்கு ஒரு விக்ரஹத்தை அவர்களின் நித்யதிருவாராதனத்திற்கு அளிக்கச் சொன்னார்.

அவர்களைப் போல ஆசார்ய அபிமானத்தை பெற நாமும் அவர்களின் திருவடித்தாமரைகளில் வேண்டுவோம்.

இது வரை நாம் மாமுனிகளின் பெருமைகளையும் அவரது அஷ்டதிக்கஜங்களின் பெருமைகளையும் பற்றித் தெரிந்து கொண்டோம்.

பராசரன்: இன்றைக்கு நிறையத் தெரிந்து கொண்டோம் பாட்டி.

பாட்டி: ஆம், குழந்தைகளா. உங்களுக்கு எல்லாம் மிக முக்கியமான ஒன்றைப் பற்றிச் சொல்லப் போகிறேன். கவனமாகக் கேளுங்கள்.

மாமுனிகளின் காலத்திற்குப் பிறகு, பல ஆசார்யர்கள் ஒவ்வொரு கிராமத்திலும் ஊரிலும் பக்தர்களை அனுக்ரஹித்து வந்தனர். திவ்யதேசங்களிலும் அபிமானஸ்தலங்களிலும் ஆழ்வார் ஆசார்யர் அவதார ஸ்தலங்களிலும் தங்கி ஞானத்தையும் பக்தியையும் வளர்த்தனர்.

திருமழிசை அண்ணாவப்பங்கார் ஸ்வாமியும் ஸ்ரீபெரும்புதூர் ஒன்றான எம்பார் ஜீயரும் சமீப காலத்தில் (200 வருடத்திற்கு முன்பாக) நம் சம்ப்ரதாயத்திற்காகப் பல ஆழ்ந்த கருத்துடைய க்ரந்தங்களையும் நிறைய கைங்கர்யங்களையும் செய்திருக்கிறார்கள்.

நான் உங்களுடன் பகிர்ந்து கொண்டதெல்லாம் இந்த ஆசார்யப் பரம்பரையிலிருந்து வந்தது தாம். நாம் அவர்களுக்கு எப்பொழுதும் நன்றிக்கடன் பட்டிருக்கிறோம். உங்களுக்கு பொழுது நன்றாக கழிந்தது என்று நினைக்கிறேன். நம்முடைய மனம், வாக்கு, மெய் எல்லாம் ஆழ்வார் ஆசார்யர் மற்றும் எம்பெருமானின் கைங்கர்யத்திலேயே ஈடுபட்டிருக்க வேண்டும்.

சரி, இரவாகி விட்டது. நம் ஆசார்யர்களின் சிந்தனையோடு வீட்டிற்குச் செல்லுங்கள்!

குழந்தைகள்: நன்றி பாட்டி!

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2018/07/beginners-guide-ashta-dhik-gajas-and-others/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – அழகிய மணவாள மாமுனிகள்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீ மதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< திருவாய்மொழிப் பிள்ளை

ஆண்டாள் பாட்டி மணவாள மாமுனிகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆவலுடன் வந்த குழந்தைகளை வரவேற்றாள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே, எல்லோரும் கோடை விடுமுறையை எப்படிக் கழித்தீர்கள் ?

பராசரன்: பாட்டி, விடுமுறை நன்றாகக் கழிந்தது. இப்பொழுது நாங்கள் மணவாள மாமுனிகளைப் பற்றி அறிந்து கொள்ள ஆவலாக உள்ளோம். அவரைப் பற்றிச் சொல்கிறீர்களா?

பாட்டி: சரி குழந்தைகளே. அவர் ஆழ்வார் திருநகரி என்னும் ஊரில் திகழக்கிடந்தான் திருநாவீறுடையப்  பிரானுக்கும் ஸ்ரீரங்கநாச்சியாருக்கும் ஆதிசேஷனுடைய அவதாரமாய் யதிராஜருடைய புனராவதாரமாய் (மறுபிறவியாய்)  பிறந்தார். அவருக்கு அழகிய மணவாளன் (அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்றும்) என்று பெயரிட்டனர். அவர் சாமான்ய சாஸ்திரம் (அடிப்படை சித்தாந்தம் ) மற்றும் வேதாத்யயனத்தை அவரது தகப்பனாரிடம் கற்றார்.

வ்யாசன்: பாட்டி, திருவாய்மொழிப் பிள்ளை அவரது ஆசார்யன் அல்லவோ?

பாட்டி: ஆம் வ்யாஸா, திருவாய்மொழிப் பிள்ளையின் பெருமைகளைக் கேட்டு, அவரிடம் சரணாகதி செய்தார். அருளிச்செயல்களைக் கற்றுத் தேர்ந்தவரான இவர், திருவாய்மொழி மற்றும் ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படி வ்யாக்யானமும் மிகவும் சிறப்பாக வழங்குவார். ராமானுஜரின் மீது இவருக்கு அளவில்லாப் பற்று இருந்ததால் அவருக்கு ஆழ்வார்திருநகரியில் பவிஷ்யதாசார்யன் சந்நிதியில் நிறைந்த கைங்கர்யம் செய்தார். யதீந்த்ரரின் (ஸ்ரீ ராமானுஜர்) மேல் அவர் வைத்திருந்த எல்லையில்லா அன்பினால் அவருக்கு யதீந்த்ர ப்ரவணர் (யதீந்த்ரரின் மேல் ஆசை மிகுந்தவர்) என்ற பெயர் ஏற்பட்டது .

பின்னர் அவரது ஆசார்யரின் நியமனம் நினைவுக்கு வந்ததால் ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்று வாழ்ந்து நம் ஸம்ப்ரதாயத்தைப் பரவச்செய்தார். ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்ற பிறகு ஸந்யாஸாச்ரமத்தை ஏற்று ‘அழகிய மணவாள முனிகள்’ என்றும் ‘பெரிய ஜீயர்’ என்றும் விளங்கலானார். 

முமுக்ஷுப்படி, தத்வத்ரயம், ஸ்ரீவசனபூஷணம் ஆகிய ரஹஸ்ய க்ரந்தங்களுக்கு வேதம், வேதாந்தம், இதிஹாசங்கள், புராணங்கள், அருளிசெயல்களிலிருந்து  மேற்கோள்கள் காட்டி வ்யாக்யானங்கள் எழுதினார். 

இராமானுச நூற்றந்தாதி, ஞானசாரம்,  சரம உபாய நிஷ்டையை (ஆசார்யனே எல்லாம் என்ற புரிதல்) விளக்கும் ப்ரமேய சாரம் ஆகியவற்றுக்கு மாமுனிகள் உரைகள் எழுதினார். சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களின் கோரிக்கைக்கு இணங்க திருவாய்மொழி மற்றும் நம்மாழ்வாரின் மேன்மையை விளங்கச்செய்யும் திருவாய்மொழி நூற்றந்தாதியை  எழுதினார். பூர்வாசார்யர்களின் போதனைகளை, அவர்களது பிறந்த இடங்கள், திருநக்ஷத்ரங்கள், திருவாய்மொழி மற்றும் ஸ்ரீவசனபூஷணத்தை உயர்த்திக் காட்டும் வகையில்   உபதேச ரத்தின மாலையைத்  தொகுத்தார். 

மாமுனிகள் திவ்யதேச யாத்திரைகள் பல செய்து அனைத்து பெருமாள்களுக்கும், ஆழ்வார்களுக்கும்  மங்களாஸாசனங்கள் செய்தார்.

வேதவல்லி: மாமுனிகளைப் பற்றியும் அவரது கைங்கர்யங்களைப் பற்றியும் கேட்பதற்கே வியப்பாக உள்ளது, பாட்டி!

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, நம்பெருமாளுக்குக் கூட நம்மாழ்வார் அருளிய  திருவாய்மொழியின் வ்யாக்யானமாகிய ஈடு முப்பத்தாறாயிரப்படியின்  காலக்ஷேபத்தை  மாமுனிகளிடம் கேட்க வேண்டும் என்று ஆசை இருந்தது. மாமுனிகளும் மிகவும் மகிழ்ச்சியுடன் பத்து மாதத்திற்குக் காலக்ஷேபம் செய்து ஆனி  திருமூலத்தன்று சாற்றுமுறை செய்தார்.

srisailesa-thanian-small

சாற்றுமுறை நிறைவேறிய பிறகு, நம்பெருமாள், அரங்கநாயகம் என்ற பெயர்கொண்ட  சிறுவனாக மாமுனிகளின் முன்னே வந்து “ஸ்ரீசைலேச தயாபாத்திரம் தீபக்த்யாதி குணார்ணவம்” என்கிற ச்லோகத்தை அஞ்சலி முத்திரையுடன் (தன் இரு கைகளையும் கூப்பிக் கொண்டு) சொன்னார். அனைவரும் மெய்சிலிர்த்துப் போய் இந்தச் சிறுவன் நம்பெருமாளே என்று புரிந்துகொண்டனர். 

பராசரன்: நம்பெருமாளாலேயே கவுரவிக்கப்படுதல் பெரிய பெருமையாயிற்றே. பாட்டி, இதனால் தான் நாம் அனைத்து சேவாகாலங்களையும் இந்த தனியனோடே தொடங்குகிறோமா?

பாட்டி: ஆம், பராசரா. எம்பெருமான் இந்தத் தனியனை அனைத்து திவ்யதேசங்களுக்கும் அனுப்பி சேவாகாலத் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் இதனை அனுசந்திக்கச் சொன்னார். திருவேங்கடமுடையானும் திருமாலிருச்சோலை அழகரும் இந்தத் தனியனை அருளிச்செயல் அனுசந்தானத்தின் தொடக்கத்திலும் முடிவிலும் அனுசந்திக்க வேண்டுமாறு பணித்தனர்.

தன் இறுதி நாட்களில், மிகுந்த சிரமத்தோடே, மாமுனிகள் ஆசார்ய ஹ்ருதயத்திற்கு  பாஷ்யம் (உரை) எழுதினார். தன் திருமேனியை விட்டு பரமபதத்திற்கு ஏக முடிவு செய்தார். ஆர்த்தி ப்ரபந்தத்தை அனுசந்தித்துக் கொண்டே இந்த சம்சாரத்திலிருந்து தன்னை விடுவித்து ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு எம்பெருமானாரை ப்ரார்த்தித்தார். பின், எம்பெருமானின் அனுக்ரஹத்தால், மாமுனிகள் பரமபதத்திற்கு ஏகினார். அச்சமயம் செய்தி கேட்டு, பொன்னடிக்கால் ஜீயரும் ஸ்ரீரங்கத்திற்குத்  திரும்ப வந்து, மாமுனிகளுக்கு அனைத்தச்  சரம கைங்கர்யங்களையும் செய்தார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, மாமுனிகளைப் பற்றி பேசியதால் நாங்கள் அனைவரும் மிகுந்த பயனடைந்தோம். அவரது திவ்ய சரித்திரத்தை எங்களிடம் பகிர்ந்து கொண்டமைக்கு நன்றி. 

பாட்டி: எனக்கும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியே , அத்துழாய். பெரியபெருமாளாலேயே ஆசார்யனாக ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டதால், மாமுனிகளோடு ஆசார்ய ரத்னஹாரம் முடிவடைந்து ஓராண்வழி குருபரம்பரையும் முற்றுப்பெறுகிறது.

நமது அடுத்த சந்திப்பில், மாமுனிகளின் சிஷ்யர்களான அஷ்டதிக்கஜங்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜதாசி 

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2018/06/beginners-guide-mamunigal/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – திருவாய்மொழிப் பிள்ளை

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்கள்

ஆண்டாள் பாட்டி எப்பொழுதும் போல மடப்பள்ளியில் வேலைகள் செய்து கொண்டிருக்கையில் குழந்தைகள் பிள்ளை லோகாச்சார்யரின் சிஷ்யர்களைப் பற்றி மேலும் கேட்டுத்தெரிந்து கொள்ளும் பொருட்டு பாட்டியின் வீட்டிற்கு வருகிறார்கள். பாட்டி புன்சிரிப்புடன் அவர்களை வரவேற்றாள். ஸ்ரீரங்கநாதரின் பிரசாதங்களைக்  குழந்தைகளுக்குக்  கொடுப்பதற்காக தயாராக காத்திருந்தாள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே. பெருமாள் பிரசாதம் எடுத்துக் கொள்ளுங்கள். உங்கள் எல்லாருக்கும் சென்ற முறை நாம் பேசியது நினைவிருக்கிறதா?

வ்யாசன் : பாட்டி, நாம் கூரகுலோத்தமதாசர், விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை ஆகியோரைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டோம்.  “ஆசார்ய அபிமானமே  உத்தாரகம்“ என்றும் தெரிந்து கொண்டோம்.

பாட்டி: உங்களைக் கண்டு பெருமையாக இருக்கிறது, குழந்தைகளே. இன்று நான் மற்றுமொரு ஆசார்யரான பிள்ளைலோகாசார்யரின் சிஷ்யர், திருமலை ஆழ்வார் என்பவரைப் பற்றிச் சொல்கிறேன்.

அத்துழாய்:  பாட்டி, ஆழ்வாரின் திருவாய்மொழியின் மீது கொண்டிருந்த பற்றின் காரணத்தாலேயே திருமலை ஆழ்வாருக்கு அந்தப் பெயர் ஏற்பட்டது என்று கேட்டிருக்கிறேன். சரியா, பாட்டி?

பாட்டி: மிகச் சரி அத்துழாய். அவர் திருவாய்மொழிப் பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார்; ஸ்ரீசைலேசர், சடகோபதாசர் என்ற பெயர்களும் உண்டு. அவர் நம்மாழ்வார் மீதும் ஆழ்வாரின் திருவாய்மொழியின் மீதும் கொண்டிருந்த ஈடுபாட்டினால் அவருக்கு அப்பெயர் ஏற்பட்டது. திருமலையாழ்வாருக்கு, அவரது சிறுபிராயத்திலேயே பிள்ளைலோகாசார்யரின் திருவடித்தாமரைகளில் பஞ்ச ஸம்ஸ்காரம் நடந்தது. ஆனால் சில காலத்திலேயே திருமலையாழ்வார் நம் சம்பிரதாயத்திலிருந்து விலகி மதுரை மன்னருக்கு  முக்கிய ஆலோசகராக ஆனார். 

வ்யாசன் : ஓ, அப்படி என்றால் திருமலையாழ்வாரை நம் சம்பிரதாயத்தின் பக்கம் திருப்பியவர் யார், பாட்டி?

பாட்டி : குழந்தைகளே, உங்கள் ஆர்வத்தை நான் பாராட்டுகிறேன். பிள்ளைலோகாசார்யர் அவருடைய அந்திம காலத்தில் கூரகுலோத்தமதாசரையும்  இதர சிஷ்யர்களையும் திருமலையாழ்வாரை  திருத்தி நம் சம்பிரதாயத்தில் ஈடுபடுத்துமாறு பணித்தார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, திருமலையாழ்வாரை  கூரகுலோத்தமதாசர் எவ்வாறு  திருத்தினார்? எங்களுக்குச்  சொல்லுங்கள் பாட்டி. 

பாட்டி: சொல்கிறேன். ஒரு தடவை, திருமலையாழ்வார் தம் பல்லக்கில் வலம் வந்து கொண்டிருந்தார். அப்பொழுது அவர் ஆழ்வாரின் திருவிருத்தப் பாசுரங்களைச் சொல்லிக்கொண்டிருந்த கூரகுலோத்தமதாசரைக் கண்டார். பிள்ளைலோகாசார்யரின் ஆசி பெற்றிருந்தவராகையால் அவர் தாசரின் மேன்மையை உணர்ந்தார்.  பல்லக்கிலிருந்து இறங்கிய திருமலையாழ்வார், திருவிருத்தத்தின் கருத்துகளைத் தமக்கு உபதேசிக்குமாறு தாசரிடம் கேட்டார். 

பராசர : பாட்டி, திருமலையாழ்வார் தாசரிடம் கற்றதனைப் பற்றி எங்களுக்கு மேலும் சொல்லுங்களேன்.

பாட்டி :  உபதேசிக்கும் பொருட்டு தாசர் திருமலையாழ்வாரிடம்  செல்ல அங்கே திருமலையாழ்வார், பிள்ளைலோகாசார்யரின் தனியனைக் கூறியவாறே திருமண்காப்பு தரித்துக் கொண்டதைக் கண்டு மிக உகப்படைந்தார். ஆனால் திருமலையாழ்வாரால் சில சமயங்களில் வகுப்புகளில் கலந்து கொள்ள இயலாமல் போயிற்று; அதற்காக அவர் தாசரிடம் மன்னிப்பை  வேண்டினார். அதனை ஏற்றுக்கொண்ட தாசரும் அவருக்கு தன் சேஷ பிரசாதத்தைக் (மீதமான உணவு)  கொடுத்தார். மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அதனைப்  பெற்ற திருமலையாழ்வார், அது முதல் உலக விஷயங்களிலிருந்து முற்றும் விலகி, தம்முடைய அத்தனை அதிகாரத்தையும் இளவரசனிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு நாட்டை விட்டு வெளியேறினார்.

தாசரின் இறுதிக் காலத்தின் பொழுது, அவர் திருமலையாழ்வாரை திருக்கண்ணங்குடிப் பிள்ளையிடம் சென்று அவரிடம் திருவாய்மொழியின் பொருளைக் கற்குமாறு பணித்தார்.  அதன் பின், அவர் ரஹஸ்யார்த்தங்கள் அனைத்தையும் விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையிடம் கற்றறிந்தார். அதன் பின்னர் நம் சம்பிரதாயத்தை தலைமையேற்று நடத்துமாறு திருமலையாழ்வாரை, தாசர் நியமித்தார். தாசர் பரமபதத்தை அடைந்தவுடன் திருமலையாழ்வார் பிள்ளைலோகாசார்யரை த்யானித்துக்கொண்டே தாசருக்கு அத்தனை சரம கைங்கர்யங்களையும் (இறுதி சடங்கு) மிகச் சிறப்பாகச் செய்தார்.

வ்யாசன் : பாட்டி, அதன் பின் திருமலையாழ்வார் நம் சம்பிரதாயத்தை ஏற்று நடத்தினாரா ?

பாட்டி : இல்லை வ்யாசா. நான் முன்பே சொன்னது போலே, திருமலையாழ்வார் திருக்கண்ணங்குடிப் பிள்ளையிடம் சென்று திருவாய்மொழியைக் கற்கலானார். அவர் அதன் ஒவ்வொரு பாசுரத்தின் பொருளையும் விரிவாக அறிந்து கொள்ள விரும்பினார். எனவே அதனைக் கற்க அவரை பிள்ளை, திருப்புட்குழிஜீயரிடம் அனுப்பினார். ஆனால், துரதிர்ஷ்டவசத்தால் அவர் அங்கு செல்லும் முன்பாகவே, ஜீயர் பரமபதத்தை அடைந்து விட்டார். மிகுந்த நிராசை அடைந்த திருமலையாழ்வார், தேவப்பெருமாளுக்கு (காஞ்சிபுர வரதர்) மங்களாசாஸனம் செய்ய எண்ணினார்.

பராசர: பாட்டி,  இந்த சம்பவம் ராமானுஜர் ஆளவந்தாரைக் காணச்செல்ல, அவர் செல்வதற்கு சற்று முன்பாக ஆளவந்தார் பரமபதித்ததை போலவே இருக்கிறது. சரிதானே பாட்டி?

பாட்டி: மிகச்சரி பராசரா. அதன் பின்பு தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்வதற்காக அங்கே சென்றார்; அங்கே அவரை அனைவரும் வரவேற்றனர், தேவப்பெருமாளும் அவருடைய ஸ்ரீசடகோபம், மாலை, சாற்றுப்படி (சந்தனக்குழம்பு)  ஆகியவற்றை அளித்து அனுக்ரஹித்தார். தேவப்பெருமாள், நாலூர்ப்பிள்ளையை திருமலையாழ்வாருக்கு திருப்புட்குழி ஜீயரிடமிருந்து கற்க இயலாது போன, அருளிச்செயல்களின் (திவ்யபிரபந்தம்) கருத்துக்களையும் திருவாய்மொழி ஈடு  வ்யாக்கியானத்தையும் போதிக்குமாறு பணித்தார்.  

உபதேசிப்பதில் நாலூர்பிள்ளை மிக மகிழ்வடைந்தாலும், தம்முடைய மூப்பின் காரணமாக அவரால் திருமலையாழ்வாருக்கு சரிவர கற்பிக்க இயலாது என்று தோன்ற, தேவப்பெருமாளும் நாலூர்பிள்ளையின் புதல்வரான நாலூராச்சான்பிள்ளையைத்  திருமலையாழ்வாருக்கு உபதேசிக்க பணித்தார்.  இந்த வாக்கினை மிகுந்த மகிழ்வுடன் ஏற்ற நாலூர் பிள்ளை, திருமலையாழ்வாரை  நாலூராச்சான் பிள்ளையிடம் உகப்புடன் அழைத்து சென்று அவருக்கு ஈடையும் அருளிச்செயல் பொருளையும் உபதேசிக்குமாறு பணித்தார். இந்த நிகழ்ச்சியை கேள்வியுற்ற திருநாராயணபுரத்து ஆயி, திருநாராயணபுரத்துப்பிள்ளை ஆகியோரும் மற்றும் சிலரும் தாங்களும் அருளிச்செயலின் பொருளையும் ஈடு விஷயத்தையும் அறிந்து கொள்ளும் பொருட்டு, நாலூராச்சான் பிள்ளையையும்  திருமலையாழ்வாரையும் திருநாராயணபுரத்தில் தங்கி அங்கே காலக்ஷேபங்களைத் தொடர வேண்டினர். அவர்களின் அழைப்பை ஏற்று திருநாராயணபுரத்திற்கு அவர்களிருவரும் சென்று காலக்ஷேபத்தைத் தொடர்ந்து நடத்தி பூர்த்தி செய்தனர். அங்கே திருமலையாழ்வார் ஈட்டின் ஆழ்ந்த கருத்துக்களைக் கற்றார். அவரையும் அவருடைய தொண்டுணர்வையும் கண்டு மகிழ்ச்சியுற்ற நாலூராச்சான் பிள்ளை தம்முடைய திருவாராதனப் பெருமாளை திருமலையாழ்வாருக்குக்  கொடுத்தார். இந்த வழியில் ஈடு 36000 படி நாலூராச்சான் பிள்ளை வாயிலாக, 3  சிறந்த ஞானிகளுக்கு – திருமலையாழ்வார், திருநாராயணபுரத்துஆயி, திருநாராயணபுரத்துப் பிள்ளை ஆகியோருக்குக்  கிடைத்தது. இதற்கு பிறகு திருமலையாழ்வார் ஆழ்வார்திருநகரிக்கு சென்று அங்கேயே நிரந்தரமாக வசிக்க விரும்பினார்.

வ்யாசன் : ஆழ்வார்திருநகரி நம்மாழ்வாரின் அவதாரத்தலம் தானே? சிதிலமடைந்திருந்த ஆழ்வார்திருநகரியைத் திரும்பவும் நிர்மாணித்தவர் திருமலையாழ்வார்தான் என்று நான் கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். அந்த சரித்திரத்தை சொல்லுங்கள் பாட்டி.

பாட்டி : நீ சொன்னது சரியே வ்யாசா. ஆழ்வார்திருநகரியைத் திருமலையாழ்வார் சென்றடைந்த பொழுது அந்த இடமே ஒரு காடு போல காட்சியளித்தது. முகலாயர்களின் படையெடுப்பின் பொழுது, ஆழ்வார் ஆழ்வார்திருநகரியை  விட்டு கேரள/கர்நாடக எல்லைப் பகுதிக்குச் சென்றிருந்தார். மிகுந்த முயற்சியோடு   திருமலையாழ்வார் அந்த இடத்தைச் சுத்தம் செய்து நகரத்தையும் கோவிலையும்  புணர்நிர்மாணம் செய்து கோவிலின் ஆகமத்தையும் நிறுவினார். அவரே மதுரை மன்னனின் துணையுடன் ஆழ்வாரையும் திரும்ப அழைத்துக் கொணர்ந்தார். அவர் ஆழ்வார் மீதும் திருவாய்மொழியின் மீதும் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டிருந்தார். திருவாய்மொழியைத் திரும்பத் திரும்பச் சொல்லிக் கொண்டிருந்ததாலேயே அவர் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை என்று அழைக்கப்பட்டார். அவர் தாம் பவிஷ்யதாசார்யனின் (எம்பெருமானார்) விக்ரஹத்தைக் கண்டு, அவருக்கென்று நகரத்தின் மேற்குப் புறத்தில் ஒரு கோவிலையும், கோவிலின் முன்பாக ஒரு சந்நிதித் தெருவையும் நான்கு மாட வீதிகளையும் நிர்மாணித்தவர். இந்த கோவிலைப் பராமரிக்க கைங்கர்யபரர்களை நியமித்தவரும் அவரே. அவரன்றி நாம் இன்று கண்டு மகிழும் ஆழ்வார்திருநகரியைக்  கற்பனைகூட செய்ய இயலாது.

திருவாய்மொழிப் பிள்ளையைப் பற்றி கேள்வியுற்ற அழகிய மணவாளன் (சந்நியாசம் ஏற்றுக் கொள்வதற்கு முன்பு மணவாளமாமுனிகள்) ஆழ்வார்திருநகரிக்குச் சென்று அவரிடம் சிஷ்யராகத்  தொண்டு செய்து அருளிச்செயல்களையும் அதன் பொருளையும் முழுதுமாகக் கற்றார். அவருடைய அந்திமக்காலத்தில் தமக்கு பிறகு நம் சம்பிரதாயத்தைத் தொடர்ந்து நடத்துவது யார் என்று  திருவாய்மொழிப் பிள்ளை கவலைப்படலானார். அழகிய மணவாளன் அந்த பொறுப்பை ஏற்பதாக உறுதி அளித்தார். மிகவும் மகிழ்வடைந்த திருவாய்மொழிப் பிள்ளை மாமுனிகளை ஸ்ரீபாஷ்யத்தை ஒருமுறைக் கற்று அதற்கு பிறகு திருவாய்மொழியின் மீதும் அதன் வ்யாக்யானங்கள் மீதும் தம் காலத்தில் ஈடுபடுமாறு பணித்தார். அதன் பின் திருவாய்மொழிப்பிள்ளை பரமபதிக்க, அழகிய மணவாளன் திருவாய்மொழிப்பிள்ளைக்கு அனைத்துச்  சரமகைங்கர்யங்களையும் செய்தார்.

திருவாய்மொழிப்பிள்ளை தம் காலம் முழுதையும் நம்மாழ்வாருக்கும் திருவாய்மொழிக்குமே அர்ப்பணித்தவர். அவருடைய முயற்சியினாலேயே நாம் ஈடு 36000 படி வ்யாக்கியானத்தை, அதன் மேன்மையை பிற்காலத்தில் உணரச்செய்த அழகியமணவாளமாமுனிகளின் வாயிலாகப் பெற்றுள்ளோம். ஆகையினால் குழந்தைகளே, திருவாய்மொழிப்பிள்ளை அவருடைய ஆசார்யன் மீதும் எம்பெருமானார் மீதும் கொண்டிருந்தப்  பற்றுதலைப் பெற அவருடைய திருவடித் தாமரைகளையே பணிவோம்.

குழந்தைகள் நாம் பெற்றுள்ள செல்வங்களைப் பற்றியும் அன்றைய உரையாடல்களையும்  எண்ணமிட்டவாறே ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டை விட்டு கிளம்பினார்கள்.

அடியேன் கீதா ராமானுஜ தாஸி

ஆதாரம்: http://pillai.koyil.org/index.php/2018/05/beginners-guide-thiruvaimozhip-pillai/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்கள்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பிள்ளை லோகாசார்யரும் அழகிய மணவாளப்பெருமாள் நாயனாரும்

பராசரனும் , வ்யாசனும் , அத்துழாய் மற்றும்  வேதவல்லியோடு ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்களைப்  பற்றி தெரிந்து கொள்ளும் நிறைந்த ஆர்வத்தோடு நுழைகிறார்கள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! எல்லோரும் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? உங்கள் முகங்களில் உற்சாகம் தெரிகிறதே !

வ்யாசன்: நமஸ்காரம் பாட்டி. நாங்கள் எல்லாரும் நலமாக இருக்கிறோம். நீங்கள் எப்படி இருக்கிறீர்கள்? ஆம் பாட்டி, நீங்கள் சொல்வது சரி தான். பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள ஆர்வமாக இருக்கிறோம்.

பாட்டி: ஆம் குழந்தைகளே, நானும் உங்கள் அனைவருடன் பகிர்ந்து கொள்ளக் காத்திருக்கிறேன். உங்கள் அனைவருக்கும் நாம் சென்ற முறை கலந்துரையாடினது நினைவிருக்கும் என்று நினைக்கிறேன். அவரது சிஷ்யர்களின் பெயர்களை யாராவது சொல்கிறீர்களா?

அத்துழாய்: பாட்டி, அவர்களது பெயர்கள் எனக்கு நினைவிருக்கிறது! கூரகுலோத்தமதாசர், விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை, திருமலையாழ்வார் (திருவாய்மொழிப்பிள்ளை), மணப்பாக்கத்து நம்பி, கோட்டூர் அண்ணர், திருப்புட்குழி ஜீயர், திருக்கண்ணங்குடிப்பிள்ளை, கொல்லிகாவலதாசர்.

பாட்டி: நல்லது அத்துழாய், நீங்கள் நினைவில் கொண்டிருப்பது நன்று! இன்று விரிவாகப் பார்க்கலாம். முதலில் நான் உங்களுக்கு கூரகுலோத்தமதாசரைப் பற்றிச் சொல்கிறேன். 

குழந்தைகள்: சரி, பாட்டி!

பாட்டி: கூரகுலோத்தமதாசர் ஸ்ரீரங்கத்தில் பிறந்தவர். திருமலையாழ்வாரை (திருவாய்மொழிப்பிள்ளை) நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குத்  திரும்பிக்கொண்டு வந்ததில் முக்கிய பணியாற்றினார். பிள்ளைலோகாசார்யரின் அத்யந்த சிஷ்யராய் இருந்து அவருடன் திருவரங்கனுலாவிற்குச் (முகலாய படையெடுப்பின் பொழுது நம்பெருமாளுடன் சென்றது ) சென்றார். கூரகுலோத்தமதாசர், திருமலையாழ்வாரைத் திருத்த பல முயற்சிகள் எடுத்ததால், மாமுனிகள் “கூரகுலோத்தமதாசம் உதாரம்”  (மிகுந்த கருணையுடையவர் என்றும்  தாராள குணம் படைத்தவர் என்றும் ) என்று சிறப்பிக்கிறார்.  பின், திருமலையாழ்வார் மிகுந்த நன்றியோடு கூரகுலோத்தமதாசரைப் பணிந்து தாசரோடே  தங்கியிருந்து அவர் பரமபதித்த பிறகு ஆழ்வார்திருநகரிக்குச் சென்றார். ஸ்ரீவசனபூஷணத்தில், ஒரு சிஷ்யனுக்கு “ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்” என்று சொல்லப்பட்டிருக்கிறது. இது நிச்சயமாக கூரகுலோத்தமதாசருக்கும்  திருமலையாழ்வாருக்கும் தகும். ஆகையால்  நாம் அனைவரும் பிள்ளை லோகாசார்யரின் திருவடியை நினைவில் கொண்ட கூரகுலோத்தமதாசரை நினைவில் கொள்வோம். 

வேதவல்லி: பாட்டி, நாங்கள் அனைவரும் கூரகுலோத்தமதாசரைப் பற்றித் தெரிந்துகொண்டதில் மகிழ்ச்சி. ஒரு ஆசார்யனை சிஷ்யன் எப்படி மதிக்க வேண்டும் என்று தெரிந்து கொண்டோம்.

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, அனைவரும் “ஆசார்ய அபிமானமே உத்தாரகம்” என்பதை நினைவில் கொள்ள வேண்டும். நாம் இப்பொழுது விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை என்னும் மற்றோரு முக்கிய சிஷ்யரைப் பற்றிப் பார்ப்போம்.

வ்யாசன்: பாட்டி, எனக்கு அவர்க்கு ஏன் “விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை” என்ற பெயர் வந்ததென்று தெரியும். திருவனந்தபுரத்து பத்மநாபஸ்வாமி திருக்கோயிலின் கோபுரத்தைத் தரிசிப்பதற்காக விளாமரங்களை ஏறியதால் அவருக்கு அந்தப் பெயர் ஏற்பட்டது.

viLAnchOlai piLLai

பாட்டி: நன்று, வ்யாஸா, நீ சொன்னது சரியே. ஈழவ குலத்தில் பிறந்ததால், அவர் கோவிலுக்குள் அனுமதிக்கப் படவில்லை. பெருமாளைத் தரிசிக்க, விளாமரத்தை ஏறி மங்களாசாஸனம் செய்வார். பிள்ளை லோகாசார்யரின் அருளால், ஈடு, ஸ்ரீபாஷ்யம், தத்வத்ரயம், மற்றும் பல ரஹஸ்யக் க்ரந்தங்களை, பிள்ளை லோகாசார்யரின் தம்பியான அழகிய மணவாளப்பெருமாள் நாயனாரிடம் கற்றார்.

விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை ஸ்ரீவசனபூஷணத்தை தனது ஆசார்யரான பிள்ளை லோகாசார்யரிடம் கற்றார். அதன் பொருளைச் சொல்வதில் வல்லவரானார். அவர்  ஸ்ரீவசனபூஷணத்தின் திரண்ட கருத்துக்களை “ஸப்தகாதை” என்னும் க்ரந்தத்தில் சாதித்தார். 

பராசரன்: விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் ஆசார்யபிமானத்தைக்  கண்டு மிகுந்த ஆச்சர்யம் அடைகிறோம்.

பாட்டி: ஆம் பராசரா, அவர் செய்த மிகப்பெரிய கைங்கர்யமானது அவரது ஆசார்யனின் ஆணைப்படி திருமலையாழ்வாருக்கு உபதேசங்கள் செய்தது. பிள்ளை லோகாசார்யர், ஸ்ரீவசனபூஷணத்தின் அர்த்தங்களை  விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை திருமலையாழ்வாருக்குக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டுமென விரும்பினார். விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் வாழ்க்கையில் நடந்த ஒரு முக்கிய நிகழ்ச்சியைப் பற்றி உங்களுக்குச்  சொல்ல விரும்புகிறேன். 

அத்துழாய்: பாட்டி, எங்களுக்கு அந்த நிகழ்வைப் பற்றிச் சொல்லுங்களேன்.

பாட்டி: நீங்களெல்லாம் அதனை கேட்க ஆர்வமாய் இருப்பீர்களென எனக்குத் தெரியும். உங்களுடன் ஸத்விஷயம் பகிர்ந்து கொள்வது எனது கடமையாகும், ஆகையால் கவனமாகக் கேளுங்கள்!

ஒரு நாள், நம்பூதிரிகள் பத்மநாபஸ்வாமிக்கு திருவாராதனம் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை கோவிலுக்குள் நுழைந்தார். பெருமாளைத் தரிசிப்பதற்காக  சந்நிதிக்கு மூன்று வாயில்கள் இருப்பது நாமெல்லோரும் அறிந்ததே. விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை பெருமாளின் திருவடித் தாமரைகளைக் காட்டும் வாயிலுக்கு அருகில் நின்றிருந்தார். அந்தக் காலத்தில் அவருக்கு கோயிலின் உள்ளே வர அனுமதி இல்லாததால், அவரைக் கண்டு திடுக்கிட்ட நம்பூதிரிகள், கோயில் கதவைச் சாற்றிவிட்டு வெளியே செல்லத் தொடங்கினர். 

அதே நேரத்தில், விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின்  சில சிஷ்யர்கள் கோவிலுக்குள் நுழைந்து அவர்களது ஆசார்யரான விளாஞ்சோலைப் பிள்ளை தன் சரீரத்தை விட்டு தனதாசார்யரான பிள்ளை லோகாசார்யரின் திருவடியை அடைந்தாரென தெரிவித்தனர். அவர்கள் திருப்பரியட்டத்தையும் (எம்பெருமானின் பிரசாதமான வஸ்திரம்) எம்பெருமான் சூடிக்களைந்த மாலைகளையும், விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் சரமத்திருமேனிக்குச்  (பூதவுடலுக்கு) சாற்றுவதற்காக வாங்க வந்திருந்தனர். 

இதனைக் கேட்டவுடன் , நம்பூதரிகள் திகைத்து, விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் மேன்மையைப் புரிந்து கொண்டனர். பின் அவர்கள் பெருமாளின் திருப்பரியட்டத்தையும் மாலைகளையும் அவர்களுக்குக்  கொடுத்தனர். 

வேதவல்லி: பாட்டி, எனக்கு விளாஞ்சோலைப் பிள்ளையின் இறுதி தருணங்களைப் பற்றிக் கேட்கையில்  மயிர்கூச்சல் ஏற்படுகிறது.

வ்யாசன்: ஆம் பாட்டி, எனக்கும் கண்களிலிருந்து ஆனந்தக் கண்ணீர் வருகிறது. ஈழவ குலத்தில் உதித்த ஒருவரை நம் ஸம்ப்ரதாயத்தில் எவ்வாறு மதித்திருக்கிறோம் என்பது தெரிகிறது.

பாட்டி: ஆகட்டும் குழந்தைகளே, இன்று உங்களுடன் பொழுது நன்றாகக் கழிந்தது. இன்று நாம் கற்றுக்கொண்டதை நினைவில் கொள்வீர்கள் என்று நினைக்கிறேன். அடுத்த முறை நான் உங்களுக்கு திருவாய்மொழிப் பிள்ளையைப் பற்றி விரிவாகச் சொல்கிறேன்- விரைவில் சந்திப்போம்!

குழந்தைகள் அனைவரும் ஆண்டாள் பாட்டி வீட்டை விட்டு, தங்களின் கலந்துரையாடலைப் பற்றி எண்ணிக்கொண்டே  மகிழ்ச்சியாக செல்கிறார்கள் 

அடியேன் பார்கவி ராமாநுஜதாசி 

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2018/05/beginners-guide-pillai-lokacharyars-sishyas/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/


ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – பிள்ளை லோகாசார்யரும் அழகிய மணவாளப்பெருமாள் நாயனாரும்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நம்பிள்ளையின் சிஷ்யர்கள்

பராசரனும் வ்யாசனும் ஆண்டாள் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் வேதவல்லி மற்றும் அத்துழாயுடன் நுழைகிறார்கள். பாட்டி திருப்பாவை அநுஸந்தித்துக் கொண்டிருப்பதைப் பார்த்தவர்கள் அவள் முடிக்கும் வரை காத்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பாட்டியும் அநுஸந்தானத்தை முடித்து விட்டு அவர்களை வரவேற்றாள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே!

வ்யாசன் : பாட்டி, சென்ற முறை நீங்கள் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் திருக்குமாரர்களைப்  பற்றி கூறுவதாகச்  சொன்னீர்கள். அவர்களைப் பற்றிச் சொல்லுங்களேன்!

பாட்டி: ஆமாம் வ்யாசா! இன்றைக்கு நாம் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளையின் திருக்குமாரர்களைப் பற்றி தெரிந்து கொள்ளப்போகிறோம். சென்ற முறை சொன்னது போல, தனது ஆ்சார்யரான நம்பிள்ளையின் அருளாலும், நம்பெருமாளின் அருளாலும், வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளைக்கு, பிள்ளை லோகாசார்யர், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்ற இரு புதல்வர்கள் பிறந்தனர். இருவரும் ராமலக்ஷ்மணர்களைப் போல வளர்ந்து நம் சம்ப்ரதாயத்திற்கு பல கைங்கர்யங்களைச் செய்தனர்.

நம்பிள்ளை பரமபதத்தையடைந்தபின் வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை நமது சம்ப்ரதாயத்தின் அடுத்த ஆ்சார்யராகி தனது இரு புதல்வர்களுக்கு தமது ஆசார்யரான நம்பிள்ளையிடமிருந்து கற்ற அர்த்தங்களையெல்லாம் கற்றுக்  கொடுக்கலானார். சிறிது காலத்திற்குப் பின் வடக்குத் திருவீதிப்பிள்ளை தனது ஆசார்யரான நம்பிள்ளையை த்யானித்துக்கொண்டே தம் சரம திருமேனியை விட்டு பரமபதத்தையடைந்தார். அதன் பிறகு பிள்ளை லோகாசார்யர் நம் சம்ப்ரதாயத்தின் அடுத்த ஆசார்யரானார்.

அத்துழாய்: பாட்டி, பிள்ளை லோகாசார்யர் தேவப்பெருமாளின் மறு அவதாரம் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.


பிள்ளை லோகாசார்யர் காட்டழகிய சிங்கர் கோயிலில் காலக்க்ஷேபம் செய்யும் காட்சி – ஸ்ரீரங்கம் 

பாட்டி: ஆம், நீ கேட்டது சரி தான் அத்துழாய்! பிள்ளை லோகாசார்யர் தேவப் பெருமாளே தான். பிள்ளை லோகாசார்யர் தமது இறுதி நாட்களில் ஜோதிஷ்குடியில் நாலூர் பிள்ளையிடம் திருமலை ஆழ்வாருக்கு (திருவாய்மொழிப்பிள்ளை என்ற பெயர் கொண்டவர் ) வ்யாக்யானங்களைச் சொல்லித் தருமாறு பணித்தார். திருமலையாழ்வார் தேவப்பெருமாளுக்கு மங்களாசாஸனம் செய்ய காஞ்சிபுரத்திற்குச் சென்ற பொழுது, அருகில் இருந்த நாலூர் பிள்ளையிடம், “நான் உமக்கு ஜோதிஷ்குடியில் சொன்னதைப் போல, நீர் திருமலையாழ்வாருக்கு அருளிச்செயல்களின் அர்த்தங்களைச் சொல்லித்தரவும்” என்றார்.

வேதவல்லி : பாட்டி, ஏன் பிள்ளை லோகாசார்யர் தனது இறுதி நாட்களை ஜோதிஷ்குடியில் கழித்தார் ? அவர் ஸ்ரீரங்கத்தில் பிறந்தவராயிற்றே?

பாட்டி: பிள்ளை லோகாசார்யர், அனைவரது உஜ்ஜீவனத்திற்காக, ஆழ்வார் பாசுரங்களின் ஆழ்ந்த அர்த்தங்களை எளிய தமிழில் அழகிய க்ரந்தங்களாக எழுதிய ஒரு சிறந்த ஆசார்யராவார். பலர், ஸம்ஸ்க்ருதத்தையோ தமிழையோ நிரம்பக் கற்காதிருக்கலாம். ஆனால் அவர்கள் பூர்வாசார்யர்களின் க்ரந்தங்களைப்  படித்துப்  பயன்பெற விரும்பலாம். அவர்களின் நலனிற்காக, பிள்ளை லோகாசார்யர் மிகுந்த கருணையோடு தன் ஆசார்யரிடம் கற்றதை எளிமையாகவும் சுருக்கமாகவும் எழுதி வைத்தார். ஸ்ரீவசனபூஷணம் என்பது நம் சம்ப்ரதாயத்தின் அர்த்தங்களைச் சொல்ல வந்த அவரது தலைசிறந்த படைப்பாகும். நமது ப்ரமாணத்தை ரக்ஷித்த முக்கிய ஆசார்யனாவார் நம் பிள்ளை லோகாசார்யர் (நம் சம்ப்ரதாயத்தின் ஞானாதாரத்தை வளர்த்துக்  காத்தவர் அவர்).

பிள்ளை லோகாசார்யர்  – ஸ்ரீரங்கம் 

பிள்ளை லோகாசார்யர் நமது ப்ரமாணத்தை மட்டுமில்லை நமது சம்ப்ரதாயத்தின் ஆணிவேறான ஸ்ரீரங்கம் நம்பெருமாளையும்  காத்தவர். ஸ்ரீரங்கத்தில் எல்லாம் சீராக நடைபெற்றுக் கொண்டிருந்த போது, திடீரென முகலாயர்களின் படையெடுப்பைப் பற்றிய செய்தி காட்டுத் தீயைப் போல பரவியது. முகலாய மன்னர்கள் சொத்துக்கள் மிகுந்த கோயில்களை குறி வைப்பார்கள் என்பது யாவரும் அறிந்ததே. அதனால் அனைவரும் மிகுந்த கவலை கொண்டார்கள். பிள்ளை லோகாசார்யர் (மிகுந்த மூத்த ஸ்ரீவைஷ்ணவரானதால்) நிலைமையை சீர்தூக்கிப் பார்த்தார். சில ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை பெரிய பெருமாளுக்கு முன் ஒரு சுவற்றை எழுப்பச் சொல்லிவிட்டு, நம்பெருமாளுடனும், உபய நாய்ச்சியார்களுடனும் தெற்கை நோக்கி செல்லத்  தொடங்கினார். அவருக்கு மிகுந்த வயதான போதிலும், தனது உடலைப் பற்றிக் கவலை கொள்ளாமல், நம்பெருமாளுடனே பயணிக்கலானார். காட்டுவழியே சென்று கொண்டிருந்த பொழுது, சில கொள்ளையர்கள் அவர்களை வழிமறித்து, நம்பெருமாளின் நகைகளை அபகரித்தனர். பிள்ளை லோகாசார்யர் அவர்களின் மனதை மாற்றியதால், அவர்கள் அவரைச் சரணடைந்து நகைகளைத் திரும்பக்  கொடுத்தனர்.

ஜோதிஷ்குடி – பிள்ளை லோகாசார்யர்  பரமபதித்த இடம் 

பராசரன்: தேவப்பெருமாளின் அவதாரமாகத்தான் இருந்திருக்க வேண்டும், தியாகத்திற்கு எடுத்துக்காட்டாக இருந்திருக்கிறாரே!

பாட்டி: ஆம் பராசரா, அதனால் தான் தேவப்பெருமாள் நம் சம்ப்ரதாய பெருமாள் என்றழைக்கப்படுகிறார். பிள்ளை லோகாசார்யர் ப்ரமாண ரக்ஷணம்  (க்ரந்த ரூபத்திலிருக்கும் நம் ஸம்ப்ரதாயத்தை காத்தல்) மட்டுமின்றி ப்ரமேய ரக்ஷணத்திற்கும் (நம்பெருமாளை காத்தல்) காரணமாயிருந்தார். ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனுக்கு எடுத்துக்காட்டாய் நம்பெருமாளின் பாதுகாப்பைப் பற்றியே எண்ணி இருந்தார். பெரியாழ்வார் எப்படி நம்பெருமாள் திருமேனியைப் பற்றியே எண்ணி அவர்க்கு பல்லாண்டு பாடினாரோ, பிள்ளை லோகாசார்யரும் நம்பெருமாளின் அர்ச்சாரூபத்தை ஒரு குழந்தையாகவே பாவித்து, தன்  உயிரே போகும் தருவாயிலும், முகலாய மன்னர்கள் நம்பெருமாளை எடுத்துச் செல்ல அனுமதிக்கவில்லை. நீங்கள் அடுத்த முறை பெருமாள் கோயிலுக்குச் செல்லும் போது, நம்முடைய இன்றைய சம்ப்ரதாயத்தின் நன்னிலை அவர்களைப் போல ஆயிரக்கணக்கான ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள் த்யாகத்தினால் என்பதை நினைவில் கொள்ளவேண்டும். அவர்கள், பின்வரும் சந்ததியினர் அனைவரும் பயனுறவேண்டும் என்றே  நம்பெருமாளையும் சம்ப்ரதாயத்தையும் காக்க கஷ்டப்பட்டனர். நாம் அவர்களுக்கு எந்த கைமாறையும் செலுத்த முடியாது தான் – ஆனால் அவர்களின் தியாகங்களை நன்றியோடு நினைவில் கொண்டு, நம் சம்ப்ரதாயத்தை மதித்து அதனை அடுத்த தலைமுறையினர்க்கு கொண்டு செல்ல முயலவேண்டும். 

அத்துழாய்: பாட்டி, பிள்ளை லோகாசார்யரின் இளைய தம்பி, அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனாரைப் பற்றிச் சொல்லுங்களேன்.

nayanar
அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார்

பாட்டி: நாயனார் நம் சம்ப்ரதாயத்தின் சீரிய கருத்துக்களையொட்டி பல க்ரந்தங்களை எழுதினார். அவற்றில் ஆசார்யஹ்ருதயம் மிகச் சிறந்ததாகும். பெரியவாச்சான் பிள்ளையைப் போன்ற பெரிய ஆசார்யர்களை ஒத்த ஞானத்தை உடையவயராய் அவரை அனைவரும் மதித்தனர். அவரை அனைவரும் “ஜகத் குருவரானுஜ – லோகாசார்யரின் இளைய தம்பி” என்று அழைத்தனர்.  அவரது க்ரந்தங்கள் ஞானத்தைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும் இரத்தினங்கள் என்றே கொள்ள வேண்டும். அவையில்லாமல் நம் சம்ப்ரதாயத்தில் பல அர்த்தங்கள் சாமான்ய மனிதர்களைச் சென்று சேர்ந்திருக்க முடியாது. மாமுனிகள் நாயனாரையும் அவரது படைப்புக்களையும் போற்றி, பிள்ளை லோகாசார்யருக்கு அடுத்து இவர் தாம் சம்ப்ரதாயத்துக்கு பல கைங்கர்யங்களைச் செய்துள்ளதாகச் சொல்கிறார். நாயனார் தன்  திருமேனியை விட்டு பரமபதத்துக்கு ஏக எண்ணினார். பிள்ளை லோகாசார்யர்,  நாயனார் பரமப்பதத்திற்கு ஏகிய பொழுது, துக்க சாகரத்தில் மூழ்கியவராய் அவரது திருமுடியை தன் மடியில் வைத்து அழுதார். நாயனாரை இந்த உலகம் குறுகிய காலத்தில் இழந்த ஒரு சிறந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவராய் பார்க்கிறார், பிள்ளை லோகாசார்யர்.

வ்யாசன்: பிள்ளை லோகாசார்யர் மற்றும் நாயனாரின் வாழ்க்கை வரலாறு மிகுந்த சுவாரஸ்யமானதாகவும், உணர்ச்சிவசப்படச் செய்வனவாகவும் இருந்தன.

பாட்டி: ஆம், வ்யாசா. நமது ஆசார்யர்களைப் பற்றியும் அவர்களது வாழ்க்கையைப் பற்றியும் பேசுகையில் நேரம் போவதே தெரிவதில்லை. வெளியே இருட்டி விட்டது. நீங்களெல்லாம் வீட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும். அடுத்து நாம் சந்திக்கும் பொழுது, பிள்ளை லோகாசார்யரின் சிஷ்யர்களைப் பற்றிச் சொல்கிறேன்.

குழந்தைகள் அவரவர் வீட்டிற்குச் செல்லும் பொழுது வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை, பிள்ளை லோகாசார்யர், அழகிய மணவாள பெருமாள் நாயனார் ஆகியோர்களைப் பற்றியும் அவர்களது வாழ்க்கைகளைப் பற்றியும் நினைத்துக் கொண்டே சென்றனர்.

அடியேன் பார்கவி ராமாநுஜதாசி 

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/09/beginners-guide-pillai-lokacharyar-and-nayanar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நம்பிள்ளை

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< நஞ்சீயர்

பராசரனும் வ்யாசனும் வேதவல்லி மற்றும் அத்துழாயுடனும் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்றைக்கு நாம் அடுத்த ஆசார்யரும் நஞ்சீயரின் சிஷ்யருமான நம்பிள்ளையைப் பற்றிப் பேசப்போகிறோம். நான் உங்களுக்கு முன்பே சொன்னது போல், நம்பூரில் வரதராஜன் என்ற பெயருடன் பிறந்து தமிழிலும் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் புலமைப் பெற்றவராக இருந்தவர் நம்பிள்ளை. நஞ்சீயரின் 9000 படி வ்யக்யானத்தின் பிரதிகளை எடுப்பதற்காக வரதராஜரின் பெயர் பரிந்துரைக்கப் பட்டது என்று அறிந்தோம் அல்லவா? நஞ்சீயர் தாம் வரதராஜரின் பெருமைகளை அறிந்து அவருக்கு நம்பிள்ளை என்ற பெயரிட்டர். திருக்கலிக்கன்றி தாசர், கலிவைரி தாசர், லோகாசார்யர், ஸூக்தி மஹார்னவர், ஜகதாசார்யர், உலகாசிரியர் என்றெல்லாம் பெயர்கள் அவருக்கு உண்டு.

நம்பிள்ளை – திருவல்லிக்கேணி

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளை எவ்வாறு தம் ஆசார்யரின் 9000 படி மூல வ்யாக்யானத்தை காவேரி வெள்ளத்தில் தொலைத்த பிறகு தனது நினைவிலிருந்து எழுதினார் என்று ஞாபகம் இருக்கிறது.

பாட்டி: ஆமாம், அத்தனை பெருமையும் ஞானமும் இருந்தும், நம்பிள்ளை மிகுந்த அடக்கமுடையவராக இருந்தார். அனைவரையும் மிகுந்த அன்புடனும், மரியாதையுடனும் நடத்தினார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, நம்பிள்ளையின் பெருமைகளை எடுத்துரைக்கும் சில நிகழ்வுகளை சொல்ல முடியுமா?

பாட்டி: ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை அர்த்தங்களுடன் கற்றறிந்த பிறகு, நம்பிள்ளை ஸ்ரீரங்கம் கோயிலிலே பெரிய பெருமாள் ஸந்நிதிக்குக் கிழக்கு திசையில் அமர்ந்து உபன்யாஸங்கள் செய்வதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். நம்பிள்ளை தமிழிலும் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் நல்ல புலமை பெற்றிருந்ததால் பக்தர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக வந்து கேட்கலாயினர். வால்மீகி ராமாயணத்தைக் கொண்டு மக்களின் மனங்களிலிருந்த அனைத்து ஸந்தேஹங்களையும் தீர்ப்பதில் வல்லாவராயிருந்தார். ஒரு முறை நம்பிள்ளை உபன்யாஸம் செய்து கொண்டிருந்த பொழுது, பெரிய பெருமாள் (ஸ்ரீரங்கத்தில் மூலவராக எழுந்தருளியிருப்பவர்) தனது ஸயனத் திருக்கோலத்திலிருந்து எழுந்து நின்று பார்க்க முற்பட்டார். திருவிளக்குப் பிச்சன் (ஸன்னிதியில் விளக்கெரிக்கும் கைங்கர்யத்தைச் செய்பவர்) அவரைப் பார்த்து, அசைவது அர்ச்சாவதாரத்துக்கு ஏற்காது என்று அவரை ஸயனத் திருக்கோலத்திற்குத் திரும்பச் சொன்னார். எம்பெருமான் தனது அர்ச்சா ஸமாதியையும் (பேசுவதோ அசைவதோ செய்ய மாட்டேன் என்ற உறுதி பூண்ட நிலை) கலைத்து நம்பிள்ளையின் உபன்யாஸங்களைப் பார்க்கவும்  கேட்கவும் ஆசைகொண்டார் என்றால் நம்பிள்ளையின் உபன்யாஸங்கள் எவ்வளவு மேன்மை பொருந்தியவை என்று அறிந்து கொள்ளலாம். தமிழ் மற்றும் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கியங்களில் ஆழ்ந்த ஞானம் இருந்தமையால் கேட்போரின் மனதைக் கொள்ளை கொள்ளும் திறன் படைத்தவராக இருந்தார், நம்பிள்ளை.  நம்பெருமாள் எவ்வாறு உலகின் அனைத்து மூலைகளிலிருந்தும் மக்களைத் தன் அழகிய திருமேனியாலும், நடையழகாலும் தன் புறப்பாட்டிற்கு வரும்படிக் கவர்ந்து இழுத்தாரோ, அவ்வாறே நம்பிள்ளையும் கவரும் ஆற்றல் படைத்தவராக இருந்தார். யாரேனும் ஸ்ரீரங்கத்தில் நம்பெருமாளின் புறப்பாட்டைப் பார்த்து இருக்கிறீர்களா?

ஸ்ரீரங்கத்து பெருமாள் ஸன்னிதியில் நம்பிள்ளையின் உபன்யாசம்

அத்துழாய்: ஆமாம் பாட்டி, பார்த்திருக்கிறேன். நான் ஒரு ப்ரஹ்மோத்ஸவத்தின் போது ஸ்ரீரங்கத்திற்குப் போயிருந்தேன்; அப்பொழுது பெருமாளுடைய வீதி புறப்பாடு நடந்து கொண்டிருந்தது. அவர் நடந்த விதம் வசீகரிக்கும் விதமாக இருந்தது.

பராசரன்: ஆமாம் பாட்டி, நாங்களும் நம்பெருமாளின் புறப்பாட்டைப் பல தடவை பார்த்திருக்கிறோம்.

பாட்டி: யார் தான் பார்த்திருக்க மாட்டார்கள். நம் பார்வைக்கு விருந்தல்லவா அது? நம்பெருமாள் எவ்வாறு தன் அடியார்களை எல்லாம் தன் புறப்பாட்டாலே ஈர்த்தானோ, நம்பிள்ளையும் தனது உபன்யாஸத்திற்கு பெரிய கூட்டத்தை கூட்டக்கூடியவர். நம்பெருமாளுக்கு முன் ஒரு முறை, நம்பிள்ளையை நோக்கி, கந்தாடை தோழப்பர் (முதலியாண்டான் பரம்பரையிலே வந்தவர்) சில கடும் வார்த்தைகளைச் சொல்லி விடுகிறார். அவரது மனதிற்கு நம்பிள்ளையின் மேன்மைகள் புலப்படாததன் எதிரொலியாய் அவரது கடும் வார்த்தைகள் இருந்தன. நம்பிள்ளை ஒரு வார்த்தை கூடச் சொல்லாமல், அந்த அவமரியாதையை ஏற்று, கோயிலை விட்டுத் தன் திருமாளிகைக்கு சென்றார். தோழப்பர் தன் திருமாளிகைக்கு திரும்பச் சென்ற பொழுது அவரது மனைவி அவரது செயலை கண்டித்து, நம்பிள்ளையின் மேன்மைகளை எடுத்துரைத்தார். தோழப்பரின் மனைவியார் அவரை நம்பிள்ளையின் திருவடித்தாமரைகளில் மன்னிப்பு வேண்டுமாறு வலியுறுத்துகிறார். தோழப்பரும் தனது தவறை உணர்ந்து நம்பிள்ளையின் திருமாளிகைக்கு நள்ளிரவில் செல்ல எண்ணினார். வாசற்கதவை திறக்க முற்படும் பொழுது, அங்கு நம்பிள்ளை காத்திருப்பதை கண்டார். தோழப்பரைக் கண்டவுடன் நம்பிள்ளை அவருக்கு தண்டன் ஸமர்ப்பித்து தான் ஏதோ தவறு செய்ததாகவும் அதனால் தான் தோழப்பர் அவர் மீது கோபம் கொண்டதாகவும் கூறினார். தோழப்பரே தவறு செய்தபொழுதிலும் தான் தவறு செய்தது போல் அதனைத் தன் மேலிட்டுக்கொண்ட  நம்பிள்ளையின் பெருந்தன்மையை கண்டு வியந்தார் தோழப்பர். நம்பிள்ளையை விழுந்து சேவித்த தோழப்பர் நம்பிள்ளையின் மிகுந்த தன்னடக்கதினால் அன்றிலிருந்து “லோகாசார்யர்” (இந்த உலகத்திற்கே ஆசிரியர்) என்று அழைக்கப்படுவார் என்று அறிவித்தார். இவ்வளவு ஆற்றல் பெற்றிருந்தும் அடக்கத்துடன் இருப்பவரையே “லோகாசார்யர்” என்றழைக்க இயலும் – நம்பிள்ளை அந்தப் பெயருக்கு மிகவும் பொருத்தமானவரே என்றும் கூறினார். தோழப்பர் நம்பிள்ளையின் மீதிருந்த வெறுப்பை விடுத்து தனது மனைவியுடன் நம்பிள்ளைக்கு கைங்கர்யம் செய்யலானார். அவரிடமிருந்து அனைத்து சாஸ்த்ரார்த்தங்களையும் கற்கலானார். 

பராசரன்: அருமை! இந்த நிகழ்வு பராசர பட்டர் தன்னைப் பற்றிக் குறை கூறியவருக்கு ஒரு விலை உயர்ந்த சால்வையைக் கொடுத்த கதையைப் போல இருக்கிறதல்லவா?

பாட்டி:  நன்றாக கவனித்துள்ளாய் பராசரா! நம் பூர்வாசார்யர்களுக்கெல்லாம் ஒத்த குணங்களே இருந்தன – ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனைப் போலே. காலம் காலமாக நாம் வாழவேண்டிய முறையைப் பற்றியும் பிறரிடம் நடந்து கொள்ளும் முறைகளைப் பற்றியும் ஒரு தூய ஸ்ரீவைஷ்ணவனாக இருந்து காட்டியவர்கள் நம் ஆசார்யர்கள். சிறந்த உதாரணங்களாகத் திகழ்ந்து  நமக்கு நல்ல வழிகாட்டிச் சென்றார்கள். இவையெல்லாம் நடைமுறையில் சாத்தியமே வெறும் ஏட்டுச்சுரைக்காய் அன்று என தெளிவுபடுத்தியவர்கள். ஆசார்யன் அனுக்ரஹமும் நமது சிறு முயற்சியும் இருந்தால் நம் பூர்வாசார்யர்களைப்போல் வாழ முனையலாம்.  குழந்தையைப் போல் சின்ன சின்ன அடிகள் எடுத்து வைத்தாலே நமது இலக்கை அடைந்து விடலாம்.

பட்டர் எப்படி ஒரு உண்மையான ஸ்ரீவைஷ்ணவனாக இருக்க முடியும் என்று காட்டிய போதிலும், அவரது வம்சத்தில் வந்த நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர், நம்பிள்ளை மீது பொறாமை கொண்டவராய் இருந்தார். ஒரு முறை நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயருடன் ராஜசபைக்கு சென்றார். ராஜா இருவரையும் அழைத்து, ஸம்பாவனை கொடுத்து உயர்ந்த ஆசனங்களைக் கொடுத்தான். ராஜா பட்டரிடம் ஸ்ரீராமாயணத்திலிருந்து ஒரு கேள்வி கேட்டார். ராமாவதாரத்தில், ஸ்ரீராமன் தன் பரமாத்ம ஸ்வரூபத்தை மறைத்துத் தன்னை ஒரு மனிதனாகவே காட்டிக்கொண்ட பொழுதில், ஜடாயுவிற்கு எப்படி மோக்ஷம் அளிக்க முடியும் என்று கேட்டார். பட்டர் இதற்கு நம்பிள்ளை எவ்வாறு பதில் கூறுவார் என்று கேட்க, ஜீயர் உடனே, ஸத்யவானான ஸ்ரீராமன், அனைத்து உலகங்களையும் தன் ஸத்யம் பேசும் திறனாலே வெல்ல முடியும் என சாஸ்த்ரத்தை மேற்கோள் காட்டினார். பட்டர் அதே விளக்கத்தை  ராஜாவிடம் அளித்தார். அவரது விளக்கத்தினால் மகிழ்ந்த ராஜாவோ, பட்டரின் அறிவை மெச்சி அவருக்கு பெரும் செல்வம் அளித்தார். பட்டர் நம்பிள்ளையின் ஒரு வ்யாக்யானத்திற்கே இவ்வளவு மஹிமை இருப்பதை அறிந்து, அவருக்கே அனைத்து செல்வத்தையும் அளித்து விட்டார். பிறகு நம்பிள்ளையின் சிஷ்யராகி, அவருக்கே கைங்கர்யம் செய்யலானார். இவ்வாறு நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை பட்டர் நல்வழிக்கு மீண்டு வந்து நம்பிள்ளையின் பல சிஷ்யர்களில் ஒருவரானார்.

வேதவல்லி: பாட்டி, பட்டரும் நஞ்சீயரும் பல உயர்ந்த விஷயங்களைப் பற்றிப் பேசிக் கொண்டார்கள் என்று சொன்னீர்களே – நம்பிள்ளையும் நஞ்சீயரும் கூட அவ்வளவு ஸ்வாரஸ்யமான உரையாடல்களை மேற்கொண்டார்களா?

பாட்டி: ஆம் வேதவல்லி, நஞ்சீயரும் நம்பிள்ளையும் நல்ல உரையாடல்களை மேற்கொண்டனர். ஒரு முறை நம்பிள்ளை நஞ்சீயரிடம் “எம்பெருமானின் அவதாரங்களின் பயன் என்ன” என்று கேட்டார். பாகவத அபசாரம் செய்தவனை தண்டிப்பது தான் அவதாரத்தின் முக்கிய பயன் ஆகும்  என்றார் நஞ்சீயர்.  எம்பெருமான் க்ருஷ்ணாவதாரம் எடுத்ததே தன் பக்தர்கள் மீது பல அபசாரங்கள் செய்த துர்யோதனனைக் கொல்வதற்காகத்தான். நரஸிம்ஹனாய் அவதாரமெடுத்ததே, தன் பக்தனான ப்ரஹ்லாதனை கொடுமைப்படுத்திய ஹிரண்யகசிபுவை கொல்வதற்கு. அதனால், அனைத்து அவதாரங்களின் முக்கிய நோக்கமே, பாகவத ஸம்ரக்ஷணமாகும்.

வ்யாசன் : பாட்டி, பாகவத அபசாரம் என்றால் என்ன?

பாட்டி : நஞ்சீயர் மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு நம்மை ஸமமாக எண்ணுவது பாகவத அபசாரம் என்கிறார். அவர்களது பிறப்பு, ஞானம் போன்றவற்றை மனதில் கொள்ளாது, மற்ற ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களை நம்மை விட உயர்வாகத்தான் நடத்த வேண்டும் என்று விளக்குகிறார்.  ஆழ்வார்களைப் போலவும் மற்ற பூர்வாசார்யர்களைப் போலவும் நாமும் எப்பொழுதும் மற்ற பாகவதர்களின் பெருமை தோற்ற பேசவேண்டும் என்றும் சொல்வார். மற்ற தேவதாந்தரங்களைச் சென்று சேவித்தல் முற்றிலும் அர்த்தமற்றது என்று தெளிவாக எடுத்துரைத்தார்.

அத்துழாய் : பாட்டி, நம்பிள்ளை அதை எவ்வாறு விளக்குவார்?

பாட்டி: ஒரு முறை ஒருவர் நம்பிள்ளையிடம் வந்து “நீங்கள் தேவதாந்தரங்களான (இந்திரன், வருணன், அக்னி, ஸூர்யன் ஆகியோர்) உங்கள் நித்யகர்மாவில் துதிக்கிறீர்கள், பின் ஏன் அவர்களை கோயில்களில் துதிக்க மாட்டேன் என்கிறீர்கள்?” என்றார். நம்பிள்ளை சட்டென்று ஒரு உன்னதமான பதிலளித்தார். அவர் கேட்டார் “யாகத்தில் நெருப்பை துதிக்கிறீர்கள் ஆனால் ஏன் மயான பூமியிலிருக்கும் நெருப்பை விட்டு விலகியே இருக்கிறீர்கள்?” நித்ய கர்மங்கள் பகவத் ஆராதனமாகச் செய்யலாம், எம்பெருமானை தேவதைகளுக்கு அந்தர்யாமியாகக் கொண்டு. ஆனால் அதே சாஸ்த்ரம் நாம் எம்பெருமானைத்தவிர வேறு எவரையும் தொழக்கூடாது என்று சொல்வதால், நாம் மற்ற கோயில்களுக்குச்  செல்வதில்லை.

வேதவல்லி: பாட்டி, எங்கள் அம்மா இது மிகுந்த சர்ச்சைக்குரிய  விஷயமென்றும், யாரும் இதை ஒத்துக்கொள்ளமாட்டார்கள் என்றும் சொல்வார்.

பாட்டி: உணர்ந்து ஒத்துக்கொள்ள மறுப்போர்க்கு, சில உண்மைகள், கசப்பு மாத்திரைகளை போல. ஆனால் எப்படிக் கசப்பு மருந்துகள் நம் உடலுக்கு நல்லது செய்யுமோ, இந்த உண்மை நம் ஆத்மாவிற்கும் உடலுக்கும் நன்மை செய்யும். ஒத்துக்கொள்ள மறுப்பதால் மட்டுமே வைதிக உண்மைகளை மறுக்கவோ திரிக்கவோ முடியாது. ஒருவருடைய ஆசார்யருடைய அருளாலும் எம்பெருமானுடைய நிர்ஹேதுக  கருணையாலும், அனைவரும் இந்த உண்மையை உணர்ந்து கொள்வார்கள். ஆனால், நம்மாழ்வார் சொல்வது போல், அனைவரும் ஸ்ரீமந்நாராயணனின் பரத்வத்தை உணர்ந்து கொண்டு மோக்ஷமடைந்தால், அவரது லீலைகளை நடத்துவதற்கு ஒரு உலகம் இருக்காதே, அதனால் தான் இந்த தாமதம். ஆழ்வார் மேலும் சொல்கிறார் “இந்த விளையாட்டைப் புரிந்து கொண்டு, உடனடியாகத் திருக்குருகூருக்குச் சென்று அங்குள்ள ஆதிப்பிரான் பெருமாளை சென்று சரணடையுங்கள்” என்று.

வ்யாசன் : பாட்டி, நம்பிள்ளை திருமணம் செய்து கொண்டாரா?

பாட்டி: ஆமாம், நம்பிள்ளைக்கு இரு மனைவியர். ஒரு முறை நம்பிள்ளை, தம்மைப் பற்றி என்ன எண்ணுகிறாள் என ஒரு மனைவியிடம் கேட்டார். அவள் நம்பிள்ளையை எம்பெருமானுடைய அவதாரமாக கருதுவதாகவும் அவரைத் தன் ஆசார்யனாக கொள்வதாகவும் கூறினாள். இதை கேட்டு இன்பமுற்ற நம்பிள்ளை தன்னைத் தேடி வரும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களுக்கு எல்லாம் ததீயாராதனை கைங்கர்யத்தில்  (தளிகை செய்யும் கைங்கர்யம்) ஈடுபடுமாறு அவளைப் பணித்தார். ஆசார்யாபிமானத்தின் முக்கியத்துவத்தை இந்த சம்பவத்தின் மூலம் நமக்குக் காட்டுகிறார் நம்பிள்ளை.

பராசரன்: நம்பிள்ளையின் வாழ்க்கை வரலாறு கேட்பதற்கே ஸ்வாரஸ்யமாக உள்ளதே. அவருக்கு நிறைய உயர்ந்த சிஷ்யர்கள் இருந்திருக்க வேண்டும்.

பாட்டி: ஆம் பராசரா, நம்பிள்ளைக்கு ஆசார்ய புருஷர்களின் குடும்பங்களிலிருந்தே பல சிஷ்யர்கள் இருந்தார்கள். அவருடைய காலம் ஸ்ரீரங்கத்தில் நல்லடிக்கலாம் என்று வழங்கப்படுகிறது. வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளையின் குமாரர்களான, இரு உயர்ந்த ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களான,  பிள்ளை லோகாசார்யார், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் ஆகியோரை நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குக் கொடுத்தார், நம்பிள்ளை. வடக்கு திருவீதிப் பிள்ளை, பெரியவாச்சான் பிள்ளை, பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயர், கந்தாடை தோழப்பர், நடுவில் திருவீதிப் பிள்ளை ஆகியோர் அவரின் மற்ற முக்கிய  சிஷ்யர்கள்.

nampillai-pinbhazakiya-perumal-jeer-srirangam

நம்பிள்ளை, பின்பழகியராம் பெருமாள் ஜீயருடன், ஸ்ரீரங்கம்

நாம் அடுத்த முறை சந்திக்கும் பொழுது, நம்பிள்ளையின்  மேற்சொன்ன சிஷ்யர்களைப் பற்றி கூறுகிறேன். அவர்களெல்லாம், நம்மிடத்தில் உள்ள எல்லையில்லாக்  கருணையால் உயர்ந்த க்ரந்தங்களையும் கொடுத்து, நம் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குச் சிறந்த கைங்கர்யங்களையும்  செய்துள்ளார்கள்.

குழந்தைகளெல்லாரும் , நம்பிள்ளையின் பெருமைகள் மிக்க வாழ்க்கை வரலாற்றைப் பற்றியும் உபதேசங்களைப் பற்றியும் எண்ணிக்கொண்டே அவரவர் வீட்டிற்குச் செல்கிறார்கள்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-nampillai/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம் – நஞ்ஜீயர்

ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே சடகோபாய நம: ஸ்ரீமதே ராமானுஜாய நம: ஸ்ரீமத் வரவரமுநயே நம:

ஸ்ரீவைஷ்ணவம் – பால பாடம்

<< பட்டர்

பராசரனும் வ்யாசனும் வேதவல்லி மற்றும் அத்துழாயுடனும் பாட்டியின் வீட்டிற்குள் நுழைந்தார்கள்.

பாட்டி: வாருங்கள் குழந்தைகளே! இன்று நாம் பராசர பட்டரின் சிஷ்யரான, நஞ்சீயர் என்கிற ஆசார்யனைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளப் போகிறோம். நான் உங்களிடம் முன்பே சொல்லியது போல், நஞ்சீயர் ஸ்ரீமாதவராக பிறந்து, பின்பு இராமானுஜரின் திவ்ய ஆணையால் ஸம்ப்ரதாயத்திற்குப் பராசர பட்டரால் கொண்டுவரப்பட்டார். பட்டர் எப்படித் திருநெடுந்தாண்டகத்திலிருந்தும், சாஸ்தரங்களிலிருந்த மற்ற அர்த்தங்களைக் கொண்டும் மாதவாசார்யரை வாதத்தில் வென்றார் என்று பார்த்தோம் அல்லவா? மாதவர் ஒரு அத்வைத பண்டிதர். அவருக்கு பட்டர் பின்பு “நஞ்ஜீயர்” என்ற பெயரிட்டார். அவருக்கு “நிகமாந்த யோகி” என்றும் “வேதாந்தி” என்றும் பெயர்களுண்டு.

வ்யாசன்: பாட்டி, ராமானுஜரும் பட்டரும் மற்ற ஸித்தாந்தங்களில் ஈடுபட்டிருந்த யாதவப்ரகாசரையும் (பின்னாளில் கோவிந்த ஜீயரானவர்), கோவிந்தப் பெருமாளையும் (பின்னாளில் எம்பாரானவர்), யஞ்யமூர்த்தியையும் (பின்னாளில் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானாரானவர்) திருத்தியதைப் போல் ஏன் தங்களுக்குத் துன்பம் கொடுத்த சைவ மன்னர்களையும் திருத்தவில்லை ? ஏன் அவர்கள் சைவ மன்னர்களிடமிருந்து விலகி இருந்தார்கள்?

பாட்டி: வ்யாசா, நம் பூர்வாசார்யர்களுக்குத் தெரியும், யாரை திருத்த முடியும், யாரைத் திருத்த முடியாதென்று. நீ சொன்ன அனைத்து ஆசார்யர்களும், தங்களுடைய வாதத்தை ப்ரதிவாதி நியாயமான வகையில் தோற்கடித்தார் என்கிற பொழுது, தங்களுடைய தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு, பெரிய திருமலை நம்பி, ராமானுஜர், பட்டர் ஆகியோரின் திருவடித் தாமரைகளைச் சரணடைந்து, ஸ்ரீவைஷ்ணவ ஸம்ப்ரதாயத்தை ஆச்ரயித்தார்கள். ஆனால், அந்த சைவமன்னனோ, நியாயமான வாதத்திற்கும் தயாராகவில்லை, வாதத்தில் தோல்வியை ஏற்கும் கண்ணியமும், மனப்பக்குவமும் அவனிடம் இல்லாததால், ஸ்ரீமந்நாராயணன் தான் பரதெய்வம் என்ற உண்மையையும் ஒப்புக்கொள்ளவில்லை. “தூங்குபவனை எழுப்பிவிடலாம், ஆனால் தூங்குவது போல் நடிப்பவனை எழுப்பமுடியாது” என்பது பழமொழி.  நமது பூர்வாசார்யர்களுக்குத் தெரியும் யார் உண்மையாகத் தூங்குகிறார்கள், யார் நடிக்கிறார்கள் என்று.  அதனால், அவர்களுடைய செயல்களும், முடிவுகளும் அதற்கேற்றார் போலே இருந்தன. இப்படிச் சிலரிடம் குறைபாடுகளிருந்தாலும், நம் பூர்வாசார்யர்கள் அவர்களைத் திருத்தத்தான் முனைந்தார்கள். குதிருஷ்டிகளிடமிருந்து மிகுந்த எதிர்ப்பைச் சந்தித்ததால், அவர்கள் தங்கள் முயற்சியைத் தொடரவில்லை.

பராசரன்: பாட்டி, மாதவருக்கு நஞ்சீயர் என்ற பெயர் எப்படி வந்தது?

பாட்டி: பட்டர் மாதவரை வாதில் வென்ற பின்னர், அவருக்கு ஸம்ப்ரதாயக் கொள்கைகளைச் சொல்லிக் கொடுத்து, அருளிச்செயல்களைக் கற்றுக்கொள்ளுமாறு பணித்து, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்றார். பட்டர் சென்ற பிறகு, மாதவருக்கு தன் இரு மனைவியரிடமிருந்து அவரது கைங்கர்யத்திற்கு எந்த சகாயமும் இல்லாததாலும், அவரது ஆசார்யனைப் பிரிந்திருக்க முடியாததாலும், ஸந்யாஸியாக முடிவு செய்து, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்று தன் ஆசார்யனுடன் இருக்க முடிவு செய்தார். அவர் தன்னுடைய பெரும் செல்வத்தை 3 பங்குகளாக்கி, இரண்டு பகுதிகளைத் தனது இரு மனைவியரிடம் கொடுத்து விட்டு, ஒரு பங்கை  பட்டரிடம் ஸமர்ப்பிப்பதற்காக எடுத்துக்கொண்டு, ஸந்யாஸாச்ரமத்தை ஏற்றுக்கொண்டு, ஸ்ரீரங்கத்திற்குச் சென்றார். மாதவரை ஸ்ரீரங்கத்தில் பார்த்தவுடன், அவரது ச்ரத்தையையும், ஆசார்ய பக்தியையும் பார்த்து அவரை “நம் ஜீயர்” (எங்கள் அன்பிற்குரிய ஜீயர்) என்று அழைத்தார், பட்டர். அன்று முதல், அவருக்கு நஞ்சீயர் என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. நஞ்சீயரது ஆசார்ய பக்தி எல்லையில்லாததாயிருந்தது.  மற்றொரு ஸ்ரீவைஷ்ணவனின்  துக்கத்தை காணச் சகிக்காமல் அதற்காக வேதனைப் படுபவன் தான் ஸ்ரீவைஷ்ணவன் என்பது அவரது கருத்து. அவரது காலத்து ஸ்ரீவைஷ்ணவர்களிடத்திலும் ஆசார்யர்களிடத்திலும் அவருக்குப் பெரும் மரியாதை இருந்தது.

நஞ்சீயர் – திருநாராயணபுரம்

அத்துழாய் : பாட்டி, நஞ்சீயரின் ஆசார்ய பக்தியை பற்றிச் சில கதைகள் சொல்லுங்களேன். 

பாட்டி: ஒரு சமயம், பட்டரைப் பல்லக்கில் தூக்கிச் சென்ற பொழுது, நஞ்சீயர் த்ரிதண்டத்தை ஒரு தோளிலும், பல்லக்கை மற்றொரு தோளிலும் தூக்கிச் செல்ல முற்பட்டார். அப்பொழுது பட்டர் “ஜீயா! இது உன் ஸந்யாஸாச்ரமத்திற்கு ஏற்காது. நீ என்னைத் தூக்கிச் செல்லக்கூடாது” என்றார். நஞ்சீயரோ ” எனது த்ரிதண்டம்  நான் உங்களுக்குச் செய்யும் சேவைக்குத் தடங்கலாய் இருக்குமானால், அதனை உடைத்து ஸந்யாஸாச்ரமத்தைக் கைவிடுவேன்” என்றார்.

மற்றொரு சமயம், நஞ்சீயரின் சில சிஷ்யர்கள் அவரது தோட்டத்தின் அமைதி பட்டரின் வருகையால் கெடுகிறது என்று நஞ்சீயரிடம் முறையிட்டனர். நஞ்சீயரோ அந்த தோட்டம் பட்டர் மற்றும் அவரது குடும்பத்தின் உபயோகத்திற்காகவே ஏற்படுத்தப்பட்டதென்று தனது சிஷ்யர்களை எப்பொழுதும் அதனை நினைவில் கொள்ளுமாறு எச்சரித்தார்.

ஆசாரியர்கள் சிஷ்யர்களின் மடியில் தலை வைத்துப் படுப்பது வழக்கம். ஒரு சமயம், பட்டர் நஞ்சீயரின் மடியில் நெடு நேரம் தலை வைத்து ஒய்வெடுத்தார் . நஞ்சீயர் முழு நேரமும் அசையாமல் அமர்திருந்தார். அவரது ஆசார்யரிடம் அவருக்கு அத்தனைப் பக்தியும் அன்பும் இருந்தது. பட்டருக்கும் நஞ்சீயருக்குமிடையே நிறைய சுவையான உரையாடல்கள் நடக்கும்.

வேதவல்லி: நம்மிடையே நடக்கும் உரையாடல்களைப் போலவா?

பாட்டி (புன்னகையுடன்): ஆமாம், அதைப் போலத்தான்-  ஆனால், இன்னும் சுவையாக இருக்கும்.

ஒரு முறை, நஞ்சீயர் பட்டரிடம் “ஏன் எல்லா ஆழ்வார்களும் கண்ணனிடமே ஆசை கொண்டவர்களாக இருக்கின்றார்கள்” என்று கேட்டார். இராமனிடமே எப்பொழுதும் பக்தி கொண்ட பட்டரோ “அனைவரும் சமீபகாலத்தில் நடந்த விஷயங்களையே நினைவில் கொள்வார்கள் – க்ருஷ்ணாவதாரம் எம்பெருமானின் அவதாரங்களிலேயே சமீபத்தில் நடந்த அவதாரம், அதனால் தான் ஆழ்வார்களுக்கு க்ருஷ்ணனின் மீது ஆசை அதிகம்” என்றார்.

மற்றொரு சமயம், நஞ்சீயர் பட்டரிடம், மஹாபலி ஏன் பாதாளத்திற்கு சென்றான் என்றும், சுக்கிராசார்யர் ஏன் கண்ணிழந்தார் என்றும் கேட்டார். பட்டர், சுக்கிராசார்யர்  மஹாபலி வாமனனுக்குக் கொடுத்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றும் பொழுது அவனைத் தடுத்ததால், அவரது கண்ணை இழந்தார் என்றும், மஹாபலி தனது ஆசார்யரின் ஆணையை நிறைவேற்றாததால், பாதாளத்தில் இருக்குமாறு தண்டிக்கப்பட்டான் என்றும் பதிலளித்தார். இங்கு பட்டர் ஒருவன் தனது ஆசார்யனை மதிப்பது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை வலியுறுத்துகிறார். இது போல பல சுவையான உரையாடல்கள் அவர்களிடையே நடைபெறும். இவை நஞ்சீயரின் க்ரந்தங்களிலும் பெரிதும் உதவின.

ஒரு நாள் நஞ்சீயர் தனது க்ரந்தங்களின் நகல்களை எடுக்க எண்ணி, அதற்குத் தகுந்தவர் யாரென தனது சிஷ்யர்களிடத்தே விசாரித்தார். நம்பூர் வரதராஜரின் பெயரை அவர்கள் சிபாரிசு செய்தார்கள். நஞ்சீயர் வரதராஜருக்கு 9000 படியின் காலக்ஷேபத்தை  அருளிய பிறகே, அவருக்கு மூல நூலை வழங்கினார். வரதராஜர் தனது சொந்த ஊருக்குச் சென்று நூலை எழுதி முடிக்கலாமென்றுக் காவேரியைக் கடந்து செல்லலானார். ஆற்றைக் கடக்கும் போது திடீரென வெள்ளம் வர, வரதராஜர் நீச்சல் அடிக்கலானார். அப்பொழுது அவரது கையிலிருந்து மூல நூல் நழுவியதால் மிகுந்த துன்பத்திற்குள்ளானார். அவரது சொந்த ஊரைச் சென்றடைந்த பின், அவரது ஆசார்யனின் மீதும் அவர் கொடுத்த அர்த்தங்களின் மீதும் த்யானித்து மீண்டும் 9000 படி வ்யாக்யானத்தை எழுத ஆரம்பித்தார். அவர் தமிழ் மொழியிலும், இலக்கியத்திலும் சிறந்த புலமை பெற்றிருந்ததால், மேலும் சில செம்மையான அர்த்தங்களை தகுந்த இடங்களில் சேர்த்து, நஞ்சீயரிடம் நூலை ஸமர்ப்பித்தார். நஞ்சீயர் வ்யாக்யானத்தை பார்த்ததும், அர்த்தங்கள் சில மூல நூலிலிருந்து மாறுபட்டதையறிந்து என்னவாயிற்று என வினவினார். வரதராஜர் நடந்த விவரங்களைக் கூறினார். அவரது எழுத்துப்புலமையினாலும், மேன்மையினாலும் மகிழ்ந்து, நஞ்சீயர் அவருக்கு நம்பிள்ளை என்ற பெயரிட்டு அவரை அடுத்த தர்சன ப்ரவர்த்தகராக்கினார். நம்பிள்ளை தன்னை விட உயர்ந்த விளக்கத்தை வழங்கும் போது, நஞ்சீயர் அவரை எப்பொழுதும் பாராட்டுவார். இது நஞ்சீயரின் பெருந்தன்மையைக் காட்டுகிறது. 

வ்யாசன்: பாட்டி, நம்பிள்ளையை பற்றி இன்னும் கொஞ்சம் சொல்லுங்களேன்!

பாட்டி: நம்பிள்ளையைப் பற்றியும் அவரது பெருமைகளைப் பற்றியும் நாளை சொல்கிறேன். இப்பொழுது நேரமாகிவிட்டது. நீங்களெல்லாம் வீட்டிற்குப் போக வேண்டும்.

குழந்தைகளெல்லாம் பட்டர், நஞ்சீயர், நம்பிள்ளையை பற்றிய நினைவுகளுடனே அவரவர் வீட்டிற்கு செல்கின்றனர்.

அடியேன் பார்கவி ராமானுஜ தாசி

ஆதாரம் : http://pillai.koyil.org/index.php/2016/08/beginners-guide-nanjiyar/

வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/

ப்ரமேயம் (குறிக்கோள்) – http://koyil.org
ப்ரமாணம் (க்ரந்தங்கள்) – http://granthams.koyil.org
ப்ரமாதா (ஆசார்யர்கள்) – http://acharyas.koyil.org
ஸ்ரீவைஷ்ணவக் கல்வி வலைத்தளம் – http://pillai.koyil.org/